★* ของหายอยากได้คืน *★[แจ้งข่าว+ตัวอย่างเรื่องสั้นรัก❤ข้างเคียง] ★28/06/19 ★P.38
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ★* ของหายอยากได้คืน *★[แจ้งข่าว+ตัวอย่างเรื่องสั้นรัก❤ข้างเคียง] ★28/06/19 ★P.38  (อ่าน 301944 ครั้ง)

ออฟไลน์ airicha

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 856
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
งื้ออออ น่ารักมาก
แต่เรื่องนี้เอ็นดูคูนที่สุด ซื่อๆ 55555+
ส่วนอินกับพี่ศิระก็หวานกันให้มดขึ้น
ขอบคุณ คุณ Darin สำหรับนิยายน่ารักทุกๆเรื่องเลย
รอติดตามเรื่องต่อๆไปค่ะ
ชอบมากกกกกกกกกทุกเรื่อง

ออฟไลน์ cirrus

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 113
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เราไว้ใจคุณน้าาาาาา :-[

ออฟไลน์ cirrus

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 113
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
โอ้ยยย อิพี่~~~~ พอรู้ใจหน่อยล่ะเอาใหญ่เลยน้าาา

ออฟไลน์ cirrus

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 113
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
อิพี่ขี้แถอ่ะ  :-[

ออฟไลน์ cirrus

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 113
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
คูนนน  น้องงงงง โดนแกล้งตลอดเลยโง้ยยย

ออฟไลน์ cirrus

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 113
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
คูนผู้ใสซื่อไม่ทนคนแบบชลหรอกกกก  อิพี่มันร้ายยย

ออฟไลน์ reborn

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 675
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-1

ออฟไลน์ ReiiHarem

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 886
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-3
หมั่นค่ะ หมั่นไส้พี่ศิระ ร้ายยยอ่ะ

ออฟไลน์ Kfc_Pizza

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2195
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +65/-1

ออฟไลน์ jincool

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 172
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
โอ๊ยยยยย คือแบบไม่ต้องการน้ำตาลล่ะจ้า
มาทั้งโรงงานขนาดนี้
ฟินต่อไม่รอใครจ้า

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ NewYearzz

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2544
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +346/-2
ผมอ่านทุกเรื่องของคุณเลยจริง ๆ

น่ารักทุกเรื่องเลยครับ

ขอบคุณมากครับ  :pig4: :L2:

ออฟไลน์ Maeo

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 164
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
นุ่มๆ ละมุน
Feel good มากค่ะ
 :pig4:

ออฟไลน์ KKKwanGGG

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1364
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-2
สนุกมาก ๆ น่ารักทั้งสองคู่เลยครับ



ขอบคุณครับ

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3324
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1

ออฟไลน์ chaoyui

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1142
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-3
ดีใจด้วยนะอิน สมหวังแล้ว

ออฟไลน์ littlepink

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 340
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
น่ารัก เกือบไปแล้วนะศิระ

ออฟไลน์ darin

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2267/-46


** ตัวอย่างเรื่องสั้นอยู่ด้านล่างค่ะ



สวัสดีค่า ขออนุญาตแจ้งข่าวการจำหน่ายหนังสือนิยาย ของหายอยากได้คืน

เปิดจำหน่ายครั้งแรกที่ งาน Y Book Fair ครั้งที่ 3 สนพ. ฟาไฉบูธ F3-4

วันอาทิตย์ที่ 7 กรกฎาคม 2562 ณ กองพลทหารม้าที่ 2 รักษาพระองค์ (BTS สนามเป้า)

รายละเอียดดังนี้ค่ะ :


ของหายอยากได้คืน ❤

จำนวน 310 หน้า ราคา 309 บาท / ตอนพิเศษ 5 ตอน

พิเศษ รอบงานวายบุ๊คและรอบไปรฯ >> รับมินิโนเวล รัก❤ข้างเคียง ราคา 69 บาท ฟรี
(จัดทำจำนวนจำกัด หากมีเหลือจะนำออกขาย)

เพิ่มเติม
รอบไปรฯ เปิดจำหน่ายวันที่ 7-8 ก.ค. 19 นี้

หากทางสนพ.เปิดให้จองแล้วจะเข้ามาอัปเดตข้อมูลให้ทราบอีกทีค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ



. . . . . . . . . .

รัก❤ข้างเคียง
(**เป็นเรื่องใหม่ ไม่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเรื่องหลักนะคะ ลงเพื่อเป็นตัวอย่างค่ะ)


บทนำ
ตัวป่วน
   

เสียงตะโกนโหวกเหวกจากข้างรั้วบ้าน ทำให้สมาธิของธารแตกกระเจิง เขาถอนใจออกมาเบาๆ พยายามตั้งสมาธิจดจ่อกับงานตรงหน้า แต่ดูเหมือนเจ้าของเสียงไม่ให้ความร่วมมือสักนิด ชื่อของเขาถูกกตะโกนเรียกไม่หยุด สุดท้ายธารก็ยอมแพ้ ร่างสูงลุกขึ้นยืน เดินตรงไปยังหน้าต่าง เด็กหนุ่มรูปร่างผอมเก้งก้างยืนเกาะรั้วส่งยิ้มกว้างให้เขา

“ว่าแล้วต้องอยู่”

“มีอะไร”

สายตาหงุดหงิดของธารมองใบหน้าของเด็กหนุ่มนามว่าพาย ลูกชายวัยรุ่นของเพื่อนบ้าน พายเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปีที่ห้า ส่วนเขาเรียนจบแล้ว พวกเขามีอายุต่างกันถึงเจ็ดปีเต็ม

“ผมไปนั่งเล่นด้วยคนสิ”

“พี่ทำงาน” ธารตอบกลับแบบไร้เยื่อใย แต่เด็กหนุ่มยังยิ้มร่าเริงเหมือนเดิม

“ผมไม่กวน”

“แค่เรามาก็กวนพี่แล้ว”

“รู้ได้ไงผมยังไม่ได้ไปเลย”

ธารถอนใจยาว นึกสงสัยว่าเขาจำเป็นต้องยืนต่อล้อต่อเถียงกับเด็กหนุ่มจริงหรือ

“ถ้าว่างก็ออกไปเที่ยวเถอะ พี่ไม่ว่าง”

“ผมก็มีการบ้านต้องทำ” เด็กหนุ่มยกสมุดในมือขึ้นให้เขาดู

“แต่ทำไม่ได้ พี่ธารสอนหน่อยสิครับ” รอยยิ้มเผล่ของอีกฝ่ายที่ส่งมาทำให้ธารรู้ชะตากรรมของตัวเอง ถ้าเขาปฏิเสธก็คงตื้ออยู่แบบนี้ สุดท้ายเขาก็ไม่มีสมาธิทำงานอยู่ดี

“ข้ามมา”

“ขอบคุณครับ” น้ำเสียงตอบกลับร่าเริง พายกับครอบครัวเพิ่งย้ายมาเป็นเพื่อนบ้านของเขาได้ไม่ถึงปี แต่สำหรับธารแล้วเหมือนสิบปี ชีวิตของเขาไม่เคยสงบสุขอีกเลย


“เสร็จแล้วใช่ไหม”

“ครับ” เด็กหนุ่มพยักหน้า ปิดสมุดกับหนังสือ ยกมือขึ้นบิดขี้เกียจ

“เสร็จก็กลับไปได้แล้ว พี่จะทำงาน”

“แม่ไม่อยู่บ้าน พ่อก็ไม่อยู่ พี่เค้กก็ไม่อยู่ ผมขอนั่งเล่นที่นี่ได้ไหม กลับบ้านมันเหงา” คนพูดทำหน้าเศร้า เห็นหน้าจ๋อยๆ ของเด็กหนุ่ม ธารก็ใจดำไม่ลง

“ตามใจ แต่ถ้าทำเสียงดังรบกวนพี่ พี่จะไล่เรากลับบ้าน”

“ครับผม” คนพูดยกมือขึ้นตะเบ๊ะ ธารมั่นใจว่าเขาเชื่อถือเด็กหนุ่มไม่ได้ แต่ก็ใจอ่อนเอ่ยปากอนุญาตไปแล้ว


“พี่ธารหิวไหม” เวลาผ่านไปไม่ถึงสิบนาที ใบหน้าของพายก็ยื่นเข้ามาใกล้

“ไม่” ธารตอบกลับโดยไม่เงยหน้าขึ้นมองให้เสียเวลา

“ผมหิวจัง ไม่รู้แม่จะกลับกี่โมง”

“ที่บ้านไม่มีอะไรทานเลยเหรอ”

“มี แต่ผมทำไม่เป็น”

ร่างสูงถอนใจยาว “อยู่มอห้าแล้วต้มมาม่าไม่เป็นหรือไง”

“ต้มเป็นครับ แต่ตอนเช้าผมก็เพิ่งกินมาม่า แม่รีบมากเลยไม่ได้ทำข้าวเช้าไว้ให้ บอกให้ออกไปหากินเอง”

“งั้นก็ออกไปกิน”

“เดี๋ยวพี่ธารไม่ให้เข้าบ้าน”

ธารเผลอหลุดยิ้มออกมา ก็ยังดีที่รู้ว่าเขารำคาญ ชายหนุ่มเลือกที่จะไม่โต้ตอบ เขาคิดว่าเด็กหนุ่มโตแล้วพอหิวมากๆ ก็ออกไปหาอะไรกินเอง แต่ดูเหมือนเขาจะคิดผิด เสียงท้องร้องดังติดๆ กัน ในที่สุดคนที่ทนไม่ไหวก็คือเขาเอง

ธารถอนใจยาว เงยหน้าขึ้นมองเด็กหนุ่มที่ก้มอ่านหนังสือการ์ตูนที่พกติดมือมาด้วย อยากรู้ว่าเขาเป็นหนี้เด็กหนุ่มมาตั้งแต่ชาติปางไหน

“ไปไหนครับ” พายเงยหน้าขึ้นมองเมื่อเขาลุกขึ้นยืน

“จะกินไหม”

“กินครับ พี่ธารใจดีที่สุด” น้ำเสียงและสายตาของคนพูดชื่นชม แต่ธารรู้ว่าเขาห่างไกลจากคำนั้นมาก เพราะในใจเขาภาวนาให้ครอบครัวของเด็กหนุ่มกลับมาไวๆ หมอนี่จะได้เลิกรบกวนเขาเสียที


“อร่อยจัง” คนพูดลูบท้องโชว์ สปาเก็ตตี้ไวท์ซอสเกลี้ยงจานเป็นหลักฐานว่าอีกฝ่ายพูดจริง ธารวางส้อมลง

“พี่ธารอิ่มแล้วเหรอครับ”

“อืม”

“เดี๋ยวผมล้างจานให้”

“ไม่ต้อง”

“เชื่อมือผมได้ พี่ธารทำให้ทานแล้วแค่ล้างจานผมทำได้สบาย ผมช่วยแม่บ่อย”

“ก็ตามใจ” ดีเหมือนกันอย่างน้อยเขาจะได้มีเวลาส่วนตัวสักห้าถึงสิบนาที

ร่างผอมเก็บรวบรวมภาชนะ เสียงร้องเพลงดังหงุงหงิงดังเข้าหู ธารทำใจทันทีว่าสิบนาทีที่เขาคิดไว้คงเป็นได้แค่ฝันไป


“กลับมากันแล้ว”

ชายหนุ่มลอบถอนหายใจ เมื่อเด็กหนุ่มเดินไปที่หน้าต่างและหันกลับมาบอกเขา

“พี่ธารเหงาไหม ผมอยู่เป็นเพื่อนก่อนก็ได้นะ”

“ไม่ต้อง กลับไปเถอะ”

“ไม่เลี้ยงหมาสักตัวละพี่ จะได้ไม่เหงา”

“ไม่”

“แม่ก็ไม่ให้ผมเลี้ยง พี่ธารเลี้ยงสิครับ น่ารักนะ ผมจะได้มาเล่นด้วย”

ดวงตาที่มองมาเป็นประกาย เขาคิดอยู่แล้วว่าเจ้าเด็กนี่ต้องคิดอะไรอยู่ ธารเงยหน้าขึ้นสบตา ก่อนพูดช้าๆ ด้วยเสียงลงน้ำหนัก

“ไม่”

คนฟังทำปากจู๋ ก่อนหยิบสมุดกับหนังสือขึ้นมาถือ “ผมกลับก่อนครับ ขอบคุณมากๆ เลย”

“อืม”

ธารไม่เสียเวลาเดินไปส่ง เขายินดีด้วยซ้ำที่เด็กหนุ่มเดินออกประตูไป บ้านกลับเข้าสู่สภาวะปกติ ทุกอย่างเงียบสงบ ทำให้เขากลับมามีสมาธิอีกครั้ง


เสียงข้อความเข้าดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ธารละสายตาจากงานไปมอง เขาแทบจะปาโทรศัพท์ทิ้งเมื่อสิ่งที่ได้รับ คือภาพสุนัขพันธุ์เล็กที่พายส่งมาให้ พร้อมกับคำบรรยายความน่ารักของเจ้าตูบสี่ขา

เจ้าเด็กนี่!!

ธารไม่สามารถหาถ้อยคำมาบรรยายความรู้สึกของตัวเองได้ สิ่งที่เขาอยากรู้ที่สุดตอนนี้ก็คือ เมื่อไหร่เจ้าเด็กจอมป่วนจะมีแฟนเหมือนคนอื่น จะได้เลิกยุ่งวุ่นวายกับเขาเสียที







« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28-06-2019 10:46:09 โดย darin »

ออฟไลน์ somberness

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 666
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +42/-0
ปกสวยราคามิตรภาพแถมเล่มมินิก็น่ารัก
นับวันรอเลยจ้าเราจะไม่พลาดดดดด  :impress2: :impress2:

ออฟไลน์ konfaibint

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 69
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ Wut_Sv

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 902
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-1

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ cutelady

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 293
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
น่ารักทั้ง 2 คู่เลย อ่านแล้วยิ้มไม่หยุดฉุดไม่อยู่แล้ว
 :mew1: :pig4:

ออฟไลน์ AgotoZ

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 406
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0

ออฟไลน์ sugarcane_aoi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 301
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-0
จบไปอีกเรื่องกับนิยายของDarinไม่เคยทำให้ผิดหวัง สนุกและน่าติดตามทุกเรื่องค่ะชอบๆ

ออฟไลน์ OmleteO.

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 31
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ AngPao1932

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 155
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
อ่านช่วงแรกคือกลัวม่ายมากสุดท้ายหน่วงนิดเดียว ที่เหลือคือละมุนมาก ขอบคุณจ้า ฮีลหัวใจสุดๆเลย :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ SeventeenCarat

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 92
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ mentholss

  • "เหตุผล" หรือ "ข้ออ้าง"
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-1

ออฟไลน์ sugarcane_aoi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 301
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-0
อบอวลไปด้วยความรัก สุขสมหวังไปทั้งสองคู่ ขอบคุณมากค่ะสำหรับนิยายดีๆนะคะ

ออฟไลน์ FayfayCha

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 2
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0


ตอนที่ 28 : Now and Forever (End)



น่ารักมากกกกกก อ่านจบแล้ว จะไปสอยแบบเล่มเก็บไว้ค่ะ หวังว่าจะยังหาได้นะ :mew1:

“เหมือนเพิ่งผ่านไปเมื่อวานเองนะครับ วันที่อินเอาของขวัญเข้าไปสารภาพรักกับคุณศิระ” คูนหมุนแก้วเหล้าในมือ พวกเขาสี่คนนั่งอยู่ในร้านอาหารแห่งหนึ่ง เพื่อฉลองวันเกิดให้กับศิระ
   
“เพิ่งรู้ว่าผมมีแฟนแก่” เสียงแซวจากชลนทีทำให้อินพลอยยิ้มตามไปด้วย เรื่องที่ทำให้เจ็บปวดในวันนั้น สามารถนำมาพูดถึงและยิ้มได้ในวันที่หัวใจอบอุ่น ทุกเรื่องกลายเป็นความทรงจำดีๆ เมื่อหัวใจของเราไม่เจ็บปวดอีกต่อไป
   
“เป็นไงอิน ชอบเถียงแทนนักว่าคุณชลช่างเอาใจ ตรงไหนวะ ไม่มี สงสัยจะทะเลาะกันยันแก่” คูนหันไปฟ้องเพื่อน เมื่อถูกคนรักแซวแรง
   
แต่แทนที่เจ้าของชื่อจะร้อนตัว กลับยื่นหน้าเข้าไปใกล้คนขี้ฟ้อง ดวงตาเป็นประกาย
   
“ผมดีใจนะที่คุณอยากอยู่กับผมไปจนแก่ พูดแล้วห้ามคืนคำ”
   
หน้าของคูนขึ้นสีแดงเรื่อลามไปจนถึงหู อินพยายามกลั้นขำแต่ทำไม่ได้ เขาหัวเราะออกมาเบาๆ มองทั้งคู่ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
   
“เดี๋ยวผมเป็นพยานให้คุณชลเองครับ” ชายหนุ่มชอบเวลาคู่นี้อยู่ด้วยกัน คนหนึ่งชอบเย้าแหย่ อีกคนก็ขี้โวยวาย เป็นภาพที่น่ารักเสมอสำหรับเขา
   
“ขอบคุณมาก แล้วเมื่อไหร่จะให้ผมกับคูนไปเป็นพยานให้อิน”
   
อินยิ้มค้าง ไม่คิดว่าจะถูกย้อนถาม ถึงคราวที่เพื่อนรักของเขาจะหัวเราะบ้าง
   
“ยังไงอิน เมื่อไหร่ กูอยากตัดสูทใหม่ไปงานแล้ว”
   
“เมื่อไหร่ดี” เสียงทุ้มดังข้างหู ดวงตาที่มองมาวาววับ “พี่อยากแต่งแล้ว”
   
“โอวววว” คูนออกเสียงดูคึกคักขึ้นมาทันที “แต่งเลย ดีแน่เชื่อกู”
   
“ถ้ามันดี งั้นก็แต่งพร้อมคู่นี้เลยดีไหม”
   
โชคดีที่มีระฆังมาช่วยอินไว้ เพราะทันทีที่จบประโยคของชลนที คูนก็เปลี่ยนเรื่องทันที
   
“นี่มันวันเกิดคุณศิระนะครับ เราต้องให้เกียรติเจ้าภาพ ว่าแต่ปีนี้อินให้ของขวัญอะไรคุณศิระครับ ผมถามก็ไม่ยอมบอก”
   
“หึๆ” ชลนทีหัวเราะมองคนรักด้วยดวงตารู้ทันเมื่ออีกฝ่ายรีบเปลี่ยนเรื่อง เอาเถอะเขาจะยอมให้คู่ของศิระนำไปก่อน แต่อย่าหวังว่าจะหนีเขาไปได้นาน
   
“ผมยังไม่ได้เลย” ศิระแบมือไปตรงหน้าคนรัก “ไหนของขวัญพี่ครับ”
   
อินตีมือลงบนมือที่แบอยู่ หันไปยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เจ้าของมือ “ต้องมีด้วยเหรอครับ ก็ตอนนี้เป็นแฟนกันแล้ว”
   
“ไหนใครบอกผมว่าอินเรียบร้อย น่ารัก ผมบอกเลยว่าร้ายสุดๆ” คนโดนเทบ่น
   
“แต่ก็ยอมใช่ไหม” ชลนทีแซวเพื่อน
   
“ไม่เห็นต้องถาม” สองหนุ่มยิ้มให้กัน ส่วนคนฟังก็หน้าแดงไป
   
“ถ้าอินยังไม่ให้เราให้ก่อนดีไหม” ชลนทีหันไปมองคูน
   
“ดีครับ” คูนหยิบถุงที่วางอยู่ข้างตัวส่งให้ศิระ “สุขสันต์วันเกิดครับ ของขวัญของผมกับคุณชล”
   
“ขอบใจมาก” ศิระรับถุงกระดาษมาจากคูน
   
“เปิดเลย” ชลนทีบอกเพื่อน
   
“ชอบไหมครับ” คูนมองด้วยสีหน้าตื่นเต้น ราวกับกำลังลุ้นผลสอบ เพราะของขวัญชิ้นนี้เขาเป็นคนเลือกเอง
   
“หึๆ ผมชอบอยู่แล้ว ต้องถามคนนี้ว่าชอบไหม” ศิระหันไปมองอินด้วยดวงตาวาววับ
   
“คูน” อินเรียกเพื่อนเสียงอ่อนใจ ของขวัญที่ศิระได้รับคือเสื้อเชิ้ตแขนยาวลายสก็อตสีน้ำเงินตัดเส้นฟ้า ที่ซื้อเหมือนกันมาสองตัวแต่ต่างขนาดกัน
   
“ทำไม ออกจะน่ารัก เอาไว้ใส่ไปเที่ยวด้วยกันไง”
   
“เอาไว้คราวหน้าจะซื้อให้ใส่บ้าง” อินคาดโทษเพื่อน คูนสะดุ้งโหยง รีบส่ายหน้า นึกภาพตัวเองใส่เสื้อคู่กับชลนทีแล้วสยอง
   
“แต่ผมเห็นด้วยกับคูนนะ อย่าลืมถ่ายรูปมาให้ดูบ้าง”
   
“ก็ได้ครับ” อินรับคำเสียงอ่อย ชักเริ่มเห็นด้วยกับคูนว่าชลนทีเป็นจอมบงการ ดูเถอะคนให้เสื้อพูดว่าจะรอดูรูป ใครจะกล้าไม่ใส่
   
“ถ้าอย่างนั้นก็กลับกันเลยไหม” ชลนทีถามศิระ พวกเขาทานอาหารเสร็จมาสักพักหนึ่งแล้ว แต่นั่งคุยนั่งดื่มกันต่อ
   
“ทำไมกลับเร็วละครับ วงดนตรีเพิ่งขึ้น”
   
ชลนทีส่ายศีรษะให้กับความซื่อที่น่าเอ็นดูของคูน “ปล่อยให้สองคนนี้ฉลองกันสองคนบ้าง”
   
“โอ๊ะ! ผมลืมไป” คูนตาโต “งั้นกลับเลยดีกว่าครับ”

“นายจะนั่งต่อหรือกลับเลย” ชลนทีถามเพื่อน

ศิระหันไปมองคนรัก อินจึงเป็นคนตอบคำถามแทน “กลับเลยก็ดีครับ”

ชลนทียกมือเรียกพนักงานเพื่อคิดเงิน หลังจากได้รับบัตรเครดิตคืนแล้ว ทั้งสี่คนจึงเดินออกจากร้าน

“สุขสันต์วันเกิดนะครับคุณศิระ ขอให้มีความสุขมากๆ มีแฟนน่ารัก แล้วก็...” แววตาคูนเจ้าเล่ห์ แกล้งยกมือป้องปากลดเสียงให้เบาลง “ขอให้ได้แต่งงานเร็วๆ ครับ”
   
“คูน!” อินไม่รู้จะเรียกเพื่อนอย่างไรแล้ว เดี๋ยวนี้แทบไม่เคยเข้าข้างเขาเลย
   
“ฮ่าๆ กลับล่ะเจอกันวันจันทร์”
   
“ไปเลย” อินโบกมือไล่เพื่อนแต่ก็ด้วยรอยยิ้ม “แล้วเจอกันครับคุณชล”
   
ชลนทียิ้มให้เขา ตบบ่าศิระก่อนเดินแยกไปขึ้นรถที่จอดห่างออกไป
   
“อยากไปไหนหรือเปล่า”
   
อินเงยหน้าขึ้นสบตาคนรัก ยกยิ้มบาง
   
“ไม่ครับ กลับคอนโดเลยดีกว่า” วันนี้เขานอนค้างที่คอนโดของศิระ เป็นการตกลงกันไว้ล่วงหน้าแล้ว
   
“งั้นก็กลับกันเถอะ” ศิระกดรีโมท เขาเปิดประตูให้อิน รอให้อีกฝ่ายขึ้นนั่งเรียบร้อยจึงปิดประตู
   
อินมองตามร่างสูงที่เดินอ้อมไปขึ้นรถฝั่งคนขับ ตั้งแต่คบกันไม่มีวันไหนเลยที่ศิระไม่ดูแลเขาอย่างดี อินคิดว่าตัวเองโชคดีมาก โชคดีมากจริงๆ
   
• • • • • • • •

“พี่ศิระง่วงหรือยังครับ” อินก้าวขึ้นเตียง ศิระเบาเสียงโทรทัศน์ลง หันไปมองหน้าคนรัก
   
“ยังครับ”
   
“โกรธไหมครับที่ผมไม่มีเซอร์ไพรส์ ไม่มีของขวัญให้เลย”
   
ดวงตาสองคู่สบกัน ศิระยิ้มอ่อน เขาส่ายหน้าเบาๆ
   
“ไม่เลย แค่อินอยู่ด้วยแบบนี้ก็พอ”
   
“เดี๋ยวนี้พี่ศิระกลายเป็นคนโรแมนติกไปแล้ว” อินแซวด้วยรอยยิ้ม เขาเอนศีรษะพิงไหล่กว้าง เหยียดขาออกยาว ถอนใจออกมาเบาๆ ด้วยความสุข
   
“ผมก็ชอบแบบนี้มากกว่าครับ แค่นี้ก็พอ” อินเอนใบหน้าไปหาอกกว้าง เขาแตะริมฝีปากลงไปเหนือหัวใจ ก่อนเงยหน้าขึ้นสบตา
   
“สุขสันต์วันเกิดครับพี่ศิระ ผมรู้ว่าผมอวยพรไปแล้ว แต่ผมอยากพูดเป็นคนสุดท้าย”
   
“หึๆ ขอบคุณครับ”
   
ริมฝีปากของอินถูกทาบทับด้วยริมฝีปากของศิระ สัมผัสที่ได้รับอ่อนหวาน ร่างของเขาถูกดึงเข้าไปกอดแนบอก
   
“พี่รักอิน” เสียงกระซิบชิดริมฝีปาก “หือ? อะไร” ศิระก้มลงมองสิ่งที่สัมผัสกับแผ่นอกของเขา
   
“ลองดูสิครับ” คนพูดยิ้มกริ่ม อินเพิ่งหยิบมันออกมาจากใต้หมอน ศิระสบตาเจ้าเล่ห์นั้น เขาหยิบมันขึ้นมาดู
   
สมุดเล่มใหญ่ปรากฎต่อสายตา มันคือสมุดออแกไนซ์เซอร์สำหรับจดงานและบันทึกต่างๆ ปกเป็นหนังสีน้ำตาลเข้มนุ่มมือ เหมือนที่ครั้งหนึ่งเขาเคยได้มา
   
“ผมเคยให้เป็นของขวัญพี่ศิระ ในวันที่ตัดสินใจสารภาพความรู้สึกตัวเองออกไป มันเป็นวันเกิดของพี่ศิระเหมือนวันนี้
   
“อิน”
   
“ในตอนนั้นผมไม่มั่นใจสักนิดว่าผลมันจะออกมาเป็นแบบไหน แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ผมมั่นใจ ก็คือไม่ว่าคำตอบจะเป็นยังไงผมก็จะยังรักพี่ศิระเสมอ ผมถึงเขียนคำว่า ALWAYS ไว้ที่ปกหลัง แต่วันนี้...” อินอมยิ้มน้อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาคมเข้มของศิระ
   
“แต่วันนี้..ตอนนี้..คนที่ผมรักอยู่ตรงนี้ ยิ้มให้ผมแบบนี้ มองผมด้วยสายตาแบบนี้” อินยกมือขึ้นแตะแก้มของศิระ “รู้ไหมครับว่าผมมีความสุขมากแค่ไหน ขอบคุณนะครับที่รักผม”
   
สมุดบันทึกถูกพลิกด้านหลังขึ้น คำที่ปรากฏตรงหน้าไม่ใช่ ALWAYS แต่เป็น NOW AND FOREVER
 
ศิระรวบตัวคนรักเขามากอด เขาแตะริมฝีปากไปทั่วใบหน้าของอีกฝ่าย ราวกับต้องการเรียกขวัญและขอโทษ ก่อนจะหยุดที่ริมฝีปากนุ่ม
   
“ขอบคุณครับ พี่จะเก็บมันไว้อย่างดี”
   
สองมือของอินประคองใบหน้าของเขา รอยยิ้มที่ส่งมาให้อ่อนหวาน
   
“ห้ามเก็บครับ”
   
“ทำไม”
   
“เพราะผมอยากให้พี่ศิระใช้มัน เพราะผมจะทำให้พี่ศิระทุกปี เพราะผมจะไม่ไปไหนครับ”
   
“อิน!”
   
ศิระกอดร่างเล็กกว่ากระชับ ซบศีรษะลงบนกลุ่มผมนุ่ม เขาไม่เคยคิดเลยว่าในชีวิตนี้ เขาจะรักใครได้มากขนาดนี้
   
“แต่งงานกับพี่นะ พี่อยากอยู่กับอิน ไม่อยากแยกกันอีกแล้ว”
   
“อะไรนะครับ” คนพูดผละหน้าออกห่างเพื่อมองตาเขา
   
“แต่งงานกับพี่นะครับ พี่ขอเป็นของขวัญวันเกิดได้ไหม”
   
“ผมเพิ่งให้ของขวัญไปเมื่อกี้เองนะครับ มาขอกันได้ยังไง” อินพยายามกลั้นยิ้ม แต่เขาไม่สามารถห้ามความสุขในดวงตาได้
   
“ทำไมครับ ก็พี่โลภ พี่อยากได้มากกว่าสมุด อยากได้อินมาเป็นของพี่คนเดียว”
   
“แล้วตอนนี้ไม่ใช่เหรอครับ พูดเหมือนผมหลายใจ”
   
“โธ่ พี่ไม่ได้หมายความอย่างนั้น นี่อินแกล้งกวนพี่ใช่ไหมครับ พี่รู้ว่าอินเข้าใจความหมาย”
   
อินกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่ ริมฝีปากของเขาจึงคลี่ออกกว้าง มองใบหน้าคมเข้มด้วยสายตารักใคร่
   
“พูดอีกทีสิครับ”
   
ศิระยกมืออินขึ้นมา แตะริมฝีปากลงกลางฝ่ามือของอีกฝ่าย ก่อนเงยหน้าขึ้นสบตา
   
“แต่งงานกับพี่นะครับคนดี”
   
“เฮ้อ นึกว่าจะไม่ขอซะแล้วครับ เห็นพูดแต่ว่าอยากแต่งแล้ว เมื่อไหร่ดี แต่ไม่เห็นขอสักที”
   
“อินนน”
   
“ตกลงครับ เราแต่งงานกันเถอะ”
   
เสียงหัวเราะดังขึ้นเบาๆ ดูเหมือนคนแกล้งเขาสำเร็จกำลังชอบใจ ศิระหมุนตัวคนเจ้าเล่ห์ลงนอนราบกับที่นอน ก่อนขึ้นไปทาบทับ
   
“เดี๋ยวนี้ร้ายกับพี่เหรอครับ”
   
“ใครบอกครับ” อินชันศีรษะขึ้น กระซิบชิดริมฝีปากอีกฝ่าย “ผมรักพี่ศิระต่างหาก”
   
ศิระจำไม่ได้แล้วว่าหลังจากนั้นเขาพูดอะไรออกไปหรือไม่ รู้เพียงว่าเขาอยากแสดงความรักทั้งหมดที่มีให้อินได้รับรู้ ว่าเขารักอินมากแค่ไหน

เขาอาจเคยโง่เง่า อาจเคยช้าจนเกือบเสียคนที่รักไป แต่เขาจะชดเชยทั้งหมดให้อินด้วยความรักที่ผู้ชายคนหนึ่งจะมีให้อีกคนได้ เขาจะจับมือนี้ไว้ให้แน่น ไม่ปล่อยให้หลุดหายไปไหนอีกแล้ว

พี่รักอินนะครับ

NOW AND FOREVER จากนี้และตลอดไป

✪✣✤✥✦Happy Ending✤✥✦✧✪
** ขอบคุณนะคะที่ติดตามเรื่องนี้กันมาจนถึงตอนจบ ช้าบ้าง เขียนผิดบ้าง ไม่สนุกบ้างก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ สถานีต่อไป "Stalker ติด.ตาม.รัก Love Aholic" มาดูกันว่าพี่ชายอย่างโต๊ะยังขนาดนั้น แล้วน้องชายอย่าง" เก้าอี้" จะเป็นอย่างไร ^^ จะเริ่มลงให้อ่านกันเร็วๆ นี้ค่า
Darin ♥ FANPAGE
Twitter : primdarin

ออฟไลน์ samsung009

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 594
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-1

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด