กวน T-E-E-N รัก (II Bad boys) 15/11/59 [สเปฯ-3] P.132
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: กวน T-E-E-N รัก (II Bad boys) 15/11/59 [สเปฯ-3] P.132  (อ่าน 1196579 ครั้ง)

ออฟไลน์ coffeeQbread

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 337
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1214/-29
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

  :110011: :z7:
ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

  :write-a-letter: เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*****************************************************************************************





สารบัญ 

Intro   
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 1
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 2
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 3
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 4
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 5
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 6
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 7
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 8
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 9
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 10
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 11
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 12
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 13
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 14
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 15
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 16
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 17
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 18
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 19
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 20
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 21
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 22
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 23
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 24 ***จบภาคนักศึกษา***
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 25 (ภาคพันธนาการหัวใจ)
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 26 (ภาคพันธนาการหัวใจ)
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 27 (ภาคพันธนาการหัวใจ)
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 28 (ภาคพันธนาการหัวใจ)
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 29 (ภาคพันธนาการหัวใจ)
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 30 (ภาคพันธนาการหัวใจ)
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 31 (ภาคพันธนาการหัวใจ)
กวน T-E-E-N  Special (ฉลองครบร้อยหน้างับ!!)
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 32 (ภาคพันธนาการหัวใจ)
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 33 (ภาคพันธนาการหัวใจ)
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 34 (ภาคพันธนาการหัวใจ)***จบ
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 35 [ตอนพิเศษ-1]
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 36 [ตอนพิเศษ-2]
กวน T-E-E-N ครั้งที่ : 37 [ตอนพิเศษ-3]

กวน T-E-E-N รัก (II Bad boys)








Intro



บางที...พรหมลิขิตห่วย ๆ คงได้เวลาเริ่มต้นขึ้นแล้ว

.

.

.


“ไอ้อาร์ ใครทำมึงเป็นแบบนี้ บอกกูมา...” น้ำเสียงเย็นเยียบจากเพื่อนสนิทที่กำลังง้างปาก งัดเอาความจริงจากเขา อาร์ตัวสั่นเทิ้มไม่กล้ามองหน้าแคปตรง ๆ

“คะ...แคป เปล่า ไม่มีอะไร กูหกล้ม..” คำแก้ตัวจากเพื่อนทำเอาแคปยิ่งขุ่นขึ้น ยิ่งกว่าเชื้อเพลิงที่กำลังเทราดลงกองไฟ เขาจ้องหน้าอาร์ ลึกล้วงลงไป ขณะที่อีกฝ่ายรู้ทั้งรู้ว่าแคปต้องดูออกแน่ ๆ เนื่องจากสภาพตัวเขามันไม่น่าดูสักเท่าไหร่  แต่ไม่รู้เพราะอะไรปากถึงสั่นและหลุดคำแก้ตัวโง่ ๆ ออกมา

“มันกระทืบมึง?”  แคปก้าวขึ้นมาบนเตียง กระชากผ้าห่มออกจากร่างเพื่อนตัวเล็กที่กำลังตั้งใจปกปิดรอยฟกช้ำแต่มันก็ไม่สามารถหลุดลอดไปจากสายตาเขาได้

“ปะ....เปล่า..”

“ปกป้องมันทำเหี้ยเหรอ! ตอบมา!! มันกระทืบมึงด้วยไหม!!!” แคปตะคอกลั่น อาร์ตัวสั่นสะท้านเพราะความกลัว อันที่จริงแล้วเขาจะบอกแคปไปก็ได้แต่เพื่อนเขาคนนี้ใครก็รู้ว่ามันอารมณ์ร้อนยิ่งกว่าหมาบ้า เลือดขึ้นหน้าได้ง่ายมาก ขืนบอกไปตรง ๆ มีหวังแคปคงต้องลุยไปลากคอไอ้คู่อริเขามากระทืบให้อีกแน่ ๆ

“คะ....แคปใจเย็น..”

“มึงก็ตอบมาสิวะ!”

แกรกกก

“ไปได้รึยังพวกมึง  อ้าว มีเรื่องไรกันวะ..” ปอเปิดประตูเข้ามาเห็นเพื่อนสองคนท่าทางกำลังมีปัญหา เขารีบเข้ามาประชิดตัวแคปทันที

“ใจเย็นเว้ย ไอ้อาร์ตัวสั่นหมดแล้วมึงก็”

“......” แคปฮึดฮัดละตัวอออกจากอาร์อย่างเสียอารมณ์ เขาควักบุหรี่ขึ้นมาจุดแล้วเดินออกไปยืนสูบที่ระเบียง ปอเห็นสภาพอาร์แบบนั้นก็พอรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น คิดว่าแคปคงกำลังคั้นถาม แต่แคปเป็นคนวู่วามและใจร้อนเพราะอย่างนั้นตอนที่เขาเข้ามาสภาพของอาร์จึงดูเหมือนกำลังโดนแคปข่มขู่

“ใครทำมึงเนี่ย..” ปอมองรอยฟกช้ำตามตัวของเพื่อนที่อยู่บนเตียงอาร์เองก็เอาแต่ก้มหน้านิ่งกัดปากแน่น

“เรื่องฝนเมียเก่ามึงอ่ะเหรอ” อาร์พยักหน้าอย่างยอมจำนนที่เพื่อนรู้ ปอได้แต่ส่ายหัว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่อาร์มีเรื่องกับคนอื่นๆของเมียมัน เขากับแคปรู้ทั้งรู้ว่าแฟนคนนี้ของอาร์เป็นยังไงแต่ในเมื่อเพื่อนเขาหลงจนไม่ลืมหูลืมตาพวกเองก็หมดปัญญาจะพูด หลายครั้งแล้วที่แคปมันโมโหเพราะอาร์โดนตีนของอีกฝ่ายกลับมาแต่อย่างน้อยหน้าตาก็ไม่ได้หนักเท่าครั้งนี้ ปอกำลังคิดอยู่ว่าคนล่าสุดที่ฝนควงเป็นใครกัน

“กี่ครั้งแล้ววะที่เจอมาแบบนี้น่ะฮึ  ก็รู้ทั้งรู้ ว่าเมียมึงน่ะเขานอกใจไปแล้ว มึงจะไปตามอีกทำไมให้โดนตีนไอ้เหี้ยนั่นวะ กูไม่แปลกใจเลยนะที่ไอ้แคปมันโมโหมึง”

“.......”

“มึงเจอมันตัวต่อตัวรึเปล่า หรือว่าโดนเพื่อนมันรุมตีนมาด้วย”

“........”

“ไอ้อาร์!” คราวนี้ปอตะคอกขึ้นอย่างดัง เขาเองก็โมโหที่อาร์ไม่ยอมพูดอะไรถามอะไรก็เงียบ ทั้งที่ตัวเองเจ็บหนักขนาดนี้ เขียวช้ำไปทั้งตัว

“ตัวต่อตัวน่ะแหละ..” ในที่สุดอาร์ก็ยอมเปิดปาก ถึงแม้ว่าจะก้มหน้านิ่งพูดเสียงเบามาก แต่ห้องพักแคบ ๆ ภายในหอนอกของเด็กนักศึกษามหาวิทยาลัยก็ทำให้ได้ยินถึงกันหมด ปอมองไปที่ระเบียงแคปยังยืนหันหลังให้ พ่นควันขาวลอยคลุ้ง

“กูขอนะปอ  มึงอย่าบอกแคปนะว่ากูมีเรื่องกับใคร กูกลัวมันจะไปฆ่าไอ้เหี้ยนั่น ถึงกูจะแค้นยังไงพวกกูก็แค่ชกต่อย ไอ้นั่นเองมันก็เจ็บไม่น้อยไปกว่ากูหรอก”

“แล้วไอ้นั่นมันเป็นใคร ผัวใหม่เมียมึงน่ะ”

“.......”

“เออถ้ามึงไม่พูดอีกกูบอกไอ้แคปแน่”

“อย่านะ..” อาร์รีบห้าม ดึงแขนปอที่ทำท่าจะลุก  “บอกแล้วๆไอ้เหี้ยมึงจะขู่กูอะไรนักหนาโอ๊ยกูยิ่งเจ็บๆปากอยู่พูดแต่ล่ะทีนี่ระบมไปหมด” อาร์ยกมือขึ้นนวดขานวดแขนที่เขียวช้ำ

“สมน้ำหน้า มึงรีบบอกมาเร็วเข้า”

“ก็ไอ้เหี้ยเมี่ยงวิศวะโยธานั่นไง” ปอนึกตามที่อาร์บอกแล้วคิ้วขมวดทันที เท่าที่เขารู้จักวิศวะมีอยู่แค่เมี่ยงเดียว วิศวะโยธาปีสอง รุ่นเดียวกับพวกเขา

“ไอ้เหี้ยเมี่ยง ไอ้เตี้ยๆนั่นน่ะเหรอ” ปอทำหน้าเหมือนไม่อยากเชื่อ

“อือ” อาร์พยักหน้ารับเบา ๆ

“แล้วมึงไปแพ้มันได้ยังไงวะ ตัวมันก็แค่นั้นเตี้ยพอๆกับมึงแท้ ๆ”

“กูบอกตอนไหนว่ากูแพ้ มันเองก็เจ็บไม่น้อยกว่ากูหรอกเว้ย”

“เชื่อมึงได้ป่ะเนี่ย กูว่าเด็กวิศวะกลุ่มนี้แม่งเหมือนข่าวที่เขาว่ากันมาจริง ๆ เหี้ยกันทั้งกลุ่ม ภาคโยธาปีนี้นี่ร้ายอย่างที่เขาว่ากันไม่มีผิด ยิ่งมันมีทั้งรุ่นพี่ปีสามปีสี่หนุนหลัง แล้วยังมีพวกน้องปีหนึ่งเข้ามาเป็นกำลังเสริมให้อีก กูว่ามึงรีบตัดอีน้องฝนนี่ให้เด็ดขาดเถอะว่ะ ผู้หญิงตั้งเยอะแยะมากมายหาเอาคนอื่นก็ได้นี่หว่ามึงจะไปปักใจเหี้ยไรกับผู้หญิงแค่คนเดียววะไอ้อาร์” ปอพูดถึงข่าวคราวที่รู้มาบ้าง ถึงพวกเขาจะอยู่คณะเกษตรแต่ก็พอจะรู้ข่าวคนดังๆจากทางฝั่งวิศวะ

“แต่....มึงก็รู้ฝนเป็นผู้หญิงคนแรกของกู” อาร์พึมพำเสียงแผ่ว ปอจึงโบกลงที่หัวอย่างเหลืออด

“ไร้สาระว่ะไอ้เหี้ย นี่ถ้ามึงไม่ใช่เพื่อนกูนะกูอันเชิญคำว่าควายโง่ๆมาด่ามึงไปแล้ว เขาเป็นผู้หญิงคนแรกของมึงก็จริงแต่มึงอ่ะไม่ใช่ผู้ชายคนแรกของแม่นั่นหรอกนะกูจะบอกให้รู้ไว้”

“เรื่องนั้นช่างเถอะ  แต่ปอมึงสัญญากับกูก่อนว่าจะไม่บอกไอ้แคป”

“หือ?”

“นะ  อย่าบอกมันนะ”

“อะ...เออ.....ไม่ทันแล้วว่ะ...”

อาร์หน้าซีดจัดเมื่อปอลุกขึ้นแล้วเขาพบว่าไม่รู้แคปเดินเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ ยืนจ้องหน้าเขาอยู่ด้วยท่าทางน่ากลัว

“ไอ้แคป...” อาร์พึมพำตกใจ ขณะที่แคปทำสีหน้าหงุดหงิดคว้ากล่องปฐมพยาบาลข้างเตียงมาฉีกพลาสเตอร์ยาแล้วแปะทาบลงไปที่โหนกแก้มให้อาร์ เขากวาดตามองใบหน้าเพื่อนจนทั่วอีกครั้ง รอยเขียวช้ำที่มุมปากยิ่งทำให้เขาโมโหขึ้นอีก

“แคป...กู...ช่างมันเถอะนะเว้ย  คือ...” เขาไม่ได้ฟังที่อาร์อยากจะพูด เพียงแค่ลุกขึ้นเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้ากระตุกเสื้อนักศึกษาของอาร์ลงมาแล้วโยนส่งให้


“ใส่ซะ วันนี้กูจะพามึงไปกระทืบคน”


.
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-11-2016 20:40:53 โดย coffeeQbread »

ออฟไลน์ coffeeQbread

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 337
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1214/-29

(I)



เพราะหอของอาร์อยู่ใกล้มหาวิทยาลัย หลังจากนั้นเพียงสิบห้านาทีรถก็มาจอดอยู่ที่หน้าคณะวิศวะ แคปเป็นคนขับ อาร์นั่งข้าง ๆ ขณะที่ปอนั่งด้านหลัง

“เดี๋ยวกูจะเอามันมากราบตีนมึงให้ได้ ไอ้ปอมึงไปกับกู..” แคปว่าจบกระชากประตูเปิดออก

“ไอ้แคปเดี๋ยว แล้วมึงจะรู้ได้ยังไงว่าไอ้เมี่ยงมันอยู่ที่ตรงไหน เรามีเรียนบ่ายนะเหลือเวลาอีกแค่ไม่ถึงยี่สิบนาทีด้วยซ้ำ” อาร์ฉุดแขนเพื่อนไว้ เพราะทันทีที่แคปจอดลงอย่างรีบร้อน เขาก็ทำท่าจะเปิดก้าวลงไป อาร์ต้องใช้ความไวมากๆถึงจะขว้าแขนแคปไว้ได้ เรื่องกลัวชกต่อยน่ะเขาไม่กลัวหรอกไม่งั้นจะมีเรื่องกับไอ้เหี้ยเมี่ยงได้ยังไง แต่ตอนนี้เราสามคนผู้ซึ่งมาจากคณะเกษตร กำลังจะเดินเข้าไปหาเรื่องคนของพวกวิศวะถึงถิ่น แบบนี้ไม่โดนรุมตีนแล้วคลานออกมาก็ไม่รู้จะว่ายังไง แต่ท่าทางไอ้หมาบ้าแห่งคณะเกษตรอย่างแคปจะไม่รู้สึกสะทกสะท้านอะไรทั้งนั้น

“มึงไม่ต้องกลัวหรอก กูใช้เวลาไม่เกินสิบนาทีด้วยซ้ำ ภาวนาให้กูหามันให้เจอเถอะ”

อาร์หันซ้ายหันขวาอย่างเป็นห่วงเมื่อเห็นว่าแคปกับปอก้าวขึ้นไปแล้ว เขารีบเดินตาม

“โชคดีจริงๆไอ้สัส...” แคปพูดแค่นั้นก่อนวิ่งเข้าไปกระชากไหล่คนตัวเตี้ยที่กำลังเดินอยู่ตรงทางเดินก่อนเข้าห้องเรียน หมัดตรงรุนๆถูกปล่อยเข้าใบหน้าเล็กน่ารักที่เต็มไปด้วยพลาสเตอร์ติดแผลอย่างแรง คนตัวเล็กทรุดลงอย่างไม่ทันตั้งตัว แคปตามเข้ากระทืบทันที

“อ้าวไอ้เหี้ย...” เสียงหนึ่งในห้องนั้นตะโกนขึ้นก่อนที่กลุ่มคนสี่ห้าคนจะออกมาลุยกับแคปปอและอาร์  แคปขยับสายตามองเพื่อนตัวเองอย่างไม่วางใจเท่าไหร่ แต่ปอเป็นคนที่ชกต่อยเก่งพอๆกับเขา แม้ว่าอาร์จะด้อยที่สุดในกลุ่มแต่เรื่องไม่กลัวใครก็ถือว่าสูสี

“นี่สำหรับที่มึงทำเพื่อนกู...อั่กๆ..” เขาจัดการกระทืบเป้าหมายที่นอนอยู่จมตีน

“อึกก....” เมี่ยงนอนจุกตัวงออยู่ที่พื้นพยายามหลบจนสุดความสามารถ แคปแสยะยิ้มร้ายขยับจะก้าวเข้ามาซ้ำ  แต่เจอมือดีจิกหัวแล้วกระชากตัวเขาเหวี่ยงกระเด็นไปชนผนัง

“อ่ะ...อึกก...”  แคปร้องในคอเบา ๆ ด้วยความจุก กำลังจะหันมองว่ามือดีที่กล้าลากเขาออกมาได้มันเป็นใคร แต่ก็ยังไม่ไวเท่าหมัดรุนๆที่หนักแบบเน้น ๆ ซัดเข้าที่ใบหน้าโครมใหญ่ รสเลือดฝาดแปร่งปร่าคละคลุ้งไปทั่วทั้งโพรงปาก แคปดุนดันลิ้นบรรเทาเจ็บ

“กล้าจริงนะ มาหาเรื่องถึงที่นี่” เสียงทุ้มเย็นเฉียบคำราม แคปจ้องคนตัวสูงตรงหน้า

“ถุย...” ปากอิ่มถ่มเลือดลงที่พื้น จ้องหน้าไอ้เหี้ยนิ่ง ดวงตากลมไร้วี่แววสั่นไหว

“เมื่อกี้กูเห็น มึงใช่ไหมกระทืบไอ้เมี่ยงเพื่อนกู อั่กก...” อีกฝ่ายว่าจบขยุ้มไหล่แคปแล้วกระชากลงใส่เข่ามัน แต่แคปเองก็เร็วไม่แพ้กัน สับขาเตะเข้าที่ข้อพับมันทันที ไอ้ตัวสูงรีบหลบก่อน สองคนกระเด็นก้าวถอยออกไปคนล่ะทาง

“หึ มึงกล้าดีมากที่มารอตีนกูถึงที่ ไม่ต้องให้เสียเวลาตามหา....”  น้ำเสียงดุดันก้าวเข้ามา แคปเห็นปอกับอาร์กำลังโดนกระทืบแบบหมาหมู่แล้วพาลร้อนใจ

“ไอ้พวกหมาหมู่ มึงบอกให้เพื่อนมึงหยุดเลยไอ้ชั่ว ตัวๆกับกูเลยไหมห๊ะ!!” แคปก้าวเข้าไปหาตะคอกใส่หน้าไอ้คนตัวสูงผลักอกมันจนสุดแรง ขยับจะก้าวไปช่วยอาร์ แต่มือใหญ่ของมันกลับคว้าเขาเข้ามาแล้วกะซัด แคปหลบไปได้หวุดหวิดก่อนที่เข่าแข็งแรงจะพลาดเป้าจากท้องน้อยเขาไปอีกครั้ง หมาบ้าแคปสวนใส่กลางเป้ามันทันทีเมื่อสบโอกาส  น่าเสียดายที่ยังไม่โดนแบบจัง ๆ แต่ก็พอทำให้ไอ้นั่นจุกจนเขาหลุดออกมาได้ แคปเปลี่ยนเป้าหมายมาช่วยปอกับอาร์กอน

“สัสเอ๊ย มึงทำเพื่อนกู..” เขาตรงเข้ากระชากคนที่กำลังจัดการอาร์กับปอทั้งสองมือแล้วเหวี่ยงอย่างแรงเซไปชนไอ้คนที่เขาเข่าใส่มันนั่น 

“จะเอายังไง จะเล่นหมาหมู่เหรอห๊ะ!” แคปตะคอก ไม่สนใจว่าตอนนี้เด็กวิศวะเป็นสิบๆกำลังยืนตีวงรุมเขาสามคนด้วยหน้าตาน่ากลัว เด็กเกษตรทำไมถึงใจกล้าเข้ามาเหยียบถึงถิ่นวิศวะแบบนี้ได้

“กลัวขึ้นมาหรือไงไอ้หน้าอ่อน..” ไอ้คนตัวสูงใหญ่ที่ลากแคปเหวี่ยงออกไปได้เมื่อกี้มันก้าวช้า ๆ เข้ามาหาอีกครั้ง เพื่อนมันทุกคนต่างหลีกทางให้ แค่นั้นแคปเองก็รู้แล้วว่าไอ้นี่มันต้องไม่ธรรมดา เขายกมือขึ้นกันเมื่อเจอท่อนแขนของมันฟาดลงมา  น่าเสียดายที่ไม่ทันเพื่อนอีกสองของมันกรูเข้ามาจับสองแขนของแคปไว้ทันทีหนึ่งหมัดตรงสอยเข้าที่มุมปากมันได้ชั่ววินาทีก่อนที่สองมือของเขาจะถูกพันธนาการ ไอ้เหี้ยนั่นแลบลิ้นออกมาซับเลือดที่มุมปากตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนที่ฝ่ามือใหญ่จะฉกเข้ามากระชากผมนิ่มจนหน้าหงายเริด

“ไอ้สัส!  แน่จริงมึงกับกูตัวต่อตัว” แคปกัดฟันพูดเจ็บระบมไปหมด เขาเจ็บจนน้ำตาจะเล็ดแต่กัดฟันกลั้นเสียงไว้ เขารู้ว่าเขาวู่วามพาทั้งปอทั้งอาร์มาเจ็บตัวด้วย แต่แคปทนไม่ได้จริง ๆ ที่เห็นสภาพอาร์โดนซ้อมมาแบบนั้น

“เรื่องอะไรกูจะตัวต่อตัวกับมึงให้โง่ อยากเดินมาหาตีนพวกกูถึงที่มึงกับเพื่อนก็เตรียมตัวลงนรกได้เลย” ไอ้เหี้ยนั่นขยับยิ้มเหี้ยมเกรียมก่อนมือใหญ่ที่รวดเร็วและดุดันจะฉกเข้ามากระชากตัวอาร์ออกไปแล้วเหวี่ยงกระแทกลงที่ปลายเท้าไอ้เตี้ยเมี่ยง  อาร์จุกจนตัวงอ มันตามเข้าไปเหยียบ

“มึงใช่ไหมชื่ออาร์” มันถามนิ่ง ๆ อาร์หน้าซีดจัด เสียงเด็กวิศวะทั้งวงที่ล้อมพวกแคปไว้โห่ปากขึ้นอย่างน่าขนลุก

“ไอ้เหี้ย สันดานสัสหมา” แคปตะโกนโหวกเหวกขึ้นพร้อมกับจะถลาเข้าไปหาอาร์ แต่เสียที่มีคนร่างใหญ่สองคนที่จับแขนไว้จนแน่น เขาหันไปเตะเข้าที่ขามันทั้งคู่จนพับลง ดิ้นหลุดจนอีกสามสี่คนต้องเข้ามากำหลาบ แคปโมโหทั้งดิ้นทั้งด่าจนตัวลอย

“สัสเอ๊ย นิ่ง ๆ ซิวะ” หนึ่งในคนที่จับตัวเขาไว้สบถหัวเสีย ไม่เคยเจอใครฤทธิ์มากขนาดนี้

“มึงก็ปล่อยกูสิวะ จับกูอยู่ได้ไอ้ควาย เพื่อนมึงจะฆ่าเพื่อนกูแล้วมึงไม่เห็นเหรอห๊ะ..”

“ฮึกก...”  แคปโดนสอยเข้าที่ท้องหนึ่งหมัด ไม่แรงนักแต่ก็ยังดีที่ดึงความสนใจจากไอ้เหี้ยที่เหยียบอาร์ไว้ได้ มันก้าวตรงเข้ามาหาเขา แคปขยับสายตามองไปที่ปอ ไอ้นี่เจอชกจนหน้าช้ำไปหมดเหมือนกันถูกสองคนจับไว้ทั้งสองแขน

“นิ่ง ๆ บ้าเอ๊ย” ไอ้คนที่จับตัวแคปไว้ว่าขึ้นอีก

“ปล่อยกู!”

เพี๊ยะ!

“ฤทธิ์มากนักใช่ไหมห๊ะ!” เสียงโห่ร้องดีใจดังขึ้นทันทีเมื่อฝ่ามือหนักฟาดลงบนใบหน้าขาวจนหน้าหัน เลือดสีแดงกลบออกมาที่มุมปากอิ่ม แคปกัดฟันไว้แน่นอดทนต่อทุกอย่าง ไอ้เหี้ยนั่นเดินไปดึงแขนไอ้เมี่ยงเพื่อนมันที่มีเรื่องกับไอ้อาร์มายืนอยู่ต่อหน้าเขา มือหนาขยุ้มลงที่ผมนิ่มจนหน้าแหงน

“อย่าหน้าโง่ดิ้นพล่านเพียงเพราะเพื่อนโง่ ๆ ของมึงไปหลงผู้หญิงแบบนั้นจนหัวปักหัวปำ กูคงไม่ต้องบอกใช่ไหมว่าเพื่อนมึงต่อคิวเป็นคนที่เท่าไหร่ของเด็กคณะกู”

“........” แคปตัวสั่นกึกๆ เพราะมือหนาลงน้ำหนักทึ้งเส้นผมเขาจนสุดแรงราวกับหนังหัวจะหลุดออกมาใบหน้าขาวแหงนเริดเจ็บแค่ไหนก็กัดฟันไม่ร้องออกไปให้มันได้ยินเด็ดขาด

“สารเลว หน้าอย่างมึงมีสิทธิ์อะไรมาว่าเพื่อนกู..” แคปว่าเสียงลอดไรฟัน นัยน์ตากลมอัดแน่นไปด้วยความคั่งแค้น ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยสู้แพ้ ถึงแม้จะว่าล้มลงไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้งเขาก็ยืนขึ้นมาแล้วสู้ได้ใหม่ แต่คราวนี้รู้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิม ไม่ว่าเขาจะหันไปทางไหนดูเหมือนจะโดนไอ้เหี้ยนี่ดักทางไว้ได้ทั้งหมด สู้กับมันช่างตึงมือตึงตีนดีจริง ๆ อย่าว่าแต่สู้เดี่ยว ๆ นี่ยังไม่นับว่าตอนนี้เขาถูกล้อมไว้ด้วยเด็กวิศวนับสิบ

“อย่ามาถามหาสิทธิ์ เพราะถ้ากูให้แล้วมึงจะหนาว”

“ไอ้ชั่วเอ๊ย..”

“กูชั่วได้มากกว่านี้นะ มึงอยากเห็นไหม..”

“สารเลว ระยำ ชาติ...อื้ออ.....” ปากเล็กๆถูกมือหนาจับบีบจนกรามแทบร้าว แคปน้ำตาเล็ดด้วยความเจ็บปวด แต่เสียงร้องก็ยังไม่หลุดลอดออกมา

“อย่าทำเพื่อนกู กูเป็นคนต้นเรื่องเองพวกมึงมีอะไรมาลงที่กูนี่” เสียงตะโกนลั่นดังขึ้นมาจากอีกฟาก แคปรีบหันไปมอง อาร์จ้องเขานัยน์ตาสั่นไหวมาก เขารู้ว่าเพื่อนกำลังกลัว

“ไอ้พวกหมาหมู่ แน่จริงมึงตัวๆกับพวกกูดิ่วะห๊ะ...” ปอตะโกนขึ้นมาบ้าง แม้จะถูกจับตัวไว้ แต่สีหน้าและแววตาไม่ได้ด้อยไปกว่าแคปเลย ที่จริงแล้ว ปอกับแคปเป็นคู่หูขาลุยกันมาตั้งแต่มัธยม

“มึงอ่ะนิ่ง ๆ ไป เดี๋ยวไอ้เอสมันจะจัดของดีให้พวกมึงดู” หนึ่งในคนที่จับปอไว้พูดขึ้น มันมองหน้าไอ้คนตัวสูงที่ขยุ้มหัวแคปอยู่ ซึ่งแคปรู้ได้ในทันทีแล้ว่าไอ้นี่มันชื่อเอส  เขาขนลุกขึ้นนิดๆเมื่อนึกไปถึงคำพูดหนึ่งที่ว่าใครคือคนที่โหดที่สุดของพวกวิศวะปีสอง....
ตอนนี้เอสแสยะยิ้มยั่ว ทำเอาแคปแม่งโคตรอยากกระทืบให้มันตายคาตีนติดตรงที่ว่าตอนนี้คนที่ถูกจับไว้ก็คือตัวเอง

“มึงรู้ไหม โทษของคนที่มันทำให้เพื่อนกูเจ็บ และโทษของคนที่เข้ามากร่างถึงคณะกูต้องเจอกับอะไร” เอสโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบเสียงเหี้ยมใส่ แคปดิ้นขณะที่สองแขนสองขาถูกล๊อคไว้กับสี่คน แม้แต่หัวก็ถูกมือหนาดึงกระชาก

“ไอ้ชั่ว! ไอ้สัส มึงอย่าคิดว่าเพื่อนมึงแตะไม่ได้อยู่ฝ่ายเดียว เพื่อนกู กูเองก็ไม่ยอมให้ใครมาแตะเหมือนกันล่ะโว๊ย”

“อย่าตะคอก มันจะตายเหรอห๊ะ!!” เอสตะโกนใส่แต่แคปมีเหรอจะลดละ

“กูจะตะคอกมึงจะทำไมล่ะห๊ะ มึงตบกู มึงชกกู กระทืบเพื่อนกู กูหลุดไปเมื่อไหร่มึงตายแน่จำใส่กบาลไร้ขดของมึงได้เลย ไอ้ควาย!!!”

“แม่งเอ๊ย...” เอสคำรามเสียงสั่น ดวงตาคมลุกเป็นไฟ มือหนาขยุ้มเข้าที่คอเสื้อแล้วลากแคปออกมาเหวี่ยงลงที่กลางวงขายาว ๆ ตามเข้ามาคร่อมร่างเล็กไว้ใช้เข่าดัน 

“อึ่กก....” แคปตาโตเมื่อเห็นไอ้เวรนั่นอยู่เหนือร่าง

“เฮ้ย มีอะไรกันวะ” เต้กับรัฐุร่นพี่ปีสามเดินขึ้นบันไดมาเจอพวกรุ่นน้องกำลังยืนตีวงล้อมอะไรกันสักอย่าง พวกเขารีบเดินเข้าไปดู

“มีเหี้ยไรกันวะพวกมึง..” เต้ถามเด็กปีหนึ่งแถวๆนั้น

“หวัดดีครับเฮีย”หลายคนในนั้นพากันยกมือไหว้ เมื่อเห็นว่าเป็นรุ่นพี่ปีสี่ของตัวเอง

“เออๆ”

“มีอะไรสนุกเหรอวะ โห่ร้องเสียงดังลั่นเลยนะ” รัฐถามขึ้นบ้างขณะที่เต้นั้นกำลังเดินแหวกรุ่นน้องจะเข้าไปดู

“ก็พี่เอสอ่ะครับกำลังจะกระทืบไอ้พวกเด็กเกษตรที่มันมาหาเรื่องพี่เมี่ยง..” รัฐชะเง้อมองเข้าไปเห็นแผ่นหลังเต้เดินตรงดิ่งไปที่สองคนนั้นแล้ว เสียงกร่าง ๆ ของคนที่เอสกำลังบีบปากมันไว้ที่พื้นดังก้องขึ้น ชัดบ้างไม่ชัดบ้างคงเพราะมันโดนบีบจนปากร้าว

“ไอ้พวกหมาหมู่ มึงไม่กล้าตัวๆกับกูใช่ไหมห๊ะ ใช้พวกมากเข้าสู้ ไอ้หน้าตัวเมียเอ๊ย ไปเอากระโปรงเมียมึงมาคลุมหัวซะนะ ไอ้ควาย!!”

“ปากดี....” เอสคำรามขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย เขาง้างฝ่ามือขึ้นเตรียมฟาดลงที่ใบหน้าขาวอีกครั้ง แต่กลับโดนใครบางคนที่ด้านหลังดึงไว้

“ไอ้เหี้ยเอส มึงพอ!” เอสหันกลับไปทันที เจอพี่รหัสตัวเองทั้งดึงทั้งลากตัวเขาให้ลุกออกจากอีกคน แคปมองหน้าเต้ตาเขียวไม่ได้รู้สึกขอบคุณเลยสักนิดที่อีกฝ่ายเข้ามาช่วยเอาไอ้บ้านั่นออกไป เขารีบลุกขึ้นยกมือเช็ดเลือดที่มุมปากอีกครั้ง

“นี่มันเรื่องเหี้ยไรกันวะ..” เต้สบถขึ้นจ้องหน้าเอสทันทีราวกับกำลังต่อว่าหนัก  ทุกคนต่างงงงันกันไปหมด ปกติแล้วเต้ถือเป็นรุ่นพี่ที่เหี้ยมพอๆกับเอส ยิ่งสองคนนี้เป็นพี่รหัสน้องรหัสกันไม่ต้องพูดถึง แต่ตอนนี้มีเรื่องมีราวเด็กเกษตรกร่างเข้ามาถึงที่เต้ดันเข้าไปลากแขนรุ่นน้องตัวเองให้ถอยออกมา คงมีแต่รัฐเท่านั้นที่มองดูแล้วเข้าใจ เขาส่ายหัวเมื่อมองเห็นสภาพแคปแบบเต็ม ๆ ตา

“มึงตายแน่ไอ้เอส” รัฐพึมพำ

“กูถามว่านี่มันเรื่องเหี้ยอะไรกัน!” เต้ตะคอกขึ้นอีกครั้ง หน้าตาท่าทางเขาโมโหหนักมากจนรุ่นน้องที่มุงดูอยู่พากันค่อย ๆ ถอยกรูออก เอสเบนสายตาไปจ้องหน้าแคปนิ่งขณะที่เต้ถอนหายใจเฮือกใหญ่เดินเข้าไปหาแคปพลางคล้ายตรวจดูว่าอีกฝ่ายเสียหาหนักขนาดไหนมือใหญ่ยกขึ้นจะซับเลือดที่มุมปากเล็ก แคปปัดมือเต้ออกอย่างรำคาญพร้อมตวาดใส่

“ไม่ต้องมายุ่ง!” แต่เต้ไม่ได้สนใจในจุดนั้น เขาจับคางเล็กล๊อคให้หันมาเพื่อสำรวจดูรอยแตกรอยช้ำ สีหน้าเครียดมากจนคนอื่นๆที่มุงดูพากันสงสัย

“แล้วมึงมาทำเหี้ยไรถึงคณะกูล่ะวะไอ้แคป” เมื่อเห็นว่าแคปไม่เป็นอะไรมาก มีเพียงรอยช้ำที่แก้มกับเลือดที่ซึมนิดๆที่มุมปากเต้ก็วางใจ

“ก็มันอ่ะ เพื่อนมันซ้อมเพื่อนผมจนเขียวช้ำไปหมด ไอ้อาร์เจ็บจนจะตายห่าอยู่แล้ว พวกเด็กของเฮียแม่งเหี้ย..” แคปชี้หน้าแล้วสบถด่า เอสกัดฟันกรอด

“กูซ้อมตอนไหน  เพื่อนมึงตีกับเพื่อนกูมันสองคนตกลงตีกันเองมีแต่มึงไม่ใช่รึไงที่ตามมากระทืบเพื่อนกูจนถึงที่แบบนี้ กูจัดให้มึงแค่นี้ยังน้อยไปนะ”

“ไอ้สัส...” แคปก้าวเข้าไปผลักไหล่แกร่งอย่างแรง เต้ต้องดึงแขนเอสไว้

“ปากหมาๆแบบนี้สงสัยกูต้องจัดให้หนักๆอีกสักรอบ..”

“มึงสิปากหมา..”

“เชี่ยเอ๊ย...กูหงุดหงิดเต็มที่แล้ว..” เอสสุดจะทนก้าวเข้าไปหมายกระชากแต่เจอมือของเต้คว้าไหล่เขาไว้แล้วผลักออก เอสมองพี่รหัสตัวเองอย่างไม่เข้าใจ เผลอตะคอกกลับไปอย่างลืมตัว

“จะมาขวางทำไมล่ะวะ..”

“ไม่ขวางไม่ได้ไอ้เหี้ย นี่มันน้องชายกู  จะทำอะไรเกรงใจกูบ้าง”

“น้องชายเฮีย...!?” เอสเบรคตัวเองแทบไม่ทันทวนคำอย่างตกใจ พอๆกับคนอื่นๆแถวนั้นพากันมองหน้าแคปกับเต้สลับกัน เสียงเซ็งแซ่ดังขึ้น

“ใช่ กูรู้ไอ้แคปมันผิดที่มาหาเรื่องพวกมึงถึงที่นี่ แต่มึงจะเห็นแก่หน้ากูได้ไหม พอ...แล้วจบกันแค่นี้”

“ไอ้เอสพอเถอะ จบเถอนะกูไม่เป็นอะไรแล้ว” เมี่ยงรีบเดินเข้ามากระตุกเสื้อเพื่อนตัวเอง เอสมองคนตัวเล็กสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า หน้าตาเมี่ยงเต็มไปด้วยพลาสเตอร์ยาคงเป็นรอยที่มีเรื่องกับใครสักคนมาเมื่อเช้าซึ่งเอสมารู้ทีหลังว่าเป็นอาร์เพื่อนของแคป แต่ที่เขาโมโหอยู่ตอนนี้คือ แคปยังตามมาทำร้ายเมี่ยงซ้ำอีกทั้งที่เรื่องของสองคนนั้นจบไปแล้ว

“กูจะจบให้ก็ได้แต่มันต้องกราบตีนขอโทษมึงก่อน” เอสยังพูดดึงดัน ไม่ได้หันมามองเต้เลยสักนิด

“ไอ้เอส ให้มันน้อย ๆ หน่อย กูพี่มึงนะเว้ย” เต้พยายามระงับอารมณ์ เขาไม่อยากจะมีเรื่องกับน้องรหัสตัวเอง รู้ดีว่าเอสเป็นคนยังไง ไม่อยากจะเชื่อว่าไอ้น้องชายคนเดียวตัวดีของเขามันจะบ้าบิ่นเข้ามามีเรื่องถึงที่นี่ ที่สำคัญ ไอ้คนที่มันหาเรื่องมันเป็นถึงเพื่อนสนิทที่สุดของน้องรหัสเขา

“ไอ้สัส  กูกลัวมึงเหรอห๊ะ!” แคปตะคอกเสียงสั่น

“กูบอกว่าอย่าตะคอกไง!” เอสขึ้นเสียงกลับเมื่อแคปตะโกนใส่หน้ามาอีกครั้งด้วยสีหน้าท้าทายสุดๆ เขากำลังจะก้าวเข้าชาร์ตคนที่ตัวเล็กกว่าแต่มือของเต้ซึ่งเร็วมากๆกลับคว้าเอวเอาไว้

“มึงได้ยินไหมกูบอกให้พอ นั่นน้องชายกูไอ้เหี้ย  ไอ้แคปมึงพาเพื่อนมึงกลับไปก่อน เรื่องของพวกมึงให้จบกันแค่นี้ ถ้ามึงมาซ่าอีกกูก็ช่วยมึงไว้ไม่ได้จำเอาไว้” 

“กูสนเหรอ” แคปตะโกนขึ้นอีกครั้งอย่างไม่ลดละ เต้หันขวับมองหน้าเขาทันที แคปรีบหุบปากแทบไม่ทันเพราะรู้ดีว่าตัวเองลืมตัว เขาไม่เคยขึ้นกูมึงกับพี่ชาย พี่เต้ไม่ค่อยเหมือนคนอื่นถึงแม้จะพูดหยาบๆกับเพื่อนฝูงเรียนวิศวและหน้าตาเถื่อน ๆ แบดบอยแต่พี่ชายเขาดูแลเขาดีมากๆ ไม่ชอบให้เขาพูดจาหยาบคายด้วย

“เออ พูดใหม่ก็ได้วะ  ผมสนเหรอ ผมไม่กลัวมันหรอก พี่ปล่อยมันเข้ามาเลย โถ่เว้ยไอ้อาร์มึงจะมาจับกูไว้ทำไมวะ ปล่อยกูเดี๋ยวนี้ ไอ้เหี้ย ไอ้เพื่อนเหี้ย” แคปดิ้นจนขาลอย เขาร้องจะเข้าหาเอสลูกเดียวเสียแต่อาร์คว้าเอาไว้ แทบจะหลุดมือ เดือดร้อนปอต้องคว้าเอวเอาไว้อีกคน แคปเวลาที่เลือดขึ้นหน้าแม้แต่เขายังเอาไม่อยู่ มันกลัวอยู่คนเดียวคือพี่ชายมันนั่นแหละ

“ปล่อยกู”

“ไอ้ปอมึงลากไอ้แคปกลับไปก่อน ไอ้อาร์ด้วยลากมันกลับไปเดี๋ยวนี้” ขณะที่เต้ร้องสั่งจู่ ๆ แคปหลุดออกมาจากมือของปอกับอาร์ได้ เขาวิ่งเข้าใส่เอสที่กำลังเผลอทันที มือเล็กกระชากเสื้อคนตัวสูงลงมารับเข่าดุดัน เอสที่ไม่ทันระวังจุกจนตัวงอ แต่ก่อนที่จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นมากไปกว่านี้ เต้เหวี่ยงน้องชายของตัวเองไปใส่อกปอกับอาร์สองคนช่วยกันรับแคปไว้พร้อม ๆ กับที่รัฐเองก็เข้ามาจับช่วยอีกแรง  แคปที่ถูกรั้งไว้แทบทั้งตัวทำสีหน้าน่ากลัวชี้หน้าเอสอย่างไม่ลดละ

“มึงจำไว้ไอ้เหี้ย อย่าให้กูเจอมึงข้างนอกนะ มึงกูเจอกันอีกวันไหนไม่ใครก็ใครตายกันไปข้าง โว๊ยยยยยยยขัดใจกูจริงจริ๊งไอ้พี่บ้า พี่บ้า ฝากไว้ก่อนเถอะมึงไอ้เอส ปล่อยกูสิโว๊ยไอ้เพื่อนบ้านี่..” เขาโวยวายได้แค่นั้นก่อนโดนสามคนรุมลากออกไปจากตึก ขณะที่บรรดากลุ่มคนที่หลงเหลือบางส่วนที่ยังมุงดูอยู่พากันซุบซิบว่านี่เหรอคือน้องชายพี่เต้   ลาเต้ & คาปูชิโน (Latte&Cappucino) สองพี่น้องครอบครัวกาแฟผู้โด่งดัง

“แม่ง เจ็บฉิบหาย ทั้งตีนทั้งมือหนักเหี้ยๆเลย..” เอสที่ยืนตัวสั่นอยู่ด้วยความโกรธถึงขนาดตบๆลงที่กระเป๋ากางเกงควักหาบุหรี่ขึ้นมาจุดดูดดับอารมณ์ที่เดือดพล่าน

“เอาน่าไอ้เอส ครั้งนี้ถือว่ากูขอละกันนะ” เต้รู้ทั้งรู้ว่าเอสต้องระงับความโกรธไว้มากแค่ไหน เพราะถ้าเป็นเขาโดนไอ้คนที่เข้ามาหาเรื่องเพื่อนตัวเองถึงที่แบบนี้รับรองได้ว่าเขาเอามันจมคาตีนแน่ ๆ

“นี่น่ะเหรอที่เฮียเคยบอกว่าตัวเองมีน้องหน้าตาน่ารัก ผมสวย ผิวขาว ตาเฉี่ยวจมูกโด่งและที่สำคัญรูปร่างดีไร้ที่ติแม่งสุดๆอ่ะ หลอกกันชัดๆ หึ”

เต้กลืนน้ำลายอึกใหญ่พยักหน้าเบา ๆ เมื่อฟังคำพูดประโยคเก่าที่ตัวเองเคยพูดไว้บ่อย ๆ กับเพื่อนฝูงเวลาเมา แล้วไอ้เอสก็มักจะนั่งร่วมวงอยู่แถวนั้นด้วย ทำไงได้วะ ใครจะรู้ว่าไอ้น้องตัวดีที่เขาเฝ้าเลี้ยงเฝ้าทะนุถนอมมาแบบเด็กผู้หญิงโตขึ้นมันจะเถื่อนและซ่าร์ได้ขนาดนี้ 

“ไอ้เหี้ย....น้องกูมันก็อย่างนั้นจริง ๆ นี่หว่า แค่กูบอกไปไม่หมดว่ามันชกต่อยเก่งก็แค่นั้น  กูไปแล้วนะเว้ย เดี๋ยวมีเรียนเหมือนกัน” เต้ว่าแล้วตบลงที่ไหล่เอสหนักๆสองสามทีเหมือนเป็นการบอกขอโทษแทนแคปเป็นนัยๆซึ่งเอสเองก็พอจะเข้าใจแต่ก็ยังส่ายหัวแล้วนวดลงที่ขาอีกครั้ง

“สัสเอ๊ย...หึหึหึๆๆๆๆๆ” เอสพ่นเสียงหัวเราะสมเพชตัวเองออกมา นานแล้วที่ไม่ได้เจอคู่แข่งสูสีแบบนี้แถมยังดื้อด้านไม่ลดละอีกต่างหาก เขายกนาฬิกาข้อมือดูเวลาก่อนดับบุหรี่ลงแล้วเดินเข้าไปหาเมี่ยง หลังจากมองดูเพื่อนตัวเองแล้วส่ายหัว ช้ำไปทั้งตัวแบบนี้เขาเลยบอกว่าวันนี้ไม่ต้องเข้าเรียนเดี๋ยวจะไปส่ง เมี่ยงก้มหน้าก้มตาแล้วตอบตกลง

“มึงอยู่ไหน” เอสยกโทรศัพท์มือถือขึ้นต่อสายหาเพื่อนอีกคน

(กำลังจอดรถข้างรถมึงนี่แหละ มีไรวะ)

“เดี๋ยวกูกับเมี่ยงจะโดดมึงจัดการเรื่องเลคเชอร์ให้ด้วย”

(จะไปไหนของพวกมึง)

“เสือก เรื่องของกู”

(อ้าวไอ้เหี้ยกูถามดีๆ เดินขึ้นมาแล้วเนี่ยมึงอยู่ไหนกัน)

“เอาไป ส่งให้กูด้วย” เอสเดินไปยัดงานที่จำเป็นต้องส่งในคาบนี้ให้ชิพ  ชิพที่เพิ่งกดวางสายจากคนตรงหน้ามองเมี่ยงกับเอสด้วยท่าทีงงๆ เพราะรอยฟกช้ำที่เต็มหน้าเมี่ยงบวกกับรอยเขียว ๆ ที่ข้อมือและหน้าอกเอสเสื้อนักศึกษากระดุมขาดแหว่งไปสองเม็ด

“โห ไปฟัดกับหมาที่ไหนมาวะเนี่ย ไม่เรียกกูบ้างเล๊ย..”

“ไอ้บุ้งอ่ะ? มึงมาคนเดียวรึไงทุกทีตัวติดกันอย่างกับเห็บหมา” เอสไม่ได้ตอบคำถามแต่เปลี่ยนไปถามถึงคู่หูของชิพ เพื่อนอีกคนของเขา

“ปากมึงนี่นะ ทีมึงกับไอ้เมี่ยงไม่ใช่หมากับเห็บรึไงวะ ถ้าไม่นับเมียมึงที่เปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีกนะกูก็คิดว่าไอ้เมี่ยงนี่แหละที่มึงทำตัวติดด้วยยิ่งกว่าเห็บกับหมา”

“เสือก..”  เอสตอบสั้น ๆ ก่อนใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้ม ความเจ็บค่อย ๆ แล่นริ้วขึ้นมาคงเพราะโดยปลายหมัดของไอ้เวรนั่นไปตอนที่ชุลมุนกัน

“กูถามก็ตอบมาก่อนไปฟัดกับใครมา ไอ้บุ้งมันแวะหอแฟนมันเดี๋ยวตามมาเองแหละ”

“ฟัดกับหมาบ้าคณะเกษตรไง” เมี่ยงเป็นฝ่ายตอบแทน  เมื่อชิพทำหน้าตาไม่เข้าใจเขาเลยอธิบายให้ฟังต่อแบบคร่าว ๆ แต่ยังไม่ทันจะได้รู้เรื่องดีมือเล็กจะถูกเอสดึงออกไปจนตัวจะลอยแล้วปล่อยให้ชิพยังงงต่อ

“มึงอยู่ในเหตุการณ์รึเปล่า” เมื่อสองคนนั้นลับตา ชิพเดินเข้ามาในห้องนั่งลงแล้วถามเพื่อนข้าง ๆ  มีสองสามคนพยักหน้ารับรัว ๆ   

“ใครวะใจกล้าเข้ามาถึงที่นี่..” ชิพสงสัย เมื่อทั้งหมดนั่นเล่าเรียงเหตุการณ์แบบคร่าว ๆ ชิพจึงอดถามขึ้นมาอีกไม่ได้

“น้องพี่เต้ไหนวะ..”

“ไอ้เหี้ยชิพ พี่เต้พี่รหัสไอ้เอสไง แล้วก็เป็นพี่เทคมึงด้วย มึงบ้าเหรอเนี่ยถามอะไรโง่ ๆ ออกมา”

“อ้าวเฮ้ย น้องพี่เต้ไหงถึงมาตีผู้ชายคณะเราได้ กูไม่อยากจะเชื่อ เต้ไหน พี่ลาเต้กูน่ะนะ” ชิพทำหน้าเหลือเชื่อสุด จนคนที่คุยด้วยส่ายหัว

“ก็เออครอบครัวกาแฟหน้าตาดีทั้งตระกูล ลาเต้กับคาปูชิโน่นั่นไง”

“เฮ้ย! แต่น้องคาปูกูเป็นน้องสาวพี่เต้นี่หว่า” ชิพคิ้วขมวด กำลังคิดว่าน้องสาวพี่เต้น่ารักแบบนั้นแล้วไหงทั้งหน้าทั้งตัวไอ้เมี่ยงถึงเขียวแบบนั้นล่ะวะ แล้วยังร่องรอยบนตัวไอ้เอสอีก

“น้องสาวที่ไหนล่ะไอ้เหี้ยชิพ น้องคาปูบ้านพ่อมึงสิ ไอ้หมาบ้านั่นมันชื่อแคปเว้ย แคปปูชิโน่ โหดสัสกูบอกให้รู้ ดีนะไอ้เอสเข้ามาเร็วไม่งั้นกูไม่อยากจะนึกว่าไอ้เมี่ยงจะจมตีนไอ้บ้านั่นขนาดไหน”

ชิพกลืนน้ำลายช้า ๆ ทั้งหมดทั้งมวลที่เคยจินตนาการเรื่องครอบครัวกาแฟของพี่เทคตัวเองนั้น หายวับไปกับตา ตรง ๆ เลยนะหลายครั้งมากที่เฮียแกเคยเอารูปน้องในโทรศัพท์มาอวดว่าน่ารักน่าชังอย่างกับเด็กสาว ๆ แรกรุ่น

แล้วนี่มันอะไรก๊านนนน

“มึงรู้ไหม...ครั้งนึงกูเคยบอกกับพี่เต้ว่าอยากจะขอจีบน้องพี่แก ตอนนั้นพี่เทคกูหัวเราะหึหึแล้วแสยะยิ้ม”

“เออ มึงก็ไปจีบเอาซะสิ แต่กูบอกให้รู้ใส่กระจับเหล็กกับฉีดยากันหมาบ้าไว้ด้วยก็ดี เพราะมึงหลบไม่พ้นตีนมันแน่ ๆอ่ะ”

“ไอ้สัส!...”








Tbc.



ชะแวปมาเปิดเรื่องไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นค่ะ  มันจะสั้นได้สักแค่ไหนน้อออ  สักกี่ตอนจบดีคะ??  แต่เรื่องนี้นานๆมาลงทีนะ อยากมีแนวๆนี้เก็บไว้บ้างแต่ไม่ค่อยมีเวลาเลอออออ  เรื่องนี้ค่อนข้างอุดมไปด้วยคำหยาบและความรุนแรง อย่านับตัวเหี้ยที่วิ่งเกลื่อนกลาดเลยนะคะแถมยังมีสารพัดสัตว์โผล่มาอีก โอ๊ยยย ใครโลกสวยก็ข้ามไปได้เนาะ

มินขอฝากเอสกับแคปไว้กับนักอ่านที่แวะผ่านเข้ามาทุกท่านด้วยค่ะ
:mew1:


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-01-2015 15:15:22 โดย coffeeQbread »

ออฟไลน์ ciaiwpot

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1194
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-0
ชอบแนวนี้เหมือนค่ะ
ชอบมากเลย
แคปแบบ นายเอกที่ตามหา
แล้วแบบเอสก็ชอบ
ตามตามค่ะ
มาต่อเร็วๆนะค่ะ
น่าจะเขียนเป็นเรื่องยาวววววววววววว
+เป็ด+ชื่นชมค่ะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-01-2015 17:09:03 โดย ciaiwpot »

ออฟไลน์ toou

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1159
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-3
น้องแคปแมนมากลูกกกก  ฮี่ๆ
สูสีค่ะมวยคู่นี้ 
พี่เต้ก็น่ารักอ้ะะะะ  รักน้องมุ้งมิ้งมากกกกก 

ดีใจที่มีเรื่องใหม่นะคะ  อย่าหายไปไหนน๊าาาา
ขอตอนพิเศษของพี่เอย์กับหมาปิงเยอะๆๆๆๆด้วยน๊าาาาาา

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7107
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
 :katai2-1:   เอสหาเรื่องละ

มาต่ออีกไวไวนะคะ  :pig4:

ออฟไลน์ GintoniC

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 879
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-0
กว่าจะได้กัน เอ๊ย รักกันคงหยอดน้ำข้าวต้มไปอีกนานอ่ะ แซ่บเวอร์  :ling1:

ออฟไลน์ chisarachi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1069
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +49/-1
มาลงชื่ออ่านด้วยคน
ชอบแนวเถื่อนๆแบบนี้อีกคน
ชอบแก๊งเพื่อน
รอวันที่เอสจะยอมให้แคป ไม่กล้าทำให้เจ็บแม้ปลายก้อย
ส่วนแคปก็สยบให้เอสเป็นลูกแมวน่ารัก

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4287
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ minneemint

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1640
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-0
สนุกดีค่ะตามมาจากดอกฟ้ากับหมาวัด
จะคอยตอนใหม่นะ

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3651
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
โดนอ่ะ ชอบๆๆๆๆ ดิบ เถื่อน มากกกกก มาลงบ่อยๆๆๆน่ะ อิอิ แบบนี้กว่าจะได้กันเลือดสาดแน่ คิกๆๆๆ
ตอนนี้แอบจิ้นเพิ่มคู่ อิอิ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Spelling_B

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 173
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
กรี๊ดดดดดดดดด เรื่องใหม่ ติดตามนะคะ

เอฟซีเดอะเจ กับฮามิน จ้าาาา

รออออ :ling1:



ออฟไลน์ kautumn

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 616
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0
ว้าวสนุกดีค่ะตอนแรกที่เตะต่อยกันยังนึกว่าจะเป็นเอสแคปได้อย่างไร แบบว่าโหดกันทั้งคู่
 แต่มีพี่เต้คงจะทำให้รักเกิดในดงวิศวะได้ละนะจะคอยอ่านตอนต่อไปเป็นเรื่องยาวก็ได้คะน้องมินชอบๆๆ

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13912
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
อย่างมัน

ออฟไลน์ โซดาหวาน

  • ชอบเกาหลี , คลั่ง วาย ~ , ♥ รักประเทศไทย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 497
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +102/-1
เรื่องใหม่ ชอบอ่ะ  :ling1:
รอตอนต่อไปอยู่น๊าา เป็นกำลังให้คร๊าา

ออฟไลน์ aiyarin

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 69
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
สนุกกกกกกกกก :hao7: :hao7: :hao7: :hao7:

ออฟไลน์ kik

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 265
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-2
ชอบอ่ะ  กวนทีน  ทั้งคู่จริงจริง ไม่มีใครยอมใคร   o13

รอนะค่ะ :katai4:

ออฟไลน์ Nus@nT@R@

  • Life is Investment
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5784
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +456/-10
หุหุ ดุเดือดเลือดพล่าน

ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3820
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-3
น่าสนุกค่ะ นายเอกแมนเนี่ยะ ช๊อบชอบบบบ  o13

ออฟไลน์ Flowerrice13

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 148
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
จิ้มม

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
เถื่อนมาก :laugh:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ IsDeer

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2668
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-8
แคปนี่ดูโหดแต่ไร้เหตุผลไปนิดนะเหมือนเรื่องเขาเคลียร์จบไปแล้ว
แต่ตัวเองไม่ยอมอยากให้อีกฝ่ายมันเจ็บปางตาย
คือเข้าใจว่ารักเพื่อน แต่คู่กรณีเขาก็เคลียร์จนพอแล้วไม่ใช่เหรอ
ทำตัวยังงี้เลยต้องมีเอสมาปราบให้ทำตัวดีขึ้นสินะ

ตบจูบแน่ๆ  :hao6:

ออฟไลน์ cross

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 284
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +42/-1
อ๊ากกกกก ชอบอ่ะสนุก ชอบนายเอกแบบนี้ โอ้ยยยยยย มาลงถี่ๆเถอะนะ สนุกอ่ะชอบ

ออฟไลน์ zuu_zaa

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2041
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +115/-1

ออฟไลน์ McKnight

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-0
ตามมาอ่านเรื่องนี้แล้วนะครับน้องมิน
รู้สึกว่าจะแหวกแนว ไม่เหมือนเรื่องก่อนๆ
แนวเถื่อนดิบแบบนี้ก็น่าอ่านดีเหมือนกันครับ

ออฟไลน์ —Bell♥—

  • รุกไม่เก่ง .. รับสุดยอด
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 12
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ต้อนรับเรื่องใหม่  :mc4: :mc4:
เรื่องนี้คงสนุกเหมือน ๆ กับเรื่องพี่เอย์น้องปิงนะ
จะติดตามผลงานตลอด ๆ จ้า!

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5676
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
น้องแคปนี่อารมณ์ร้อนมาก
กว่าจะเย็นลง สงสัยช้ำในตายก่อนพอดี

ออฟไลน์ smile_aex

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 100
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
ตามมาอ่านด้วยคน  ขอบคุณครับ

ออฟไลน์ Spelling_B

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 173
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
แวะเข้ามาดู อยากอ่านต่ออ่ะ :call:

ออฟไลน์ QXanth139

  • ♡동해 #Always13
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2594
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-5
ชอบแนวนี้ จะมารักกันอีท่าไหนนะ
แต่หนูแคปใจร้อนมาก เอสก็ไม่ยอมกัน  คงจะรักกันแบบฮาร์ดคอร์น่าดู :hao6:

ออฟไลน์ My_b

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 1
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
มันส์

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด