['S] แสดงความเป็น เ จ้ า ข อ ง ● E n d!
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ['S] แสดงความเป็น เ จ้ า ข อ ง ● E n d!  (อ่าน 1262085 ครั้ง)

ออฟไลน์ afterday

  • อตด.
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1856/-9
    • afterday's twitter

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้



1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมฯทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.เมื่อนิยายจบแล้วให้แก้ไขหัวกระทู้ต่อท้ายว่าจบแล้ว


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม


กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



















[C]ontent

01 :: 02 :: 03 :: 04 :: 05
06 :: 07 :: 08 :: 09 :: 10
11 :: 12 :: 13 :: 14 :: 15
16 :: 17 :: 18 :: 19 :: 20
21 :: 22 :: 23 :: 24 :: 25
26 :: 27 :: 28 :: 29 :: 30
31 :: 32 :: 33 :: 34 :: 35
36 :: 37 :: 38 :: 39 :: 40
41 :: 42 :: 43

[E] n d !





แจ้งข่าวรวมเล่ม



อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม จิ้ม > รวมเล่ม'S แสดงความเป็นเจ้าของ
:catrun:
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-10-2018 02:11:47 โดย afterday »

ออฟไลน์ afterday

  • อตด.
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1856/-9
    • afterday's twitter

เริ่มประโยค'S




   ผมไม่ชอบการยึดติด

   ไม่ชอบคบกับใครจริงจัง ไม่พร้อมจะผูกหัวใจไว้ที่ใคร เวลาที่เห็นคนรอบข้างที่เดี๋ยวก็มีความสุขเดี๋ยวก็ทุกข์ขนัดสลับไปสลับมาไม่สิ้นสุด
   และการที่เอาหัวใจตัวเองไปผูกไว้กับขาคนอื่นมันไม่เห็นน่าสนุกสักนิด

   ดังนั้นทุกวันนี้คงไม่แปลกที่ผมจะเลือกใช้ชีวิตวัยมหาลัยกับเพื่อน เรียนเล่นเที่ยวใช้ชีวิตวัยรุ่นในแต่ละวันให้คุ้ม

   แต่ถึงแม้ว่าผมจะไม่มีความรัก ก็ไม่ได้หมายความถึงว่าผมไม่ต้องการเซ็กส์…
   แล้วผมก็ไม่ใช่ผู้ชายประเภทที่ตักตวงความสุขจากคนอื่นแต่ฝ่ายเดียว ผมไม่เคยบังคับหรือฝืนใจใคร ผมพร้อมจะให้สิ่งแลกเปลี่ยนที่พอใจกันทั้งสองฝ่าย
   ไม่ว่าจะเป็น มื้ออาหารหรู ๆ เงิน เสื้อผ้า เครื่องประดับ เครื่องใช้ หรือสิ่งของอะไรก็แล้วแต่ ของพวกนี้ผมมีให้แบบไม่มีวันหมด

   ข้อตกลงในการเดทกันสำหรับผมมีแค่2ข้อเท่านั้น 
   ข้อแรกก็ไม่ได้ยากแค่ไม่ก้าวก่ายล้ำเส้นเรื่องส่วนตัวของกัน ข้อต่อไปยิ่งง่ายใหญ่ ไม่หึงไม่หวง ไม่ตามระรานกันไม่ว่าด้วยกรณีใด ๆ
   และหากวันไหนผิดข้อตกลง ความสัมพันธ์ทุกอย่างเป็นอันยกเลิก

   ซึ่งมันก็ดูเป็นเรื่องง่าย ๆ แต่บรรดาคู่นอนทั้งชายและหญิงที่ผ่านเข้ามาในขีวิตไม่มีใครทำได้


   และไม่เคยเจอคนไหนที่สามารถอยู่กับผมได้นานเกินเดือน…






   แวะมาเปิดเรื่องใหม่ค่ะ ฝากด้วยนะคะ  :pig4:

ออฟไลน์ davina

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 303
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-0
มากรี๊ด อันแจฮยอน(เป็นไท)ค่ะ 555 แล้วก็ตามมาสิงเรื่องใหม่ค่ะ  :L2:

ออฟไลน์ BeeQ

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0

ออฟไลน์ NOoTuNE

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3326
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +317/-15

ออฟไลน์ zeroj

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 604
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
ปูเสื่อรอ   ค่าาาาา



 :mc3: :mc3: :mc3: :mc3: :mc3:

ออฟไลน์ Min*Jee

  • เอวรี่ติงจิงกะเบล
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2962
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-5
แวะมาเจิมมมมม :mc4:
เอาใจช่วยน้าาาาาาา รอตอนต่อไปปปป

ออฟไลน์ yummiie

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 143
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-2
รอตอนต่อไป
อร๊ายเป็นไท  :hao6:

ออฟไลน์ ciaiwpot

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1170
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-0
รอรอรอรอรอรอ มาต่อเร็วๆนะค่ะ
 :กอด1: :กอด1: :กอด1: :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ fullfeel

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 339
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
 :mc4: เดย์เปิดเรื่องใหม่ก็รีบโฉบ สิงสถิตเพจไปแล้วตอนนี้  :hao7:
รอตอนแรกนะคะ จู๊บบ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ afterday

  • อตด.
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1856/-9
    • afterday's twitter
ประโยคที่ 1




   วันนี้เป็นวันเกิดเพื่อนสนิทสมัยมัธยมของผม แล้วตอนนี้ก็เป็นเวลาหัวค่ำ ซึ่งอีกไม่นานคงจะเลยเวลานัดไปครบชั่วโมงพอดิบพอดี
   หากแต่ตอนนี้ผมเองยังไม่มีเวลาไปคิดถึงความแน่นอนในการเลทครั้งนี้อะไรแบบนั้น
    เพราะเสียงกระเส่าที่เรียกชื่อผมเจือไปกับเสียงครางอ่อนข้างหูมันทำให้ต้องใช้พลังในการขยับสะโพกถี่ ๆ เพื่อปลดปล่อยความร้อนแรงที่เพิ่มพูนมากขึ้นในอก
   ยิ่งขยับยิ่งรู้สึกดี จนต้องดันเข้าออกแรง ๆ อย่างลืมจังหวะ ยิ่งมากเท่าไหร่เสียงครางนั่นก็ยิ่งดังขึ้นเท่านั้น

   “อืออ…พี่ไท…อะ..ตรงนั้น…อีกนิดสิครับ...อะ…อื้อออ!”

   และคงเป็นจังหวะเดี๋ยวกับที่ผมรู้สึกถึงสัมผัสชื้นแฉะที่หลังใบหูความรู้สึกทั้งหมดที่สั่งสมมาตลอดนับชั่วโมงก็หลั่งไหลออกมา
   ทิ้งตัวนอนพักให้หายหอบหายใจครู่นึงผมก็ดันตัวลุกขึ้น ปราดมองที่นาฬิกาติดผนังแล้วก็ต้องแบบสบถในใจ
   ให้ตายเถอะ! ผมโดนไอเต้เฉ่งอีกแน่ ๆ งานวันเกิดล่วงหน้าคราวที่แล้วผมก็เบี้ยว
   คราวนี้มันอุตส่าห์เรียกเฉพาะกลุ่มเพื่อนสนิทสมัยมัธยมไปที่บ้านผมยังจะดอดมาเก็บเกี่ยวอีก
   แต่มันจะว่าผมก็ไม่ได้มีคนเขาเรียกร้องให้มา

   “พี่ไท…ค้างกับไอซ์ได้ไหม?”

   เสียงนุ่มหวานหูออดอ้อนดังขึ้นด้านหลัง พร้อมมือเรียวที่สอดคว้าเอวสอบพลางลูบไล้ที่กล้ามเนื้อหน้าท้องด้วยอาการที่เพื่อนผมเรียกกันว่า ‘หลงใหล’
   ...อะไรจะชอบขนาดนั้น

   “หึ เดี๋ยวพี่ไปหาเพื่อน”
   “งื้อ งั้นให้ไอซ์ไปด้วยนะ” คนตัวเล็กกว่ายังคงเอ่ยอ้อนไม่หยุด แบบที่ผมก็เร่งติดกระดุมเสื้อให้เสร็จไว ๆ
   “อย่าดีกว่าบ้านมันไกลจากที่นี่ พี่ขี้เกียจวนมาส่ง”
   “ไอซ์ไปนอนห้องพี่ไทก็ได้”
   “พี่ไม่ชอบให้ใครเข้าไปในห้อง”
   “ไอซ์เดทกับพี่ไทมา2อาทิตย์แล้วนะ! ยังไม่ให้ไอซ์เข้าอีกเหรอครับ”

   ผมตวัดสายตามองคนที่กำลังจะล้ำเส้น และนั่นก็มากพอทำให้อีกฝ่ายเงียบเสียงลง
   เจ้าตัวก็น่าจะรู้ว่าข้อตกลงย่อมเป็นข้อตกลง ระยะเวลาในการออกเดทไม่สามารถลดหย่อนหรือได้รับสิทธิพิเศษอะไร

   “ไอซ์แค่อยากนอนกอดพี่ไท…”

   หลังจากที่ผมกำลังติดกระดุมเสื้อเม็ดสุดท้ายเสร็จ เสียงออดอ้อนที่ดูเหมือนเจ้าตัวจะพยายามกดให้ฟังดูเศร้าลงก็เอ่ยคำตัดพ้อขึ้นอีก
   ฟังแล้วก็ต้องถอนหายใจเดินเข้าไปนั่งลงที่ข้าง ๆ คู่เดทคนที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ และเหมือนจะเป็นคู่เดทที่ทำลายสถิติอยู่ได้นานถึง2สัปดาห์เสียด้วย

   “ไว้คราวหน้านะ” ผมว่าแล้วยกยิ้มบาง ๆ ที่มักจะทำให้คนมองเคลิ้มตาม
   “อือ ก็ได้ครับ” นั่นไง ผมเกือบจะกำมือดึงเข้าหาตัวแล้วส่งเสียงเย้อยู่ในใจ ถ้าหากไม่มีประโยคถัดไป “ อย่าลืมมารับไอซ์ด้วยนะไอซ์มีเรียนบ่าย สัญญาแล้วนะครับ”

   สัญญาตอนไหนวะ? พรุ่งนี้วันเสาร์กูไม่มีเรียนด้วยนะ…แต่ช่างเถอะ

   “โอเค แล้วเจอกันนะ”

   ผมลูบผมสีอ่อนของอีกฝ่ายแล้วผละตัวลุกขึ้นหยิบกุญแจและกระเป๋าตังค์ที่วางอยู่ข้างเตียง
   ก่อนจะเดินออกจากห้องไปโดยไม่ได้หันไปลาอีกรอบ



   RRrrRrrr
   RRrrrrrrr


   และนั่นก็ไม่ผิดจากที่เดา พอปลดล็อครถปุ๊ป ยังไม่ทันขยับเข้าไปนั่งเสียงโทรศัพท์มือถือที่วางแอ้งแม้งทิ้งไว้บนเบาะตั้งแต่เมื่อเย็นก็ส่งเสียงร้อง
   พนันได้เลยว่ามันร้องมาสักพักแล้ว
   ผมสอดตัวเข้าไปนั่งแล้วสตาร์ทเครื่องยนต์ ต่อโทรศัพท์เข้ากับรถยนต์ แล้วกดเปิดลำโพง

   “ว่าไงไอ้เต้” เพื่อไม่ให้เสียเวลา ระหว่างที่รับสายก็เริ่มออกรถ
   เผื่อมันจะคิดว่าผมกำลังขับไปได้สักพักแล้ว รถติดอะไรก็ว่าไป หึหึ
   [เชี่ยไท! กูโทรหามึงกี่สายละแหกตาดูมั่ง!!]
   “อ้าว โทษทีไม่ได้ยิน กำลังไป ๆ ”
   [มึงลืมปะว่าวันนี้วันเกิดกู! มึงไปหาเด็กที่ไหนอีกแล้วใช่ไหม ยอมรับมา!]
   “ลืมที่ไหนล่ะ กำลังไปเนี่ย กูขนเหล้านอกของพ่อมาให้เพียบ”
   [เออ ค่อยไถ่โทษได้หน่อย รีบมาเดี๋ยวแม่งเมากันหมด]

   ผมหัวเราะเมื่อไอ้เพื่อนตัวดีเปลี่ยนเสียงทันทีเมื่อพูดถึงเหล้า เสียงเอะอะโวยวายดังเข้าสายมาเป็นระยะ แบบที่ทำให้รู้ว่าคงเริ่มกินกันไปนานแล้ว

   “เดี๋ยวรีบบึ่งไป ไกลนิดนึง”
   [เออออ ถ้า3ทุ่มยังไม่ถึง ต่อให้เหล้ามากองหน้าบ้านกูก็ไม่ให้เข้านะเว้ย]
   “ครับพี่ ผมจะรีบไปครับ”

   ทันทีที่สายตัด ผมก็ยิ่งเหยียบคันเร่งให้จมลงไปอีก
   ให้ตายสิ…คิด ๆ แล้วไม่น่ายอมมาหาไอซ์วันนี้เลย


   พอเลี้ยวเข้าซอยมาได้สักพัก ก็เห็นเจ้าของบ้านที่เพิ่งโทรมาจิกเมื่อครู่ยืนรออยู่ริมประตู
   ผมเปิดไฟสูงแกล้งให้มันยกนิ้วกลางด่าเล่นก่อนจะเคลื่อนรถเข้าไปจอดในบ้านมัน

   “กว่าจะมานะมึง” เปิดประตูยังไม่ทันจะเต็มความกว้าง เสียงประชดประชันก็ดังขึ้นทันที
   “รีบไปไหนวะ ทำไม? คอมึงอ่อนขนาดจะเมาตั้งแต่หัวค่ำเลยรึไง”
   “เออ ๆ  ๆ  เข้าไปเลยพวกมันรอมึงนานละ” มันทำเป็นพูดรับคำย้ำ ๆ เหมือนตัดบทอยากรีบพาเข้าบ้าน แต่มือนี่ยื่นมาคว้าถุงเหล้าจากกูทันทีเลยนะ ตกลงนี่รอกูหรือรอเหล้าวะ?!

   พอพ้นประตูบ้านเข้ามาก็เจอกลุ่มเพื่อนที่สนิทที่สุดสมัยมัธยมปลายนั่งกันหน้าสลอน

   “ไอ้ไท! ช้าสัด ๆ นาน ๆ จะได้เจอกันทีมึงยังดึงเช็งอีกเหรอวะ” มายแหวลั่น หน้าเริ่มแดง ๆ แบบที่มองก็เริ่มสงสัยว่าคงใกล้จะเมาแล้ว
   “เออ กูก็เหยียบมิดแล้วนะเนี่ย”
   “นั่ง ๆ ไม่เจอกันเป็นเดือน ๆ ยังสบายดีไม่ติดโรคใช่ปะ?”
   ปากเสียแบบนี้ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ใครพูด
   “โจ้ เดี๋ยวมึงได้ปากแตก”
   ผมยกขวดเหล้าที่ตอนนี้ว่างเปล่าขึ้นมาทำท่าขู่จะตีปาก
   พลางไล่สายตามองเพื่อนทั้ง 4 คน...เต้ มาย โจ้ เกน...ขาดไอ้ซอง?
   “ซองล่ะวะ?”
   “มันโทรมาบอกวันนี้มาไม่ได้ละว่ะ ศูนย์ดนตรีมันมีปัญหาไรไม่รู้” เต้ว่าแล้วส่งแก้วเหล้าที่เพิ่งชงเสร็จให้ผมถือ
   ผมพยักหน้าเบา ๆ หลาย ๆ ทีรับรู้ แล้วดันไปสะดุดตาลงที่บุคคลแปลกหน้าที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ไอ้เกน
   “ใครวะ” พอสงสัยก็ออกปากถามทันที
   เจ้าบ้านมันหันมาเลิกคิ้วแล้วมองตามสายตาผม ไปทางคนที่กำลังนั่งหัวเราะอยู่กับเพื่อนคนอื่น ๆ
   “อ้อ กูลืมแนะนำ ไอ้นั่นชื่อเพื่อน เพื่อนใหม่กูเองเพิ่งเจอกันวันนี้ รู้สึกมันจะอยู่มหาลัยเดียวกับมึงนะ…ใช่ปะวะ?” เต้มันร่ายยาว แล้วหันไปถามประโยคสุดท้ายกับเจ้าตัว
   “หะ ว่าไงนะ?” ฝ่ายนั้นที่กำลังคุยกับเกนกันมาทำหน้าตางุนงง กระพริบตาปริบ ๆ
   เต้หัวเราะขำ “กูถามว่ามึงอยู่มหาลัยxxxx มหาลัยเดียวกับไอ้ไทใช่ปะ”
   “อ๋อ อือใช่”

   ผมมองท่าทางของอีกฝ่ายแล้วก็เผลอยิ้ม แบบที่รู้ตัวอีกทีมุมปากก็ยกเสียขึ้นแล้ว
   ดูท่าทางมึน ๆ ถ้าเป็นการ์ตูนก็คงมีเส้นขด ๆ ไม่ก็ขีดสี่มุมเป็นวง ๆ ลอยอยู่รอบ ๆ เหมือนคนเมาอะไรแบบนั้น

   “นี่ไอ้เป็นไท เพื่อนสมัยม.ปลายกู”

   เพื่อน? เพื่อนสินะ เวลาเรียกแล้วตลกแปลก ๆ แต่เอาเป็นว่าเขาเบนสายตามามองหน้าผมแล้วยิ้มจนตาหยี
   ผมเลยยิ้มตอบไปแล้วหันมากระซิบถามไอ้เต้ต่อ

   “นี่มึงไปเจอมันที่ไหนวะ? สภาพนี้เก็บมาเลี้ยง?”
   “เออ เจอกันที่เกมเซนเตอร์ว่ะ มันตลกดีนะ คุยแล้วงง ๆ พอชวนมันมาบ้านมันก็มา”
   “หะ?” ได้ยินคำตอบประหลาด ๆ แบบนั้นแล้วก็ต้องเลิกคิ้ว นี่ที่บ้านมันสอนรึเปล่าวะว่าห้ามตามคนแปลกหน้าไปไหนมาไหนเนี่ย

   “ไทมึงยังทำสนามแข่งอยู่เปล่าวะ?” อยู่ ๆ เสียงเกนก็แทรกขึ้นมา ผมเลยหยุดบทสนทนากับเต้ไว้ที่แค่นั้น
   “ทำดิวะ ทำไมมึงอยากแข่งเหรอ” ผมถามกลับแล้วเหลือบมองใบหน้าที่เหมือนจะระริกระรี้ขึ้นมาของอีกคนข้าง ๆ
   
   ผมชอบรถมากแล้วพอดีกับที่บ้านก็ทำธุรกิจพวกนี้อยู่ก็เลยแอบปลีกตัวออกมาเปิดสนามแข่งขนาดกำลังดีไว้เป็นงานอดิเรก
   ไอ้เรื่องที่บ้านผมอ่ะรายละเอียดมันเยอะ เอาไว้ค่อยพูดถึงในตอนต่อ ๆ ไป

   “เปล่าหรอก เพื่อนมันชอบรถ กูเลยนึกได้ว่ามึงเปิดสนามแข่ง”
   “ชอบรถ?” ผมทวนคำแล้วมองหน้าเจ้าตัว...หน้าแบบนี้ไม่น่าจะชอบความเร็วอะไรแบบนั้นเลยนะ?
   “เออ กูก็ว่าตอนเจอกันที่เกมเซนเตอร์ มันกำลังทำสถิติไอ้เกมเบียดรถอยู่ ทำไปได้ไงวะร้อยกว่าคัน” เต้ว่าแล้วหัวเราะ แบบที่ฝ่ายนั้นก็หัวเราะตาม
   “แต่มึงได้สิบสามคันนะเต้”
   “อ้าวดูถูกไอ้เพื่อน ไว้คราวหน้าดวลกันเว้ย”

   เสียงพูดคุยเฮฮาโวยวายดังลั่นตลอดทั้งคืน เนื่องด้วยเป็นวันเกิดของไอ้เต้ที่ดันประจวบเหมาะกับพ่อแม่มันออกต่างจังหวัดพอดี
   ทำให้พวกผมสามารถรื่นเริงกันเต็มที่โดยไม่ต้องเกรงใจใคร และไม่ต้องออกไปเที่ยวผับให้วุ่นวาย
   ความจริงแล้วกลุ่มเพื่อนที่ผมมักจะคลุกคลีด้วยเนี่ย ไม่ว่าจะกลุ่มเพื่อนมัธยมหรือมหาลัยก็แล้วแต่มักจะเป็นพวกเสพติดงานปาร์ตี้กันทั้งนั้น
   เหมือนค่ากลางที่มีเหมือนกันหมดทุกคนอะไรแบบนั้นเลยทีเดียว เรียกได้ว่าคบกันได้เพราะถูกกลิ่นอะไรประมาณนั้นละมั้ง

   แล้วสารพัดเกมประจำวงเหล้าที่คิดออกก็ถูกหยิบออกมาเล่นจนหมดทุกมุก ทั้งทอยเต๋า เกมพระราชา ทายคำ
   จนตอนนี้เกมสุดท้ายสำหรับค่ำคืนนี้กำลังเริ่มขึ้น

   “งั้นเกมสุดท้าย” เต้มันพูดเสียงอ้อแอ้แล้วเทเหล้าเพียวลงแก้วเป๊ก ยื่นส่งให้ทุกคนถือไว้ “เกม I never!”
   “เพื่อน มึงเล่นเป็นปะ?” คนรินเหล้าถามขึ้น ให้เจ้าตัวส่ายหน้าดิก คงเป็นผลมาจากเกมทั้งหมดที่เล่นเมื่อครู่ทำให้เริ่มนั่งไม่ตรงขึ้นไปทุกที
   “โถ่ฟาย ง่าย ๆ เดี๋ยวจะผลัดกันบอกเรื่องที่ไม่เคยทำในชีวิตทีละคน ย้ำว่าต้องไม่เคยจริง ๆ นะเว้ย! แล้วถ้าเกิดใครพูดสิ่งที่มึงเคยทำขึ้นมาให้มึงยกแก้วขึ้นดื่มรวดเดียวหมด!”
   พอเห็นฝ่ายนั้นพยักหน้าหงึกหงักเต้มันก็เริ่มเปิดเกม
   “งั้นกูก่อน! กู…ไม่เคยโดนผู้หญิงตบ!” นั่นไงเริ่มมาก็ต้องหมดแก้วแล้วครับ...
   “อ้าว แม่งเคยโดนตบกันเกือบยกกลุ่มเลยเหรอวะ” มายว่าหลังจากวางแก้วเปล่าลง ยื่นส่งให้เจ้าบ้านเติม

   ไอ้เต้หัวเราะแล้วรินเหล้าเติมให้กับทุกคนยกเว้นเพื่อนที่ยังคงนั่งเอียงไปเอียงมาไม่หยุด
   เกิดมาไม่เคยโดนตบนี่เหมือนชีวิตขาดอะไรอย่างเลยนะมึง

   “งั้นต่อไปตากูละกัน” โจ้ยกมือ แบบที่ก็เริ่มนั่งเอน ๆ แล้วเหมือนกัน “กู…ไม่เคยเอากับผู้ชาย”
   และนั่นทำให้ผมต้องยกแก้วกระดกอีกครั้ง ซึ่งเกนเองก็ไม่แพ้กัน แต่เหมือนทุกคนจะรวมความสนใจไปที่ไอ้มายแทน…นี่มึง?
   “เออ! ตอนนี้กูมีแฟนเป็นผู้ชาย!!” มายว่ามันเสียงดังแล้วยื่นแก้วเปล่า ๆ มาให้เต้เติมเพื่อเบี่ยงประเด็น
   แบบที่พวกผมก็แยกกันไม่ออกว่าที่มันหน้าแดงอยู่ตอนนี้คือเมาหรือว่าอายกันแน่
   “กูบ้าง” ผมว่าขึ้นบ้างหลังจากผ่านไปหลายคนแล้ว “อืม…กูไม่เคยงดเซ็กส์เกิน7วัน”
   คราวนี้ทุกคนนิ่งสนิท แต่คนที่ยังไม่แตะแก้วเหล้าเลยตั้งแต่เริ่มเกมกลับยกแก้วกระดกจนหมด
   “เพื่อน…มึงเบลอเปล่าวะ?” เกนก้มหน้าไปมอง แบบที่เจ้าตัวก็เงยหน้าขึ้นมองเบลอ ๆ
   เพื่อนส่ายหน้าดิกแล้วส่งเสียงหึในคอ “ไม่อ่ะ”
   “แล้วมึงฟังเกมอยู่เปล่าวะ?”
   “ฟัง” คนถูกถามพยักหน้าขึ้นลงแรง ๆ
   “แล้วมึง…”
   “ก็กูไม่เคยหมดเลย เพิ่งเคยข้อเมื่อกี้”
   หืม?! “แล้วงดเซ็กส์นานสุดกี่วันล่ะ”
   “อืม…21ปี”
   คำตอบที่ทำทั้งวงนิ่งเหมือนถูกหยุดเวลา แล้วเผลออุทานประสานเสียงกัน “หะ?!”
   “อือ…”
   “หนุ่มบริสุทธิ์เหรอวะเนี่ย?! ไม่อยากจะเชื่อ ยังมีอยู่จริง ๆ เหรอวะสมัยนี้ มึงก็ดูไม่เนิร์ดนี่หว่า”
   เต้เป็นคนแรกที่เหมือนจะมีสติพูดที่สุดในตอนนี้ ขณะที่คนอื่น ๆ เองยังนิ่งไปเพราะความแปลกใจอยู่

   นี่อายุขนาดนี้แล้วยังจิ้นเหรอวะ? รอบ ๆ ตัวผมเนี่ยของหายากเลยนะ อารมณ์แบบสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว
   และนั่นก็เป็นประเด็นที่ทำให้เกมถูกลืมไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ กลายเป็นหัวข้อพูดคุยที่เจ้าของเรื่องก็ยิ้มหัวเราะไปด้วย
   อาการที่ทำให้รู้ว่าทุกคนคงจะเมากันมากแล้ว แต่ยังเหลือผมที่คอแข็งไปหน่อยเลยไม่ได้หัวเราะเหมือนคนบ้าแบบพวกมัน

   เที่ยงคืนครึ่งมายกลับไปแล้ว มีคนมารับซึ่งคงไม่พ้นเป็นแฟนหนุ่มที่พูดถึง โจ้เองก็ติดรถกลับไปกับมันด้วย
   ทีนี้ก็เหลือเกนที่หลับสนิทไปเรียบร้อย ส่วนไอ้เต้กับเพื่อนก็ยังนั่งเอียงไปเอียงมาหัวเราะแผ่ว ๆ ในมือยังคงถือแก้วเหล้าไม่วาง

   “เต้ กูจะกลับละนะ”
   “เอออออ เดี๋ยวกูก็จะนอนละ” เต้มันตอบเสียงเริ่มยานคาง ก่อนจะเอาเท้าไปเขี่ย ๆ อีกคน “แล้วมึงอะเพื่อนเอาไง นอนนี่ปะ?”
   เจ้าตัวส่ายหัว “หึ เดี๋ยวกลับหอ”
   “จะกลับไง” ผมเอ่ยถาม หลังจากที่มองสภาพประเมินแล้วไม่น่าจะถึงหอ แค่หาประตูทางออกจากบ้านไอ้เต้ให้เจอยังยากเลยมั้งเนี่ย
   “แท็กซี่” ทันทีที่ตอบเจ้าตัวก็ผุดลุกขึ้นทำผมที่ยืนอยู่ไม่ไกลต้องรุดเข้าไปคว้าตัวไว้แทบไม่ทัน
   เล่นลุกเร็วแบบนั้นโลกก็หมุนสิวะ!
   “นอนนี่แหละมึงงงงง นอนกับกูววว” เจ้าบ้านขี้เมาล้มลงไปนอนแล้วแหกปากดังลั่น
   มองแล้วก็ต้องแอบด่าอยู่ในใจ มึงจะตะโกนเพื่อออ!!

   แล้วคนที่มีสติที่สุดตอนนี้อย่างผมก็ต้องยกมือตบหน้าผากเมื่อไอ้คนในแขนมันส่ายหน้าแรง ๆ
   ”ไม่ ๆ  ๆ   วันนี้บอกคิงไว้ว่าจะกลับ”
   ชื่อใครละวะนั่น?
   “เออ ๆ หอมึงอยู่ไหน เดี๋ยวกูไปส่งเอง”
   “แถวxxxอ่ะ”
   หืม? แถวคอนโดผมครับ
   “ไม่ไกลห้องกูนี่ งั้นพอดีมึงไปกับกู” พอบอกลาไอ้เต้แล้ว ผมก็ล็อคบ้านให้เสร็จสรรพแล้วลากเพื่อนไปที่รถอย่างทุลักทุเล

   
   ระหว่างขับรถไอ้คนข้าง ๆ มันก็อยู่ไม่สุขเอาเสียเลย
   เดี๋ยวพลิกซ้ายพลิกขวา เดี๋ยวทำท่าเหมือนหนาวให้ต้องหรี่แอร์ สักพักก็ดึงขาตัวเองขึ้นมาบนเบาะกอดเข่าแล้วเอียงไปข้าง ๆ
   จนผมรำคาญต้องหักเข้าข้างทางแล้วเอื้อมมือไปปรับเบาะให้ลาดลง และนั่นเหมือนจะทำให้เจ้าตัวนอนนิ่งโดยดี
   เห็นแบบนั้นก็หักไฟเลี้ยวเริ่มออกรถ

   พอเข้าเขตแถวคอนโดผมก็หันไปมองเพื่อนอีกครั้ง “อยู่แถวไหน?”
   “...” เงียบ
   “เพื่อน หอมึงต้องเลี้ยวตรงไหน?”
   “...” เงียบ...อย่าบอกนะว่า
   “ไอ้เพื่อน! หลับเหรอวะ!” และความเงียบนั้นก็เป็นเหมือนคำตอบที่อีกฝ่ายใช้แทนคำพูด “โถ่เว้ย! หลับได้ไงเล่า”
   ผมเขย่าแขนมัน แบบที่คนนอนหลับก็เบี่ยงตัวหนี ...นี่มึงจะขี้เซาไปไหน
   “มึงไม่กลับหอไปหาคิงเคิงอะไรของมึงแล้วเหรอไง ตื่น!”
   “อื้อ!” เสียงประท้วงเล็ก ๆ ดังขึ้นในคออีกฝ่าย นั่นไง...มีทำหน้ารำคาญด้วย

   เฮ้ออออ...เอาวะ

   “งั้นไปห้องกู”



   ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ เกิดคุณอยู่คอนโดเดียวกับผม แล้วได้ยินเสียงผู้ชายโวยวายดังอยู่นอกทางเดินเป็นระยะคลอไปกับเสียงประท้วงอืออาในคอของผู้ชายอีกคนตอนเวลากลางดึกแบบที่เป็นอยู่ตอนนี้
   เพราะผมกำลังลากไอ้ขี้เมาแถมยังมีพลังขี้เซาบวกเพิ่มมาออกจากลิพท์อยู่
   ยิ่งมันทิ้งน้ำหนักตัวมาที่ผมหมดแบบนี้ยิ่งอยากจะปล่อยให้กระแทกลงพื้นไปเลย
   ตัวก็ไม่ได้ถึงกับเบาอะไรขนาดนั้น โชคดีที่มันตัวเล็กกว่าผม ไม่งั้นคงได้ปล่อยให้นอนลิฟท์ไปสักคืน เช้าค่อยมาปลุก

   “คิง...อุ้ม” เสียงพึมพำที่ดูเพ้อดังมาจากคนที่ยังหลับตาสนิทอยู่
   “กูไม่ใช่คิง แหกตาดูบ้าง” ผมหมุ่นคิ้วเพราะต้องแบกน้ำหนักหลายสิบโลไว้ด้วยแขนข้างเดียว
   แล้วควานหากุญแจคีย์การ์ดในกระเป๋าอย่างยากลำบากที่สุดเท่าที่เคยเปิดประตูห้องมา เพื่อนมันจะร่วงลงพื้นตลอดเวลา
   จนผมต้องจับแขนมันพาดขึ้นบ่าแล้วดึงรั้งไว้ไม่ให้ลงไปกองที่พื้น
   พอเปิดประตูห้องได้ก็รีบคว้าตัวอีกฝ่ายขึ้นเดินพาไปโยนลงที่โซฟาทันที

   “เฮ้อ!” ผมระบายลมหายใจออกเฮือกใหญ่ด้วยความเหนื่อย แล้วทิ้งตัวลงนั่งพิงโซฟาที่ตอนนี้โดนไอ้ขี้เมายึดไปครองแล้วเรียบร้อย
   ว่าก็ว่าเถอะ...ผมเหลือบตามองอีกฝ่ายแล้วก็แอบกลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคอ
   ความจริงวันนี้ก็เอาออกไปแล้วล่ะนะ แต่ไอ้อาการกรึ่ม ๆ แบบที่เป็นอยู่ตอนนี้มันก็ทำให้มีอารมณ์เหมือนกัน
   ยิ่งรูปร่างหน้าตาของอีกฝ่ายก็ใช่ว่าจะไม่ถูกใจ ถึงจะไม่ใช่แนวที่เคย ๆ ชอบ
   แต่คนที่อยู่ตรงหน้านี่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ดี ติดจะดีเลยด้วยซ้ำ ตอนเห็นครั้งแรกก็ต้องยอมรับว่า...ดูดี
   ยิ่งใบหน้าแดง ๆ จากฤทธิ์แอลกอฮอล ริมฝีปากเผยอออกเล็กน้อยยามหลับ
   ลมหายใจอุ่น ๆ ที่มีกลิ่นเหล้าจาง ๆ ลอยอวลจนหายใจติดขัด

   มองกวาดแถวแผงอกที่โผล่พ้นกระดุมเสื้อที่หลุดออกนั่น...

   ผมสะบัดหัวไล่ความคิดเพ้อเจ้อออกไป กำลังจะลุกขึ้นแต่ก็ต้องตกใจจนเกือบสะดุ้งเพราะอยู่ ๆ เจ้าตัวก็ลุกขึ้นนั่ง ยกมือเกาหัวจนผมยุ่งเหยิง

   “อะ…อะไร?” ผมถามเมื่อคนหน้ามึนหันมาจ้องหน้า
   “ปวดฉี่”
   “เอ่อ…ห้องน้ำอยู่นั่น”
   “อือ”

   ตุบ!

   “เฮ้ย ไหวไหมเนี่ย!” เวรละไง! ลุกขึ้นยังไม่ทันได้เดินก็ลงไปกองที่พื้น ทำเอาตกใจหมด ปล่อยให้เดินไปเองมีหวังหัวโขกพื้นห้องน้ำตายแน่
   “มา ๆ กูพาไป”
   ผมสอดมือเข้าไปรั้งที่ข้างตัวอีกฝ่ายแล้วดึงขึ้น เจ้าตัวก็เดินลาก ๆ ขาทิ้งน้ำหนักตัวตามแรงโน้มถ่วงโลกเหมือนเดิม เอาเข้าไป

   “เอ้า จะทำไรก็ทำ” ผมประคองให้เขายืนหันหน้าเข้าหาโถส้วมแล้วส่งเสียงกระตุ้นให้มีสติกว่าเดิมสักนิดนึงก็ยังดี
   คนปวดฉี่กระพริบตาปริบ ๆ มองมาแล้วยิ้มเมา ๆ โคตรขำ!

   ผมรอให้เขาทำธุระ แต่ผ่านไปนานเท่าไหร่ไอ้คนที่ประคองอยู่นี่ก็ไม่เห็นจะทำอะไรสักที
   กูไม่ยินเสียงน้ำเสียงฉี่เสียงไรทั้งนั้น ตกลงยังไง?

   “ไม่ฉี่ซะทีวะ?” ผมเอ่ยปากถามหลังจากรอนานเกินไป ก้มลงมองเห็นมือเจ้าตัวกำลังปลดกางเกงสะเปะสะปะ
   เข็มขัดยังไม่หลุดเลยมึงเอ๊ย! นี่แขนกูจะเป็นเหน็บแล้วนะ!
   “โอ้ย วันนี้มึงจะเสร็จไหมเนี่ย”
   ว่าแล้วก็ส่ายหัวอย่างหงุดหงิดแล้วเอื้อมมือลงไปปัดมือของอีกฝ่ายออก

   “มากูถอดเอง!”







   TBC...



   ฝากลูกชายคนใหม่ด้วยนะคะ 
   เจอกันตอนหน้าค่ะ :pig4:

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 25-05-2015 03:07:34 โดย afterday »

ออฟไลน์ ciaiwpot

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1170
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-0
 :ling1: :ling1: :ling1: :ling1: :ling1: :ling1:
อ้ายยยยยยยยยยยยยยยยยย
เพื่อนไมหนูเมาขนาดนั้น
ระวังตัวหน่อยสิ

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7058
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
 :hao4:    ดีนะที่ไม่ฉี่ราดกางเกงไปซะก่อน

ออฟไลน์ zeroj

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 604
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
อย่าเพิ่งถอดหมดนะ  เฮียเป็นไท    ท่องพุทธ โท  เอาไว้ก่อน



 :haun4: :haun4: :haun4: :haun4: :haun4: :haun4: :haun4: :haun4:

ออฟไลน์ КίmY

  • BJYX♥
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-3
หึหึ หวังว่าไทคงไม่หน้ามืดทำอะไรเพื่อนนะ  o18
รอนะฮะ  :')

ออฟไลน์ Nemasis

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 202
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-1
ตายๆ น้องเพื่ิอนขา หนูเมาไม่ได้สติขนาดนี้
ระวังพี่ไทไว้ดีๆค่ะ #ถอดเลยๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ BeeQ

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0
เพื่อนมึนมาก น่าแกล้ง :hao6:

ออฟไลน์ Millet

  • `ヅ
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1670
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +663/-5
เพื่อนจะรอดมั้ย เมาได้อีก

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5349
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +194/-19

ออฟไลน์ mek_it

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 53
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
คิดแล้วเขินแทนเพื่อนจัง ^^

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ insomniac

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1506
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-3
ชอบแนวนี้อ่ะ อย่าเลวใส่เพื่อนเกินไปนะ

ออฟไลน์ yummiie

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 143
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-2
ชอบๆๆ ติดตาม :impress2:

ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดPoseidon
  • *
  • กระทู้: 9523
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +897/-8
เข้ามาให้กำลังใจเรื่องใหม่ฮะ :L2:

ออฟไลน์ pachth

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 457
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-5
เมาแล้วปล่อยเนื้อปล่อยตัวจริงๆเลยนะเพื่อน

ออฟไลน์ afterday

  • อตด.
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1856/-9
    • afterday's twitter
ประโยคที่ 2'S




 “เสร็จแล้วนะ?”

 หลังจากที่ผมต้องประคองน้ำหนักตัวของเพื่อนด้วยมือข้างเดียวอีกครั้ง
 แล้วเอื้อมมือไปปลดเข็มขัด ปลดซิบ ปลดอะไรต่ออะไรให้แล้วรอเจ้าตัวทำธุระไปจนเสร็จก็เอ่ยถาม
 เพื่อนพยักหน้าหลังจากล้างอะไรของตัวเองเสร็จแล้ว
 
 “เฮ้ย!” ผมกำลังจะก้มลงไปดึงกางเกงขึ้นมาใส่ให้ แต่เจ้าตัวก็ขยับตัวหนีสะบัดกางเกงทิ้งแล้วล้มลุกคลุกคลานไปเกือบถึงเตียง
 “เดี๋ยว ๆ  ๆ  มึงจะไปไหน”
 “นอน”
 “มึงนอนโซฟา”
 “ไม่เอา จะนอนหมอนนุ่ม”
 “เดี๋ยวกูเอาหมอนให้”
 “อย่ากวนน่า!”

 นี่มันพูดถึงใครวะ?! เจ้าของห้องอย่างกูเหรอกวนมึง??? ไหนตอบกูทีซิ
 ระหว่างที่ผมกำลังอึ้งไปคำพูดของอีกฝ่าย ไอ้ตัวดีก็กระดึ้บขึ้นเตียงไปแล้ว

 “เพื่อน มึงไปนอนโซฟา นี่เตียงกู”
 “ใหญ่ขนาดนี้เพื่อนนอนได้” มันพูดทั้ง ๆ ที่ยังหลับตา!
 “ปัญหามันไม่ใช่ขนาด”
 “อือ” นั่นไง มันไม่สนใจหลับตาพริ้มกอดหมอนข้างไปแล้ว
 “ไอ้เพื่อน!”
 “รู้แล้ว นอน ๆ ” คนเมาบ่นพึมพำทั้งที่ไม่ลืมตา แล้วดึงแขนผมให้ล้มลงนอนข้าง ๆ

 พอเจอหมอนความเหนื่อยล้าก็เริ่มมาเยือนสิครับ
 ผมกลืนน้ำลายอีกครั้งเมื่อตอนนี้หน้าอกเกือบเปลือยที่กระดุมเสื้อยังเกี่ยวกันอยู่หนึ่งเม็ดที่ชายเสื้อ ผลมาจากการล้มลุกคลุกคลานของอีกฝ่ายดันอยู่ตรงกับหน้าผมพอดี
 ผู้ชายผิวสวยนมน่าดูดผมก็เห็นมาเยอะแล้วนะ อย่างน้องไอซ์เองก็ไม่ใช่ธรรมดา ขอบอกว่าน้องแกเอวบางร่างน้อยผิวขาวหัวนมชมพูมากครับ...
 เอ่อ...กลับมาที่คนตรงหน้า...คือมัน…ผิวแม่งละเอียดจนลื่นไปหมด นี่มึงเคยออกแดดไหมวะ? รด. น่ะได้เรียนไหม?!

 “อื้ออ…”

 แล้วผมก็เผลอ…รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่อีกฝ่ายสะดุ้งเฮือก ครางเสียงเหมือนรำคาญ
 พอถอยตัวออกมาก็พบกับเม็ดสีสวยที่มีคราบน้ำใสฉาบอยู่รอบ ๆ เสียแล้ว
 
 ผมเผลอเลียหน้าอกมัน…

 รสหวานติดอยู่ปลายลิ้นเร่งเร้าความต้องการให้เพิ่มพูนก่อตัว
 ผมกำลังจะหน้ามืด…
 ผมเป็นคนไม่ชอบฝืนใจใคร ไม่ชอบฉวยโอกาส ไม่ชอบทำอะไรแบบนั้น แต่ตอนนี้จะเรียกได้ว่ามันเต็มใจรึเปล่านะ?
 ในเมื่อคนตรงหน้ามันเอามือมากดหัวผมให้ฝังลงไปที่หน้าอกตัวเองอีกครั้ง
 มันเมา มันละเมอ มันไม่รู้ตัว…ผมไม่ควรรึเปล่าวะ…

 แต่…ผมมีอารมณ์มากแล้วตอนนี้

 “อืออ”
 เสียงครางจากอาการมึนเมาดังขึ้นแผ่ว ๆ เป็นระยะ 
 เพื่อนขยับร่างกายเล็กน้อยเหมือนไม่สบายตัวมืออีกข้างพยายามจับเสื้อที่ยังเกาะตัวอยู่ไม่หลุดออก
 “จะถอดเหรอ?” ผมเห็นแบบนั้นก็เงยหน้าจากอกอีกฝ่ายขึ้นถาม แต่เจ้าตัวยังคงหลับตาอยู่ คิ้วขมวดเป็นปมเหมือนหงุดหงิด
 “เดี๋ยวถอดให้แล้วกัน” ผมระบายลมหายใจแล้วถอยตัวออกมา มือที่จับหัวผมออกแรงอยู่เหมือนดึงรั้งไว้เล็กน้อย
 แต่แรงคนเมาก็ทำได้แค่นั้นแหละ ผมถอยออกมาอีกนิดมือเพื่อนก็ร่วงลงบนเตียงดังปุ
 ผมปลดกระดุมเสื้อเม็ดสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเพื่อนออกแล้วดึงขึ้นมาโยนลงตะกร้าข้าง ๆ
 ดูเหมือนว่าจะสบายตัวขึ้นสีหน้ายุ่ง ๆ เลยคลายลง
 ตอนนี้ทั้งตัวเพื่อนมีแค่กางเกงในขาสั้นแนบเนื้อปกปิดอยู่…อืม ตอบทีว่านี่ยั่วใช่ไหม?

 ผมทรุดตัวไปคร่อมร่างเล็กไว้แล้วกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหู “เพื่อน”
 “อือ”
 “มีอะไรกันไหม?”
 “อืออ”
 “เดทกันนะ”
 “อื้ออ”

 ผมหัวเราะกับเสียงครางในคอ ไม่รู้ว่ามันตอบรับหรือแค่อืออาตามประสาคนเมาที่รำคาญเสียงที่มาคลอเคลียอยู่ข้างหูกันแน่
แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ผมลังเลที่จะกดจมูกสูดลมหายที่ข้างแก้มก่อนจะลากไปซูกอยู่ที่ต้นคอขาว ๆ นั่น
 สรุปว่าเพื่อนคงจะรำคาญจริง ๆ เพราะคิ้วเริ่มขมวดอีกรอบแล้ว

 “อื้อ”
 เสียงประท้วงที่ดังขึ้นเป็นระยะของเพื่อนทำผมขำ เลยตัดสินใจอ้าปากจูบดูดเบา ๆ ตามความยาวช่วงคอ
 กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของกลิ่นกายที่ไม่ได้ว่าจากน้ำหอมปรุงแต่งผสมกับกลิ่นเหล้าให้ความรู้สึกมึนเมาและกระตุ้นอารมณ์ได้ดีทีเดียว
 พอเสียงรำคาญเริ่มเปลี่ยนเป็นครางแผ่วก็ยิ่งทำให้ผมได้ใจ มือไม้อยู่ไม่สุขลูบไล้ไปตามช่วงเอวลากยาวไปจนถึงสะโพก ก่อนที่จะลากไปถึงขอบกางเกงใน
 และนั่นทำให้ผมไล้มือต่อเรื่อย ๆ จนเริ่มสอดนิ้วเข้าไปข้างในช้า ๆ 

 บางทีเมาก็ดีนะ...เหมือนจะรู้ตัวแต่ก็ไม่รู้ เหมือนจะมีอารมณ์ร่วมแต่ก็เหมือนละเมอ ไม่แน่นอนไม่นอน
 ให้ฟีลแบบลักหลับนิด ๆ ตื่นเต้นดีเหมือนกัน
 เพื่อนชันเข่าขึ้นแล้วเริ่มขยับตัว เหมือนผมจะไปรบกวนการนอนของเขา รึเปล่า?
 แต่มันก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคอะไรสำหรับกิจกรรมที่จะทำต่อไป...ผมก้มลงไปจูบ ที่หน้าอก งับเบา ๆ ที่เนื้อขาว ๆ นวลละเอียดของเพื่อน
 ลากลิ้นไปตามช่วงหน้าท้องช้า ๆ จนถึงหลุมกลางกาย ผมทำทุกอย่างอย่างอ้อยอิ่งและดึงเวลาที่สุด แบบที่ไม่เคยทำมาก่อน
 เจ้าตัวบิดสะโพกนิด ๆ ตาที่หลับอยู่แน่นขึ้นจนเกิดรอยที่หางตา ผมเลยยกมือขึ้นไปนวดขมับให้เบา ๆ
 แล้วเอื้อมมืออีกข้างไปตะปบตรงหว่างขาของอีกฝ่ายที่เริ่มโป่งพองขึ้นมาจากเมื่อครู่

 “อึก…อื้อออ” เพื่อนร้องดังอยู่ในคอ หน้าสะบัดเล็กน้อยเมื่อนิ้วที่3ของผมแทรกเข้ากายเขาถี่ ๆ
 สำหรับขั้นตอนต่อไปอาจจะยากลำบากเสียหน่อย เพราะเพื่อนไม่เคยมีเซ็กส์ ซึ่งผมคิดว่าคงหมายถึงทั้งด้านหน้าด้านหลัง…

 ผมเป็นครั้งแรก

 และนั่นคงทำให้เพื่อนเจ็บแน่หากการเตรียมพร้อมมันไม่ดีเท่าที่ควร ผมจึงต้องค่อยเป็นค่อยไปที่สุดเท่าที่จะทำได้...
 จนตอนนี้ผมคิดว่าความเปียกแฉะที่สัมผัสได้คงเพียงพอแล้วที่จะทำต่อ ผมเลยผละตัวออกแล้วเอื้อมไปหยิบอุปกรณ์ป้องกันในลิ้นชักข้างเตียง

 “อึก…อืม” ผมเผลอหลุดครางเมื่อดันร่างเข้าสอดใส่ ความคับแน่นนั่นทำเอาใจกระตุก
 อารมณ์ที่ถูกสะสมจากการเล้าโลมให้เพื่อนทำให้ผมรู้สึกมากกว่าครั้งอื่น ๆ ปกติแล้วผมไม่ค่อยได้เล้าโลมให้ใครมากนัก
 คู่เดททุกคนมักจะเตรียมพร้อมและเป็นฝ่ายช่วยผมเสียเองหมด นานแล้วที่ไม่ได้เจอความรู้สึกแบบนี้
 คนตรงหน้าดูเป็นผู้ชายปกติ ไม่มีจริตมารยาอยู่ใด ๆ ให้เห็น จนทำให้ผมเผลอคิดถึงความสบายใจในแบบที่หาจากผู้หญิงคนไหนไม่ได้
 รวมไปถึงผู้ชายแบบไอซ์ด้วย ไม่รู้ว่าลืมความรู้สึกแบบนี้ไปได้ยังไง ลืมไปแล้วว่ามันตื่นเต้นและรู้สึกดีแค่ไหน

 ความรู้สึกใหม่หมดจดแบบนี้

 ผมกระแทกกายเข้าหาเพื่อนช้า ๆ ก่อนจะเปลี่ยนจังหวะให้รวดเร็วกว่าเดิม เตียงส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดจากการขย่มกาย
 ใบหน้าแดงก่ำเมื่อครู่ของเพื่อนยิ่งแดงขึ้นอีกเพราะอุณหภูมิความร้อนจากกิจกรรมที่ทำอยู่ตอนนี้ ปากสีสดจากฤทธิ์เหล้าอ้าเผยอหอบหายใจ

 ตาที่ปิดสนิทเมื่อครู่อยู่ ๆ ก็ปรือขึ้นมองเล็กน้อย

 วูบแรกที่สบตากันผมเผลอสะดุ้งเพราะความตกใจ แต่เมื่อเห็นเจ้าตัวเชิดหน้าครางในลำคอแล้วหลับตาปี๋ลงอีกครั้ง
 ผมยิ้มมุมปากแล้วเร่งจังหวะขึ้นอีก ปรนเปรอให้ทั้งส่วนหน้าและส่วนหลัง จนสุดท้ายทุกอย่างก็พุ่งขึ้นจนถึงจุดหมาย
 พอความร้อนระอุในกายถูกปลดปล่อยออกมาจนหมดก็ทิ้งตัวทาบทับลงบนร่างของอีกฝ่าย
 สักพักก็รู้สึกว่าเจ้าตัวหายใจติดขัดเพราะน้ำหนักที่ไม่น้อยของผม ถึงต้องยอมลุกออกมาจากตัวเพื่อนช้า ๆ

 มองสภาพแล้วคิดว่าคงต้องเช็ดตัวให้แล้วล่ะ…















 วันนี้ผมได้เสียงดนตรีของการ์ตูนสมัยเด็กคุ้นหูเป็นเสียงนาฬิกาปลุกแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน
 ถ้าจำไม่ผิดคงเป็นแมวสีเทากับหนูตัวเล็ก ๆ ที่วิ่งไล่กันตั้งแต่เด็กจนถึงตอนนี้หนูตัวนั้นก็ยังไม่ตายเสียที
 แต่นั่นก็ไม่ใช่ประเด็นที่ผมต้องการจะพูดหรอกนะ ที่หยิบมาพูดนี่ก็เพราะมันดังมาจากห้องดูทีวีข้างนอก
 และในเมื่อผมยังหลับอยู่ และทีวีคงไม่ได้เปิดเอง

 มองไปข้างกาย...ว่างเปล่า

 พอจับไปที่เตียงนอนยังรู้สึกอุ่น ๆ อยู่ คิดว่าคนที่นอนอยู่เมื่อคืนคงลุกไปได้ไม่นาน

 นี่ลุกไหวได้ยังไงวะเนี่ย?!

 ว่าแล้วก็ลุกจากเตียงเดินออกไปตามทิศที่ได้ยินเสียงดนตรีที่ฟังแล้วโคตรจะน่าสนุก พ้นประตูห้องนอนมาก็เจอคนที่น่าจะนอนโอดโอยอยู่บนเตียงนั่งจ้องทีวีตาไม่กระพริบอยู่

 “เพื่อน” และการเรียกชื่ออีกฝ่ายคงเป็นทางเลือกแรกที่ดีที่สุด
 เจ้าของชื่อหันขวับมามองผม “ตื่นแล้วเหรอ” เสียงแหบนิด ๆ ไหมนั่น “โทษนะพอดีปวดหัวเลยลุกมากินยา แอบเปิดตู้เย็นกับหยิบเสื้อในตู้มาใส่ไม่ได้บอกด้วย”
 
 ผมเลิกคิ้วมองเขาที่อยู่ในชุดอยู่บ้านของผม นี่ตื่นจนอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเหรอ? เร็วไปไหมวะ

 “ไม่เป็นไร” ผมว่าแล้วเดินมานั่งลงที่โซฟาข้าง ๆ เขา
 
 ท่าทางของอีกฝ่ายดูปกติสุด ๆ ไม่มีการโวยวายหรือเอ่ยปากถามอะไรทั้งนั้น ผมเองก็ไม่ได้รู้จักกับเพื่อนเลยสักนิด เจอกันเมื่อวานแถมยังอยู่ในสภาพเมา ๆ อีก
 พอคิดแบบนี้ก็เริ่มรู้สึกผิดแหะ ตกลงเจ้าตัวสมยอมไหมก็ยังไม่มั่นใจ

 “เอ่อ...เจ็บไหม” ไม่รู้ว่าควรถามไหมหรอกนะ เดี๋ยวจะเป็นการไปกระตุ้นความทรงจำรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่ก็หลุดปากไปแล้ว
 เพื่อนเลิกคิ้วเหมือนไม่เข้าใจในคำถามแต่พอผมลากสายตาลงต่ำเจ้าตัวก็ร้องอ๋อ
 “เจ็บดิ เจ็บกว่าเมื่อคืนเยอะ เหล้านี่ช่วยได้มากเลยนะ จำได้ว่าตอนเข้ามหาลัยใหม่ ๆ เคยหกล้มตอนเมาแต่ไม่เจ็บเลย มาเจ็บสุด ๆ ก็ตอนเช้าที่สร่างแล้วนั่นแหละ” เพื่อนเล่ายาว ๆ ด้วยสีหน้าจริงจัง ทำเอาผมเผลอลืมเรื่องที่คิดไปครู่นึง

 ทำไมมันเบี่ยงประเด็นเป็นหกล้มไปได้วะ

 “เอ่อ…แล้วอาบน้ำแล้วเหรอ” และนี่เป็นหนึ่งในคำถามโง่ ๆ ที่ไม่รู้ว่าผมจะถามทำไม
 “อือ อาบแล้ว มึงไปอาบเถอะกูอยู่ได้” เขาว่าแล้วหันไปสนใจการ์ตูนต่อ เล่นทำเอาผมเออเร่อไปครู่นึง

 แล้วเผอิญว่าผมเป็นคนอาบน้ำนานเพราะชอบแช่น้ำสบาย ๆ เลยใช้เวลามากกว่าผู้ชายปกติ ดังนั้นเลยลังเลนิดหน่อยกลัวว่าอีกฝ่ายจะรอไม่ไหวหนีกลับไปก่อน
 แต่สมองไม่แล่น คุยตอนนี้ก็งง ๆ ยิ่งอาการไม่ปกติของเพื่อนยิ่งยากเข้าไปใหญ่
 
 ไปอาบน้ำก่อนแล้วกัน...




 ปิ๊งป่อง!

 ผ่านไปพักนึง ผมก็ลุกจากอ่างหยิบผ้าเช็ดตัวมายังไม่ทันพันได้รอบเอว เสียงกริ่งห้องก็ดังขึ้น

 ใครมาวะ?

 สงสัยจนต้องรีบใส่เสื้อผ้าแล้วก้าวยาว ๆ ออกไปดู แต่แทนที่จะพบใครสักคนที่มากดกริ่งเมื่อครู่
 กลับกลายเป็นคนที่ดูการ์ตูนอยู่ตอนก่อนไปอาบน้ำกำลังรื้อกล่องพิซซ่าออกมาจากถุง

 เขาชะงักมือแล้วหันมามอง “เสร็จแล้วเหรอ นานมากเลยอ่ะ หิวทนไม่ไหวเลยโทรสั่ง ไม่ว่ากันใช่ปะ?”
 “ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรต้องว่านี่” ผมว่าแล้วเดินขยี้ผมเปียกเข้าไปใกล้ ๆ
 “ไม่รู้ชอบหน้าอะไรเลยสั่งหน้าเบสิก ๆ มา กินได้เปล่า?” เพื่อนพูดแล้วเปิดกล่องพิซซ่าให้ดู ผมพยักหน้ารับ ก่อนจะนึกขึ้นได้ 
 “เท่าไหร่เอาเงินไปสิ”
 “ไม่เป็นไร เลี้ยง อุตส่าห์ให้นอนค้าง”

 ผมเลิกคิ้วกับคำพูดของเพื่อน นี่คือเขาคิดว่าเขาติดค้างผมเพราะผมให้นอนค้างเนี่ยนะ?
 แล้วก็ต้องยิ้มขำเมื่อเห็นอีกฝ่ายเดินกระเผลกเล็กน้อย แถมยังนิ่วหน้าหลังจากขยับตัวนั่งลงที่สตูลตรงเคาน์เตอร์บาร์

 “อูย…เจ็บไม่ใช่เล่นเลย”
 “พอกินเสร็จก็กินยาแก้อักเสบด้วยนะ”

 เพื่อนพยักหน้ารับแล้วเริ่มฉีกซองมะเขือเทศราดลงชิ้นนพิซซ่าที่ใส่จานแยกแล้ว จาก1ซองเป็น2 จาก2เป็น3
 จนตอนนี้กลายเป็นพิซซ่าหน้าซอสมะเขือเทศไปแล้ว

 “ทำไมไม่บีบใส่ปากกินเล่นไปเลยล่ะ”
 เพื่อนหันขวับค้อนผมทันทีที่ได้ยิน เลยถามต่อ “ชอบมากเหรอ”
 เจ้าตัวเคี้ยว ๆ แล้วกลืนลงคอก่อนจะเอ่ยปาก “แค่กับบางอย่างเท่านั้นแหละ”
 “แล้วมะเขือเทศสด ๆ ล่ะกินไหม?”
 “หึ ไม่กินทั้งผลทั้งน้ำ กินแต่ซอสอย่างเดียว”

 อืม...แปลกนะ ถ้าอย่างนั้นผมเดาเลยว่าเขาคงไม่ชอบซอสมะเขือเทศแบบโฮมเมดแน่ ๆ
 เพราะที่เขากินมันโคตรจะปรุงแต่งไม่เหลือความเป็นมะเขือเทศเลยสักนิด เทน้ำส้มสายชูใส่ปากยังเข้าท่ากว่า
 นั่นไง...เพื่อนทำหน้าเบ้ใส่ผมเมื่อเห็นผมหยิบพิซซ่าเพียว ๆ เข้าปาก
 
 ดูทำหน้า ทำไมหะ? ชอบไม่เหมือนกันแล้วทำไม?

 “เปื้อนแล้ว” ผมเอื้อมมือไปเช็ดซอสที่มุมปากเพื่อนก่อนจะเอานิ้วเข้าปากตัวเอง
 แต่แทนที่จะได้เห็นปฏิกิริยาตอบสนองที่คิดไว้ กลับกลายเป็นว่าเจ้าตัวนิ่งเฉย สนใจแต่อาหารในมือ

 ผมเหลือบมองอีกฝ่ายเล็กน้อยหลังจากที่เขากินหรือจะบอกว่ายัดดีวะ กินเข้าไปได้ไง 3 ชิ้นใหญ่ซ้ำยังบวกด้วยไก่นิวออลีนอีกกล่องนึงเต็ม ๆ
 พอดูดโค้ดเข้าไปอึกใหญ่ก็นั่งลูบท้องตัวเองอยู่นั่น วัยเจริญอาหารเหรอไง

 “เอ้อลืมเลย แบตโทรศัพท์หมด ใช้ไอ5ปะ ยืมหน่อยดิ” เพื่อนว่าขึ้นกะทันหันจนผมเผลอตกใจกับเสียงที่ดังขึ้นข้างหูแบบไม่ทันตั้งตัว
 “รอแป๊ป” ผมตอบรับแล้วเอื้อมมือไปดึงกระดาษทิชชู่มาเช็ดมือก่อนจะหายเข้าไปเอาของที่ว่ามาส่งให้

 พอเขาได้รับก็เดินกระเผลก ๆ ไปหยิบโทรศัพท์มือถือมาเสียบชาร์ตใกล้ ๆ
 ผมหยิบชิ้นพิซซ่าที่กินค้างไว้มากัดต่อแล้วหันไปมองใบหน้าที่กำลังจดจ้องอยู่กับหน้าจอโทรศัพท์ที่กำลังโหลด
 ไม่นานจอก็สว่างวาบ เพื่อนขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อกด ๆ เลื่อน ๆ ดู

 “โอย...แย่แล้ว”
 พอได้ยินอีกฝ่ายพึมพำแบบนั้นก็อดถามไม่ได้ “ทำไม?”
 “คิงโทรมาเป็นสิบเป็นร้อยสายแล้ว”
 “แฟนเหรอ?” นี่ผมไปยุ่งกับคนมีแฟนแล้วรึเปล่าวะเนี่ย เห็นพูดชื่อนี้ตั้งแต่เมื่อวานละนะ
 “หึ เพื่อน” เจ้าตัวว่าแล้วกดล็อคโทรศัพท์ก่อนจะหันมาทางผม “ต้องกลับแล้ว”
 “เดี๋ยวไปส่ง”
 “ไม่เป็นไร ๆ แท็กซี่ได้”
 “ไปส่ง” ผมย้ำคำ แล้วเดินไปล้างมือ พอหันกลับมาเพื่อนก็ยืนจ้องอยู่ “อะไร?”
 เจ้าตัวส่ายหัวเล็กน้อย “ยืมเสื้อไปก่อนนะเดี๋ยวซักมาคืน”

 ผมเลยเลิกสนใจแล้วพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปหยิบกุญแจรถ

 “นี่ดูแลคู่เดทแบบนี้ทุกคนเลยเหรอ?” ผมชะงักเท้าเมื่อ่ได้ยินประโยคเมื่อครู่

 นี่เขาจำได้เหรอ? คือรู้ตัวตลอดใช่ไหมเนี่ย?!

 “เอ่อ...รู้ตัวเหรอ?”
 “รู้สิ เมานะไม่ได้ความจำเสื่อม จะได้ไม่รู้เรื่องอะไรเลย”
 “แล้ว…เอ่อ ไม่ได้หลับ?”
 “หลับ ๆ ตื่น ๆ แต่มาตื่นเต็มตาตอนที่ใส่เข้ามานั่นแหละ” เพื่อนว่าด้วยท่าทางสบาย ๆ เล่นเอาผมเหวอไปไม่น้อย
 “แล้วโอเคเหรอ? คือไม่เห็นพูดไร โทษนะ แต่กูงง ๆ กับท่าทางของมึงเล็กน้อย” ผมสารภาพไปตามตรง
 แล้วเหมือนเจ้าตัวเองก็ไม่ได้ว่าอะไรหรือไม่มีท่าทางอยากอธิบายอะไรต่อเสียด้วย
 เพื่อนยักไหล่นิด ๆ แล้วยัดโทรศัพท์ลงกระเป๋ากางเกง “อือ ก็โอเค เมื่อคืนก็รู้สึกดีนะ”
 “หะ?”

 มันก็ต้องรู้สึกดีอยู่แล้วสิครับ ระดับไหนแล้ว...ว่าแต่มันใช่ประเด็นเหรอวะ?

 “รู้สึกดีไง” เขาย้ำ

 เออ…คนแบบนี้ก็เพิ่งเคยเจอเหมือนกัน

 “แล้วตกลงจะเดทกัน?”
 “อือ ก็ได้”
 ผมพยักหน้ารับกับการตอบรับของเขา ถึงจะดูงง ๆ แต่มันก็โอเคล่ะมั้ง
 “อืม แล้วต้องทำไงบ้างล่ะ?”
 “ไม่มีอะไรมาก จะเดทกันมีกฎอยู่สองข้อ หนึ่ง เราจะไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวใด ๆ ของกัน สอง จะไม่หึงไม่หวงไม่มาวุ่นวาย ทำได้ไหม?”
 เขาพยักหน้า “แค่นี้เหรอ?”
 “อ้อ ปกติแล้วจะไม่พูดกูมึงกับคนที่เดทด้วย แต่ก็แล้วแต่นะ”
 เพื่อนเลิกคิ้ว แบบที่ผมคิดว่าเขาคงแปลกใจ “แล้วจะพูดอะไร?”
 “ปกติก็จะเรียกชื่อ ไม่ก็ฉันกับนาย”
 
 เขาขมวดคิ้วนิ่งไปเหมือนใช้ความคิด ทำผมก็เผลอคิดตามไปด้วย…
 นี่มันตัดสินใจยากขนาดนั้นเลยเหรอ

 “อืม…ฉันกับนายแล้วกัน แต่ถ้าบางครั้งต้องเรียกชื่อก็ไม่เป็นไรใช่ป่ะ ตายตัวไหม? เลือกได้ทีเดียวเปล่า?”
 ผมหัวเราะเบา ๆ อีกครั้งแล้วส่ายหน้า “ ไม่หรอก ตามสบายเลย”
 “หมดแล้วใช่ไหม?”
 “อื้ม แล้วนายล่ะมีไหม?”
 “ข้อเดียว” เขาว่า “อยากไปสนามแข่งรถ”

 ผมเลิกคิ้วกับกฏที่น่าประหลาดใจของอีกฝ่าย...มันเกี่ยวอะไรกับเป็นคู่เดท?
 นี่มันคำขอพาไปเที่ยวมากกว่าไหม?

 “เอ่อ…ได้สิ ไว้พาไป”

 ตึก..
 ให้ตายสิ...ผมเผลอใจเต้นกับรอยยิ้มดีใจแบบนั้นของคนตัวเล็กตรงหน้า

 “ต้องกลับแล้วล่ะ เดี๋ยวนานกว่านี้ชั่วโมงเทศน์จะเพิ่ม”
 “ชั่วโมงเทศน์?”
 เพื่อนถอนหายใจ “หายไปแบบนี้ คิงคงบ่นยาว”
 “แค่เพื่อนเหรอ?” ผมเอ่ยถามอย่างติดระแวง

 อาการแบบนี้ไม่น่าจะเป็นแค่เพื่อนเลยแหะ ผมไม่ค่อยอยากยุ่งกับคนมีเจ้าของแล้วหรอกนะ

 “เพื่อนสนิท รูมเมท คนร่วมห้อง ร่วมคณะ อะไรอีกอ่ะ…ก็แค่นี้นะ”
 “อ่าฮะ งั้นไปเถอะ”
 
 ผมพยักหน้ารับรู้ตัดบทก่อนจะปวดหัวไปมากกว่านี้แล้วเปิดประตูให้อีกฝ่าย
 แต่เพื่อนไม่เดินออกไปกลับยืนนิ่งจ้องหน้าผมแทน อาการจ้องหน้าแบบนี้นี่หมายความอะไรกันแน่
 
 “อะไร?”
 เจ้าตัวส่ายหน้า “อืม…ไม่เป็นคู่เดทละ”
 “หะ?!”

 อะไรวะ? เปลี่ยนใจ? ง่าย ๆ งี้เลยเหรอ

 “เป็นเซ็กส์เฟรนดีกว่า เคยเจอในหนัง น่าสนุกกว่าเยอะ”

 เป็นอีกครั้งที่ผมอึ้งไปกับคำพูดของเพื่อน นี่ผมกำลังรับมือกับสิ่งมีชีวิตจากโลกไหนอยู่กันแน่วะเนี่ย

 “โอเคเซ็กส์เฟรน ออกจากห้องเถอะครับ”

 เพื่อนพยักหน้าแล้วก้าวนำออกไป ให้ผมต้องส่ายหัวขำ ๆ กับความคิดพิลึก ๆ ของฝ่ายนั้นเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้
 อย่างที่ไอ้เต้มันบอกเลยคุยแล้วงง ๆ ดูตลกดี

 “เลี้ยวขวา” คนข้าง ๆ ผมบอกทางเป็นระยะเหมือนโรบอท
 พอเจอแยกทีก็พูดทีฟังแล้วอยากจะขำชะมัด แต่ก็ต้องกลั้นไว้ ผมกดไฟเลี้ยวแล้วหักพวงมาลัยตามคำบอกของเจ้าตัว
 แต่ก่อนจะได้จอดรถโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้าง ๆ ก็ดังขึ้น

 ‘ICE’

 ชิบหายละ!
 เห็นชื่อเลยเพิ่งนึกออก นัดไว้ว่าจะไปรับที่คอนโดพาไปมหาลัยนี่หว่า ปราดตามองนาฬิกา 12:45!!! อีก15นาที
 ซอรี่นะน้องไอซ์พี่คงไปไม่ทัน

 “รับไหม?” เพื่อนเอ่ยถามเมื่อไม่เห็นผมจะทำอะไรกับเสียงเรียกเข้าที่ยังคงดังต่อเนื่องไม่หยุด
 “เดี๋ยวส่งนายก่อน”
 “อือ” พอรถจอดเพื่อนก็ปลดล้อคเข็มขัดแล้วเปิดประตูพลางเอ่ยปากไปด้วย “ขอบคุณที่มาส่ง”
 “เดี๋ยว!” มเรียกเพื่อนไว้เมื่อเจ้าตัวทำท่าจะปิดประตูรถทันทีที่ลงไปยืน
 “หะ?”
 “บอกเบอร์โทรศัพท์หน่อยสิ”
 “อ๋อ...” เขาลากเสียงแล้วนิ่งไป ก่อนจะล้วงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงยื่นมาให้ผม ผมก็รับมาถือไว้ล่ะนะ
 “กดเบอร์นายแล้วกัน ฉันจำเบอร์ตัวเองไม่ได้”

 และนั่นทำให้การกลั้นหัวเราะของผมตลอดระยะเวลาที่ขับรถมาไร้ค่า
 เพราะผมเผลอหัวเราะพรืดออกไปแล้วจนได้ ก่อนจะรีบกลบเกลื่อนด้วยการกดเบอร์แล้วรีบส่งให้
 แต่เหมือนอีกฝ่ายจะไม่ค่อยพอใจนัก เพื่อนหรี่ตามองผมแล้วรับโทรศัพท์ไปถือ

 “ขำอะไร”
 “เปล่า ๆ โทษที แล้วยิงเข้ามาด้วยนะ”

 เขาเอียงหัวเล็กน้อยเหมือนหงุดหงิดแต่แล้วก็ยอมพยักหน้าแล้วก้มลงกดโทรศัพท์ ไม่นานเสียงเรียกเข้าผมก็ดัง

 “ไปล่ะ”

 ไม่ทันให้ผมได้เอ่ยลากลับเขาก็ปิดประตูแล้วหายเข้าหอพักไปแล้ว มาไปอย่างกับลม...
 ตั้งแต่วันนี้ผมได้คู่เดทเพิ่มมาอีกคน อ๊ะไม่สิ...


 ต้องเป็น ‘เซ็กส์เฟรนคนแรก’ สินะ






 TBC...




 มาแล้วค่า ต้องขอบคุณนักอ่านหน้าเดิมที่ตามมาอ่านและให้กำลังใจมากๆเลยนะคะ
 รวมไปถึงนักอ่านหน้าใหม่ที่เข้ามาด้วย ยินดีต้อนรับเป็นเพื่อนร่วมทางน้า
 เรื่องนี้เป็นนิยายสบาย ๆ ไม่หนักมาก(?) อยากให้ทุกคนหลงรักน้องเพื่อนนนน
 ขอนำเสนอผู้ชายหน้ามึนผู้น่ารัก #ฮา

 เจอกันตอนหน้านะคะ  :กอด1:


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 30-11-2014 19:37:15 โดย akane11 »

ออฟไลน์ Veesi3

  • coHon3 {ต้นฝ้าย}
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 787
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-2
เย้ยย เป็นไทไปไม่เป็นเลนทีเดียว 555

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7058
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
มึนดีจัง  :katai2-1:   

ออฟไลน์ ciaiwpot

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1170
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-0
หนูเพื่อน หนูไม่ยอมเดท
แต่ยอมเป็น เซ็กส์เฟรน เนี่ยนะลูก
ความคิดหนูล้ำมาก
มึนๆอึนๆไปนะลูก
แต่หนูเป็นนายเอกที่น่ารักดีนะ
 :mew1: :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ Nus@nT@R@

  • Life is Investment
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5750
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +456/-11
เป็นคนที่แปลกจริงๆ....เพื่อน

ออฟไลน์ จ๊ะจ๋า

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 44
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
 :m20: :m20:  กร๊ากกกกกกก  ชอบ
มึน อึน เอ่อ ตามเป็นไทเลย  เจออย่างนี้ก็ไปไม่เป็น เงิบ!!!!

น่ารักดีอ่ะ  รอเวลาเป็นไทหลงรักน้องอึนเรา คงน่าปวดหัวน่าดู  5555+
รอตอนต่อไปค่ะ :pig4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด