【เรื่องสั้น】: อสุรกาย | จบ {{บทพิเศษ๑ : พระบิดา... 20/07/16
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: 【เรื่องสั้น】: อสุรกาย | จบ {{บทพิเศษ๑ : พระบิดา... 20/07/16  (อ่าน 32140 ครั้ง)

ออฟไลน์ ♥MM...★

  • ไม่ใช่มืออาชีพ แค่ชอบเขียนไปตามที่ใจต้องการ♥
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 121
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-1
อ้างถึง

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)






เรื่องอื่นๆ
【เรื่องสั้น】: แฝด [3P] : จบแล้ว
【เรื่องสั้น】: อสุรกาย : จบแล้ว
【เรื่องสั้น】: ...แปลกใจ... : จบแล้ว
【เรื่องสั้น】: ...บอกได้คำเดียวว่า"เสียใจ"... : จบแล้ว
【เรื่องสั้นตอนเดียวจบ】: …ฝากเอาไปคืนเขาที…☺
【เรื่องสั้นตอนเดียวจบ】: . . . ผี ห ล อ ก . . .
【เรื่องสั้นตอนเดียวจบ】:...แห้ว...!!!


MyMinTZ♥129
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-10-2016 20:46:51 โดย MyMinTZ♥129 »

ออฟไลน์ ♥MM...★

  • ไม่ใช่มืออาชีพ แค่ชอบเขียนไปตามที่ใจต้องการ♥
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 121
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-1
Re: อสุรกาย บทนำ [24/10/14]
«ตอบ #1 เมื่อ24-10-2014 22:37:16 »

   
อสุรกาย
บทนำ

 . . . . . . . . . . .


                “ท่านทูตสวรรค์ ได้โปรดเถิด ได้โปรดคุ้มครองพวกข้าจากอสุรกายนั่นที พวกข้าไม่อาจรับมือกับมันได้อีกต่อไป...หากท่านมีจริง โปรดเถิด...โปรดนำมันออกจากจากภพนี้เสียที ข้าขอวิงวอน...ได้โปรด” เสียงวิงวอนจากภพภูมินั้น ผ่านเข้ามายังโสตประสาทของทูตสวรรค์หนุ่ม เขายืนทอดสายตามองลงไปจากที่แสนไกลที่ตนอยู่

                คนพวกนั้นก็เป็นแค่มนุษย์ธรรมดาที่ไม่อาจหาญต่อกรอะไรได้กับอสุรกายพละกำลังมหาศาล ทั้งยังบ้าคลั่งเหลือคณา ครั้นมองเห็นความเจ็บปวดความเศร้าโศกตรงหน้าทูตสวรรค์ทอดถอนใจ เอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาว่า

                “ข้าจะไปนำมันออกมาจากภพนั้นเสีย” เอเจิลผู้ติดตามของทูตสวรรค์มองแผ่นหลังกว้างเบื้องหน้าอย่างตระหนก แล้วกล่าวว่า

                “ข้าไม่คิดว่าสิ่งที่ท่านจะทำนั้นถูกต้อง” ทูตสวรรค์หนุ่มหันมายิ้มบางๆ อย่างอ่อนโยนเมื่อได้รับฟัง
               
   “ข้าเข้าใจทว่า...คนยังภพภูมินั้นเดือนร้อนเป็นหนักหนา”

   “ท่านเข้าใจข้าทราบ ทว่า...ข้าใคร่อยากให้ท่านไตร่ตรอง”

   “ข้าครุ่นคิดดีแล้วเอเจิล...เจ้าอย่าได้ห่วงไปเลย”

   “ข้าอยากให้ท่านเข้าใจว่าท่านเป็นบุรุษเพศ” เอเจิลกล่าวอย่างกระวนกระวายใจ ขณะมองทูตสวรรค์ของตนที่ยังคงส่งยิ้มอ่อนโยนมาให้อย่างปลอบใจ

            “อย่างไรเสีย...ช้าหรือเร็ว ข้าก็ต้องไปนำมันออกจากภพนั้นอยู่แล้ว เลี่ยงไม่ได้หรอก”

            “ทูตสวรรค์อื่นๆ ไม่ใคร่ใส่ใจกับมันเท่าใดเลย แล้วท่านจะต้องเดือดร้อนไปใย” เอเจิลกล่าวพยายามโน้มน้าวให้เขาเลิกล้มความตั้งใจ

                “ข้าจึงต้องไปอย่างไรล่ะ”

                “แต่ท่าน...” เอเจิลวิงวอน แววตามุ่งมั่นนั้นของทูตสวรรค์ ทำเขาหมดกำลังใจ

                ทูตสวรรค์หันมาส่งยิ้มปลอบใจเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่มือเรียวสวยราวอิสรีจะยืนมาแตะที่บ่าเอเจิลผู้ติดตามเป็นเชิงให้กำลังใจ และบอกว่าตนจะไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง...แต่เอเจิลรู้ดีว่าหากไปแล้ว...ทูตสวรรค์องค์นี้จะไม่มีทางได้กลับมาอีก...

   ...ไม่มีทาง...

   “ข้าจะไปนำมันออกจากภพนั้น หลังจากนั้นเจ้าก็ไปหาทูตสวรรค์ตนใหม่เสีย...” กล่าวจบทูตสวรรค์หนุ่มก็สลายหายไปจากที่ที่เคยยืนอยู่ เอเจิลมองอย่างสิ้นหวัง ทดท้อ จะให้เขาไปหานายที่น้ำใจประเสริฐ มีเมตตาแบบทูตสวรรค์ตนนี้ได้จากที่ไหนกันล่ะ ทูตสวรรค์ที่คิดถึงแต่คนอื่นเสมอน่ะ...ไม่มีอีกแล้ว

เอเจิลทอดสายตามองธาตุอากาศอันว่างเปล่าเบื้องหน้าอย่างเลื่อนลอย ก่อนจะรำพันออกมาเบาๆ

                “ท่านทูตสวรรค์...ข้าไม่อยากจะให้ท่านต้องแปดเปื้อนเพราะอสุรกายตนนั้น...ไม่อยากเลยจริงๆ ท่านก็ทราบดีนี่...ทูตสวรรค์ที่แปดเปื้อนไม่อาจกลับมายังโลกเบื้องบนได้อีก เมื่อกลับไม่ได้ ผลเป็นเช่นไรท่านก็รู้ ข้าไม่อยากให้ท่านทำเช่นนี้เลย...ไม่เลยจริงๆ”









« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-05-2018 22:41:18 โดย ♥MM...★ »

ออฟไลน์ plengpit

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 347
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-2
Re: อสุรกาย : บทนำ [24/10/14]
«ตอบ #2 เมื่อ24-10-2014 22:53:18 »

ติดตามมมม

ออฟไลน์ ekuto

  • ถ้าวันไหนไม่เข้ามาในเล้า วันนั้นเหมือนชีวิตขาดบางอย่าง
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 605
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +52/-5
Re: อสุรกาย : บทนำ [24/10/14]
«ตอบ #3 เมื่อ24-10-2014 23:43:41 »

โห่ ขู่ด้วยว่าไม่สมหวัง

จนติดตามดีมั๊ยเนี่ย อืมมมม

ขอดูก่อนละกัน ถ้าไม่ค่อยดีแล้วหายไป อย่าว่าเค้านะ เค้าชอบจบแบบมีความสุข

ออฟไลน์ โชติกา บุญเติม

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 45
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: อสุรกาย : บทนำ [24/10/14]
«ตอบ #4 เมื่อ25-10-2014 01:57:14 »

บทนำน่าสนใจมากค่ะ

ออฟไลน์ Veesi3

  • coHon3 {ต้นฝ้าย}
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 715
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-2
Re: อสุรกาย : บทนำ [24/10/14]
«ตอบ #5 เมื่อ25-10-2014 02:24:55 »

 :katai2-1: :katai2-1: น่าติดตามม

ออฟไลน์ ♥MM...★

  • ไม่ใช่มืออาชีพ แค่ชอบเขียนไปตามที่ใจต้องการ♥
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 121
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-1
Re: อสุรกาย : บทนำ [24/10/14]
«ตอบ #6 เมื่อ25-10-2014 05:34:43 »

โห่ ขู่ด้วยว่าไม่สมหวัง

จนติดตามดีมั๊ยเนี่ย อืมมมม

ขอดูก่อนละกัน ถ้าไม่ค่อยดีแล้วหายไป อย่าว่าเค้านะ เค้าชอบจบแบบมีความสุข

ไม่เป็นไรค่ะ แค่เค้ามาอ่านนี่ก็ดีใจมากๆ แล้วค่ะ  :mew1:

ติดตามมมม

บทนำน่าสนใจมากค่ะ

:katai2-1: :katai2-1: น่าติดตามม

ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ ทีแรกนึกว่าจะไม่มีคนหลงเข้ามากันนะคะเนี่ย ดีใจๆ
 :pig4:

ออฟไลน์ ♥MM...★

  • ไม่ใช่มืออาชีพ แค่ชอบเขียนไปตามที่ใจต้องการ♥
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 121
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-1
[1]
หน้าที่ที่แปดเปื้อน...



                “อ้ากกกก ท่านแม่มันจะจับข้าแล้ว ไม่!” เด็กหนุ่มวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิตโดยมีมืออุ่นของมารดาคอยประคับประคองพาไปด้วยกัน ทั้งสองพยายามก้าวเท้าอย่างรวดเร็ว แม้หนทางเบื้องหน้าจะเต็มไปด้วยก้อนกรวด ขวากหนามที่ทิ่มแทงให้ต้องเจ็บปวดเพียงใดก็ตาม แต่ทั้งคู่หาได้ใส่ใจไม่ หวังแค่เพียงให้ตนหลบพ้นจากสิ่งอันตรายที่ไล่กวดอยู่

                เบื้องหลังของเขานั้นเป็นอสุรกายร่างกายสูงใหญ่ มันสูงราวๆ สองเมตร ดวงตาแดงก่ำราวโลหิตนั้นมองมาอย่างมุ่งร้าย ตามลำตัวมันมีเกล็ดสีออกเขียวอมดำปกคลุมอยู่ บนหัวมีเขายาวดำสนิทหนึ่งคู่ดูน่ากลัว ผมของมันระยาวจรดพื้น มันมีขาคล้ายมนุษย์ปกติทว่า...หางดำมะเมื่อมอมเขียวนั้นทำให้มันเคลื่อนที่ได้รวดเร็วกว่า…ใช่ มันมีหางเป็นงู

                เด็กหนุ่มล้มลงเมื่อเจ้าอสุรกายตวัดปลายหางพันข้อเท้าของเขาไว้อย่างแน่นหนา แล้วกรีดร้องออกมาอย่างหวาดกลัว เนื้อตัวสั่นเทาอย่างน่าสงสาร

                “ไม่...อย่าทำลูกข้า” ผู้เป็นแม่ที่โดนมันสะบัดตบ ไล่ให้ออกจากอาณาเขต อ้อนวอนขอร้องอย่างเจ็บปวด เมื่อเห็นท่าทางหิวกระหายนั้นของเจ้าอสุรกาย...ใจของนางแทบจะแตกเป็นสลาย เมื่อเจ้าอสุรกายเอาลิ้นสองแฉกของมันตวัดเลียใบหน้าที่เปรอะไปด้วยคราบน้ำตานั้น เมือกเหนียวๆ ไหลเยิ้มออกมาตามที่ลิ้นสองแฉกลากผ่าน

                เด็กหนุ่มร่ำไห้ออกมาปานใจจะขาด สุดท้ายเขาก็ได้รับรู้แล้วว่า อย่างไรเสียเขาก็คงไม่รอดจากมัน ดวงหน้าที่เต็มไปด้วยเมือกเหนียวนั้นหลับตาลงอย่างยอมจำนน สะอื้นจนตัวโยน

                ทว่าก่อนที่เจ้าอสุรกายจะทันได้ทำอะไรก็มีมืออบอุ่นคู่หนึ่งยื่นมาสัมผัสกับใบหน้าน่ากลัวของมัน เขายิ้มให้มันอย่างอ่อนโยน...ไม่รู้ว่าหางที่รัดรึงเด็กหนุ่มหายไปตั้งแต่เมื่อใด แต่เด็กหนุ่มที่กำลังตกเป็นเหยื่อในขณะนั้นก็รอดแล้ว
   
       “ลูกออกมา ออกมาหาแม่” มารดาของเด็กหนุ่มร้องเรียกเสียงดังแล้วนางก็วิ่งเข้ามาพยุงลูกชายของตน นางไม่อาจรู้ได้ว่าบุรุษรูปงามราวรูปสลักที่ยืนต่อกรอยู่กับเจ้าอสุรกายนั้นเป็นใครมาจากไหนและเขามาเมื่อใด

                ใจจริงนางอยากจะพาลูกหนีไปเสียเดี๋ยวนั้นทว่า...ก็ไม่อาจทิ้งผู้มีพระคุณที่ช่วยบุตรชายตนโดยไม่รับรู้อะไรไม่ได้

                “ท่าน...ท่านหนีไปเถิด มันอันตราย...อสุรกายนรกนั่นมันจะสมสู่กับท่านจนท่านตาย” นางตะโกนบอกเขาเสียงดัง

                เจ้าอสุรกายละสายตาจากใบหน้ารูปสลักไปยังเด็กหนุ่มที่คลานหนีมันสุดชีวิต นัยน์ตาแดงก่ำลุกโชนไปด้วยไฟแห่งโทสะ ทว่าเมื่อมันเห็นบุรุษเบื้องหน้าไม่หนีไป มันจึงดึงความสนใจกลับมายังเขาแทน

                ทูตสวรรค์ส่งยิ้มอ่อนโยนให้มารดาเด็กหนุ่มก่อนจะบอกด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม “ท่านไปเถิด ข้าไม่เป็นไรหรอก อย่าห่วงไปเลย”

                “แต่...” นางทำท่าทางลังเล

        “ไปเร็วเข้าก่อนที่ข้าจะต้านมันไม่ไหว” นางลังเลเพียงครู่ก่อนจะพาลูกชายจากไปอย่างรวดเร็ว

                “ต่อแต่นี้ไปพวกเจ้าไม่ต้องกลัวว่ามันจะไปทำร้ายใครได้อีกแล้ว...ข้าให้สัญญา” ทูตสวรรค์กระซิบเสียงแผ่ว ฝากไปตามสายลม แม้จะไม่มีผู้ใดได้ยินเสียงนั้นก็ตาม...

        เจ้าอสุรกายเมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่มีปฏิกิริยาต่อต้านมันจึงยกร่างนั้นขึ้นพาดบ่าเลื้อยออกจากที่ตรงนั้นอย่างรวดเร็ว




==============///
จริงๆ เรื่องนี้มันเป็นเรื่องสั้นค่ะ คงมีไม่กี่ตอนจบ
ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01-07-2016 10:27:00 โดย MyMinTZ♥129 »

ออฟไลน์ ~ ฤดูใบไม้ผลิ ~

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 515
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
ติดตามจ้า อย่าจบแบบใจร้ายกับท่านทูตสวรรค์มากน้าา  :mew2:

ออฟไลน์ oilzaza001

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 619
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-1

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Merrychrista

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 64
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0

ออฟไลน์ โชติกา บุญเติม

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 45
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ ekuto

  • ถ้าวันไหนไม่เข้ามาในเล้า วันนั้นเหมือนชีวิตขาดบางอย่าง
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 605
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +52/-5
ตอนนี้ยังซอฟๆ อ่านได้ แต่อย่าโหดร้ายมากนะ

อุก จริงๆเราก็ชอบพวกmonsterพี่งูนะ แต่ไงก็จะติดตามเลื่อนๆครับ

ออฟไลน์ rinny

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 517
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-0
รอๆๆๆๆๆๆ อยากอ่านฉากต่อไปมากกกกกกกก

ออฟไลน์ plengpit

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 347
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-2
โอย เป็นไงต่อน้าาา นี่เตรียมทิชชู่ไว้ข้างกายเตรียมพร้อมเลยนะเนี่ย :sad4:

ออฟไลน์ ♥MM...★

  • ไม่ใช่มืออาชีพ แค่ชอบเขียนไปตามที่ใจต้องการ♥
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 121
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-1
[2]
ทูตตกสวรรค์

   เจ้าอสุรกายพาทูตสวรรค์เข้ามายังถ้ำกลางป่าลึก ตาแดงก่ำนั้นสอดส่ายไปทั่ว ก่อนมันจะหยุดเคลื่อนไหว แล้วโยนร่างบนบ่าลงบนพื้นหญ้านุ่มๆ ที่ขึ้นอยู่ภายในนั้น

ทูตสวรรค์ทอดกายนอนนิ่งอยู่บนพื้นหญ้ามันไม่ได้เจ็บอะไรมากมาย แล้วเขาก็ไม่ได้คิดหนีแม้รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้ก็ตาม

เขารู้ดีว่าเจ้าอสุรกายตัวนี้มันคืออีรอส อสุรกายที่ทุกๆ ร้อยปีจะถือกำเนิดขึ้นมาครั้งหนึ่ง ซึ่งมันมักจะสมสู่กับชายหนุ่มไม่เลือกหน้าเพื่อปลดปล่อยความใคร่ คนที่มันสมสู่ด้วยบางคนไม่จบชีวิตลงด้วยน้ำมือตนเอง ก็จบชีวิตจากการที่ร่างกายทนรับแรงบอบช้ำจากการถูกรุกรานไม่ไหว หากแม้บางรายไม่ตายก็สติวิปลาตไป

เจ้าอสุรกายมองร่างที่ทอดกายนอนลงบนพื้นหญ้านุ่มอย่างแปลกใจที่คนคนนี้ไม่ดิ้นรน หลีกหนี ทุรนทุรายที่จะไปเหมือนหลายๆ คนที่มันเอาตัวมา และมันคาดว่าคงอีกไม่นานหรอกที่คนคนนี้จะต่อต้านและหนีหายไปดั่งเช่นที่ผ่านมา

เจ้าอสุรกายทิ้งกายใหญ่โตของมันลงนอนกับคนเบื้องล่าง มองใบหน้างดงามราวสวรรค์บรรจงสรรค์สร้างอย่างหลงใหล มันไม่เคยเห็นผู้ใดงดงามเช่นนี้มาก่อน มือที่เต็มไปด้วยกรงเล็บแหลมคมปกคลุมด้วยเกล็ดยื่นไปสัมผัสใบหน้าเนียนนุ่มราวกับเจอของที่ถูกใจ พลันลิ้นสองแฉกนั้นก็แลบเลีย ใบหน้าผุดผาดอย่างหิวกระหาย กระนั้นเมื่อมันเห็นว่าของเหลวจากมันไปบั่นทอนความงดงามเบื้องหน้าให้หมองลง มันจึงหยุดเลียแล้วเช็ดเมือกเหนียวนั้นออกให้อย่างแผ่วเบา

เจ้าอสุรกายมองใบหน้าที่คล้ายจะฉายแววอ่อนโยนนั้นอย่างประหลาดใจ...ไม่เคยมีผู้ใด มีปฏิกิริยาเช่นนี้มาก่อน...

มือของมันฉีกทึ้งอาภรณ์ขาวพิสุทธิ์อย่างไม่ใยดี เผยให้เห็นร่างสมส่วนงามสง่าที่ถูกปิดซ่อนไว้ เจ้าอสุรกายไล้มือสัมผัสไปทุกสัดส่วน

ช่างเป็นเรือนร่างที่ชวนให้ลุ่มหลงและฝากความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเสียจริงๆ...มันไม่รู้หรอกว่าควรทำอย่างไรอีกฝ่ายจึงจะไม่เจ็บ มันรู้แต่เพียงว่าต้องทำเช่นไรเมื่อความต้องการของมันปะทุจนถึงขีดสุดเท่านั้น

                เจ้าอสุรกายเคลื่อนกายใส่ร่างงามสง่าทันทีโดยไม่รีรอ รู้สึกได้ถึงอาการเกร็งของคนเบื้องล่าง และหน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด เขาไม่มีแม้เสียงกรีดร้องดั่งเช่นคนอื่นๆ มีเพียงหน้าตากับหยดน้ำใสๆ คลอหน่วยตาเท่านั้นที่บอกให้รู้ว่ากำลังเผชิญกับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสอยู่

                มันมองว่าสีหน้าเช่นนั้นช่างเชิญชวนให้มันฝังกายแรงๆ ใส่ร่างขาวผ่องเบื้องหน้า ร่างที่เล็กกว่าไหวคลอนไปตามแรงของมันที่โถมลงมา หางของมันก็พันรัดร่างบอบบางนั้นไว้

                ริมฝีปากบางกัดแน่นคล้ายสกัดกั้นเสียงร้องไม่ให้ดังออกมา แม้หน้าตาจะดูเจ็บปวดมากสักเพียงใดทว่านัยน์ตาคู่นั้นกลับไม่มีแววหวาดกลัว หรือรังเกียจเลย แต่มันเป็นแววตาแบบที่...อสุรกายอย่างมันไม่เคยได้รับ และไม่เคยเข้าใจ...
.
.
.   
                มันนานเท่าใดแล้วที่เขาต้องไหวกายไปตามแรงชักนำของเจ้าอสุรกาย ทูตสวรรค์รู้สึกอ่อนล้าไปทั้งกาย ความเจ็บปวดที่ได้รับมาตั้งแต่ต้นจนบัดนี้ มันทำให้เขาชาชิน ตรงส่วนนั้นที่ฉีกขาดเริ่มไม่มีความรู้สึกใดๆ ทูตสวรรค์มองร่างที่เคลื่อนกายใส่ตนอย่างหิวกระหายด้วยแววตาที่อ่อนโยน สงสาร เขาไม่ได้นึกรังเกียจที่มันทำกับตนเองเช่นนี้...เพียงแต่อยากเข้าใจว่าอะไรทำให้มันกลายจากสิ่งมีชีวิตที่แสนประเสริฐให้เป็นอสูรร้ายเช่นนี้ได้...
               
                กว่าความใคร่ของเจ้าอสุรกายจะจางไป เวลาได้ล่วงเลยเข้าสู่เช้าวันใหม่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว มันมองร่างที่รองรับอารมณ์ของมันอย่างไม่หวั่นเกรงด้วยความรู้สึกที่หลากหลายก่อนจะยันร่างกายที่ใหญ่โตของมันขึ้นและช้อนร่างนั้นเข้าสู่อ้อมแขน พาไปยังลำธารที่อยู่ใกล้กับถ้ำของมันล้างรอยและคราบสิ่งสกปรกของมันที่เกาะติดอยู่ที่ร่างนั้นเป็นการทำความสะอาดให้ ก่อนจะพากลับไปไว้ยังที่เดิมก่อนมันจะเดินออกจากถ้ำไป
 
                “ทูตสวรรค์มิคาเอล เจ้าทำผิดกฎสวรรค์” เสียงทุ้มที่ดังขึ้นรอบๆ ปลุกทูตสวรรค์หนุ่มให้ตื่นจากการหลับใหล

            “เจ้าทำให้ตนเองแปดเปื้อน เจ้าไม่มีสิทธิ์กลับขึ้นมายังโลกเบื้องบนได้อีก” เสียงนั้นยังคงเต็มไปด้วยอำนาจเรืองรอง มิคาเอลพยายามยันกายลุกขึ้นนั่งด้วยความยากลำบาก
     
       “ขอรับพระบิดา” เสียงแหบแห้งระโหยโรยแรงตอบกลับไป

            “เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าหากกลับสู่โลกเบื้องบนไม่ได้เจ้าจะเป็นเช่นไร” เสียงนั้นถามอย่างเสียมิได้

            “ข้าทราบ พระบิดา”

            “เจ้าก็รู้ เหตุใดจึงไม่ให้ผู้ติดตามของเจ้ามาแทนเล่า”

            “ชีวิตใคร ใครก็รักมิใช่หรือท่าน ท่านเองก็ยังรักตัวของท่านเองเลย แล้วใครกันเล่าจะยอมมาแปดเปื้อนแทนข้า” มิคาเอลบอก

            “เช่นนั้น...เจ้าจะบอกว่าเจ้าไม่รักชีวิตของตนกระนั้นหรือ”

              “เปล่าเลยพระบิดา... หากข้าไม่ทำแล้วผู้ใดเล่าจะทำ ข้ามิอาจเพิกเฉยต่อคำขอของผู้คนได้หรอก”

            “เอเจิลผู้ติดตามเจ้า ข้าว่ามันคงยอมด้วยความเต็มใจ หากเจ้าเพียงบอกจุดประสงค์ของเจ้าไป” มิคาเอลถอดถอนใจ

            “ข้าทราบว่าหากแม้นข้าเอ่ยปาก เอเจิลจะต้องทำตามด้วยความเต็มใจ ทว่าเขาก็มีเอเจิลตัวน้อยๆ ที่ต้องดูแล ข้าไม่อาจพรากเขามาจากครอบครัวของเขาได้หรอก อีกอย่าง...ตัวข้าเองก็อยู่มานานเกินไปแล้วพระบิดา ข้าไม่เป็นไร...” มิคาเอลกล่าว

            “แล้วข้าเล่าไม่อยู่นานกว่าเจ้าหรือไร” สิ้นเสียงนั้นมิคาเอลก็หัวเราะออกมาเบาๆ

             “นั่นสินะ”

            “เจ้าไม่ควรทำเช่นนี้เลย” เสียงนั้นกล่าว

            “มันเป็นลิขิตพระบิดา”

            “ใครกันลิขิตเจ้า”

            “ข้าเองอย่างไรเล่า ลิขิตตนเอง”

            “เจ้าคือผู้จะครองสวรรค์ต่อจากข้าทำไมจึงทำเช่นนี้ ไม่มีใครเหมาะสมไปมากกว่าเจ้าอีกแล้ว”

            “ข้าว่าข้าเกรงจะไม่เหมาะสมกระมัง หากผู้ครองสวรรค์ต้องเพิกเฉยต่อคำขอของคนทุกภพ เพราะข้าไม่อาจทำเช่นนั้นได้”

            “ที่เจ้าทำอยู่นี้ประชดข้าหรือไร”

            “เปล่าเลยพระบิดา...ข้ามิบังอาจเช่นนั้น ข้าเพียงแต่อยากให้ท่านลองตอบรับคำขอของคนแต่ละภพดูบ้าง ลองไปสัมผัสกับพวกเขาด้วยตัวท่านเอง มิใช่ให้ใครก็ได้ไปทำแทน... ข้าไม่ได้อยากให้ท่านบันดาลให้พวกเขาเสียทุกอย่างไป แต่ข้าอยากให้ท่านแนะนำพวกเขาบ้างว่าปัญหาบางประการควรแก้ไขเช่นไร ข้าคิดว่าข้ามีความสุขเวลาที่ข้าได้รับคำขอบคุณ แม้พวกเขาจะไม่อาจรู้ว่าข้าเป็นใครก็ตาม” มิคาเอลยิ้มอ่อนโยนมองขึ้นไปยังฟากฟ้าอันห่างไกล...

         

            “นั่นเพราะข้าไม่อาจทราบได้ว่าควรจะแก้ไขปัญหาเช่นไร ครั้นจะปล่อยไว้คงได้ลุกลามยิ่งขึ้น แล้วข้ามิได้คิดว่าสิ่งที่ข้าทำมันจะเปล่าประโยชน์เลยพระบิดา ไม่เลยจริงๆ”

            “เจ้ามันดื้อด้าน”

            “ฮะๆ” มิคาเอลหัวเราะแผ่วเบา ก่อนจะบอก“ข้าจะนำเขาไปที่สวนพฤกษาของข้า แล้วเขาจะออกมาไม่ได้อีก”

            “เพราะเหตุนี้หรือ เจ้าจึงต้องทำเช่นนี้ ข้าคิดว่านั่นไม่คุ้มค่ากันเลย”

            “หากข้าคิดว่ามันไม่สูญเปล่าหรอกท่าน สิ่งที่ข้าได้ทำอยู่นี้...บางครั้งข้าก็คิดว่าอีรอสน่าสงสาร..." มิคาเอลกล่าวกับตนเองเพียงแผ่วเบา

            “ข้าก็แค่อยากทราบว่าเหตุใดจึงทำให้สิ่งประเสริฐเช่นทูตสวรรค์องค์นั้นกลายมาอีรอสดั่งเช่นทุกวันนี้ได้ ข้าว่ามันคงจะดีกว่าหากรู้แล้วหาวิธีป้องกันไม่ให้มันก่อกำเนิดอสุรกายเช่นนี้ขึ้นมาอีก”

            “ข้าเสียดายเจ้าจริงๆ มิคาเอลบุตรแห่งข้า” เสียงทรงอำนาจนั้นกล่าว

      “...”   

            “แต่ในเมื่อเจ้าทำผิดกฎ เจ้าแปดเปื้อนแล้ว ก็มิอาจหวนคืนสู่โลกเบื้องบนได้อีก ต่อแต่นี้ไปทูตสวรรค์มิคาเอลมิอาจโผปีกบินขึ้นสู่ท้องฟ้าได้อีกตลอดกาล...ทุกสรรพสิ่งจงสดับรับฟังและเป็นพยาน จากนี้ไปเขามิใช่ทูตสวรรค์อีก แล้วเมื่อสิ้นแรงลง ดวงจิตจะสลายหายไปตลอดกาล...” สิ้นเสียงทรงอำนาจนั้น เสียงฟ้าก็คำรามดังสนั่นหวั่นไหว พายุฝนโหมกระหน่ำหอบพัดทุกสรรพสิ่ง สัตว์ป่ากู่ก้องร้องกันคล้ายสลดใจ สายฟ้าสีทองปัดผ่านฟากฟ้าเทาหม่น ทุกอย่างสว่างวาบขึ้นราวกับสิ่งมหัศจรรย์ ก่อนปรากฏการณ์ราวกับเหนือธรรมชาตินั้นจะสลายหายไปคล้ายกับไม่เคยมีสิ่งใดเกิดขึ้นมาก่อน...



===========//
วิชาโทสอบทุกวันเลยอ้ะ รู้สึกเลยว่าวิชาเอกไม่เคยจะทุ่มเทเท่านี้มาก่อน
เขียนไปเขียนมาชักเบลอๆ ค่ะ

ปล.เห็นบางคนบอกถึงกับเตรียมทิชชู่เลยทีเดียว มายว่ามันคงไม่เศร้าขนาดนั้นหรอกมั้งค่ะ
เอาแค่ผ้าเช็ดหน้าก็พอเนอะ 555
ขอบคุณที่ติดตามค่ะ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะเขียนให้มันจบไปในตอนเดียวค่ะ แต่มันทำไม่ได้อ่าาาา ฮรือออ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01-07-2016 10:30:22 โดย MyMinTZ♥129 »

ออฟไลน์ ekuto

  • ถ้าวันไหนไม่เข้ามาในเล้า วันนั้นเหมือนชีวิตขาดบางอย่าง
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 605
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +52/-5
กดlike ชอบตอนนี้

แต่แอบเศร้าตอนท้าย

พี่งูก็ดูใจดีนะ แต่ติดที่ไม่เคยเจอคนที่ยอมรับตัวเองได้

....รอตอนต่อนะครับ กระซิกๆ (วอมเรียกน้ำตา)

รอเรื่อง แฝด ด้วยครับ

ออฟไลน์ Veesi3

  • coHon3 {ต้นฝ้าย}
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 715
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-2
งือออ อ มิคาเอลลล อีรอสจะหล่อแน่ๆ เลย นางเหมือนมีปมที่ทำให้เป็นอสูรกายแบบนี้

ออฟไลน์ yaoisamasang

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 246
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-3
    • https://www.facebook.com/pages/Yaoi-Sama/463499467036395?ref=hl
ขอ อิมเมจ มิคาเอล อีรอส
จัดมาด่วนๆอย่าให้เสีย
อย่าดราม่าเลยเรื่องนี้

ออฟไลน์ Merrychrista

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 64
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
อีรอสนี่คือคิวปิดใช่มั้ยค่ะ สิ่งที่อีรอสเจออาจเป็นความเกลียดชัง รักที่ไม่สมหวังของมนุษย์ บลาๆๆ เดาไปมั่วค่ะ 5555 มาต่อเต็วๆ นะค่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Cincere

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 7
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ติดตาม ชอบมากกกกก

ออฟไลน์ ~ ฤดูใบไม้ผลิ ~

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 515
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
อยากรู้จังว่าอะไรที่เป็นปมของอีรอส

แล้วท่านทูตจะเปลี่ยนมันได้ไหมนะ คู่กันเถอะเราเชียร์  :mc4:

ปล.อยากให้จบแฮปปี้น้าา  :mew2:

ออฟไลน์ lalitalx

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 325
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-3
ชอบแนวนี้ แฟนตาซี  :katai2-1:
มาลงชื่อติดตามค่า

ออฟไลน์ ♥MM...★

  • ไม่ใช่มืออาชีพ แค่ชอบเขียนไปตามที่ใจต้องการ♥
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 121
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-1
มาแปะรูปให้ตามคำขอค่ะ

#ความจริงทีแรกมายไม่ได้มีอิมเมจหรอกค่ะ เพราะคิดว่าหากเอาอิมเมจเข้ามาใส่
มันจะเป็นการจำกัดจินตนาการของคนอ่าน สมมติว่าเราจินตนาการว่าคนนี้โคตรหล่อเลย คนนี้น่ากลัวนะ
แต่พอดูอิมเมจที่คนเขียนเอามาใส่แล้วมันไม่ตรงใจ มันคงรู้สึกผิดหวังเล็กๆ เพราะมายก็เคยเป็นอิอิ
แต่เห็นขอมาเลยจัดให้ค่ะ ถึงจะไม่ตรงสเป็คสักเท่าไหร่ แต่ที่หามานี้ก็ตรงใจที่สุดแล้วค่ะ
 :o8:


อันนี้เป็นอีรอส ร่างอสุรกายค่ะ

ทูตสวรรค์มิคาเอลค่ะ มิคาเอลของเราออกจะแมนนน

อีรอสตอนปกติ อิอิ รู้สึกว่าจะดูน่ากลัวกว่าภาคอสุรกายยังไงไม่รู้เนอะ
แต่ชอบอันนี้อ่ะ เลยเอามาค่ะ

หรือใครเจอที่คิดว่าตรงใจกว่านี้ก็เอามาแชร์กันได้นะคะ




ปล.อสุรกายจะอัพพรุ่งนี้นะคะ วันนี้งานเยอะจริงๆ ค่ะ T T ขออภัย เอารูปมาใส่ก็ไปแล้วค่ะ เจอกันพรุงนี้น้าา
ส่วนเรื่องแฝดจะลงวันเสาร์นะคะ แล้วเดี๋ยวจะได้รู้กันว่าใครควรเป็นคนที่น่าสงสารที่สุดในเรื่องดี (หรือจะไม่มี? 55)

ออฟไลน์ ekuto

  • ถ้าวันไหนไม่เข้ามาในเล้า วันนั้นเหมือนชีวิตขาดบางอย่าง
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 605
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +52/-5
อืมๆ แต่นายเอกเราจิ้นแบบ แบ๋วๆ

ออฟไลน์ crystal_on

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 31
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +75/-0
    • ไอ้หน้าหวานกับประธานสุดโหด
 :z13: :z13: :z13: :z13: :z13:


จิ้มๆๆๆ รูปสวยมากค่ะ อีรอสตอนปกตินี่หล่อโคตรอ่ะ :hao6: :hao6:

ออฟไลน์ โชติกา บุญเติม

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 45
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ ekuto

  • ถ้าวันไหนไม่เข้ามาในเล้า วันนั้นเหมือนชีวิตขาดบางอย่าง
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 605
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +52/-5

ออฟไลน์ ~ ฤดูใบไม้ผลิ ~

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 515
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
อีรอสร่างปกติหล่อโฮก  :hao6:

มารอล่ะน้าา  :music:

ออฟไลน์ ♥MM...★

  • ไม่ใช่มืออาชีพ แค่ชอบเขียนไปตามที่ใจต้องการ♥
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 121
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-1
3
คำโกหกที่แสนหวาน...


   เจ้าอสุรกายเดินเข้ามาในถ้ำพร้อมกับหัวสัตว์ที่ยังคงคาอยู่ในมือ มันมองร่างที่นอนทอดกายคล้ายหมดเรี่ยวแรง ก่อนจะเคลื่อนกายเข้าไปใกล้ร่างนั้น มือข้างหนึ่งก็ยื่นออกมาปัดปอยผมที่ระดวงหน้านั้นอย่างแผ่วเบา

                สัมผัสสากระคายบนใบหน้า ปลุกให้มิคาเอลตื่นจากการหลับใหล เขาผุดกายลุกขึ้นโดยพลัน มองเห็นเจ้าอสุรกายที่เอื้อมมือมาระใบหน้า ก่อนมันจะเคลื่อนกายออกอย่างรวดเร็วด้วยความตกใจ

มิคาเอลยิ้มให้กับท่าทางอย่างนั้น...ความจริงแล้วอีรอสก็ดูจะไร้เดียงสาเสียเหลือเกิน...

“เจ้าจะไปไหนหรือ” เสียงทุ้มที่ติดจะแหบเอ่ยถาม มันมองหน้าเขาก่อนจะค่อยๆ เคลื่อนกายเข้ามาใกล้กว่าเดิม พร้อมกับหัวสัตว์ที่อยู่ในมือ แล้วจึงโยนของที่มันนำติดตัวมาด้วยนั้นลงตรงหน้าเขา

                มิคาเอลยิ้มให้มัน ถามว่า “เจ้าเอามาทำไมหรือ” มันเอียงคอฟังก่อนจะทรุดลงนั่ง หางที่เลื่อยไปเรื่อยมาก็ขดอยู่กับที่ จากนั้นก็หยิบหัวสัตว์ส่งให้เขาดีๆ อีกครั้ง

                “เจ้าจะให้เรากินมันอย่างนั้นหรือ” เจ้าอสุรกายพยักหน้า มิคาเอลยิ้มก่อนจะบอก “ขอบใจ...แต่ข้าไม่นิยมเบียดเบียนชีวิตของผู้ใดหรอก”

                เมื่อได้ฟังเจ้าอสุรกายมองอย่างไม่เข้าใจ มันยังคงแปลกใจที่คนตรงหน้านี้ไม่หนีมันไปไหน เหมือนคนที่ผ่านๆ มา ทั้งยังมอบรอยยิ้มแปลกประหลาดในความคิด ที่มันไม่เคยพบเห็นให้อีก พลันก็ยื่นมือไปสัมผัสที่ริมฝีปากนั้นเพียงแผ่วเบา คล้ายจะยืนยันว่ารอยยิ้มนั้นเป็นของจริง นั่นทำให้มิคาเอลหัวเราะกับปฏิกิริยาของมัน

                “ข้าชื่อมิคาเอล แล้วเจ้าล่ะชื่ออะไร” มิคาเอลถาม เจ้าอสุรกายมองคนตรงหน้านิ่งงัน ดวงตาของมันแปรเปลี่ยนไปแล้ว จากบ้าคลั่งเป็นสับสน แล้วก็อ่อนลง ไม่บ้าคลั่งเหมือนก่อนหน้านี้

                “เจ้าไม่มีชื่องั้นหรือ...ถ้าเช่นนั้นข้าเรียกเจ้าว่าอีรอสได้หรือไม่” เจ้าอสุรกายมองใบหน้านั้นอย่างเงียบงัน มันยังคงไม่พูดอะไรกับเขา หากแต่มีปฏิกิริยาตอบรับ...
 .
.
.
                เป็นเวลากว่าสัปดาห์แล้วที่มิคาเอลอาศัยอยู่กับเจ้าอีรอสในถ้ำของมัน มันยังคงออกไปหาอาหารให้ตัวมันเองกับเขาเสมอ แต่ที่เปลี่ยนไปคือมันมักจะนำผักผลไม้มาวางไว้ให้เขาแทนหัวสัตว์ดั่งเช่นที่มันเคยนำมา ทว่าเขาก็ไม่อาจแตะต้องของเหล่านั้นได้ แม้มิอาจกลับสู่สถานะเดิมแล้วก็ตาม...เพราะทูตสวรรค์นั้นเมื่ออยู่โลกเบื้องบนก็ไม่ต้องการสิ่งใด ไม่มีความหิวกระหาย ใดๆ ทั้งสิ้น...ทว่าเมื่อสิ้นสุดการเป็นทูตสวรรค์ก็เหมือนกับเป็นการจบชีวิตของตนเองลง ร่างนี้ไม่สามารถจะอยู่ได้อีกเมื่อไร้ซึ่งพลังที่หล่อเลี้ยงกายเนื้อและจิตวิญญาณ ที่ทำได้ก็แค่รอวันเวลาเท่านั้นที่พลังซึ่งไหลเวียนในกายจะหมดลง...แล้วเขาต้องสลายหายไป

                มิคาเอลคำนวณเวลาแล้วก็พบว่าเขาคงอยู่ได้อีกไม่นานนัก...ก่อนที่พลังชีวิตจะหมดลง เห็นจะต้องพาอีรอสไปอยู่ในที่ของเขาให้ได้

                “อีรอส เจ้าจะไปกับข้าได้หรือไม่ ไปอยู่ในที่ของข้า...ไปอยู่...ด้วยกันตลอดไป” ...คำสุดท้ายนั้นน้ำเสียงกลับแผ่วเบาลง มันแผ่วเหลือเกิน เขาไม่อยากพูดมันออกมาเลย...เพราะรู้ดีว่า...คำว่าอยู่ด้วยกันตลอดไปนั้น มันไม่มีทางเป็นจริงได้...ไม่มีทาง ไม่มีเลย...

                ใช่ว่าเขาอยากจะโกหก ทว่านี่เป็นสิ่งที่มิคาเอลต้องทำ...ไม่มีสิ่งใดยืนยันได้ว่าหากขาดเขาไปแล้วอีรอสจะไม่ออกไปอาละวาดฉุดใครมาอีก...แม้ต้องปดแต่เขาก็ต้องทำอย่างมิอาจเลี่ยง...ขอโทษนะอีรอส...ข้าขอโทษที่ไม่อาจอยู่ด้วยกันกับเจ้าได้ ขอโทษที่...ไม่อาจทำได้ดั่งคำที่พูดไป
 .
.
.
                อีรอสอุ้มร่างที่บางกว่า เดินเข้ามายังป่าส่วนลึกที่มันไม่เคยคิดย่างกรายเข้ามา เนื่องด้วยไอบริสุทธิ์ที่ลอยวนโดยรอบ เหมือนเป็นเขตหวงห้ามของใครบางคนที่มันไม่ควร...แม้จะย่างกรายเข้าไปใกล้

                “เจ้าเหนื่อยหรือไม่” ร่างบางเบาที่อยู่ในอ้อมแขนของมันเงยหน้าขึ้นมาถาม ฝ่ามือที่แต่เดิมเคยนุ่มนวล กลับแห้งกร้านเอื้อมมาแตะใบหน้ามันแผ่วเบาๆ มันชอบสัมผัสของคนๆ นี้ แม้ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด

                มันชอบเสียงที่อ่อนโยนนุ่มนวลของเขา ชอบรอยยิ้มที่ส่งมา ชอบความเมตตาที่มีให้...ชอบที่เขาไม่หนีไปไหน ชอบที่คอยเป็นห่วงเป็นใย สุดท้าย...ชอบ...ที่เขาบอกว่าจะอยู่ด้วยกันกับมัน ...ตลอดไป...

       …ตลอดไป... มันชอบคำๆ นี้

                เจ้าอสุรกายไม่ทันได้สังเกตเห็นถึงความเปลี่ยนแปรบางอย่างในดวงตาของมิคาเอลเลย...
 
                “เจ้าไม่เหนื่อยเหรอ ให้ข้าลงเดินเองไหม” มันมองใบหน้าราวรูปสลักที่ซีดเซียวนั้นก่อนจะส่ายหัว

                “ข้าเดินเองไหวนะอีรอส” ทว่ามันหาได้ฟังคำพูดของมิคาเอลไม่ สายตาของมันกลับไปหยุดอยู่กับดอกไม่สีสวยดอกหนึ่ง กลีบของมันดูนุ่มนวลทุกอย่างดูพิสุทธิ์สดใส คล้ายกับคนในอ้อมกอดของมัน

                เล็บที่แหลมคมนั้นยื่นไปปลิดดอกงามออกจากก้าน ก่อนจะย้ายมาทัดไว้ยังใบหูของคนในอ้อมแขน

                “ทำอะไรน่ะอีรอส เจ้าไม่ควรเด็ดมันมานะ” มันไม่เข้าใจคำว่าไม่ควรของเขา เพราะรู้แค่เพียงว่าสิ่งนั้นเหมาะกับคนในอ้อมแขนมันเพียงเท่านั้นก็พอ...
 .
.
.
               เมื่อมาถึงทางเข้าป่าพฤกษามิคาเอลจึงบอกให้เจ้าอสุรกายปล่อยตนลงมา ก่อนจะหลับตาลง “ข้าผู้เป็นเจ้าผู้ครอบครองสถานที่แห่งนี้ มิคาเอลขอกลับคืนสู่ถิ่นที่เคยพำนักพร้อมสหายของข้า โปรดเปิดทางให้ข้าได้เข้าไปพร้อมกับเขาด้วย” ก่อนจะหันไปมองอีรอสที่ยืนอยู่ข้างกาย  ป่าพฤกษาของเขานั้น ผู้ที่จะเข้ามาได้ต้องได้รับความยินยอมจากเขาก่อน ต้องมีความสัมพันธ์กับเขาไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง และสุดท้าย...ผู้ที่ประสงค์จะเข้ามาต้องเต็มใจจะเข้าไปด้วย ป่าจึงจะเปิดทางให้...นี่เป็นสิ่งที่มิคาเอลต้องทำให้อีรอสยอมมากับเขา อยากไปกับเขาด้วยความเต็มใจ...แม้จะรู้สึกผิดกับการกระทำเพียงใดก็ตาม

                สิ้นเสียงของมิคาเอล ประกายระยิบระยับก็พลันสาดใส่ทั้งสองราวกับอาบไปด้วยแสงจันทร์ ทุกอย่างมืดลงก่อนที่หิ่งห้อยนับร้อยนับพันตัวจะออกมาโชว์ความงดงามให้อีรอส อสุรกายผู้ไม่เคยพบเห็นความงดงามของธรรมชาติให้ได้ยล สักพักความมืดก็จางหายไป ความสว่างกลับคืนมาเช่นเดิม พร้อมกับเสียงกู่ร้องของสรรพชีวิตที่ดำรงอยู่ภายในป่านั้นกู่ก้องอย่างยินดีก่อนจะเงียบลง แล้วปรากฏเพียงทางเดินที่ทอดยาวให้เดินเข้าไป สองข้างทางนั้นเต็มไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่ที่โน้มกายลงคล้ายคำนับให้

                มิคาเอลหันมองเจ้าอสุรกายข้างๆ ก่อนจะบอก “ไปกันเถอะอีรอส...ไปอยู่ด้วยกัน...ไปกับข้าแล้วอยู่ด้วยกันตลอดไป...” ที่ซึ่งเจ้า...ไม่อาจจะออกมาได้อีก...

    น้ำตาที่ไม่เคยไหลรินของอดีตทูตสวรรค์ผู้เข้มแข็ง สง่างามกลับรินไหลลงมาอย่างสุดจะกลั้น

    ...ข้า....

   ไม่ได้อยากจะหลอกเจ้าเลย ให้อภัยข้าเถิดอีรอส...
    


                อีรอสที่ไม่ได้สังเกตสิ่งใดนอกจากตื่นตาตื่นใจกับสิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้าอุ้มร่างที่เล็กกว่านั้นเข้าสู่อ้อมแขนอีกรอบ
                มิคาเอลซุกใบหน้าที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาของตนเข้ากับซอกคอที่เต็มไปด้วยเกล็ดนั้นราวกับต้องการซ่อนสิ่งที่กำลังรินไหลออกมา ด้วยไม่อยากให้อีกฝ่ายเห็น
 
                ข้าขอโทษจริงๆ อีรอส ที่จริงแล้วที่ข้าอยากจะพูด มันไม่ใช่เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป แต่มันเป็นข้าจะขอโทษเจ้าตลอดไป...ขอโทษ...นะ ที่ไม่อาจอยู่ด้วยกันได้...







====================//
เหลืออีกสองตอนก็จบแล้วค่ะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01-07-2016 10:32:58 โดย MyMinTZ♥129 »

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด