ดอกฟ้ากับหมาวัด(Out Of Reach) 14/03/58 พิเศษ 05 พี่เอย์พี่เชน
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ดอกฟ้ากับหมาวัด(Out Of Reach) 14/03/58 พิเศษ 05 พี่เอย์พี่เชน  (อ่าน 1387470 ครั้ง)

ออฟไลน์ ►MoNkEy-PrInCe◄

  • อินเตอร์ไลน์
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 728
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-3
ฟินปะให้ทาย??

ให้ตายยยเรืีองนี้พระเอกโคตรแข็ง กระด้างมากก

ไอ่เราก้นึกว่าพี่แกจะไปส่งที่ไหนได้ โด่วว

ออฟไลน์ TIKA_n

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +308/-4
โถ น้องปิง  :mew6: ชีวิตต้องสู้จริง ๆ เลย ตากฝนจนเปียกซก นอนก็ดึก
ไม่มีที่นอนอุ่น ๆ ดี ๆ แถมไม่ได้กินข้าวอีกอ่ะ จะไม่สบายรึเปล่าเนี่ย เป็นห่วงจัง
พี่เอย์ ทำไมไม่ยอมไปส่งน้องล่ะ หรือเพราะเห็นน้องเอารถมาเองเหรอ แต่มอเตอร์ไซด์นะ
น้องปิงลงมาก็ฝนตกแล้วด้วย น่าจะมาตามน้องขึ้นไปหลบฝนก่อนก็ยังดี ขัดใจพี่เอย์ก็ตรงนี้แค่นั้นเอง
แต่ตอนนี้อ่านแล้ว ถูกใจพี่เอย์สุด ๆ เลย ตรง ๆ ชัดเจนดี กิ๊กพี่เอย์ คิดอยู่แล้วล่ะว่าต้องร้าย
แต่พี่เอย์ได้ใจเรามากตรงจัดการกิ๊กได้อยู่หมัด ดูสนใจ ใส่ใจน้องปิงของเรา มากว่ากิ๊กตัวเองอีก ดีมาก ๆ
เจอน้องปิง พี่เอย์ต้องเลิกกับกิ๊ก ไปทีละคน ๆ มันก็แน่อยู่แล้ว ก็ตัวจริงเค้ามาแล้วหนิ เนอะ
อยู่กับน้องปิง ชีวิตพี่เอย์คงจะยิ่งมีสีสรรขึ้นอีกเยอะเลย ดูแล้วคุณชายออกจะมีความสุขนะเนี่ย
พี่ซีซาร์ของน้องปิง ปรากฎตัวแล้ว แหม่ คิดแล้วเชียวว่าอาจเป็นพี่น้องกับพี่เอย์ ท่าทางเจ้าชู้
ไม่ต่างจากพี่เอย์เลยนะเนี่ย น้องปิงปลื้มขนาดนี้ ต่อไปจะมีปัญหารักสามเศร้า เราสามคนมั้ยน้อ
ตอนช้อปปิ้งซื้อของกัน น่ารักดีจัง น้องปิงใส่ใจเรื่องการกินของพี่เอย์ ทำเอาพี่เอย์แอบดีใจนะนั่น
เริ่มรู้สึกดี ๆ ให้กันทีละนิด ๆ อย่างนี้ ดีจังเลย ไม่ต้องรีบร้อน ค่อย ๆ เรียนรู้กันไปอย่างนี้ น่ารักดี
ชอบน้องปิงมากกกกก  :กอด1: เริ่มชอบพี่เอย์มากขึ้นแล้วด้วย รอตอนต่อไปนะจ้ะ
ขอบคุณคนเขียนมากค่ะ  :L1:

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4526
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
ดูทรงแล้วน้องปิงต้องหลงและเผยไต๋กะอีพี่เอย์ออกมาก่อนแน่เลย อิพี่เอย์วันไหนหลงน้องขึ้นมาแล้วจะรู้สึก

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6

ออฟไลน์ poohanddew

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 635
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-2
น้องปิงผู้สู้ชีวิต สู้ๆน่ะ

ออฟไลน์ Infinity 888

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2027
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +157/-7
น้องปิงน่าสงสารมาก แต่ปิงคิดบวกดีนะชอบ

ถ้าเราพอใจในตัวเอง ก็มีความสุขได้นะ ชอบน้องปิงที่รั่วๆแบบนี้แหล่ะ

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
ทีียังไม่ปิดไฟเพราะแอบมองปิงอยู่หรือเปล่า

ออฟไลน์ boobooboo

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 748
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-2
กำลังสนุกเลย  อยากรู้ตอนต่อไปแล้วววว

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1241
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
ชอบปิงจัง เป็นคนไม่เจ้าคิดเจ้าแค้น น่ารักจริงๆ
ส่วนคุณพี่เอย์ตั้น สองตอนที่ผ่านมารู้สึกว่าพี่ท่านเป็นคนดีกว่าที่คิด ให้ผ่าน อิอิ

หวังว่าคงไม่เกิดเหตุการณ์พี่เอย์ทิ้งปิงจนต้องให้พี่ซีซ่าร์(ขวัญใจน้อง)มาปลอบหรอกนะ
ไม่งั้น  :beat:
แต่เรื่องแบบนี้มันก็เป็นสีสันสินะ ว้ายๆ  :-[

รอดูว่าพี่เอย์จะหลงรักปิงตอนไหน (จะว่าไปตอนนี้ก็เริ่มรับรู้ถึงความน่ารักน่าฟัดของน้องแล้วชิมิคะ)
แหมมมมม

รีบมาต่อน้าาา รออย่างใจจดใจจ่อเลยค่ะ  :mew1:

ออฟไลน์ koikoi

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3871
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +311/-13
โถน้องปิงมามะพี่จะกอดให้หายหนาว :man1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ yummiie

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 52
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-2
ปิงน่ารักก :กอด1:

ออฟไลน์ ormn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3931
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
    • http:///uc.exteenblog.com/riko-tomo/images/23213506_1208714389_3598161_Okane_ga_Nai_v01_ch01_pg002__Cover.jpg
 :กอด1: :กอด1: :กอด1: :กอด1:หนูปิงของเจ๊ :กอด1: :กอด1: :กอด1: :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ poppycake

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2670
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-4
ยังไม่ทันไรก้อออกอาการหวงน้องปิงซะแร้ว ส ว ว
ายเอย~~~~~!!!! <3

ออฟไลน์ rubymoona

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +86/-5
อือ สนุกเกินไป อ่านเพลินไม่อยากให้จบตอนเลยค่ะะะะะ
พี่เอย์น่ารักอ่ะ ชอบพี่อ่ะ

ออฟไลน์ McKnight

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 329
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-0
ฮามากกกกก...กับชุดทำกับข้าวของน้องปิง ขำตั้งแต่ตอนเลือกซื้อแล้ว ว่ามันใช่เหรอ??????
หมวกอาบน้ำกับผ้ากันเปื้อนเนี่ย มันคือสิ่งที่จะใส่ด้วยกันใช่มั้ย???? 5555555+

ส่วนคุณชายเอย์ ดูๆไปก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรเท่าไหร่นะ
อย่างน้อยก็ดูเหมือนเป็นห่วงเป็นใย?เด็กถือของอย่างน้องปิงอยู่เหมือนกัน

ตอนติดฝนนี่ น่าสงสารน้องปิงจริงๆเลย #โถๆๆๆน้องปิง


jaomaeysadid

  • บุคคลทั่วไป
โอ้วววว อีกนิดเถอะ ขอน้ำตาลสามช้อนเลย
น่ารักมากกกก ชอบ น้องปิงงงงงงงง หมั่นไส้พี่เอย์//ผิชชชชชช
เก๊าะแหม ถ้าเป็นเรานี้จานก็ไม่เหลือถ้าปิงทำให้
จะเคี้ยวให้หมดเลย//ทำเสียงเหมือนในโฆษณา

ต่อไว้ๆนะ กำลังเพ้อได้ที่ :hao7:

ออฟไลน์ NeN~

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 83
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
ตอนเปิดเรื่องมาหมั่นไส้อิพี่เอย์มากกกกค่ะ น้องปิงน่าจะทำหกมันทั้งถ้วยเลยนะคะ ซุปหน่อไม้เนี่ย แหม๊ ฮ่าๆๆ

"ผมรีบวิ่งพรวดพราดเปิดเข้าไปดูที่ห้องน้ำประหนึ่งคนจับผิดสามี" ขำน้องปิงมาก นางฮาตลอด บวกกับแดนซ์แน่นอกนั่นอีก ฮ่าๆๆๆๆๆ ครั้งหน้าเอาอย่ามโนนะคะน้องงงงงงง XD

หึย เรื่องลาบ...ถ้าเป็นเน็นจะแอบงอนพี่เอย์นะคะน่ะ(แม้จะไม่มีสิทธิเพราะเป็นแค่คนทำความสะอาด ฮ่าๆๆ) น้องปิงอุตส่าห์ทำอาหารให้ด้วยใจ กะจะขอโทษ พี่เอย์ใจร้ายยยย ชิมสักหน่อยก็ไม่ได้เหรอ แงงงงงง

เน็นเดาเรื่องพี่ซีซ่าร์ถูกด้วยยยยยยย เย้

ห้องพี่เอย์ไปไม่ยอมดับจนตีสองตีสาม ตอนแรกแอบมโนว่านางเห็นระยะไกลว่าน้องปิงนั่งติดฝนอยู่ เลยรอจนกว่าน้องปิงจะกลับงี้ ฮ่าๆๆ สงสารน้องจัง ระวังเป็นหวัดนะ TT

รอตอนต่อไปค่า

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +381/-9
พี่เอย์ใจร้ายกับน้องปิงจังนะ

ออฟไลน์ myapril

  • Tomorrow
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1437
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-3
ทนเอานะปิงปิง เพื่อตัวเองเพืีอแม่
ปิงปิงจะไม่สบายหรือเปล่า อย่างนี้ต้องมีคนดูแลนะ อิอิ

ออฟไลน์ smile_aex

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 100
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
ชอบพี่เอย์ครับ  :mew1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
เรื่องนี้แบบ หมาวัดเอื้อมไปหาดอกฟ้า หรือดอกฟ้าโน้มลงมาหาหมาวัดคะ?

น่ารักทั้งเอย์กับปิงเลยยยย

นั่งรอดูช็อตปิงเจอซาร์ แล้วดอกฟ้ากลายเป็นตัวประกอบ 55555555+

ออฟไลน์ Spelling_B

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 173
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
พี่เอย์อ่ะ ไปส่งน้องหน่อยก็ไม่ได้ ชิๆ

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
วันนี้จะมาไหมค้าาาาาาาา ตามติดเลย เกาะขอบจอ กะลังหนุก อิอิ

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
แวะเข้ามาดูว่า น้องปิง มายัง
จะป่วยหรือป่าวนะ เป็นห่วงน้องปิง
 :katai4: :katai4:

ออฟไลน์ coffeeQbread

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 337
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1218/-29

# 4 คนเมากับเสื้อนอกตัวนั้น



“ทั้งหมด 320  บาทครับ”

วันนี้ก็เหมือนทุกๆวัน หลังเลิกเรียนผมต้องมาช่วยแม่กับพี่ขิงก่อนเก็บร้าน เมื่อกี้เป็นลูกค้าโต๊ะสุดท้ายของวันนี้พอดี

“ปิงครับโทรศัพท์ดังแน่ะ” เสียงพี่ขมเรียกขึ้น ผมที่กำลังมองไปตามเสียงว่าเผลอเอาไปวางไว้ที่ไหนรีบหันไปถามแก

“อยู่ตรงไหนอ่ะพี่ขม ปิงมองหาอยู่นะเนี่ย”

“อยู่ข้าง ๆ ครกส้มตำนั่นไง”

“เอามาวางไว้ทำไมตรงนี้ครับเรานี่ เดี๋ยวแม่ทำเปื้อนขึ้นมาอย่ามาโวยนะ” คราวนี้เป็นคุณนายเธอบ่น ผมรีบเข้าไปหยิบมือถือผมออกมากดรับ

“ครับบุ๋ม” บุ๋มเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกับผม แต่เราเรียนคนละแผนก ผมเรียนช่างยนต์ส่วนบุ๋มเรียนบัญชี  พูดง่าย ๆ เลย บุ๋มคือกิ๊กผมคนนึงนั่นแหละครับ  เหมือนเคยบอกแล้วนะ ว่าผมน่ะ เจ้าชู้

“ปิงเลิกงานที่ร้านยัง”เสียงเธอน่ารักจริง ๆ 

“กำลังครับ บุ๋มมีอะไร”

“วันนี้วันเกิดบุ๋มไง  ปิงเลิกงานแล้วแวะมานะ เพื่อนมันจัดให้อยู่ที่บ้านน่ะ หมู่บ้านที่ปิงเคยมาแหละ” พวกสาว ๆ ชอบเช่าทาวเฮ้าส์อยู่ด้วยกัน เรื่องธรรมดานะครับโรงเรียนผมมีแบบนี้เยอะ

“อ๋อได้ครับ สุขสันต์วันเกิดนะ เดี๋ยวปิงแวะไปค่ำหน่อยได้ไหมปิงช่วยแม่กับพี่ขมเก็บร้านก่อน”


เวลาผมคบใครผมไม่เคยโกหกนะ ผมบอกไปตรง ๆ เลยว่าผมเป็นลูกใครแม่ทำอาชีพอะไร กับเพื่อนผมก็ชอบคนแบบเดียวกันคือไม่ต้องเฟค อย่ามาสร้างภาพเลย คุณไม่มีบอกไม่มี จบ คือผมไม่ได้คบคุณที่ว่ามีหรือไม่มีอยู่แล้ว เช่นเดียวกันผมก็อยากให้คนที่ผมคบด้วย มองผมที่ตัวและใจของผมจริง ๆ ไม่ใช่ฐานะหรืออะไรของทางบ้าน


“จ๊ะ แล้วบุ๋มจะรอ  เป่าเค้กสองทุ่มนะ บุ๋มจะรอปิงก่อน”

“โอเคครับ เจอกัน”



ผมแวะเซเว่นซื้อช็อกโกแลตบาร์อันเล็ก ๆ ใส่กระเป๋าเสื้อไว้ แหมวันเกิดผู้หญิงทั้งทีเธออุตส่าห์โทรมาชวน ไม่มีเวลาเตรียมของขวัญหรอกครับ จะบอกว่าผมจำไม่ได้มันก็จะตรงเกินไป เอาของง่าย ๆ แต่เต็มไปด้วยความหมายให้แบบนี้น่ะแหละดีแล้ว  ผมรีบบึ่งรถฝ่าควันพิษช่วงเย็นย่ำไปหาเธอ ไปถึงก่อนเวลาสองทุ่มแปปเดียวเท่านั้น นึกว่าจะโดนบ่นจนหูชาเสียอีก ความจริงบุ๋มก็น่ารักดีเหมือนกัน นิสัยดี ใจเย็นทนผมได้นานที่สุดในบรรดากิ๊กล่ะครับ แต่แน่นอนว่าเธอเป็นได้แค่นั้น ไม่รู้ทำไมผมถึงรักใครจริง ๆ ไม่ได้สักที ความจริงอีกฝ่ายเขาก็ดีนะ แต่ไอ้ปิงคนนี้ก็ยังรู้สึกว่ามันยังไม่ใช่อยู่เหมือนเดิมอ่ะ  เหมือน ๆ กับยังขาดอะไรไปสักอย่าง


แต่ผมไม่ซีเรียสหรอก ผมยังเด็กผมถือว่ามีเวลาผมก็ดูของผมไปเรื่อย ๆ บางคนเขาชอบเราเราก็ไม่ชอบเขานะ แต่กับบางคนเราชอบเขาม๊ากมากแต่เขาก็ไม่ชอบเราอีก ทำไงได้ถ้าเจอคนที่ใจตรงกันทั้งคู่ป่านนี้ผมมีแฟนเป็นตัวเป็นตนไปแล้วดิ


พอเป่าเค้กเสร็จผมก็นั่งคุยกับบุ๋มและเพื่อนๆเขาไปเรื่อย ๆ เพื่อนบุ๋มมีแต่ผู้หญิงทั้งนั้นหกเจ็ดคนได้ น่ารักนิสัยดีเหมือนกันทั้งกลุ่ม  ดึก ๆ หน่อย เราก็แยกมานั่งคุยกันต่อแค่สองคน เราคุยเรื่องโน้นเรื่องนี้กันเรื่อยเปื่อย บุ๋มจับมือผมไว้ตลอดเลย เธออาจจะเมานิด ๆ นะผมว่า เพราะเธอเอนศีรษะมาพิงซบไหล่ผมไว้ เอาล่ะบรรยากาศกับอะไรหลาย ๆ อย่างน่าจะเป็นใจแล้วผมเลยยื่นช็อกโกแลตแท่งเล็ก ๆ ให้เธอ บุ๋มยิ้มแก้มแทบปริ เอื้อมตัวขึ้นมาจุ๊บแก้มผมเบา ๆ เธอบอกตอนแรกคิดว่าผมจะไม่มีอะไรมาให้เธอซะแล้ว ผมเลยบอกเพิ่งแวะซื้อเมื่อกี้โดนเธอฟาดแขนเบา ๆ ไปที   บุ๋มมองหน้าผมเป็นนัยน์ครับ จากนั้นฉุดมือผมให้ลุกขึ้น


“ขึ้นไปคุยข้างบนไหม ตรงนี้ยุงกัด”

“จะดีเหรอ เพื่อน ๆ ยังนั่งอยู่เลยนะ”  เอิ่ม ถึงผมจะพูดแบบนั้นแต่ผมก็ลุกขึ้นแล้วนะครับ ก็รู้ ๆ กันอยู่

“ช่างสิ พวกนั้นมันไม่สนใจหรอก เขารู้กันอยู่แล่วว่าปิงกับบุ๋มเป็นอะไรกัน”

“เหรอ ทำไมเขารู้อ่ะ”

“ปิงบ้า  ก็ปิงมาหาบุ๋มบ่อยออก ใครเขาก็รู้ทั้งนั้นแหละยังจะพูดอีก”  ความจริงก่อนหน้านี้แค่ครั้งเดียวนะครับที่ผมมาที่นี่  แต่ช่างเถอะครับเธออยากคิดอะไรปล่อยไป ตอนนี้เราสองคนเลยเดินจูงมือกันขึ้นมาอยู่บนห้องเล็ก ๆ ของเธอแล้วเรียบร้อย

“ปิงจะให้บุ๋มอาบน้ำก่อนไหม” ผมนั่งลงที่เตียง ขณะที่เธอปิดล๊อคประตูให้เรียบร้อย กำลังเดินเข้ามาใกล้

“ทำไมครับ บุ๋มอยากจะอาบเหรอ” ผมดึงแขนเธอเข้ามาใกล้เงยหน้าถาม

“ปิงอ่ะ ก็บุ๋มกลัวปิงเหม็นนี่”

“หืม เหม็นอะไรเหรอ บุ๋มกลัวปิงเหม็นอะไร”

“บ้า! คนบ้า” เวลาทำให้ผู้หญิงอายได้นี่มันรู้สึกดีจริง ๆ
 
“ไม่เหม็นหรอก  แต่ความจริงอะไรเหม็น ๆ ปิงก็ชอบนะ”  นี่คือผมพูดเองจริงเหรอ? พระเจ้า เวลาตั้งใจจะเอา กูนี่ก็เจ้าชู้ใช่เล่นเหมือนกันนี่หว่า

“บ้า ปิงอ่ะ”


จบคำพูดไว้แค่นั้นเถอะครับ ผมดึงเธอเข้ามากอดแล้วเรียบร้อย อย่าคิดว่าอะไร ๆ จะยุ่งยากเสียเวลา ตัวเธอนุ่มนิ่มและเรียบรื่น เรากอดเกี่ยวกันอยู่ไม่นานเสื้อผ้าเธอก็หลุดลุ่ยออกจากเรือนร่างบอบบางด้วยฝีมือของผมเอง

เพี๊ยะ!!

“อ๊ะปิง” เธอร้องเสียงหลงเมื่อผมแกล้งฟาดก้นเธอไปเต็ม ๆ มือ ยังครับยังไม่ได้ทำอะไรหรอก ก็แค่เห็นก้นเธองอนงามดีเลยจัดการฟาดไปแก้หมั่นเขี้ยว ความจริงอยากก้มลงไปกัดเลยนะแต่เอาไว้ก่อนดีกว่า  ต่อจากนี้ล่ะครับผมจะจัดเต็มเธอของแท้แน่นอนแล้ว

“อ๊ะปิง อื้ม....”

RRR

RRRRRRRRR


“เดี๋ยวก่อนปิง โทรศัพท์”

“อือครับ ช่างมันดิ” ผมพูดอู้อี้ จะให้ผมตอบว่ายังไงล่ะ สองเต้าเธอเต็ม ๆ หน้าผมเลย ผมยังจะบ้าไปรับโทรศัพท์อยู่อีกเหรอ

RRRR

RRRRRRRRR


“อ๊ะ ไม่เอาปิงรับก่อน เดี๋ยวค่อยมาต่อกัน นะนะ บุ๋มรำคาญเสียงมันอ่ะ”

RRR

RRRRRRRRR


“ช่างมันดิ อย่าไปสนใจมัน”

RRRR

RRRRRRRRR

“ปิงรับเถอะ มันดึกแล้วเผื่อเป็นเรื่องด่วน” คราวนี้ผมลุกเลย ลืมนึกไปสิครับ พี่ขมกับแม่อยู่กันแค่สองคน นึกเป็นห่วงขึ้นมาเลย พอยกขึ้นมาดูเป็นเบอร์ไม่รู้จักแล้วก็อารมณ์เสียสิ  จิ๊! ใครวะ!

“โหลครับ” อย่าให้รู้นะมึงว่าเป็นไอ้บาสโทรแกล้ง   กูจะเฉ่งแม่ง

“ปิงมึงมารับกูซิ”   หืม?? เสียงใครวะ ยานคางเป็นบ้า นี่มึงโทรผิดเบอร์ไหมครับ แต่เอ๊ะก็เรียกชื่อผมถูกอยู่นะ

“ฮัลโหล นั่นใครครับ”

“ไอ้หมาปิง ไม่มาห้องกูแค่วันเดียวนี่มึงลืมเจ้านายสุดหล่อคนนี้แล้วหรือไงฮึ”

“พะ....พี่เอย์เหรอครับ?”

“ก็เออกูนี่แหละ กูเมารีบมารับเดี๋ยวนี้เลย นั่งแท็กซี่มานะจะได้ขับรถกลับให้กูด้วย”

“เฮ้ยพี่! ตอนนี้เนี่ยนะ” ผมรีบดูนาฬิกาสิ มันจะตีหนึ่งแล้วนะ ที่สำคัญผมกำลัง.....

“อย่าเรื่องมาก! จะมาไม่มา ไม่มากูไล่มึงออก ไม่ต้องเอาแล้วนะไอ้ค่าจ้างไรนั่น อึกก” ท่าทางจะเมาหนักจริง ๆ ผมรีบลุกขึ้นจากเตียงแล้วคว้าเอาเสื้อยืดที่เพิ่งถอดไว้เมื่อตะกี้ขึ้นมาถือไว้

“แล้วพี่อยู่ไหนอ่ะ”

“ถ้ากูรู้จะโทรหามึงเหรอ ไอ้เหี้ยรีบมารับกูเร็วเข้า”   

คนเมาแล้วเอาแต่ใจมากมายขนาดนี้เลยเหรอวะ   “อ้าวแล้วผมจะไปรับถูกไหมเนี่ย พี่เอามือถือให้คนข้าง ๆ พูดสิครับเร็ว”

“หึหึ หมาปิง อึกก มึงฉลาดดีมาก ตอนแรกกูก็คิดว่ามึงจะเป็นหมาธรรมดาตอนนี้ให้มึงเป็นหมาบีเกิ้ลก็แล้วกัน ฉลาดแล้วก็น่ารักดี” มันพึมพำอะไรไม่รู้เบา ๆ สักพักก็มีเสียงกุกกักๆแล้วผู้ชายอีกคนก็มารับสาย ทางนั้นบอกสถานที่มา ผมก็ได้แต่ครับ ๆ ไปตามเรื่อง

“รีบมาหน่อยนะน้องไอ้เอย์มันอารมณ์เสียใหญ่แล้ว” ทางนั้นแซวอะไรมาไม่รู้ผมไม่ค่อยรู้เรื่องนักแต่คิดว่าน่าจะมีหลายเสียงอยู่เหมือนกัน  คล้ายจะเมากันทั้งกลุ่มด้วยแหละ แล้วเขาก็กดวางสายไป

“ปิงจะไปไหนเหรอ” เสียงเล็กร้องถาม บุ๋มนั่งรอผมอยู่บนเตียง

“บุ๋มวันนี้ปิงขอโทษจริง ๆ นะ ไว้วันหลังเดี๋ยวปิงมาใหม่ บุ๋มไม่โกรธปิงนะครับ ปิงมีธุระด่วนจริง ๆ ขอโทษอีกที ไปนะ”


ผมเห็นหน้าบุ๋มแล้วก็สงสารนะ โถๆแก้ผ้าหมดแล้วด้วย ช่วยไม่ได้นี่หว่า ถ้าผมทำนะมันก็นานอ่ะ ช้าไม่เป็นผมชอบเล้าโลมให้ผู้หญิงรู้สึกดี ๆ จากนั้นก็ต้องใช้เวลาในการขยับอีก แล้วผมก็เป็นประเภทอึด เอ๊ะแต่ผมมาเล่าเรื่องลามกแบบนี้ให้คุณฟังทำไมกันเนี่ย   ตาย ๆ ตอนนี้ต้องรีบออกไปก่อนเดี๋ยวคุณชายเขาจะอาละวาดแล้วพาลเลิกจ้างขึ้นมานี่ผมไม่แย่เหรอ ยิ่งกำลังเก็บเงินเก็บทองด้วย   ผมฝากรถไว้ที่บ้านบุ๋มแล้วรีบออกไปหาแท็กซี่ดี ๆ สักคัน ตรงไปยังสถานที่ ๆ ทางนั้นบอกมา โคตรไกลจากจุดนี้เดี๋ยวนะค่าแท็กซี่นี่จะเกินห้าร้อยรึเปล่าถาม!






“เอ่อน้องครับขอโทษนะ  ผมขอดูบัตรได้ไหม”

ที่หน้าทางเข้าพี่พนักงานในเสื้อสูทสากลเต็มยศกันผมไว้ เขาขอดูบัตรก่อนเข้าไปด้านในผมก็ล้วงให้สิ ปกติแหละมั้ง ที่เที่ยวก็แบบนี้แหละ

“ไม่ใช่บัตรประชาชนครับน้อง บัตรสมาชิกของที่นี่ถ้าไม่มีเข้าไม่ได้นะครับ”

เอ้าตายห่า แล้วไหงบอกให้ผมมารับที่นี่วะเนี่ย เลาจน์ของโรงแรมว่างั้น หรูหราโครตสะแมนแตนอ่ะ ตั้งแต่ผมเดินเข้ามานี่ คนที่เดินผ่านมีแต่คนแต่งตัวแปลก ๆ กันทั้งนั้นเหมือนออกมาจากงานเลี้ยงเลย

“เอ่อคือผมมารับคุณเอย์น่ะครับ คุณเอย์ตั้นคนที่ เอ่อ  เอ่อ.....”

“อ้อเด็กคุณเอย์ โทษทีไอ้น้อง  เข้าไปได้เลยครับนั่งอยู่โต๊ะโน้นนะ ในๆโน่นเลย”


พี่ชายใจดีเขาชี้ ๆ บอกให้ ผมก็เดินเข้าไปตามที่เขาบอกนั่นแหละครับ  นี่เหรอที่เขาเรียกกันว่าเลาจน์ มันก็คล้าย ๆ ผับแถวบ้านผมล่ะว้าแค่ดูดีมีระดับขึ้นอีกหน่อยก็แค่นั้น โหยยหอมว่ะ กลิ่นอะไรเนี่ย มันเป็นกลิ่นหอมอ่อน ๆ จาง ๆ น่ะ หอมดีไม่ใช่กลิ่นบุหรี่นะ แต่เรียกกลิ่นอะไรไม่รู้เหมือนกัน ผมเดินเข้าไปจนถึงด้านในสุด คุณชายเอย์ตั้นนั่งอยู่กับผู้ชายกลุ่มหนึ่ง ผมเมียง ๆ มอง ๆ โบกไม้โบกมือให้ แต่คุณชายยังไม่หันมองมาที่ผมสักนิด ยังคงดื่มเหล้าเคล้าเสียงเพลงต่อไป


“เข้าไปหาเล้ย กล้า ๆ หน่อย”

เย้ย! เสียงที่ดังขึ้นด้านหลังในระยะแนบชิดทำเอาผมตกใจแทบช็อก พี่พนักงานด้านหน้าเมื่อตะกี้เดินตามเข้ามาด้วยเหรอเนี่ย

“โหพี่ผมตกใจนะ”

“ขวัญอ่อนเหรอเราเข้าไปสิ ไหนว่ามารับคุณเอย์ไง”

“ก็เพราะผมมาช้าดิ กลัวโดนตีนอยู่เนี่ย”

พี่เขาฟังแล้วหัวเราะใหญ่เลยครับ คงว่าผมจะพูดตรงไปไหน ก็ไอ้พี่แท็กซี่น่ะแหละ จริง ๆ จะไปโทษเขาก็ไม่ได้นี่ขนาดผมบอกเหยียบมิดเลยพี่ พี่แกยังแปดสิบหกสิบอยู่นั่นแหละ มันเลยเลทไปหน่อย

“หรือจะให้พี่เข้าไปเรียกให้เอาไหมครับ”

“ครับ ๆ ดีเลย” พี่เขาเข้าไปแล้วก้มลงกระซิบมัน เท่านั้นแหละครับผมเห็นสายตาจากทางไกลตวัดมองมาที่ผมแล้วเรียบร้อย มันพยักหน้าเรียกผมให้เข้าไปหา

“ช้าฉิบหาย” พอเข้าไปก็เจอคุณชายต่อว่าเลย  งี้แหละถึงไม่อยากเดินเข้ามา

“เฮ้ยเดี๋ยวกูกลับล่ะ พรุ่งนี้มีเรียนเช้าพวกมึงก็รีบ ๆ กลับกันได้แล้ว” นี่คือมันบอกเพื่อน ๆ มันนะครับ แล้วยังพยายามลุกขึ้นทั้งที่ยังเซหน้าเซหลัง

“เฮ้ย ๆ ๆ ไอ้เอย์ระวังหน่อยสิมึงนี่” เสียงเพื่อนๆมันพร้อมใจกันเฮ้ย ตอนที่พี่เอย์ยืนขึ้นแล้วเซทำท่าจะล้ม ผมรีบถลาเข้าประคองเลยครับ ไม่ใช่เข้าไปเองนะเจอเพื่อนพี่เอย์ผลักแล้วบอกให้เข้าไปพามันกลับไปได้แล้ว

“ดี ๆ นะน้องปิง ระวังตัวไว้ด้วยก็ดี ไอ้เอย์เมาแล้วมันพูดไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก”

“พี่รู้จักชื่อผมด้วยเหรอครับ”

“รู้สิครับ  เพิ่งรู้ตอนที่เอย์มันโทรตามแล้วเรากว่าจะกดรับนั่นแหละ บ่นใหญ่เลย เลยรู้กันว่ามันโทรตามน้องปิง”

“พูดเหี้ยไรเยอะแยะกูจะกลับแล้ว  ปิงพากูออกไป”

ผมที่ถูกพี่เอย์พาดแขนไว้ที่บ่าเลยต้องทั้งเดินทั้งดึงกันออกมา เจอพี่พนักงานที่ด้านหน้าพี่เขายิ้มให้นิด ๆ ชูกำปันหน่อย ๆ คล้ายจะบอกเป็นนัยน์ ๆ แหละว่าให้ผมสู้ ๆ ก็นะสู้กับคนเมาน่ากลัวสิครับ


(ต่อด้านล่างเลยค่ะ)
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-06-2014 21:01:47 โดย coffeeQbread »

ออฟไลน์ coffeeQbread

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 337
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1218/-29

“รถพี่จอดอยู่ไหนอ่ะ”

“B3 ช่องจอด C” ไม่น่าเชื่อนี่ขนาดเมายังจำที่จอดรถตัวเองได้ มันล้วงกุญแจแล้วยื่นให้

“มึงขับรถเป็นใช่ไหม กูก็ลืมถาม”

“เป็นสิครับ ไม่งั้นจะมารับพี่ทำไม” ตอนนี้เราอยู่กันในลิฟต์ พี่เอย์หน้าแดงก่ำไปหมด ทำท่าทางแปลก ๆ ชอบกล

“ปิงกูจะอ้วกว่ะ ทำไงดี” โอ๊ยยยคุณช้ายยกินเหล้าเมาแค่นี้จะอ้วก ผมรีบหันซ้ายหันขวาตายห่าล่ะ ลิฟต์เปิดออกพอดีเลยรีบพามันเดินออกมา เห็นกระถางต้นไม้อยู่ใกล้ ๆ  นี่กูจะบาปป่ะวะถ้าจะให้มันใส่ปุ๋ยสดให้ต้นไม้แบบนี้

“ไม่เอา กูไม่อ้วกที่นี่กูจะกลับห้อง” มันโวยวายขึ้น ทำหน้าตาเหมือนคนไม่ได้ดั่งใจ

“ครับ ๆ กลับ ๆ พี่เดินดี ๆ สิตัวพี่หนักอ่ะ อย่าเอนมาทางผมนักจะได้ไหม”

“ไอ้เหี้ยถ้ากูทรงตัวได้จะเรียกมึงมาเหรอ”

เฮ้อคนเมาเอาแต่ใจ คนเมาน่าเบื่อ คนเมาพูดยาก คนเมาพูดมาก แต่คนเมาก็มีกะตังค์!  จบป่ะ(วะ)

ผมจับพี่เอย์ขึ้นรถคาดเข็มขัดให้เรียบร้อย จากนั้นผมก็ขับรถมันออกไป ระหว่างทางมันหลับครับ หลับตายไปเลยดีเหมือนกันเงียบหูดี ผมใช้เวลาขับเกือบๆ ชั่วโมง กว่าจะถึงคอนโดหรูหราของคุณชายเขา  ลำบากลำบนตอนพามันเดินขึ้นไปอีก

“ปิง อึกก กูไม่ไหวว่ะลิฟต์แม่ง กูจะอ้วก อึกก”  คราวนี้คุณชายเหมือนจะแย่จริง ๆ แล้ว  ตอนนั้นลิฟต์ลงแค่ชั้นเดียวก็ยังบ่นจะอ้วก แต่ตอนนี้ห้าสิบชั้นนะครับ มันต้องอ้วกแตกคาลิฟต์แน่เลย ผมงี้หน้าซีดไปหมดแล้ว

“อย่าเพิ่งครับพี่อย่าเพิ่ง กลืนมันลงไปก่อน เดี๋ยวเข้าห้องเราแล้วพี่จะอ้วกผมไม่ว่าเลย” ผมยกมือขึ้นอุดปากมัน อ้วกในห้องผมทำความสะอาดเองได้นะ  แต่อ้วกในลิฟต์นี่เกรงใจคนอื่นเขาเหอะ จะให้ผมมานั่งถูลิฟต์ขณะที่มันไหลขึ้นไหลลงนี่ผมอ้วกแทนเลยนะครับ

“มึงบ้ารึเปล่าปล่อยกู อึกก มือมึงเค็มอ่ะ สกปรกไปตำส้มตำมารึเปล่า อึกก” หนอยยยย นี่ขนาดเมายังจำได้เหรอว่าบ้านผมตำส้มขาย เดี๋ยวเหอะ! เดี๋ยวพ่อกรอกน้ำปลาร้าใส่ปากเอาให้หายสร่างเมาทันทีเลยดีไหมนะ ฮึ่มม

“เค็มเพราะใครล่ะ พวงมาลัยรถพี่นะที่ผมจับล่าสุดน่ะ”

“อย่ามามั่ว อึก  พวงมาลัยรถกูก็หอมเหอะ”

มันว่าแล้วทรุดลงที่พื้น นั่งอยู่มุมหนึ่งของลิฟต์พอดี ผมถอนหายใจอย่างระอา ต้องทิ้งหญิงมาดูแลคนเมามันถูกต้องแล้วเหรอวะเนี่ย  ชีวิตกูไอ้ปิง เรื่องจริงอย่างฮา

“ถึงแล้วครับลุกเร็ว พี่เอย์ทำไมถึงเมาหนักขนาดนี้เนี่ย  คออ่อนยังจะกินเยอะอีก” ผมทาบการ์ดไปบ่นไป ตัวมันที่ผมจับแขนคล้องคอไว้ก็โคตรที่จะหนัก นี่ดีนะตัวไม่ต่างกันมากถ้าผมตัวเล็กว่านี้อีกหน่อยนี่แบกมาไม่ไหวนะครับนะ

“เอ้า ถึงห้องพี่แล้วนะ” ผมโยนมันไว้บนเตียงเลยครับ โยนจริง ๆ นะครับไม่ใช่ประคอง มันเลยลงไปในสภาพคว่ำหน้าคว่ำตาอยู่แบบนั้น

“ปิงกูร้อน”

คนเมาเรื่องมาก แต่คนเมามีตังค์! ผมท่องคติไว้ในใจ เดินไปหยิบเอารีโมทแอร์ขึ้นมากด ปรับเอาแบบเย็น ๆสุดขีดเลยแม่ง  หันมาอีกทีคุณพี่เอย์กำลังถอดๆๆแล้วก็กำลังถอด

“เฮ้ยๆๆๆพี่ทำไรน่ะ”

“กูร้อนกูจะนอน” มันพูดอย่างหัวเสีย ถอดเสื้อออกแล้วยังพยายามจะถอดเดฟที่แสนจะรัดติ้วออกจากขา แต่มันยิ่งถอดก็ยิ่งติด ท่าทางจะโมโหอีกแล้ว

“ปิงมึงดึงกางเกงออกให้กูทีซิ”

โอ๊ยน้อคุณชาย ใส่กางเกงตัวใหญ่ ๆ ก็ไม่เป็น จะแฟชั่นห่าไรนักหนาก็ไม่รู้  งี้เกิดจะเอาสาวขึ้นมามัวแต่ไปถอดกางเกงอยู่  สาวหมดอารมณ์ก่อนพอดี ว่าไปผมงี้แสนจะเสียดายเรื่องบุ๋มเพราะใครกันล่ะ เจ้าคนขี้เมานี่แย่ชะมัดเลย

“พี่ยกขาดี ๆ ดิ” ผมนั่งลงแล้วค่อยดึงกางเกงมันออก ไอ้คุณชายบ้าชะมัด   บ็อกเซอร์ไม่ใส่หรอก มันใส่กางเกงในชายสีดำแค่ตัวเดียวเท่านั้น โรคจิต! คิดจะนอนทั้งแบบนี้รึไงนะ นี่ท่ายกขาก็นะมันทะแม่ง ๆ อยู่นะเว้ย

“เช็ดตัวดิ เช็ดตัว”

“หือ?” พูดอะไรของเขาอีกวะ พึมพำไม่ค่อยรู้เรื่องเลย

“เช็ดตัวให้กู!”

“เช็ดทำไมอ่ะพี่นอน ๆ ไปเหอะ ผู้ชายนะครับจะต้องสะอาดอะไรนักหนา ตื่นมาพี่ค่อยอาบน้ำ”

“ไม่เอาเช็ดๆ เช็ดเสร็จเอย์จะนอน เอย์อยากสบายตัว แบบนี้เอย์นอนไม่หลับ เอย์เหนียวตัว เอย์ชอบสะอาด ๆ ”

ผมอยากจะให้คุณเห็นมากเลยนะว่าตอนนี้ผมเบะปากแบบไหน  เซ็งว่ะ คุณชายรักสะอาดเอ้ย แต่ดันไปกินเหล้ามาเนี่ยนะ  แต่เอ๊ะเมื่อกี้ผมหูฝาดรึเปล่าวะ  มันแทนตัวเองว่าเอย์อย่างนั้นเอย์อย่างนี้เหรอ  หรือนึกว่าพูดอยู่กับใคร สติคงมีบ้างหลบบ้างล่ะมั้งนะ เอาไรมากวะกับคนเมา พูดจาเพ้อเจ้อไปเรื่อย แต่จะว่าไปฟังดูแล้วน่ารักจังฮิ  เอย์บลาๆๆ

ผมยืนเท้าสะเอวมองอยู่ครู่หนึ่งก่อนตัดสินใจเดินเข้าไปในห้องน้ำเตรียมกะละมังเล็ก ๆ กับผ้าเช็ดตัวออกมาทำความสะอาดตัวให้คุณชายเขา เอาเถอะไหน ๆ ก็ช่วยแล้ว ช่วยให้ถึงที่สุดเลยก็แล้วกัน

“พี่นอนเฉย ๆ นะ อย่าชักธงรบนะครับพี่”  ตอนนี้มันนอนใส่กางเกงในตัวเดียวนะ ผิวคุณชายโคตรขาวอ่ะ ผิวสวยเนียน โด่วว อย่าให้ผมถอดบ้างเหอะขาวกว่านี้นะบอกเลย  แม่ผมขาวอ่ะ

“หึหึหึ พูดเหี้ยไรของมึง” นั่นไงกลับมาเรียกกูมึงเหมือนเดิมแล้ว แทนตัวน่ารักอยู่ไม่ทันขาดคำ

“ครับ ๆ ไม่ว่าอะไรหรอก นอนดี ๆ เดี๋ยวผมเช็ดตัวให้ พี่จะได้เย็นสบาย แล้วที่นี้ก็หลับเลยนะ นอนไปเลยเช้าค่อยตื่น”


ผมจับมันนอนหงาย เช็ดหน้าเช็ดตาเอาจนแน่ใจว่าสะอาด ชุบผ้าลงไปล้างน้ำบิดอีกทีก่อนไล้ผ้านุ่ม ๆ แต่เปียกหมาดลงที่แผงหน้าอกล่ำสันกว้าง ๆ ของมัน  พี่เอย์นอนปรือตามองผมทำไปเรื่อย ๆ มันเงียบไปเลยนะแต่ก็ปล่อยผมเช็ดตัวมันไป  ผมเช็ดไล่ลงมาจนถึงหน้าท้อง เอาล่ะวะถ้าผมแอบมองเจ้าเอย์น้อย มันจะรู้ไหมครับเนี่ย อยากจะดูให้เห็นเต็ม ๆ สองตาเหมือนกัน ผมผู้ชายนะครับก็อยากจะรู้นะว่าของพี่หรือของผมใครมันจะเบิ้มกว่ากันก็แค่นั้น ไม่ได้คิดอะไรเล้ยจริงนะ ผมลากปลายผ้าลงมาที่ขนอ่อน ๆ บริเวณหน้าท้องที่ไร้ขันมัน กล้ามเนื้อคุณชายเขาสวยงามมากจริง ๆ ครับ บ้าอะไรไม่รู้ดันจินตนาการไปถึงว่าพี่ซีซ่าร์จะหุ่นดีรูปร่างเพอร์เฟคแบบนี้รึเปล่า ไม่ใช่สิ ต้องพูดใหม่ไอ้คุณพี่เอย์ต่างหาก หุ่นแบบนี้จะได้ครึ่งหนึ่งของพี่ซีซ่าร์ผมรึเปล่าก็ไม่รู้


“ยิ้มเหี้ยไรของมึง”

เสียงดับมโนของผมมาอีกแล้ว ปลุกผมออกจากภวังค์ลามกที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มแบบเพลิน ๆ ทุกทีสิน่า

“แล้วเมื่อไหร่จะเปลี่ยนที่ มึงเช็ดหน้าท้องกูวนอยู่จนจะห้านาทีแล้ว จะเอาจนกูสร่างเมาเลยใช่ไหม”

“.........” แหม่ แล้วผมจะพูดอะไรได้ล่ะครับ รีบเปลี่ยนที่เช็ดเลยทันทีสิ คราวนี้มันเงียบไปอีกครั้ง

“วันนั้นมึงกลับยังไง”

“ห๊ะ?” ผมได้ยินไม่ชัดนะ เสียงมันพึมพำแบบคนเมาอ่ะ จู่ ๆ ก็พูดขึ้น

“กูถามว่าวันนั้นมึงกลับยังไง”

“วันไหนอ่ะพี่”

“วันก่อน วันที่ฝนตก”

“ก็กลับมอ’ไซด์ไง” ผมหันไปมองหน้ามัน จุ่มผ้าลงในน้ำอีกครั้ง บิด ๆ แล้วเอาออกมาเช็ดลงแถว ๆ หน้าขาต่อ

“ตากฝนเหรอ ตากฝนหรือเปล่า”

“.....อ่า ครับใช่ นิดเดียว”

“ฮึ สมน้ำหน้า ทำไมไม่รู้จักขึ้นมาหากูล่ะ กูนั่งรออยู่ตั้งนานรู้หรอกมึงยังกลับไม่ได้ ทำเป็นเกรงใจไม่เข้าเรื่อง ขึ้นมาบอกกูแค่คำเดียว กูก็ไม่ใจร้ายปล่อยมึงตากฝนไปแบบนั้นหรอก อย่างน้อยก็ไปส่ง ไม่ก็ให้ค้างที่นี่”

“พี่นี่เมามากจริง ๆ นะครับเนี่ย” พูดยาวเป็นวาเลยแถมยังพูดเรื่องที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ขึ้นมาอีก

พอผมเช็ดเสร็จเรียบร้อย ผมจึงลุกไปหยิบเสื้อผ้าชุดนอนของคุณชายออกมาให้

“สร่างเมาแล้วก็ใส่เองนะ มันดึกมากแล้วผมต้องกลับแล้วครับ”

“อะไรของมึง ทำแล้วก็ทำให้เสร็จสิวะ ใส่เสื้อผ้าให้กูด้วย” พี่เอย์ชักสีหน้าเอาแต่ใจอีกแล้ว นี่มันเห็นผมเป็นพี่เลี้ยงเด็กหรือไงนะ ผมเป็นคนทำความสะอาดห้องนะครับ ไม่ใช่ทำความสะอาดตัวคุณชาย

“อ่ะๆใส่ ๆ พี่ลุกขึ้นสิครับงั้น” ผมดึงมันลุกขึ้นมันก็ลุกนะ เริ่มจากใส่กางเกงนอนก่อนจากนั้นผมก็เอาเสื้อเชิ้ตชุดนอนสีขาวปลดกระดุมออกแล้วสวมใส่ให้มันทีล่ะแขน  พี่เอย์นั่งแบบโงนเงนไม่ตรงเลยท่าทางแปลก ๆ ยังไงไม่รู้

“เฮ้ยยยยย!”

มันล้มตึงลงไปแล้วจริง ๆ หงายหลังหัวเอนลงที่หมอนพอดีเป๊ะ  ไม่พอยังกอดเอาคอผมตามลงไปด้วย ท่าทางเราตอนนี้จึงชวนให้คนมาเห็นเข้าใจผิดยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด

“ปิงกูแม่งเวียนหัว จะอ้วก”

“พี่ปล่อยผมก่อนดิ ผมทับพี่อยู่นะเดี๋ยวก็อ้วกแตกออกมาจริง ๆ หรอก รีบลุกไปเข้าห้องน้ำสิ อย่าอ้วกบนที่นอนนะครับ” ผมซักยากนะ 

“ไม่เอากูง่วงแล้ว จะนอน” อะไรของเขาวะเดี๋ยวจะอ้วกเดี๋ยวจะนอน ตามอารมณ์ไม่ทัน

“ครับ ๆ นอน ๆ นอนก็นอน”   แต่ช่วยปล่อยผมก่อนได้ไหม เอาแขนพี่ออกไปจากคอผมสักที หน้าเราจวนจะชิดกันอยู่แล้วนะ พี่อย่าเพิ่งหลับไปตอนนี้สิ โถ่ว คอผมแข็งหมดแล้วขืนตัวไว้ตลอดแบบนี้ผมแย่นะ

พี่เอย์หลับตาลงไปแล้วขณะที่แขนมันยังกอดคอผมไว้แน่น ปากผมกำลังจะโวยวายแต่ก็ต้องเงียบไว้แค่นั้นเมื่อนึกถึงความเป็นจริงที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ตอนนี้

ครึ่งตัวของผมทับอยู่บนตัวมัน แขนมันคล้องคอผมไว้ โดยที่ใบหน้าเราห่างกันแค่ไม่กี่เซนต์  นี่ถ้าผมไม่ยื้อเอาไว้ล่ะก็หน้าผมกับหน้าหล่อ ๆ ของคุณชายคงจะชนกันไปแล้ว

เดี๋ยวนะ หน้าหล่อ ๆ เหรอ??

ผมพิจารณาใบหน้าใกล้ชิดนั้นดี ๆ อีกครั้ง คิ้วคมเข้มกับจมูกโด่ง ๆ กับริมฝีปากสีอ่อนจางอย่างคนสุขภาพดี ทำไมมันถึงดูเข้ากันและสวยงามขนาดนี้  ผิวหน้าเนียน ๆสีเดียวกันไปหมดเลยตลอดทั้งตัว ไม่มีกระด่างกระดำและไม่มีจุดไหนที่มีตำหนิเลยว่างั้นเถอะ ผมยกมือขึ้นไปเกลี่ยไรผมที่ตกลงมาปรกใบหน้าออกให้  ให้ตาย!!  นี่ผมกำลังคิดว่ามันสวยอย่างนั้นเหรอ

ไม่จริ๊ง!!!!!!    เป็นไปไม่ได้ ปกติผมมองแต่ผู้หญิงรูปร่างดี สวย ๆ สไตล์นางแบบ ถ้าเป็นผู้ชายก็จะมองเฉพาะคนตัวเล็ก ๆ ผิวขาวปากแดง ๆ น่ารักน่าฟัด แต่เมื่อกี้ความรู้สึกแว๊บหนึ่งในใจผมคืออะไร  ผมมองว่าคุณชายสวยน่ากอดอย่างนั้นเหรอ บ้าหรือไงไอ้คุณพี่เอย์มันตัวใหญ่แบบนั้นใครจะไปกอดมันมิด

โถๆไอ้ปิง นี่มึงกำลังคิดเหี้ยไรอยู่ 

“มองกูจนพอใจแล้วดิ” เสียงมันพึมพำดังขึ้นมาทำเอาผมสะดุ้งตกใจ ไอ้ผมก็นึกว่าคุณชายหลับไปแล้วซะอีก

“พี่ยังไม่หลับก็ปล่อยผมสักทีดิ  คอผมแข็งจนจะเป็นตะคริวอยู่แล้วเนี่ย”

“สมน้ำหน้าอยากไปรับกูช้าดีนัก กูเลยเมามากอ่ะดิ ไอ้เพื่อนบ้าแม่งเล่นเกมส์ปัญญาอ่อนไรของมัน กูแพ้ตลอดเลย  เลยเมาอยู่แบบเนี๊ยะ โทษมึงแหละอยากมาช้าเอง”

“โหยพี่อย่ามาโทษผมเหอะ นี่ผมทิ้งผู้หญิงเพื่อออกมาหาพี่เลยนะ ไม่ชมแล้วยังจะมาด่ากันอีก”

“จิ๊! วันนั้นกูก็เลิกกับสาวเพราะมึง สมน้ำหน้าวันนี้มึงต้องทิ้งผู้หญิงมาเพราะกูมันก็ถูกต้องแล้ว”

“ถูกแล้วที่ไหนวันนั้นพี่บอกเลิกคุณแพรเธอเอง แต่ของผมเนี่ยต้องจำใจทิ้งมาเพราะเจ้านายเรียกหานะครับนะ มันแทนกันได้ที่ไหน”

“แทนอะไร มึงจะให้กูแทนอะไร มึงทำอะไรกับผู้หญิงอยู่ถึงจะเอากูไปทำแทน”

“.........” บร๊ะ  มันใช่เรื่องที่จะต้องตอบออกมาไหมล่ะ

“นี่พี่ปล่อยผมสักทีดิ่ จมูกเรามันจะชนกันอยู่แล้วนะ พี่ไม่อึดอัดหรือไง”

“ก็เห็นมึงชอบมองหน้ากู ก็ปล่อยให้มองจนพอใจไง มึงนี่ประหลาดเนาะ เห็นหน้ากูเป็นไอ้ซ่าร์เหรอถึงได้มองกูตาหวานฉ่ำแบบนั้น” บ้าเหอะผมไปมองมันตาหวานฉ่ำอะไรตอนไหน พูดอะไรไม่เข้าเรื่อง

“โอ๊ยยยปล่อย พี่พูดไรเนี่ย เมาแล้วพูดจาไม่รู้เรื่องเลย ผมไปมองพี่ตาหวานตาเชื่อมอะไรตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วขอโทษเหอะถ้าผมจะมองพี่ซีซ่าร์น่ะนะ ผมมองที่โปสเตอร์ห้องผมยังจะดีกว่า ไม่มามองหน้าพี่ให้เสียอารมณ์หรอก”

“ปากดี เดี๋ยวจะโดนกัดปากเข้าสักวัน” มันว่าแล้วโน้มคอผมกดลงมาอีก ผมงี้ดันมันไว้จนสุดที่จะสู้แรงแล้ว

“โอ๊ยพี่ไม่เอา ไม่เล่นแล้ว เอาออกไป!”

ในที่สุดผมก็หลุดออกมาจากท่อนแขนทรงพลังของคุณชายเธอได้ มันจ้องหน้าผมตาเขียวปั๊ด 

“จิ๊! ไม่เล่นแล้วก็ได้  คืนนี้มึงนอนที่นี่แหละมันดึกแล้วกลับคนเดียวอันตราย อย่าหนีกลับเชียวนะตื่นมากูต้องเห็นมึง ไม่งั้น  กูหักเงินให้เหลือร้อยเดียวเลย”

พี่เอย์ทำเสียงในลำคอเหมือนคนขัดใจ พูดๆๆแล้วก็พูด สั่งไว้ก่อนหันไปอีกทางกอดหมอนข้างแล้วนอนหลับไปเลย

ส่วนผมตอนนี้เหรอครับ ลุกขึ้นบิดเนื้อบิดตัวเพราะเมื่อยคอมาก ถ้าผมไม่ฝืนตัวแล้วปล่อยไปตามธรรมชาตินะ ผมนอนซบอกเฟิร์ม ๆ ของมันไปแน่แล้ว  แต่เรื่องเหอะใครจะไปทำอะไรแต๋ว ๆ แบบนั้น มีแต่คุณชายนั่นแหละต้องมาซบที่อกผม เดี๋ยวจะไปทำให้มันฟิตกว่านี้อีกหน่อยเตรียมไว้ ๆ เผื่อมีน้อง ๆ น่ารักอยากมาซบบ้าง เอิ๊กก ว่าไปนั่น

จะว่าไปตอนที่จมูกเราเฉียดกันอยู่ ผมได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นดังมากเลยนะ ผมตื่นเต้นอะไรกันวะ กะอีแค่โดนไอ้คุณพี่เอย์ทำแบบนั้นด้วย มันใช่เรื่องที่จะมานั่งตื่นเต้นเหรอ ผมคนนี้จะไปสั่นกับผู้ชายตัวใหญ่ ๆ แบบมันได้ยังไง ตัวเล็กน่ารักก็ว่าไปอย่าง 

ผมมองคนนอนหลับอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจัดการห่มผ้าให้คุณชายท่านจนถึงหน้าอกตบ ๆ ลงไปเอาให้แน่นหนาก็คุณชายเล่นไม่ยอมให้ผมติดกระดุมมันเลยต้องนอนโชว์หน้าอกไปแบบนั้น คงไม่เป็นไรหรอกมั้งกอดหมอนข้างไว้อยู่แล้ว ท่าทางก็แข็งแรงดีออก ผมปรับอุณหภูมิแอร์ลงให้พอดี ปิดไฟแล้วเดินออกมาด้านนอก

ตอนนี้ตีสามกว่าแล้วจะออกไปเรียกแท็กซี่คงไม่ไหวอันตรายเกินไป นอนมันที่โซฟานี่ละกัน

ว่าแล้วก็ทิ้งตัวลงนอนเลย หมอนกับผ้าห่มไม่ต้องหรอกครับผมง่าย ๆ กินง่ายอยู่ง่าย แค่นอนลงไปไม่ถึงห้านาทีก็หลับแล้ว คุณอาจจะสงสัยใช่ไหมว่าทำไมผมถึงไม่เข้าไปนอนที่ห้องเล็ก ห้องนั้นเรียกห้องนอนเล็กก็จริงแต่ไม่มีที่นอนหรอกนะครับ เป็นห้องเก็บของ ๆ คุณชายเจ้าของห้องเขา อากาศตอนตีสองแบบนี้กับวิวกลางคืนริมน้ำเจ้าพระยาผ่านกระจกผนังบานใหญ่ จะว่าไปมันก็โรแมนติกดีเหมือนกันนี่หว่า






เมื่อแสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านหน้าต่างสีครีมสวยเข้ามาตกกระทบใบหน้าเล็กที่นอนหลับสนิทอยู่บนโซฟา  (นี่ผมพากย์ให้เหมือนในนิยายหรู ๆ เลยนะ)  ผมรู้สึกตัวอีกทีก็ต้องกระพริบตาไล่แสงจ้า ๆ ของไอแดดนั่น ไม่เคยรู้เลยแฮะว่าห้องฝั่งนี้แดดส่องพาดลงมาตอนเช้าพอดิบพอดี นึกทบทวนเรื่องราวเมื่อคืนที่เกิดขึ้นผมรีบเด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที ให้ตายนี่มันห้องคุณชายเขานี่หว่า แล้วผมมานอนอยู่ตรงนี้เพราะเมื่อคืนมันดึกดื่นเกินไปที่จะกลับ

ผมกวาดตามองที่โต๊ะกระจกเล็ก ๆ ใกล้กับโซฟาเพราะสะดุดตากับอะไรบางอย่าง  มียาพาราหนึ่งแผงกับแก้วน้ำวางอยู่  พร้อม ๆ กับกระดาษโพสอิทสีเขียวแปะไว้ข้าง ๆ


‘กินยาซะตัวมึงร้อน ๆ นะ คงเพราะตากฝนวันนั้น
แล้วก็...
เสื้อคลุมที่มึงห่มอยู่น่ะ เอามันไปส่งซักให้กูด้วย’


ผมก้มลงหยิบเสื้อนอกที่ตกกองอยู่ที่ตักขึ้นมาดู เสื้อสูทหรูหราที่ผมใช้คลุมตัวตอนนอนงั้นเหรอ  เมื่อคืนผมหยิบมันออกมาห่มกันหนาวเหรอวะ เมื่อไหร่? ตอนไหน?  นี่ผมจำได้ว่าผมเดินออกมาตัวเปล่าแล้วก็นอนเลยนะ ไม่ได้หยิบอะไรออกมาเลย นิสัยผมไม่ใช่คนที่จะมาห่วงเรื่องอะไรแบบนี้ของตัวเองอ่ะ เอาจริง ๆ ผมลองเอามันขึ้นมาดม ๆ ดูอีกครั้ง กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของพี่เอย์ยังติดอยู่ที่เสื้ออยู่เลย  ผมจะไปคว้ามันออกมาทำไมเพราะเมื่อคืนพอถอดให้พี่เขาแล้วผมก็แขวนไว้ที่หน้าตู้เลยนี่  นึกไม่ออกจริง ๆ แฮะ นี่ผมหยิบมันติดมือออกมาห่มด้วยเหรอ  ทำไมผมทำแบบนั้นกันวะ


ผม.....ขอนึกไปอีกทางนึงได้ไหมนะ   ถึงแม้ว่าเส้นทางนี้สุดแสนที่จะเป็นไปได้ยากก็เหอะ แต่ผมนึกอยู่คนเดียวไม่มีใครรู้หรอก ผมจะเก็บความรู้สึกนี้ไว้ในซอกเล็กๆที่ลึกที่สุดของหัวใจเลย


คุณรู้ใช่ไหมว่าผมกำลังนึกถึงใคร........................พี่เอย์


ใช่ครับ  ถ้าเป็นอย่างที่ผมกำลังนึกถึงอยู่จริง  ทำไมผมตอนนี้ต้องยิ้มกว้างด้วยล่ะ ก็แค่เจ้านายเขาใจดีด้วย  ผมต้องดีใจปลาบปลื้มขนาดนั้นเชียวเหรอ


Tbc.

# ขอบคุณที่เอ็นดูน้องปิงกับพี่เอย์นะคะ  อ่านกันให้สนุกนะ :mew1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-06-2014 21:10:00 โดย coffeeQbread »

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
ม่ายยยยยย

พี่เอย์ตอนเมาแล้วน่ารักโครตตตตต ผิดคอนเซปต์ที่คิดไว้เลย น่ารักเป็นบ้า โฮะๆ

แสดงว่าคืนนั้นเอย์เฝ้าปิงจริงๆด้วย ถึงไปนอน  :katai2-1:

ปอลอ น้องเอย์ก็น่าร้ากกกกกกกก

ขอตอนต่อไปไวๆเลยนะคะ ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +381/-9
ใครจะรักใครก่อนน๊า...

ออฟไลน์ fay 13

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5666
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +286/-44

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1241
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
เห็นแววปิงจะเจ็บมาแต่ไกลๆ
เริ่มหลงคุณพี่เอย์แล้วล่ะสิ

ตอนนี้แบบหมันไส้ความคุณชายของพี่เอย์จริงๆ

รีบมาต่ออีกน้า กำลังสนุกเลย  :3123:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด