chain #คดีโซ่แดง บทที่ 1 ผมที่ถูกย้อม
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: chain #คดีโซ่แดง บทที่ 1 ผมที่ถูกย้อม  (อ่าน 349 ครั้ง)

ออฟไลน์ dxxyxxtxx

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 5
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
***************************************************************************************
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฎ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฎข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฎข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*****************************************************************************************
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-02-2022 22:17:02 โดย dxxyxxtxx »

ออฟไลน์ dxxyxxtxx

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 5
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: chain #คดีโซ่แดง
«ตอบ #1 เมื่อ31-01-2022 02:44:08 »



เกิดคดีฆาตกรรมสะเทือนขวัญคนทั้งประเทศที่คนร้ายยังคงลอยนวลอยู่ในสังคมมานานนับปี หน่วยสืบสวนอาชญากรรมพิเศษนามว่า สิงคาล จึงถูกก่อตั้งขึ้นเพื่อสืบสวนคดี
[/color][/size]




Warning :

 violence - character death - mentions of blood - angst - death and torture - descriptions of injury - dirty talk - cursing



นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหา กระทำมนุษย์ให้ถึงแก่ความตาย ทารุณกรรม  ความรุนแรงทางเพศ  ทรมาน กักขังหน่วงเหนี่ยว คำหยาบคาย

ไม่เหมาะต่อผู้มีอายุต่ำกว่า 18 ปี


ออฟไลน์ dxxyxxtxx

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 5
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: chain #คดีโซ่แดง (บทนำ)
«ตอบ #2 เมื่อ31-01-2022 02:49:42 »

22/1/64

แม่บ้านผวา! พบชิ้นส่วนมนุษย์ในถังขยะห้องน้ำกลางห้างดัง ตำรวจเร่งตรวจสอบ

พบชิ้นส่วนมนุษย์ในห้องน้ำกลางห้างดัง ผู้พบนาง A นามสมมติพนักงานทำความสะอาดอยู่ในอาการตกใจสุดขีดเมื่อเปิดถังขยะแล้วพบกับชิ้นส่วนมนุษย์ถูกโซ่สีแดงพันรอบอวัยวะ!!! ด้านตำรวจเร่งหาเหยื่อและผู้ต้องสงสัย



24/1/64

พบชิ้นส่วนมนุษย์อีกครั้งหน้าสำนักงานตำรวจแห่งชาติ คาด มาจากเหยื่อรายเดียวกัน

เวลา 08.44 พบกระเป๋าต้องสงสัยถูกวางไว้ข้างรั้วทิศตะวันตกของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ เร่งแจ้งหน่วยกู้ภัยหวันเป็นระเบิด เมื่อเปิดออกกลับพลิกล็อก เป็นชิ้นส่วนมนุษย์ คาดว่าเป็นชิ้นส่วนจากเหยื่อรายเดียวกันเนื่องจากอวัยวะที่ถูกหั่นมีโซ่สีแดงพันรอบ



26/1/64

พบชิ้นส่วนลำตัวมนุษย์ถูกทิ้งกลางถนนช่วงย่ำรุ่ง ประชาชนผวา

ราวหกนาฬิกาของวันที่ 26 เดือนมกราคม ชายชราวัย 72 ปี ผู้พบเห็นชิ้นส่วนลำตัวมนุษย์ได้โทรแจ้งตำรวจ ณ ทางหลวงหมายเลข 91 พบชิ้นส่วนช่วงลำตัวของมนุษย์เพศหญิงพันด้วยโซ่สีแดงถูกวางไว้กลางถนนที่ยังไม่เปิดให้ใช้บริการ ประชาชนต่างหวาดกลัว



29/1/64

แถลงแล้ว!! ชิ้นส่วนมนุษย์ที่ถูกพบ ไม่ใช่เหยื่อรายเดียวกัน!!

ผบ.ตร.แถลงจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ระบุจากสถาบันนิติเวชวิทยา ชิ้นส่วนมนุษย์ทั้งสามไม่มีดีเอ็นเอที่ตรงกัน คาดมาจากเหยื่อคนละราย เร่งตามหาเหยื่อทั้งสามและฆาตกร และประกาศสภาวะฉุกเฉิน



2/2/64

พบศพชายสามรายลอยมาตามน้ำถูกโซ่สีแดงมัดรวมกัน

พบศพชายสามรายถูกมัดด้วยโซ่สีแดงลอยมาตามแม่น้ำเจ้าพระยา ผู้พบเห็นเป็นประชาชนที่ใช้บริการเรือสาธารณะ ไม่สามารถระบุตัวตนได้เนื่องจากสภาพศพเน่าเปื่อย สถาบันนิติเวชเร่งตรวจสอบ ด้านผบ.ตร.ระบุ จะมีแถลงข่าวในช่วงเช้าวันพรุ่งนี้



3/2/64

ผบ.ตร. ตั้งทีมสอบสวนคดีพิเศษเพื่อคดี เผยเป็นคดีฆาตกรรมต่อเนื่องไม่เลือกหน้า

ผบ.ตร.แจง ไม่ได้นิ่งนอนใจ ตั้งทีมสอบสวนพิเศษเพื่อไม่ให้ประชาชนหวาดกลัว เผยฆาตกรรมมีความโหดเหี้ยมเกินมนุษย์และอยากท้าทายอำนาจ วอนประชาชนอย่าหวาดกลัว จับได้แน่ไม่เกินหนึ่งเดือนนี้!



14/2/64

พบส่วนหัวมนุษย์เพศชายถูกห่อไว้ด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์ วางตั้งไว้หน้าร้านสะดวกซื้อที่ลำปาง



พบส่วนหัวมนุษย์เพศหญิงถูกห่อด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์วางตั้งไว้หน้าตลาดสดกลางเมืองพิษณุโลก




15/2/64

พบชิ้นส่วนมนุษย์เกลื่อนถนน มีโซ่สีแดงพันไว้ทุกชิ้น คาดเป็นของเหยื่อสองรายเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์



20/2/64

ประชาชนประท้วงหน้าสำนักงานตำรวจ หลังจากไม่มีการเคลื่อนไหวเรื่องการจับกุมฆาตกรโซ่แดง



24/2/64

ผบ.ตร.ลาออก!! เหตุละอายจัดการคดีไม่ได้ ประชาชนวิจารณ์ทิ้งระเบิดให้ลูกน้อง



9/3/64

แต่งตั้ง วิฑูรย์ ขึ้นเป็นผบ.ตร.คนใหม่ วอนประชาชนโปรดมั่นใจจับฆาตกรต่อเนื่องได้แน่นอน



22/3/64

พบชิ้นส่วนมนุษย์คาดว่าเป็นของเด็กกลางสวนสาธารณะ!!



25/3/64

ประชาชนก่อม็อบประท้วงการทำงานของตำรวจกลางเมือง เกิดเหตุปะทะรุนแรงประชาชนได้รับบาดเจ็บจากการสลายม็อบจำนวนมาก



27/3/64

ผบ.ตร. วอนประชาชนอย่าตื่นตระหนกพร้อมกล่าวขอโทษเรื่องเหตุการณ์สลายม็อบ



31/3/64

พบชิ้นส่วนมนุษย์ถูกเผาอำพรางข้างทาง คาดมาจากฆาตกรโซ่แดง



5/4/64

สถาบันนิติเวชยืนยันแล้ว ชิ้นส่วนมนุษย์เด็กตรงกับดีเอ็นเอของน้อง O นามสมมติที่ครอบครัวแจ้งหายเมื่อสองเดือนก่อน



7/4/64

เกิดเหตุจราจลหน้าสำนักงานตำรวจอีกครั้ง ด้านประชาชนเผย ตำรวจทำงานช้าเกินไปจนเด็กต้องตาย ต้องมีคนรับผิดชอบกับเรื่องนี้





11/4/64

ผบ.ตร. แถลงลาออก แจงรู้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่สามารถจับกุมคนร้ายได้ ยุบหน่วยสืบสวนคดีพิเศษ



1/5/64

แต่งตั้งผบ.ตร.คนใหม่ สืบต่อคดีโซ่แดงอีกครั้ง



7/5/64

พบศพหญิงไม่ทราบชื่อหน้าร้านตัดผมกลางเมืองสงขลา มีโซ่สีแดงพันรอบตัว!!



14/5/64

แต่งตั้งหน่วยพิเศษเร่งสืบหาตัวคนร้าย ด้านผบ.ตร.ลงพื้นที่เองหวังให้ประชาชนเบาใจ



20/5/64

พบศพชายชราถูกแขวนด้วยโซ่แดงใต้สะพานลอย แขนขาถูกตัด!!



21/5/64

ผบ.ตร.ลงพื้นที่พร้อมทีมสืบสวนท่ามกลางเสียงตะโกนด่าของประชาชน ผู้บริสุทธิ์อีกเท่าไหร่ที่จะต้องสังเวยให้กับคดีนี้



25/5/64

ผบ.ตร.เปิดตัวทีมสืบสวนชุดใหม่ นฤเคนทร์ ประกอบด้วยนายตำรวจฝีมือดีจากหน่วยคดีอาชญากรรมรุนแรง



27/5/64

พบศพเด็กชายถูกรัดคอด้วยโซ่สีแดงหน้าโรงเรียนอนุบาล



28/5/64

ผบ.ตร.พร้อมทีมนฤเคนทร์ลงพื้นที่ตรวจสอบ ไม่ขอลงรายละเอียดเรื่องการสืบสวนหวั่นคนร้ายไหวตัวทัน



30/5/64

พบชิ้นส่วนมนุษย์อีกแล้วกลางห้างดัง!!! ถูกวางไว้ห้างร้านกระเป๋าหรู พนักงานนึกว่าของลูกค้าหยิบมาเปิดดูพบชิ้นส่วนแขนถูกหั่นและห่อด้วยโซ่สีแดง



1/6/64

พบศพทารกแรกเกิดถูกรัดคอด้วยโซ่สีแดง



4/6/64

ผบ.ตร.แถลง ทารกแรกเกิดถูกขโมยจากห้องเด็กแรกเกิดในโรงพยาบาล ด้านพ่อแม่ยังทำใจไม่ได้เรียกร้องความเป็นธรรม



10/6/64

ประชาชนตั้งคำถาม ไม่ให้ความร่วมมือกับตำรวจ



14/6/64

พ่อแม่เด็กทารกเดินหน้าฟ้องผบ.ตร. ทำงานล่าช้าจนทำให้ลูกของตนตกเป็นเหยื่อนของฆาตกรต่อเนื่อง



20/6/64

ทีม นฤเคนทร์ แถลงจับตัวฆาตกรต่อเนื่องโซ่แดงได้แล้วหลังกบดานอยู่ที่สมุทรปราการมาหลายวัน



ประชาชนต่างตั้งคำถาม จับแพะหรือไม่?



เผยโฉมหน้าฆาตกรโหด เป็นชายเร่ร่อนวัย51ปี



ชาวบ้านสงสัย ชายวัย 51 ปีมีโรคประจำตัว จะฆ่าหั่นศพคนมากมายได้อย่างไร?



เปิดประวัติฆาตกรโซ่แดง ชายเร่ร่อนเขียนหนังสือไม่เป็น ตระเวนฆ่าคนเป็นว่าเล่นไร้เหตุจูงใจ




21/6/64

เจ้าของบ้านเช่าฆาตกรโหดท้วง ไม่มีทางเป็นชายวัย51ปีได้แน่ คืนวันที่ 1 มีพยานอยู่กับฆาตกร



24/6/64

พบข้อความหน้าสำนักงานตำรวจแห่งชาติถูกเขียนด้วยเลือดมนุษย์ “ผบ.ตร.จับแพะ” ประชาชนวิจารณ์หนัก



25/6/64

พบชิ้นส่วนมนุษย์เกลื่อนหน้าสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ถูกพันด้วยโซ่สีแดงทุกชิ้น สถาบันนิติเวชเร่งตรวจสอบ



26/6/64

ผบ.ตร.ยัน จับถูกคน เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นพวกเลียนแบบ



27/6/64

พบศพตำรวจถูกรัดคอด้วยโซ่สีแดงอยู่ในรถ



28/6/64

ผบ.ตร.แถลงลาออก



29/6/64

รองผบ.ตร.ออกหน้ารับแทน ยืนยันไม่ได้จับแพะ พบหลักฐานมากมายชี้ตัวคนร้าย



4/7/64

ทีมนฤเคนทร์ถูกยุบ!





10/7/64

ผู้ต้องหาคดีโซ่แดงถูกปล่อยตัว ด้านตำรวจปิดปากเงียบไม่มีแถลงการณ์ใด



11/11/64

ประกาศแต่งตั้งผบ.ตร.คนใหม่ จบนอก อายุน้อย ความสามารถเพียบ



21/11/64

พบชิ้นส่วนมนุษย์ในตู้เย็นกลางห้างดัง มีโซ่แดงพันทุกชิ้น!!



24/11/64

ผบ.ตร. ตั้งทีมสืบสวนพิเศษ สิงคาล ดึงนายตำรวจมากฝีมือและผู้เชี่ยวชาญด้านต่างๆ ระดมสมองจับคนร้าย



25/11/64

ผบ.ตร.ท้า หากต้องการท้าทายอำนาจให้มาฆ่าผม อย่าไปลงกับประชาชนตาดำๆ



26/11/64

ผบ.ตร.นำทีมสืบสวนพิเศษเร่งสืบคดีเพื่อไม่ให้มีเหยื่อรายต่อไป ย้ำ หากโกรธแค้นใครให้มาลงที่ผม



30/11/64

ผบ.ตร.ถูกลอบฆ่าในบ้านพัก โชคดีไหวตัวทัน มีหนึ่งในทีมสิงคาลคอยประกบ



1/12/64

ผบ.ตร.วอนสื่อ อย่าลงข่าวฆาตกร อย่าให้ค่า เพราะทำให้ฆาตกรยิ่งได้ใจ



31/12/64

พบศพตำรวจแทงเกินครึ่งร้อย นอนจมกองเลือดอยู่กลางถนน มีโซ่แดงวางอยู่ข้างๆ



1/1/65

ฆาตกรต่อเนื่องยังคงลอยนวล ประชาชนต่างหวาดกลัว ไม่สามารถใช้ชีวิตแบบเดิมได้ ไม่รู้ว่าใครจะเป็นเหยื่อรายต่อไป



.

.

.

.

.

.

.

.



TBC

#คดีโซ่แดง



ออฟไลน์ dxxyxxtxx

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 5
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: chain #คดีโซ่แดง (บทนำ)
«ตอบ #3 เมื่อ02-02-2022 22:16:18 »

Chain

AU fiction

Genre : Suspense , Action , Thriller

Rate : PG – 18



Warning : violence - character death - mentions of blood - angst - death and torture - descriptions of injury - dirty talk - cursing - Animal cruelty or animal death - Child Abuse and Pedophelia



นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหารุนแรง กระทำมนุษย์ให้ถึงแก่ความตาย ทารุณกรรม ความรุนแรงทางเพศ บังคับขืนใจ การละเมิดผู้เยาว์ ความรุนแรงในครอบครัว ทรมาน กักขังหน่วงเหนี่ยว คำหยาบคาย การอธิบายเกี่ยวกับเลือดและอวัยวะ ทารุณกรรมสัตว์ กระทำสิ่งไม่เหมาะสมกับศพ มีเนื้อหาทางการเมืองและศาสนา





โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

ไม่เหมาะต่อผู้มีอารมณ์อ่อนไหว หวาดกลัวความรุนแรง กลัวศพ กลัวเลือด





ผมที่ถูกย้อม



03.21

ทางหลวงหมายเลข 125 เดิมทีเป็นถนนเลี่ยงเมือง ไม่ค่อยมีรถผ่าน กลางคืนนั้นมักเงียบสงัด

แต่ไม่ใช่กับคืนนี้

เสียงไซเรนตำรวจกำลังกึกก้องไปทั่วบริเวณ พวกเขาได้รับแจ้งข่าวเหตุ

เหตุการณ์ที่ไม่เคยอยากให้เกิดขึ้นอีก

ราวตีสาม พนักงานขับรถส่งสินค้าโทรแจ้งจำรวจในท้องที่ เหตุเกิดที่ถนนหมายเลข 125 พบอวัยวะมนุษย์ถูกทิ้งไว้เกลื่อนถนนและมีโซ่แดงเส้นเล็กพันอวัยวะเหล่านั้นไว้

เหล่าเจ้าหน้าที่มาถึงโดยเร็ว ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเกิดเหตุการณ์สยองขวัญขึ้นที่นี่ สุโขทัย เป็นเพียงเมืองเก่าที่เงียบสงบปราศจากคดีสยองขวัญนี้มานานนับปี

สุดท้ายก็ไม่รอด

“คาดว่าเป็นอวัยวะของเพศหญิงครับ” นายตำรวจชั้นผู้น้อยรายงานสถานการณ์คร่าวๆ ให้กับนายของตนเองฟังด้วยท่าทีไม่ปกติ เขาเองก็หวาดกลัว สยดสยองไม่แพ้ใคร มีนายตำรวจหลายนายที่พอได้เห็นสภาพที่เกิดเหตุแล้วต้องวิ่งไปอาเจียนข้างทาง พวกเขาไม่เคยเจออะไรที่น่าสยดสยองขนาดนี้มาก่อน

ที่สำคัญฆาตกรยังคงลอยนวลอยู่

“กันพื้นที่ออกไปห้ากิโลเมตร แบ่งทีมตามหาหลักฐานเพิ่มเติม ขอกำลังเสริมจากสน.อื่นด้วย”

“ครับนาย”

“แล้วรีบแจ้งทีมสิงคาลด่วน”





สิงคาล เป็นทีมเฉพาะกิจที่ถูกตั้งขึ้นมาเพื่อสืบคดีโซ่แดงโดยเฉพาะ ประวัติของคนในทีมนั้นถูกเก็บเป็นความลับ นอกจากเบื้องบนและผู้เกี่ยวข้องบางส่วนก็ไม่มีใครรู้จักหน้าตาเลยสักคน

ทันทีที่ทีมสิงคาลมา ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องจะถูกกันออกไป ทีมงานของพวกเขาจะเข้ามาทำงานแทนที่เพื่อเก็บข้อมูลให้ได้มากที่สุด

สิงคาลมาถึงเร็วเสมอ หลังแจ้งเหตุไปได้ไม่ถึงสองชั่วโมงทีมของพวกเขาก็ทยอยเดินทางมาถึง รถทุกคันติดฟิล์มดำไม่มีใครเห็นบุคคลที่อยู่ภายใน แม้จะเป็นเพียงทีมงานแต่ก็ยังดุแตกต่างจากเจ้าหน้าที่ทั่วไปอยู่ดี

“รบกวนให้เจ้าหน้าที่คนอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปด้วยนะครับ”

“นี่มันเป็นเขตของสน.ผม คุณจะให้พวกผมออกไปได้ยังไง พื้นที่นี้ผมต้องรับผิดชอบ”

“มันเป็นกฏครับ คุณก็รู้ดี”

“ผมควรอยู่ดูด้วย”

“แม้แต่คุณก็ไม่ได้ครับ”

“คุณคิดว่าคุณเป็นใคร มีสิทธิอะไรมาสั่งผู้กำกับอย่างผม”

“ขอโทษด้วยจริงๆ ครับ แต่เราจำเป็นต้องให้พวกคุณออกไป ทีมนิติเวชของเราจะมาถึงแล้ว พวกเขาไม่ต้องการให้ใครเข้ามาวุ่นวาย”

“ไปเรียกนายคุณมาคุย ไปเรียกมาเดี๋ยวนี้”

“งั้นคุณคงต้องไปคุยกับท่านภานุวัตน์เองแล้วล่ะครับ”

เสียงของบุคคลที่สามนั้นพูดแทรกขึ้นมา ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งเดินตรงมาทางพวกเขา

“ขอพื้นที่ให้คนของผมทำงานด้วย”

ร่างสูงโปร่งนั้นเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าผู้กำกับที่กำลังหัวเสีย ริมฝีปากบางเหยียดยิ้มออกมาเล็กน้อย ดวงตาคมกริบนั้นจ้องมองคนที่อวยยศตัวเองเสียใหญ่โตอย่างขำขัน

“คุณเป็นใคร”

“คุณเรียกพวกผมมาเอง แล้วยังจะมาถามอีกว่าเป็นใคร”

“...”

“ดูไม่ฉลาดเลยนะครับ”

“ไอ้...!!”

“พอแล้วเขม มาทำงานไม่ได้มาหาเรื่องคนอื่น” เสียงของใครอีกคนดังมาเป็นบุคคลที่สี่ของบทสนทนานี้ ชายร่างเล็กเดินเฉียดไหล่ เขม แล้วยืนอยู่ข้างๆ กัน

“รบกวนกันคนของคุณออกไปด้วยครับ ถ้าผมจำไม่ผิดท่านภานุวัตน์คงเคยบอกทุกที่แล้วว่าถ้าหากเราลงพื้นที่ ไม่ว่าใครก็ไม่มีสิทธิ”

“แม้แต่ผมก็ไม่ได้เหรอ ผมควรจะรับรู้ด้วย”

“โปรดเข้าใจการทำงานของพวกเราด้วยครับ ถ้าหากคุณไม่ให้ความร่วมมือ เราคงต้องใช้กำลังพาออกไป”

“คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงกล้ามาพูดแบบนี้กับผม”

“ผมรู้ว่าตัวเองเป็นใคร และรู้ว่าคุณเป็นใครถึงกล้าพูดคำนี้ออกมา กรุณาออกไปด้วย ก่อนที่ผมจะหมดความอดทน”

“อย่ามาทำกร่างในพื้นที่ผม”

“แล้วคุณมีสิทธิอะไรมากร่างใส่พวกผม เราขอความร่วมมือดีๆ -”

“พอได้แล้วไทน์ อย่าไปต่อปากต่อคำ” มีอีกเสียงแทรกประโยคของไทน์ เขาหันหลังกลับไปมองพร้อมกับเขม

“พี่นนท์”

“อยากอยู่ก็ให้อยู่ไป ยังไงก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่แล้ว คงแค่อยากจะเอาหน้าเฉยๆ กลับไปทำงาน”

“นี่คุณ!”

“อยากดูก็ดูได้เลยนะครับ จะได้รู้ว่ามืออาชีพเค้าทำงานกันยังไง”





17.30

กรุงเทพมหานคร

ชายหนุ่มทั้งห้านั่งพิงพนักเก้าอี้ในมือถือเอกสารรายงานคดีที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อช่วงย่ำรุ่ง ทั้งห้องยังคงไร้บทสนทนามีเพียงเสียงพลิกไปพลิกมาของกระดาษเท่านั้นที่พบจะขัดขวางความเงียบได้เป็นบางครา

“รอบนี้มันไม่คมนะ”

“อะไรไม่คม”

“รอยตัดไม่คม ดูที่หน้าแปด”

จบประโยคทุกคนก็เปิดรายงานไปที่หน้าแปดทันที จากนั้นก็เริ่มพยักหน้าเห็นด้วยกับ เต้ย แพทย์นิติเวชเพียงคนเดียวในกลุ่มนี้

“แล้วเห็นของจริงรึยัง”

“เห็นแล้ว ถึงบอกว่ารอยตัดไม่คม”

“น่าสงสัย”

“มีเพิ่มมาอีกคนแล้วเหรอฆาตกร”

“เป็นไปได้สูง”

“คนที่เท่าไหร่แล้ว”

“จากที่รวบรวมมา ตอนนี้ราวๆ ห้าคน”

“คนนี้คนที่หกสินะ”

“อืม คนนี้คนที่หก”

“คนนี้น่าจะเพิ่งเคยทำครั้งแรก รอยตัดไม่คม แถมยังสกปรกอีก”

“ตรงไหน”

“ส่วนต้นขา เห็นได้ชัดว่าตัดไม่ถูกที่ กระดูกเลยแตกไม่คมเหมือนคนก่อนๆ เนื้อด้านในก็เละบางส่วนแล้ว คิดว่าคงมือใหม่จริงๆ”

เต้ยเดินไปด้านหน้าโปรเจคเตอร์จากนั้นก็เปิดภาพอวัยวะส่วนต้นขาขึ้นจอใหญ่ เขาใช้ปากกาอัจฉริยะวงตรงส่วนเนื้อที่ถูกหั่นหลายๆ รอบจนแตกออก

“รอบนี้ไม่ได้ตัดเส้นเลือดใหญ่ด้วย ไม่ได้ปล่อยเลือดหมดตัวก่อน ตอนหั่นเลือดเลยเลอะเทอะ”

“...”

“ตรงบริเวณนิ้วเท้าของศพไม่ได้ถูกตัดเล็บออกเหมือนศพอื่นๆ แสดงว่ายังมือใหม่ เก็บรายละเอียดไม่หมด”

“หรือเป็นพวกเลียนแบบ”

“ไม่ใช่พวกเลียนแบบหรอก เพราะตามชิ้นส่วนต่างๆ มันยังมาร์คจุดที่ต้องตัดไว้เหมือนเดิม ต้นขาตัดสิบนิ้ว เท้าเลยข้อมาสามนิ้ว มือเลยขึ้นมาเจ็ดนิ้ว ยังมีขนาดเท่ากันเหมือนเดิม มีแค่คนร้ายคดีนี้เท่านั้นที่รู้ว่าจะหั่นศพให้ได้ขนาดเท่าไหร่”

“งั้นก็ดี”

“ดีตรงไหน”

“...”

“ตอนนี้เรากำลังตามหากลุ่มฆาตกรต่อเนื่องที่มีกันหกคนแล้วนะ”

“ต่อไปมันอาจจะทำถี่ขึ้นก็ได้”

“...”

“พร้อมรับแรงกระแทกกันรึยังล่ะหลังจากนี้?”





นนท์ หรือ สารวัตร ชานนท์ กลาดเกลื่อน นั้นกำลังคิดหนัก เขาเป็นหนึ่งในทีมสิงคาล เป็นคนเดียวที่ถูกกดดันจากฝั่งตำรวจ เพราะด้วยยศของเขาและเป็นคนเดียวในกลุ่มที่ติดต่อกับผู้ใหญ่จากฝั่งตำรวจ มันยิ่งทำให้เขาถูกกดดัน

เขาไม่กลัวหากจะต้องเผชิญหน้ากับฆาตกร

แต่เขากลัวจะมีคนตายเพิ่มมากกว่า

เมื่อประชุมจบและพวกเราทั้งห้าต่างพากันออกมายังสถานบันนิติเวช ที่ที่เก็บชิ้นส่วนศพจากคดีไว้ เขาเป็นเพียงคนเดียวที่มีสีหน้าย่ำแย่

“พี่นนท์ไหวรึเปล่า”

“ไหว”

ไทน์ อีกหนึ่งในสมาชิกของทีมสิงคาลนั้นนั่งอยู่เบาะข้างๆ เขาได้เอ่ยถามขึ้น ไทน์เป็นรุ่นน้องที่เขาเคยรู้จักในสมัยยังเรียนมัธยมต้น จากนั้นเราก็เคยได้เจอกันอีกเลยจนกระทั่งทีมสิงคาลถูกตั้งขึ้น ไทน์เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านเทคโนโลยีที่สำคัญคนหนึ่งในวงการ จึงถูกทาบทามให้มาทำงานนี้

“ถ้าไม่ไหวก็พักหน่อยเถอะ ตอนอยู่สุโขทัยก็แทบไม่ได้พัก”

“เขาอาจจะมีเรื่องให้ต้องคิด อย่าไปกวนเขาเลย”

นนท์อยากจะเอ่ยคำขอบคุณให้กับเขมเสียจริงๆ ที่ช่วยทำให้ไทน์ไม่พยายามทำเหมือนเขานั้นเป็นคนอ่อนแอ นนท์ไม่ชอบเลยที่จะต้องให้ใครมาคอยนั่งเป็นห่วงกันอยู่แบบนี้ เมื่อก่อนเขาเด็ดขาด แต่ตอนนี้เขากำลังรู้สึกอ่อนแอ

เขม หรือ เขมกร นั้นเป็นอดีตเจ้าหน้าที่ภาคสนามของ UN ที่วางมือและกลับมาอยู่ประเทศบ้านเกิด เขากลับมาทำงานเพื่อสังคม ไปตามพื้นที่ธุรกันดารต่างๆ เพื่อคอยช่วยเหลือผู้ขาดแคลนและหาผู้สนับสนุนมาคอยดูแล นนท์แอบแปลกใจที่นายก็ดึงเขมมาร่วมงาน เขมกรที่วางมือจากปืนแล้วจู่ๆ ก็ต้องมาจับปืนอีกครั้ง แต่เขาก็ไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่าการมีเขมอยู่นั้นช่วยทีมได้มากขึ้นจริงๆ

เดิมทีทีมสิงคาลนั้นถูกวางตัวไว้ด้วยกันเจ็ดคน มีเขา ไทน์ เขม เต้ย คิว และอีกสองคนที่ทำงานอยู่ในหน่วยข่าวกรองของต่างประเทศ แต่แล้วก็เกิดผิดพลาดด้านการสื่อสารจากฝั่งเราในการขอความช่วยเหลือ และหน่วยงานของสองคนนั้นเห็นว่าปัญหาที่เกิดขึ้นยังไม่มีผลกระทบต่อต่างประเทศ จึงทำให้ทีมเหลือกันเพียงห้าคน

เสียงโทรศัพท์ของเต้ยดังขึ้น ทำให้เราที่เหลือเงียบเสียงลง

“ครับ”

“...”

“กำลังไปครับ”

“...”

“ครับ”

เต้ยวางสายอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็หันกลับไปสั่งคนขับรถด้านหน้า

“ขับเร็วกว่านี้ เร็วที่สุด”

นั่นทำให้พวกเขาได้รู้ว่ากำลังเกิดเรื่องอะไรบางอย่างขึ้นอีกแล้ว





โดยปกติแล้วฆาตกรต่อเนื่องมักจะไม่ทิ้งร่องรอย พวกมันวางแผนมาเป็นอย่างดีและมีความเป็นมืออาชีพสูง

แต่ศพนี้แตกต่างกันออกไป

“เจอกระดาษยัดอยู่ในกระดูกครับ มันใช้สว่านเจาะกระดูกขาแล้วเอายัดไว้จากนั้นก็เอาเศษกระดูกผสมกาวปิดไว้เหมือนเดิม” นี่เป็นรายงานจากเจ้าหน้าที่นิติเวชที่มาพิสูจน์หลักฐานร่วมกันกับเต้ย พวกเราทั้งห้าคนขมวดคิ้ว ไม่มีเคสไหนเลยที่มันจะทิ้งอะไรเอาไว้

“มันกำลังท้าทายพวกเรา”

คิวกล่าวขึ้นท่ามกลางความเงียบ

คิว หรือ คชากร นั้นเป็นนักวิเคราะห์พฤติกรรมของอาชญากร เป็นอาจารย์สอนให้กับ FBI และเสนอตัวมาเข้าร่วมทีมสืบสวนคดีในครั้งนี้เนื่องจากสนใจพฤติกรรมของฆาตกร

“ผมว่ามันมีความมั่นใจขึ้น”

“มั่นใจในเรื่องอะไร?”

“มั่นใจว่ายังไงเราก็จับพวกมันไม่ได้”



-------- #คดีโซ่แดง -------



นนท์อ่านสำนวนคดีจนลืมเวลากลับบ้าน

เขาก็เป็นแบบนี้อยู่ประจำ รู้ตัวอีกทีก็เข้าสู่วันใหม่เสียแล้ว เมื่อเขาไม่มีอะไรคาใจกับคดีเมื่อวันก่อน เขาก็ลุกขึ้นและเริ่มเก็บของใส่กระเป๋าของตัวเอง

00.48

เขามาถึงบ้านในเวลาเกือบตีหนึ่ง เขาอาศัยอยู่ในทาวเฮ้าส์ที่มีอายุเกือบยี่สิบปีในย่านเทเวศน์ นนท์อาศัยอยู่ที่นี่เพียงลำพัง พ่อแม่และน้องสาวไปซื้อบ้านอยู่นอกเมืองแต่เขาดึงดันที่จะไม่ย้ายตามไปด้วย อยู่กลางใจเมืองมันสะดวกในการเดินทางมากกว่า

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเมื่อเขาสังเกตได้ว่าของในบ้านไม่ได้อยู่ในที่ที่มันควรจะอยู่ นนท์เป็นคนมีระเบียบและเขาจำได้ว่าของทุกชิ้นถูกวางไว้ที่ไหน

มือข้างขวาของเขาเลื่อนไปจับด้ามปืนที่เหน็บอยู่ตรงตำแหน่งเอวของตัวเองอย่างเคยชินทันที สองเท้าค่อยๆ ย่ำเบาๆ และไม่ลืมจะเหลียวมองด้านหลังและด้านข้างอยู่เสมอ

แปลนบ้านของเขานั้นไม่ได้ซับซ้อนมากนัก นนท์ค่อยๆ เดินตรงไปยังห้องนอนของตัวเอง เมื่อมาถึงยังหน้าประตูห้องนอน ฝ่ามือเล็กค่อยๆ วางมือแนบลงบนลูกบิด ก่อนจะออกแรงบิดมันช้อยๆ วางมือแนบลงบนลูกบิด ก่อนจะออกแรงบิดมันช้าๆ

“นนท์”

“เฮือก!!!”

เขาสะดุ้งเฮือกเมื่อจู่ๆ ก็มีฝ่ามือใหญ่มาวางทับบนหลังมือของเขา พร้อมทั้งเสียงกระซิบที่ข้างหู ไม่ทันจะได้ขยับไปไหนก็ถูกแขนของคนด้านหลังล็อคเอวของเขาไว้พร้อมดึงให้แผ่นหลังแคบแนบชิดกับลำตัวของใครบางคน

“ตกใจอะไร?”

“ธรรม!”

เขาเรียกชื่อบุคคลที่ทำให้ตกใจจนตัวสั่น ร่างสูงโปร่งทางด้านหลังหัวเราะเบาๆ ก่อนจะกอดเขาแน่นกว่าเดิมพร้อมทั้งวางคางลงบนไหล่ของเขา

“ตกใจแฟนตัวเองได้ยังไง”

“ไฟในบ้านทำไมไม่เปิด แล้วเดินตามมาทำไมไม่เรียก คนมันตกใจ ถ้าเกิดเผลอยิงขึ้นมาจะทำยังไง?”

“คุณคงไม่คิดจะยิงผมหรอกใช่ไหม?”

นนท์ที่รู้สึกว่าแฟนหนุ่มของตัวเองนั้นกำลังถามคำถามอะไรแปลกๆ ก็หันไปมองใบหน้าที่วางอยู่บนไหล่ของตนเอง

“จะยิงคนที่ตัวเองรักจริงๆ เหรอ”

“เป็นอะไรเนี่ย”

“ก็แค่สงสัยเลยลองถามดู ว่าถ้าต้องยิงผม คุณจะยิงลงหรือเปล่า”

“ทำไมผมต้องยิงคุณล่ะ”

“ก็แค่ลองถามดู”

“..”

“ว่าคุณจะยิงคนที่รักลงหรือเปล่า”



เขาเป็นพวกรักร่วมเพศที่ไม่เคยปิดบังการใช้ชีวิต ทุกคนรู้เรื่องนี้ดีและก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรกับรสนิยมทางเพศของเขาแต่ตัวเขาไม่ได้ป่าวประกาศให้ใครต่อใครรู้ว่ากำลังคบกับใครอยู่

กับ ธรรม นั้นเราคบกันมาหลายปี เจอกันที่งานเลี้ยงการกุศลที่จัดขึ้นโดยมีบริษัทของธรรมเป็นเจ้าภาพ เขาเป็นนักธุรกิจด้านอสังหาริมทรัยพ์อันดับต้นๆ ของประเทศ นนท์จึงไม่ได้เปิดเผยตัวมากนักเพราะมันอาจจะกระทบต่องานของธรรมก็เป็นไปได้ แต่คนที่กำลังนอนกอดเขาตอนนี้ก็ไม่เคยสนใจเลยว่าการที่เรารักกันมันจะส่งผลกระทบต่อการทำงานของตัวเองหรือเปล่า

“คิดถึงจัง”

“คิดถึงเหมือนกัน” นนท์ตอบ

“คิดถึง คิดถึงมากๆ เลย” ว่าแล้วธรรมก็จูบหน้าผากเขา ตามด้วยจูบแก้มและริมฝีปาก

“ก็อย่าไปทำต่างจังหวัดบ่อยนักสิ”

“งานครับ”

“รอบนี้ไปที่ไหนนะ ทำไมไปตั้งหลายวัน”

“ทำไมจำไม่ได้ล่ะ?”

“พิจิตรเหรอ?”

“สุโขทัยต่างหาก”

“...”

เมื่อได้ยินชื่อจังหวัดที่คนรักเดินทางไปทำงานก็ทำให้นนท์เงียบลง เขาเริ่มคิดถึงมันอีกครั้ง

“ทำไมครับ เงียบทำไม”

“เปล่า”

“เรื่องงานอีกแล้วใช่ไหม?”

“ก็ใช่”

“ทำไมอีก”

“รอบนี้ก็มีคดีที่สุโขทัย” เขาว่าด้วยเสียงเบา “เหมือนรอบก่อนๆ”

“ผมเคยบอกคุณแล้วว่าไม่อยากให้คุณทำงานนี้”

“หันหลังกลับคงไม่ได้แล้ว”

“ลาออกเถอะ ผมเลี้ยงคุณได้”

“คุณคิดว่าเข้ามาพัวพันแล้วจะออกไปได้ง่ายๆ จริงๆ งั้นเหรอ?”

“มันอันตราย”

“ผมรู้”

“ก่อนที่มันจะสายไปมากกว่านี้ ออกมาเถอะ ถือว่าผมขอ”

ธรรมมักจะเป็นแบบนี้เสมอ เขาไม่ชอบให้นนท์ต้องทำงานเสี่ยงอันตราย และตั้งแต่มีคดีโซ่แดงเกิดขึ้นแฟนหนุ่มก็มักจะขอร้องให้นนท์ลาออกอยู่เสมอ ยิ่งช่วงที่นนท์ถูกเสนอชื่อให้เข้าทีมสืบสวนพิเศษนี้ธรรมยิ่งไม่พอใจจนความสัมพันธ์ของเราเกือบจบลง

สุดท้ายแล้วธรรมก็กลับมาหาเขา และก็ยังคงพูดเกลี้ยกล่อมให้ลาออกอยู่เป็นพักๆ แบบนี้ตลอดมา

นนท์ไม่รู้หรอกว่าที่ธรรมพูดว่าก่อนที่มันจะสายไปนั้นแปลว่าอะไร แต่ตอนนี้หากถอนตัวออกมาก็คงทำให้คนอื่นวุ่นไปหมด เขามีความรับผิดชอบมากพอและไม่อยากจะทิ้งคดีสะเทือนขวัญไปแบบนี้ ประชาชนเองก็ต่างหวาดกลัว เราต้องประกาศเคอร์ฟิวกันในบางพื้นที่ที่อันตราย ช่วงกลางคืนแทบไม่มีใครพากันออกมาด้านนอก เศรษฐกิจในเมืองที่เกิดคดีขึ้นต่างก็ย่ำแย่เพราะไม่มีผู้คนมาท่องเที่ยวและคนในจังหวัดก็ไม่กล้าออกมาใช้ชีวิต การที่เรายังจับคนร้ายไม่ได้แบบนี้มันมีแต่จะส่งผลเสีย

ต่างประเทศก็เริ่มมีประกาศเตือนเรื่องฆาตกรต่อเนื่องในประเทศไทยแล้วเหมือนกัน หากมีประเทศใดประเทศหนึ่งเริ่มแบนเรา เศรษฐกิจคงพังกว่านี้แน่ๆ มันส่งผลกระทบไปหมดจริงๆ



05.49

นนท์ถูกปลุกด้วยเสียงโทรศัพท์ มือของเขาควานหาโทรศัพท์สะเปะสะปะโดยที่พยายามลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก สุดท้ายแล้วก็เป็นธรรมที่หามันเจอก่อน เขากดรับและวางโทรศัพท์ไว้ข้างหูของนนท์ จากนั้นเจ้าตัวก็ซุกหน้าลงกับแผ่นหลังของเขาอีกครั้ง

“ว่าไง”

“สารวัตรครับมีแจ้งคดีโซ่แดงอีกแล้วครับ”

“ที่ไหน?”

“เทเวศน์ครับ”






ออฟไลน์ dxxyxxtxx

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 5
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: chain #คดีโซ่แดง (บทนำ)
«ตอบ #4 เมื่อ02-02-2022 22:16:36 »

นนท์ไม่เคยคิดเลยว่ามันจะอยู่ใกล้ตัวเขาขนาดนี้

ตึกแถวถัดไปจากห้องของเขาเพียงอีกสองบล็อกถนนนั้นคือสถานที่เกิดเหตุ เขามาถึงก่อนใครเพราะมันอยู่ใกล้เพียงแค่นี้ ชาวบ้านในละแวกที่เริ่มมาตลาดก็เริ่มเดินมามุงดู นนท์สั่งให้ลูกน้องกันระยะออกไปให้ได้มากที่สุด เปลี่ยนมาใส่รองเท้าที่ทางนิติเวชเตรียมไว้ให้ก่อนจะขึ้นไปยังชั้นสอง

สิ่งแรกที่เขาได้พบก็คือกลิ่น

กลิ่นคาวเลือดรุนแรง จนตัวเขาเองต้องกลั้นหายใจและปิดจมูก มีหลายๆ คนที่ต้องวิ่งลงไปด้านล่างเพื่ออ้วกออกมา มันเป็นกลิ่นที่น่าขยะแขยง

สิ่งที่พบได้ต่อมาคือเลือด เลือดนอนเต็มพื้นชั้นสอง เขาต้องเดินไปตามบล็อกที่ทีมงานได้ปูเอาไว้ให้ก่อนหน้านี้

“โดนตัดเส้นเลือดใหญ่อีกแล้วเหรอ?” เขาถาม

“ครับ”

“นอกจากนั้นล่ะ”

“กำลังรอคุณเต้ยครับ”

“เต้ยอยู่ไหนแล้ว”

“อยู่นี่แหละ” เสียงเต้ยดังมาจากทางด้านหลัง เขาขยับตัวไปยังอีกบล็อกหนึ่งเพื่อให้เต้ยได้เดินเข้ามาใกล้ๆ ศพ ชายหนุ่มนั่งยองๆ แล้วเริ่มทำการตรวจสอบ

“มีร่องรอยต่อสู้”

“...”

“เธอเป็นต่างชาติ”

นนท์ไม่ได้สังเกตุเรื่องนี้เลย เพราะผมสีทองของเธอนั้นมันกลายเป็นสีแดงหมดแล้ว

“ตามหาด่วนเลย ตามหาเดี๋ยวนี้!”





“แต่มีรอยฟกช้ำตามตัว ตรงท้องมีรอยใหญ่เกิดจากการชกหลายครั้ง” เต้ยกำลังสรุปให้พวกเราทั้งสี่คนฟัง

“มีร่องรอยการต่อสู้”

“ในเล็บมีอะไรไหม”

“นิ้วถูกตัด”

“...”

“นิ้วมือสิบนิ้วถูกตัด หนังบริเวณฝ่ามือถูกลอกออกเหลือแต่เนื้อ”

“แม่ง” เขมสถบ

“ไม่มีร่องรอยล่วงละเมิดทางเพศ”

“ผมถูกย้อมเป็นสีแดง ไม่ใช่เพราะว่าเลือดไหลหรอกนะ”

“ยังไง”

“มันน่าจะรองเลือดใส่ไว้ในถังในห้องน้ำ จากนั้นก็เอาเลือดในถังเทราดหัว เพราะบริเวณใบหน้าก็มีเลือดเขรอะ ในรูจมูกก็มีเลือดแห้งติดอยู่”

“โรคจิตเกินไปรึเปล่าวะ”

“ตรงคอมีรอยใหญ่อยู่รอยเดียว ตัดเส้นเลือดใหญ่”

“...”

“ตรงมือกับเท้าที่ถูกมัดด้วยโซ่แดง น่าจะถูกมัดตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ ค่อยว่ากันอีกทีตอนส่งศพไปที่นิติเวช”

“แล้วอยู่กลางเมืองแบบนี้ไม่มีคนได้ยินเลยเหรอ?”

“หากล้องวงจรปิดแถวนี้มาให้หมด แล้วพวกคุณไปกับผมที่ศูนย์ใหญ่” ไทน์หันไปสั่งผู้ช่วยของตนเอง ก่อนจะขอตัวออกไปก่อน

“สารวัตรครับ ได้เรื่องแล้วครับ”

“ว่าไง”

“ผู้ตาย คาร่า เวนสันต์ อายุสามสิบสี่ปี ชาวอังกฤษ เดินทางมายังประเทศไทยเมื่อสองวันก่อน เมื่อช่วงเที่ยงคืนที่ผ่านมาเพื่อนๆ ยังติดต่อเธอได้ จากนั้นก็ไม่ได้คุยกันอีกเพราะเธอบอกจะเข้านอนแล้ว โรงแรมที่เธอพักเป็นโฮสเทลใกล้ๆ ตลาด ห่างไปประมาณสองกิโลเมตร”

“ที่โรงแรมว่ายังไง”

“เธอออกจากที่พักตั้งแต่บ่าย จากนั้นก็ไม่กลับเข้ามาอีกเลยครับ ตอนคุยกันกับเจ้าของโฮสเทลเธอบอกว่าจะไปวัดพระแก้วแล้วหาอะไรกินที่ถนนข้าวสาร”

“แล้วเพื่อนที่มาด้วยล่ะ”

“กำลังพาไปที่สน.ครับ”

“ขอบคุณมาก ไปทำงานต่อเถอะ”

“นนท์” คิวเรียกเขา

“ครับ”

“มันถี่ขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ” คิวเอ่ย และเขมกับเต้ยก็พยักหน้าเห็นด้วย

“เก็บหลักฐานให้ได้มากที่สุด แล้วรีบประชุมกันเถอะ” เขาพูดและทุกคนก็ต่างพยักหน้ารับ



ในห้องประชุมต่างเงียบสงัด นนท์รู้ดีว่าต่างคนก็ต่างตั้งรับกับเรื่องที่เกิดขึ้นแทบไม่ทัน โดยปกติแล้วฆาตกรจะเว้นช่วงระยะเวลาไประยะหนึ่งก่อนจะก่อเหตุ แต่ครั้งนี้มันติดกันขึ้นเรื่อยๆ จากเรื่องสุโขทัยมาถึงที่นี่ ห่างกันเพียงแค่สองวันเท่านั้น

แถมครั้งนี้มันโหดเหี้ยมกว่าทุกที

“ตึกหลังนั้นเป็นตึกว่างปล่อยเช่า เจ้าของเป็นหญิงชราเจ็ดสิบแปดปี ตอนนี้เธอพักอยู่กับลูกที่ชลบุรี มีลูกชายอีกคนที่อยู่ในกรุงเทพมาทำความสะอาดเป็นพักๆ”

“แสดงว่ามันงัดเข้าไปงั้นเหรอ”

“ใช่ ตรงประตูด้านหน้ามีรอยงัดแงะ แต่ละแวกนั้นคนที่อยู่ส่วนมากเป็นผู้สูงอายุพอตกกลางคืนก็หลับกันหมด ไม่มีใครสนใจเสียง อีกอย่างแถวนี้มีเสียงรบกวนตลอด จึงแยกไม่ออกว่าเป็นเสียงคนงัดบ้านหรือเปล่า แถมพอบ้านตัวเองไม่ได้โดนงัดก็เลยไม่ได้สนใจบ้านคนอื่น”

“แล้วตอนเกิดเหตุ คนแถวนั้นล่ะ ไม่ได้ยินเสียเลยเหรอ?”

“อาม่าที่อยู่ตึกฝั่งซ้ายบอกว่าไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย ส่วนคุณตาที่อยู่ตึกฝั่งขวาบอกว่าได้ยินเสียงลากถุงอะไรสักอย่าง แต่คิดว่าเป็นพวกคนเก็บขยะมาเปิดถุงขยะหาของ เลยไม่ได้ใส่ใจ”

“แล้วตอนลงมือล่ะ ไม่มีใครได้ยินเลยเหรอ” เขมถาม

“เต้ย พอจะอธิบายได้ไหม?”

“มันตัดลิ้นเธอ”

“...”

“ในร่างกายพบสารที่มีในยาชา คิดว่าน่าจะถูกฉีดยาชาที่ลิ้นก่อนจะตัดออก จากนั้นมันก็ใช้เทปปิดปากเธอไว้ ในหลอดอาหารพบเลือดจำนวนมากคาดว่าพอตัดลิ้นก็ปิดปากทันทีทำให้เธอต้องกลืนเลือดเข้าไป”

“ไม่ใช่คนแล้ว”

“แล้วใครเป็นคนไปเจอ?”

“แม่บ้านที่ลูกชายจ้างให้มาทำความสะอาด เพราะว่าวันนี้มีคนนัดขอดูตึกเช่า เธอเลยเข้ามาทำความสะอาดตอนเช้า แต่พอเปิดประตูเข้าไปก็ได้กลิ่นคาวเลือดคลุ้ง เลยรีบโทรแจ้งตำรวจ”

“มีอะไรอีกไหม”

“มี” คิวตอบ

“ยังไง”

“เธอเป็นคนของ MI6”



จบการประชุมไปได้เพียงแค่สามชั่วโมงเศษ พวกเขาทั้งห้าที่กำลังตามรอยฆาตกรก็ถูกเรียกให้เข้ามารวมตัวกันอีกครั้งที่ห้องทำงานของผบ.ตร.

คนที่ก่อตั้งทีมของเราขึ้นมา

“ที่จริงมันเป็นคดีใหญ่อยู่แล้วพวกคุณรู้ใช่ไหม?”

ปกติแล้ว ภาณุวัตน์ นั้นเป็นคนสุขุมและไม่เคยกดดันลูกน้องของตนเอง นนท์ไม่เคยถูกท่านเรียกมาคุยด้วยน้ำเสียงเช่นนี้มาก่อน จึงทำให้เขาในตอนนี้เริ่มปวดมวลท้องเพราะความกดดันอีกครั้ง

“คนของเราก็สำคัญ ความสูญเสียมันทำให้คนในประเทศเราหวาดกลัวไม่กล้าออกมาใช้ชีวิตปกติกันเป็นปีๆ ตอนนี้มันก็หันไปฆ่าคนประเทศอื่นแทน”

“เข้าใจครับท่าน”

“อังกฤษประกาศอพยพคนในประเทศเขาออกจากประเทศเราแล้ว”

“...”

“ผมรู้ว่าพวกคุณก็เหนื่อยกับการตามล่าพวกมัน ผมรู้ดีว่าคุณเหนื่อยมากสารวัตรนนท์ และพวกคุณทุกคนก็คงเหนื่อยล้ากันหมด”

“...”

“แต่ตอนนี้มันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แล้ว อย่างน้อยคุณควรจะมีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับฆาตกรให้ผมรู้บ้าง”

“ที่จริงมันก็มีครับ” คิวพูด

ทุกคนต่างหันไปมองคิว เพราะทุกครั้งที่ประชุม คิวไม่เคยพูดอะไรเกี่ยวกับฆาตกรนอกจากการสันนิษฐานด้วยปากเปล่าเลย

ร่างสูงเดินไปเปิดโปรเจคเตอร์กลางห้องจากนั้นก็เชื่อมต่อเข้ากับโทรศัพท์ของตนเอง เปิดไฟล์เอกสารที่คนในทีมไม่เคยได้เห็นขึ้นมา

“ต้องขอโทษจริงๆ ที่ไม่เคยบอกพวกคุณ ผมยังไม่มั่นใจ แต่ครั้งนี้มันรุนแรงเกินไปผมคงต้องพูดมัน อันที่จริงคิดจะบอกพวกคุณในประชุมครั้งหน้าอยู่แล้ว”

“ไม่เป็นไรผมเข้าใจ” นนท์ตอบ

“จากเหยื่อทั้งหมด เหมือนจะไม่มีจุดเกี่ยวข้องกันเลย แต่จริงๆ มันมีจุดนึงที่เหมือนกัน สิบเจ็ดรายที่ผ่านมาถ้าไม่นับนายตำรวจ ทุกคนมีจุดเดียวที่เหมือนกัน”

“...”

“ต่อต้านความเชื่อ”

“เด็กด้วยเหรอ?” ไทน์ถาม

“พ่อแม่ของเด็กเป็นพวกต่อต้านความเชื่อ”

“ความเชื่ออะไร?”

“เกี่ยวกับเทพเจ้า”

สไลด์ถัดไปถูกเปิดขึ้น มันเป็นข้อมูลเกี่ยวกับลัทธิบูชาเทพเจ้าของคนเผ่าหนึ่งที่มีมานานในประเทศไทย มันโหดร้ายและถูกประณามเนื่องจากมีการทรมานมนุษย์เกิดขึ้น

“ที่คุณให้ผมหาก็เพราะแบบนี้เหรอ?” ไทน์ถาม

“ขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณตั้งแต่แรก แต่ตอนนั้นผมแค่สงสัย”

“แล้วพอจะระบุกลุ่มได้รึเปล่า”

“ตอนนี้ยังไม่ได้ แต่รู้แค่ว่าเหยื่อทุกคนมีประวัติเคยลบหลู่ลัทธิของพวกเขา ทั้งทางโซเชียลมีเดียและในชีวิตจริง ส่วนเหยื่อคนล่าสุดผมยังไม่มีข้อมูล”

“เป็นไปได้ไหมว่ามันจะเกลียดพวกต่างชาติ”

“งั้นก็คงจะต้องมีฆาตกรคนที่เจ็ดแล้วล่ะ เพราะคนอื่นที่ผ่านมามันไม่เคยทำร้ายต่างชาติเลย”

“ผมคิดว่ามันคงจะมีปัญหาในใจบางอย่าง” เขมพูด “จากที่มันเอาเลือดผมย้อมผมสีทองของเหยื่อ”

“เป็นไปได้”

“แต่คงต้องรอดูข้อมูลของเหยื่อให้มากขึ้นกว่านี้ เราถึงจะสรุปกันได้อีกที”

“ขอบคุณคิวมาก ที่ทำให้เราเริ่มมีหวังอีกครั้ง”

“ครับ”

“ขอบคุณพวกคุณทุกคนที่ทำงานหนัก อย่างน้อยผมก็ยังพอมีอะไรไปบอกให้เขารู้ได้บ้างว่าตอนนี้เราเริ่มจับทางคนร้ายได้แล้ว”

เราคุยกันเรื่องคดีต่ออีกสักพัก จากนั้นก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมา

“คงจะมากันแล้ว” ภานุวัตน์พูดกับตัวเอง “เข้ามาได้” จากนั้นเขาก็ตะโกนบอกคนด้านนอกให้เปิดประตูเข้ามา

พวกเขาทั้งห้าต่างเงยหน้ามองผู้มาเยือนใหม่อย่างพร้อมเพรียง เลขาของท่านผบ.ตร.เดินนำช่างหนุ่มร่างสูงใหญ่เข้ามาสองคน พวกเขามีร่างกายกำยำ หนั่นกล้าม คนหนึ่งสวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีดำและใส่กางเกงยีนส์รองเท้าผ้าใบดูแล้วก็เป็นการแต่งตัวปกติทั่วไป

แต่กับอีกคนหนึ่งที่เดินเข้ามานั้นมันทำให้ทั้งห้ารู้สึกต่างออกไป

เขาเดินเข้ามาด้วยท่าทีสง่างาม ใบหน้าหล่อเหลา ทุกย่างก้าวเดินดูเหมือนผู้ดี เขาสวมสูทที่ดูหรูหราสีกรม กระเป๋าด้านหน้ามีผ้าเช็ดหน้าสอดอยู่ รองเท้าหนังขัดเงาวับ ผมถูกเซ็ตอย่างดี

“ผู้ดีชัดๆ” ไทน์หันมากระซิบกับนนท์

“ส่วนอีกคนดูก็รู้เลยว่าเป็นสายลับ” คิวที่ได้ยินไทน์พูดกับนนท์ก็เสริมต่อ

“ผมขอแนะนำ เจย์” ว่าแล้วภานุวัตน์ก็ผายมือไปยังชายหนุ่มที่แต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ต เขายิ้มให้กับพวกเราทั้งห้าคน

“เจย์ครับ” เขาแนะนำตัวเองเพียงเท่านั้นโดยไม่ต่อประวัติอะไรให้เรารู้

“เจย์มาจาก CIA ทางนั้นขอให้คนของเขาเข้าร่วมทีมสืบสวน” ท่านภานุวัตน์เป็นคนอธิบาย

“ส่วนคนนี้โจ”

“สวัสดีครับ” ชายหนุ่มที่ดูมาดผู้ดีนั้นกล่าวทักทายเพียงสั้นๆ

“สองคนนี้คือคนที่จะมาร่วมทีมกับเราก่อนหน้านี้ เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นทำให้ทั้ง CIA และ MI6 ไม่ไว้ใจการทำงานของเราเนื่องจากอาจจะมีผลกระทบต่อประชาชนประเทศของเขา จึงอนุญาตให้ทั้งสองคนมาร่วมทีมกับเราได้”

“โจทำงานเป็นสายลับให้ MI6 มาหลายปี น่าจะพอช่วยคิวสืบข้อมูลที่ได้มาใหม่ได้นะ”

“ครับ”

“หวังว่าพวกคุณจะทำงานร่วมกันได้นะ”



มันเป็นอีกวันหนึ่งที่หนักหนาสำหรับนนท์ หลังเลิกประชุมครั้งที่สองกับสมาชิกใหม่เขาก็พาร่างอันหนักอึ้งเดินมายังรถของตัวเอง แต่สายตาก็เหลือบไปเห็นร่างของใครบางคนที่คุ้นเคยยืนพิงรถหรูอีกคนนึงอยู่

ธรรม

“รู้ได้ไงว่าจะกลับตอนไหน”

“ไม่รู้หรอก ก็แค่รอเรื่อยๆ”

“ลำบากเปล่าๆ” นนท์ว่าทั้งๆ ที่ปากยังคงยิ้มอยู่ เขาเดินไปหาคนรักและธรรมก็แย่งกระเป๋าหนักๆ ของเขามาถือไว้

“คุณงขับรถไม่ไหว ออกไปตั้งแต่ตีห้า นี่มันจะเที่ยงคืนแล้ว”

“คุณก็โดนปลุกแต่เช้าเหมือนกัน”

“ผมยังได้นอนต่อ แต่คุณไม่”

“งั้นรีบกลับเถอะ พรุ่งนี้ผมต้องเข้าประชุมอีก”

ว่าแล้วเขาก็เดินอ้อมไปยังอีกฝั่ง แต่ก็ดันเหลือบไปเห็นใครบางคนอีกพอดี

โจ

สมาชิกทีมคนใหม่กำลังจ้องมองพวกเราอยู่ตรงบันไดหน้าสำนักงาน นนท์เลยหันไปมองตรงๆ แต่โจก็ไม่หลบสายตาของเขาเลยแม้แต่น้อย

“แปลกคนจริง”

“อะไรเหรอ?”

“เปล่าหรอก”

จนกระทั่งรถของธรรมออกตัวไป โจก็ยังคงมองตามรถของเรา

ทำไมเขารู้สึกแปลกๆ

เหมือนโจไม่ได้มองเขาเลยด้วยซ้ำ

แต่เขาอาจจะคิดมากเกินไป

โจจะจ้องธรรมไปเพื่ออะไรกัน



-------- #คดีโซ่แดง -------



TBC

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด