TricksOfLove ไม่โหดแบบกู ก็เอามึงไม่อยู่สิครับ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: TricksOfLove ไม่โหดแบบกู ก็เอามึงไม่อยู่สิครับ  (อ่าน 4330 ครั้ง)

ออฟไลน์ SweetWasabi

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 25
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
TOL Chapter11

____________________________________________________________________________


ทายตบไฟเลี้ยวซ้าย ชะลอรถเทียบริมฟุตบาทที่มีร่างคุ้นตายืนอยู่ ก่อนลดกระจกลง
"ไปไหนน่ะมิน ให้พี่ไปส่งมั้ย?" ทายถาม กดปลดล็อคประตูให้มินตรา
"อ๊ะพี่ทาย มินกำลังจะไปบริษัทน่ะค่ะ แต่แท็กซี่ไม่ค่อยจะจอดรับเลย" มินตราชะงักนิดหน่อย เมื่อเห็นว่าเป็นใครก่อนจะขึ้นรถ
"ว่าแต่พี่ทายจะไปไหนคะเนี่ย" มินถามคนที่อาสาไปส่งตัวเอง
"พี่ไปบ้านเพื่อนน่ะ มินไปลงหน้าบริษัทสินะ ทางผ่านพอดี" ทายย้ำจุดหมายปลายทางก่อนจะออกรถไป
ดมินตตราพยักหน้ายิ้มแหยๆ ก่อนจะตัดสินใจพูดเรื่องที่กัังวลใจออกมา
"พี่ทาย..คือ  เรื่องหมั้น.." มินตราอ้ำอึ้ง เหลือบมองเสี้ยวหน้าของทายที่กำลังมองถนนข้างหน้าสลับกับกระจกมองข้าง
"ไม่อยากหมั้นใช่มั้ย?" ทายหันมามองหน้าคนข้างๆส่งยิ้มน้อยๆให้ ก่อนจะหันกลับไปสนใจทางข้างหน้าต่อ
"ค่ะ คือมิน.. มินมีคนที่มินชอบอยู่แล้วค่ะ"

เพราะมึงไม่ได้รักมิน และมินเองก็ไม่ได้รักมึง...

คำพูดของมาร์ตินดังขึ้นมาในหัวย้ำเตือนอีกครั้ง มันคือความจริงที่พวกเขานั้นไม่ได้รู้สึกประทับใจอะไรต่อกันขนาดนั้น และเขาเองก็ไม่ได้คิดจะหมั้นหรือเห็นด้วยกับการคุยเรื่องหมั้นของผู้ใหญ่ แค่ผู้ใหญ่เสนอว่าให้ลองคุยๆกันดูก่อน เขาไม่ได้ปฏิเสธหรือตอบรับคำไป ซึ่งเขาเห็นว่ามันก็ไม่ได้เสียหายอะไรที่จะลองคุยดู
เรื่องถอนหมั้นไม่เป็นปัญหาอะไรสำหรับเขา เขาก็เคยคิดจะคุยกับผู้ใหญ่อยู่หลังจากที่ได้ลองคุยกับมินตราแล้ว เขายอมรับว่าหัวเสียกับการโดนสั่งให้ถอนหมั้น ไม่อยากก้มหัวให้แต่ก็ไม่อยากยุ่งเกี่ยวอีก... เอาเถอะ
"อีกอย่าง พี่ทายเองก็คงไม่ได้ชอบมิน.. มันคงจะดีกว่า ถ้า.." มินตราพูดต่อ เธอกำมือเข้าหากันแน่น
"ถ้าเรายกเลิกการหมั้น.." ทายต่อให้ ก่อนจะยกยิ้มหยันให้ตนเอง ถ้าเขาเลือกที่จะคัดค้านแต่แรกก็คงไม่วนมาเจอมาร์ตินอีก อย่างน้อยมันก็จบที่คืนนั้น หรืออย่างมากก็จบที่เฟดตัวจากปาร์ตี้เฮียเพลิงกับกลุ่มเพื่อน ทายถอนหายใจเบาๆก่อนจะปัดความคิดต่างๆทิ้ง
"เดี๋ยวพี่คุยกับผู้ใหญ่เอง ..อย่ากังวลเลย" ทายพูดแค่นั้น เอื้อมมือไปยีหัวมินตราเบาๆอย่างให้สัญญาว่าเขาจะจัดการให้เอง
มินตรายิ้มรับน้อยๆ ในใจนึกโล้งใจไม่น้อยคลายความกังวลไปได้มาก การพูดคุยตรงๆอาจจะกดดันอยู่บ้างแต่ก็ทำให้เข้าใจกันง่ายๆมากขึ้น
ถึงแม้หลังจากนั้นตลอดทางจะมีแต่ความเงียบ แต่ไม่ได้เป็นความเงียบที่น่าอึดอัดใจสำหรับทั้งทายและมินตรา เพราะต่างคนต่างจมอยู่กับความคิดของตัวเอง

...

"จอดส่งมินข้างหน้านี่แหละค่ะ" มินตราเอ่ยบอกเพราะไม่อยากให้ทายเสียเวลาเลี้ยวไปยูเทิร์นอีกรอบ ทายตบไฟเข้าจอดชิดขอบฟุตบาทหน้าบริษัทใหญ่
"แน่ใจนะว่าจะไม่ให้พี่ขับไปส่งข้างใน?" ทายถามย้ำอีกครั้ง
"ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะคะพี่ทาย ที่มาส่งมิน มินไปแล้วค่ะ" มินตรายิ้มรับ พยายามเปิดประตูแต่เปิดไม่ออก
"หืม? เป็นอะไรน่ะมิน" ทายถามเมื่อเห็นมินพยายามผลักประตู
"เปิดไม่ออกน่ะค่ะ" มินตรายิ้มแหยๆส่งให้
"มา พี่ดูให้" ทายปลดเข็มขัดก่อนจะเอี้ยวตัวเอื้อมมือไปเปิดประตูฝั่งตรงข้าม ทายพยายามอยู่สักพักจึงเปิดออกได้ ทายถอยกลับมานั่งประจำที่คนขับตามเดิม
"ขอบคุณอีกครั้งค่ะ เดินทางดีดีนะคะ" มินบอกขอบคุณพร้อมส่งยิ้มให้ก่อนจะลงจากรถและเดินเข้าบริษัทไป
"คงต้องเข้าอู่สักหน่อยแล้ว" ทายว่าออกมา ก่อนจะเช็คประตูอีกรอบ
ตินนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างร้านกาแฟข้างบริษัทเขา จิบกาแฟไปเรื่อยอย่างไม่เร่งรีบ ก่อนจะมองไปเห็นรถคันคุ้นตาแล่นเข้าจอดเทียบริมฟุตบาทหน้า ซึ่งเขาก็สามารถเห็นคนในรถได้แม้จะไม่ชัดมากนักก็พอดูรู้ว่าเป็นใคร ภาพที่ทายเอี้ยวตัวคร่อมทาบน้องสาวเขาทำให้เขาโมโหจนแทบอยากจะพังร้าน
"กูเตือนมึงแล้วนะไอ้ทาย!!!" เมื่อเห็นว่าน้องสาวเดินเข้าบริษัทไปแล้วมาร์ตินจึงลุกเดินออกจากร้านไปทันที

ก๊อกๆ..

เสียงเคาะกระจกฝั่งคนขับดังขึ้นเรียกให้ทายเงยหน้าขึ้นมอง แต่เห็นเพียงสูทไม่เห็นหน้าคนเคาะจึงลดกระจกลงเพื่อคุย
"มีอะไรรึเปล่าครับ?" ทายถาม แต่ไร้เสียงตอบรับ ก่อนที่ทายจะทันได้พูดอะไรต่อ ประตูรถก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรงโดยไม่กลัวว่ารถเขาจะพัง พาลให้เขายิ่งหัวเสียไปกันใหญ่
มันเรื่องบ้าอะไรวะ..
ทายที่กำลังจะลงจากรถแต่ชะงักทันทีเมื่อเห็นว่าคนนั้นเป็นใคร ตินกระชากแขนทายให้ออกมาจากรถก่อนจะเบียดตัวเข้ายึดครองตำแหน่งคนขับ
"ลงจากรถกูเดี๋ยวนี้!" ทายจะเปิดประตูแต่เปิดไม่ออกเพราะอีกคนดึงไว้ เขากำลังมึนงงกับเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึง ไม่คิดว่าจะเจออีก
"ขึ้นรถ" ตินสั่งเสียงนิ่ง
"เรื่องเหี้ยไรวะ!?!" ทายสบถอย่างหัวเสีย
"ขึ้นรถ อย่าให้กูต้องพูดอีกรอบสาม" ตอนมองไปถนนข้างหน้าอย่างพยายามสงบสติอารมณ์ตน ทายจำต้องยอมขึ้นรถอย่างช่วยไม่ได้ เพราะเริ่มมีคนมองแล้ว
"มีอะไรกันหรือเปล่าครับ" รปภ.ข้างหน้าบริษัทเดินมาถามเมื่อเห็นว่ารถของทายจอดนานแล้วและดูเหมือนจะมีเรื่อง
"ไม่มีอะไรครับ เพื่อนผมแวัมารับน่ะ" ตินพูดก่อนจะออกรถทันทีที่ทายนั่งประจำที่เสร็จ
"มึงจะพากูไปไหน!" ทายตะคอกถามอย่างหัวเสียกับความเงียบและสถานการณ์ที่เขาไม่เข้ามจว่ามันจะมาวุ่นวายอะไรกับเขาอีกนักหนา
".." ตินไม่ตอบทำเพียงมองถนนข้างหน้า ขบกรามแน่นจนนูนเป็นสัน
"มีเหี้ยไรก็พูดมาเลยเถอะ สัส มาวุ่นวายเหี้ยไรกับกูนักหนาวะ!!" ทายพ่นคำหยาบออกมาด้วยอารมณ์เดือดดาล
".." ไม่มีสัญญาณใดตอบกลับมา
ทายพ่นลมหายใจออก ข่มอารมณ์ตนเองทั้งไม่เข้าใจทั้งโมโหหัวร้อนไปหมด  แต่อีกคนก็เอาแต่เงียบ ก่อนจะนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างสะกดกั้น

....

"กูบอกแล้วว่าอย่ายุ่งกับน้องกู!!" ตินตะคอกทันทีที่ใช้กำลังลากทายขึ้นมาคอนโด ตินปล่อยหมัดลุ่นๆใส่หน้าทายจนทายล้มลงไปที่พื้นก่อนจะลุกขึ้นตั้งหลัก ทายยกมือเช็ดเมื่อรับรู้ได้ถึงอาการเจ็บแปลบตรงมุมปากและคาวเลือดที่ไหลเข้าปนกับน้ำลาย แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง
"อยู่แบบสงบดีดีไม่ชอบใช่มั้ย? หรือมึงคิดจะท้าทายกู?" ตินกระชากคอเสื้อทายเข้าหาตัว มือกำคอเสื้อแน่น
ทายผลัักร่างหนาของตินออกก่อนจะซัดหมัดเข้าใส่อีกคนอย่างไม่ยินยอมจะโดนกระทำอยู่ฝ่ายเดียว
"กูทำเหี้ยไรห้ะ?!!" ทายตะคอกกลับอย่างเหลืออด
ไอ้สัส กูอยู่ของกูดีดีก็ลากกูมากระทืบ
"มึงรู้ดีอยู่แก่ใจ!" ตินกลืนน้ำลายปนเลือดลงคอเดินเข้าประชิดร่างทาย ที่ผงะถอยหลัง ตินกระชากทายมาเหวี่ยงร่างอีกฝ่ายลงที่โซฟาก่อนจะตามเข้าคร่อมไว้
"เหี้ย มึงจะทำอะไร!?" ทายใช้มือดันไหล่ตินไว้ พยายามขืนตัวให้หลุดจากการโดนคร่อมกักไว้
"ทำให้มึงเลิกยุ่งกับน้องกูไง!" ตินว่าเสียงเหี้ยม สอดแขนกดไหล่ทายไว้ให้แนบกับพนักพิงโซฟา อีกข้างกดลงกับโซฟา ก้มลงกัดซอกคอทิ้งรอยฟันช้ำๆไว้
ทายดีดตัวหวังให้หลุด ยกขาขึ้นได้เลยใช้ดันตัวตินไว้ ด้วยความแคบของโซฟาทำให้เข่าตินลื่นเป็นผลให้ตินเสียหลัก ทายยกเท้าขึ้นถีบตินออกจากตนจนร่างของตินร่วงจากโซฟาไป

ตึง..

เสียงหัวตินฟาดเข้ากับขอบโต๊ะ ทายชะงักหันไปมองนิดๆ ก่อนจะรีบลุกขึ้นเพื่อจะออกจากห้อง แต่ตินไวกว่า กระชากผมและลากทายเข้าไปในห้องนอนก่อนจะจับทายกดลงบนเตียง ฉีกกระชากเสื้อทายออกแล้วมัดมือทายยึดไว้กับหัวเตียง
"เหี้ยเอ้ย ปล่อยกูไอ้สัส!" ทายสบถด่า เขาจะทำอะไรได้ถ้าต้องถูกมัดมือไว้แบบนี้..
".." ตินไม่ต่อคำ ปลดกระชากกางเกงรวมถึงชั้นในของทายออก ความเย็นวูบเข้าปะทะจนทายเตะขาสะเปะสะปะขัดขืนแต่ไม่เป็นผล
"ไอ้เหี้ย อุ่ก!.." ตินเอาเศษผ้าที่เหลืออุดปากทายไว้
"รอร้องทีเดียว กูรำคาญ.." ตินว่าเสียงเย็น ก่อนจะจัดการกับเสื้อผ้าของตน



...

ออฟไลน์ SweetWasabi

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 25
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
TOL Chapter12
________________________________________________________________________________________


"รอร้องทีเดียว...กูรำคาญ" ตินยิ้มเหี้ยม ก่อนจะจัดการกับเสื้อผ้าของตน ตินนั่งแทรกตรงหว่างขาทายและดันขาทั้งสองข้างตั้งขึ้นเผยให้เห็นช่องทางที่ดูคับแน่นขมิบตัวถี่ๆ ถ้าไม่มีอารมณ์ร่วมท่าจะเข้ายาก...ตินคิด แต่ตินกลับมีอารมณ์ตั้งแต่เห็นช่องทางรักของทายอาจจะเป็นเพราะเขาเคยเข้าไปสัมผัสความนุ่มแน่นนั่นจนเสร็จสมไปแล้ว เขาให้เหตุผลตัวเองแบบนั้น ทายเริ่มดิ้นรนอีกครั้งแม้จะรู้ว่าหนีไม่รอด แต่คงดีกว่านอนรอชะตากรรมอย่างเดียว

"อ่อยอูไอ้อัด!! อื้ออ ไอ้เอี้ยเอ้ย!" ทายก่นด่า ก่อนจะหอบหายใจหนัก ตินปลุกเร้าอารมณ์ทายด้วยการจับแท่งร้อนทั้งสองอันไว้ด้วยกันก่อนจะรูดชักช้าๆก่อนจะถี่ขึ้นเป็นจังหวะเร่งเร้า ทายใช้เท้าดันหน้าขาตินให้ผละออกแต่ไม่เป็นผล แท่งร้อนของทายเริ่มตื่นตัว แม่งเอ้ย มามีอารมณ์เหี้ยไรตอนนี้...ทายสบถในใจอย่างหัวเสีย ทายเริ่มรู้สึกเสียวกับการรุกรานจากสัมผัสของติน ทายถีบดันหน้าขาตินอีกรอบทำให้ตินชะงักมือที่กำลังรูดรั้งแท่งร้อน

"ถ้ามึงไม่ยุ่งกับน้องกูมึงก็คงไม่อยู่ในสภาพนี้หรอก"

เหี้ยเถอะ แค่ไปส่งมินตรากูก็ผิด แม่งเอ้ย!!

ต่อไปเขาต้องทำเป็นไม่รู้จักมินตราเลยหรือเปล่า ทายคิดอย่างหัวเสียเท้าก็ดันหน้าขาตินให้ออกห่างตน ตินจับขาทายขึ้นพาดบ่าแล้วดันตัวเข้าหาทายจนหัวอีกคนโขกเข้ากับหัวเตียงก่อนจะจับแท่งร้อนจ่อที่ช่องทางรักแล้วดันเข้า

"อึ่ก!" ทายสะดุ้งสุดตัวเมื่อรับรู้ได้ถึงความเจ็บปนจุกจากการโดนรุกล้ำช่องทางด้านหลังของตน ทายพยายามขยับสะโพกหนีการรุกรานที่ความปวดร้าวเริ่มแผ่ซ่าน ในสายตาตินคล้ายอีกคนกำลังยั่วอารมณ์อยากของเขาอย่างไรอย่างนั้น เอวที่ส่ายหนีเหมือนกำลังยั่วเย้าสำหรับติน ติ่นตัวเต็มที่ ความอยากมากกว่าความโมโหที่มีซะอีก

ตินดันแท่งร้อนเข้าในช่องทางได้แค่ส่วนหัวเท่านั้น ทายสะบัดตัวดิ้นคล้ายโดนของร้อน ตินจับแท่งร้อนของทายรูดชักเพื่อปลุกเร้าทำให้ช่องทางคับแน่นค่อยๆกลืนส่วนแข็งขืนของเขาเข้าไป ตินดันแท่งร้อนของตนเข้าไปจนลำทายสะดุ้งชักขาข้างที่พาดไหล่แกร่งกระแทกไหล่แกร่งแต่ทำให้ตินผงะไปเล็กน้อยเท่านั้น

"ฮึ่มม.." ตินครางในคออย่างพอใจ เพราะความคับแน่นอุ่นนุ่มกำลังตอดรับตัวตนเขาถี่ๆ ตินแช่แท่งร้อนไว้สักพักก่อนจะเริ่มขยับสะโพก

"อื้อ..อึ่ก!" ทายกัดผ้าแน่นความอึดอัดเสียดจุกในทีแรกเริ่มเบาบางความเสียวซ่านแผ่เข้าแทรกเมื่อท่อนร้อนโดนจุดกระสันในช่องทางข้างในตัว ทายกลั้นเสียงไม่ให้ตัวเองหลุดครางออกมา ไม่อยากยอมรับในสัมผัสที่สอดลึกพาเสียวกระสันอยาก

"ร้องซะสิ อื้มม" ตินโน้มตัวลงหาดึงผ้าที่มัดปากทายไว้ออกให้เอวขยับดันกลางกายเข้าลึก ช่องทางของทายตอดรัดแท่งร้อนของเขาไม่หยุดสัมผัสสอดประสานวาบหวามในท่วงท่าหยาบโลนทำให้เผลอใจอยากได้อีก คล้ายคนขาดเพียงแก้วเดียวไม่พอให้ดับกระหาย

"อ่ะ.. ไอ้เหี้ย อึ่ก!.. ปล่อยกู" ทายออกปากด่าทันทีที่ตินปลดพันธนาการปากให้ ทายอยากขยับตัวหนีแต่ทำไม่ได้อย่างหวังเพราะร่างหนาคร่อมดันร่างเข้าหาไม่ห่าง ขาข้างนึงติดพันไหล่กว้างอีกข้างโดนมือหนากดหน้าขาแยกลงแนบกับเตียงให้รับสัมผัสลึกล้ำ ทายทำได้แค่เอามือดันหัวเตียงเพื่อกันไมม่ให้หัวโขกซ้ำอีกเมื่อตินขยับสะโพกสอดใส่เร่งจังหวะถี่ขึ้น

"อ่าา.. ปากบอกให้ปล่อยแต่ตรงนี้ตอดซะถี่เลยนะ หึ!" ตินว่าหยันกระแทกย้ำในตอนที่บอกว่าตรงไหนตอบรับเขา ทายกัดฟันกลั้นเสียงไว้คิ้วขมวดมุ่นลมหายใจสะดุดกับจังหวะกระแทกกระทั้นที่นำพาเข้าหาความเสียวซ่านที่น่าอับอาย ตินขยับสะโพกถี่ขึ้นตามอารมณ์ยิ่งขยับช่องทางคับนั่นก็ยิ่งตอดรับจนเขาแทบจะทนไม่ไหว

"อื้ออ ..อ่ะ เหี้ย! กู..ไปทำอะไร..ให้ ม มึง อ่าา.." เมื่อเปิดปากต่อว่าอย่างเหลืออดเสียงครางที่เก็บกลั้นไว้ดังเล็ดลอด อีกฝ่ายเร่งเร้าจังจังหวะคล้ายได้ใจ ทายนิ่วหน้าเพราะความจุกเข้ากลับมาอีกครั้ง ขาที่พาดไหล่กว้างเริ่มตกลงมา ตินใช้ท่อนแขนสอดรับไว้มือประคองบีบเค้นสะโพกแน่นของทายขับเคลื่อนเอวสอบใส่ไม่คิดจะผ่อนพัก

"มึงจูบน้องกู! ฮึ่มม!! กูเคยบอกว่าไม่ให้ยุ่ง อ่าา.." ตินครางต่ำในคอ พอนึกถึงภาพตอนเย็นพาลให้อารมณ์คุกรุ่นกลับเข้ามาอีกครั้ง จังหวะขยับสะโพกสดใส่เปลี่ยนเป็นกระแทกกระทั้น ทายเม้มปากแน่นเพราะความจุกเข้าแทนที่ความเสียวซ่าน แข้งขาเริ่มหมดเรี่ยวแรง สะโพกมีความเจ็บเสียดเข้าครอบคลุม

"ก..กูไม่ได้ ท ทำ อึ่ก! ปล่อยกู กู..จุก" ทายปฏิเสธข้อกล่าวหามือเกาะหัวเตียงแน่นพยายามอีกครั้งที่จะขยับตัวหนีแต่ก็ไร้ผลเพราะตินจับล็อกสะโพกตนไว้อยู่

"กูเห็นกับตา มึงอย่ามาตอแหล!" ตินปล่อยท่อนขาทายลง มือสองข้างจับสะโพกแน่นของทายกระแทกแทงกลางกายแข็งขืนเข้าใส่ช่องทางรักด้วยอารมณ์ เสียงเนื้อกระทบกันปนเสียงครางที่สะกดกั้นไม่ไหวดังขึ้นในโสต เม็ดเหงื่อผุดเกาะพราวตามตัวคนทั้งสองคล้ายพึ่งออกกำลังมาหมาดๆ

"กูไม่ได้ทำ..อื้ออ!" ทายปฏิเสธคำเดิม ตินไม่ใส่ใจขับเคลื่อนสะโพกแน่นต่อไปอย่างหนักหน่วง ทายอึดอัดในกายจังหวะกระแทกหยาบโลนส่งสัมผัสเสียดเจ็บปนเสียวซ่านยากแยกออก ช่องทางคับขมิบตอดรัดแท่งร้อนของตินถี่ ตินเร่งจังหวะไม่ผ่อนก่อนจะเสร็จสมหลั่งน้ำในช่องทางที่บีบรัดไม่หยุดกระแทกทั้นอัดกลางกายเข้าใส่ช่องทางตอดรัด ทายปลดปล่อยโดยที่แท่งร้อนไม่ได้โดนกระตุ้นแม้แต่น้อยเขานอนหอบหายใจหนักให้เซ็กศ์ที่พึ่งจบลง ความเสียดเจ็บเข้าครอบคลุมด้านหลังที่มีท่อนร้อนแช่ค้างอยู่

"ป ปล่อยกู" ทายเรียกร้องเมื่อบทสวาสจบลง ตินโน้มตัวไปปลดปล่อยพันธนาการข้อมือให้คนใต้ร่างโดยที่กลางกายยังเชื่อมต่อทำให้สัมผัสล้ำลึกพุ่งเข้าใส่

"อื้อ ไอ้สัส" ทายหลุดครางเพราะความกระสันเสียวสายหนึ่งเข้ากระแทก มือที่ถูกปลดพันธนาการทุบเข้าไหล่แกร่งคนเหนือร่างแต่คงไร้เรี่ยวแรงเกินไปเพราะอีกฝ่ายไม่สะทกสะท้านอะไร ตินรับรู้ได้ถึงจังหวะตอดรัดที่ระรัวตอนเขาเผลอดันกายเข้าแนบชิด มือทายที่เปลี่ยนไปดันไหล่หนาหวังให้ออกห่างแทนถูกจับกดลงกับเตียง

ความโมโหเดือดที่ตินเคยมีเริ่มจางหายหลังปลดปล่อยไปแล้ว ความกระสันอยากเริ่มเข้ามาทักทายอีกครั้งเขาลงมือต่อทันทีโดยที่ทายไม่ทันตั้งรับเพราะเขานึกว่ามันจบลงแล้วแต่นั่นเป็นเพียงความคิดเขาฝ่ายเดียว ตินคล้ายคนกระหายอยากหนักกระแทกกระทั้นจนเสร็จสมไปหลายรอบ ทายพยายามดิ้นรนขัดขืนแต่นั่นก็ไม่เป็นผลเพราะยิ่งทำเขายิ่งไร้เรี่ยวแรงต่อต้านไหนจะยังสัมผัสที่มอบความกระสันเสียวสูบเรี่ยวแรงเขาให้หมดแรงขืน สติจมหายไปในสัมผัสสุดท้ายที่เข้าถึงโสตประสาททายเป็นความเสียวซ่านที่น่าอับอาย



กิจกรรมบนเตียงจบไป สองร่างบนเตียงกว้างแยกจาก ผ้านวมผืนหนาถูกดึงมาปกคลุมป้องกายจากความหนาวเย็นของแอร์





"กูไม่ได้ทำ.." เสียงแผ่วแว่วมาในโสตปลุกตินให้รู้สึกตัว ตินกระพริบปรับสายตา ก่อนจะหันมองคนที่นอนร่วมเตียงอยู่ข้างกาย คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเมื่อจับใจความได้

ตินหยิบบ็อกเซอร์มาใส่แล้วเดินหาโทรศัพท์จนไปพบเข้าที่ห้องรับแขกด้านนอก เขากะจะโทรเข้าบริษัทลางานเพราะตอนนี้สายมากแล้ว เมื่อปลดล็อกแล้วเห็นแจ้งเตือนสายไม่ได้รับของมินตราจึงกดโทรออกหาน้องสาวทันที

"ติน! หายไปไหนเนี่ย เมื่อวานมินไปหาที่บริษัทมาแต่ไม่เจอ โทรไปก็ไม่รับอีก" มินว่าทันทีที่กดรับสายเขา ตินนวดขมับเบาๆไล่ความเพลียก่อนจะเดินเข้าห้องนอน

"กลับคอนโดแล้.. เมื่อวานปิดเสียงตอนเข้าประชุมเลยไม่ได้ยินน่ะ" ตินตอบไปตามความจริง ก่อนจะเงยหน้าไล่สายตามมองร่างหนาของทายที่นอนอยู่บนเตียงกว้าง

"เราก็อุตส่าเป็นห่วง แล้วนี่ไปทำงานรึยัง จะสายแล้วนะ" มินตราถามมกลับ

"ไม่อ่ะ ลาพ่อให้หน่อย เอ้อมิน เมื่อวานมีใครทำอะไรมมินมั้ย" ตินถามในเรื่องที่คาใจ ตามองใบหน้าทายที่ขมวดคิ้วมุ่นปากพร่ำละเมออะไรสักอย่างที่เขาจับใจความไม่ได้แต่พอจะเดาได้ว่าอะไร

"อะไร? ใครทำอะไร? ไม่มีนะ มินไม่เข้าใจ" มินตราถามกลับงงๆในคำถามของพี่ชาย

"พี่เห็นไอ้ทายจูบเราบนรถ" ตินบอกในสิ่งที่ตนเห็นก่อนจะเดินไปคุยที่ระเบียง

"จูบ? บ้า! จูบอะไร ไม่มี ตินไปเอามาจากไหน?" มินตราปฏิเสธ

"พี่นั่งอยู่ที่ร้านกาแฟหน้าบริษัท เห็นไอ้ทายมันจูบเราก่อนจะลงจากรถ.."ตินเล่า มินคงไม่โกหก

"บ้าละ! พี่ทายไม่เคยจูบมินเลยนะ เอ๊ะ! หรือว่าจะเป็นตอนนั้น มินเปิดประตูไม่ออกพี่ทายเลยเอี้ยวตัวมาเปิดให้ สงสัยจะใช่แน่เลย ตินเข้าใจผิดแล้ว" มินตราตอบมายาวๆ ตินพลันรู้สึกเหมือนโดนตีแสกหน้าก่อนจะหันไปมองร่างที่นอนอยู่บนเตียงในห้อง เป็นเขาที่เข้าใจผิด..

"อ่อ อืม ฝากลางานด้วยนะมิน" ตินว่าแล้วตัดสายไปไม่รอให้มินตราตอบรับหรือถามอะไรต่อ

ตินเดินไปนั่งบนเตียงก่อนจะนอนตะแคงข้างมองหน้าของทายที่ยังขมวดคิ้มุ่นไม่คลาย ตินเผลอเอานิ้วไปจิ้มกดนวดให้อย่างจะขอโทษ ความรู้สึกผิดที่ทำกับทายตีตื้นขึ้นมา ทายหันหน้าหนีสัมผัสจากนิ้วของตินทั้งที่ยังหลับอยู่แต่คิ้วที่ขมวดอยู่ก็คลายไปแล้ว ตินถอนหายใจหนักมือดึงรั้งผ้าห่มผืนหนาขึ้นคลุมให้จังหวะมือหนาสัมผัสโดนหัวไหล่ทายขยับตัวพลิกห่างก่อนจะกระชับผ้าห่มที่คลุมตัวอยู่

"ขนาดหลับยังเล่นตัวอีก..." ตินพึมพำเบาๆ ทิ้งตัวลงนอนหงายก่อนจะหลับลงไปในเวลาไม่นานเพราะความเพลียจากการใช้เรี่ยวแรงเกือบค่อนคืน


..........

ออฟไลน์ analogue

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-3
ขอบคุณครับ รอติดตามๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27-11-2021 16:01:35 โดย analogue »

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0

ออฟไลน์ analogue

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-3

ออฟไลน์ analogue

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-3
แวะมาส่อง

ออฟไลน์ evanescence_69

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 186
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-3
หาย โดนเทแล้วรึ

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0
ผมมารอพี่ที่ท่าน้ำทุกวันเลยนะ

ออฟไลน์ analogue

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-3
รอด้วยครับ

ออฟไลน์ analogue

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-3
แวะมาส่องวันคริสต์มาสครับ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ analogue

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-3
หายไปเลย

ออฟไลน์ analogue

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-3

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด