The Dominant เจ้า (ของ) หัวใจ ❤ CHAPTER 11 : The Answer. 15.05.21
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: The Dominant เจ้า (ของ) หัวใจ ❤ CHAPTER 11 : The Answer. 15.05.21  (อ่าน 2485 ครั้ง)

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5406
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +194/-19
 :laugh:




ชอบบบบบ ๆๆๆ

ออฟไลน์ pepperpro

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 101
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
อ่านแล้ว หลงรักตัวละคร และโครงเรื่องมากเลยครับ

นายอัค นายมันร้าย อยู่ๆก็รุกแรงมาก สงสารก้องเขาด้วยสิ


ออฟไลน์ คุณเจ้

  • Follow your heart, but take the brain with.
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 540
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +263/-8


CHAPTER 11 : The answer.




21.00 น.
   

ติ๊ง!
   

ก้องก้าวเท้าออกจากลิฟต์หลังจากประตูลิฟต์เปิดออก ไฟในห้องโถงเปิดสว่าง โซนห้องแกลเลอร์รี่มีไฟสีส้มนวล ๆ เปิดอยู่หนึ่งดวง เจ้าของห้องหันมองไปรอบ ๆ ก็ไม่พบร่างของรูมเมท ก้องวางพวกบอร์ดวาดภาพ แฟ้มงาน และสมุดแบบร่างที่แบกมาจากออฟฟิศไว้บนเค้าน์เตอร์นั่งกินข้าวในครัว เขาเปิดตู้เย็นหยิบน้ำมัลเบอร์รี่ออกมาเทใส่แก้ว พอยกขึ้นดื่มก็รู้สึกถึงความหวานแสนสดชื่น
   

“กลับมาแล้วเหรอ”
   

พุก!
   

น้ำที่กำลังไหลเข้าปากกระฉอกกลับเข้าไปในแก้วด้วยความตกใจ ก้องหมุนตัวไปมองด้านหลังก็เจออัคราพันผ้าขนหนูผืนเดิมรอบเอว บนหัวเปียกหมาด ๆ บนคอมีผ้าขนหนูผืนเล็กคล้องอยู่
   

“ตกใจหมดเลย” ก้องหยิบทิชชูมาเช็ดรอบปาก อัครายิ้มขำน้อย ๆ และก้าวเท้ามานั่งบนเก้าอี้ด้านนอก
   

“ฉันนึกว่าคุณกลับไปแล้วซะอีก”
   

“กลับไปแล้ว แล้วก็กลับมาอีก” ก้องย่นคิ้ว
   

“แวะมาอาบน้ำหรือว่ายังไง”
   

“ไปรับไอ้มังกรมาอยู่ด้วย…” เจ้าของห้องยกคิ้วขึ้น อัคราเม้มปากและมองหน้ากิดากรตาปริบ ๆ
   

“…ขอนอนด้วยอีกคืนได้มั้ย” ก้องดึงคิ้วลงและเปลี่ยนเป็นขมวดเข้าหากัน ริมฝีปากยิ้มอย่างงง ๆ
   

“คุณหลบเจ้าหนี้หรือกลัวผีในห้องตัวเอง” พระเอกหนุ่มขำอ่อน ๆ
   

“มังกรมันคิดถึงครีม” ดีไซน์เนอร์หนุ่มเบ้ปากนิดหน่อย
   

“อ๋อเหรอ…” อัคราพยักหน้าหงึก ๆ ก้องมองด้วยความหมั่นไส้เล็ก ๆ
   

“…นอนไปเถอะ ฉันไม่หวงเตียง” รูมเมทของก้องคลี่ยิ้ม
   

“ขอกอดคุณอีกได้เปล่า” สิ้นเสียงของอีกฝ่าย ก้องก็เม้มปากและทำหน้าครุ่นคิด เขาวางแก้วในมือลงบนเค้าน์เตอร์ ดันตัวขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้และมองอัคราด้วยสายตาจริงจัง
   

“คุณอัค ฟังฉันนะ ฉันเต็มใจช่วยเหลือคุณจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องคดีหรือเรื่องที่จะผลักดันคุณกลับเข้าวงการ…” อัครานั่งฟังนิ่ง ก้องนึกเปลี่ยนประโยคในหัวตัวเองอย่างรวดเร็ว
   

“…ฉันเข้าใจถูกมั้ยว่าคุณกำลังเอาใจฉัน” พระเอกหนุ่มทำหน้าไม่แน่ใจนัก
   

“คุณไม่ชอบเหรอ” ก้องอึกอักนิดหน่อย
   

“มันก็ดี ก็ชอบ แต่ถ้าคุณทำเพื่อให้ เอ่อ เรียกว่าอะไรล่ะ ให้ฉันหลงใหลในตัวคุณ แล้วเปย์ให้…” ก้องรู้สึกคาใจ


“…คือมันใช่ทางคุณเหรอ”
   

“คุณบอกว่าคุณอยากเลี้ยงต้อยไม่ใช่รึไง” กิดากรอ้าปากหวอ อัครายักคิ้ว วูบหนึ่งก้องรู้สึกผิดหวัง ใจมันวับแล้วก็วูบไปวูบมาก่อนจะเต้นด้วยจังหวะแปลก ๆ เขาคลี่ยิ้มอ่อน ๆ มองหน้าคนตรงข้ามด้วยสายตาหม่นนิดหน่อย
   

“คุณอยากรับข้อเสนอนั้นแล้วเหรอ” อัคราส่ายหัว แต่ก้องกลับไม่ดีใจ เขามองดวงตาคู่คมคู่นั้นสักพักก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ
   

“นี่ ไม่จำเป็นหรอก ฉันจ้างงานคุณ นั่นหมายความว่าคุณจะได้เงิน แล้วเดี๋ยวพอกระแสคุณเริ่มดีขึ้น คุณก็จะมีงานอีกมากมายเข้ามา ขอแค่คุณอย่ากลับไปเป็นเหมือนเดิม”
   

“คุณก้อง…” อัคราเอ่ยเสียงทุ้ม มองโครงหน้าสวยสายตาอ่อนละมุน
   

“…ผมเองก็ไม่รู้ว่าผมเป็นอะไร แต่ตั้งแต่วันที่ผมกอดคุณ ผมรู้สึกดีมาก…” ก้องกะพริบตาปริบ อัครายังคงมองหน้าเขาอย่างสุขุม
   

“…ผมเลยอยากอยู่ใกล้คุณ อยากรู้ว่าที่ผมเป็นอยู่ตอนนี้ มันคืออะไร” อัครามองหน้ากิดากรด้วยสายตาไม่ล้อเล่นหรือหยอกเอิน
   

“แล้วฉันต้องทำยังไงเพื่อให้คุณได้คำตอบ”
   

“แค่เป็นคุณ แค่อยู่กับผม ได้มั้ย” ก้องยกมุมปากทั้งสองข้างขึ้นเป็นรอยยิ้ม เขาพยักหน้าสองสามครั้ง อัคราคลี่ยิ้มอ่อนโยน
   

“ไม่เอาเงิน?” อัคราคลี่ยิ้มขำ
   

“ถึงตอนนี้ผมจะถังแตก แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นอดตายหรอก…” จากยิ้มขำเปลี่ยนเป็นยิ้มขื่น
   

“…เทียบกับที่ผมเคยผ่านมาไม่ได้เลยสักนิด ตอนนี้ถือว่าดีกว่ามาก แต่ผมก็อยากให้ดีขึ้นกว่านี้” แม้จะสงสัย แต่ก้องก็ไม่อยากจะก้าวก่ายและล่วงล้ำไปมากกว่านี้
   

“คุณจะสมปรารถนาแน่นอน”
   

“แต่ผมนอนกับคุณได้นะ แบบไม่ต้องจ่ายค่าตัว” ก้องขมวดคิ้ว อัคราคลี่ยิ้มกว้างหน้าตาทะเล้น
   

“ฉันขอคุณเวอร์ชั่นพูดน้อย ๆ กลับมาได้มั้ย” พระเอกหนุ่มหัวเราะ
   

“ทำไมล่ะ ไม่ชอบผู้ชายอารมณ์ดีเหรอ”
   

“ดีไปอะ ฉันเริ่มระแวงละ” ก้องสั่นหัวแสร้งทำหน้าว่ากลัว รูมเมทตัวโตยิ้มขำ
   

“กินอะไรรึยัง” เจ้าของห้องถาม
   

“เรียบร้อยแล้ว คุณล่ะ” ไฮโซหนุ่มพยักหน้า
   

“สั่งมากินกับเด็ก ๆ ที่ออฟฟิศน่ะ”
   

“พรุ่งนี้คุณต้องไปทำงานอีกหรือเปล่า”
   

“ไม่ล่ะ ฟิตติ้งผ่านหมดแล้ว เริ่มงานอีกทีอาทิตย์หน้า…” ก้องยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม สักพักก็นึกอะไรขึ้นได้
   

“…หลังจากคุณกลับมาจากถ่ายหนังสั้นเสร็จ เราจะไปถ่ายงานเสื้อผ้าคุณที่ทะเลนะ” อัคราพยักหน้าอย่างชิล ๆ
   

“มีกางเกงว่ายน้ำรึเปล่าเนี่ย” ก้องยิ้มเบ้ปาก
   

“ไม่มีส่วนรวม แต่อยากให้มีส่วนตัว ได้มั้ยล่ะ” อัครายกมุมปากขวาขึ้นพร้อมกับยักคิ้วข้างเดียวกัน
   

“อย่าใจแตกแล้วกัน” ก้องขยิบตาซ้ายและยิ้มยั่ว ๆ
   

“ใจน่ะไม่แตกง่าย ๆ หรอก แต่น้ำนี่สิ แตกง่ายกว่า” พระเอกหนุ่มหัวเราะในลำคอ
   

“น้ำอะไร?” กิดากรไม่ตอบ ทำเพียงยิ้มเบ้ปากและลอยหน้าลอยตาไปเรื่อย อัคราแกล้งหรี่ตามอง เจ้าของห้องยักไหล่สองข้าง
   

“เดี๋ยวฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อน”
   

“อืม ผมรอบนเตียงนะ” ก้องชะงักไปนิด อัครารู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรเลยหัวเราะ ร่างใหญ่ลุกออกจากเก้าอี้แล้วเดินไปทางห้องนอนโดยที่ยังหัวเราะไม่หยุด มีการหันมายักคิ้วหลิ่วตาให้อีกรอบก่อนจะก้าวเท้าต่อ กิดากรมองแผ่นหลังที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามสวยงามแล้วก็ส่ายหัวระอาเล็ก ๆ แต่ริมฝีปากก็คลี่ยิ้มกว้างเขิน ๆ

   


หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ก้องก็เดินออกมาจากห้องแต่งตัว อัคราที่ใส่แต่กางเกงสีเทาขายาวนั่งพิงหัวเตียงมองเจ้ามังกรกับเจ้าครีมนั่งเบียดกันอยู่บนโซฟาคล้ายกับกำลังดูภาพเคลื่อนไหว
   

“มันซี้กันแล้วมั้ง”
   

“หือ ซี่?” อัคราหันมองก้องแล้วยกคิ้วขึ้น
   

“ฉันพูดว่าซี้ ไม่ได้พูดว่าซี่”
   

“อ้อ นึกว่าซี่” ก้องขมวดคิ้วงง
   

“ซี่” เจ้าของห้องย้ำอีกที อัครายกยิ้มมุมปาก หน้าตากวน ๆ
   

“แล้วเราสองคนล่ะ ซี่กันมั้ย…” ก้องเลิกคิ้วขึ้นสลับกับย่นคิ้ว มองหน้ารูมเมทที่คลี่ยิ้มขำด้วยความไม่เข้าใจ
   

“…ซี้ เราซี้กันยัง”
   

“อ๋อ…” ก้องพึมพำเสียงเบา ท่าทางอึกอัก ไม่ได้ลำบากใจอะไร แต่กำลังไม่เข้าใจกับท่าทีซุกซนของอัครา
   

“…ไม่แน่ใจเหมือนกัน คุณคิดว่าไงล่ะ” เกิดตอบไปว่าสนิทกันแล้ว แต่เป็นการสนิทอยู่ฝ่ายเดียวเขาก็หน้าแห้งสิ
   

“มานั่งนี่สิ” อัคราตบเตียงเบา ๆ ก้องมองอย่างไม่ไว้ใจ และเริ่มงงใจตัวเองว่าทำไมถึงรู้สึกระแวดระวังเขา ถ้าเป็นตอนที่อยากได้อัครามาก ๆ ก้องคิดว่าตัวเองต้องตัวเหลวใจเหลวไปแล้วแน่นอน
   

“ไม่นั่งหรอก นอนเลยดีกว่า” ก้องเดินอ้อมปลายเตียงไปฝั่งตัวเอง ยกผ้านวมขึ้นแล้วสอดตัวเข้าไป ได้ยินเสียงอัคราหัวเราะในลำคอเบา ๆ ขณะที่เขาล่นตัวลงนอนเหยียดตรง ก้องหยิบรีโมตปิดไฟขึ้นมากดแล้วก็วางไว้บนโต๊ะโคมไฟ อัคราขขยับเข้ามาใกล้ ก้องพลิกตัวหันหลังให้อีกฝ่ายใช้แขนซ้ายดึงร่างเข้าไปชิดกับด้านหน้าของตัวเอง
   

“นี่ไง สนิทกันแล้ว” อัครากระซิบในความมืด ก้องบิดหน้าขึ้นมองก็เห็นว่าพระเอกหนุ่มยกหน้ามองเขาอยู่
   

“จะให้ขำหรือว่าอะไร” ก้องถามอย่างไม่แน่ใจ พ่อตัวใหญ่ยิ้มกริ่ม
   

บรรยากาศรอบตัวทั้งสองคนเงียบสงบ แสงไฟจากภายนอกทำให้ห้องไม่ได้มืดสนิทแต่ก็ไม่ได้มีแสงเล็ดลอดเข้ามา ลมหายใจของทั้งสองคนปะทะกันแผ่วเบา ดวงตาสบกันอย่างธรรมดา ๆ ไร้ความอ่อนหวานหรือความเชื่อม แค่มองกันและกัน ไม่ได้นิ่งเกินไป และก็ไม่ได้แสดงออกอะไรมากไป
   

“เคยนอนกอดใครแบบที่กอดฉันมาก่อนหรือเปล่า” อัครายกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ทำหน้านึกไม่จริงจังมาก
   

“เคย…” ก้องพยักหน้าเบา ๆ เป็นการรับรู้
   

“…แต่ไม่เคยรู้สึกดีเท่ากับกอดคุณ” อยากจะเขินอยู่หรอก แต่มันเขินไม่ออก
   

“ดีกว่าที่กอดเจ้ามังกรอีกเหรอ” อัคราคลี่ยิ้มบาง
   

“ผมหมายถึงมนุษย์” เจ้าของห้องย่นคิ้วเล็กน้อย
   

“คุณเคยกอดทั้งผู้หญิงและผู้ชายเลยรึไง”
   

“แล้วผมจะไปนอนกอดผู้ชายทำไมล่ะ”
   

“ก็…” ก้องพยายามหาคำอธิบาย
   

“…เผื่อคุณแค่คิดไปเองว่ากอดฉันแล้วรู้สึกดี คุณอาจจะกอดผู้ชายคนอื่นแล้วรู้สึกดีด้วยก็ได้นะ” อัครากะพริบตาปริบ ๆ สีหน้าครุ่นคิดนิดหน่อย
   

“งั้นเหรอ” ก้องพยักหน้า
   

“คุณเคยแต่กอดผู้หญิง แล้วมากอดฉันที่เป็นผู้ชายคนแรก มันเลยเป็นความรู้สึกแปลกใหม่หรือเปล่า” อัครามีสีหน้าคล้อยตาม แต่ก็ยังดูไม่แน่ใจนัก ในขณะที่ก้องนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้
   

“ว่าแต่คุณก็กอดผู้หญิงเหรอ…” อัคราสบตากับกิดากรอีกครั้ง
   

“…คือคุณหยีเคยบอกว่า ขนาดคุณมีเซ็กซ์กับผู้หญิงคุณยังไม่ให้พวกเธอแตะตัวเลย คุณคุมเกมเองหมดเลยนี่” อัคราทำตาปรือและทำปากเป็นเส้นตรง ก้องอ้าปากหวอเล็กน้อย
   

“อย่าว่าคุณหยีเลยนะ ไม่ใช่ว่าจู่ ๆ เขาพูดออกมาในเชิงนินทา แต่เขาเล่าให้ฟังเพราะเขาไม่เชื่อว่าคุณจะไปแตะเนื้อต้องตัวพริตตี้คนนั้นน่ะ” อัคราพ่นลมหายใจเบา ๆ และตามด้วยพยักหน้าสองสามครั้ง
   

“ผมลองขอพวกเธอกอดตอนนอนน่ะ แต่สุดท้ายก็ต้องกอดไอ้มังกรอยู่ดี” ก้องยิ้มขำ
   

“สาวไม่ล้อตายเลยเหรอว่าติดตุ๊กตา” อัครายิ้มขำบาง ๆ
   

“ผมไม่เคยพาใครไปคอนโดฯ ไม่มีใครรู้เรื่องตุ๊กตานอกจากคุณกับพี่หยี” ก้องทำหน้าตาว่าว้าว และแสดงออกว่าสนใจกับประเด็นนี้
   

“นี่ถ้าเป็นบัตรคอนเสิร์ตฉันคือบัตรออลแอเรียเลยนะเนี่ย ยิ่งกว่าวีไอพีอีก” อัครายิ้มละมุนพร้อมกับดึงก้องเข้าไปชิดตัวมากขึ้น ชิดจนก้องสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่กำลังดุนดันกางเกงอีกฝ่ายอยู่
   

“โอะ… โอ้ว…”
   

“ขอโทษ ผมเองก็งง อยู่ ๆ มันก็ตื่นเอง” พระเอกหนุ่มระบายลมหายใจออกมาแผ่วเบา สีหน้ารู้สึกผิดที่ไม่สามารถควบคุมสิ่งนั้นได้
   

“ไม่เป็นไร ฉันไม่ถือ” ก้องยิ้มอย่างเอ็นดู มองใบหน้าหล่อคมสมส่วนด้วยสายตาใจดี อัครามองดวงตาคู่นั้นแล้วก็หัวใจกระตุกวาบก่อนที่จะเกิดความอบอุ่นขึ้นข้างในอก
   

“หอมแก้มผมได้หรือเปล่า” ก้องตกใจนิดหน่อย แต่ก็คลี่ยิ้มบางแล้วยกหน้าขึ้นไปหอมแก้มอัครา กลิ่นเนื้ออุ่น ๆ คลุ้งในอยู่ในโพรงจมูก
   

“อีกทีได้มั้ย” อัคราว่าเสียงนุ่ม ก้องอมยิ้มแล้วก็หอมแก้มผู้ชายตัวโตอีกรอบ อัคราคลี่ยิ้ม หน้าตามีความสุข
   

“หอมฉันมั่งมั้ย” ก้องแซว แต่อัคราทำจริง พระเอกหนุ่มก้มลงหอมแก้มเจ้าของห้องฟอดใหญ่ เล่นเอาเจ้าตัวตกใจไปเหมือนกัน แต่ครู่สั้น ๆ ก็เปลี่ยนเป็นยิ้ม
   

“เป็นไง”
   

ฟอด~
   

อัคราหอมแก้มกิดากรอีกรอบแทนคำพูด เจ้าของแก้มหัวเราะเสียงเบา ถ้าตอนนี้อยู่ในที่สว่างอัคราคงเห็นเต็มตาว่าแก้มของก้องนั้นแดงมาก
   

“ไปคึกมาจากไหนเนี่ย” อัครายิ้มกว้าง กระชับวงแขนแน่นขึ้นอีกนิด ก้องหลับตาพริ้มและคลี่ยิ้มอ่อน ๆ ขนลุกซู่ตอนโดนอัครากดจูบลงบริเวณซอกคอ แต่ก็ไม่ได้แสดงออกตื่นตูม
   

“หอมจัง”
   

“อืม… ดีจัง” กิดากรครางเสียงพร่า แล้วริมฝีปากของอัคราก็กดลงบนคอเขาอีกครั้ง ก้องระบายลมหายใจแผ่วเบา สักพักก็เผยอริมฝีปากขึ้นเมื่อคนด้านบนใช้จมูกซุกไซ้คอของเขาอย่างอ่อนโยน
   

อัครายกแขนซ้ายออกจากหน้าท้องของก้อง สอดมือเข้าไปใต้เสื้อเชิ้ตขาวและวางมือลงบนก้นของคนด้านล่าง วนมือบนความเนียนนุ่มและเด้งสู้มือด้วยความรู้สึกตื่นเต้นในอกเล็ก ๆ ความเป็นชายของเขาแข็งตัวจนรู้สึกตึง
   

“คุณอัค…” ก้องกระซิบเสียงแผ่ว เปลือกตายังหลับพริ้ม
   

“หื้ม…” อัคราตอบโดยที่ยังซุกไซ้สูดดมซอกคอของกิดากรอย่างเคลิบเคลิ้ม
   

“มันเกินกอด… อืม… ไปเยอะแล้วนะ”
   

“ผมรู้” อัครายังคงกดไล่จมูกขึ้นไปตามผิวคอของกิดากรก่อนจะไปหยุดตรงแก้มและแช่จมูกค้างไว้ มือซ้ายเลื่อนจากแก้มก้นไปที่หน้าท้องแบนราบแต่มีกล้ามแล้วค่อย ๆ ดันลงไปสัมผัสกับแก่นกายขนาดกำลังพอดีของก้องที่แข็งตัวเช่นกัน อัคราระบายลมหายใจออกมาเสียงเบา จมูกกดลงบนแก้มเนียนนุ่มอย่างอ่อนโยน
   

“ผมนึกว่าแข็งคนเดียว” ก้องลืมตาขึ้นพร้อมกับคลี่ยิ้มบาง
   

“ฉันอยากนอนกับคุณจนตัวซีดตัวสั่น เป็นไปไม่ได้หรอกนะที่จะไม่แข็ง” อัคราหัวเราะเสียงทุ้มในลำคอ
   

“ตัวซีดตัวสั่นเลยเหรอ”
   

“อือฮึ”
   

“แล้วใจสั่นด้วยรึเปล่า” ก้องบิดหน้าไปมองคนข้างบน แม้แต่ในความมืดอัคราก็ยังหล่อเหลือเกิน
   

“พิสูจน์เองสิ” ก้องยกมือขวาขึ้นปลดกระดุมเสื้อหนึ่งเม็ดแล้วดึงแขนเสื้อด้านซ้ายลงจนเห็นช่วงไหปลาร้ากับแขนนวลเนียน อัครายิ้มขำและดึงมือซ้ายออกมาจับบริเวณเนินอกของก้อง เขานิ่งครู่หนึ่งแล้วก็สัมผัสถึงจังหวะตึกตัก ๆ ด้านในนั้น
   

“จังหวะเดียวกับผมเลย” ก้องทำหน้าประหลาดใจ
   

“จริงเหรอ” อัคราพยักหน้า ก้องอมยิ้มน้อย ๆ และดึงเสื้อขึ้น แต่ยังไม่ทันดึงขึ้นสุดก็ถูกอัคราจับมือไว้
   

“เอาไว้แบบนี้แหละ” ก้องมองแววตาละมุนที่เยิ้มนิดหน่อยด้วยความสับสน
   

“ไม่ให้ฉันแก้ผ้าไปเลยล่ะ” อัคราคลี่ยิ้ม
   

“ได้มั้ยล่ะ เดี๋ยวผมแก้เป็นเพื่อน” กิดากรอ้าปากค้าง หน้าตาตกใจแบบเก็บอาการไม่มิด แต่คนขอให้แก้ผ้ากลับเอาแต่หัวเราะชอบอกชอบใจ
   

“เอาใหญ่เลยนะพ่อคุณ”
   

“ผมพูดจริง เนื้อเราจะได้แนบชิดกันมากขึ้นไง” ก้องขมวดคิ้ว อัคราเห็นอีกฝ่ายทำหน้าแบบนั้นเลยดันตัวลุกขึ้นนั่งและถอดกางเกงออกจากขา เจ้าสิ่งนั้นเด้งตัวออกมาแล้วตั้งตระหง่านตระกาลตาดาวล้านดวง


ก้องเบิกตากว้าง หัวใจกระตุกวูบใหญ่ ท้องน้อยเสียววาบเหมือนมีหลุมขนาดใหญ่เกิดขึ้นในท้องแล้วสักพักก็รู้สึกปั่นป่วนข้างในกับขนาดของอัคราที่มาเป็นลำเป็นบ้องเบ้อเร่อ!


“อะ… อัค… กี่นิ้วน่ะ” ถามตรง ๆ นี่แหละ


“ไม่แน่ใจเหมือนกัน วันไหนว่าง ๆ คุณเอาสายวัดวัดให้หน่อยสิ” ว่าไปก็ปลดกระดุมเสื้อกิดากรไปด้วย ก้องที่มัวแต่ใจเต้นและตื่นเต้นกับสิ่งที่ใฝ่ฝันอยากเห็นมาเนิ่นนานปล่อยให้อัคราจัดการถอดเสื้อเชิ้ตโยนลงบนพื้นอย่างงุนงง


เขาไม่คิดว่าวันนี้จะได้เห็น เคยแต่จินตนาการ และต้องการอยากเห็น พอได้เห็นจริงแล้วมัน อู้ อู้ว ว้าว!


“อ้า ดีกว่าเดิมอีก” อัครากอดก้องแล้วหลับตายิ้มปริ่ม เนื้อด้านหน้าของเขากับเนื้อด้านหลังของก้องแนบชิดติดกัน แต่ช่วงล่างห่างกันเพราะมีอาวุธกลางตัวของเขาทิ่มบั้นเอวก้องอยู่


“สอดมาใต้หว่างขาก็ได้” ก้องบอกพร้อมกับอ้าขาขึ้น อัคราแทรกตัวเข้าไปในหว่างขาเนื้อเนียน ก้องหุบขาลงทับแก่นกายแข็งแกร่งของอีกฝ่าย อัคราดึงผ้านวมขึ้นมาห่มตัวเขาทั้งคู่ แขนซ้ายกระชับช่วงท้องของก้อง แขนขวากระชับช่วงอก ก้องยกสองมือขึ้นมาจับแขนของอัคราไว้


“ขอบคุณนะที่ไม่ไล่ผม”


“จะไล่ได้ไง ก็ฉันชอบคุณนี่” อัคราก้มลงหอมแก้มกิดากรฟอดใหญ่แล้วเอาหน้าผากชิดกับศีรษะของก้อง ไฮโซหนุ่มคลี่ยิ้มบางในความมืด ดวงตาทอประกายแห่งความสุข











วันต่อมา


ทั้งสองคนตื่นขึ้นในเวลาไล่เลี่ยกัน นอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียง อัคราเปิดทีวีดูการแข่งรถจากช่องกีฬาต่างประเทศช่องหนึ่ง เสียงเครื่องยนต์แล่นฉวัดเฉวียนไปมาเหมือนเสียงแมลงบินเร็ว ก้องที่เอาหัวเกยอกของอัครากำลังเช็กอินสตาแกรมของอัคราที่ตอนนี้ยอดฟอลเพิ่มขึ้นเป็นสามแสนกว่าแล้ว ยอดไลก์รูปทั้งสองรูปที่มีอยู่ก็ฟาดไปหกหลักทั้งสองรูป เห็นแบบนั้นก้องก็ดีใจแทนเจ้าตัวเหลือเกิน


“คุณไม่ใส่เบอร์คุณหยีไว้ในไบโอแอคเค้าท์ล่ะ พวกเอเจนซี่หรือลูกค้าที่จะจ้างงานคุณจะได้ติดต่อคุณง่าย ๆ” อัครากดหน้าลงมองคนพูดอย่างงุนงง


“ต้องทำแบบนั้นด้วยเหรอ”


“ทำสิ มันจะได้ง่ายในการติดต่อไง”


“ผมทำไม่เป็นหรอก”


“ฉันทำให้” อัครายื่นมือไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนเตียงฝั่งซ้ายมือของเขาขึ้นมาส่งให้ก้อง


“2412xx” อัคราบอกรหัสสำหรับปลดล็อคโทรศัพท์


“วันเกิดคุณใช่มั้ย” เจ้าของวันเกิดพยักหน้า ก้องปลดล็อคโทรศัพท์ของอัครา กดเข้าอินสตาแกรม เข้าไปตั้งค่าโปรไฟล์เพื่อใส่เบอร์มือถือของลูกหยี


“เบอร์คุณหยีเบอร์อะไรนะ” อัคราบอก ก้องพิมพ์ตามจนครบทุกตัว เพิ่มคำว่า For work กับ อิโมติคอนรูปโทรศัพท์ และใช้รหัส +66 แทนการใช้ 08 หรือ 09 หรือ 0 อื่น ๆ คิดเผื่อเอาไว้ว่าหากมีลูกค้าต่างประเทศสนใจติดต่องานอัคราจะได้ติดต่อได้


“เรียบร้อย วันนี้อัปรูปอะไรดีล่ะ” อัคราละสายตาจากจอทีวีมามองกิดากรก่อนจะส่ายหัว


“ไม่รู้สิ…” เขาเลื่อนสายตาไปมองเจ้ามังกรกับเจ้าครีมบนเก้าอี้ใต้ทีวี


“…รูปคู่มันสองคนมั้ย”


“ไม่ได้หรอก ฉันลงรูปนั้นไปแล้ว เดี๋ยวมีคนจับโป๊ะได้” อัคราขมวดคิ้ว


“โป๊ะอะไรเหรอ”


“เดี๋ยวมีคนรู้น่ะสิว่าเรารู้จักกัน”


“อ้าว ก็แค่รู้จักกันไม่ได้เหรอ” อัคราถามอย่างงุนงง ก้องแหงนหน้าขึ้นมองพ่อพระเอกตาปรือ


“รู้จักกันน่ะได้ แต่เราสองคนนอนแก้ผ้ากอดกันไง”


“อ้อ…” อัคราหัวเราะ


“…ผมไม่รู้จะอัปอะไร” ก้องครุ่นคิดครู่หนึ่ง


“ถ่ายตอนคุณกำลังแปรงฟันแล้วกัน ยังไม่ต้องล้างหน้า หัวยุ่ง ๆ กำลังดีเลย”


“ตอนนี้เลยเหรอ”


“ตอนนี้แหละ” ก้องดันตัวลุกขึ้นนั่งแล้วคลานลงจากเตียงไปหยิบเสื้อเชิ้ตมาสวมใส่ก่อนจะเดินไปหยิบกางเกงให้อัครา พระเอกหนุ่มลงจากเตียงในสภาพเปลือยเปล่า ยื่นมือขวามารับกางเกงไปสวม ก้องยื่นมือไปยีหัวอัคราให้ยุ่งขึ้นอีกนิด จากนั้นก็พาเขาเดินเข้าไปในห้องน้ำ ไปยืนตรงอ่างล้างหน้าหินอ่อนสีดำกับกระจกสี่เหลี่ยมบานใหญ่


“แปรงฟันตามปกติเลย เดี๋ยวฉันถ่ายรูปให้เอง” อัคราขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ


“ต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ ถ่ายรูปอื่นก็ได้มั้ง”


“ฉันรู้ ฉันไม่ได้จะทำแบบนี้ทุกวันหรอก แค่อยากให้แฟน ๆ เห็นคุณตอนตื่นนอนอะไรแบบนั้นน่ะ”


“ผมว่ามันดูตั้งใจไปรึเปล่า” ก้องพยักหน้าพร้อมกับคลี่ยิ้มขำ


“ก็ดูตั้งใจแหละ แต่สำหรับแฟนคลับเขาก็แฮปปี้ที่จะได้เห็น…” อัครายังคงมีสีหน้าไม่ค่อยเก็ทเท่าไหร่


“…เชื่อฉันนะว่าฉันไม่เซ็ทอย่างนี้ให้คุณตลอดหรอก วันไหนคุณอยากถ่ายรูปอะไรลงแอคเค้าท์ตัวเองก็เอาที่อยากทำเลย” แม้จะยังไม่ค่อยเข้าใจและออกแนวไม่ชอบอะไรแบบนี้เท่าไหร่ แต่ก็พยักหน้าเบา ๆ และยื่นมือไปหยิบแปรงสีฟันกับยาสีฟัน


ก้องกดถ่ายรูปอัคราที่กำลังแปรงฟันทุกมุมเท่าที่จะหามุมได้โดยระวังไม่ให้ติดตัวเองเข้าไปในรูปด้วย ทั้งเดินวน เดินย่อ ย่อเข่าเพื่อหลบเงาในกระจก มุมเสยก็เอาสักหน่อย ถ่ายไปหลายสิบรูปจนพอใจ อัคราใช้น้ำกลั้วปากและทำความสะอาดรอบปาก เอาแปรงสีฟันเสียบไว้ในที่เก็บแปรงข้างแปรงสีฟันของก้อง


“ฉันชอบรูปคุณหันหน้ามามองกล้องและหน้าตาง่วง ๆ ผมยุ่ง ๆ ฟองเต็มปาก แขนบังช่วงอกแต่โชว์กล้ามท้อง หล่อธรรมชาติมากเลย” ก้องหันรูปที่ว่านั่นให้อัคราดู พระเอกหนุ่มมองรูปในกล้องแว้บเดียวเท่านั้นแล้วก็ยกหน้าขึ้น


“ตามใจคุณเลย” ก้องคลี่ยิ้มและจัดการกดเลือกรูป ไม่ปรับแสงใด ๆ ทั้งสิ้นเพราะแสงในห้องน้ำสวยอยู่แล้ว


“อยากพิมพ์แคปชั่นว่าอะไรพิมพ์เลย ฉันแปรงฟันก่อน จะได้ออกไปกินข้าวกัน” อัครารับโทรศัพท์ตัวเองคืนมา ยืนมองช่องสำหรับพิมพ์แคปชั่นหน้าตายุ่งเหยิงพักหนึ่ง เงยหน้าขึ้นมองกิดากรที่กำลังแปรงฟันอยู่ตรงอ่างล้างหน้าอีกอ่างพักหนึ่งก่อนจะก้มหน้าลงพิมพ์แคปชั่นลงไปในรูป


‘แปรงฟัน’


เขาพิมพ์แค่นั้นแล้วก็กดอัปรูป


“ในตู้เย็นน่าจะมีอาหารอยู่บ้าง คุณลองไปดูก่อนมั้ย” ก้องที่ฟองเต็มปากหันมาบอกเขา อัคราพยักหน้า


“เดี๋ยวผมทำกับข้าวให้”


“ทำเป็นเหรอ” อัคราพยักหน้า


“ก็พอเป็นบ้าง” ก้องยิ้มบางและพยักหน้า หันกลับไปมองกระจกเพื่อแปรงฟันต่อ


อัคราเดินกลับเข้ามาในห้องนอนอีกครั้ง เขาหยิบรีโมตทีวีมากดปิดแล้วก็เดินออกไปจากห้องนอน หันมองรูปวาดคนสองคนนั่งหันหลังบนชิงช้ารูปนั้นครู่หนึ่งก่อนจะก้าวเท้าเดินต่อไปจนถึงโซนครัว เขาเปิดตู้เย็นและมองสำรวจสักพักว่ามีอะไรบ้าง เห็นกุ้งแช่แข็งเลยหยิบออกมาวางบนเค้าน์เตอร์ข้างตู้เย็น หยิบไข่หยิบผักที่ในตู้เย็นพอจะมีออกมาวาง ๆ ไว้ ในหัวยังไม่ได้คิดจริงจังว่าจะทำอะไร


ติ๊ง!


อัครายืดตัวขึ้นเมื่อได้ยินเสียงลิฟต์ เขากระเถิบเท้าออกจากครัวเพื่อดูว่าใครมา ผู้ช่วยของก้องเดินถือฟีเจอร์บอร์ดสามสี่แผ่นกับแฟ้มงานออกมาจากลิฟต์ แขนขวามีกระเป๋าผ้าอันใหญ่คล้องอยู่


“อะ… อ้าว คุณอัค” เดียร์มองหน้าพระเอกหนุ่มด้วยความตกใจและความงง ยิ่งเห็นเขาอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบนก็ยิ่งตกใจและยิ่งงง


“คุณก้องอยู่ในห้องน้ำครับ” เดียร์ที่หน้าตาเหลอหลาพยักหน้าด้วยความเด๋อ


“เอ่อ ครับ…” เดียร์พยายามทำให้ตัวเองหายเด๋อเร็ว ๆ


“…ไม่คิดว่าจะเจอคุณอัค” นักแสดงหนุ่มยิ้มอ่อน


“เมื่อคืนผมนอนนี่น่ะ” เดียร์เบิกตากว้าง ตกใจอีกหนึ่งแมทช์ และเหมือนจะยิ่งเด๋อขึ้นอีก


“หะ… ห้ะ? คุณนอนนี่เหรอ” อัคราพยักหน้า เดียร์กะพริบตาปริบ ๆ รู้สึกมึนหัววิ้ง ๆ


“วางของก่อนมั้ยครับ” อัคราเสนอ เดียร์ยิ้มแห้งพร้อมกับพยักหน้าแบบเงอะงะ สองเท้าก้าวเดินไปยังเค้าน์เตอร์ครัวและเอาของในมือวาง มีอัครายืนมองจากอีกฝั่ง


“คุณเดียร์ครับ”


“ครับ” เดียร์มองอัคราอย่างตื่น ๆ


“จะว่าอะไรมั้ยครับ ถ้าผมจะขอกอดคุณสักนาทีสองนาที”


“หะ… หา” เดียร์เด๋อแล้วเด๋ออีก อัครายิ้มแกน ๆ


“กอดผมทำไมเหรอ”


“ผมอยากได้คำตอบน่ะ” เดียร์มีสีหน้าไม่เข้าใจ แน่ล่ะ ถ้าเข้าใจก็แปลก


“อะ… เอ่อ ก็ได้อยู่ครับ” อัครายิ้มโล่งอกและรีบเดินอ้อมเค้าน์เตอร์มาหาเดียร์


“ขออนุญาตนะครับ” ว่าจบก็สวมกอดเดียร์ทันที ผู้ช่วยของกิดากรขมวดคิ้วงง ริมฝีปากบนเผยอขึ้นแบบเหวอ ๆ เดียร์ยืนนิ่งให้อัครากอดอยู่อย่างนั้นโดยที่มีความสับสนความมึนงงเต็มหัวไปหมด


ผ่านไปกี่นาทีไม่อาจรู้ได้ แต่คิดว่าน่าจะเกินหนึ่งนาที อัคราดันตัวเดียร์ออก ผู้ช่วยของก้องมองนักแสดงหนุ่มด้วยความเหลอหลา กะพริบตามองใบหน้าหล่อเหลาอย่างสงสัย


“ได้คำตอบมั้ยครับ” อัคราคลี่ยิ้มกว้าง หน้าตาอิ่มเอม


“ได้แล้วครับ” 
   
   


ออฟไลน์ river

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2428
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +229/-3
อิอิ  มีใจแล้วล่ะสิ

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5406
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +194/-19
 :z1:


ชอบบบบบบบบบๆๆๆ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด