[ชุดเสิร์ฟรักไม่จำกัด] WHO’S YOUR FRIEND ไม่เป็นหรอกเพื่อน (บทที่ 1) 04/01/2564
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [ชุดเสิร์ฟรักไม่จำกัด] WHO’S YOUR FRIEND ไม่เป็นหรอกเพื่อน (บทที่ 1) 04/01/2564  (อ่าน 229 ครั้ง)

ออฟไลน์ Nakamoto Akira

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฎ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฎข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฎข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*****************************************************************************************

สวัสดีครับนักอ่านทุกท่าน นักเขียนชื่อ Akira นะครับ ก่อนอื่นต้องขอบอกไว้ก่อนเลยว่าเพิ่งจะแต่งนิยายเป็นเรื่องแรกเลย แล้วก็มาลงที่เล้าเป็นครั้งแรกด้วย ถ้าเกิดว่ามีข้อบกพร่องอะไรหรือผิดพลาดในส่วนไหน ก็ต้องรบกวนนักอ่านทุกท่านให้คำติชม ชี้แนะด้วยนะครับ


DEFINITION OF LOVE
เสิร์ฟรักไม่จำกัด



อันนี้จะเป็นนิยายชุดนะครับ ในชุดนี้ก็จะมีอยู่ 3 เรื่องคือ

-Who’s Your Friend ไม่เป็นหรอกเพื่อน
-When It’s Too Late ช้าเกินไปไหม
-Waiting For You เพราะรักจึงรอ


WHO’S YOUR FRIEND
ไม่เป็นหรอกเพื่อน



ผมว่ารักแท้คงเป็นการเห็นคนที่เรารักมีความสุข แม้ในบางทีความสุขของเขาคือการไปรักกับใครอีกคนที่ไม่ใช่เราก็ตาม สิ่งที่เราจะทำให้เขาได้ก็คงต้องปล่อยเขาไป ให้ไปมีความสุขในแบบที่เขาอยากมี...
-ป่านทอ-

สำหรับผมแล้วรักแท้คงไม่มีอยู่จริงหรอก ก็ทำได้แค่แอบรักแอบมองไปวันวันเท่านั้นแหละ ถ้ามันมีอยู่จริงล่ะก็นะ ป่านนี้เราก็คงได้คบกันไปนานแล้ว ไม่ต้องมาคอยนั่งมโนอยู่แบบนี้…
-วิน-


“ท้ายที่สุดแล้วไม่ว่ารักแท้ของคุณจะคืออะไร จะอย่างไรมันก็คือรัก”
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-01-2021 18:24:45 โดย Nakamoto Akira »

ออฟไลน์ Nakamoto Akira

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
บทนำ


ร้าน Cafe’ Magique

“ขออนุญาตเสิร์ฟเครื่องดื่มนะคะคุณลูกค้า” เสียงจากเจ้าของร้านทำให้ลูกค้าประจำทั้งสี่คนยิ้มรับ พร้อมกับขยับที่ให้หญิงสาววางเครื่องดื่มที่สั่งลง

“เชิญครับพี่คุกกี้ ^_^” วินหนุ่มร่างเล็กเอ่ยตอบ พร้อมกับยิ้มตาหยี

“นี่เจ้าของร้านมาเองเลยเหรอครับ VIP สุด ๆ ” เบลล์เอ่ยแซ็วสาวเจ้า

“ก็ลูกค้าประจำโต๊ะนี้มีแฟนน้องชายพี่อยู่นี่ ก็ต้องดูแลกันหน่อยจริงไหม?” พอเบลล์เจอแซ็วกลับถึงกับเขินหน้าแดงกันเลยทีเดียว

“พี่คุกกี้ก็ว่าไปดูสิเบลล์เขินหมดแล้วน่ะ” ป่านที่นั่งข้าง ๆ เบลล์เอานิ้วจิ้มแก้มเพื่อนของตัวเองให้เขินเล่น

“มีเพื่อนเป็นแฟนน้องชายเจ้าของร้านนี่มันดีอย่างนี้นี่เองเนอะ ว่าไหม?” อิงที่เห็นเบลล์เขินหนักก็ยิ่งช่วยแซ็วเพิ่มไปอีก

“พอเลย ๆ แซ็วกันอยู่ได้ ไม่เล่นแล้ว” เบลล์รีบพูดตัดบททุกคนเพราะกลัวว่าตัวเองจะทนเขินไม่ไหว

“แล้วนี่มากันสี่คนเหรอจ๊ะเด็ก ๆ แฟนเราไปไหนกันหมดล่ะ?“ คุกกี้ถามรุ่นน้องเพราะว่าไม่เห็นบรรดาแฟนหนุ่มของเด็กทั้งสี่คนรวมไปถึงน้องชายของหล่อนมาด้วย ปกติจะเห็นตัวติดกันจะตายไป

“วันนี้เรามากันแบบโสด ๆ งดแฟนน่ะพี่” วินตอบคุกกี้ไป

“ขออยู่กับเพื่อนบ้างครับพี่ นาน ๆ ทีจะได้อยู่กันแบบครบแก๊ง” อิงพูดตอบ

“ใช่ หาเวลามาเจอกันครบนี่ยากมากเลย เบลล์นี่คิดถึงบรรยากาศเก่า ๆ ”

“ก็ดูแต่ล่ะคนสิกว่าจะมาถึงทุกวันนี้ผ่านอะไรกันมาบ้าง จริงไหมวิน”  ป่านถามเพื่อนที่แทบจะอยู่ด้วยกันตลอด วินยิ้มรับอย่างรู้กัน ก็เพราะวินนี่แหละ ที่ทำให้ป่านเป็นอย่างทุกวันนี้ได้

“ถ้าอย่างนั้นพี่ไม่กวนแล้ว จะสั่งอะไรเพิ่มก็เรียกพี่ได้เลยนะเด็ก ๆ  ”

“ครับ” ทั้งสี่คนตอบรับเจ้าของร้านพร้อมกัน

“เออนี่ วินกับป่านน่ะ เล่าเรื่องของพวกแกให้ฟังหน่อยสิ อยากรู้ว่าทำไมถึงมาลงเอยกับแฝดได้” เบลล์ถามเพื่อนทั้งสองออกไป ช่วงเวลาที่ผ่านมาก็ไม่ค่อยได้รับรู้เรื่องราวของเพื่อนเท่าไหร่เนื่องจากของตัวเองก็หนักพอควร

“เรื่องมันก็มีอยู่ว่า...”
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-01-2021 21:36:59 โดย Nakamoto Akira »

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1965
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +52/-0

ออฟไลน์ Nakamoto Akira

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
บทที่ 1
จุดเริ่มต้นของจุดจบ



พาร์ท ป่านทอ




“พี่ป่านรีบไปร้านหนังสือกัน ปออยากไปดูหนังสือนิยายแล้ว เผื่อมีเรื่องไหนน่าสนใจ จะได้ซื้อกลับไปไว้ที่บ้าน“ เสียงเอ่ยชวนของปอถักน้องสาวผมเอง สาวผู้คลั่งนิยายวายเป็นชีวิตจิตใจเอ่ยชวนไปร้านหนังสือประจำของเจ้าตัว


“ซื้อเก่งจังเลยนะปอ ที่มีอยู่นี่ยังไม่พออีกเหรอ?“ ที่บ้านนี่ล้นจนชั้นหนังสือไม่พอเก็บแล้วมั้ง สุดยอดจริง ๆ เลยน้องสาวผม


“ก็นี่เป็นของสะสมของปอนี่นา อีกอย่างนะปอก็ดูไว้เผื่อมีโมเม้นต์อะไรดีดีให้พี่ป่านเอาไปใช้สวีทกับพี่ต้าร์บ้างไง“ เป็นยังไงล่ะน้องสาวผม นี่ก็ตั้งแต่รู้ว่าพี่ชายมีแฟนเป็นผู้ชายนะ ดูจะถูกอกถูกใจสาววายอย่างเจ้าตัวเป็นอย่างมาก คอยมาเล่าฉากหวานในนิยายกรอกหูผมประจำเลย


“พอเลยยัยปอ เรื่องของพี่นี่มันชีวิตจริงนะ จะไปอิงตามแบบนิยายที่เราชอบอ่านได้ยังไง“ เพ้อจริง ๆ เลยน้องสาวผมเนี่ย


“โถ่!!! คุณพี่ป่านทอขา ก็นิยายที่น้องปออ่านพวกนี้น่ะ ส่วนใหญ่เขาก็เขียนมาจากชีวิตจริงกันทั้งนั้นแหละค่ะ เอามาปรับนิดปรับหน่อย ให้ได้อรรถรสในการอ่านให้มากขึ้นเท่านั้นแหละ“ ผมยิ้มเบา ๆ กับคำอธิบายของน้องสาว
“จ้ะ เชื่อแล้วจ้ะคุณปอถัก“


“เสียดายเนอะ พี่ต้าร์น่าจะมาด้วยกัน ปอจะได้มีรูปพวกพี่ไปอวดเพื่อน ๆ บ้าง เพื่อน ๆ น่ะอิจฉาปอกันใหญ่ที่ได้เจอคู่เรียลแทบทุกวัน“


   “^_^”


“เอ๊ะพี่ป่าน!!! นั่นใช่พี่ต้าร์หรือเปล่าคะ?“ ผมหันมองตามที่น้องสาวชี้ให้ดู


“พี่ต้าร์จริงด้วย แต่พี่ต้าร์เขาบอกพี่ว่าวันนี้มีธุระกับที่บ้านนะ แล้วมาทำอะไรที่นี่ล่ะ“


พี่ต้าร์โทรมาบอกผมว่าวันนี้มีธุระด่วนต้องรีบกลับคงไปส่งผมที่บ้านไม่ได้นะ ผมเองก็ไม่ได้คิดมากอะไร แค่กลับบ้านเองแค่นี้สบายมาก ก็ไม่ใช่ว่าถ้าต้าร์ไม่ว่างแล้วจะกลับเองไม่ได้สักหหน่อย อีกอย่างวันนี้ยัยปอก็อยากมาซื้อนิยายพอดีด้วย เลยบอกให้ต้าร์ไปทำธุระกับที่บ้านได้เลยไม่ต้องเป็นห่วง


“เหรอคะ? ว่าแต่พี่ต้าร์เขามากับใครหรอพี่ป่าน ดูสิมีเดินควงแขนกันด้วย แล้วทำไมต้องยิ้มกันขนาดนั้น“


ภาพที่เห็นทำให้ผมตกใจไม่น้อย เท่าที่จำได้ผมว่าผมไม่เคยเห็นคนนี้มาก่อนถ้าเป็นญาติหรือเพื่อนคนไหนของพี่ต้าร์ต้องต้องรู้จักแล้วสิ แล้วทำไมถึงได้ดูสนิทกันขนาดนั้นล่ะ เหมือนกับเวลาที่อยู่กับผมเลย (คิดแล้วก็แอบเศร้า)


“ไม่มีอะไรหรอกปอ คงเป็นเพื่อนพี่ต้าร์เขานั่นแหละ“ ผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าที่พูดไปแบบนั้นก็เพื่อไม่ให้ปอนั้นคิดไปไกล หรือว่าเพื่อที่ตัวเองจะได้สบายใจกันแน่


“เพื่อนอะไรเขาจะเดินกอดแขนกอดเอวกันขนาดนั้นล่ะพี่ป่าน เราเข้าไปถามพี่ต้าร์กันเถอะ จะได้รู้ไปเลยว่ามีอะไรกันหรือเปล่า จะได้ไม่ต้องมาคอยสงสัยอะไรให้มันทุกข์ใจ“


ถามว่าอยากเดินเข้าไปถามไหมน่ะเหรอ ใจจริงก็อยากนะ แต่กลัวจะโดนหาว่าไม่เชื่อใจพี่ต้าร์เขานะสิ ไม่อยากจะให้พี่ต้าร์เขามองว่าเป็นเราคนงี่เง่า


“ไม่เอาดีกว่าปอ อย่าไปกวนพี่ต้าร์เลย เผื่อพี่เขามีธุระจริง ๆ  เรารีบไปซื้อนิยายกันเถอะ จะได้รีบกลับบ้านกันเดี๋ยวคุณแม่เป็นห่วงนะ“ ผมรีบจูงมือน้องสาวให้เดินออกไป ไม่อยากจะอยู่เห็นภาพนั้นนาน ๆ กลัวว่าจะเผลอร้องไห้ออกมาให้น้องเห็นเอาน่ะสิ  อีกอย่างเราอาจจะเข้าใจผิดจริง ๆ  ก็ได้ ยังไม่อยากคิดไปเอง ไม่อยากจะไปทำตัวงี่เง่าไม่ฟังเหตุผล เดี๋ยวจะทะเลาะกันซะเปล่า ไว้ค่อยถามพี่ต้าร์ทีหลังก็แล้วกัน


“พี่ป่านอ่ะรีบออกมาทำไมก็ไม่รู้ น่าจะเข้าไปถามให้รู้เรื่องไปเลย“ ปอถักที่ตอนนี้โกรธจนฟึดฟัดที่ผมไม่ยอมเข้าไปถามความจริงจากพี่ต้าร์ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองเป็นอะไรทำไมถึงไม่กล้าเดินเข้าไปถามพี่ต้าร์ตรง ๆ อาจจะเป็นเพราะกลัวพี่ต้าร์จะโกรธที่ไม่เชื่อใจกัน ไม่ก็อาจกลัวที่จะได้รู้ความจริง เอาตรง ๆ เลยนะ คือตอนนี้ผมสับสนมาก ไม่รู้เลยว่าต้องรู้สึกแบบไหนก่อนดี


   “เอาน่าปอ มันคงไม่มีอะไรหรอก อย่าคิดมากไปเลย เข้าไปหาดูหนังสือก่อนเถอะเดี๋ยวพี่มา ไปเข้าห้องน้ำแปบนึง”


   “จะไปเข้าห้องน้ำหรือจะตามพี่ต้าร์กันแน่ ให้ปอไปด้วยนะ”


   “พี่ไปห้องน้ำจริง ๆ ปอ ไม่มีอะไรหรอก ไปเดินดูหนังสือรอได้เลย”



   หลังจากที่เดินออกมาผมก็โทรไปหาพี่ต้าร์ เพื่อถามในสิ่งที่บอกว่าวันนี้จะไปธุระกับที่บ้าน ทำไมถึงได้มาเดินในห้างได้ แต่ผมยังไม่บอกหรอกนะว่าเจอพี่ต้าร์ที่นี่น่ะ ขอรอคำตอบจากพี่ต้าร์ก่อนแล้วกัน รอสักพักพี่ต้าร์ก็รับสาย


(ฮัลโหล ว่าไงครับป่าน โทรมามีอะไรหรือเปล่า)


“เอ่อ ป่านแค่จะโทรมาถามพี่ต้าร์น่ะ ว่าเป็นยังไงบ้าง ธุระที่บ้านเรียบร้อยดีไหม” ใจผมเต้นแรงมาก ยอมรับเลยว่ากลัวคำตอบจากพี่ต้าร์


   (แหม!!! เป็นห่วงพี่หรอครับ? นี่ก็ยังไม่เสร็จเลย เดี๋ยวต้องไปคุยงานกับคุณแม่ต่อครับ) ผมที่ในตอนนี้ตัวชาไปแล้วครับ คุยงานกับคุณแม่งั้นเหรอ หึ ทำไมที่เห็นเมื่อกี้นี้มันไม่ใช่เลย เห็นเดินกอดอยู่กับใครก็ไม่รู้เหมือนมาเดทกันมากกว่าที่จะมาธุระกับคุณแม่นะ


   “เหรออครับ แล้วนี่ป่านโทรมากวนพี่หรือเปล่า? วางก่อนก็ได้นะครับ”


   (โอเคครับ งั้นไว้เสร็จธุระแล้วพี่จะโทรหานะครับ…   /พี่ต้าร์เรียบร้อยแล้วครับ ตึ๊ด ๆ ๆ ๆ ๆ )


หลังจากพี่ต้าร์พูดจบก็วางสายไปเลย แต่ก่อนที่สายจะตัดไปผมก็ได้ยินเสียงคนเรียกพี่ต้าร์ด้วย คงเป็นคนที่อยู่ด้วยกันคนนั้นแหละ เฮ้อ!!! แล้วจะทำยังไงดีล่ะเรา ถ้าเกิดพี่ต้าร์เขามีคนอื่นจริง ๆ



   ตอนนี้ผมไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพี่ต้าร์ถึงต้องโกหกผม อยากร้องไห้นะแต่มันร้องไม่ออก มันสับสนไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อหลังจากนี้ อยากรู้ว่าผมผิดอะไรทำไมถึงต้องทำกับผมแบบนี้ มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหรเหรอที่รู้สึกเริ่มไม่รักกัน  หรือว่าผมมันน่าเบื่อขนาดนั้นเลยเหรอถึงต้องมีคนอื่น หรือมันคงผิดที่ผมจริง ๆ



   ตอนที่เดินมาใกล้จะถึงร้านหนังสือ ก็เห็นน้องสาวตัวเองชะเง้อชะแง้มองซ้ายมองขวาเหมือนหาอะไรสักอย่าง เห็นแล้วก็อดหัวเราะในใจไม่ได้


   “พี่ป่านกว่าจะมา นี่ปอก็ว่าจะไปตามแล้วนะ”


   “อย่าเว่อร์ไปหน่อยเลยปอ  ^_^ แล้วนี่ซื้อเสร็จแล้วหรอ?” ผมยิ้มให้ปอถัก พยายามไม่ทำตัวเศร้าให้น้องสาวต้องเป็นห่วง


   “เรียบร้อยแล้วค่ะ”


“ถ้าอย่างนั้นเราก็กลับบ้านกันเถอะ”
ตึ๊ด ตึ๊ด ตึ๊ด   ตึ๊ด ตึ๊ด ตึ๊ด





เสียงแจ้งเตือนของนาฬิกาปลุก ทำให้ผมต้องตื่นขึ้นมาปิดมัน เมื่อดูเวลาก็ต้องตกใจ นี่เราหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน มัวแต่รอให้พี่ต้าร์โทรมาหา แล้วนี่เราเผลอหลับไปตอนไหน


คิดได้ดังนั้นก็รีบดูมือถือว่ามีสายเรียกเข้ามาจากพี่ต้าร์ไหม แต่แล้วก็ต้องผิดหวัง เพราะนอกจากพี่ต้าร์จะไม่โทรมาหาแล้ว ข้อความทั้งในเฟสและในไลน์ก็ไม่มีส่งมาหาเลย ก็ใครเป็นคนบอกกันล่ะว่าเสร็จธุระแล้วจะโทรหา ถ้าไม่คิดที่จะโทรมาหา แล้วไม่คิดว่าคนรอจะเสียใจบ้างเหรอ หรือบางที... มันกำลังจะเริ่มใช่ไหมจุดจบของเรามันใกล้เข้ามาแล้วเหรอ?



******************************


เย็นนี้พี่ต้าร์บอกว่าจะมารับ ผมเองก็ตอบตกลงไปไว้จะบอกอีกทีว่าจะรออยู่ที่ไหน ผมเดินคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่คนเดียวก็หันไปเจอกับวินนี่เพื่อนตั้งแต่มัธยมของผมกำลังนั่งใจลอยมองไปในสนามบาส แล้วยิ้มอยู่คนเดียว ผมมองไปก็อดที่จะยิ้มตามไปด้วยไม่ได้ นี่ก็คงมานั่งเฝ้าเพื่อนที่ตัวเองแอบชอบล่ะสิท่า พอมองตามสายตาของวินนี่ไปก็เจอกับร่างสูงสองคนที่คุ้นตาอยู่ในสนาม ทั้งสองเป็นฝาแฝดน่ะ ชื่อภูมิกับภีม ก็เป็นเพื่อนในกลุ่มนี่แหละครับ แต่ว่าคนที่วินนี่ชอบเป็นแฝดคนพี่ครับชื่อภูมิ ดูสิตาจะเยิ้มอะไรขนาดนั้น จะว่าไปก็เข้าไปทักทายสักหน่อยล่ะกัน อย่างนั้นก็ไลน์บอกพี่ต้าร์ว่าให้มารับที่สนามบาสดีกว่า

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด