History of young Witch ว่าด้วยเรื่องของผู้มีพรสวรรค์ (ดาร์กแฟนตาซี) บท11
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: History of young Witch ว่าด้วยเรื่องของผู้มีพรสวรรค์ (ดาร์กแฟนตาซี) บท11  (อ่าน 364 ครั้ง)

ออฟไลน์ Fochun_Mirai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0
 

////////////////////////////////////////////////////////////////////


ตอนนี้ผมไม่สามารถดึงเรื่องเก่ามาได้เลย อาจจะต้องปล่อยไว้แบบนั้น แต่ถ้ามีโอกาสจะลองเขียนใหม่ดูเพราะวางพล็อตไว้หมดแล้ว แต่อารมณ์ตอนนี้เฟล เลยมาเขียนเรื่องใหม่แทน เป็นเรื่องที่ชื่นชอบมากๆ หวังว่านักอ่านจะชอบกันนะครับ ถ้าพร้อมแล้ว เริ่มกันเลย

///////////////////////////////////


"มนุษย์ทั้งหลายจงฟัง! บัดนี้ เหล่าทวยเทพโบราณ ได้ตอบรับคำขอของพวกเจ้าแล้ว นับพันปีที่พวกเจ้าเรียกร้องสงครามกับศาสนาเก่า ดูหมิ่นเหยียดหยามเหล่าทวยเทพ สังหารเหล่าสาวกและนักบวช อีกไม่นาน ศาสนาเก่าจะกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง!! "

เมื่อสิ้นเสียงประกาศ น้ำพุที่จัตุรัสกลางเมืองหลวงก็เหือดแห้ง และแล้ว ก็ปรากฏเป็นเปลวเพลิงสีดำขึ้นมาจากอากาศ ทำผู้คนละแวกนั้นตกตะลึง ไฟที่ไม่มีเชื้อ ไม่ทราบคนก่อแต่ส่องสว่างไม่แผ่ว และนั่น คือสัญญาณว่า 'ไฟแห่งสงคราม ได้ถูกจุดขึ้นแล้ว

 

ปล.อาจมีเนื้อหาเกี่ยวกับศาสนา ผู้แต่งไม่ได้มีเจตนาลบหลู่ดูหมิ่นใดใด เนื้อหาเป็นไปเพียงเพื่อความสนองความต้องการของผู้เขียน

ปล.1หากมีคนสนใจเยอะ จะรีบเขียนเลยครับ แหะๆ
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27-10-2020 20:26:17 โดย Fochun_Mirai »

ออฟไลน์ Fochun_Mirai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
__________1ปีก่อน__________

ฟิว ว่าที่นักศึกษาใหม่เดินทางมายังมหาวิทยาลัย จากเด็กต่างจังหวัดสู่เมืองหลวงด้วยตัวคนเดียว ซึ่งหลังจากที่มาถึงก็หลงอยู่นานกว่าจะมาถึงหอพักในของมหาวิทยาลัย พอเดินเข้ามาตามทางที่ป้ายบอก ก็พามายังหอพักเก่าๆ แต่ยังคงความแข็งแรงอยู่ ฟิวมองตัวตึกสีซีดขนาดใหญ้หันชนกัน รอบนอกมีที่จอดรถ ส่วนตั้งแต่ชั้น2จะมีระเบียงหอพักที่มีชุดนักศึกษา ตากเรียงอยู่ ก่อนจะเดินตามทางขนาดเล็กเข้าไปยังทางเข้าหอใน ฟิวเดินไปยังหน้าหอแล้วสำรวจรอบๆ หอพักทั้ง4หอของโซนหอชาย หอ4แห่งหันหน้าเข้าหากัน ตรงกลางเป็นสนามกีฬาลานกว้างมีโต๊ะม้าหินอ่อนเรียงตามขอบสนาม มีต้นไม้ใหญ่4มุมของสนามที่คอยบังแดดและคอยให้ร่มเงาในตอนกลางวัน มีหญ้าขึ้นประปราย ใต้หอที่1ทางด้านขสาสุดจากทางเข้าเป็นสำนักงานสำหรับอาจารย์ประจำหอและสภาหอ ใต้หอที่2ถัดไปทางซ้่ายมือเป็นร้านมินิมาร์ท ถัดไปซ้ายมือเป็น

หอที่3ใต้หอเป็นร้านซักผ้า มีเครื่องอบแห้งในตัว ส่วนหอสุดท้าย ใต้หอที่4เป็นร้านคอมพิวเตอร์ที่ให้บริการฟรี มีเครื่องปริ้นท์ และเอกสาร กระดาษรายงานแบบครบเซ็ท ทั้ง4หอมีทางเชื่อติดกันตั้งแต่ชั้น1ไปจนถึงชั้น3 ยกเว้นระหว่างหอ1และหอ4ที่มีระยะห่างนิดหน่อยเพื่อเป็นทางเข้าออก เรียกได้ว่า อยู่หอมีครบวงจร เพราะศูนย์อาหารก็อยู่ไม่ไกล เดินแค่2-3นาทีก็ถึงแล้ว

หลังเดินดูรอบๆ หอ ฟิวก็ไปติดต่อกับทางสำนักงาน

"สวัสดีครับ ผมมาติดต่อรับกุญแจห้องครับ"

ฟิวเอ่ยถามกับเจ้าหน้าที่

"ห้องอะไรครับ"

"ห้อง321ครับ"

"เซ็นชื่อตรงนี้ครับ เห้ยไอ้ฝุ่น มาช่วยน้องขนของดิ"พอบอกให้เซ็นชื่อเสร็จ คนตรงหน้าก็ตะโกนเรียกคนให้มาช่วยฟิวขนของ ซึ่งของๆ ฟิวมีแค่กระเป๋าสะพาย1ใบกับกระเป๋าเป้อีก1 ไม่เห็นต้องเรียกมาเลย

"ไม่เป็นไรครับ มีแค่นี้เอง"

"ไม่เป็นไรน้อง ฟรีครับ ^Δ^"

เอิ่ม ดูท่าว่าจงใจจะแกล้งคนที่ถูกเรียกมากกว่า-*-

ฟิวหันไปมองคนถูกเรียกที่กำลังเล่นบอลกับเพื่อนอยู่ กำลังทำหน้ายู่เดินเข้ามา

'อือ ถอดเสื้อด้วย พึ่งสังเกตุ ...อือ หุ่นดีเนอะ ซิกแพ็คแน่นด้วย' ฟิวเผลอมองจนละสายตาไม่ได้ กระทั่งเจ้าของหุ่นเดินมาถึงพร้อมหน้าดุมีเสื้อยืดพาดบ่ายื่นแขนมาด้านหน้า

"มาดิ จะให้ขนอะไร ชักช้า"

ฟิวได้ยินรีบเงยหน้ามองและส่งกระเป๋าเป้ไปให้คนหน้าดุ

"แค่เนี๊ย!! ไอ้สัสโจ แค่นี้มึงเรียกกูมาช่วยยกเนี่ยนะ! "

"เออ กูมึงลงเวลาทำกิจกรรมแต่เสือกไปเตะบอล เวลาเค้าเรียกมึงจะมีอะไรไปยืนยันฮะ ง่ามึงทำกิจกรรม? "

ชายตรงหน้าคลายหน้าดุแล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนจะเดินมายืนข้างฟิวจนตัวชิดกัน แถมยื่นหน้ามาใกล้ฟิวจนห่างเพียงคืบ ก่อนจะยกกระเป๋าเป้ขึ้นมาระดับอก แล้วใช้อีกมือถ่ายเซลฟี่โดยที่มีฟิวทำหน้างงๆ เพราะในใจคิดว่า 'โรคจิตชัดๆ '

"อะ นี่หลักฐาน กูไปและ ส่วนมึง ของแค่นี้เอง เอาไปเองเนอะ เห้ยต่อๆๆ "

รุ่นพี่ที่ชื่อฝุ่นพูดกับเพื่อนจบหันมาบอกฟิว ก่อนตะโกนหาคนในสนาม และจากไปแบบ อิหยังวะ......

ออฟไลน์ Fochun_Mirai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
Re: Witch war ใจกลางสงคราม (แฟนตาซี) บท2
«ตอบ #2 เมื่อ08-10-2020 20:15:39 »

ฟิวค่อยๆเดินขึ้นหอตามที่พี่ใต้หอที่ให้กุญแจบอกมา คือ ห้อง321 อยู่อาคาร3 ชั้น2 ห้องที่1 ฟิวเดินหาห้องจนเจอ ก็ไขกุญแจเข้าห้อง ภายในดูสะอาดดี เป็นห้องขนาดประมาณ 4*4เมตร  มีเตียงนอน2เตียงทางขวามือ ระหว่างเตียงคั่นด้วยโต๊ะโคมไฟ ตรงข้ามเตียงฝั่งซ้ายมือมีตู้เสื้อผ้าสลับโต๊ะอ่านหนังสือ หลังห้องมีประตูฟิวเดินไปเปิดดูก็เห็นระเบียงที่ยื่นไปด้านนอกขนาด2*2เมตร ถือว่ากว้างพอสมควรถ้าไม่ใช่ช่วงหน้าฝนนี่ใช้งานได้สบายเลย

ฟิวเดินไปเลือกเตียงนอนฝั่งด้านใน จากนั้นก็หยิบเสื้อผ้าที่เตรียมมาไม่กี่ชุดใส่ไม้แขวนเก็บในตู้ และหยิบของใช้ต่างๆวางที่โต๊ะ และที่ขาดไม่ได้เลยคือ ตาข่ายดักฝัน และ โหลเก็บฝัน ฟิวหยิบตาข่ายดักฝันไปห้อยไว้กับที่แขวนของจากร้านสะดวกซื้อ3อัน20บาท ที่แปะไว้บนหัวนอน และวางโหลเก็บฝันไว้ข้างๆโคมไฟบนโต๊ะข้างหัวเตียง

ที่ว่าขาดไม่ได้เลยก็เพราะ ตอนเด็กๆ มีครั้งหนึ่งที่ฟิวเคยฝันร้าย ฟิวฝันว่าน้าสาวของตนถูกรถชน เช้าต่อมา ฟิวไปเล่าให้พ่อกับแม่ฟัง แต่ไม่มีใครเชื่อ ไม่นาน น้าสาวก๋ออกจากบ้านด้วยชุดเหมือนที่ฟิวฝัน ฟิวเลยไปบอกน้าว่าอย่าไป แต่น้าก็ขับรถไปทำงานปกติ

4ชั่วโมงต่อมา พ่อฟิวได้รับข่าวร้ายจากทางโรงพยาบาล ว่าน้าสาวของฟิวประสบอุบัติเหตุ ตอนนั้นคนในบ้านมองว่าเป็นฝันบอกเหตุ แต่ต่อมาไม่นาน ฟิวก็ฝันร้ายอีก แต่เป็นเพื่อนบ้าน ฟิวเล่าให้พ่อแม่ฟัง แต่พ่อและแม่ฟิวห้ามฟิวไปบอกใคร แต่ด้วยความเป็นเด็ก ฟิวไม่อยากให้เพื่อนบ้านต้องเป็นอะไร เลยไปเล่าให้เพื่อนบ้านฟัง และไม่นานก็เกิดเรื่องขึ้นจริง ตอนนั้นคนในหมู่บ้านเริ่มคิดว่าฟิวอาจจะเป็นคนทรง ต่างมาทำดีกับฟิว บ้างก็มาถามเลขขอหวย แต่ฟิวก็ไม่รู้เรื่อง

ชาวบ้านจากที่คอยดูแลฟิว ก็เริ่มถอยห่าง เมื่อฟิวฝันเห็นคนในหมู่บ้านเสียชีวิตอีกหลายครั้ง จนคนเริ่มคิดว่าฟิวอาจจะไม่ใช่คนทรงแต่อาจเป็นกาลากิณี ชาวบ้านเลยเริ่มหาเรื่องที่บ้านฟิว จนหนักขึ้น พ่อกับแม่ฟิวเลยต้องจำใจย้ายบ้าน ส่วนญาติคนอื่นๆก็ไม่กล้ายุ่ง

แต่เรื่องทุกอย่างก็ดีขึ้น เมื่อตอนที่ฟิวจบม.3 ฟิวไปเที่ยวทะเลกับที่บ้าน แล้วตอนเย็นหลังจากทานอาหารเสร็จ พ่อกับแม่ฟิวก็พาเดินตลาดนัดริมหาด ขณะที่ฟิวขอตัวไปเข้าห้องน้ำขณะที่พ่อกับแม่ยืนรอคิวซื้อขนมให้ฟิว พอฟิวออกจากห้องน้ำ ก็เจอกับหญิงชราคนหนึ่งกำลังก้มเก็บของที่กระจัดกระจายกับพื้น ทั้งเงินเหรียญ ทั้งถุง ทั้งกระดาษ ฟิวเลยเดินไปช่วยเก็บ

พอเก็บเสร็จยายก็ได้เดินมาหาฟิวแล้วยื่นตาข่ายดักฝันให้
ฟิว/อะไรหรอครับ
ยาย/อ๋อ พอดียายขายเหลืออันนึง เลยเอามาให้ ถือเป็นค่าตอบแทน
ฟิว/ไม่เป็นไรครับยาย
ยาย/เอาไปเถอะ มันเลือกหนูแล้ว พกมันติดตัวไว้นะ

พอฟิวรับมาก็ยืนมองของในมือ แต่พอเงยหน้าขึ้นมากลับไม่เห็นใครแล้ว และหลังจากที่ฟิวกลับบ้านแล้วแขวนมันไว้ ฟิวก็ไม่เคยฝันร้ายอีกเลย

พอโตขึ้นมาหน่อย ฟิวก็เริ่มศึกษามัน ถึงรู้ว่าเป็นตาข่ายที่ชาวอินเดียแดงใช้ปัดเป่าโดยขนนกอินทรีย์ และมีตาข่ายตรงกลางไว้ดักจับสิ่งชั่วร้าย ฟิวพยายามหาคำตอบ ในทางวิทยาศาสตร์แต่ไม่สามารถพิสูจน์อะไรได้ แต่ถึงกระนั้น ฟิวก็ยังคงหาคำตอบอยู่เรื่อยมา

ดังนั้น เวลาไปไหนมาไหน สำหรับฟิว ที่ขาดไม่ได้เลยคือสิ่งนี้ เพราะฟิว ไม่อยากฝันเห็นคนที่รู้จักตายอีกแล้ว

พอจัดอะไรเรียบร้อย ก็ทำการโทรหาทางบ้าน บอกเล่าถึงห้องใหม่

ออฟไลน์ Fochun_Mirai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
Re: Witch war ใจกลางสงคราม (แฟนตาซี) บท3
«ตอบ #3 เมื่อ10-10-2020 21:44:09 »

ฟิวบอกเล่าถึงที่อยู่ใหม่ ก่อนจะให้ที่บ้านส่งของ อาทิ เสื้อผ้า หนังสือ ตามมาทีหลัง วางสายได้ไม่นาน ก็มีหนุ่มแปลกหน้าเปิดประตูห้องเข้ามา
ฟิว/เอ่อ นายอยู่ห้องนี้หรอ เราฟิวนะ
ฟิวถามหลังจากที่เห็นชายคนนั้นหอบของพะลุงพะลัง
"ใช่ กูชื่อโดมนะ ปี1ใช่ป่ะ"
ฟิว/อ่า ปี1
พอทักทายกันเสร็จฟิวก็ช่วยโดมขนของเข้าห้อง ทั้งคู่นั่งคุยทำความรู้จักกันนิดหน่อย ก่อนประตูจะเปิดขึ้นมาอีกครั้ง
 พี่โจ/เอ่อ พี่แค่มาบอกว่า เดี๋ยวเย็นนี้5โมงนะ ประชุมใต้หอ รีบๆมาด้วยล่ะ

แอ๊ดดด

พี่โจค่อยๆปิดประตูกลับ แต่ไม่ทันปิดสนิท พี่โจก็เปิดเข้ามาอีกรอบพร้อมหันไปมองที่หัวเตียงฟิว
โจ/ไอ้นั่นอะ น้องทำเองหรอ
ฟิว/หมายถึง ดรีมแคชเชอร์หรอครับ
โจ/ใช่
ฟิว/เปล่าครับ อันนี้ซื้อมาครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ
โจ/อ๋อเปล่าหรอก สวยดี แต่อย่าให้ไอ้ฝุ่นเห็นนะ มันไม่ค่อยชอบพวกของแบบนี้
ฟิว/อ่อ ครับ งั้นอย่าให้พี่เค้ามาห้องผมสิครับ
โจ/ -*- พี่ผิดเอง ฮ่าๆๆ พี่ไปละ

โจยิ้มทะเล้นก่อนจะปิดประตู ทันใดนั้น สีหน้าของโจก็ตึง คิ้วขมวดเหมือนคิดอะไรอยู่

17.00
พอถึงเวลา ฟิวชวนโดมลงไปใต้หอ พอลงมาก็เจอพี่ๆหอยืนรวมกัน ส่วนน้องใหม่นั่งรวมกันอยู่กลางสนาม ฟิวกับโดมก็ไปสมทบ

โจ/เอาล่ะน้องๆ วันนี้พวกพี่ก็อยากให้น้องๆทุกคนทำความรู้จักกันไว้นะ โดยการถามชื่อ และคณะ 2อย่างพอ แล้วพี่จะรายบุคคลนะ
 
ตอนนั้นฟิวก็ทำความรู้จักกับเพื่อนหลายคนเลย แต่ทำกิจกรรมนี้ไปสัก10นาที โจก็มาเชิญอาจารย์ประจำหอมากล่าวเปิดงาน

อาจารย์นพ/สวัสดีน้องใหม่ทุกคนนะครับ ก็ ไม่มีอะไรจะพูดเยอะเนอะ เมื่อปีที่แล้วมีเรื่องสะเทือนขวัญเกิดขึ้นในการรับน้องนะ ดังนั้น ปีนี้ทางมหาลัยเลยให้จัดแบบมีเงื่อนไขข้อจำกัดเยอะ ทางหอก็เลยไม่อยากจะขัดอะไรกับกฎ เลยไม่ได้จัดยิ่งใหญ่เหมือนทุกปี แต่ยังไงจุดประสงค์ของการจัดรับน้องก็คือให้น้องใหม่รู้จักกับเพื่อน รู้จักกับรุ่นพี่ ก็ขอให้น้องๆทุกคนทำความรู้จักกันไว้ อาจจะคนละคณะ แต่ก็เป็นเพื่อนกันได้ สุดท้ายนี้ อาจารย์ทุกคนไม่ได้อยู่คุมหอตลอดเวลา เลยอยากจะให้น้องใหม่ทุกคนทำความรู้จักกับรุ่นพี่ไว้ อย่างน้อยก็พี่ๆตัวแทนหอ เพราะพวกนี้เค้าอยู่หอประจำ หากมีเรื่องหรือมีปัญหาอะไรอย่างน้อยก็โทรหาพี่ๆเค้าได้ อาจารย์มีแค่นี้แหละ ยินดีต้อนรับทุกคนครับ

หลังกล่าวเปิดอย่างเป็นทางการ พี่ๆแต่ละหอก็ตีกลองร้องเล่นกัน จนประมาณ1ทุ่ม ก็เริ่มแจกข้าวและน้ำดื่มให้น้องๆ แต่ละคนก็จับกลุ่มกับเพื่อนใหม่คุยกันสนุกสนาน

พอกิจกรรมเสร็จ พี่ๆก็แนะนำพี่หอทุกคน และแนะนำพิเศษคือ สภาหอ ก็คือ แต่ละหอจะมีรุ่นพี่ตั้งแต่ปี2ขึ้นไป เป็นตัวแทน แล้ว4คนนี้ ก็จะคอยทำเรื่องงบเรื่องกิจกรรมต่างๆคอยดูแลช่วยเหลือน้องๆ โดยพี่โจที่เจอตอนแรก เป็นประธานหอชาย อยู่ปี3แล้ว แต่สนิทกับรุ่นน้องมากๆจนพวกปี2บางคนแทบจะตบหัวได้เลย
ตัวแทนหอ1คือ พี่กิต คณะบริหาร คนนี้เป็นคนดูแลการเงินของหอ
ตัวแทนหอ2คือพี่ตาล คณะนิติ จะเป็นคนคอยจัดการเรื่องเอกสารระหว่างหอกับทางมหาลัย ไม่ว่าจะขอหน่วยกิจกรรมหรือการจัดกิจกรรมต่างๆ
ตัวแทนหอ3คือพี่ทอย คณะเทคโนโลยี เป็นคนคอยประสานงานกับคนอื่นๆ จริงๆแล้วจะเรียกว่าเป็นช่างประจำหอด็ไม่ผิดนัก เพราะเวลาของเสียหรือชำรุด พี่ทอยก็จะเป็นคนซ่อม ถ้าหนักจริงๆถึงจะเรียกช่างของมหาลัย แต่จะไม่เรียกถ้าไม่จำเป็นเพราะพี่กิตไม่อยากให้ใช้งบเยอะ เพราะตอนนี้กำลังมีประเด็นเรื่องการยุบหอใน ถ้ามีการเบิกงบต่างๆมากไป ทางมหาลัยจะอ้างตรงนี้ยุบหอแล้วทำเป็นหอเอกชนแทน คราวนี้จะแย่กันหมด
ตัวแทนคนสุดท้ายจากหอ4 คือพี่ต้น คณะสัตวแพทย์ ซึ่งเป็นฝ่ายพยาบาล อยู่คณะเป็นหมอสัตว์ แต่กลับหอเป็นหมอคนซะงั้น

และแต่ละหอก็จะมีทีมงานที่คอยช่วยเหลือตัวแทนหออยู่

พอแนะนำกันเสร็จก็ถึงเวลาพาทัวร์โดยจะเเบ่งเป็น4กลุ่มตามหอเลย หอ1ก็จะนำโดยพี่กิตพาเดิน และวนไปหอ2 3 4 ฟิวก็ลุกไปที่หอ3 พี่ทอยก็แนะนำตั้งแต่ชั้นแรกคือร้านซักผ้า มีกี่เครื่อง ใช้กันกี่คน  และเคล็ดลับนิดหน่อยคือเวลาไหนที่เครื่องว่างๆคนน้อย จะได้ไม่ต้องมาคอยคิวนาน ที่สำคัญคือเหรียญ10 เก็บเอาไว้ให้ดี เพราะต้องใช้ประจำ เสร็จก็พาขึ้นชั้น2 ก็เป็นห้องพัก ตรงกลางเป็นห้องน้ำ ส่วนห้องที่ติดกันที่ฟิวสงสัยว่าเป็นห้องเก็บของ พี่ทอยบอกว่า มันเป็นห้องที่ใช้ทำขนม ห้องนี้จะใช้สำหรับทำอาหารหรือขนมทานเอง และเอาไว้ทำขายในช่วงเทศกาล แต่อุปกรณ์เสีย พี่ทอยซ่อมไม่ได้ แต่พี่กิตไม่อยากเบิกงบเลยพับโครงการรอเอาห้องไปทำอย่างอื่นแทน พอขึ้นไปชั้น3 ก็คล้ายๆกัน แต่ห้องที่ติดกับห้องน้ำ เป็นห้องอ่านหนังสือ มีโต๊ะพับบริการ มีพัดลม และกระดานไวท์บอร์ดให้สำหรับติวเป็นกลุ่ม

พอจบหอ3 ก็พาเดินไปหอ4เลยผ่านทางเชื่อมชั้น3 ห้องที่ใช้งานเป็นห้องพยาบาล มีอุปกรณ์ ยาสามัญ ต่างๆเก็บไว้ สามารถเบิกใช้ได้โดยกรอกเลขประจำตัวนักศึกษา ส่วนชั้น2ของหอ4 คือห้องสำหรับออกกำลังกาย ถึงแม้เครื่องใช้จะไม่เท่าฟิตเนสของมหาลัยเอง แต่ก็มีพอใช้ระดับหนึ่ง
พี่ทอยพาเดินลงไปชั้นล่างก่อนจะพาเดินไปหอ1 แนะนำสำนักงานหอ ว่ามีธุระอะไรก็มาติดต่อ ของเสีย ของหาย ไม่มีเงินกินจ้าวมายืมได้ ยืมได้จริงๆ ยืมได้ครั้งละ500 แต่ต้องคืนภายใน3เดือน แบบนี้ก็มีแห๊ะ

พอขึ้นชั้น2 ก็เป็นห้องประชุม ชั้นแรกเป็นสำนักงาน แต่ชั้น2 เป็นห้องที่มีโต๊ะใหญ่ตัวเดียว และมีเก้าอี้วางขนาบ รอบๆห้องจะมีตู้เอกสาร แฟ้มข้อมูล โต๊ะคอม อุปกรณ์สำนักงาน เอาไว้ให้สภาหอใช้ ส่วนมากจะประชุมช่วงเย็นจนถึงดึก พอเดินขึ้นชั้น3พี่ทอยก็เปิดให้ดูเป็นห้องเก็บของ ซึ่งเวลามีกิจกรรมอะไรที่อยากใช้ก็สามารถมาขอเบิกยืมได้ มีตั้งแต่เครื่องเขียนยันธงมหาลัย  และสุดท้าย พี่ทอยพาเดินไปยังหอ2ทางชั้น3 ห้องที่ใช้คือห้องสำหรับกิจกรรม  ใครทำกิจกรรมอะไร หรือต้องการหากิจกรรม ค่ายอาสา ฯต่างๆ สามารถมาดูได้ เพราะพี่ตาลจะเป็นคนคอยตรวจหน่วยกิตของคนในหอใน ใครถูกหักคะแนนก็จะมาเตือนแล้วให้ทำงานอาสาแลก เป็นการช่วยเหลือคนในหอ พอเดินลงมาชั้น2 พี่ทอยเปิดให้ดูความอลังการ มันคือห้องพักผ่อน มีโต๊ะปิงปอง ห่างมาหน่อยมีโซฟาพร้อมทีวี มุมห้องมีตู้เย็น

แนะนำเสร็จก็ย้ำกฎเหล็กว่า หอเปิด24ชั่วโมง แต่ห้องพวกนี้จะปิดตอน4ทุ่ม


หลังจากทุกคนแยกย้ายกันไป

?/ผมไม่เห็นรู้สึกถึงมันเลยพี่
โจ/กูก็รู้ ตอนแรกกูก็ไม่รู้สึกอะไร แต่พอกูเปิดไปเจอมัน กูสัมผัสได้ถึงพลังของมัน พลังขนาดนี้ ไม่ใช่ของที่ซื้อตามตลาดแน่ๆ บางที พลังของมันอาจจะมากกว่าพวกเราทั้งหมดเสียด้วย
?/พี่ก็พูดเกินไป ผมตามดูก็ไม่เห็นน้องจะรู้เรื่องอะไรเลย
โจ/หรือบางที น้องจะปกปิดตัวตน ยังไงก็ตาม มึงก็คอยเฝ้าดูเอาไว้ ก่อนจะรู้ความจริง อย่าพึ่งให้น้องเจอพวกนั้นด้วยล่ะ
?/ได้พี่ แล้วถ้าน้องเป็นแบบเราล่ะ
โจ/ถึงจะเป็นแบบเรา แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นพวกเรา ยังไงเดี๋ยวต้องให้คนในชุมนุมช่วยกันตรวจสอบก่อน

ออฟไลน์ Fochun_Mirai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
เช้าต่อมา ฟิวก็ตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่ตี5เพราะเกรงว่าถ้ามาอาบช้ากว่านี้คนจะเยอะ เลยเลือกเอาแบบสบายใจดีกว่า พอฟิวอาบเสร็จ ก็พันผ้าเช็ดตัวท่อนล่าง แล้วออกมายืนล้างหน้าแปรงฟันที่อ่างล้างหน้า ฟิวทำธุระของตนไป แต่ขณะที่ก้มหน้าบ้วนปาก บุคคลปริศนาก็ได้มายืนอยู่หลังฟิว ก่อนจะยกมือขึ้นช้าๆ หันมือใส่ไปที่ฟิว ตาของชายคนนั้นเปลี่ยนจากสีน้ำตาลเป็นสีเหลือง ก่อนจะมีคลื่นพลังพุ่งออกจากฝ่ามือไปยังฟิว

แต่ไม่ทันที่คลื่นพลังจะกระทบตัวฟิว มันกลับสะท้อนไปยังเจ้าของจนร่างลอยไปกระแทกกับประตูห้องน้ำอย่างแรง จนเจ้าตัวหมดสติไป

ปัง!!!

ฟิวได้ยินเสียงดังมาจากด้านหลัง ด้วยความตกใจเลยหันไปดู ฟิวเห็นผู้ชายคนหนึ่งนอนหมดสติอยู่ที่ประตูห้องอาบน้ำทางด้านหลัง เลยรีบเข้าไปประคอง

"นาย นาย นายเป็นไร นาย" แต่ฟิวเรียกก็ไม่มีการตอบสนอง ฟิวเลยแบกร่างนั้นไปยังห้องของตน ดีกว่าปล่อยทิ้งเอาไว้

"โดม เปิดประตูให้หน่อย"พอมาถึงห้องก็ตะโกนเรียกโดมมาดปิดประตูให้
"เชี่ย มึงไปอาบน้ำไหงแบกคนมาห้องวะ อย่าบอกนะว่าไปฉุดมาอะ"
" -*- ใช่เวลาป่ะมึง" โดมแซว แต่ก็มาช่วยฟิวแบกชายปริศนาเข้าห้อง ฟิวเป็นห่วงคนตรงหน้า แต่ก็ไม่อยากไปคณะสายในวันแรก เพราะฟิวจะเดินเท้าไปคณะที่ห่างเกือบๆ1กิโล เพื่อจะสำรวจเส้นทาง และเช้าๆอากาศดีด้วย ฟิวจึงรีบไปแต่งตัว
"มึง กูไปก่อยนะ ฝากดูเค้าด้วยดิ"
"เออๆ กูโทรหาพี่โจแล้ว อีกสักพักแกคงมา"
พอฟิวรู้แบบนั้นก็วางใจก่อนจะเดินออกจากห้องแล้วเดินไปคณะ ระหว่างทางก็มองสำรวจนั่นนี่

ในขณะเดียวกัน โจ ก็เปิดประตูห้องเข้ามา โดมก็หลบให้โจเข้ามาดู โจมองหน้าโดมสักพักก่อนจะลุกไปลงกลอนประตู แล้วเดินมายังร่างชายปริศนา และหันมองยังสิ่งของบนหัวเตียงของฟิว และโจก็ทำสิ่งที่ทำให้โดมแทบช็อก นั่นคือการใช้มีดพกขนาดเล็กกรีดไปที่ฝ่ามือซ้ายของตน เลือดของโจ ไหลหยดลงบนหน้าของชายปริศนา ก่อนโจจะพูดภาษาแปลกๆที่โดมไม่เข้าใจ ไม่นาน ชายที่สลบอยู่ก็สูดหายใจเฮือกใหญ่ก่อนสะดุ้งตัวขึ้น
"พี่ พี่โจ นี่มันอะไรกันพี่! พี่!!?"
โจไม่ตอบ แต่ชายคนนั้นหยัดตัวลุกขึ้นล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงก่อนพูดภาษาแปลกๆเหมือนโจ ก่อนจะยกมือขึ้นมาแล้วพ่นผงสีขาวใส่ไปยังโดม โดมที่ตกใจจะวิ่งไปยังประตู มือโดมถอนกลอนประตูคว้าลูกบิดกำลังจะหมุน แต่จู่ๆ สติโดมก็วูบไป และชายคนาั้นก็เดินมากระซิบข้างหูของโดม
"กูคือพี่หอมึง กูเป็นลม พี่โจเอายาดมมาให้ ตอนนี้กูฟื้นแล้ว"

พอชายคนนั้นพูดจบ โจก็เก็บกวาดของต่างๆ ก่อนที่โดมจะลืมตาแล้วลุกขึ้น มองไปยังชายตรงหน้า
โจ/โดม นี่ พี่ตุล อยู่ปี2 ห้องตรงข้ามมึงเลย
ตุล/ขอบใจมากนะ พอดีช่วงนี้ไม่ค่อยดีอะ วูบบ่อย
โดม/อ๋อ ดีครับพี่ จริงๆไอ้ฟิวเป็นคนแบกมาอะ เออพี่ ถ้าฟื้นแล้วผมไปคณะก่อนนะ จะสายละ
โจ/เออๆ

โดมพูดอย่างปกติ ราวกับไม่เคยเห็นเหตุการณ์ก่อนหน้ามาก่อน

โจ/เป็นไงบ้าง
ตุล/ใช่พี่ ผมโดนสะท้อนพลัง เหมือนรอบๆตัวน้องมีม่านพลังปกป้องอยู่
โจ/ใช่นี่ไหม
โจพูดแล้วหันไปมองตาข่ายดักฝันบนหัวเตียง
ตุล/ไม่พี่ ผมสัมผัสได้มากกว่านี้ พลังที่ผมไม่รู้จัก มันเก่าแก่มากๆ

ทางด้านฟิว ฟิวเดินออกจากหอ ก็ผ่านสวนของมหาลัย ต่อด้วยสนามกีฬา โรงยิม เกือบ200เมตรถึงจะเข้าเขตอาคารเรียนของคณะวิทยาศาสตร์ ฟิวเดินตามแผนที่เข้าไปหลังคณะวิทยาศาสตร์ก่อนจะพบกับด้านหลังของคณะที่ตนเรียน ฟิวนั้นเรียนคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ตัวหน้าคณะนั้นติดถนนเส้นหลัก ซึ่งจะผ่านหน้าคณะทุกคณะแต่ห่างกันหลายกิโลเมตร แต่หลังคณะสิ กลับอยู่ติดกันแค่ถนนกั้น อย่างคณะมนุษย์-วิทย์-บริหาร 3คณะนี้มีด้านหลังที่ติดกัน เพียงข้ามถนนก็เข้าอีกคณะแล้ว 


พอไปถึงคณะ รุ่นพี่ก็รวมน้องๆไปนั่งรวมกัน ก่อนจะแจกกระเป๋า หนังสือแนะนำ ระเบียบการ ก่อนที่อาจารย์จะมากล่าวเปิดการปฐมนิเทศน์ เสร็จ รุ่นพี่ในสาขาก็มาแนะนำการลงทะเบียนเรียน เกล็ดเล็กๆน้อยๆคือ นินทาอาจารย์เล็กน้อย ทั้งยังอาจารย์คนนี้เรียนง่าย คนนั้นเข้ม คนนี้ปล่อยเกรด ต่างๆนาๆ 


ภู/ฟิว เลือกวิชาเสรียัง

ภู เพื่อนร่วมสาขาเอ่ยถามฟิวขณะที่ลงทะเบียนวิชาหลักเสร็จ

ฟิว/ยังเลย กำลังหาอยู่

ภูๅง/นี่เลย กูทำการบ้านมา นี่คือรายวิชาที่เซฟเอของปีที่แล้ว

ฟิว/มึง เสรีเค้าลงอันที่ชอบที่สนใจไม่ใช่หรอ

ภู/โด่ว 

ฟิว/อีกอย่าง นี่พึ่งเทอมแรก จะรีบเซฟทำไม

ภู/ใช่ซี๊ กูไม่ได้เก่งเหมือนมึงหนิ

ฟิว/นี่ อีกอย่าง ป่านนี้พวกปีสูงที่เกรดน้อยๆคงลงหมดแล้วมั๊ง

ภู/เออว่ะ ลืมเลย มึงรีบเลือกเลย

ฟิว/ที่พูดมาไม่เข้าหัวเลยสินะ -*- 

 

ถึงพูดแบบนั้นแต่ฟิวก็มองเสรีที่ภูเอามาให้ดู 'อือ อาชญาวิทยาหรอ พิษวิทยาก็น่าสนใจแฮะ เอ๊ะ อารยธรรมโลกหรอ!?'

ฟิว/มึง กูว่าจะลงอารยธรรมโลก

ภู/โหยย เออ เอาไงก็เอาเดี๋ยวเต็มก่อน


และทั้งคู่ ก็ลงทะเบียนเรียนสำเร็จ แต่ที่ผิดคาดคือวิชานี้คนลงไม่มากอย่างที่คิด


เก้า/ไงพวกมึง ลงเสรีอะไรกัน

ภู/อารยธรรมโลก เซฟเอเว้ย มึงอะ

เก้า/กูลงอาชญาวิทยากัน  แต่เดี๋ยวนะ อารยธรรมโลกนี่เซฟหรอวะ ทำไมไม่มีในลิส

ภู/มีดิวะ นี่ย กูปริ้นท์มา

เก้า/ไอ้ห่าภู นี่มันของปีที่แล้วเว้ย นี่อัน ปัจจุบัน 

เก้าพูดพร้อมยื่นรูปที่แคปมาจากกลุ่มของมหาลัยที่เพิ่งลงไม่กี่วันก่อน

ภู/เชี่ยละไง ฟิว ย้ายกันไหมมึง

ฟิว/มึงยังไม่ได้เรียนเลย ลองไปเรียนคาบนึงก่อน ถ้าไม่โอค่อยย้าย

ภู/เออแบบนั้นก็ได้

เก้า/สู้ๆพวกมึง เพราะตอนนี้ ที่เซฟเอเหลือ แค่เลี้ยงปลาหมอ 5555 โชคดีมึง


หลังจากรุ่นพี่ปล่อย ทั้งหมดก็แยกย้ายกัน ส่วนใหญ่น้องใหม่นัดกันไปทานข้าวเพื่อทำความรู้จักกัน เพราะพรุ่งนี้ถึงเริ่มเรียนวันแรก


หลายคนนัดกันไปกินตามห้างหรือร้านอาหารดังขึ้นชื่อ แต่ด้วยฟิวนั้นไม่อยากสิ้นเปลือง 

ฟิว/มึง กูโหวตโรงอาหารคณะ

เก้า/มึงโหวตซะกูจะร้องเลย

ภู/นี่ มึงไปกินกับพวกกูเหอะ เดี๋ยวกูเลี้ยงเอง

แดน/กูอยากได้ที่สาวแจ่มๆ -,,,,-

เก้า/กูบวก

ภู/กูขอแอร์เย็น


เพื่อนในกลุ่มที่เพิ่งรู้จักกัน แต่ด้วยความทีาเป็นผู้ชายจึงสนิทกันไม่ยาก 

แดน ชายหนุ่มอดีตดาราเด็กจากรายการการ์ตูน ที่พอโตมาแล้วจะหล่อ เนี๊ยบ แต่นิสัยหื่นออกหน้าออกตา ทำให้หญิงสาวที่คุบด้วย อยู่ไม่รอดเกินเดทครั้งที่2 

เก้า หนุ่มหล่อ ตี๋ ผิวขาว จัดฟัน ทะเล้นขี้เล่น ชอบจีบไปทั่ว แต่ไม่เคยจริงจัง 

ภู หนุ่มร่าเริง ที่บ้านรวยแต่สมองไม่อวย โดยที่บ้านให้เงื่อนไขถ้าเกรดไม่ดีจะตัดเงิน ทันทีที่รู้ว่าฟิวได้คะแนนอันดับต้นๆเลยรีบประจบทันที


ทั้ง4นั่งเถียงกันเรื่องมื้อเที่ยงอยู่นาน ฟิวเลยตัดสินใจไปจบที่โรงอาหารบริหาร คณะที่ขึ้นชื่อว่าสาวบริหารงานดี แถมแอร์เย็นตั้งแต่ก้าวเท้าผ่านประตูคณะ (คือคณะนี้มันรวยมาก)


ออฟไลน์ Fochun_Mirai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
หลังจากตัดสินใจมาโรงอาหารคณะบริหาร ก็สัมผัสได้ถึงความมีระดับ ฟิวและเพื่อนเดินหาโต๊ะว่างๆนั่ง ซ่งอยู่หัวมุมทางด้านขวาใกล้กับห้องน้ำ พอนั่งคุยกันนิดหน่อยก่อนเพื่อนจะเดินไปซื้ออาหารและเครื่องดื่ม โดยฟิวเป็นคนนั่งเฝ้าโต๊ะ
ภู/ฟิวกินไร
ฟิว/เลี้ยงเราหนิ เอาไรก็ได้ แต่ไม่เผ็ดนะ
ภู/เค

ขณะที่ฟิวนั่งว่าง ก็มองไปรอบๆสังเกตุนั่นนี่ไปเรื่อย
 
ตอนนั้นเอง ก็มีผู้ชายกลุ่มนึงเดินกรูเข้ามา แล้วนั่งโต๊ะข้างๆฟิว ฟิวมองแบบไม่ได้ใส่ใจ แต่เหมือนเห็นคนรู้จักเลยหันไปมองอีกที

ฝุ่น/มองหน้ากูมีไร?
ฝุ่นเห็นฟิวมอง ก็ขมวดคิ้วก่อนจะถามแบบหาเรื่อง
ฟิว/ปะ เปล่าครับ พอดีเห็นหน้าคุ้นๆเลยมอง
ฝุ่น/คุ้นหรอ แล้วใช่คนที่มึงคุ้นป่ะ
ฟิว/คะ ครับ
ฝุ่น/นี่มึงรู้จักกูหรอ!?
ฟิว/ครับ ก็ ก็เจอตอนรับน้องหอ
พอฝุ่นได้ยินดังนั้นก็คลายสีหน้า
ฝุ่น/อ้าว น้องหอหรอ โทดที กูนึกว่าหาเรื่องกู แล้วกินข้าวยัง
พอฝุ่นปรับสีหน้าและน้ำเสียง ฟิวก็อึดอัดน้อยลง
ฟิว/ยังครับ รอเพื่อนกำลังไปซืเอครับ
ฝุ่น/เออๆ

พอฝุ่นพูดจบก็หันไปคุยเล่นกับเพื่อนพร้อมกินข้าวต่อ

เพื่อนฝุ่น/เห้ยฝุ่น มึงพกน้ำแดงจิ๋วด้วยหรอวะ
ฝุ่น/อะไรของมึง
เพื่อนฝุ่น/ก็เนี่ย ตอนไปต่อแถวซื้อข้าวกูเล่นที่ห้อยกระเป๋ามึง เห็นน้ำแดงจิ๋ว อ้าว ตอนนี้เป็นน้ำเปล่าและ หรือกูตาฝาดวะ ฮ่าๆๆๆ
เพื่อนฝุ่นพูดพลางยกให้ฝุ่นดู แต่ฝุ่นที่เล่นๆกลับจริงจังทันทีที่ได้ยิน
ฝุ่น/มึงเห็นเมื่อไหร่
เพื่อนฝุ่น/ประมาณ5นาทีแล้วมั๊ง? มีไรวะ
ฝุ่น/เปล่าๆ พอดีกูมีธุระไปก่อนนะ
เพื่อนฝุ่น/แล้วข้าวมึงล่ฝุ่น/เออ ฝากเก็บด้วย

ฝุ่นรีบร้อนเดินออกจากโรงอาหาร ก่อนจะก้มมองขวดน้ำจิ๋วที่ได้มาจากสมาคม ที่ถูกทำเหมือนเป็นของตกแต่ง ข้างในขวด เป็นน้ำสีใสที่จะเปลี่ยนเป็นสีแดงหากมีการใช้เวทมนต์ใกล้ๆ ที่ฝุ่นมีเพราะฝุ่นเป็นหนึ่งในสมาคมลับ หรือองค์กรที่เรียกตัวเองว่า 'นักล่าแม่มด'

17.00
หลังเลิกเรียน ฟิวก็กำลังยืนรอรถมอ(รถของมหาลัย)ที่ป้ายรอรถหน้าคณะ แต่ไม่ทันไร ก็มีรถคันหนึ่งมาจอดเทียบริมทางเท้า ก่อนจะเปิดกระจกลง ฟิวก้มหน้าไปมองก็เห็นคนด้านในคือรุ่นพี่หอตน
ฝุ่น/กลับหอหรอ
ฟิว/ครับ
ฝุ่น/ขึ้นมาเดี๋ยวไปส่ง
ฟิว/ไม่เป็นไรครับ พอดีผมจะนั่งรถมอสำรวจมหาลัยก่อน แล้วค่อยกลับครับ
ฝุ่น/เคมึง

หลังฝุ่นไปไม่นาน รถมอก็มาจอด ฟิวก้าวขึ้นหาที่นั่งแล้วเปิดแผนที่ในมือถือดู ว่าจะผ่านคณะอะไรบ้าง

พอรถออกก็ผ่านคณะเกษตรศาสตร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ และฟิวเลือกลงคณะต่อไปคือ คณะเทคโนโลยี พอฟิวลงรถก็เดินสำรวจว่า มีทางลัดเลาะจากไหนไปไหนได้บ้าง เผื่อจะเจอเหมือนเส้นหลังคณะตนที่ไม่ได้บอกในแผนที่หลัก

ตอนนั้นก็เกือบๆหกโมงเย็นแล้ว คนบางตา ฟิวเดินไปยังหลังคณะเพื่อจะดูจุดเชื่อมระหว่างคณะ แต่ฟิวเห็นหญิงชราคนหนึ่งกำลังเดินเร็วหอบแฮกๆ ฟิวเลยจะเข้าไปถามเพราะดูอาการไม่ค่อยดี
ฟิว/ยายครับ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
ยาย/แฮก แฮก นี่หนู ใช่ ใช่แล้ว ยื่นมือมา
ฟิว/ทำไมหรอครับยาย
ยาย/เป็นหนูจริงๆด้วย ยายฝากด้วยนะ ชะตาหนูใกล้จะถึงจุดเปลี่ยนแล้ว
ฟิว/อะ อะไรครับ ยายสบายดีไหมครับ ผมโทรเรียกรถพยาบาลให้นะครับ

ยายไม่ฟังที่ฟิวพูด มัวก้มหาของในกระเป๋า ก่อนจะหยิบหนังสือขึ้นมาเล่มหนึ่งแล้วยื่นให้ฟิว
ยาย/จับไว้นะ
 พอฟิวรับหนังสือ ยายก็เอามือประกบมือฟิวทั้ง2ข้างที่ถือหนังสืออยู่ ก่อนจะพูดพึมพำออกมา แล้วบอกให้ฟิวรีบกลับหอ และถ้าใครมาถามเรื่องหนังสือ ให้หนีอย่างเดียว ฟิวงงๆทำอะไรไม่ถูก พอเงยหน้าขึ้นมายายก็หายไปแล้ว 'เจอยายประหลาดอีกแล้วแฮะ'ฟิวได้แต่คิดในใจ แต่ฟิวก็ฟังคำยายคือตรงไปป้ายรอรถเพื่อกลับหอทันที

แต่ไม่ทันก้าวเท้าออกจากคณะ ก็มีหญิงสาวน่าจะอายุมากกว่าฟิวหน่อย3คนมายืนดักหน้า
หญิงสาว/เอาคัมภีร์นั่นมา
ฟิว/พวกคุณเป็นใครครับ
หญิงสาว/ไม่จำเป็นต้องรู้ แค่ส่งมันมาก็พอ
ฟิว/ผมไม่รู้ว่าพูดถึงอะไร

เห้ย มึงอะ!!!

ไม่ทันที่จะคุยกันต่อ ก็มีเสียงตะโกนลั่นจากด้านหลัง ฟิวหันไปมองก็เห็นฝุ่นที่เปิดกระจกตะโกนเรียก แต่พอหันกลับไปมองหญิงสาว กลับไม่เจอใครแล้ว ฟิวเดินมาหาฝุ่น

ฝุ่น/ขึ้นรถ
ฟิว/คะ ครับ
ฝุ่น/มาทำไรแถวนี้
ฟิว/ผมมาดูทางเชื่อมคณะครับ เผื่อได้ใช้
ฝุ่น/คณะเทคโนเนี่ยนะ มึงจะมาทำห่าไร
ฟิว/ก็เผื่อ...ได้ใช้
ฝุ่น/เออๆ แต่ทีหลังอย่ามาเย็นขนาดนี้ คนกลับกันหมดแล้วมันเปลี่ยว
ฟิว/ครับ ขอบคุณที่มาส่งนะครับ

ฟิวที่เห็นจังหวะชิ่งเพราะรถมาจอดที่หอพอดีเลยรีบขอบคุณก่อนจะขึ้นห้อง แล้วมองหนังสือที่เอาใส่กระเป๋ามาอย่างสนใจ แต่หนังสือประหลาดนี่กลับเปิดไม่ออกทั้งที่ไม่มีกุญแจล็อกเสียด้วยซ้ำ ฟิวเลยได้แต่มองปกหนังสือที่เป็นอักษรว่า 'สมบัติของ อัลคาฮอน'

โจ/ตุล
ตุล/ว่าไงพี่
โจ/มึงรู้เรื่องยัง
ตุล/เรื่อง?
โจ/คัมภีร์ของราชวงศ์ถูกขโมยจากวิหารตะวันตก
ตุล/เห้ย แล้วใครขโมยพี่ แล้วเราจะทำไง
โจ/ยังไม่หมดมึง สันนิษฐานว่าคนขโมยเอาหนังสือมาที่นี่
ตุล/ถ้าพวกนั้นรู้ ได้ยกโขยงมากันสิ!!

สมาคม/มีข่าวลือว่ามีของสำคัญของพวกนั้นถูกขโมยมา น่าจะสำคัญมากๆถึงขนาดส่งนักบวช อคาทามาตามของ ไปสืบมา
ฝุ่น/ครับ ตอนนี้ผมได้เบาะแสแล้ว แต่ยังไม่แน่ใจ ขอตรวจสอบก่อน
สมาคม/คนหรอ?
ฝุ่น/ครับ
สมาคม/งั้นจับตาดูให้ดี แล้วสืบมาว่าอะไรถูกขโมยมา
ฝุ่น/ครับ

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1976
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-0

ออฟไลน์ Fochun_Mirai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
โดม/ใครมาแต่เช้าวะเนี่ย
โดมบ่นก่อนจะลุกจากเตียงไปเปิดประตูเพราะฟิวไปอาบน้ำ

แก๊ก

โดม/อ้าวพี่ตุล หวัดดีพี่ มีอะไรมาแต่เช้าเลย
ตุล/อ๋อเปล่าน่ะ เอ้อแล้ว ฟิวไปไหน
โดม/ไปอาบน้ำพี่ มันมีเรียนเช้า
ตุล/แล้วมึงอะ ไม่มีเรียนหรอ
โดม/ผมบ่ายเลยพี่

แก๊ก

โดม/นั่นไง มันมาพอดี ผมนอนต่อละนะ
ตุลหันมองคนที่เข้ามาใหม่ ฟิวที่งงว่าใครมาห้องตนแต่เช้า และออกเขินนิดหน่อยที่ยืนเปลือยอกต่อหน้าคนแปลกหน้า ถึงจะหอชายก็เถอะ แต่ในห้องน้ำมันต่างคนต่างถอด นี่ฟิวถอดอยู่คนเดียว

ฟิว/เอ่อ หวัดดีครับ พี่??
ตุล/อ้อ ขอโทษ พี่ชื่อตุลนะ อยู่ปี2 อยู่ห้องตรงข้ามเราเนี่ยแหละ พอดีแวะมาหา เรายังไม่เคยคุยกันใช่ไหม
ฟิว/ชะ ใช่ครับ
พอทักกัน ตุลก็เข้าประเด็น
ตุล/เออ พี่เห็นของของฟิว
โดม/ฮะ!!!
โดมที่นอนอยู่บนเตียงสะดุ้งพรวดขึ้นมา
ตุล/หมายถึง ของใช้
โดม/อ่อ
พอมันหายสงสัยก็นอนต่อ -*-
ตุล/ฟิวเชื่อเรื่องพวกนี้ไหม
ตุลพูดพร้อมถามฟิวก่อนจะมองไปยังโหลเก็บฝันกับตาข่ายดักฝัน
ฟิว/เอ่อ ทำไมหรอครับ
ตุล/แค่สงสัยน่ะ
ฟิว/ก็ไม่ค่อยเชื่อหรอกครับ ผมแค่ชอบน่ะ มันดูสวยดี
ตุล/อ๋อ พี่ก็นึกว่าเรางมงายกับเรื่องพวกนี้
ตุลพูดจบก็นั่งลงบนเตียงของฟิว แต่มีจังหวะหนึ่งที่เสื้อของตุลเลิกขึ้นจนฟิวเห็น
ฟิว/พี่สักด้วยหรอครับ?
ตุลสงสัย แต่เห็นฟิวมองที่บริเวณหน้าท้องตน เลยถกเสื้อขึ้นให้ดู
ฟิว/ทำไมพี่สัก'ฮีล'ทับแผลครับ?
ตุล/รู้ด้วยหรอ
ฟิว/อักษรรูนผมรู้มาบ้างครับ แต่แปลกที่พี่สักทับแผล
ตุล/พี่..พี่รีบ ขอตัวก่อนนะ
ตุลไม่รู้จะแก้ตัวยังไงเลยรีบถอย ฟิวที่งงแต่ไม่สงสัยรีบแต่งตัวก่อนจะเข้าคณะแต่เช้า

ฟิวเรียนตามปกติ พอหมดคาบเช้า ก็ไปกินข้าวกับชาวแก๊ง พอคาบบ่ายก็แยกย้ายกันเพราะวันนี้ฟิวมีเรียนเสรีกับภู แต่ภูมันดันขอถอนแล้วลืมบอกฟิว แต่ถึงบอกฟิวก็ยังคงเรียนต่อเพราะสนใจวิชานี้จริงๆ

///////////////////////

15.00
ฟิวเดินขึ้นตึกเพื่อไปยังห้องเรียนของตน ห้องเรียนที่อยู่ตึก5 เป็นตึกทางด้านหลังคณะ ข้างๆโรงอาหาร มี5ชั้น ชั้น1-2เป็นห้องประชุมใหญ้-เล็ก ชั้น3-5เป็นห้องเรียนรวม ทั้งวิชาภาษาอังกฤษและวิชาเสรีทางด้านมนุษย์-สังคมศาสตร์ ซึ่งอารยธรรมโลกก็เป็นหนึ่งในนั้น

ฟิวเดินเข้าห้องเรียนก่อนเวลา ก็ไปนั่งกลางๆห้อง เพราะถ้าหน้าห้องก็จะใกล้ไป เลยเลือกกลางๆ

พอถึงเวลา คนก็ทยอยมา มีแทบทุกคณะและส่วนมากเป็นปี2ขึ้นไป เพราะข่าวลือว่าเรียนง่ายแค่ทำใบงานส่งก็ได้เกรดเอ เกรดบีแล้ว

อ.นัท/เอาล่ะนักศึกษา นักศึกษาที่เข้ามาเรียนวิชานี้ อาจจะสนใจหรือมีสงสัยในทางประวัติศาสตร์ ในปีก่อนๆ อาจารย์ให้นักศึกษา สรุปอารยธรรมของโลกด้วยกระดาษแผ่นเดียว ตั้งแต่สมัยเมโสโปเตเมีย แต่ปีนี้ ครูคิดว่ามันอาจจะทำให้นักศึกษาไม่ชอบ ดังนั้นปีนี้ ครูจะให้นักศึกษา เขียนอารยธรรม หรือเรื่องที่ตนสนใจมาส่งในคาบต่อไปนะ
นศ/อ้าว แล้ววันนี้มีเรียนไหมครับ
อ.นัท/มีครับมี ใจเย็นๆก่อน วันนี้ครูอยากรู้ว่ามีใครที่เข้ามาเรียนเพราะคิดว่าวิชานี้เซฟเอบ้าง

พออ.นัทพูดจบ ก็นิ่งกันทั้งห้อง แต่พอมีคนนึงยก คนอื่นก็ค่อยๆยกมือตาม จนเหลือบางตาที่ไม่ยกมือ อ.นัทเลยหันมามองฟิวที่ไม่ได้ยกมือ

อ.นัท/อ้าวทุกคนเอามือลง ไหน เธอไม่ได้ยกมือหรอ
ฟิว/ครับ
อ.นัท/เธอสนใจเรื่องอะไรล่ะ
ฟิว/ผมสนใจเรื่องความเชื่อกับการเมืองครับ ทุกอารยธรรมไม่ว่าจะเก่าแก่โบราณหรือปัจจุบัน ความเชื่อก็มักถูกโยงกับการเมืองการปกครองเสมอ
อ.นัท/น่าสนใจดี ลองอธิบายเพิ่มหน่อยสิ
อ.นัทนั่งลงบนโต๊ะแล้วฟังฟิวอธิบาย
ฟิว/คือในอดีตผู้ปกครองส่วนใหญ่มักจะมีตำแหน่งทางศาสนาด้วย เเสดงให้เห็นว่า การใช้ความกลัวหรือความเชื่อมาปกครองคน มีมาตั้งแต่อดีต และอาจเป็นเครื่องมือในการควบคุมสังคมชุมชนนั้นๆ ที่ผมคิดว่าชัดเจนเลยคือการล่าเเม่มดเซเลม ที่ช่วงนั้นอำนาจการปกครองอาจจะเปลี่ยนมือ เพศหญิงอาจจะมีสิทธิ์มากขึ้นในสังคม ทำให้เพศชายที่มีอำนาจไม่ยอมเสียมันไป เลยสร้างวลีอย่าง 'แม่มด'มาใช้ในการควบคุมอำนาจของเพศหญิง และรักษาตำแหน่งทางการปกครองของตนไว้ได้

"แต่เราก็ไม่รู้ไม่ใช่หรอ ว่าพวกเขาอาจจะล่า 'แม่มด'จริงๆก็ได้"

ทั้งห้องหันไปทางเสียงที่พูดออกมา ฟิวเองก็หันหลังไปมองเห็นพี่ฝุ่น ที่นั่งหลังห้องทางขวาสุด

อ.นัท/อ้าว ไหนเธอลองอธิบายสิ
ฝุ่น/ในยุคนั้น เป็นยุคที่ความเชื่อถูกใช้เป็นการนำสังคม เพศหญิงที่เข้ามามีบทบาท และใช้อำนาจทำสิ่งที่ผิดแปลก ก็ไม่แปลกที่จะถูกสงสัย อย่างหญิงม่ายที่ท้องแก่ แต่วันหนึ่งกลับเป็นเหมือนหญิงสาวปกติแถมสวยจึ้น แล้วดันได้เศรษฐีมารับไปดูแล ก็ต้องถูกสงสัยเป็นเรื่องธรรมดา แล้วตอนนั้น ที่เซเลมอาจจะมีแม่มดหมอผีก็ได้ ใครจะไปรู้

ฟิว/ถึงจะบอกว่าผ่านมานานแล้วก็ตาม การที่ผู้หญิงถูกจับลงโทษด้วยความรุนแรงจนทนไม่ได้เลยยอมรับข้อกล่าวหา แล้วถูกประหารในที่สุดชอบธรรมหรอครับ ถึงจะมองในมุมนั้น ถ้าแม่มดมีจริงๆ จะยอมให้คนจับง่ายๆหรอครับ ถ้าเป็นแม่มด ผมคิดว่าคงใช้ความสามารถหลบหนี หรือไม่ก็โยนโทษไปให้หญิงธรรมดาโดนลงโทษแทน คนมีความสามารถแบบนั้น คงไม่ปล่อยให้ตัวเองถูกจับง่ายๆ ถ้ามองแบบนี้ ก็จะเห็นว่าการลงโทษหญิงหลายๆคนอาจจะเป็นการลงโทษคนผิดก็ได้นี่ครับ

ฝุ่นที่เตรียมจะถกกับรุ่นน้อง แต่พอฟังที่ฟิวพูดก็ขัดไม่ได้ว่าถ้าแม่มดทำแบบนั้นจริงๆ คนที่โดนลงโทษก็เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา ถึงสมาคมจะไม่เคยพูดถึงการล่าแม่มดในอดีตที่มีช่องโหว่เต็มไปหมด ฝุ่นจะค้านต่อ แต่ถ้าค้านหนักกว่านี้ อาจทำให้ฟิวไม่พอใจ แล้วการจับตาดูรุ่นน้องอาจจะยากขึ้น เลยยอมไป

และท้ายคาบนั้น อ.นัทให้นักศึกษาที่มาเซฟเอดูว่า ถ้าเข้ามาเรียน จะเจออะไรบ้าง โดยยกการถกกันของฟิวและฝุ่น ซึ่งเดาได้ว่าคาบต่อไปคนคงน้อยลงแน่นอน

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1976
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-0

ออฟไลน์ Fochun_Mirai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
หลังเลิกเรียน ฟิวได้ยกเลิกแพลนที่จะทัวร์สำรวจคณะที่เหลือเพราะรู้สึกอยากพัก หลังจากกลับมาถึงหอ เจ้าหน้าที่หอก็แจ้งว่ามีของมาส่ง ฟิวเลยยกขึ้นห้อง เป็นกล่องขนาดใหญ่พอตัว ฟิวเลยรู้ว่าทางบ้านส่งของมาให้ ฟิวรีบยกขึ้นห้องแล้วจัดเก็บของให้เรียบร้อย ฟิวหันไปมองบนโต๊ะอ่านหนังสือ ก็เดินไปหยิบหนังสือปริศนาที่หญิงชราให้มาแต่เปิดไม่ออก

'เชี่ย ฟิวระวัง มึงแมงมุม แมงมุม!!'
เสียงโดมตะโกนลั่นทันทีที่เห็นแมงมุมขนาดฝ่ามือเดินมาใกล้ฟิว ฟิวตกใจรีบลุกหนีขึ้นเตียง โดมทำท่าจะตีด้วยไม้กวาด ฟิวหันไปมองแมงมุมตัวนั้นที่มันหยุดนิ่ง ฟิวมองมันก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่าง เลยวิ่งไปหยิบแก้วน้ำมาครอบไว้ก่อนที่โดมจะลงมือ

ทั้งคู่มานั่งมองแมงมุมที่ถูกแก้วครอบไว้
โดม/เชี่ย นี่มันแม่ม่ายดำนี่หว่า พิษถึงตายเลยนะเว้ย
ฟิว/มาได้ไงอะ ไม่ใช่ถิ่นมันนี่
โดม/ใครแอยเลี้ยงแล้วหลุดมาป่ะวะ เชี่ย โคตรอันตรายเลย

โดมพูดจบก็ให้ฟิวเฝ้า ส่วนตนลงไปแจ้งกับทางหอ ฟิวนั่งมองแมงมุม เหมือนฟิวมีความรู้สึกแปลกๆ เหมือนเข้าใจแมงมุมตัวนี้ ความรู้สึกเหมือนมันกำลังพูดกับฟิว รู้สึกได้ว่ามันอยากปกป้องฟิว ฟิวเลยตัดสินใจเอามันไปปล่อยลงหน้าต่าง

พอโดมขึ้นมาก็แจ้งว่าหอห้ามเลี้ยงสัตว์  ฟิวก็บอกว่ามันหนีไปแล้ว โดมเลยยิ่งกลัว

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นอยู่ในสายตาของค้างคาวตัวหนึ่งที่นอนห้อยหัวอยู่ในมุมอับห้องของฟิว

ฟิวจัดของในห้องเสร็จก็ลงไปร้านมินิมาร์ท เลือกซื้อขนมนิดหน่อยกับน้ำดื่มมาติดห้องไว้ ก่อนจะสพายกระเป๋าแล้วออกไปห้องสมุด ระหว่างฟิวเดินทางรู้สึกเหมือนมีคนมองอยู่ตลอดเวลา แต่พอหันไปดูก็ไม่เจออะไร ฟิวนั่งอ่านหนังสือจนเย็นมาก เลยคิดจะกลับห้อง แต่ระหว่างที่รอรถก็เจอกับเจ้าเดิม

ฝุ่น/กลับหอหรอ กูไปส่ง
ฟิว/ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวรถมอก็มาแล้ว
ฝุ่น/ทำไม กลัวกูหรอ
ฟิว/เปล่าครับ
ฝุ่น/งั้นก็ขึ้นมา
ฟิว/ก็ได้ครับ

ฟิวก็ไม่อยากเถียง อีกอย่างฟ้าเริ่มมืดแล้ว พอนั่งบนรถฟิวหันไปเห็นแผลบนมือของฝุ่น
ฟิว/เป็นแผลหรอครับ เอาพลาสเตอร์ไหม
ฝุ่น/มีหรอ
ฟิว/ครับ
ฟิวยื่นพลาสเตอร์ให้ฝุ่น2แผ่น ฝุ่นก็เอาไปแกะแปะบนมือ แต่ด้วยมีเหงื่อบวกกับฝุ่นแปะๆถอดๆจนทำให้พลาสเตอร์หมดกาว ฟิวเลยยื่นมือไปดึงมือฝุ่นมาตรงหน้า แล้วใช้ทิชชู่เปียกเช็ดบริเวณแผล ก่อนจะแปะพลาสเตอร์ให้ใหม่ ฝุ่นค้างมือไว้ ตาก็จ้องมายังฟิว จนฟิวทำเสร็จไม่เห็นฝุ่นชักแขนกลับเลยเงยหน้ามอง ฝุ่นได้สติก็รีบดึงมือจับพวงมาลัยก่อนจะออกรถ

พอมาถึงหอ ก็แยกย้ายกัน ฟิวก็ขึ้นห้องจัดเตรียมหนังสือสำหรับวันต่อไป

คืนนั้นเอง ค้างคาวที่หากินกลางคืน แต่กลับนอนมองฟิวอย่างผิดวิสัย ในระหว่างที่ไม่ทันรู้ตัว ก็ถูกกัดเข้าจากด้านหลังจนต้องร้องเสียงดังก่อนจะบินหนีออกไป ทำให้แมงมุมที่กัดโดนสลัดตกลงมาบนพื้น ฟิวที่เห็นก็ตกใจ แต่เข้าไปดู ฟิวใช้ไม้เขี่ยดูแมงมุมก็ยืนนิ่ง ฟิวเลยจะตักไปทิ้งที่หน้าต่างอีก แต่มันกลับไต่ขึ้นมือฟิวจนฟิวตกใจสบัดมืออย่างแรง แต่มันก็ไม่หลุด ฟิวคิดในใจ 'ตายโหง ถ้าโดนกัดตายแน่ๆ' แมงมุมแม่ม่ายดำที่วิ่งทั่วร่างมาหยุดตรงที่หูฟิว ก่อนที่ฟิวจะรู้สึกถึงความสงบ ฟิวเลยลองใช้มือจับเบาๆ แล้วยกไว้บนฝ่ามือก่อนจะจ้องตากัน ฟิวรู้สึกถูกชะตาเลยตัดสินใจแอบเลี้ยงมัน

อีกฝากหนึ่ง ค้างคาวที่ถูกพิษแมงมุมได้บินถลาไปหลังห้องของตุลก่อนจะตกลงมาตาย ตุลเห็นดังนั้นเลยรีบอุ้มค้างคาวเข้าห้อง แล้วนำศพไปวางไว้ในหีบไม้ ไม่นาน ก็มีค้างคาวตัวใหม่ยินเข้าห้องตุลมา ไม่สิ ไม่ใช่ตัวใหม่ เพรสะตัวนี้มีรอยแมงมุมกัดที่กลางหลัง ตุลให้ค้างคาวเกาะหลังก่อนจะกระซิบบอกข้อมูลแก่ตุล ข้อมูลที่วันนี้ค้างคาวตัวนี้ได้สะกดรอยตามฟิว

ขณะที่ฟิวใช้ชีวิตตามปกติ แต่ตอนนี้ คนหลายกลุ่มได้เดินทางมายังสถานที่แห่งนี้ เพราะข่าวเรื่องการหายไปของคัมภีร์ได้แพร่ออกไป ทำให้นักล่าแม่มดต้องส่งคนมายังบริเวณรอบ
เพิ่มเพื่อป้องกันไม่ให้เหล่าอริศัตรูย่างกรายเข้ามา

ในสายตาของคนทั่วไป มหาลัยแห่งนี้เป็นปกติ แต่สำหรับพวกเขามันไม่ใช่ สถานการณ์กำลังตึงเครียดเป็นอย่างมาก

โจ/พรุ่งนี้มีประชุม เตรียมตัวให้ดี
ตุล/พี่ แล้วเรื่องของฟิว
โจ/เอาไว้ก่อน

สมาคม/คุมกำลังให้เข้มงวด ไม่รู้ว่าพวกมันมีแผนอะไรถึงมากันขนาดนี้
ฝุ่น/แล้วเด็กคนนั้น?
สมาคม/เอาไว้ก่อน เรื่องนี้สำคัญกว่า
ฝุ่น/ครับ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Fochun_Mirai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
ระหว่างอยู่ห้องคนเดียว ฟิวก็ได้หยิบหนังสือปริศนาขึ้นมาดู แต่จู่ๆ แมงมุมที่ฟิวแอบเลี้ยงและตั้งชื่อว่า 'แบล็ค' ก็เดินขึ้นมาบนหนังสือ ฟิวก็เลยจะวางหนังสือแล้วเล่นกับมันแทน แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไร จู่ๆแบล็คก็กัดขาตัวเอง จนเลือดสีดำของมันไหลลงบนปกหนังสือ ทันใดนั้น ก็มีเสียงเหมือนคลายล็อคจากหนังสือ ฟิวตกใจเป็นอย่างมาก รีบวางหนังสือแล้วอุ้มแบล็คไปยังห้องน้ำ กะจะใช้ผ้าปิดแผล แต่ร่างจ้าแบล็คกลับแข็งเหมือนหินแล้วแตกกลายเป็นผง ฟิวทำอะไรไใ่ถูกไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น และฟิวก็ได้ยินเสียงรเองของแมงมุมจากด้านหลัง พอหันไปทางเสียง ก็เห็นเจ้าแบล็คยืนอยู่บนหนังสือ ฟิวรีบพุ่งตัวเข้าไปหาแล้วงุงงนกับสิ่งที่เจอ ไม่ทันคิดต่อ แบล็คก็ใช้เท้าเคาะที่หนังสือ ฟิวเลยลองเปิดดู สรุปว่ามันเปิดออกมาได้ แต่ทุกหน้ากลับว่างเปล่า

ฟิวเคยอ่านมาบ้างว่าอาจจะเป็นหนังสือที่ลงคาถาไว้ แต่นั่นมันโคตรแฟนตาซีเลย แต่ด้วยสิ่งที่ฟิวเจอ เลยคิดว่าต้องไปให้สุด ฟิวเลยลองทำตามที่เคยอ่านเจอ คือการหยดเลือดลงไป แต่ฟิวไม่กล้าพอ เหมือนแบล็คจะรู้มันเดินมาบนมือฟิวก่อนจะใช้ขาของมันจิ้มนิ้วมือของฟิวจนเลือดไหลหยดลงบนหนังสือ จากนั้นตัวหนังสือก็ปรากฎขึ้น ฟิวตกใจจนปล่อยหนังสือทิ้งลงพื้น

พอได้สติ ฟิวค่อยๆเดินไปหยิบหนังสือขึ้นมา แล้วค่อยๆอ่านเนื้อหาด้านใน ฟิวรู้สึกตื่นเต้นกับมันมาก เพราะข้อมูลในหนังสือเล่มนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับ พลัง เวทมนที่ฟิวเคยหาข้อมูลได้ แต่นี่มันมากกว่า

กลางดึกคืนนั้น ผู้นำกลุ่มต่างๆ ทั้ง13 ได้มายังสุสานไม่ไกลจากมหาวิทยาลัย และลงไปยังห้องลับใต้สุสาน ผู้นำแต่ละกลุ่มได้รวมตัวกัน เพื่อหารือ ทุกคนสวมชุดคลุมสีดำเพื่ออำพรางตัว แต่ก็รู้กันดีว่าเป็นใคร

1/เรารู้ว่าทุกคนมาทีนี่ในวันนี้เพราะอะไร..
2/รู้ก็ดี จะจัดการยังไง
3คัมภีร์ที่สำคัญขนาดนั้นถูขโมยมาหลายวัน แต่กลับไม่รู้ตัวคนทำ ไม่ใช่ว่าเป็นคนบงการหรอกนะ
13/จะใส่ร้ายกันก็พูดให้ดีด้วย เราจะขโมยแล้วเอามาในพื้นที่ตัวเองให้เดือดร้อนทำไม
5นี่จะบอกว่ามีคนใส่ร้ายหรอ จะพุดถึงใครก็บอกมาตรงๆ
4/หยุดเถียงกันได้แล้ว!!! ตอนนี้นักล่าแม่มดแห่มากันมากมาย จะมาเถียงกันให้ได้อะไร
12/จริงอย่างที่ว่า แล้วเราควรทำยังไง ถ้าเราลงมือก็จะถือว่าเป็นการเปิดศึก
10/เราจะปะทะไม่ได้ ถ้าเราลงมือก่อนพวกนั้นจะมีข้ออ้างในการทำร้ายพวกเรา
13/ผมขอเสนอว่า ให้ทุกกลุ่มถอยกลับไปก่อน ให้สถานการณ์คลี่คลาย ส่วนเรื่องคัมภีร์ ผมขอเวลาไม่นาน พวกคุณสามาีถส่งคนมาตรวจสอบได้แต่อย่ามากคน ไม่งั้นทางนั้นลงมือขึ้นมา จะแย่เอา
8เราจะมั่นใจได้ยังไง ว่าจะ......

หึหึ

ไม่ทันที่สมาชิกพูดจบ ก็มีเสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้น ก่อนทุกสายตาจะจ้องมองไปยังที่มาของเสียง
 
หญิงสาวที่สวมชุดคลุมสีม่วงเข้มเดินเข้ามาภายในห้อง

กริมมอนั่น ฉันเป็นคนขโมยมันมาเอง

1/ทำบ้าอะไรของเธอ รู้ไหมมันสำคัญขนาดไหน
2แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหน

"ตอนนี้ คัมภีร์ ได้อยู่ในมือของคนที่คู่ควรแล้ว"
พูดจบ ร่างหญิงสาวก็นิ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นดวงตาเปลี่ยนเป็นสีเหลือง

"ถ่ายทอดคำทำนายสุดท้ายของเผ่าวาเทส เมื่อผู้นำทั้ง25ตระกูลรวมเป็นหนึ่ง ผู้ปกครอง จะกลับสู่ชนชั้นปกครองอีกครั้ง!!!"

พอสิ้นเสียง หญิงสาวก็ยิ้มออกมา ดวงตาเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ เนื่องด้วยตระกูลของเธอ มีหน้าที่ส่งต่อคำทำนายของเผ่าวาเทส แล้ววันนี้ เธอก็ทำสำเร็จ เธอหลับตาช้าๆ ก่อนน้ำตาจะไหลจากดวงตา ร่างของเธอค่อยๆลอยเหนือพื้น ก่อนที่ร่างกายภายในของเธอค่อยๆผุสลายจนลามออกมาด้านนอก ร่างกายเธอสลายกลายเป็นฝุ่นผงต่อหน้าทั้ง13คน ที่ได้แต่ยืนตะลึงและสับสนว่าจะทำอย่างไรต่อไป

ทางด้านสมาคม
สมาชิก1/ทางเราทราบมาว่า ช่วงเวลาประมาณตี2 พวกแม่มดได้ถอยออกตากเขตนี้หมดแล้ว แต่การเคลืรอนไหวแปลกๆ เพราะพวกนั้นกระจายไปทุกทิศทาง ไม่ได้กลับยังถิ่นเดิม
สมาชิก2/เรารู้แล้ว ว่าของที่หายไปคืออะไร
สมาชิก3/ครับ ของที่หายไป คือคัมภีร์ของตระกูลอดีตผู้ปกครองของผู้มีพรสวรรค์ ว่ากันว่า เป็นคัมภีร์ที่ทรงพลังและมีคาถาต้องห้ามมากมาย คาดว่า คาที่ขโมยมีจุดประสงค์ที่จะทำบางอย่างที่ไม่ดีอย่างแน่นอน
สมาชิก2/ตอนนี้ให้หน่วยพื้นที่นี้เฝ้าประจำเขต ทำตัวตามปกติ ส่วนหน่วยที่เหลือ แยกย้ายกันออกไปค้นหา เราจะให้พวกมันได้คัมภีร์นั้นไปไม่ได้เด็ดขาด!!

หลังจบการประชุม ฝุ่นได้รับการติดต่อจากพ่อของตนผ่านลูกน้อง ว่าให้เร่งทำผลงาน เพราะไม่นานพ่อของเค้าจะเกษียญแล้ว และการหาคัมภีร์ถือเป็นโอกาสดีที่จะสร้างผลงาน

ออฟไลน์ Fochun_Mirai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
ฝุ่นที่เดินมายังสวนสาธารณะของมหาวิทยาลัย แล้วเลือกนั่งโต๊ะไม้ตัวยาวข้างทางที่มีเสาไฟอยู่ด้านหลังสว่างจ้า โดยบริเวณรอบนั้นมืดสนิท ฝุ่นค่อยๆนั่งลงกลางโต๊ะตัวนั้น ก่อนจะมีชายชุดดำเดินมานั่งทางขวามือ ทั้ง2คุยอะไรกันบางอย่าง พอคุยจบ ฝุ่นก็ลุกขึ้นยืน ก่อนจะก้าวเท้าเดินออกมา แต่ไม่ทันก้าวพ้นความสว่างจากหลอดไฟ ชายคู่สนทนาก็ลุกขึ้นยืนแล้วเล็งปืนไปยังฝุ่นจากด้านหลัง ก่อนจะ...ปัง!!!
ฝุ่นจนล้มลง ฝุ่นลุกขึ้นและพยายามจะวิ่ง แต่ก็ถูกยิงไปที่ขาจนล้มกับพื้น ก่อนปืนจะมาจ่อที่ท้ายทอย แล้วชายคนนั้น ก็ลั่นไกอีกนัด

แกร๊ก ปัง!!!

เฮือก!! ฟิวสะดุ้งตื่นกลางดึกเพราะฝันร้าย ฟิวตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ฟิวไม่ได้ฝันร้ายมาหลายปีแล้ว และตอนนี้มันกลับมา ฟิวนั่งคุมสติตัวเองก่อนจะรีบสวมรองเท้าแล้ววิ่งไปยังที่ๆฟิวฝันถึง ในเวลาตี2 ฟิวไม่รู้ว่าทำไมฝันแบบนี้ และมันจะเป็นเหมือนในอดีตไหม

ฟิววิ่งไปยังสวนแล้วเดินหาโต๊ะไม้ที่อยู่ข้างทางเหมือนในฝัน ไฟส่องสว่าง ฟิวเดินดูรอบสวนไม่เห็นใคร แต่ฟิวกลัวอยู่ดี จนดูรอบแล้วมั่นใจว่าไม่มีใคร เลยกลับหอจะนอนต่อ แต่ฟิวนอนไม่หลับ จึงได้เปิดมือถือ เห็นว่าฝุ่นนั้นออนไลน์อยู่ ฟิวเลยทักไปหา

'ยังไม่นอนหรอพี่?'
'ใครครับ?'
'อ่อผมฟิว รุ่นน้องหอที่พี่ให้ติดรถกลับหอ'
'อ่อ มีไร'
'พี่ยังไม่นอนหรอ'
'ถ้านอนแล้วใครกำลังคุยกับมึง'
'.....ผมถามตามมารยาทอะ -*-'
'เออๆ ดึกแล้วไมมึงไม่นอน'
'นอนแล้ว แต่ฝันร้าย'
'เออๆ นอนต่อไปมึงอะ ดึกแล้ว'
'เอ่อพี่ แล้วพี่จะนอนเลยเปล่า'
'เออ ง่วงละเนี่ย มึงก็ไปนอนไป เด็กน้อย'
'ครับ ฝันดีครับพี่'
'เออ ฝันดี'

พอฟิวคุยจบก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาหน่อย เลยนอนต่อจนถึงเช้า

ตลอดเช้า ฟิวยังไม่คลายกังวล เพราะที่ฟิวเห็น ท้องฟ้ามืดอยู่ อาจจะไม่ใช่เช้ามืด แต่อาจจะเป็นตอนเย็น-ดึกของวันนี้ก็ได้
ภู/ฟิว เป็นไรมึง วันนี้ดูไม่มีสมาธิ
ฟิว/ฝันร้ายว่ะ
เก้า/วันนี้ไปดูบอลป่ะ คณะเราเตะกับบริหาร
แดน/เออ ฟิวไปป่ะ
ฟิว.......
ภู/ฟิว ฟิว ไอ้เชี่ยฟิว!!!!
ฟิว/ห๊ะ เออ มีไร
ภู/ช่างเหอะแม่ง 555 ไปแดกข้าวกัน
ทั้ง4ก็มานั่งกินก๋วยเตี๋ยวคณะกัน ฟิวไม่ได้สนใจที่เพื่อนคุยกันเลย ได้แต่คิดอยู่ว่าจะทำยังไงไม่ให้ฝุ่นไปสวนสาธารณะคืนนี้

จนเลิกเรียน ฟิวกลับห้องก็เจอโดมที่กำลังเปลี่ยนชุดเป็นชุดบอล
ฟิว/โดม วันนี้เจอพี่.ุ่นบ้างไหม
โดม/ก็เห็นอยู่นะ
ฟิว/แล้วรู้ไหมเย็นนี้พี่ฝุ่นทำอะไร
โดม/ตอนเย็นหรอ ก็มีแข่งบอลคณะอะ กูก็ลง ไปดูป่ะ ไปพร้อมกูก็ได้
ฟิว/อือๆ

ถึงฟิวจะดูบอลไม่เป็นแต่ก็อยากคอยดูฝุ่นเอาไว้เลยมาจบที่ข้างสนามบอล

ไอ้ฟิว!! ไอ้ฟิวววว!

ฟิวได้ยินคนตะโกรเรียกตนเลยหันไปมอง เห็นเพื่อนในแก๊งมากันครบ เลยเดินลงไปหา

ฟิว/พวกมึงมาดูด้วยหรอ
ภู/กูต้องถามมึงมากกว่า ตอนเที่ยงพวกกูชวนมึงมาดูไม่เห็นตอบ
แดน/เออแล้วไมมาคนเดียววะ แถมยังนั่งฝั่งบริหารอีก ยังไงๆ
เก้า/ฮั่นแน่ น้องฟิวแอบมาเชียร์ใครครับผม ถึงไม่ยอมมากับพวกเรา

เก้ากอดคอฟิวแล้วแซวทำเป็นหันไปมองนักบอลในสนาม และทั้ง3ก็แซวฟิวไม่หยุด ฟิวเลยตอบไปว่า มากับรูมเมท และชี้ให้ดู เพื่อนก็เลิกแซวฟิวแล้วเรียกไปนั่งดูบอลด้วยกัน
 
ตลอดการแข่งฟิวเอาแต่มองฝุ่น ตอนแรกฟิวมองด้วยความเป็นห่วง กลัวจะเกิดเรื่องไม่ดี แต่พอมองไปนานๆ ฟิวกลับรู้สึกต่างออกไป พอมองหน้าของฝุ่นรู้สึกเหมือนมีหลุดดำที่ดูดสติของฟิวไป ยิ่งมองก็ยิ่งหล่อ ตั้งแต่หน้าผากลงมาสันจมูก ริมฝีปาก คิ้ว ตา ทุกอย่างมันลงตัวกันไปหมด แล้วยิ่งตอนพักที่นักกีฬามาดื่มน้ำแล้วกระพือเสื้อระบายความร้อน ทำให้อุณภูมิในสนามสูงขึ้น แถมบางคนถึงกับเลิกเสื้อขึ้นมาจนคนเชียร์กรี๊ดกร๊าดที่เห็นกล้ามท้อง ถึงแม้ฝุ่นไม่ได้ทำขนาดนั้น แต่แค่เสื้อของฝุ่นลู่กับกล้ามเพราะเปียกเหงื่อก็ดูดีไม่น้อย ทุกอย่างหยุดลงเมื่อฟิวไล่สายตามองขึ้นไปจนเจอกับหน้าของฝุ่นและสายตาที่จ้องกลับมา

ฟิวตกใจเลยเบือนหน้าหนีแล้วตั้งสติอีกครั้งว่าจุดประสงค์คืออะไร

หมดพักกีฬาก็ดำเนินต่อ จนกระทั่งจบเกม คณะของฟิวแพ้ไปด้วยสกอร์4-1 ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะคณะของฟิวมีผู้ชายน้อย กีฬาของผู้ชายเลยไม่ได้จริงจังมาก ส่วนใหญ่ก็แพ้ทุกปี แต่ถ้าเป็นกีฬาที่ไม่ได้ออกแรงมากอย่างยิงปืน เปตอง บริดจ์ คณะฟิวครองแชมป์มาหลายปีซ้อน

พอแข่งจบฟิวรีบบอกลาเพื่อนก่อนจะลงไปหาฝุ่น

"พี่เห็นพี่ฝุ่นไหมครับ" ฟิวถามเพื่อนของฝุ่น คนที่คิดว่าเคยเจอตอนไปกินข้าวที่โรงอาหารคณะบริหาร
"อ๋อ เดี๋ยวมันก็มา"
ฟิวพยักหน้ามองหาฝุ่น จนไปเจอกับฝุ่นด้านข้างสนามอยู่ริมกำแพง กำลังคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ ฟิวเลยเดินไปหาแล้วรออยู่ห่างๆ ไม่นมนทั้ง2คนก็คุยกันเสร็จ แต่เหมือนเพื่อนผู้หญิงคนาั้นจะทำเสียงล้อปนแซวจนเธอตัวบิด ฟิวไม่สนใจและวิ่งไปหาฝุ่น
"พี่ฝุ่นครับ"
"ว่า"
"เย็นนี้พี่ว่างไหมครับ?"
"มีอะไร?"
"คือ ผม เอ่อ..."
"คิดออกค่อยบอกนะ กูร้อน"ฝุ่นพูดจบก็เดินออกไป ฟิวที่ไม่รู้จะทำอะไรดี แต่ตาเหลือบไปเห็นป้ายโฆษณาภาพยนต์ที่เป็นสปอนเซอร์กีฬา เลยหันหลังแล้วตะโกนถามไป


"พี่ฝุ่น ไปดูหนังกันไหม!!"

ตอนนั้นทั้งสนามเงียบลง ฟิวได้สติก็ค่อยๆมองไปรอบๆ 'เชี่ย ลืมไปเลยว่ามีคนอยู่' เพราะมัวแต่โฟกัสฝุ่น พอรู้ตัวฟิวเลยค่อยๆทำตัวนิ่งๆแล้วเดินออกจากสนามอย่างช้าๆ

พอออกมาได้ก็ถอนหายใจแรง ขาอ่อนยืนแทบไม่ไหว เพราะระหว่างทางก็ข่มใจ ได้ยินเสียงนินทาตลอดทางอิก
'โห แรดเนอะ ชวนผู้ดูหนังกลางสนาม'
'โห ใครวะ กล้าฉิบหาย'
'สงสัยดูหนังมาเยอะ คิดว่าโรแมนติกมั๊ง'

แต่ฟิวหาได้สนใจคำพูพวกนั้นไม่ ตอนนี้คือความปลอดภัยของฝุ่น และยิ่งฝุ่นไม่ตอบด้วยว่าจะไปไม่ไป แต่ฟิวทำเท่าที่ทำได้แล้ว

กลับมาถึงห้องก็ได้แต่นอนถอนหายใจ โดมโทรมาบอกว่าคืนนี้กลับดึกอาจจะมีเลี้ยงกีฬา

พอฟิวได้ยินก็สะดุ้งตัวดีใจ เพราะเลี้ยงกีฬา แสดงว่าฝุ่นที่เป็นรุ่นพี่ก็จะไปด้วย ดังนั้นคืนนี้อาจจะไม่มีอะไร พอสบายใจ ฟิวเลยลุกไปอาบน้ำด้วยความโล่งใจ

พอแต่งตัวเสร็จด้วยเสื้อยืดกางเกงขาสั้นคิดว่าจะลงไปกินข้าวแล้วขึ้นมานอน เพราะวันนี่แทบไม่ได้พัก

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ฟิวเดินไปเปิดประตู

"พะ พี่ฝุ่น"
"ไปยัง"
"ปะ ไปไหนครับ"
"ก็ไปดูหนังไง"
"เอ่อ ผมได้ยินว่าวันนี้มีเลี้ยงกีฬา"
"ใช่"
"แล้วพี่ไม่ไปหรอครับ"
"ตอนแรกจะไป แต่มึงชวนดูหนัง"
"เห้ย ไม่เป็นไรพี่ พี่ไปกินเลี้ยงได้"
"ก็มึงชวนแล้ว ไปยัง"
ฟิวยืนอึ้งเลย เอาไงต่อดีเนี่ย จังหวะยืนนิ่ง ฝุ่นก็มองตั้งแต่หัวจรดเท้า ทำฟิวอาย
"งั้นรอผมเปลี่ยนชุดแปปนึงนะพี่"
"เปลี่ยนไม ชุดนี้แหละ ป่ะ"
"ห๊ะ!!?"
ฝุ่นดึงแขนฟิวออกจากห้องลากไปยังที่จอดรถ ฟิวก็นั่งรถไปโรงหนังกับฝุ่น อารมณ์แบบ ยืนคุยหน้าห้อง แล้วภาพตัดมาที่โรงหนังเลย

"จะดูเรื่องอะไร"
ฝุ่นถามอิกมาดึงสติฟิว
"เอ่อ เรื่องอะไรก็ได้ครับ"
"มึงชวนกูมาดูหนัง แต่ไม่รู้จะดูเรื่องไรเนี่ยนะ"
"อ้อ เรื่องนี้ครับ"ฟิวเดินหาหนังที่ฉายดึกๆเพื่อที่จะกลับช้าๆ แล้วกลับห้องจะได้นอนเลย ฝุ่นจะได้ไม่มีเวลาไปที่อื่นต่อ

"หนัง5ทุ่ม แล้วมาตั้งแต่6โมง?"
"เอ่อ...ครับ"ฟิวหน้าเจื่อน แล้ว5ชั่วโมงจะเอายังไง
"หิวไหม"ฝุ่นถามฟิว เพราะจริงๆตนก็หิวหลังจากแข่งกีฬา สุดท้าย มาลงเอยที่ร้านอาหารญี่ปุ่น ทั้งคู่กินอาหารอย่างเงียบๆ ไม่มีใครพูดอะไร บรรยากาศตึงมากๆ 'อึดอัดชะมัด'

พอกินเสร็จ ทั้งคู่ก็มองหน้ากันนิ่งก่อนที่ฟิวทนไม่ได้แล้วหัวเราะกลบเกลื่อน
"อะ เหอะๆ งั้น เราหารกันเนอะ"
ฟิวพูดจบก็จะหยิบกระเป๋าด้วยความเคยชิน แต่ลืมไปว่าออกมาโดยไม่มีอะไรติดตัวมาเลย ยิ้มแหะๆ ออกไป ฝุ่นเลยจ่ายมื้อนั้นแทน
"ถือว่ากูเลี้ยง"

เวลาทีเหลือ ฝุ่นและฟิวก็เดินดูนั่นดูนี่ และมาจบที่ร้านหนังสือ ฟิวไม่รู้ว่าฝุ่นชอบอ่านหนังสือมาก ทั้ง2หามุมนั่งอ่านอย่างเงียบๆ แต่ดูจากหนังสือที่แต่ละฝ่ายอ่านก็พอจะรู้ เพราะทั้งคู่ชอบแนวเดียวกัน ทั้งประวัติศาสตร์ สืบสวนสอบสวน และสิ่งลึกลับ

พออ่านหนังสือแนวเดียวกัน ทั้ง2ก็มีถกกัน พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดและแนะนำหนังสือกัน ไม่ทันรู้ตัว ก็จะถึงเวลาหนังแล้ว ฝุ่นเลยซื้อหนังสือที่ได้คุยกันก่อนหน้า มาด้วยก่อนจะไปดูหนังกัน

ระหว่างดูหนังฟิวแทบไม่รู้เรื่องเลย เพราะจ้องแต่หน้าขฝุ่น ยิ่งจ้องก็ยิ่งอยากมองขึ้นอีก ใบหน้าที่เห็นในสนามว่าหล่อแล้ว พอมองใกล้ๆยิ่งหล่อขึ้นไปอีก

เที่ยงคืนกว่าหนังจบ ฝุ่นได้ขับรถกลับ
ระหว่างทาง
"สนุกไหม"
"ครับ?"
"หนังสนุกไหม"
"ครับ ก็สนุกดี"
"หรอ เป็นไงมั่ง"
"เอ่อ คือ เอ่อ"
"หึ ถามตรงๆ มีอะไรถึงนัดกูไปดูหนัง แต่มึงไม่ได้อยากดู"
"คือ เอ่อ"
"หึ ชอบกูหรอ?"
"- -?" ฟิวตกใจกับคำถาม แต่คิดอะไรไม่ออก

"ชะ ชะ ใช่ครับ ผมชอบพี่ ชอบมากๆ"
ฟิวตอบหน้าตาย
"แต่กูไม่ได้ชอบผู้ชาย"
"ครับ"
ฟิวตอบนิ่งๆ
"มึงไม่เสียใจหรอ ที่กูไม่ได้ชอบมึงอะ"
"อ้อ อกหัก ใช่ครับ อกหัก เสียใจ ผมเสียใจมากครับ"

เอี๊ยดดดดด

พอฝุ่นเห็นท่าทีฟิวแบบนี้ อยู่ๆก็หงุดหงิดเลยจอดรถ

"มึง..ต้องการอะไรกันแน่?!"

"คะ ครับ?"
"มึงนัดกูมาดูหนัง เพื่อ อะ ไร?"
ฝุ่นถามย้ำ
"ก็ผมชอบพี่ไงครับ ก็เลย..โอ๊ย"
ไม่ทันจบประโยค ฝุ่นพลิกตัวมาบีบข้อมือของฟิว
"ผมเจ็บพี่!"
"มึงต้องการอะไร!"
ฝุ่นถามย้ำ แต่พอมองหน้าฟิวที่ดูตกใจก็ยอมปล่อยมือ
"กูขอโทษ"
"คือ ถ้าผมบอกพี่ พี่อย่าขำผมนะ"
"เออ พูดมา"
ฟิวทำใจเย็นลงช้าๆ ก่อนจะสูดหายใจแล้วเล่าเรื่องในอดีตให้ฝุ่นฟัง พอฟังจบ ฝุ่นก็คิดในใจ'นักพยากรณ์สินะ'

ฝุ่นไม่มีทีท่าเยาะเย้ยฟิว แถมยังขอบใจฟิวที่เป็นห่วง ก่อนจะพาฟิวขับรถกลับหอ

ฝุ่นกลับถึงห้อง ก็ได้แต่คิด
ฝุ่นรู้สึกขัดในความรู้สึก ฝุ่นที่รู้มาทั้งชีวิต ว่าพวกพ่อมดแม่มด หรืออมุษย์อื่นๆ มักจ้องทำร้ายผู้คน

ขณะนั้นเอง ลูกน้องของพ่อ ก็นัดเจอฝุ่น ถึงฝุ่นจะฟังเรื่องที่ฟิวบอก แต่ฝุ่นไม่ได้กลัว เพราะว่าคนที่นัด คือคนสนิทกับที่บ้าน แถมยังรู้จักมาตั้งแต่เล็กๆ และถึงแม้จะถูกเล่นงานจริง แต่ฝุ่นก็ทนงในฝีมือของตนก็ไม่ธรรมดา

"มีอะไรถึงนัดเจอตอนนี้"
"ทำไมถึงไม่รับโทรศัพท์ครับ"
"ไม่ว่างน่ะ มีอะไร"
"วันนี้ทางสมาคมถูกเล่นงานไปหลายคา เลยขอความช่วยเหลือมายังสมาชิกในพื้นที่ แต่มีคุณที่ไม่ไป"
"สมาคมบอกจะจัดการเอง หึ สงสัยพวกเด็กเส้นคงไม่มีน้ำยาสินะ"
"แล้วคุณไปไหนมาครับ"
"ผมก็มีธุระของผม"
"ธุระที่ว่า ใช่นี่ไหมครับ"
ชายคนสนิทยื่นซองเอกสารให้ฝุ่น พอเปิดดูก็เป็นภาพถ่ายที่ฝุ่นกับฟิวอยู่ด้วยกัน
"นี่สะกดรอยผมหรอ"
"แล้วคุณกำลังทำอะไรอยู่ล่ะครับ"
"ผมก็กำลังทำตามที่พ่อสั่งอยู่ไง"
"เป็นแบบนั้นแน่หรอครับ"
"ใช่"
"แล้วทำไมถึงไม่รายงานมาล่ะครับ"
"มันไม่ใช่เรื่องของคุณ ผมขอตัว"ฝุ่นเก็บของใส่ซองแล้วหันหลังเตรียมจะเดินหนี

แกร๊ก

เสียงขึ้นไกปืน ฝุ่นก้มหัวเตียมจะหันหลังไปเล่นงาน

อ๊ากกกกกก

 แต่พอหันไป กลับเจอคนที่ถือปืนนอนดิ้นทุรนทุราย มือที่ถือปืนค่อยๆชาจนจยับไม่ได้ และเริ่มมีสีม่วงคล้ำ ก่อนจะลามขึ้นแขนอย่างรวดเร็ว ฝุ่นรีบวิ่งไปดูเพราะอย่างน้อย ก็คนสนิทของพ่อ พอฝุ่นไปดูก็เห็นรอยเขี้ยวแมงมุมขนาดเล็ก แต่ดูจากพิษที่โดน คงไม่ใช่แมงมุมธรรมดา

"ทำใจดีๆไว้"ฝุ่นคิดว่าช่วงนี้พ่อตนไปมีเรื่องกับใครไว้ ถึงขนาดส่งสัตว์พิษมาฆ่า

ไม่ถึง3นาที ร่างของคนสนิทพ่อก็แน่นิ่ง ร่างเป็นสีม่วงคล้ำ ฝุ่นครุ่นคิดหาคำตอบ จนนึกถึงเรื่องที่ตนรู้มาไม่นาน

หรือฟิวจะเป็นคนทำ?!

ออฟไลน์ Fochun_Mirai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
ฟิว หลังจากที่ขึ้นหอด้วยความสะบายใจ แต่พอเปิดประตูห้อง ก็เห็นโดมที่กำลังนอนเกร็งชักอยู่บนเตียง โดยมีโจและตุลยืนดูอยู่ โจจับแขน ตุลจับขา
"มันเกิดอะไรขึ้นพี่ ทำไมโดมเป็นแบบนั้น"
ฟิวถามออกไป แต่พอมองรอบๆก็เห็นคัมภีร์วางอยู่ที่พื้น  เลยรีบวิ่งไปหยิบแล้วเอาไปเก็บใส่ลิ้นขัก ทำเอาโจและตุลต่างเบิกตา งุนงง
โจ/ฟิวจับคัมภีร์ได้ยังไง
ฟิว/อะไรนะครับ
ตุล/ฟิวจับคัมภีร์นั่นได้ไง
ฟิว/ผมไม่รู้ว่าพี่พูดอะไร

โจสูดหายใจลึกๆ ก่อนจะอธิบาย
โจ/โดมจับคัมภีร์นั่น แล้วอยู่ๆก็ชัก นั่นเป็นของต้องคำสาป คนที่ไม่ใช่เจ้าของ หากแตะต้องจะโดนสาป
ฟิว/พี่รู้ได้ยังไง
ตุล/เอาไว้อธิบายทีหลังตอนนี้ช่วยโดมก่อน
ฟังจบฟิวเลยยอมทำตาม โจให้ฟิวยื่นมือให้ พอฟิวทำโจกลับใช้มีดกรีดมือฟิวจนเลือดหยดลงบนหน้าโดม ระหว่างนั้น ตุลก็ท่องอะไรสักอย่าง และตอนที่ฟิวหันไปสนใจตุล โจก็แอบเอาขวดแก้วขนาดเล็กมารองเลือดของฟิวไป

ไม่นาน โดมก็นิ่งสงบ แล้วค่อยๆหายใจตามปกติ

ฟิวให้ทั้ง2คนเล่าเรื่องให้ฟัง
โจ/พี่ขอโทษนะ มาถึงขนาดนี้แล้ว พี่จะเล่าให้ฟัง พวกเรา คือผู้มีพรสวรรค์
ฟิว/เอ่อ ผู้มีพร..สวรรค์?
ตุล/ใช่ ไม่ว่าคนจะเรียกพ่อมดแม่มดหมอผี นักเวท จอมเวท อะไรก็แล้วแต่ เหล่านั้นคือผู้มีพรสวรรค์
โจ/คัมภีร์เล่มที่ฟิวมี เป็นของอดีตผู้ปกครองของผู้มีพรสวรรค์ ไม่นานมานี้ มีคนขโมยมันมาจากวิหารย์ ตอนนี้ กำลังตามหากันทั่ว
ฟิว/เดี๋ยวนะครับ พี่จะบอกว่า เรื่องพวกนี้มีจริงๆหรอ
ตุล/พี่รู้ว่าฟิวอาจจะไม่เชื่อ แต่ฟิว ก็คือหนึ่งในผู้มีพรสวรรค์ พี่รู้มาว่าตอนเด็กๆ ฟิวเคยฝันร้าย แล้วมันก็เกิดขึ้นจริง......หลายครั้ง
โจ/นี่คือลักษณะของนักพยากรณ์ อย่างตุลเป็นนักปรุงยา พี่เป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ
ฟิว/ผม ผมขอ ใช้เวลา คิด ผม
ฟิวตะกุกตะกัก
โจ/ได้ แต่ระวังตัวดีๆนะ หลังคัมภีร์หาย หลายกลุ่มก็เริ่มค้นหา ตอนนี้มหาลัยเราจะจะมีพวกนักล่าแม่มดมากันเยอะ ระวังตัวด้วย
ฟิว/เดี๋ยวพี่ นักล่าแม่มดมีจริงๆหรอครับ
ตุล/ใช่ ฟิวเห็นแผลพี่แล้วใช่ไหม
ฟิว/ครับ
ตุล/แผลพี่เกิดจากนักล่าแม่มด เมื่อปีที่แล้ว ช่วงรับน้อง พวกเราคะนองกันมาก เราใช้พลังกันไม่คิด โดยที่ไม่รู้ว่าที่นี่ มีนักล่าแม่มด หลังรับน้องกลางดึก มีคนมาเคาะห้อง ตอนนั้นพี่ไม่รู้อะไรมาก พวกพี่ถูกเรียกไปหาที่ดาดฟ้า ตอนนั้นแหล่ะ พี่ถูกแทงไม่รู้ตัว แต่เพื่อนพี่มันรู้ทันเลยตอบโต้......ไม่นานพี่โจก็มาช่วยพี่ไว้  แต่ทางนั้นก็มีคนมาเพิ่ม พวกพี่เลยรีบหลบลงมา และใช้รูนรักษา แต่เพื่อนของพี่ไม่รอด วันต่อมา ก็มีข่าวว่านักศึกษาใหม่2คน เล่นกันจนผลัดตกตึกดับ2ศพ พอพี่รู้ข่าว พี่เสียใจมาก แต่อีกคนของฝั่งนั้นก็ตายเหมือนกัน นับแต่นั้น เวลาอยู่มหาลัย หรืออยู่หอ ให้ระวังตัวดีๆ ก่อนจะทำพิธีอะไร ให้เขียนวงกลมอารักขาไว้ทุกครั้ง
ฟิวก้มลงมองที่พื้นก็เห็นวงกลมสีขาวขนาดใหญ่เขียนด้วยชอล์ค
ฟิว/แล้ว นักล่าแม่มดในหอเรา คือใครหรอครับ
โจ/ฟิวไม่รู้จะเป็นผลดีมากกว่า
ฟิว/ทำไมล่ะครับ
โจ/ก็ถ้าฟิวรู้ ฟิวจะมอง จะพูดคุยกับคนนั้นได้เหมือนเดิมเปล่า ถ้าเค้าสังเกตุว่าฟิวเปลี่ยนไป ฟิวอาจจะอันตรายก็ได้
ฟิว/ครับ เอ่อ แล้วเรื่องหนังสือนี่คือ....
ตุล/ห้ามบอกใครเด็ดขาด ไม่ว่าจะยังไง
ฟิว/ครับ

หลังจบเรื่อง โจกับตุลก็กลับห้อง ฟิวก็พักผ่อน และคอยดูโดมว่าปกติแล้วจริงๆ

ตุล/จะเอาไงต่อดีพี่
โจ/เราต้องหาทางเอาคัมภีร์กลับไปคืน โดยที่ไม่มีใครรู้
ตุล/แต่เราแตะต้องหนังสือไม่ได้ด้วยซ้ำ พี่ก็เห็นแล้วว่าจะเป็นยังไง

///ก่อนหน้านั้น///
โจและตุลได้มาเคาะห้องของโดมขณะที่ฟิวไม่อยู่ ก่อนจะชวนโดมคุย จนกระทั่งฟิวกลับมา โจได้ทดลองสมมติฐานของตน โดยให้โดมหยิบคัมภีร์ของฟิวให้ตนหน่อย โดมที่ไม่คิดอะไรก็เดินไปหยิบมาให้ แต่ทันทีที่โดมจับ ร่างก็เกิดเกร็งและชักจนคัมภีร์หลุดมือร่วงลงพื้น โจและตุลเลยพาขึ้นเตียง ก่อนฟิวจะเปิดประตูไม่นาน

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1976
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-0
 :3123:
 o13

ออฟไลน์ Fochun_Mirai

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
เช้าต่อมาเป็นวันหยุด ฟิวเลยลงมาซักผ้าที่ใต้หอ ส่วนโดมนอนหลับยังไม่ตื่น ขณะที่รอผ้าก็มานั่งที่โต๊ะม้าหินอ่อนหน้าหอ3
"เมื่อคืนหลับฝันดีไหม"
ฟิวได้ยินเสียงทักมาจากด้านหลังก็หันไปมอง เป็นฝุ่นนั่นเอง
"ครับ แล้วพี่...สบายดีนะครับ"
"อืม"

ฟิวมองฝุ่นคิดว่าฝุ่นจะเดินผ่าน แต่ฝุ่นกลับนั่งลงตรงข้ามกับฟิว ทำฟิวงงเล็กน้อย

"เมื่อคืน...มึงใช่ไหม?"
"ครับ? เมื่อคืนทำไมหรอครับ?"
"เปล่าหรอก แล้วมึง เป็นมานานยัง ที่ฝันร้ายอะ" ฝุ่นถามอีกครั้งเพราะเมื่อวานไม่ได้ตั้งใจฟัง มัวแต่คิดเรื่องอื่นปะปนด้วย

"ก็ตั้งแต่เด็กครับ แต่หลังมีดรีมแคชเชอร์ ก็ไม่ฝันร้ายอีกเลย จนเมื่อวานก่อน"
"ดรีมแคชเชอร์?"
"ครับ ผมพกไว้ตลอดเลย"
"แล้วมึงอยู่หอ เจออะไรแปลกๆบ้างไหม?"
"แปลกๆหรอครับ ไม่มีนะครับ พี่มีอะไรหรือเปล่า?"
"เปล่าๆ" ฝุ่นพยายามถามเพื่อเค้นข้อมูล แต่ดูเหมือนฟิวไม่รู้อะไรเลย

พอเครื่องซักผ้าทำงานเสร็จ ฟิวจะกลับห้องไปตากผ้า ฝุ่นเลยอาสาถือตะกร้าผ้าให้ ฟิวก็ตามใจ ฟิวเดินมาถึงห้องก็ขอบคุณฝุ่น ก่อนจะเอาผ้าเข้าห้อง จังหวะที่ประตูเปิด ฝุ่นก็ลอบมองภายในห้องของฟิวจนเห็นของหลายอย่างที่ทำให้ฝุ่นมั่นใจในความคิดของตน

ฟิวที่ตากผ้าเสร็จ ก็ปิดประตูระเบียง เพื่อกันโดม จากนั้นก็ใช้เกลือที่ตุลให้ไว้มาวาดวงกลม ก่อนจะหยิบคัมภีร์ขึ้นมาพร้อมกับเจ้าแบล็ค ฟิวได้ทบทวนดูแล้วว่าจะลองใช้โอกาสนี้ ศึกษาสิ่งที่ตนสนใจ เพราะมันอาจเป็นโอกาสเดียวในชีวิตที่มาเจอเรื่องแบบนี้ แต่การเปิดคัมภีร์1ครั้ง เจ้าแบล็คก็จะตาย1ครั้ง ฟิวเลยไม่อยากเปิดบ่อยๆ ดังนั้งจึงเลือกศึกษาวันหยุด เพราะมีเวลาในการใช้ประโยชน์จากมันมากที่สุด ...
..
.

12.00
ตึ๊ง
ฟิวได้ยินเสียงแจ้งเตือนมือถือเฃยหยิบขึ้นมาดู
ฝุ่น/บ่ายมึงว่างป่ะ
ฟิว/พี่มีอะไรหรอครับ
ฝุ่น/ว่างไม่ว่าง
ฟิว/ว่างครับ
ฝุ่น/เออ

'อะไรของเค้าวะ'ฟิวคิดในใจแต่ก็ไม่ได้สนใจ จนเห็นเวลาในมือถือเลยกะจะไปกินข้าว แต่พอเข้าห้องยังเห็นโดมนอนอยู่ ฟิวว่ามันไม่ปกติ เลยรีบโทรหาโจ แต่โจไม่รับสาย เลยรีบโทรหาตุล

ไม่นาน ตุลก็มาถึงห้องฟิวในชุดนักศึกษาเต็มยศ

"ยังไม่ฟื้นตั้งแต่เมื่อคืนหรอ?!"
ตุลถามออกมาด้วยความกระวนกระวาย

"ครับ ผมก็คิดว่ามันจะตื่นสายๆ แต่ตอนนี้ยังไม่ตื่นเลยพี่"

ฟิวบอกตุลไปก่อนจะเดินวนเตียงด้วยความเป็นห่วงเพื่อน ก่อนที่ฟิวจะนึกได้ว่าก่อนหน้านี้ที่อ่านคัมภีร์ได้เจอเรื่องคล้าย

"พี่ตุล ผมอ่านเจอในคัมภีร์เกี่ยวกับคำสาป พอจะลองดูได้ไหมครับ?"

"เดี๋ยว ฟิวอ่านคัมภีร์ได้หรอ?"
"ครับพี่"
"ฟิวอ่าน คัมภีร์ ได้หรอ"ตุลถามย้ำอีกครั้ง เพราะในใจไม่เคยคาดคิดว่าจะเป็นไปได้ เพราะที่เคยได้ยินมา คัมภีร์เล่มนี้เป็นคำภีร์ทางสายเลือด คนในตระกูลเท่านั้นถึงจะอ่านได้ แล้วได้ยินมาว่า ภาษาที่เขียนก็เป็นภาษาโบราณ ขนาดผู้อาวุโสของชุมนุมบางคนยังอ่านไม่ได้เลย
"พี่ พี่ตุล พี่ตุลพี่"ฟิวเห็นตุลยืนนิ่งเลยเรียกสติ พอตุลรู้สึกตัวเลยให้ฟิวลองแบบที่ฟิวอ่านมา

ฟิวค่อยๆเอามีดกรีดที่ฝ่ามือขวาของตนเองใส่แก้ว "เอสวัล คานาฮัน ฟีเม เอสวัล คานาฮัน ฟีเม" ฟิวร่ายคาถาจบก็ยกแก้วเลือดขึ้นดื่ม ก่อนจะจับปากโดมบีบอ้าออก แล้วก้มหัวตัวเองลง ปากของฟิวใกล้ปากของโดม ห่างเพียงไม่กี่เซน ก่อนที่ฟิวเป่าลมเบาๆไปที่ปากของโดม

ร่างของโดมค่อยๆผ่อนคลาย และโดมก็งัวเงียตื่นขึ้นมา ฟิวรีบวิ่งเอาแก้วเลือดไปล้าง ตุลที่มองการกระทำของฟิวด้วยความประหลาดใจ ทั้งการร่ายคาถา และแถมแผลที่มือของฟิวที่เกิดจากการกรีดยังสมานแผลเองโดยที่ฟิวไม่ได้รักษาเสียด้วยซ้ำ

"อ้าว พี่ตุลมาทำไรพี่"โดมถามออกมาเพราะงงที่เจอตุลในห้อง

"พี่มาคุยธุระกับฟิวนิดหน่อย"

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ทั้งห้องต่างเงียบเพราพแปลกใจที่ได้ยินเสียงเคาะห้อง

ฟิวเลยเดินไปเปิดประตู เจอฝุ่นที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตกางเกงสแล็คยืนกอดอกหน้าดุอยู่

"ทำไมนานกว่าจะเปิ..ไอ้ตุล มึงมาทำอะไร!?"
ฝุ่นพูดยังไม่ทันจบเหลือบไปเห็นคนในห้องเลยถามออกมาก่อน

"พอดีกูมีธุระกับฟิวนิดหน่อย"
"ธุระอะไร!"
"เรื่องส่วนตัวว่ะ"
"เอ่อ แล้วพี่ฝุ่นมา มีอะไรหรือเปล่าครับ"ฟิวชิงถามออกไป
ฝุ่นทำหน้านิ่งๆ ก่อนจะตอบกลับ

"มาชวนมึงไปกินข้าวอะ"

ในห้องเงียบอีกครั้ง ฟิวก็ไม่รู้จะตอบยังไง ตุลก็คอยดูทีท่า ไม่รู้ว่าฝุ่นมาไม้ไหน จนในที่สุด

"งั้นไปกินกันหมดนี่แหล่ะ ป่ะฟิว กูโคตรหิวเลยตั้งแต่เมื่อวานละ"
เป็นโดมที่ทำลายความเงียบ ฟิวและตุลก็ถูกฝุ่นมองเพ่งก็มีท่าทีรนรานแบบมีพิรุธโดยเฉพาะฟิว ตุลเลยออกปากรับคำกัน ทั้ง3คนฝุ่นฟิวและตุลได้มานั่งบนรถของฝุ่นเพื่อจะไปร้านอาหาร แต่ยังรอโดมที่เจ้าตัวขอเวลาจัดการตัวเองสักครู่

เหตุกาณ์ในรถก็เป็นไปอย่างปกติ แต่ก่อนหน้านี้ก็เถียงกันว่าใครจะนั่งข้างคนขับ ฟืวรู้สึกเหมือน2คนนี้จะรู้จักกันเป็นอย่างดีมาก่อน เพราะ2คนนี้เถียงกันได้ทุกเรื่อง เอ่อ รู้จักในแบบคนไม่ชอบกันล่ะมั๊ง

ไม่นาน โดมก็มาขึ้นรถ ทั้งหมดก็ไปกินข้าวกัน ซึ่งเป็นร้านข้าวโซนหลังมอนี่เอง บรรยากาศร้านอาหารดีมาก แต่บนโต๊ะอาหารนี่สิ

"พวกพี่สนิทกันมาก่อนหรอครับ"ฟิวที่ถามเพื่อทำลายความเงียบ

"เปล่า!/เปล่า!"

"เออ จะว่าไปก็ดูเหมือนสนิทกันเลยเนอะ ฮ่าๆๆ"
โดมสนับสนุนความคิดของเพื่อน

"ก็แค่ รู้จักกันตอนรับน้อง แค่นั้นแหละ"ตุลตอบออกมาให้คลายสงสัย

"แต่กูไม่รู้จักมึง"
ฝุ่นตอบเสียงกวนๆ

โดมเห็น2คนนั่งเริ่มเถียงกันอีกครั้ง เลยมากระซิบหูฟิว"สงสัย เคยแย่งสาวกันแน่มึงแบบนี้"

ฟิวก็มองดูแล้วขำ ตามภาพที่ตนเห็น เหมือนเด็กน้อยเลย

พอกินข้าวเสร็จ
"อ้าว ผมลืมเอาเงินมาอะ" ฟิวพูดเพราะจะหยิบเงินแต่ลืมไปว่ารีบจนลืมหยิบมาด้วย
"ไม่เป็นไรพี่เลี้ยงเอง" ตุลบอกก่อนจะล้วงมือไปหยิบเงิน
"กูเป็นคนชวนฟิวกูจ่ายเอง" ฝุ่นที่พูดขัดขึ้นมาก่อนจะเรียกพนักงานแล้วยื่นแบงค์500ให้ไป
"เอ่อ มื้อนี้เลี้ยงผมด้วยใช่ป่ะ" โดมถามด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ

"ของมึงเอาไว้กูเก็บทีหลัง"
"โห่ ไรแว๊ ทีฟิวทำไมเลี่ยงมัน ผมเป็นทั้งน้องคณะทั้งน้องหอพี่นะเว้ย"
"แล้ว?"

ไม่นานพนักงานก็เดินถือเงินทอนมาให้ ขณะเดินขึ้นรถ โดมก็กระซิบกับฟิวอีก
"มึงกับพี่ฝุ่นนี่ยังไงวะ มีเลี้ยงคงเลี้ยงข้าว"
"กูก็ไม่รู้ว่ะ"

พอขึ้นรถกันหมด ฝุ่นก็ขับรถกลับ แต่พอใกล้ถึงหอ ฝุ่นกลับไม่เลี้ยวรถเข้าหอ แต่ขับไปทางมหาลัยแทน

"พี่ฝุ่น ไม่กลับหอหรอ"
"พี่ไปส่งพวกมันแปบนึง ไอ้ตุลมันมีเรียนเย็นน่ะ ส่วนมึงไอ้โดม ไปหาเต้ยปี2นะ กูเห็นมันหาตัวมึงอยู่"
"พี่เต้ยกลุ่มพี่อะนะ?"
"เออ"
"มีอะไรวะพี่ ผมไม่เห็นว่ามีเรื่องอะไรนะ"
"มันจะสารภาพรักมึงมั๊ง กูบอกให้ไปก็ไปสัส เซ้าซี้"

พอฝุ่นไปส่งทั้ง2คนแล้ว แต่ก็ยังไม่กลับหอ ฝุ่นพาฟิวไปยังโรงภาพยนต์ที่มาดูครั้งที่แล้ว

"เอ่อ มาทำไมครับพี่"
"รอบที่แล้วกูเห็นมึงมัวแต่มองกูคงไม่ได้ดูหนัง รอบนี้กูเลยพามาดู ถือว่าเป็นค่าตอบแทน"
"พี่รู้ด้วยหรอว่าผมมองอะ?"
"เปล่ากูเดาเอา แต่มึงสารภาพออกมาเอง"
"-*-"

รอบนี่ฟิวก็นั่งดูหนังจริงๆ ดูแบบจริงจังมากๆ โดยไม่รู้เลยว่า คราวนี้กลายเป็นฝุ่น ที่นั่งมองใบหน้าของฟิวอย่างละเมียดละมัย

....
...
..
.

"เป็นไงสนุกไหม"
"ก็ดีพี่ แล้วจะกลับเลยไหมครับ"
"มึงอยากไปไหนต่อไหมล่ะ"
"ไม่ครับ กลับเลย"

บนรถ
"เออ ถ้าวันนี้ไม่มีพี่ตุลกับโดมนี่ เหมือนเรามาเดทกันเลยเนอะ"
"เดทอะไรมึง!?"
"ก็ กินข้าวดูหนังกัน เหมือนพระนางเดทกันในหนังเลย แถมพี่ยังขับรถไปรับไปส่งผมอีก จะว่าไป พี่คิดไรกับผมป่ะเนี่ย"
"คิดห่าไร เพ้อเจ้อ อย่าลืม มึงเป็นคนชวนกูดูหนัง แถมชวนต่อหน้าคนทั้งสนามอีก"
"เอ้า ตอนนั้นผมเป็นห่วงพี่หนิ กลัวพี่จะเป็นอะไร"
".....มึง...เป็นห่วงกู หรอ"
"อือ ก็เป็นห่วงดิ ตอนผมฝันว่าพี่โดนยิงนะ สะดุ้งตื่นเลยอะ"

หลังจบประโยคนั้น เหมือนหูฝุ่นอื้อไปหมด ฟิวพูดอะไรมาก็ไม่ได้ยินแล้ว 'นานเท่าไหร่แล้วนะ ที่มีคนบอกว่าเป็นห่วงเค้า' ฝุ่นขับรถไปพลางมองหน้าคู่เดินทางไปพลาง ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่หน้าของฟิวมันน่ามองขึ้นมา ยิ่งมองก็ยิ่งอยากมองมากขึ้น


ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1976
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-0
 :3123:
 o13

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด