Special MAN - อย่ามาทำเป็นเงียบ [ep 1]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: Special MAN - อย่ามาทำเป็นเงียบ [ep 1]  (อ่าน 73 ครั้ง)

ออฟไลน์ ใบโพธิ์

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 16
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ
                                                     

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*********************************************************************
Share This Topic To FaceBook

ออฟไลน์ ใบโพธิ์

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 16
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: Special MAN - อย่ามาทำเป็นเงียบ [ep 1]
«ตอบ #1 เมื่อ12-09-2020 20:35:40 »

ตอนที่ 1



ควันสีขาวขุ่นลอยคลุ้งไปทั่วห้องขนาดสี่คูณสี่เมตร สาเหตุมาจากธูปหนึ่งกำที่จุดปักในกระถางวางหน้าโต๊ะหมู่บูชาที่มีตัวแทนมากมายจากหลากหลายศาสนาตั้งโชว์จนทำให้ใครต่อใครที่เห็นเกิดความรู้สึกถึงมนต์ขลัง แน่นอนว่ามันไม่ใช่ปกติของคนทั่วไปที่จะมีมากมายขนาดนี้ ดูผู้หญิงวัยกลางคนที่อยู่กลาง ชุดขาวห่มขาวนั่งขัดสมาธิหลับตาปากขยับเล็กๆพึมพำจนได้ยินเหมือนเสียงครางยาวๆมากกว่า

ตรงหน้าเป็นคู่แม่ลูกที่นั่งมองด้วยแววตาศรัทธาซะเต็มประดา สองมือสองคนก็ยกขึ้นพนมมือราวกับจะท่องตามคาถาที่หญิงห่มขาวท่องอยู่

“หึ...ผัวอีหนูนี่ไม่กลับบ้านล่ะซิ”หญิงห่มขาวพูดออกมาทั้งๆที่ไม่ได้เปิดตาขึ้นมามอง คนที่ถูกทักสะดุ้งตัวโยน รีบยกมือขึ้นหัวประหลกๆดูประหลาด ในใจยิ่งเพิ่มความศรัทธาเข้าไปอีก ทั้งๆที่ไม่ได้พูดไม่ได้บอกอะไรแต่กลับพูดราวกับมานั่งอยู่ในใจ

...ศักดิ์สิทธิอย่างที่เคยได้ยินมาจริงๆด้วย...

“ค่ะเจ้าแม่ เจ้าแม่ช่วยลูกของลูกอีชั้นด้วยนะเจ้าคะ”คนเป็นแม่รูปร่างอวบพูดตอบก่อนเจ้าของเรื่องด้วยซ้ำ

“ตั้งแต่สองสามวันก่อนซินะ...อืม...เอะ...ทะเลาะกันด้วยรึ...แล้วใครผิดล่ะ...อืมๆ...เฮอะ! ทะเลาะกันเรื่องไร้สาระไม่แปลกที่ผู้ชายมันจะเบื่อ!!”คนที่ถูกเรียกว่าเข้าแม่พูดพึมพำเสียงดังบ้างเบาบ้าง แต่เป็นการพูดคนเดียวนี่ซิถึงกับทำเอาคนในห้องอีกสองคนขนลุกเกลียว แถมท้ายประโยคยังตำหนิติเตียนซะเสียงดัง

“ทำตัวเองแท้ๆยังจะไปโทษว่าเป็นเรื่องผีสาง หาว่าผัวโดนทำของอีกหรืออีหนู”ยังไม่ทันได้แก้ตัวอะไร คนห่มขาวคนเดียวในห้องก็เปิดตาจ้องมองไปที่หญิงสาวที่เป็นประเด็นตอนนี้ทำหน้าซีดเจือนบอกบุญไม่รับ คนเป็นแม่อีกคนก็เอามือทาบอกในใจร่ำร้องว่า ซวยแล้วๆ

“อ-เอ่อ...”

“มนุษย์ช่างเป็นสิ่งที่มักง่าย พอไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ รึพอไม่เชื่อในสิ่งที่ตาเห็นก็โทษว่าเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติอยู่เรื่อย ไม่เคยคิดจะปรับปรุงตัว มัวแต่โทษผีโทษเจ้า เพราะมันง่ายที่โยนความผิดบาปไปในสิ่งที่ตัวมองไม่เห็น!!”

“เจ้าแม่ค่ะ แต่ผัวลูกโดนของจริงๆ”

“หุบปาก!!!”

“ถ้ามึงรู้ มึงก็ไปแก้เองเสียซิจะมาหากูทำไม มึงคิดว่ากูจะลงมาประทับร่างมันง่ายนักรึ พอมาแล้วแทนที่กูจะได้ช่วยผู้คนเดือดร้อนกับต้องมาเสียพลังเพราะต้องช่วยเรื่องไร้สาระของมึงหรืออีหนู!!!”เสียงพูดยิ่งพูดยิ่งดูโกรธเกรี้ยว ยิ่งพอเหมือนจะโดนขัดคำ ยิ่งโดนตาคมของผู้หญิงที่บอกว่าเป็นร่างทรงขมึงตาใส่ขนตัวสั่นทั้งแม่ทั้งลูก

“กลับบ้านไปทำตัวให้ดี มีอะไรก็คุยกับผัวไม่ใช่ลากเอาเรื่องไปบอกคนอื่น จำไว้ให้ดีว่าเรื่องบางเรื่องมันก็เป็นเรื่องส่วนตัว ไม่จำเป็นต้องบอกใครกระทั่งพ่อหรือแม่ตัวเองก็ไม่ต้องเล่าทุกเรื่อง แล้วออกไปได้แล้วข้าไม่อยากเสียพลังกับเรื่องผัวๆเมียๆอีก”สะบัดชายเสื้อสีขาวแล้วหมุนตัวหันหลังให้ทั้งสองคนที่ยังทำหน้าตาเหมือนจะร้องไห้อยู่กลางห้องเพราะยังมีเรื่องจะพูดจะตามอีกมากมาย แต่กลับไม่กล้าพูดอะไรอีกแล้วจึงได้แต่ค่อยๆคลานเข่าพร้อมตัวสั่นๆออกจากห้องไป


..............................


“เดี๋ยวนี้องค์เจ้าแม่พี่อ้อยพี่ฉอดเข้าบ่อยจังเลยนะป้า”เสียงเข้มของผู้ชายเอ่ยออกมาทันทีที่สองร่างของคู่แม่ลูกพึ่งออกไป ก่อนจะเดินออกมาจากหลังม่านกำมะหยี่หนาหลังโต๊ะหมู่ ปรากฏเป็นผู้ชายรูปร่างสูงราวร้อยแปดสิบกว่าๆเซนติเมตร หน้าตาเกลี้ยงเกลา ไม่ขาวไม่ดำ ผมสั่นที่เริ่มยาวขึ้นมานิดหน่อยเพราะพึ่งพ้นจากกฎระเบียบผมรองทรงในโรงเรียน ดวงตากลมดำสนิทไม่มีสีใดๆเจือยิ่งดูขลังเข้าไปเมือรวมกับสารพัดของบูชาข้างๆตัว

“ป้าก็ว่าจะเปิดคลับฟรายเดย์แข่งล่ะ ไม่เปิดล่ะตำหนักเจ้ามงเจ้าแม่เนี่ย”คนห่มขาวบ่นเบื่อๆ กรอกตาไปมาไม่หยุด

“ซักวันเถอะ ซักวัน ถ้าลูคัสรู้ขึ้นมาเป็นเรื่องแน่ มีหวังส่งตั๋วเครื่องบินบังคับให้ป้าไปคุมประพฤติที่โมนาโกแน่ๆ”

“เอาหน่า ป้าก็แค่ทำแก้เบื่อแก้เซ็งไปวันๆ ถ้าไม่ใช่เพราะความสามารถพิเศษของแกป้าก็ไม่ทำหรอกเจ้า ‘วิเศษ’”

“น้อยๆหน่อยเถอะป้า ก่อนหน้าที่รู้ว่าผมทำอะไรได้ ป้าก็ทำตัวเป็น18มงกุฎมาตั้งนานแล้วเถอะ”วิเศษพูดกลั่วหัวเราะ คนเป็นป้าไม่ได้โกรธขึงกับหัวเราะร่วมไปด้วย จะโกรธไปทำไม ก็มันเป็นเรื่องจริงทังนั้น แต่นั่นมันแต่ก่อนที่หลอกลวงคนอื่นด้วยการใช้จิตวิทยาเล็กๆ แต่ตอนนี้จะบอกว่าเธอหลอกลวงก็พูดได้ไม่เต็มปากเท่าไรนะ

“โธ่ว ไอ้ลูกหมา ถ้าป้าไม่ทำแบบนี้แกจะมีกินจนโตมาขนาดนี้หรือไง”

“พูดซะไม่อยากเถียงต่อเลย เดียวตกนรกไปท่านยมฯจะด่าว่าเนรคุณ”พูดพลางเผยรอยยิ้มจางๆที่มุมปาก

“ไม่ทันแล้วเถอะ!”ป้าพูดแกล้งสะบัดเสียงใส่ เรียกเสียงหัวเราะของทั้งคู่อีกสักพักก่อนที่ช่วยกันเก็บข้าวของให้เรียบร้อย ดูฟืนไฟว่าจัดเก็บให้ปลอดภัยเสร็จสรรพก็ทยอยออกมาจากห้องเช่าขนาดเล็กของห้องแถวแล้วล็อคกลอนประตูก่อนจะเลี้ยวไปด้านหลังที่มีประตูเล็กๆเป็นเหล็กดัดข้างกำแพงรั่วสีขาวของห้องแถวเหล่านี้ ซึ่งเชื่อมกับบ้านทาวโฮมสี่ชั้นที่อยู่ด้านหลัง

แน่นอนว่านี่คือที่อยู่จริงๆของทั้งสองคน ห้องเช่าสิบสองห้องนั่นเป็นของ ‘ป้าริน’ ที่ทำไว้ให้คนเช่า คนที่เช่าส่วนใหญ่เป็นคนที่ทำงานอยู่ในเมืองหลวงนี้แหละ ด้วยค่าเช่าแค่เดือนละสี่พันเมื่อเทียบทำเลที่ไม่ได้ไกลจากในโซนชั้นในของเมืองหลวงเท่าไรทำให้ห้องเช่าเล่านี้ไม่เคยว่าง สิบเอ็ดจากสิบสองเต็มตลอด แต่มีหนึ่งห้องที่ป้าไม่ยอมปล่อยเช่า

ไม่ใช่ว่ามันเป็นห้องอาธรรพ์ หรือมีวิญญาณมีคนตายตามหนังผีหรอก แต่เพราะเจ้าของห้องเช่ามีงานอดิเรกแปลกๆอย่างที่เห็นๆกันอยู่ ทำให้ห้องเช่านี้เก็บไว้ใช้งานเรื่องที่พึ่งเกิดขึ้นมาเมื่อครู่ต่างหาก

“แล้วนี่มหา’ลัยเปิดวันไหนเจ้าวิเศษ”ป้าถามทันทีที่เข้ามาในบ้านหลังใหญ่ ทั้งๆที่อยู่กันแค่สองคนป้าหลาน

“จันทร์นี่ไงป้า”

“เออ สรุปไม่เอาเหรอรถยนต์หน่ะ”ถามหลานชายคนเดียวด้วยความเอาใจใส่ ใจอยากจะซื้อให้เลยด้วยซ้ำ เพราะตอนตัวเธอเด็กช่างเป็นชีวิตที่ขัดสน อย่าว่าแต่เงินออกรถยนต์ซักคันเลย แค่เงินจะซื้อข้าวกินแต่ละวันยังไม่พอ พอตอนนี้มีกินมีใช้ก็อยากให้หลานคนเดียวได้ในสิ่งที่ตัวเองขาดไปเมื่อตนเองเด็กๆ

“ไม่เอาหรอก มหาลัยไม่ไกลซะหน่อยป้า ถ้าต้องใช้รถจริงๆ ก็กลับบ้านมาเอาอีแก่ไปใช้ได้ จะซื้อทำไมให้เปลือง”วิเศษกำลังพูดถึงรถกระบะสีแดงที่สีถลอกไปเกือบทั้งคัน อายุของรถคันนี้มากกว่าอายุของวิเศษเสียด้วยซ้ำ ไม่ติดว่าเป็นรถคันแรกที่ป้ารินแกเก็บเงินตัวเองจนดาวน์และผ่อนด้วยน้ำพักน้ำแรงตัวเอง ป่านนี้มันกลายเป็นเศษเหล็กไปนานแล้ว

“ให้อีแก่มันจอดเฉยๆไปเถอะ แล้วที่จะซื้อน่ะนะไม่ต้องกลัวเปลือง เพราะป้าเอาเงินที่หลอกๆชาวบ้านจาก ‘หูทิพย์’ ของแกมาทั้งนั้นนั่นแหละ ฮิฮิ”ป้ารินหัวเราะถูกใจที่เห็นหลานชายกลอกตาไปมาราวกับเบื่อหน่าย เห็นแบบนี้ก็ชอบใจ หลานคนนี้ชอบทำตัวเกินอายุไปซักหน่อย ทั้งๆที่อายุแค่สิบแปดสิบเก้าปี แต่เพราะพรสรรค์หรือคำสาปแช่งที่ติดตัวมาแต่เกิดนี่แหละทำให้หลานรักคนนี้ได้ยินได้ฟังอะไรๆมามากมาย จนกลายเป็นพวกทำตัวแก่เกินวัยไปซะมาก

“ผมควรจะภูมิใจซินะ เฮอะ!”ว่าเท่านั้นก็หมุนตัวหนีป้ารินเดินขึ้นบันไดไปบนชั้นสี่ซึ่งเป็นห้องนอนของตัวเพราะขี้เกียจคุยกับป้าที่ชอบแหย่ตัวเองแล้ว

บนห้องนอนขนาดใหญ่เพราะกินบริเวณทั้งชั้นใช้เป็นที่พักส่วนตัว อาณาบริเวณแทบจะเท่ากับบ้านเดี่ยวเล็กๆหนึ่งหลัง ถึงจะดูไม่ค่อยส่วนตัวเท่าไรเพราะมีได้กั้นห้องหับเป็นสัดส่วนแต่เพราะว่าอยู่กับป้ารินกันแค่สองคน วันดีคืนดีป้าแกถึงลากสังขารตัวเองมาเช็คความสะอาดเรียบร้อยของที่อยู่หลานรักบ้างเท่านั้น

ร่างสูงนั่งลงที่ปลายเตียงขนาดคิงไซส์ที่อยู่ใกล้ระเบียงด้านนอก มองไปที่มุมโซฟาและทีวีที่ยังเปิดเกมส์ค้างไว้ นึกใจหายเหมือนกันที่จะต้องย้ายไปอยู่หอวันจันทร์นี้แล้ว ด้วยเพราะต้องเข้ามหาวิทยาลัยปีหนึ่ง

ไม่ใช่ว่าวิเศษติดสะดวกสบายอะไรแค่เป็นห่วงป้ารินที่ต้องอยู่คนเดียวในวันจันทร์ถึงศุกร์ เอาเข้าจริงเขากับป้ารินก็พึ่งจะมารู้จักคำว่า ‘มีกินมีใช้’ ช่วงสี่ปีให้หลัง หลังจากป้ารินตกหลุมรักกับลูคัส ชายแก่ชาวยุโรปที่มาเที่ยวเมืองไทยกับลูกๆ ไปไงมาไงไม่รู้มาขอแต่งงานกับป้าริน ซื้อที่ทำบ้านแถมยังลงทุนให้บ้านสร้างห้องแถวเล็กๆ พร้อมซื้ออสังหาฯ เป็นห้องคอนโดหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาไว้อีกห้าห้องทำให้ป้ารินกับวิเศษกลายเป็นเสือนอนกินตั้งแต่นั้นมา

ถึงจะบอกว่าขอแต่งงานแล้วก็เถอะ แต่ลูคัสมีครอบครัวอยู่ที่โมนาโก เมืองคนรวย ป้ารินเคยหอบวิเศษไปลองอยู่ช่วงปิดเทอมใหญ่ ก็พบความจริงที่ประจักษ์ด้วยตัวเองว่าคงไม่เหมาะกับสังคมแบบนี้ เลยเลือกกลับมาใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองไทย ลูคัสเองก็ไม่ได้ห้าม แค่บอกว่าอีกแปดปี อายุเขาจะหกสิบจะถือโอกาสวางมือจากธุรกิจแล้วมาอยู่กับป้าริน ทิ้งมรดกต่างแดนไว้ให้ลูกๆฝั่งโน้น

นับๆดูก็ลงตัวพอดี นี่ก็ผ่านมาสี่-ห้าปี กว่าลูคัสจะมาอยู่วิเศษคงเรียนจบพอดี ถ้าต้องมีงานมีการทำคงจะไม่ว่างมากกว่าที่เป็นอยู่ ป้ารินจะได้ไม่เหงาอยู่บ้านคนเดียวอีกต่อไป

ขนาดแค่เรื่องย้ายไปอยู่หอแถวๆมหาวิทยาลัยที่ตัวเองสอบติดก็กังวลมากพอแล้ว ก็ตั้งแต่จำความได้ก็มีกันอยู่สองคนป้าหลาน ใจจริงไม่อยากไปอยู่หอด้วยซ้ำ แต่ป้ารินนี่แหละที่ไล่ให้ไปอยู่ ปากบอกเบื่อขี้หน้าหลานรัก แต่จริงๆคือเป็นห่วงเพราะถึงจะไม่ไกลขนาดข้ามจังหวัด แต่ก็รู้อยู่ว่าการจราจรในเมืองหลวงประเทศไทยแออัดขนาดไหน แถมเส้นทางจากแถวบ้านต้องทั้งขึ้นรถตู้ไปต่อรถไฟฟ้า ป้ารินก็กลัวหลานจะเหนื่อย เลยบังคับไปอยู่หอด้วยตัวเอง

“เฮ้ออ...อยู่คนเดียว ป้ารินแกจะหาเรื่องทำอะไรแผลงๆอีกหรือเปล่าว่ะเนี่ย”

...เป็นอย่างนั้นไป...


..........................


เสียงคุยจอแจกันดังราวกับตลาดสดดังไปทั่วบริเวณลานกว้าง ที่มีเด็กนักศึกษาสวมชุดสีขาวถูกระเบียบ บางคนก็ใส่ไทด์บางคนก็ไม่ใส่แต่ที่ทุกคนมีติดตัวหมดคงเป็นแผ่นป้ายชื่อเล็กๆที่ห้อยไว้อยู่ที่คอของทุกคน

วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของการศึกษา รุ่นพี่ในคณะหลายๆคณะเรียกรุ่นน้องมารวมตัวกันอยู่ในลานกว้าง ไม่เว้นแม้กระทั่งคณะนิติศาสตร์ที่วิเศษกำลังทำหน้านิ่งไม่พูดไม่จา นั่งกองรวมกันกับเพื่อนปีเดียวกันหลายสิบคน บางคนก็เคยเห็นหน้าคาตากันมาบ้างแล้วตอนกิจกรรมก่อนเปิดเรียน บางคนก็ไม่เคยเห็นหน้าเลย

“เห็นเขาบอกจะเลือกดาว-เดือนกันว่ะ”ชายร่างกะทัดรัดผิวขาวตาโตผมสีน้ำตาลอ่อนที่เริ่มเหลือบนิดๆเพราะเจ้าตัวย้อมตั้งแต่จบ ม.ปลาย สะกิดวิเศษที่นั่งนิ่งแล้วพูดขึ้นมา ผู้ชายคนนี้ชื่อนิว เพื่อนที่พึ่งรู้จักกันตอนที่มาร่วมกิจกรรมก่อนเปิดเรียน นิวพูดเก่ง คุยสนุก แถมเจ้าตัวยังเข้ามาทำความรู้จักกับวิเศษก่อน เลยคบค้ากันต่อมาแลกเบอร์แลกไลน์กันเรียบร้อย

“อืม”จริงๆด้วยหูของเขา เขาก็พอจะเริ่มจะพอรู้แต่เนิ่นๆแล้ว แถมรู้ด้วยว่ากลุ่มรุ่นพี่สิบกว่าคนด้านหน้าเล็งชาย-หญิงคู่ไหนไว้ประกวดดาวเดือน

“กูจะเสนอมึง ทรงมึงได้ ถึงหน้าตาไม่เทสคนสมัยนี้ก็เถอะ”นิวพูดด้วยเสียงร่าเริง จนคู่สนทนาได้แต่ส่ายหน้าเอือมๆ

“อย่าทำให้กูขายขี้หน้าเลย คนหล่อคณะเราเยอะแยะ แล้วพวกพี่ๆเขาก็คงมีคนที่พวกเขาคิดว่าเหมาะสมอยู่แล้วด้วย”พูดแล้วยังคงมองไปที่กลุ่มรุ่นพี่ข้างหน้าเพื่อจะให้หูของเขาได้ยินสิ่งที่อยู่ในใจของคนพวกนั้น

“มึงก็หล่อออกถึงจะดำไปนิดแต่คนไทยก็ต้องเข้มๆแบบนี้แหละ”นิวก็ยังคงสปอยเพื่อนตัวเองอยู่ ทำเอาวิเศษหัวเราะเบาๆ อีกเหตุผลที่วิเศษพูดกับนิวเยอะกว่าเพื่อนในคณะคนอื่นก็คือนายคนนี้ไม่ค่อยคิดอะไรในใจมากเท่าไรนัก

“เชื่อซิ ว่าพี่ๆเขาเล็งนาย ‘ธาม’ เอาไว้ กูว่าก็เหมาะนะ”

“ธามเนี่ยนะ อี๋...หน้ามันหวานจ๋อย ผิวก็ขาวอย่างกับแช่ไฮเตอร์ ไม่เห็นเหมาะที่เป็นเดือนเลย ถ้าให้เป็นดาวก็ไม่แน่...ว่าแต่ทำไมมึงรู้จักธามว่ะ ไม่เคยเห็นคุยกันนี่”นิวบ่นยาวก่อนจะหันถามเพื่อนด้วยความสงสัย มันเป็นไปไม่ได้ที่เพื่อนคนนี้จะรู้จักกับคนที่ชื่อธาม เพราะนายธามอะไรนั่นไม่ได้มาเข้ากิจกรรมก่อนเปิดเรียน แถมวันนี้ก็นั่งเรียนกันคนละโยด  แถมไอ้วิเศษเองวันนี้ทั้งวันไม่ได้คุยกับใครเป็นกิจจะลักษณะเลยด้วยซ้ำ

อีกประเด็นคือ ไอ้คนชื่อธามอะไรเลยเนี่ย...แม่งคล้ายจะเป็นใบ้นะ...

เออ!! ไม่ได้เป็นใบ้หรอกแต่วันนี้ทั้งวันไอ้ธามเนี่ยพูดอยู่คำเดียวคือ ‘สวัสดี’ แล้วพูดตอนที่มีคนอื่นไปทักทายเท่านั้น นี่ถ้าไม่มีป้ายชื่อที่แขวนอยู่ก็คงไม่รู้หรอกว่าหนุ่มหน้าตาดีคนนี้ชื่ออะไร

“มึงยังรู้จักได้เลย ทำไมกูจะรู้จักไม่ได้ ตากูไม่ได้บอด แถมหูกูก็ไม่ได้เสื่อม”ยักไหล่ทำราวกับไม่สนใจ จนนิวเข่นเคี้ยวฟันแต่ก็ไม่ได้โวยวายอะไร เพราะพี่ๆที่นัดรวมมาเริ่มจะพูดขึ้นมาบ้างแล้ว

“น้องๆคะ วันนี้พวกพี่เรียกน้องๆมารวมกันเพราะมีเรื่องจะประกาศสองเรื่อง เรื่องแรกคือเรื่องรับน้องรวมของคณะเรา อีกสองอาทิตย์ซึ่งเราจะไปทะเลกัน พวกพี่อยากให้น้องๆไปกันทุกคน ไม่ได้บังคับหรอกแต่ถือว่าขอความร่วมมือเนอะ มีอะไรก็คุยๆกับพี่รหัสตัวเองได้ เดี๋ยวไม่เกินหมดอาทิตย์นี้ก็จะแบ่งสายรหัสกันแล้ว”

“ส่วนอีกเรื่องคือ พวกพี่จะมาเลือกดาว-เดือนของคณะเรา ประกวดหลังจากกลับมาจากรับน้องก็จริง แต่พี่ๆอยากให้เวลามาหน่อย นี่ถือเป็นหน้าเป็นตาของคณะเราเลยนะ ถึงจะชวดมาหลายปีแล้ว แต่นิติฯของเราก็เข้าท็อปไฟว์มาตลอดนะ”

เสียงฮือฮาดังจากคำบอกเล่าของรุ่นพี่แน่นอนว่าไม่ใช่มาจากรุ่นน้อง แต่มาจากกลุ่มคณะข้างเคียงที่คงอดใจไม่ไหวกับความมั่นใจเกินพิกัดของรุ่นพี่คณะนี้

“เอาล่ะๆ มีใครจะเสนอเพื่อนคนอื่นบ้างไหม พี่ขอรายชื่อชายหญิง อย่างละห้ารายชื่อ แล้วเดี๋ยววันศุกร์เปิดสายรหัสแล้วจะเลือกกันอีกทีหนึ่งเนอะ”

พรึ่บ....

“น้อง.....นิว จะเสนอใครคะ? เอ๋หรือจะเสนอตัวเอง”รุ่นพี่ถามคนข้างวิเศษที่ยกมือขึ้นทันทีที่พี่เขาให้โอกาส วิเศษจะแย้งก็ไม่ทัน ได้แต่ยกมือขึ้นมาปิดหน้าเบาๆ

“เปล่าๆๆครับ นี่ครับพี่ เพื่อนผม ชื่อวิเศษ สูงยาวเข่าดี ไม่รู้เอวดีหรือเปล่า”นิวพูดจนเรียกเสียงเฮอาของเพื่อนๆในคณะกันเป็นแถบๆ

“งั้นน้องวิเศษเชิญออกมาข้างหน้าเลยค่ะ”รุ่นพี่ยิ้มหวานเชื่อม ด้วยเพราะรุ่นน้องในคณะมีกันหลายสิบเกือบจะถึงร้อย เธอก็ไม่สมารถจำหน้าได้ทุกคน บางคนเธอเองก็ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนด้วยซ้ำ แต่พอลองมองดูตามคำเสนอก็พบว่ารุ่นน้องที่ถูกเอ่ยชื่อมีบุคลิกและหน้าตาที่ดีใช้ได้ ยิ่งตอนที่ร่างสูงลุกขึ้นยืนด้วยรูปร่างสูงโปร่งไหล่กว้างบวกกับผิวสีน้ำผึ้งอ่อนๆของเจ้าตัวยิ่งดูเสริมกันเข้าไปกันใหญ่

“เอาหล่ะ ใครจะเสนอใครอีกคะ?”

ทั้งๆที่หารายชื่อแค่สิบคน แต่กินเวลาไปเกือบสิบนาทีสุดท้ายคนถูกเสนอชื่อทุกคนก็มายืนอยู่หน้าแถวของเพื่อนๆ คิ้วเข้มของวิเศษขมวดเข้าหากันนิดหน่อย เขาจำได้ว่าเขาได้ยินพวกรุ่นพี่คิดถึงคนชื่อธามจริงๆ ถึงเขาจะไม่รู้ว่าคนไหน แต่ผู้ชายอีกสี่คนไม่มีใครชื่อธามเลยซักคน

‘เสียดายจัง ไม่มีใครเสนอชื่อน้องธามเลย’ ไม่ทันได้สงสัยนานเสียงจากรุ่นพี่ข้างๆก็ดังออกมาเข้าหูวิเศษ

“เอ่อผม เสนอชื่อด้วยได้ไหมครับ”วิเศษหันไปถามพี่ผู้หญิงที่รับหน้าที่ข้างที่คนเดียวที่รำพึงในใจเมื่อครู่นั่นแหละ

“หือได้ซิจ้ะ  ว่าแต่น้องวิเศษจะเสนอชื่อใคร?”

“ธามครับ”สิ้นเสียงวิเศษเพื่อนๆในคณะทุกคนเงียบลงอย่างพอเหมาะพอเจาะทำเอาเสียงทุ้มที่พึ่งเอ่ยไปเมื่อครู่ฟังแล้วเด่นขึ้นมาทันที

‘เยส!! ดีจังเลย ต้องอย่างนี้’ ถึงรุ่นพี่แค่ยิ้มแต่ในใจกับยินดีราวกับตีกลองชัย ทำเอาวิเศษเองก็งงๆเหมือนกันว่าทำไมรุ่นพี่คนนี้ถึงอยากให้คนที่ชื่อธามนั่นมาประกวดเสียเหลือเกิน

“น้องธามคะ เพื่อนเสนอชื่อแล้ว มายืนด้านหน้าหน่อยค่ะ”สิ้นเสียงรุ่นพี่ทุกคนมองไปเป็นตาเดียวกันที่ด้านหลังของทุกคน เป็นชายหนุ่มผิวขาว ขาวขนาดที่ว่าสีเสื้อใหม่ที่เขาสวมอยู่จะดูจืดขึ้นทันตาเห็น เรือนผิวสีน้ำตาลเข้มดูนุ่มรับกับดวงตากลมโตสีเดียวกับผม ริมฝีปากสีชมพูจางๆบ่งบอกสุขภาพดีกำลังเม้มปากเข้าหากันเหมือนเด็กกำลังถูกขัดใจ ยิ่งดูมีเสน่ห์จนทำให้ใครหลายๆคนมองค้าง อยากเข้าไปปลอบโยนด้วยความเอ็นดู

“.......ค-ครับ”เสียงตอบรับเบาๆกับแก้วที่พองออกนิดๆยิ่งทำให้คนที่กำลังดูอดไม่ได้ที่จะหลงใหล หลายคนมีปฏิกิริยากับท่าทางนุ่นนวลของผู้ชายผิวขาวปากแดงดูไร้เดียงสาตรงหน้า เสียงกลืนน้ำลายดัง อึกดังขึ้นพร้อมเพียงเมื่อร่างของคนที่ลุกยืนเมื่อครู่ปะทะกับแสงแดดยามเย็นที่ลอดผ่านตัวตึกมาโดด

ราวกับภาพในภาพยนตร์ตอนที่มีเทวดาลงมาจุติ แสงสว่างวาบเจิดจ้าจนแสบตา ทำเอาหลายคนหลงใหลอ้าปากค้าง

ไม่ต่างจากวิเศษ...

แต่ไม่ใช่เพราะวิเศษกำลังหลงไหลกับท่าทางนิ่วนวลของคนตรงหน้า เปล่าเลย...

‘ไอ้เหี้ยเอ้ย!! จะเรียกชื่อกูหาพ่อมึงเหรอไอ้ส้นตีน แม่ง ไอ้สัสนี่ รู้จักกันก็ไม่ได้รู้จัก จะมาเสนอชื่อกูทำสันขวานอะไรของแม่งว่ะไอ้เหี้ย ถ้ากูจะต้องไปประกวดจริงๆกูจะจับมาปาดคอเลาะเล็บ เอาตะขาบยัดรูจมูก เอาแมงมุมรูหูเอางูกัดหำแล้วเอาเชือกรัด สุดท้ายจะจับแม่งนั่งยาง เผาผีสามวันไม่พักไม่ให้เหลือแม้แต่กระดูก!! คอยดูเถอะไอ้เหี้ยยยยยยยยยยยยย’

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1908
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-0
Re: Special MAN - อย่ามาทำเป็นเงียบ [ep 1]
«ตอบ #2 เมื่อ12-09-2020 22:46:09 »

 :3123:
 :katai2-1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด