[Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 13 30.07
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 13 30.07  (อ่าน 1291 ครั้ง)

ออฟไลน์ ๙พฤษภา

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-0
[Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 13 30.07
« เมื่อ08-06-2020 20:15:03 »

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม







**************************************



อลันกับอคิราห์อยู่ด้วยกันเพราะผลประโยชน์

และวันหนึ่งเมื่อบรรลุเป้าหมายทุกอย่างแล้วจึงจากลากันด้วยดี

ลูกๆ ทั้งสองที่เกิดจากการผสมเทียมก็แบ่งกันเลี้ยง พามาเจอกันบ่อยๆ

แต่สุดท้ายอดีตสามีที่ช้ำกับรักใหม่มาก็ต้องมาคอยให้อดีตภรรยาปลอบ

ไม่รู้ว่าเพราะอากาศเป็นใจ

หรือเพราะอะไรก็ตามแต่

คนที่เคยเป็นสามีภรรยากันแค่ในนาม เป็นคนที่มีผลประโยชน์ต่อธุรกิจ

คนที่คิดว่าเป็นแค่พี่น้อง

เริ่มจะขยับเข้าหากันมากขึ้นๆ

สุดท้ายก็ตัวติดกันมีลูกสองคนประกบซ้ายขวา

เอ...อดีตสามีนี่ชอบมาวอแวที่คอจังเลย

 



สวัสดีค่า ๙พฤษภา เป็นนักเขียนหน้าใหม่ของที่นี่~

ปกติจะลงที่เว็บอื่น แต่ว่าคิดถึงเล้า ทนไม่ไหวจริงๆ ๕๕๕

ก็เลยมาฝากเจ้าก้อนๆ ทั้งสองที่นี่ค่ะ~



ขอกําลังใจให้หน้าใหม่คนนี้ด้วยนะคะ

 :mew1:




 Fanpage : ๙พฤษภา
 twitter : @9pruksapa


แท็กนิยายที่เงียบเหงา


#นับศูนย์




Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 30-07-2020 18:42:52 โดย ๙พฤษภา »

ออฟไลน์ ๙พฤษภา

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 1 08.06
«ตอบ #1 เมื่อ08-06-2020 20:18:37 »


เนื้อเรื่องแต่ละตอนจะไม่ยาวมากนะคะ แต่อัพบ่อยแน่นอนค่า~



first ZERO : Intro


“นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป คุณทั้งสองคนถือว่าสิ้นสุดสถานะสามีภรรยา โดยไม่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งติดค้างต่อกัน เพียงแต่ต้องทําตามข้อบังคับในเรื่องการดูแลเด็กตามระเบียบที่ผมให้เซ็นต์ก่อนหน้านี้เท่านั้นครับ”

“ได้ครับ”

“แล้วก็อย่าลืมกฎข้อสําคัญนะครับ จากนี้ไปอีกสองปียังไม่สามารถยื่นเรื่องแต่งงานใหม่ได้ ไม่เช่นนั้นสิทธิ์ในการเลี้ยงดูบุตรจะตกเป็นของอีกฝ่ายทันที”

“เข้าใจแล้วครับ”

“ถ้าอย่างนั้นขอให้โชคดีนะครับทั้งสองท่าน”
ร่างสองร่างลุกขึ้นจากโซฟาพร้อมกันเพื่อกล่าวร่ำลาคุณทนายผู้คุ้นหน้าคุ้นตากันดีของครอบครัว ก่อนกลับอีกฝ่ายยังคงย้ำกฎข้อบังคับต่างๆ อีกครั้งเพื่อให้มั่นใจว่าคนทั้งคู่จะจําได้ขึ้นใจจริงๆ ด้วยเห็นอดีตสองสามีภรรยาคู่นี้มาตั้งแต่วันแรกของการร่วมชีวิตคู่ แม้วันนี้ฝ่ายภรรยาจะถือว่าไม่ใช่คนในตระกูลที่ตนดูแลมานานแล้ว ก็ยังคงมีความเอื้ออาทรให้อยู่

“คุณอย่าเพิ่งย้ายออกวันนี้เลย ให้อัลกับอลิซอยู่ด้วยกันอีกสักหน่อยไหม ถึงพวกแกจะเข้าใจแต่ผมก็ยังไม่อยากแยกพวกเขา”

“จะช้าจะเร็วก็ต้องแยกกันนะครับ ลูกๆ แกเข้าใจ เราเองก็บอกพวกแกมาตลอดแล้วว่าเราสองคนอยู่กันฐานะเพื่อน” ‘อคิราห์’ กล่าวพร้อมแตะมือไปที่บ่าของอดีตสามีด้วยน้ำหนักมือที่ไม่แรงนัก รู้ดีว่าอีกฝ่ายนั้นรักลูกสาวลูกชายฝาแฝดเพียงไร แต่ด้วยอย่างไรก็ต้องให้เรื่องมันชัดเจนเพราะทั้งคู่ก็หย่าร้างกันแล้ว จะอยู่หรือไปก็ไม่ต่างกัน

“ถ้าอย่างนั้นอยู่ด้วยกันอีกสักคืนก็พอ นอนด้วยกันสี่คนไปเลย คุณสะดวกไหม” ‘อลัน’ เอ่ยถามอดีตภรรยา เพราะถึงจะแต่งงานกันมาได้สามปี แต่ตลอดสามปีที่ผ่านมานี้พวกเขาทั้งสองคนก็ไม่เคยนอนร่วมเตียงกันเลยสักครั้ง

‘อัลกับอลิซ’ ก็เกิดจากการผสมเทียมทั้งคู่

ในโลกปัจจุบัน ด้วยเพราะทุกเพศเท่าเทียมกันมากแล้ว กฏระเบียบต่างๆ ก็แตกต่างจากเมื่อหลายสิบปีก่อนจนไม่อาจคิดถึงได้เลยว่าคนสมัยก่อนๆ นั้นอยู่กันมาอย่างไร ด้วยทุกวันนี้ แม้โอเมก้าจะยังเป็นกลุ่มประชากรที่มีจํานวนน้อยเช่นที่เคยเป็นมาตลอด แต่ด้วยสิทธิที่เท่าเทียมเทียบเท่ากับเบต้าและอัลฟ่าแล้ว การกดขี่ข่มขู่กักขังนําเอาตัวโอเมก้ามาเป็นเครื่องมือทางเพศเช่นสมัยก่อนก็หมดไปจากโลกนี้นานจนแทบจะจําไม่ได้ว่าได้ยินข่าวทํานองนี้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

กลุ่มอัลฟ่ายังคงเป็นกลุ่มอภิสิทธิ์ชน หากแต่ก็ใช่แค่อัลฟ่าจะควบคุมคนได้กลุ่มเดียว เบต้าที่เกิดในตระกูลเก่าแก่ร่ำรวยก็มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง แม้จะรุ่งเรืองอํานาจน้อยกว่าแต่ก็เติบโตได้ดีไม่มีอุปสรรค โอเมก้าก็ถูกยกระดับขึ้น จากกลุ่มที่เป็นชั้นล่างสุดของห่วงโซ่ก็กลายเป็นทัดเทียมหรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำหากอ้างอิงจากการที่เหล่าคนมีอิทธิพลทั้งหลายพยายามพิชิตใจโอเมก้าให้มาอยู่ข้างกายในปัจจุบัน

แต่กรณีนั้นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นกับอลันและอคิราห์ ทั้งคู่แต่งงานกันหลังจากเจอหน้ากันแต่สามครั้ง ด้วยครอบครัวทั้งสองฝ่ายเล็งเห็นถึงประโยชน์จากครอบครัวอีกฝ่าย ทําให้บรรดาผู้ใหญ่จับมือตกลงให้คนทั้งคู่แต่งงานกัน

เรื่องอาจฟังดูเจ็บปวด แต่ด้วยคนทั้งคู่เองก็มองเห็นประโยชน์จากตรงนี้ไม่ต่างกัน แถมในครั้งที่สามที่ถูกจัดฉากให้ไปออก ‘เดท’ ทั้งคู่ก็ต่างยื่นข้อตกลงที่ต่างฝ่ายต่างร่างเตรียมเอาไว้ให้กันอ่าน

‘นอนกับคนอื่นได้ ขอแค่ไม่พาเข้าบ้าน’ นั่นคือสิ่งที่อลันเขียนเป็นสิ่งแรก
‘มีเซ็กส์ด้วยได้ แต่ไม่ยอมให้รัท’ และนี่คือสิ่งที่อคิราห์ระบุไว้ในเงื่อนไขข้อที่ 1


คนทั้งคู่เผยรอยยิ้มออกมาเมื่ออ่านข้อตกลงจบ แอบจับมือกันร่วมแผนการ ‘ผลิตทายาทให้สองตระกูล’ แล้วหย่าร้างกันภายภาคหน้า แต่จนแล้วจนรอด หลังแต่งงานกันก็ไม่เคยร่วมเตียงกันเลยสักครั้ง จนท้ายที่สุดก็ปรึกษาจะอุ้มบุญแต่นั่นก็เสี่ยงเกินไป

บทสรุปของทั้งคู่คือผสมเทียม…

และสําเร็จตั้งแต่ทําครั้งแรก

.

.

สามปีก่อนหน้า


หลังจากรู้ผลว่าอคิราห์ตั้งท้องจากการผสมเทียมครั้งแรกแล้ว อลันขอให้ภรรยาหยุดงานที่แสนจะเคร่งเครียดในฐานะหนึ่งในผู้บริหารของบริษัทไปเต็มๆ 9 เดือน ด้วยเป็นห่วงว่าภรรยาจะโหมงานหนักแล้วเกิดผลกระทบต่อลูกๆ ฝ่ายภรรยารับคําแต่โดยดีแลกกับของเสื้อผ้าข้าวของของสามีมาทํา ‘รัง’

“คุณติดกลิ่นผมด้วยหรอครับ” อลันเลิกคิ้วยามถามอีกฝ่าย ไม่นึกว่าหลังผ่านไปสามเดือนภรรยาที่เริ่มพุงโตขึ้นจะมาขอเสื้อผ้าตัวเองไปทํารัง

รู้สึกแปลกที่เกิดขึ้นกับตัวเองบ้าง ไม่นึกไม่ฝันว่าต้องแบ่งเสื้อผ้าของตัวเองไปให้คนอื่นสูดดม

“ไม่รู้สิครับ จู่ๆ ก็เหมือนรู้สึกหนาวๆ พอแม่บ้านยกเสื้อผ้าคุณผ่านไปได้กลิ่นพอดี พออิคเอามาลองดมๆ ดูก็อุ่นขึ้นมา อธิบายไม่ถูกเหมือนกันนะ” อคิราห์จิบนมไปกลอกตาไป ไม่รู้จะบอกเล่าความรู้สึกอย่างไรดี

“สองแฝดอยากได้กลิ่นผมหรือเปล่า หรือเราควรอยู่ใกล้กันบ่อยๆ” อลันหันไปสั่งแม่บ้านให้จัดการตามคําขอของภรรยาเสร็จก็เอื้อมมือมาปาดนมที่มุมปากให้อีกฝ่าย อคิราห์นั้นเด็กกว่าตนถึง 5 ปี จะดูเหมือนน้องชายก็ไม่แปลก แต่ด้วยอีกฝ่ายมีความเป็นผู้ใหญ่มาก จึงคบหากันในฐานะเพื่อนได้ไม่รู้สึกผิดปกติอะไร

“ผมก็ว่าอย่างนั้นนะ เห็นในคู่มือบอกว่าคุณต้องเข้าหาลูกๆ ได้แล้ว เดี๋ยวพวกแกไม่ชิน”

“ถ้าอย่างนั้นเย็นนี้เรางดดูหนังแล้วกัน คุยเล่นกับลูกๆ บ้างดีกว่า” อลันบิดขี้เกียจไปมา วันนี้เป็นวันอาทิตย์ เป็นวันแห่งครอบครัว
สามีภรรยามีข้อตกลงว่าเย็นวันนี้จะต้องนั่งจับมือกันดูหนังดีๆ สักเรื่อง เพื่อถ่ายทอดความอบอุ่นให้แก่สองแฝด แต่ระยะหลังๆ มานี้ก็ชักจะเบื่อกิจกรรมเดิมๆ ซ้ำๆ แล้ว

หลังจากนั้นว่าที่คุณพ่อคุณแม่ก็เริ่มพูดคุยปรึกษากันเรื่องการดูแลครรภ์ แม้จะไม่มีความผูกพันต่อกันในฐานะสามีภรรยา แต่อลันก็ดูแลอคิราห์อย่างดี คอยหากิจกรรมใหม่ๆ มาทําด้วยเสมอ พาภรรยาออกไปเที่ยวนอกเมืองบ้างตามโอกาสที่อํานวย มองจากภายนอกแล้วก็เหมือนคู่สามีภรรยาทั่วๆ ไป มีเพียงคนสองคนเท่านั้นที่รู้ว่าความสัมพันธ์ที่มีให้แก่กันก็เป็นเพียงแค่คู่ธุรกิจไม่มากไม่น้อยไปกว่านั้น

ดีที่สองแฝดไม่แกล้งคุณแม่จนเกินไป อาการแพ้ท้องจึงมีแค่ช่วงปลายเดือนที่สามแค่เพียงเดือนกว่าๆ เท่านั้น เป็นการแพ้ท้องที่ทําเอาคุณพ่อหน้าซีดอยู่ทุกวันด้วยกลัวภรรยามีเรื่องผิดปกติอะไรหรือเปล่า ในเมื่อเจ้าตัวร้องหาแต่ ‘มือ’ ถ้าเช้าๆ มาไม่ได้จับมือว่าที่คุณพ่อเอาไว้ อคิราห์ก็จะครั่นเนื้อครั่นตัว อาเจียนอาหารเช้าออกมาหมด ฝ่ายสามีเลยต้องปรับตารางงาน หลังกินข้าวเช้าต้องอยู่ให้ภรรยาที่ตัวเริ่มกลมจับมือไว้แน่น ส่วนอีกข้างนั้นก็กอดเสื้อเชิ๊ตที่ตัวเองใส่อยู่ประจําเอาไว้กับอก

อลันเอ็นดูภรรยาในนามของตนมาก เพราะพอตัวกลมๆ แล้วก็ดูปุ๊กปิ๊กน่ารักดี แต่พอเผลอชมไปแบบนั้นก็ถูกหมัดอีกฝ่ายเสยเข้าคาง ส่วนคนประทุษร้ายกันก็วิ่งหนีไปร้องไห้ที่ห้องน้ำ ต้องตามเอาเสื้อเชิ๊ตของตัวเองไปง้อออกมา สุดท้ายแล้วก็เพราะหิวจัดจริงๆ ถึงได้เดินออกจากห้องน้ำด้วยตาแดงๆ ที่ถลึงใส่กันทุก 5 นาที

พอช่วงเดือนที่ห้าก็กลับมาปกติดี ที่เพิ่มเติมขึ้นก็คงจะเป็นอาการหิวทุกๆ ชั่วโมงสองชั่วโมง ซึ่งนั่นไม่ใช่ปัญหาสําหรับอลัน

“ลูกๆ ชื่ออะไรดีครับคุณ”

“คุณอิคอยากให้ชื่อขึ้นต้นเหมือนเราสองคนไหม” อลันถามภรรยากลับ นานๆ ทีจะได้เรียกชื่อเล่นอีกฝ่าย

“ก็ดีนะครับ เป็นครอบครัวตัว ออ-อ่าง แล้วถึงจะหย่ากัน ชื่อพวกเราก็เชื่อมโยงกันได้” อคิราห์เคี้ยวกีวี่หงุบหงับ คุณสามีในนามไปเหมามาให้ตั้งสามกิโล

“งั้นเรามาคิดชื่อกัน” ว่าจบก็ปิดหนังสือดังฉับ หยิบเอาผ้าที่เช็ดมือในเครื่องอุ่นผ้ามาเช็ดหน้าเช็ดตากับมือที่เลอะไปเพราะเจ้าตัวไม่ยอมใช้ส้อมจิ้มผลไม้ อีกฝ่ายก็เงยหน้าหลับตาพริ้มรอการปรนนิบัติ

เอาไปเอามาก็เหมือนเลี้ยงน้องชาย

แต่เป็นน้องชายที่มีเบบี๋ของตัวเองอยู่ในท้องถึงสองหน่อน่ะนะ






******************


 :mew1:

ออฟไลน์ nightsza

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2113
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-1
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 1 08.06
«ตอบ #2 เมื่อ08-06-2020 22:50:21 »

ดูแลกันดีจัง น่ารักมากเลย

ออฟไลน์ ๙พฤษภา

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 2 09.06
«ตอบ #3 เมื่อ09-06-2020 18:06:48 »


ได้เม้นท์แรกมาก็คือดีใจมากเลยค่ะ  :hao7:
ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ
 :mew1:



Second ZERO: แยกทาง


วันนี้เป็นวันแรกและวันสุดท้ายที่สมาชิกทั้งสี่ของครอบครัวจะได้นอนด้วยกัน

อัลกับอลิซที่เพิ่งจะครบสองขวบไปเมื่ออาทิตย์ก่อนตื่นเต้นกันยกใหญ่ที่คุณพ่อจะพาไปนอนที่ห้องนอนใหญ่แต่ที่สําคัญกว่านั้นคือพ่อเล็กก็จะมานอนด้วย!

สองแฝดกระโดดกรี๊ดกร๊าดดีใจ ตั้งแต่เกิดมานี่เป็นครั้งแรกที่พ่อทั้งสองคนจะพาพวกตนไปนอนด้วย!

“แต่พรุ่งนี้อัลต้องไปนอนที่บ้านพ่อเล็กนะครับ”

“คับ” อัลเพิ่งเริ่มพูดได้ไม่นานแต่สติปัญญาเป็นเลิศ อลิซเองก็ฉลาดเฉลียวตั้งแต่เด็ก แต่รายนั้นพูดได้เก่งกว่าผู้พี่

ด้วยวิวัฒนาการของอาหารเสริมระหว่างตั้งครรภ์และหลังคลอดช่วงลูกยังไม่หย่านมของยุคสมัยนี้ ช่วยเร่งระบบประสาททั้งการเรียนรู้ของเด็กๆ ได้ไวขึ้นกว่าเมื่อก่อนเป็นสิบเท่า จึงไม่น่าแปลกใจเลยถ้าจะเห็นเด็กอายุเพียงสามสี่ขวบจะพูดจาได้ฉะฉานคล่องแคล่วแล้ว

“ลิซอยู่กับพ่อ” สาวน้อยแก้มกลมหันไปกอดคุณพ่อไว้แน่น

ทั้งสองคนเลี้ยงลูกโดยไม่มีฝ่ายใดเป็นแม่ มีเพียงพ่อและพ่อเล็ก ทําหน้าที่พ่อและแม่ควบคู่กันไปทั้งสองคน และถึงแม้จะไม่ได้แสดงออกต่อกันอย่างห่างเหินแต่ก็บอกลูกๆ เสมอว่าทั้งคู่ไม่ได้รักใคร่กันเหมือนพ่อแม่บ้านอื่น

จริงๆ ลูกก็ยังไม่ค่อยเข้าใจหรอก จะบอกว่าเห็นแก่ตัวก็ได้ที่แยกพวกแก

แต่บ้านของอคิราห์ก็อยู่เยื้องๆ ไปทางฝั่งตรงข้ามนี่เอง

ก็คุณอดีตสามีน่ะสิ หัวเด็ดตีนขาดอย่างไรก็ไม่ให้ไปอยู่ไกล บอกว่าอคิราห์ชอบไม่ดูแลตัวเอง

อคิราห์กลอกตาไปมาตอนคิดถึงช่วงที่เถียงกันแทบตายว่าจะซื้อแบบใหม่ที่ไหน

สรุปก็คือเงินซื้อบ้านน่ะอลันก็ออกให้ แถมบ้านก็ห่างกันแบบเดินไปสิบเก้าก็ถึง อคิราห์โมโหจนเอาหัวพุ่งเข้าชนท้องแข็งๆ อีกฝ่ายไปทีหนึ่งเพราะเถียงไม่ชนะ ก็ใครให้ทางนั้นทําหน้าหมองๆ หม่นๆ ตอนบอกไม่อยากให้ลูกอยู่ไกลกันล่ะ!

“อิคทําอาหารไม่เป็นด้วย จะได้มากินข้าวที่บ้านด้วยกันทุกวัน” นี่ก็เหตุผลอีกข้อ คุณอลันเขาลืมไปแล้วล่ะมั้งว่าอคิราห์ก็ลูกหลานเศรษฐี เงินจ้างแม่ครัวก็มีอยู่หรอก

“แล้วคุณก็ชอบลืมกินยาแก้ฮีทด้วย ถ้าผมไม่เตือนก็ไม่กินเลย” ยังไม่จบกันเหตุผลล้านแปด สุดท้ายก็อย่างที่รู้ ต้องยอมจํานนต่อเหตุผลของเขาทุกอย่าง

“นิทาน!” สองแฝดอาบน้ำปะแป้งกันเรียบร้อยด้วยฝีมือของพ่อและพ่อเล็กที่เข้าไปมะรุมมะตุ้มกันอยู่ในห้องน้ำด้วยกัน 4 คน ปกติจะแบ่งกันอาบน้ำให้ลูกคนละคนไปเลยแล้วสลับวันกัน แต่วันนี้พิเศษหน่อยต้องเอาใจคุณพ่อที่ทําตาเศร้าๆ มองลูกทั้งสองอยู่ทุกวินาที

“หรือจะไม่หย่าล่ะครับ” อคิราห์กอดอดมองอดีตสามีที่ทําหน้าหงอยเลือกเล่มนิทานให้ลูกๆ อยู่

“ผมไม่อยากปิดโอกาสคุณ” อลันส่ายหน้าน้อยๆ รู้ดีว่าอยู่ด้วยกันก็มีแต่ปิดโอกาสทั้งสองฝ่าย

อคิราห์ยักไหล่ ไม่ใช่ว่าอยู่ด้วยกันไม่ดี แต่ต้องบอกว่าดีมากๆๆ เลยแหละ อลันดูแลดีจะตาย แต่ด้วยเพราะเรื่องราวไม่ได้เริ่มต้นด้วยความรัก ความรู้สึกที่มีต่ออีกฝ่ายก็คงจะเป็นคล้ายๆ สมาชิกคนหนึ่งในครอบครัวอะไรทํานองนี้ล่ะนะ ผูกพันแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะขาดไม่ได้

แล้วที่อีกฝ่ายพูดอคิราห์ก็เห็นด้วย ถ้าต่างฝ่ายต่างเกาะกันอยู่อย่างนี้ต่อไป แล้ววันหนึ่งไปเจอคนที่รักขึ้นมาจริงๆ ในอนาคตจะไม่แย่หรือ เรื่องราวที่ตามมาคงวุ่นวายชวนปวดหัวอีกเยอะแน่ หย่ากันตั้งแต่ตอนนี้ให้มีอิสระไปเลยดีกว่า

“เอาไปสักสี่เล่มแล้วกันเนาะคุณ ลูกๆ จะได้เลือก”

“ครับ”

ทั้งสองหมุนกายกลับไปพร้อมกัน เห็นลูกสาวลูกชายนอนอยู่กลางเตียงคุยกระซิบกระซาบอะไรกันอยู่ก็ไม่รู้

ว่าแต่คุยกันรู้เรื่องรึนั่น

“คุยอะไรกันครับ” อลันแยกไปอีกฝั่ง อคิราห์จึงปีนขึ้นเตียงไปก่อน

“เยอะแยะ” อัลหันมาตอบคําว่า ‘เยอะแยะ’ ด้วยสีหน้าจริงจัง ทั้งพ่อและพ่อเล็กเลยแจกหอมให้คนละฟอด

“ลิซมั่งค่า” สาวน้อยไม่ยอมหรอก ยกไม้ยกมือให้คุณพ่อทั้งสองคนมาหอมตัวเองบ้าง

ก้มลงหอมลูกเสร็จก็เงยหน้าขึ้นมามองกัน เหล่ตามองสองแฝดก็เห็นสายตาสองคู่จ้องแป๋วมาอย่างลุ้นๆ

(เอายังไงดีครับ) อลันส่งกระแสจิตไปถาม

(แค่ครั้งเดียวก็ไม่น่าจะเป็นอะไรนะครับ) อคิราห์ส่งกระแสจิตตอบกลับไป


สองคนพยักหน้าให้กัน

ฟอด!

“อุ๊ยยยย” เสียงสองแฝดกรี๊ดกร๊าดกันหลังเห็นฉากหวานของผู้ปกครองครั้งแรก พากันหัวเราะคิกคักชอบอกชอบใจกันใหญ่

“เอ้า แล้วสองคนไม่หอมพ่อๆ บ้างหรอครับ” สิ้นเสียงอลันสองแฝดก็โผกายเข้าหาคุณพ่อทั้งสอง วิ่งสลับกันไปหอมแก้มคุณพ่ออยู่สามสี่รอบ ถึงได้นั่งหัวเราะอย่างหมดแรงอยู่กลางเตียงกันทั้งสี่คน

สรุปว่านิทานเป็นหมันไป เพราะทั้งสี่เอาแต่หยอกกันไปมาจนหมดแรงแล้วผล็อยหลับไปในอ้อมกอดกันและกันทั้งคืน

.

.

เช้าวันต่อมาทั้งสองพ่อก็ตื่นขึ้นมากันก่อน เพราะกิจวัตรประจําวันหยุดคือไปออกกําลังกายด้วยกัน แม้จะเป็นวันที่อคิราห์จะย้ายออกจากบ้านหลังนี้ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นใดๆ

“วันนี้คุณจะ push up (วิดพื้น) เท่าไหร่ดี” อลันหันมาถามอดีตภรรยาที่กําลังวอร์มอัพอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าท่าทางแสดงว่าตนเหนือกว่า ก็เพราะว่าอคิราห์ทําได้เท่าไหร่ อลันจะทําเพิ่มอีกเป็นเท่าข่มอีกฝ่ายอยู่ตลอด

“ข่มได้ข่มไปนะคุณ” คนตอบตอบพร้อมชกไปที่ท้องของคนถามเบาๆ หนึ่งที ถึงมันจะแข็งไม่ต่างกับกําแพงแต่หมัดที่ว่า ‘เบาๆ’ ก็ทําอีกฝ่ายสะดุ้งได้เหมือนกันแหละนะ

“แต่ผมก็แพ้อิคเรื่องว่ายน้ำอยู่ดี ให้ผมได้ข่มสักเรื่องเถอะครับ” อลันหัวเราะล่า เดินนําอดีตภรรยาเข้าไปในโซนเครื่องออกกําลังกาย

“ซิทอัพก่อนได้ไหม ผมยังไม่อยากวิ่งเลย” อคิราห์เดินตามพร้อมบ่นอุบ จริงๆ วันนี้ขี้เกียจจะลุกขึ้นมาอยู่หน่อยๆ แต่เพราะอีกฝ่ายไปแงะเขาออกจากเตียงพร้อมแบกขึ้นบ่าพาเข้าห้องน้ำ บริการวักน้ำมาล้างหน้าให้เสร็จสรรพนั่นแหละ จะเหลือทางไหนให้ปฏิเสธอีกหรือเปล่าล่ะ

“ก็ได้ งั้นคุณก่อนเลย ผมจับให้” อลันเบี่ยงทิศทางไปยังโซนพื้นที่โล่ง หยิบจับอุปกรณ์อย่างแมทออกกําลังกายเนื้อดีออกมาปูไว้ให้เรียบร้อย ตบมือปุๆ ให้คนขี้เกียจได้ล้มตัวลงมานอน

“สี่สิบทีนะครับ” จริงๆ ต้องครั้งละห้าสิบ แต่อคิราห์ขอต่อรองหน่อยเถอะ

“สี่สิบห้า” อลันส่ายหน้า บอกตัวเลขที่ใจดีกว่าห้าสิบ แต่ใจร้ายกว่าที่อคิราห์ขอ

“แต่ผมขี้เกียจ ผมเมื่อยด้วย วันนี้ต้องจัดของด้วย แล้วก็เริ่มหิวแล้วด้วยครับ” สาบานว่าที่กล่าวไปทั้งหมดคือเรื่องจริง

“ครับๆ 40 ก็ 40” อลันจนใจจะบังคับ ส่ายหน้าน้อยๆ อย่างอ่อนใจก่อนจะย่อตัวลงคุกเข่าจับข้อเท้าขาวๆ ของอีกฝ่ายไว้

อืม…วันนี้กลิ่นก็ยังหอมเหมือนเดิม

เดี๋ยวนะ กลิ่นหอมหรอ?

“อิคครับ เดือนนี้กินยารึยัง” เพิ่งจะเริ่มไปไม่ถึง 10 ที คนที่กําลังเครื่องติดถึงกับชะงักด้วยคําถามนั้น

แย่แล้ว…

“ได้กลิ่นหรอครับ” อคิราห์หยุดชะงัก เลิ่กลั่กมีพิรุธแบบที่เด็กแฝดก็จับได้แน่ๆ

“หอมๆ” อลันไม่ว่าเปล่า โน้มตัวลงมาใกล้ทําจมูกฟุดฟิดที่ซอกคอของคุณโอเมก้าให้อีกฝ่ายขนลุกเกรียวกราวเล่น

“มาดมฟุดฟิดแบบนี้แล้วเหมือนไม่ใช่คนเลยครับ” อคิราห์ใช้มือขาวๆ ยันกายอีกฝ่ายไว้ รู้ว่าไม่ทําอะไรแต่ก็อดตุ้มๆ ต่อมๆ ไม่ได้อยู่ดี

“เดี๋ยวเถอะ วันนี้พอดีกว่า ยิ่งเหงื่อออกยิ่งกลิ่นแรง”

“ดีจัง!” คนมีลูกสองแล้วแทบจะกระโดดตัวลอยเหมือนเด็กๆ รีบยันกายลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว

“คุณนี่ขี้ลืมยิ่งกว่าอัลกับอลิซอีกนะ”

“ก็ตั้งแต่มาอยู่กับคุณนั่นแหล่ะ” ลืมนั่นลืมนี่เพราะอลันเตรียมไว้ให้พร้อมตลอดน่ะซี เฮ้อ แย่เลย

.

.

ช่วงสายๆ สี่คนพ่อลูกก็พากันหอบหิ้วกระเป๋าคนละใบเดินออกจากบ้านมาด้วยกัน จุดมุ่งหมายก็คือบ้านฝั่งตรงข้ามที่เยื้องไปด้านในซอยอยู่สองหลัง

นั่นแหละ…ห่างกันสิบเก้าจริงๆ ไหมล่ะ

ของใช้ที่จําเป็นอย่างอื่นถูกย้ายมาตั้งนานแล้ว อคิราห์เองก็จัดการที่ทางในบ้านหลังนั้นเรียบร้อยแล้วด้วย เหลือก็แต่ของบ้างอย่างที่ย้ายไปก่อนตัวไม่ได้ เลยต้องมาหอบไปเองแบบนี้

เหมือนพากันหนีออกจากบ้านเลยแฮะ

“วันนี้ไปสวนกันไหมครับเด็กๆ” อลันก้มหน้าลงถามสองแฝดขณะกําลังจะเดินเข้าไปในตัวบ้าน

คนพี่พยักหน้าตอบรับหงึกหงัก

“ลิซไปห้าง” แต่อลิซคัดค้านเสียอย่างนั้น

“สวนนะ” อัลหันไปต่อรอง พ่อทั้งสองเลยหยุดรอให้พี่น้องเจรจากันให้เสร็จก่อน

“ตุ๊กตาอยู่ที่ห้าง” อลิซยังไม่ยอม เพราะพ่อเล็กบอกว่าถ้าช่วยขนของจะให้ของขวัญ

“แต่คุณเต่า…” อัลพึมพําเสียงเบา ด้วยอยากไปหาคุณเต่าที่สวนสาธารณะของหมู่บ้าน แต่ก็ไม่อยากขัดใจน้องสาว

อลันกับอคิราห์ไม่ได้ไปแทรกสองพี่น้อง ยืนมองการพูดคุยกันอย่างเงียบๆ รอดูว่าทั้งสองฝ่ายจะตกลงกันอย่างไรดี

“ซื้อตุ๊กตาก่อนนะ แล้วไปหาคุณเต่า” อลิซเสนอทางเลือก แม้จะเลือกไปที่ของตัวเองก่อน แต่ก็ไม่อยากให้พี่ชายเสียใจเช่นกัน

“ได้ไหมครับ / ได้ไหมคะ” สองแฝดเงยหน้าขึ้นถามพ่อๆ พร้อมกัน

“ครับๆ พ่อพาไปสองที่เลย”


จะต้านทานสายตาแบบนั้นของลูกๆ ได้อย่างไรล่ะ






*******************



ขอให้มีความสุขกับสองก้อนนะคะ~~


ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 2 09.06
«ตอบ #4 เมื่อ10-06-2020 10:52:03 »

พี่น้องรักกันดี น่ารักจัง เหลือแต่ว่าเมื่อไหร่พวกพ่อ ๆ จะปิ๊งกันซะที

ออฟไลน์ ๙พฤษภา

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 3 12.06
«ตอบ #5 เมื่อ12-06-2020 17:40:32 »


Third ZERO: สรุปว่าหย่าหรือไม่หย่า


“ยังไงวะ คือขออีกรอบได้ไหมอิค งงมาก” หญิงสาวผู้เป็นอัลฟ่าหนึ่งเดียวในกลุ่มขมวดคิ้วมุ่นตอนเอ่ยถาม เจ้าของบ้านที่เชิญเพื่อนสนิททั้งสองมากินขนมนมเนยที่บ้านเลยกลอกตาใส่ไปที

“ก็หย่า แล้วย้ายมาอยู่บ้านหลังนี้” อคิราห์กรอเทปซ้ำ เพราะประโยคนี้ก็พูดไปแล้วสดๆ ร้อนๆ เลยด้วย

“อ่าฮะ อันนั้นเข้าใจ” รินรดาพยักหน้าพลางหยิบขนมเข้าปากที่อ้าเสียกว้างเพราะกลัวลิปเปรอะ เคี้ยวตุ่ยๆ ตอนมองหน้าเพื่อน จนเพื่อนชายอีกคนในกลุ่มถึงกับต้องส่ายหน้า อคิราห์ก็ใช้สายตาเหยียดหยามมองอัลฟ่าที่ไม่มีคําว่าผู้ดีอยู่ในหัวอย่างเพื่อนคนนี้ด้วย

“แต่อลันไม่ให้ไปกลับที่บริษัทเอง ต้องพาอัลไปกินข้าวเย็นที่บ้านนั้นทุกวัน ต้องไปอยู่ด้วยกันสี่คนในวันอาทิตย์”

“แล้วมันจะต่างกับตอนที่ยังไม่หย่ายังไง” ไวธิน หนุ่มโอเมก้าอีกหนึ่งในกลุ่มถามแทนเพื่อนสาวที่พยักหน้าไปดูดนิ้วไปอยู่อย่างเอือมระอา

“ก็ต่างตรงไม่ใช่สามีภรรยาแต่เป็นผู้ปกครองของสองก้อนไง” อคิราห์ขมวดคิ้วมุ่นบ้าง ไม่เข้าใจว่าเพื่อนไม่เข้าใจอะไร

“แต่ตอนอยู่หลังเดียวกันแกกับคุณอลันก็ไม่ได้ป่ามป๊ามกันนี่”

“ริน!” คราวนี้ไวธินไม่ทน หน้าขาวๆ แดงเถือกขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อได้ยินเพื่อนพูดจาไม่สมก๋ากั่นเกินควร

“นี่ก็พูดซะตรง ไวท์ฟังอะไรอย่างนี้ได้ที่ไหน” อคิราห์หัวเราะร่วน ส่วนคราวนี้ถึงคราวรินรดากลอกตาไปมาบ้าง

“สรุปคือ หย่ากันแต่ก็ยังทําอะไรๆ เหมือนเดิม”

“ใช่”

“หย่าเพราะเปิดโอกาสให้ทั้งตัวเองกับคุณเขา เผื่อเจอคนที่ถูกใจ”

“ใช่”

รินรดาถาม อคิราห์ตอบ รวดเร็วทันใจเพราะหญิงสาวมีใจจดจ่อกับสิ่งที่เพื่อนเล่าได้แล้ว เมื่อครู่นี้ขนมมันอร่อยไป เลยตั้งหน้าตั้งตากินอย่างเดียว ไม่ค่อยจะได้ฟังเท่าที่ควร

“แล้วคุณอลันเขาเจอแล้วรึไง ถึงต้องรีบหย่ากันอย่างนี้ อัลกับอลิซเพิ่งสองขวบเองนี่” ไวธินสืบเสาะบ้าง แม้ที่ผ่านมาจะรู้เรื่องทุกอย่างดี แต่กําหนดการ 3ปีเลิกนี่ไม่เคยล่วงรู้มาก่อนจริงๆ

“เปล่าหรอก แต่ในสัญญาที่แอบคุยกันลับๆ ก็กําหนดเวลาไว้แค่นี้แหละ ยิ่งอยู่นานยิ่งเคยตัว” อคิราห์ตอบเพื่อน ก่อนจะชวนคุยเรื่องอื่นนอกเหนือจากเรื่องของตัวเองบ้าง ด้วยไม่เห็นว่าต้องอธิบายอะไรมากอีก

หากแต่เพื่อนทั้งสองกลับส่งสายตาลอบมองกันและกัน ดวงตาคนทั้งคู่หรี่ลงอย่างรู้ทันความคิดของอีกฝ่าย

อิคมันต้องชอบคุณอลันเขามั่งแหละ ว่าไหมบี 1

คุณเขาดูแลดีขนาดนี้ ไม่ชอบก็แม่ชีแล้ว บี 2


เป็นอันว่าคิดตรงกัน…

.

.

“พ่อเล็ก วันนี้นอนไหนคับ” วันนี้เป็นเวรอคิราห์มารับลูกทั้งสองจากโรงเรียน หลังจากเพื่อนๆ แยกย้ายกลับไปกันช่วงเที่ยงๆ แล้วคุณพ่อเล็กก็ขับรถที่มีคาร์ซีทสองที่สําหรับเด็กเล็กมารับลูกๆ ทันที อันที่จริงต้องเรียกว่า ‘โรงเล่น’ มากกว่า เพราะที่นี่ไม่มีการสอนวิชาการใดๆ ให้เด็ก เพียงแค่ทํากิจกรรมที่มีประโยชน์ต่อเด็กเล็กเท่านั้น อลันและอคิราห์เห็นพ้องกันว่าให้เด็กๆ ได้อยู่ห่างจากพวกตนวันละสองชั่วโมงครึ่งเพื่อไปเจอคนอื่นๆ บ้าง ออกไปเผชิญโลกด้วยตัวเองบ้างน่าจะดี (ถึงจะมีบอดีการ์ดกับพี่เลี้ยงตามไปดูแลอีกกลุ่มใหญ่ก็เถอะนะ)

“อัลนอนกับลิซนะคับ” ตอนจูงมือลูกๆ ออกมา จู่ๆ พี่ชายคนโตก็พูดเสียงเบาขึ้นมาเสียก่อน

“อะไรนะครับอัล”

“ให้อัลมานอนกับลิซนะคะ” เด็กหญิงตัวน้อยมาเกาะขาพ่อเล็กยามออดอ้อนตอบคําถามแทนพี่ชาย สองฝาแฝดนอนแยกห้องกันก็จริงแต่ก็เป็นเพียงห้องกั้นที่มีอาณาเขตอยู่ในห้องเดียวกัน ซึ่งห้องนอนของฝาแฝดที่บ้านของอลันนั้นอยู่ตรงกลางระหว่างห้องของพ่อและพ่อเล็ก มีประตูที่เปิดจากทั้งสองห้องได้ แถมกล้องที่ติดตั้งไว้ทุกมุม ป้องกันการเกิดอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันได้

แต่สองวันมาแล้วที่อลิซต้องนอนคนเดียว

“ได้สิครับ แต่พ่อเล็กอาจไม่ได้ไปนอนที่บ้านนั้นด้วยนะ” อคิราห์ย่อตัวลงให้ระดับสายตาอยู่ใกล้เคียงกันกับสองก้อน

“พ่อเล็กเหงานะ” เด็กชายอัลกลัวว่าคุณพ่อเล็กจะเหงา ตากลมๆ จึงได้หลุบมองเท้าของตัวเอง เด็กหญิงอลิซเห็นพี่ชายตั้งท่าเล่นบทโศกเลยทําตามบ้าง ท้ายที่สุดสองก้อนก็ก้มงุดๆ แผ่รังสีโศกออกมา

“แสบนะเจ้าก้อนๆ” อคิราห์ขยี้หัวลูกแฝดด้วยจมูกขอตัวเองอย่างหนักหน่วง เรียกเสียงหัวเราะจากลูกๆ ได้อย่างลืมบทโศกเมื่อครู่ไปอย่างหมดจด

“นอนกันสี่คนเหมือนวันนั้น” เด็กหญิงอลิซรู้ว่าพ่อเล็กใจอ่อนแล้ว ตอนนี้แหละต้องรีบขอ!

“ต้องถามพ่อเขาก่อนครับ” อคิราห์ไม่กล้าตอบรับ เพราะตัวเองก็ไม่ใช่คนบ้านหลังนั้นแล้ว

“พ่อบอกได้!” อัลส่งเสียงตอบแทน คนเป็นพ่ออีกคนถึงกับต้องขมวดคิ้วมุ่น

“อัลกับลิซขอเมื่อวานคับ”

อ่อ…แอบไปงุบงิบกันมาตั้งแต่เมื่อวานนั่นเอง

รู้แล้วว่าสองก้อนนี่ได้ความแสบมาจากใคร!

.

.

“นอนด้วยกันบ่อยกว่าตอนยังไม่หย่าอีก” อคิราห์พิงกรอบประตูห้องนอนของเจ้าของบ้าน สายตาก็จับจ้องไปที่อีกฝ่ายที่เพิ่งจะวางสายจากลูกน้อง

อลันหันมาเลิกคิ้วใส่ แต่ชั่วครู่ก็คลี่ยิ้มออกด้วยเข้าใจความหมายของอดีตภรรยา

“แค่สองรอบเอง” อลันพูดจากํากวม อคิราห์ที่เดินเข้ามาใกล้เลยได้ชกใส่ไหล่คนพูดไปเบาๆ

“สองคืนสิสองคืน! พูดจาฟังแล้วเหมือนไม่ใช่นอนเฉยๆ” ว่าแล้วก็ทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาปลายเตียง ถึงจะเข้ามาห้องนี้ไม่บ่อย นับๆ ดูแล้วไม่น่าจะเกินสิบยี่สิบครั้ง แต่ของทุกอย่างก็จัดวางไว้ที่เดิมไม่เคยเปลี่ยน

…กรอบรูปที่มีรูปรวมของวพกตนทั้งสี่คนก็ด้วย

“สงสารลูกน่ะคุณ” อลันนั่งลงตาม สายตามองไปยังจุดเดียวกับอดีตภรรยา

“ก็นั่นน่ะสิ ยังไงก็ต้องใช้เวลา ดีแค่นี้ไหนแล้วที่พวกแกไม่งอแงนะครับ” อคิราห์ถอนหายใจ พอหันกลับมาก็สบเข้ากับดวงตาของอดีตสามีพอดี

“อะไรครับ คุณเข้ามาใกล้ไปแล้วนะ”

“กลิ่น…เหมือนมันหอมขึ้นนะครับ” อลันโน้มตัวมาใกล้ อีกฝ่ายมักทําอย่างนี้เสมอเวลาได้กลิ่นของโอเมก้าจากอคิราห์

“หอมได้ยังไงกัน ผมกินยาไปตั้งแต่วันก่อนๆ แล้วนะ” อคิราห์มุ่ยปาก ก้มหน้าลงเพื่อดมกลิ่นตัวเองฟุดฟิดๆ

ไม่ยักจะได้กลิ่นแฮะ

“ปกติในบ้านจะมีกลิ่นของคุณอ่อนๆ อยู่ทุกทีนะ แต่พอคุณย้ายออกไปมันก็จางๆ ลงไปเยอะแล้ว สงสัยจะเพราะแบบนั้น วันนี้ถึงได้กลิ่นแรงกว่าปกติ”

“ปกติชินจมูกสินะครับ” อคิราห์บิดจมูกเจ้าของห้องที่ทําท่าฟุดฟิดไม่หยุด ดูอย่างไรก็ไม่คล้ายพฤติกรรมของคน

“อืม เพิ่งสังเกตด้วยว่ากลิ่นของคุณมันเย็นๆ” อลันลูบจมูกป้อยๆ แต่ไม่วายก้มลงไปพิสูจน์อีกที ซึ่งอคิราห์จะทําอะไรได้นอกจากกลอกตาไปมาแล้วเอียงคอให้ดมแต่โดยดี

“กลิ่นอะไรของคุณ ไอ้กลิ่นเย็นๆ เนี่ย”

“ไม่รู้สิ แต่ผมชอบนะ” อดีตสามีเงยหน้าขึ้นมาตอบ เห็นอย่างนั้นแล้วอคิราห์ก็ไม่รู้จะต่อบทสนทนาอย่างไร ก็เลยได้แต่ยิ้มให้อีกฝ่ายแล้วกดใบหน้าหล่อเหลานั้นลงมาที่ซอกคอของตนอีกที เพราะที่หางมันดันไม่รักดีเหลือบแลไปเห็นสิ่งผิดปกติบางอย่างเข้า

“จะให้ ‘ช่วย’ ไหม”

ช่วยแบบที่เคยช่วยน่ะ…

“ลูกๆ ดูการ์ตูนอยู่ใช่ไหมครับ”

“ครับ”

“ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนอิคด้วย”

เฮ้อ…ตกลงว่านี่หย่าหรือไม่หย่ากันล่ะเนี่ย





*************




มาตอนสั้นๆ น่ารักๆ เนาะ

คิดเห็นอย่างไรเม้นท์ชมหรือติมากันได้นะคะ~~





ออฟไลน์ ๙พฤษภา

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 4 12.06
«ตอบ #6 เมื่อ13-06-2020 17:15:27 »

Fourth ZERO: ห่าง



ผ่านมาห้าเดือนแล้วนับตั้งแต่อลันกับอคิราห์จดทะเบียนหย่ากัน

ชีวิตที่แยกกันอยู่สองบ้านไม่ได้เลวร้ายอย่างที่ญาติๆ นึกกลัวว่าจะทําให้เด็กน้อยทั้งสองคนรู้สึกแย่ ด้วยวิถีชีวิตที่ไม่ต่างจากเดิมทําให้สองฝาแฝดได้พบปะหน้ากันทุกวัน วันละหลายๆ ชั่วโมง หรือบางทีก็อยู่ด้วยกันทั้งวันเลยก็มี

จะมาแปลกๆ ก็ตอนช่วงหลังที่อลันไปเจอกับหนุ่มโอเมก้าคนหนึ่งที่งานเลี้ยงฉลองวันเกิดเชิงพบปะผู้คนในแวดวงธุรกิจของอัลฟ่ามหาอํานาจคนหนึ่ง

‘เอวา’ ชื่อที่ไม่น่าจะเป็นชื่อของบุรุษเพศได้คือชื่อของโอเมก้าหนุ่มคนนั้น

อลันแลกเปลี่ยนช่องทางติดต่อกับเอวาเพราะบริษัทกําลังขยายธุรกิจไปลงทุนเกี่ยวกับวงการสื่อ ซึ่งเอวาเองก็เป็นหนึ่งในบอร์ดผู้บริหารของบริษัทเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ยักษ์ใหญ่เช่นกัน

นับว่าผูกมิตรกันไว้ย่อมดีกว่า

จากติดต่อกันเพราะงานในช่วงแรกๆ อคิราห์ก็สังเกตเห็นว่าอดีตสามีของตนเริ่มที่จะเปิดแอปพลิเคชันที่เอาไว้ส่งข้อความคุยกันกับคนอื่นมากขึ้น และชื่อที่อคิราห์เหลือบแลไปเห็นบ่อยๆ ก็ไม่พ้นชื่อของโอเมก้าหนุ่มคนงามคนนั้น

แต่ก็ไม่เป็นอะไรหรอก ก็นี่คือจุดประสงค์ของการหย่านี่นะ เปิดโอกาสให้ต่างฝ่ายต่างได้ค้นหาคนที่อยากจะอยู่ร่วมชีวิตด้วยกันจริงๆ

“เย็นนี้ผมอาจจะไม่ได้กลับมาทานข้าวด้วยกันนะครับ แต่สั่งให้ที่บ้านทําอาหารเย็นไว้แล้ว คุณจะได้ไม่เหนื่อย” อลันมาส่งสองแฝดเสร็จก็ไม่ได้ลงมาพักดื่มน้ำเหมือนเช่นเคย ทําเพียงสั่งให้คนขับรถลดกระจกลงแล้วชะโงกหน้าออกมาคุยกันเท่านั้น

“ไม่เป็นไรหรอกครับ เดี๋ยวเรื่องอาหารเย็นผมจัดการเอง” ช่วงนี้อคิราห์ลดบทบาทในบริษัทของตัวเองลง เพราะลูกพี่ลูกน้องที่มีสิทธิ์ในการบริหารมากกว่ากลับมาดูแลงานได้เต็มที่แล้วหลังจากป่วยด้วยโรคหัวใจมานานและเพิ่งจะหายขาดได้ปีสองปีนี้ อคิราห์ที่หมดหน้าที่หุ่นเชิดของตระกูลแล้วก็ขอหยุดพักอยู่บ้านเพื่อเลี้ยงลูกแฝดของตนให้เต็มที่

แต่พออาสาจะไปรับส่งลูกๆ เองทุกวัน คุณพ่อเขาก็งอแงไม่ยอมกลัวว่าสองก้อนจะโกรธ

“แต่…” อลันลังเล แม้ตัวเองจะไม่อยู่แต่ก็ไม่อยากให้ลูกๆ และอดีตภรรยาต้องลําบาก

“มันไม่ได้ลําบากอะไรเลยครับ เดี๋ยวผมสั่งอาหารมาจากร้านข้างนอกก็ได้” อคิราห์ยิ้มบาง เพราะชินกับนิสัยขี้ห่วงเกินไปของอีกฝ่ายเสียแล้ว

ตอนนี้เด็กๆ ถูกพี่เลี้ยงพาไปล้างหน้าล้างมือเปลี่ยนเสื้อผ้ากันอยู่ ช่วงบ่ายๆ แบบนี้อคิราห์ก็คิดว่าจะพาลูกๆ ทําซอฟต์คุกกี้กินกันอยู่

“คุณแพ้อาหารหลายอย่างนะ” ใบหน้าคมยังคงไม่คลายความกังวล

“เดี๋ยวผมสั่งจากร้านประจําของเราครับ เขารู้อยู่แล้วว่าอะไรไม่ควรใส่ คุณน่ะ…ไปออกเดตให้สบายใจเถอะนะครับ ไม่ต้องห่วงทางนี้ให้มากก็ได้ ผมก็เป็นผู้ชายคนหนึ่งนะ”

อลันยิ้มให้กับคําตอบของคนตัวน้อยกว่า นึกขอบคุณที่อดีตภรรยาเข้าใจเขาอยู่เสมอ

“ผมจะรีบกลับมาอ่านนิทานให้ลูกๆ ฟังครับ”

“แน่ล่ะ วันนี้เป็นคิวของคุณนี่”

อดีตคู่ชีวิตโบกมือลาให้กัน ก่อนที่เจ้าของบ้านจะหมุนตัวกลับเข้าบ้านหลังจากยืนนิ่งมองท้ายรถของอลันที่ขับออกจากตัวบ้านไป

ใจมัน…หวิวแปลกๆ นะ

.

.

ช่วงแรกๆ อลันก็ไม่ได้กลับมากินข้าวเย็นด้วยกันบ้าง แล้วก็ขยับมาเป็นกลับดึกไม่ทันส่งลูกๆ เข้านอนบ้าง ก่อนที่จะไม่มีเวลาให้กันสี่คนในวันหยุดเหมือนอย่างที่เคยทํา

อคิราห์ไม่ได้น้อยอกน้อยใจอะไร

แต่ลูกๆ ไม่ใช่…

“พ่อไปไหนคะพ่อเล็ก” เด็กหญิงอลิซที่ก้มหน้าก้มตาระบายสีอยู่กับพี่ชายเงยหน้าขึ้นมาถามคุณพ่อเล็กที่นั่งจิบน้ำชาอ่านหนังสือในยามบ่ายของวันอาทิตย์อย่างสบายอารมณ์อยู่

คนถูกถามปิดหนังสือลงอย่างช้าๆ ในสมองก็ประมวลหาวิธีอธิบายให้ลูกวัยสองขวบครึ่งเข้าใจอย่างง่ายๆ อยู่

อลันกับอคิราห์ตกลงกันไว้ตั้งแต่เริ่มย้ายมาอยู่ด้วยกันหลังอต่งงานว่าเราจะไม่โกหกอีกฝ่ายและคนอื่นๆ ในครอบครัว

และเรื่องนี้ก็เช่นกัน แม้จะหย่ากันแล้วแต่ข้อตกลงก็ยังคงรักษาไว้

อ่า…ว่าแต่อลันกับคุณเอวานี่ไปถึงขั้นไหนกันแล้วนะ นับจากวันที่อลันมาบอกกล่าวให้ตนฟังก็สามเดือนผ่านมาแล้วที่ทั้งคู่เริ่มเปิดใจคุยกัน

“พ่อไปเดต”

ได้ยินอคิราห์ตอบแล้วพี่เลี้ยงที่นั่งอยู่ด้วยในห้องก็ถึงกับสะดุ้ง

“เดต?” คราวนี้เป็นแฝดคนพี่ที่เงยหน้าขึ้นมาเอียงคอทวนคําของพ่อเล็ก

“ก็…แบบไปกินข้าว ไปซื้อของ ไปดูหนังกับคนรักไงครับ” อคิราห์ไม่ค่อยแน่ใจว่าเดตนี่เป็นแบบไหน เพราะพอเข้าสู่ช่วงวัยรุ่นทางครอบครัวก็กะเกณฑ์ให้ตัวเองมาทําหน้าที่แทนลูกพี่ลูกน้องที่ป่วย

หลังกลับจากเรียนก็ต้องไปศึกษาดูงานที่บริษัทอยู่ตลอด วันแล้ววันเล่า จากเดือนเป็นปี จากปีเป็นหลายๆ ปี จนเรียนจบได้ไม่ถึงสองปีก็แต่งงานกับอลันเลย ดังนั้นเรื่องมีแฟนกับเรื่อง ‘เดต’ เนี่ย ก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องเท่าไหร่หรอก

“ถ้าอย่างนั้นพ่อก็เดตกับพวกเราได้นี่คะ” อลิซคิดตามที่พ่อเล็กพูดแล้วก็สงสัย ปกติพวกเราสี่คนก็ ‘กินข้าว ซื้อของ ดูหนัง’ ด้วยกันเป็นประจําอยู่แล้ว แล้วเรื่องเป็นคนรักกันนี่ก็แน่นอนอยู่แล้วด้วย

“อ้อ…” อคิราห์เหงื่อตก ตาล่อกแล่กไปมาเพื่อคิดหาวิธี นี่อลันไม่ได้เกริ่นๆ กับลูกไว้ก่อนหรือไงนะ!

“เดตกับพวกเราพ่อเขาก็มีความสุขแบบหนึ่ง เดตกับคนอื่นก็มีอีกแบบไงครับ”

สองแฝดยิ่งทําหน้าฉงนใหญ่ ไม่ค่อยเข้าใจที่พ่อเล็กพูด แต่เอาเป็นว่าถ้าพ่อมีความสุขพวกเขาก็โอเค!

คืนนั้นหลังสองแฝดหลับกันแล้วอคิราห์ที่ส่งซิกให้อลันหลังจากเพิ่งกลับจาก ‘เดต’ ก็รีบโทรไปพูดคุยถึงเรื่องอนาคตทันที

“ถ้าคุณมั่นใจแล้ว ยังไงลองพาลูกๆ ไปกับคุณด้วยดีไหมครับ” อคิราห์พูดไปสายตาก็มองฝ่าความมืดไปยังบ้านหลังที่อยู่ไม่ไกลกัน แต่ด้วยบ้านของอลันอยู่ลึกเข้าไปจากประตูบ้านมากนักก็ยากที่จะมองเห็นว่าอีกฝ่ายออกมาคุยที่นอกระเบียงเหมือนตนหรือเปล่า

(ผมกลัว) อลันตอบกลับเสียงอ่อน ส่วนคนได้รับคําตอบก็ไม่รู้จะตอบกลับอย่างไรดี

รู้ว่า ‘กลัว’ ของอลันไม่ได้หมายความว่ากลัวคนรักใหม่จะไม่ชอบ แต่เป็น ‘กลัว’ ว่าลูกๆ จะผิดหวัง

“จริงๆ ผมก็พยายามอธิบายให้พวกแกฟังแล้ว เพราะสองคนเขาแปลกใจว่าทําไมช่วงนี้พ่อหายไปบ่อยๆ แต่ก็คงยังไม่เข้าใจเท่าไหร่ ถ้าหากลองพาไปเจอกับสถานการณ์จริงอาจจะดีกว่าก็ได้นะครับ”

(คุณโกรธผมรึเปล่าครับ ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันสี่คนเลย)

“คุณยังเป็นพ่อที่ดี ไม่ต้องกังวลนะครับ” แม้รู้ว่าอีกฝ่ายมองไม่เห็น แต่อคิราห์ก็ยังคงมีรอยยิ้มบางๆ ประดับอยู่บนใบหน้า

“ขอบคุณนะครับ แล้วก็เรื่องของเอวากับลูกๆ ผมจะลองหาโอกาสดู”

“ครับ”

“อิคครับ”

ก่อนที่จะเอ่ยขอวางสาย อีกฝ่ายก็ส่งเสียงเรียกขึ้นมาเสียก่อน

“หืม?”

“เดือนนี้กินยารึยัง”

คุณอดีตสามีนี่นะ ยังไม่ลืมช่วงฮีทของเขารึไงกัน พ่อคนใส่ใจเก่ง…

.

.

สองเดือนนับจากวันนั้นก็เป็นอคิราห์ที่เริ่มจะ ‘เหงา’ เสียเอง

“เหงาใช่ไหมถึงเรียกพวกฉันมาบ้านบ่อยๆ เนี่ย คุณพ่อลูกสอง” รินรดาแขวะ เอะอะๆ ก็เรียกมาหา จะไปเดตกับหนุ่มเบต้าสุดหล่อที่หลงมาจีบก็ต้องยกเลิก!

วันนี้เป็นวันอาทิตย์ จริงๆ ต้องเป็นวันที่อยู่ด้วยกันสี่คน แต่นับจากที่อลันพาลูกๆ ไปรู้จักกับคนรักใหม่ครั้งแรกเมื่อสองเดือนก่อน ระยะหลังๆ มานี้อลันก็จะพาลูกๆ ออกไปด้วยกันในวันอาทิตย์ด้วย เจ้าของบ้านที่ว่างแสนว่างจึงได้ชวนเพื่อนที่มีอยู่แค่สองคนมาอยู่ด้วยกันในวันเหงาๆ อย่างนี้

“ก็มีบ้างนะ แต่เดี๋ยวก็ชินแหละ” ตอบไปก็เคี้ยวองุ่นไป แต่ด้วยที่ไม่ระวังเท่าไหร่น้ำจากลูกองุ่นจึงได้หยดย้อยจากริมฝีปากลงบนขาที่ยกขึ้นมากอดไว้แนบอกเป็นโซฟาตัวยาว

“อิค…นายนี่โตจนลูกสองแล้วนะ” ไวธินเองก็ถูกเรียกตัวมาด้วย พอเห็นเพื่อนที่โตจนแต่งงาน จนมีลูก จนหย่าไปแล้วยังทําตัวเป็นเด็กๆ อย่างนี้แล้วก็ได้แต่ส่ายหน้า เตรียมตัวจะส่งกล่องทิชชูไปให้ก็ได้ยินเสียงร้องโหวกเหวกดังขึ้นมาเสียก่อน

“พ่อเล็ก ฮือออออออ พ่อเล็กกกก”

อคิราห์ไม่สนใจว่าตะกร้าองุ่นจะตกไปอยู่ตรงไหน เพราะเมื่อได้ยินเสียงของลูกร้องหัวใจก็เต้นรัวทันที ร่างเล็กออกตัววิ่งไปที่ประตูอย่างรวดเร็ว ส่วนเพื่อนๆ ทั้งสองที่เพิ่งตั้งสติได้ก็รีบวิ่งตามกันมาเช่นกัน

อคิราห์เห็นอัลร้องไห้จนใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตากับน้ำมูก ส่วนอลิซก็เกาะขาคนพ่อเอาไว้แน่น ดวงตาแดงก่ำคล้ายจะร้องไห้ตามแฝดพี่แต่ก็พยายามเก็บกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้อยู่ ที่ด้านหลังของทั้งสามคนมีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ จากบรรยากาศรอบกายแล้วอคิราห์ก็คิดว่าตนรู้จักคนคนนี้โดยไม่ต้องแนะนําตัวอะไร

“อิคครับ เดี๋ยวพาลูกๆ เข้าไปก่อนนะ ผมจะอธิบายให้ฟังทีหลัง ขออนุญาตพาคุณเอวาเข้าไปด้วยนะครับ”

“ได้ครับ คุณส่งอัลมาก่อนก็ได้ครับ” อคิราห์พยักหน้ารัวๆ หัวใจเจ็บแปลบที่เห็นลูกชายร้องไห้หนักขนาดนี้

อลันส่งแฝดพี่ให้อดีตภรรยาส่วนตนก็อุ้มลูกสาวอีกคนขึ้นมาแนบอก ตบหลังปลอบใจไม่ให้ลูกหวั่นวิตกก่อนจะหันหลังกลับไปพยักหน้าเชิญชวนให้คนรักใหม่ของตนให้เดินตามเข้าไปในบ้านด้วยกัน

รินรดากับไวธินขอตัวกลับก่อนด้วยเป็นเรื่องของครอบครัว ทั้งสองไปลูบศีรษะปลอบหลานชายที่ยังไม่หยุดสะอึกสะอื้นคนละทีสองที ก่อนจะส่งสายตากล่าวลากับอดีตสามีของเพื่อน แล้วปล่อยให้คนในครอบครัวเขาได้มีเวลาส่วนตัวกัน

หลังจากนั้นอีกกว่าครึ่งชั่วโมงสองแฝดก็เหนื่อยล้าจนหลับไปในอ้อมกอดของพ่อทั้งสองคน อคิราห์ที่ให้พี่เลี้ยงลากโซฟาเบดตัวเล็กมาเตรียมไว้ก่อนแล้วก็ค่อยๆ วางลูกน้อยลงบนที่นอนชั่วคราว

“เกิดอะไรขึ้นครับ” ไม่ต้องเกริ่นนําให้มากความ แค่เห็นลูกๆ ร้องไห้จนแทบขาดใจกลับมาแบบนี้ อคิราห์ก็ข่มตนเองไม่ให้โกรธจนอาละวาดออกมามากพอแล้ว

“คือ…ผมผิดเองครับ พอดีน้องอัลอยากเข้าห้องน้ำ ผมเลยอาสาพาไปแต่ไม่คิดว่าคลาดสายตาชั่วครู่แกจะถูกคนแปลกหน้าจูงมือออกจากห้องน้ำไปครับ”

อืม…อคิราห์เพิ่งรู้จักกับคําว่าโกรธจนตัวสั่นก็วันนี้แหละ

“แต่ว่าผมก็พาอลิซออกมาเข้าห้องน้ำด้วยพอดี ก็เลยเจอก่อนที่คนร้ายจะพาแกไปไกล” อลันรีบเสริมให้คนที่นิ่งไปวางใจ ขยับพาตัวเองไปใกล้ก่อนจะเอื้อมมือไปกอบกุมมือบางที่สั่นระริกอยู่

“ผมขอโทษนะครับ” อลันเอ่ยเสียงเบาอย่างรู้สึกผิด พยายามบีบมือเล็กแล้วค่อยๆ คลายออก คล้ายบีบนวดให้อีกฝ่ายผ่อนคลาย

“ผมเองก็ขอโทษจริงๆ ครับ”

อคิราห์ได้ยินคําขอโทษจากทั้งสองคน แต่ก็นานพอควรกว่าที่จะคลายปมที่ขมวดมุ่นอยู่ตรงหัวคิ้วออกได้

ก่อนเอ่ยบางอย่างจึงได้ถอนใจยาวออกมาเพื่อข่มอารมณ์ของตน

“โชคดีแค่ไหนที่ลูกปลอดภัย ช่วงนี้ก็อย่าเพิ่งพาพวกแกออกไปด้วยเลยนะครับ ถือว่าผมขอ”

อาจไม่ใช่จุดเริ่มต้นที่เริ่มห่าง

แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็ยิ่งเพิ่มระยะห่าง ให้ยิ่งห่างมากขึ้นไปอีก…





*********





ห่างกันสักพั้กกกกกกกกกกก

ตัวละครมีแต่ อ. อ่าง ฮือออออออ สับสนไปหมดแล้วค่า ๕๕๕๕





« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-06-2020 17:50:10 โดย ๙พฤษภา »

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 3 12.06
«ตอบ #7 เมื่อ14-06-2020 10:14:17 »

ไม่ใช่เอวาไม่ชอบแล้วส่งคนมาลักหรอกเหรอ (เฮ้อออออ คิดไม่ดีไปก่อนแล้วซิเนี่ย เขาอาจจะดีก็ได้นะ)

ออฟไลน์ ๙พฤษภา

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 5 14.06
«ตอบ #8 เมื่อ14-06-2020 17:51:26 »



Fifth ZERO: ป่วย



อคิราห์ครั่นเนื้อครั่นตัวมาสองสามวันแล้ว

แต่ก็ปล่อยให้ตัวเองอ่อนแอไม่ได้เนื่องด้วยลูกชายลูกสาวยังไม่หายขวัญเสียจากเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสองวันก่อน

เจ้าสองแฝดไม่ได้ซึมอยู่ตลอดเวลาแต่ก็ไม่ยอมออกห่างจากตัวเขาเลยดังนั้นทั้งสองคนจึงต้องมานอนด้วยกันที่บ้านของตนอีกทั้งยังหยุดเรียนไปทั้งวันจันทร์กับอังคาร

ยังดีที่ไม่หนีตอนพ่อมาหา แต่พอเห็นหน้าคนรักใหม่ของพ่อก็ตัวสั่นกันทั้งคู่

“ไม่เป็นไรหรอกครับ แกคงฝังใจจริงๆ” คุณโอเมก้าหน้าสวยกล่าวด้วยดวงตาเศร้าสร้อยตอนที่อคิราห์ยิ้มแห้งๆ ให้เมื่อลูกแฝดเอาแต่หลบหลังของตนเมื่ออีกฝ่ายเพียรพยายามมาหาเพื่อจะขอโทษ

สุดท้ายเอวาก็ต้องยอมแพ้ไปเมื่อสองวันที่แวะเข้ามาก็ไม่มีอะไรคืบหน้า อคิราห์เองก็เห็นใจอีกฝ่ายเพราะรู้ดีว่างานบริหารนั้นเหนื่อยเพียงไร ยังต้องขับรถฝ่าการจราจรมาอีกฟากของเมืองอีก ก็คงจะล้าหนักอยู่เอาการ

พอคุณเอวากลับไป เด็กๆ ก็พากันเล่นต่ออีกพักใหญ่ๆ ก่อนจะพากันอ่อนแรงแล้วหลับไปในช่วงบ่ายแก่ๆ

จริงๆ อคิราห์ไม่อยากให้ลูกหลับกันตอนนี้ แต่จะปลุกเจ้าสองก้อนขึ้นมานั่งเล่นกันต่อก็ไม่ไหว เดี๋ยววันนี้นอนดึกกว่าเดิมหน่อยก็ได้ นาฬิกาชีวิตเด็กๆ คงไม่รวนมากเท่าไหร่

แต่ปัญหาอยู่ที่ตัวเขานี่สิ

พอลูกๆ หลับ จู่ๆ ก็หนาวสะท้านขึ้นมาอีกแล้ว

จะนั่งก็นั่งไม่อยู่สุข จะกินขนมก็ฝืดๆ คอ พอนอนเอนหลังหวังจะหลับให้จบๆ ไปก็ไม่สบายเนื้อไม่สบายตัว

ยุกยิกไปมาจนเด็กในบ้านจ้องๆ มองๆ มาอย่างสงสัยใคร่รู้

“เดี๋ยวผมมานะครับ” อคิราห์ตัดสินใจลุกขึ้นนั่งเมื่อคิดอะไรบางอย่างได้ หันไปสั่งงานกับคุณแม่บ้านเอาไว้ก่อนจะก้าวเดินฉับๆ ออกจากตัวบ้านมา

เดินไปได้ไม่ไกลก็ถึงจุดหมายแต่พอจะกดกริ่งเรียกคนในบ้านให้เปิดประตูให้ก็เกิดลังเลขึ้นมาชั่วขณะ

เอ…บอกเจ้าของบ้านก่อนดีไหมนะ?

แต่ตรองดูแล้ว เดี๋ยวเด็กในบ้านก็รายงานไปหาเจ้าตัวเองแหละ โทรไปตอนนี้เดี๋ยวก็กวนเวลาทํางานของอีกฝ่ายเปล่าๆ

“คุณอิครอสักครู่นะครับ” เพราะตัวบ้านกับประตูรั้วอยู่ห่างกันพอสมควร จึงได้มีจอมอนิเตอร์เอาไว้สื่อสารกันระหว่างคนในบ้านกับข้างนอก หากไม่ใช่เจ้าของบ้านที่มีรีโมทเปิดอัตโนมัติแล้ว คนอื่นๆ ที่อยู่ในบ้านต้องวิ่งออกมาเปิดประตูเอง

ตอนมาอยู่แรกๆ อคิราห์ก็ไม่เข้าใจว่าทําไมต้องทําแบบนี้ แต่อลันก็เล่าให้ฟังว่าตอนที่ตัวเองยังเป็นวัยรุ่น พ่อกับแม่ก็ซื้อบ้านหลังนี้ไว้ให้ก่อนเรียนจบแต่ตัวเองก็ขนข้าวของส่วนตัวมาไว้ที่นี่ก่อนตัวเองจะย้ายมาเยอะแล้ว พร้อมจ้างคนงานมาดูแลบ้านเสร็จสรรพและให้รีโมทเปิดประตูบ้านไว้ด้วยความเชื่อใจ สุดท้ายก็เจอดี ขโมยมากวาดเอาของไปเรียบ กว่าจะจับได้ว่าใครเป็นนกต่อให้กลุ่มโจรก็ใช้เวลาอยู่นานเพราะกล้องวงจรปิดหน้าประตูรั้วไม่เจอว่าใครเป็นคนมาเปิด รีโมทเองก็เป็นของส่วนกลางที่ใครจะใช้ก็ได้ แถมตอนโจรมาก็อ้างว่าหลับกันอยู่ทุกคน กล้องในบ้านก็ยังไม่มี ปวดหัววุ่นวายกันอยู่

ดังนั้นอลันเลยแก้ปัญหาที่ ต่อให้ใครจะมาก็ต้องมีคนออกจากตัวบ้านไปเปิดประตูให้ เอาให้รู้กันไปเลยว่าใครเปิดประตูรั้ว ใครเป็นคนเชิญเข้ามา ใครพาเข้ามาตอนไหน เพราะจะให้มีกล้องในบ้านก็ดูจะไม่เป็นส่วนตัวจนเกินไป

“คุณอิคลืมของเหรอคะ” สาวใช้ในบ้านที่คุ้นเคยกันดีรีบเดินเข้ามาถามเมื่อเห็นอดีตภรรยาเจ้านายเดินดุ่มๆ เข้ามาในบ้านในช่วงบ่ายๆ อย่างนี้

“อ่า…ใช่แล้วครับ ขอขึ้นไปข้างบนได้ใช่ไหม”

“ได้สิคะได้ โถ่ คุณอิคล่ะก็ เรื่องแค่นี้ไม่เห็นต้องขอเลย” สาวเจ้ารีบพยักหน้ารัวๆ ใครหรือจะกล้าห้ามคุณอิค ก็เห็นๆ กันอยู่ว่าถึงจะหย่ากันไปแล้วแต่เจ้านายก็ยังรักยังห่วงหาถึงขนาดที่ว่ามีคนรักใหม่แล้วก็ดูจะยังตัดใจจากคุณอิคไม่ได้อยู่ดี

แต่คนในบ้านก็เชียร์คุณอลันกับคุณอิคอยู่ดี ภาวนาให้คุณอลันง้อคุณอิคได้ไวๆ หน่อยเถอะ

อคิราห์จ้องมองดวงตาเป็นประกายของอีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ยิ่งรู้สึกหนาวๆ เย็นๆ จําต้องละสายตาออกมาก่อนก้าวเท้ามุ่งหน้าไปสู่ชั้นสองของบ้าน เหลือบซ้ายแลขวาแล้วไม่เห็นว่ามีคนอยู่ข้างบนก็ผลุบเข้าไปในห้องนอนของเจ้าของบ้าน

เพราะถ้าเข้าทางประตูเชื่อมจากห้องนอนเก่าผ่านเข้าไปในห้องนอนของสองแฝดที่มีกล้องติดอยู่เต็มก็คงจะถูกจับได้ในเร็วๆ นี้แน่ สู้เข้าไปในห้องของอีกฝ่ายเลยจะดีกว่า

“ขอแค่เนกไทก็ได้นะคุณ เดี๋ยวจะซื้อมาคืนนะ” อคิราห์พึมพําอยู่คนเดียวในความเงียบ ดวงตาเรียวสวยจ้องมองไปยังประตูเสื้อผ้าแบบบิลด์อินแล้วมุ่งตรงสู่เป้าหมายของตัวเองทันที!

ขโมยไปเส้นเดียว หวังว่าคงไม่เรียกตํารวจมาจับกันนะ

.

.

“อิคมาที่บ้านงั้นเหรอ” อลันทวนคําที่คนในบ้านรายงานบอกหลังจากเพิ่งได้นั่งพักเพียงครู่เดียว

“ใช่ค่ะ”

ได้รับคํายืนยันแล้วคิ้วเข้มก็เลิกขึ้นอย่างแปลกใจ ปกติอคิราห์จะไม่มาที่นี่ถ้าไม่มีเด็กๆ มาด้วย หรือถ้ามีธุระอะไรจริงๆ ก็จะโทรหรือส่งข้อความมาบอกกันก่อนเสมอๆ

คงจะมาเอาของที่ลืมไว้อย่างที่คนในบ้านบอกนั่นแหละนะ

อลันไม่ได้คิดจะเซ้าซี้อะไรอดีตภรรยามาก อย่างไรบ้านหลังนี้ก็ยังต้อนรับอคิราห์อยู่เสมอและจะเป็นอย่างนี้ตลอดไป

จริงๆ ก็ตั้งใจว่าจะไปหาลูกๆ อยู่พอดี ค่อยไปถามเอาตอนนั้นก็ได้ว่าคนตัวเล็กมาเอาอะไรไป

.

.

“ก็…พอดีหารูปรวมพวกเราไม่เจอ เลยคิดว่าคงทําตกไว้ที่ห้อง แต่ไปหาแล้วก็ไม่เจอน่ะครับ” อคิราห์เหงื่อตก หาข้อแก้ตัวไปปากก็เคี้ยวขนมที่อีกฝ่ายหิ้วมาฝากกันไป คนรอฟังคําตอบก็ได้แต่ยกยิ้มเอ็นดูเมื่อเห็นแก้มป่องๆ ของอดีตภรรยาขยับไปมาตอนเคี้ยวของกิน

อายุก็ 20 กว่าแล้ว แต่ทําไมชอบกินขนมได้ขนาดนี้นะ

“แล้วตอนนี้หาเจอหรือยังครับ” ปากก็ถาม แต่มือก็ทําหน้าที่เดิมที่เคยทําอยู่เป็นประจํา คือเช็ดเศษขนมออกจากริมฝีปากอีกฝ่าย

“เจอแล้วๆ ใส่กรอบไว้แล้วด้วย” อคิราห์แอบไขว้นิ้ว จริงๆ รูปนั้นก็มีกรอบตั้งนานแล้วแหละ แต่อลันคงไม่รู้ ดังนั้นเอามาเป็นข้ออ้างได้!

“แล้วที่บอกว่ารู้สึกไม่ค่อยดีล่ะ”

คราวนี้คนถูกถามแทบสําลัก ไอค่อกแค่กอยู่สองสามทีให้คนถามสาละวนหาน้ำมาให้

“กะ ก็โอเคแล้ว…” ตอบไปหลุบตาต่ำไป จะให้บอกได้อย่างไรว่าดีขึ้นเพราะไปนอนดมกลิ่นจากเนกไทที่ขโมยมาจนหนําใจมาแล้ว

เหมือนคนโรคจิตเลยแฮะ

“ดีแล้วแหละ มีอะไรก็รีบโทรหาผมได้” อลันสบตากับคุณพ่อเล็กของลูกๆ อย่างต้องการสื่อถึงความจริงใจ

ต่อให้ตอนนี้ตนมีคนที่รู้สึกถูกใจมากๆ แล้วแต่ก็ยังไม่หลงลืมว่าครั้งหนึ่งเคยมีอีกคนอยู่ข้างกายในฐานะภรรยา

แม้จะแค่ในทางกฎหมายก็ตาม

“ขอบคุณนะครับ”

แต่ถ้าคุณรู้ว่าผมไปขโมยของมานี่จะยังมองกันแบบนี้อยู่ไหมนะ

อคิราห์ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย ก่อนจะเฉไฉไปกัดขนมลงท้องอย่างหวั่นวิตก

.

.

ยังไม่พอ!

แค่เนกไทเส้นเดียวมันยังไม่พอ! เพราะตอนนี้กลิ่นที่เคยมีอยู่ก็จางไปมากแล้ว

อคิราห์กินข้าวไม่ได้ นอนก็ไม่หลับมาเป็นอาทิตย์แล้ว

ดวงหน้าที่เคยสดใสผุดผ่องก็ค่อยๆ หมองคล้ำลงจนลูกๆ หวั่นใจ คนในบ้านก็พากันวิ่งวุ่นหาของกินที่ถูกปากมาให้เจ้านาย แต่อาหารก็พร่องลงน้อยลงๆ อยู่ทุกวัน

“พ่อเล็กไม่สบาย” เด็กชายอัลตาแดงๆ ส่วนเด็กหญิงอลิซไปรื้อเอาอุปกรณ์ทางการแพทย์มาตรวจเช็กพ่อเล็กอยู่

“พ่อเล็กสบายดีครับ” อคิราห์ปลดกระดุมเสื้อลงมาสองสามเม็ดให้ลูกสาวได้ฟังหัวใจตนเองได้อย่างถนัดถนี่ ถึงแม้ว่าเจ้าอุปกรณ์แพทย์แบบพลาสติกมันจะไม่สามารถส่งผ่านเสียงหัวใจเต้นไปได้จริงๆ ก็เถอะ

“คนไข้ต้องกินเยอะๆ” คุณหมอแจ้งวิธีรักษาในแบบที่เจ้าตัวคิดว่าง่ายที่สุด

“อึ่ก!” ยังไม่ทันขาดคํา คนไข้ที่ว่าก็หนาวสะท้านขึ้นมาอีกรอบ

“โทรตามคุณพ่อค่ะพี่ฟานี่” เด็กหญิงอลิซขว้างของเล่นทิ้ง หันไปเรียกพี่เลี้ยงให้ทําตามคําสั่งที่คุณพ่อบอกไว้ก่อนออกไปทํางานทันที

พ่อเล็กหน้าซีดเผือด แถมยังดูเจ็บๆ ตรงท้องอีกด้วย!

คุณพ่อที่พาอลิซมาหาคุณพ่อเล็กกับพี่อัลเมื่อเช้าแอบกระซิบบอกไว้ว่าถ้าคุณพ่อเล็กมีอาการอะไรแปลกๆ ให้พี่เลี้ยงโทรหาตนทันที

พี่เลี้ยงสาวรีบทําตามทันทีเพราะตนเองก็ได้รับคําสั่งมาเช่นกัน ดังนั้นแล้วอคิราห์ที่คิดจะเอ่ยห้ามก็ไม่ทันแล้ว

พี่เลี้ยงสาวพยักหน้าหงึกหงักกับโทรศัพท์ไม่นาน พอวางสายแล้วก็หันมารายงานแก่เจ้าของบ้าน

“คุณอลันกําลังออกจากห้องประชุมมาค่ะ”

ให้ตายสิคุณผู้บริหาร…จะออกจากการประชุมมากลางคันเนี่ยนะ!

จริงๆ แค่เสื้อของคุณสักตัวก็น่าจะพอแล้ว!






********





คุณพ่อเล็กไม่ฉะบาย เด็กหญิงอลิซจะตรวจเอง ส่วนเด็กชายอัลขอร้องไห้รอไว้ก่อน

ส่วนของขุ่นพ่อน้านนนนนน นั่นประชุมนะเหยยยย นั่นการประชุมมมม

ขายของ

fan page : ๙พฤษภา

twitter : 9pruksapa

ติดแท็กได้นะคะ #นับศูนย์ นังคนเขียนเล่นอยู่คนเดียว ๕๕๕๕๕๕

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 5 14.06
«ตอบ #9 เมื่อ15-06-2020 09:21:32 »

ท้องเหรอ จะสร้างรังใช่ไหมอาการมันบอกอ่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 5 14.06
« ตอบ #9 เมื่อ: 15-06-2020 09:21:32 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ๙พฤษภา

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 6 16.06
«ตอบ #10 เมื่อ16-06-2020 21:56:51 »



Sixth ZERO: เลิก



เรื่องราววันนั้นจบลงที่อคิราห์ไม่ยอมไปโรงพยาบาลแม้ว่าอลันกับลูกๆ จะเอ่ยปากขอร้องเพียงไรก็ตาม

มีเพียงคําขอที่เห็นแก่ตัวอย่างขอให้อลันอยู่ร่วมกินข้าวเย็นด้วยกันและมานอนค้างด้วยกันสี่คนในคืนนี้

อลันตอบรับอย่างไม่ลังเลถึงแม้จะมีนัดดินเนอร์กับคนรักใหม่ ความห่วงหาที่มีแต่อดีตภรรยามากล้นเสียยิ่งกว่าความรู้สึกสดใหม่ที่มีต่อเอวาจนอดรู้สึกแปลกใจกับตัวเองไม่ได้

แต่ถ้าจะให้เลือกอคิราห์ที่อยู่ด้วยกันมาตั้งสามปีกว่ากับเอวาที่เพิ่งคบหากันได้แค่สองเดือน อลันก็ขอเป็นคนนิสัยแย่ที่ยืดอกรับอย่างมั่นใจว่าคงต้องเลือกอดีตภรรยาแน่นอน

“ขอโทษนะครับ ที่ทําให้ผิดนัดกับคุณเอวา” แม้อคิราห์จะยังนึกเคืองเหตุการณ์เมื่อเกือบสองอาทิตย์ก่อนจนมึนตึงกับอลันไปบ้าง (บ้างที่ว่าคือแค่สองวัน) แต่นั่นก็ไม่อาจเอามารวมกับเรื่องนี้ได้

“เขาตอบกลับมาแล้วครับว่าไม่เป็นไร แล้วต่อให้ผมไปก็คงกินอะไรไม่ลงอยู่ดี” อลันตอบกลับมาอย่างนั้น ก่อนที่ค่ำคืนนั้นจะจบลงที่สมาชิกทั้งสี่ได้อยู่พร้อมหน้ากันในรอบสองอาทิตย์

กลิ่นของอลันที่ติดอยู่บนเตียงก็ทําให้เจ้าของบ้านพอทําเนาเรื่องติดกลิ่นไปได้บ้าง แต่คิดไปคิดมาก็หนักใจว่าจะหาทางออกจากปัญหานี้อย่างไรดี ในเมื่ออนาคตต่อไปไม่อาจจะขอให้อลันมาคอยดูแลตนอย่างนี้ได้อีกแล้ว

แล้วเรื่องที่จะไปขอเสื้อผ้าอีกฝ่ายมาหอมดอมดมก็คงจะมากไป

ตอนนี้ทําได้เพียงเอาเสื้อที่ไปแอบขโมยมาเก็บไว้ในถุงอย่างดี เวลารู้สึกไม่สบายเนื้อตัวขึ้นมาก็เอามากกกอดนอนกลางวันช่วงที่ลูกๆ ไปโรงเรียนกันได้

อคิราห์เอาอาการที่เกิดขึ้นกับตนเองมาขบคิดอย่างหวั่นวิตก

อาการติดกลิ่นเป็นเรื่องปกติของโอเมก้าที่มีคู่ แต่ส่วนมากก็เป็นกับเฉพาะคนที่จับคู่กันทาง ‘ร่างกาย’ จริงๆ แต่กรณีของตนกับอลันที่ไม่เคยร่วมหลับนอนกันเลยสักครั้ง ก็ไม่น่าจะมีอาการรุนแรงถึงเพียงนี้ ระหว่างพวกเขามีเพียงการ ‘ช่วยเหลือ’ กันและกันบ้าง ซึ่งนับๆ ดูตลอดเวลาสามปีที่จดทะเบียนกันมาก็ไม่ได้มีบ่อย

หรือจะเป็นเพราะกลิ่นที่ปล่อยออกมาตอน ‘ช่วย’ กัน

ถ้ายังเป็นอย่างนี้อยู่ ในอนาคตมันต้องแย่…ต้องแย่มากแน่ๆ เลย

.

.

แต่มีเรื่องที่แย่ยิ่งกว่าที่อคิราห์คาดคิดไว้

คุณเอวาเอ่ยขอจบความสัมพันธ์กับพ่อของสองก้อนเพียงสองวันก่อนครบรอบสามเดือนที่ทั้งสองคบหากัน

ทางนี้ไม่รู้เรื่องราวอะไรมาก เพียงได้รับสายจากคนที่บ้านนั้นว่าคุณเอวาที่มาทานข้าวเย็นด้วยเอ่ยขอจบความสัมพันธ์ก่อนกลับไปอย่างไม่เหลียวหลังกลับมามองเลยแม้แต่น้อย เป็นการบอกเลิกที่รวดเร็วและเรียบง่าย

เรียบง่ายจนอลันที่ตั้งตัวไม่ทันได้แต่ยืนมองตามรถของคุณเอวาไป

“ไปหาคุณพ่อกันครับ” เพราะว่าวันนี้อลันจะพาคนรักมาทานข้าวเย็นด้วยที่บ้าน สองแฝดที่ยังไม่ยอมคุยกับคนรักใหม่ของพ่อจึงได้ขอให้เลี้ยงพามากินข้าวที่บ้านพ่อเล็ก แต่อย่างไรตอนนี้อคิราห์ก็ต้องพากําลังใจชั้นเยี่ยมไปหาคุณพ่อของเจ้าตัวแล้วแหละ

“นอนกับพ่อนะครับ” เด็กชายอัลใช้ดวงตากลมๆ อ้อนขอ ส่วนเด็กหญิงอลิซก็พยักหน้าหงึกหงักสนับสนุนความคิดของแฝดพี่อย่างเต็มที่

“ครับๆ ได้เลยครับ”

สามคนพ่อลูกพากันจูงมือพูดคุยหยอกล้อกันไปตลอดทาง เดินยังไม่ทันจะเหนื่อยก็มาถึงบ้านอีกหลังเสียแล้ว เด็กในบ้านที่คอยท่าอยู่ตรงหน้าประตูก็ไม่ต้องรอให้ใครเรียก รีบเปิดประตูมารอรับคุณหนูและอดีตภรรยาของเจ้านายทันที

“คุณอลันอยู่ที่ห้องหนังสือค่ะ”

ไม่รู้ว่าอคิราห์คิดไปเองหรือเปล่า แต่ดวงตาของอีกฝ่ายเปล่งประกายระยิบระยับชอบกล…

คุณพ่อเล็กบอกให้สองแฝดไปอาบน้ำกับพวกพี่เลี้ยงสักวันก่อน อ้างว่าจะไปตามพ่อที่อู้งานอยู่มาอ่านนิทานให้ สองก้อนที่ตาโตยามได้ยินว่าคุณพ่ออู้งานจึงได้พยักหน้าตอบรับอย่างแข็งขัน

พ่อเล็กต้องไปจัดการพ่อใหญ่นะ!

สายตาลูกๆ บอกกับอคิราห์ว่าอย่างนั้น

“เป็นยังไงบ้างครับ” เห็นเจ้าของบ้านนั่งอยู่บนโซฟาตัวโปรดในความมืด มีเพียงแสงจากหลอดไฟนอกบ้านส่องลอดเข้ามาในห้อง อคิราห์ก็ไม่คิดจะเปิดไฟทําลายอารมณ์อยากอยู่ในมุมมืดของอีกฝ่าย เพียงส่งเสียงไปก่อนตัว ก่อนจะก้าวเดินเข้าไปใกล้

แตะฝ่ามือลงบนบ่าอีกฝ่ายให้รู้ว่ายังมีอีกคนที่คอยรับฟัง

เมื่อเจ้าของบ้านยังไม่ตอบอะไรกลับมา อดีตภรรยาก็คิดจะพูดปลอบใจเสียหน่อย แต่ก็ต้องเงียบเสียงลงเมื่อร่างทั้งร่างถูกรวบเข้าไปในอ้อมแขนของคนที่ยังคงนั่งอยู่

“คุณครั…!”

ร่างเล็กกึ่งยืนกึ่งนั่งคร่อมอยู่บนตัวของคุณอัลฟ่าที่แผ่รังสีโศกออกมา สองแขนเล็กจึงโอบตวัดรอบบ่าแกร่งโดยอัตโนมัติ

“ผมเสียใจนะครับ แต่ก็ไม่มาก ถึงได้เสียใจที่ไม่ได้เสียใจมากขนาดนั้น” เสียงทุ้มที่แฝงความอบอุ่นอยู่เสมอ ยามนี้ได้ฟังดูแล้วก็บ่งบอกได้ว่าอีกฝ่ายเสียใจอย่างที่กล่าวออกมาจริงๆ

แม้ประโยคจะฟังดูซับซ้อน แต่อคิราห์คิดว่าตนเองเข้าใจดี

"ผม...รู้สึกผิดกับเอวาจริงๆ"

"อิคเข้าใจคุณนะครับ แต่ตอนนี้ขอนั่งดีๆ ก่อนได้ไหม” เตรียมจะขยับกายออก แต่คนที่นั่งอยู่ก็กดมือลงมาที่สะโพกของคนที่ผละหนีให้ลดต่ำลงนั่งลงบนตักของตัวเอง

อคิราห์ขยับตัวหาท่าทางที่สบายตัวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะคิดได้ว่าควรหยุดเสียทีเพราะมีเรื่องใหญ่ที่ต้องทํามากกว่าจะมาหาท่าที่นั่งตักอีกฝ่ายได้ถนัดถนี่

“ลูกๆ อาบน้ำกันไม่นานนะครับ ถ้าเสียใจอยู่นานจะไม่ทันพวกแกออกมานะ”

“นั่นสินะครับ” อลันตอบกลับพร้อมกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น ซึ่งอดีตภรรยาก็ร่วมมือเป็นอย่างดีโดยการไม่ขืนร่างกาย แถมทั้งยังกดศีรษะอีกฝ่ายให้ซบลงมายังบ่าเล็กของตนอีกด้วย

มือเล็กลูบไปตามเส้นผมของอดีตสามีอย่างปลอบประโลม อีกข้างก็โอบกอดร่างกายหนาเอาไว้เช่นกัน

ก่อนจะปล่อยให้ความเงียบดําเนินต่อไปอีกชั่วครู่

“อยู่ด้วยกันสี่คนเหมือนเดิมก็ได้เนาะ คุณอดีตสามี”

“แบบนั้นก็ดีนะครับคุณอดีตภรรยา” แม้เสียงตอบกลับจะยังดูหงอยๆ แต่อคิราห์ก็มั่นใจว่าคุณพ่อของสองก้อนเข้มแข็งพอที่จะผ่านมันไปได้โดยเร็ววัน

.

.

“ว่าแต่ตอนนั้นที่อิคป่วย ทําไมถึงไม่ยอมบอกกันล่ะครับว่าเป็นอะไร” อลันเสียใจไม่นาน เพราะชีวิตยังต้องก้าวเดินต่อ แต่พอไม่มีเรื่องคนอื่นมาให้ขบคิดด้วย ก็กลับมาไล่ต้อนเอากับคุณพ่อเล็กของสองแฝดอีก

“จริงๆ ก็ไม่ได้เป็นอะไรมากครับ” คนเคย ‘ป่วย’ ตอบกลับด้วยเสียงอึกอัก ไม่ยอมเงยหน้าจากสมุดระบายสีของสองก้อนขึ้นมาตอบกลับอดีตสามี

“ไม่ได้เป็นอะไรมากแต่ถึงกับหมดแรงแบบนั้นน่ะเหรอครับ” อลันไม่ยอมปล่อยผ่าน ลุกขึ้นจากโซฟามานั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอีกฝ่าย สองแฝดกรี๊ดกร๊าดแย่งกันยื่นสีให้เมื่อเห็นว่าคุณพ่อใหญ่มาร่วมวงระบายสีด้วย

“ไม่เป็นอะไรมากจริงๆ ก็แค่…”

“ก็แค่…”

ปากก็ต่อบทสนทนากันไป แต่ตาก็จ้องมองที่รูปภาพ มือก็ช่วยลูกๆ ทั้งสองระบายสีคุณสัตว์เล็กสัตว์ใหญ่ทั้งหลาย

อคิราห์ยังนึกลังเล แต่ในที่สุดแล้วก็ต้องกลั้นใจบอกออกไปแม้มันจะดูแปลกๆ ก็ตาม

“ผมติดกลิ่นของคุณครับ” บอกไปแล้วก็ยังไม่กล้าเงยหน้ามองปฏิกิริยาอีกฝ่าย เร่งมือตัวเองเร็วเสียจนสีเทียนหักครึ่งดังเป๊าะ!

“โอ๊ะ!” สองก้อนร้องออกมาพร้อมกันเมื่อเห็นว่าสีหักคามือพ่อเล็ก

“เอ่อ…” อคิราห์ทําตาหลุกหลิก ก่อนเอ่ยขอโทษลูกๆ แล้วขอสีมาใหม่โดยที่ยังไม่ยอมหันไปสบตากับอีกคน

“ไม่น่าล่ะ ก็นึกสงสัยอยู่ว่าเสื้อตัวโปรดหายไปไหน ไหนจะเนกไทที่คุณซื้อให้ตอนวันครบรอบแต่งงานอีก หาแทบแย่เลยครับ”

ไม่ต้องเงยหน้าขึ้นไปมองแต่อคิราห์ก็รู้ได้เลยว่าอีกฝ่ายกําลังทําหน้าทําตาล้อเขาอยู่แน่!

“เลิกขโมยของแล้วมาดมตัวจริงก็ได้นะครับ ผมไม่ว่าหรอก ถือว่าช่วยๆ กัน”

มันน่าเอาสีขีดหน้าเสียจริง!





********



โฮะๆๆๆ

น้องอิคจะได้ดมเจ้าของเสื้อแทนเสื้อแล้วค่ะ ๕๕๕๕๕๕๕๕

บอกแล้วว่าไม่ม่าค่ะ เก้าอยากจิเขียนเรื่องน่ารักๆ

#นับศูนย์




ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1851
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 6 16.06
«ตอบ #11 เมื่อ16-06-2020 22:52:27 »

 :3123:
 :katai2-1:

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 6 16.06
«ตอบ #12 เมื่อ17-06-2020 00:46:44 »

โอ๊ะ แค่ติดกลิ่นหรือนี่ไอเราก็คิดว่าเผลอมีอะไรกันที่ไหนได้แค่ช่วยกันภายนอก แต่แปลกที่โอเมก้าที่ไม่มีอะไรกันจะติดกลิ่นแบบนี้

ออฟไลน์ ๙พฤษภา

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 7 18.06
«ตอบ #13 เมื่อ18-06-2020 18:55:11 »


Seventh ZERO: วันสบายๆ



วันนี้ฝนเริ่มตกเปาะแปะตั้งแต่เช้ามืด เป็นอากาศที่สมเป็นวันหยุดจนอคิราห์ไม่อยากจะลุกขึ้นจากที่นอน แต่เพราะเมื่อคืนลูกสาวมานอนค้างที่บ้านด้วย ตนก็ต้องตื่นขึ้นมาดูแลเรื่องอาหารการกินเอาไว้ให้เจ้าสองก้อน

จริงๆ ที่บ้านก็มีคุณแม่บ้านที่คอยดูแลให้อยู่แล้ว แต่ด้วยความที่ตัวเองก็ไม่ได้ทํางานอะไร ดังนั้นหากทําให้ลูกๆ ได้ด้วยตนเอง อคิราห์ก็อยากจะทํา

ล้างหน้าล้างตาเสร็จก็เตรียมตัวจะลงไปชั้นล่างของบ้านถ้าไม่ติดว่าเหลือบไปเห็นในกระจกทันว่าตัวเองใส่ชุดนอนแบบไหนอยู่

จริงที่มันไม่ได้พิสดารอะไร ก็เป็นเพียงชุดเสื้อกางเกงผ้าแพรธรรมดา แต่ที่ไม่ธรรมดาคือไซส์นี้ไม่ใช่ไซส์ของเขาเอง

ก็แน่ล่ะนะ…ขอมาจากพ่อของเด็กๆ นี่

ดึงเสื้อขึ้นมาดมให้เต็มปอดอีกทีก่อนที่จะเปลี่ยนไปใส่เสื้อของตัวเองเหมือนเดิม เพราะถึงแม้ชุดจะไม่ใหญ่ไปกว่าตัวมากเท่าไหร่แต่แขนเสื้อก็ยาวเกินออกมาคงจะหยิบจับอะไรไม่สะดวกนัก

ครืด~

[ผมไปกินข้าวด้วยนะครับ]

ข้อความจากคนเหงาที่อยู่อีกบ้านหนึ่งเด้งขึ้นมาบนหน้าจอตอนที่ก้าวลงมาถึงชั้นล่างพอดี อคิราห์เลยโทรกลับไปบอกอรุณสวัสดิ์ก่อนที่จะเอ่ยปากบอกให้อีกฝ่ายหยิบถุงขนมที่ตนลืมไว้เมื่อวานเย็นมาให้กันด้วย

แหม เรื่องขนมนี่เรื่องใหญ่นะ

“มีข้าวต้มกุ้งให้เด็กๆ แล้วค่ะคุณอิค” แม่บ้านที่รับหน้าที่ดูแลเรื่องอาหารด้วยหันมาบอกเจ้าของบ้านที่เพิ่งเดินเข้ามาถึงโซนครัว อคิราห์พยักหน้ารับก่อนจะหันไปจัดการเอาผักต่างๆ ที่ล้างไว้หมดแล้วจัดแบ่งใส่ถ้วยเล็กไว้สี่ถ้วย ขูดเนื้ออโวคาโด้แบ่งใส่ให้เท่าเทียมกัน ตามด้วยน้ำมันมะกอกอีกนิด หั่นเลม่อนเป็นซีกเล็กๆ ใส่จานเล็กไว้เผื่อคุณพ่อของสองแฝดอยากบีบเพิ่ม

“คุณอลันจะมาทานด้วยเหรอคะ”

“ครับ แต่ไม่ต้องตักข้าวต้มเผื่อนะครับ เดี๋ยวผมทําแซนวิสด์ให้เขาเอง”

รายนั้นมีแค่แซนวิสด์ สลัด แล้วก็กาแฟร้อนอีกสักแก้วก็เพียงพอแล้วล่ะนะ

ง่วนอยู่ในครัวไม่ถึงยี่สิบนาที เสียงคนมาเยือนก็ดังขึ้นมาก่อนที่เจ้าตัวจะมายืนพิงประตูจ้องมองกันอยู่

“นี่ลงมาทั้งๆ ที่ยังไม่อาบน้ำเลยหรือครับ” อลันยิ้มล้อเลียน มองอดีตภรรยาในชุดนอนเต็มยศพร้อมผมที่ถูกมัดสูงเป็นจุกอยู่กลางศีรษะ

“ใครกันล่ะครับที่บังคับให้คนอื่นต้องกินข้าวเช้าไม่เกินเจ็ดโมงครึ่งจนเป็นนิสัยแบบนี้ ขืนมัวแต่ชักช้าก็เลยเวลาพอดี” หมุนตัวซ้ายขวาจัดจานแซนวิสด์ไปก็ตอบไป คุณแม่บ้านที่เห็นว่างานในครัวเสร็จเรียบร้อยหมดแล้วเลยขอตัวออกไปก่อน ปล่อยให้คุณๆ เขามีเวลาอยู่ด้วยกันเพียงลําพัง

“แล้วนี่คิดยังไงถึงได้มัดผมอย่างนี้ล่ะครับ” อลันไม่เคยเห็นอคิราห์ทําผมทรงนี้มาก่อน ตอนเห็นครั้งแรกก็แปลกใจ แต่ว่าเพราะหน้าตาของอีกฝ่ายก็ดูน่ารักเข้ากันกับทรงผมแบบนี้ดี ใจเลยไม่ตะขิดตะขวงเวลามอง

“ลูกสาวของคุณนั่นแหละครับ ตอนไปรับที่โรงเรียนวันก่อนแกบอกว่าคุณแม่ของเพื่อนให้มาตั้งหลายอัน เลยเอามามัดให้ผมด้วย” เจ้าของบ้านเล่าเสร็จก็ยื่นถาดที่เต็มไปด้วยอาหารเช้าของทั้งคู่ให้อดีตสามี ก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปทางสวนหลังบ้านอันเป็นเหมือนคําสั่งว่าจะไปรับอาหารเช้าที่นั่น ส่วนตัวเองก็กลับมาซีลถ้วยสลัดของลูกๆ ไว้ก่อน เพราะกว่าสองแฝดจะตื่นก็เลยช่วงอาหารเช้าของสองพ่อไปแล้ว

ที่สวนหลังบ้านของอคิราห์มีทางเดินที่เหนือศีรษะขึ้นไปมีหลังคาที่เชื่อมต่อจากตัวบ้านทําให้ไม่ว่าแดดจะออก หรือฝนจะตก ก็สามารถเดินไปที่ซุ้มศาลาริมบ่อน้ำเล็กๆ ได้โดยสวัสดิภาพ และตอนที่เจ้าของบ้านเดินเข้าไปในตัวศาลา อลันก็จัดโต๊ะเสร็จเรียบร้อยพอดี

“เชิญครับคุณชาย” อีกฝ่ายผายมือเลียนแบบคุณพ่อบ้านที่เคยเห็นในหนัง

“ขอบใจ” อคิราห์ก็ไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายเล่นมุกเก้อ ก่อนจะนั่งลงแล้วหัวเราะเสียงใสส่งไปให้

“อายุ 30 แล้วนะคุณครับ”

“เพิ่ง 29 เองครับ” คนยังไม่อยากขึ้นเลขสามโอดครวญ

“29 ปี 11 เดือน 2 อาทิตย์น่ะเหรอครับ” สัพยอกเรื่องอายุไปอีกรอบ ก่อนจะรินน้ำเปล่าใส่แก้วให้อีกฝ่ายดื่มกลั้วปากก่อนจิบกาแฟที่ยังมีควันกรุ่นออกมา

อลันจัดการแซนวิสด์ไปหมดเรียบร้อยโดยไม่ลืมที่จะแบ่งมาให้คนทําได้ชิมด้วย อคิราห์อ้าปากรับโดยไม่เกี่ยงงอน ก่อนจะพยักหน้าด้วยสีหน้าภูมิใจกับฝีมือตัวเองทั้งๆ ที่ก็ทําเพียงแปะแผ่นชีสกับไข่ดาวลงไปบนขนมปังพร้อมผักสดอีกสองอย่างแค่นั้น

“คุณพ่อ!” กินไปคุยไปได้สักพักเสียงของเด็กๆ ก็ดังขึ้นมาก่อนเจ้าสองก้อนจะวิ่งดุกดิกมาหาคุณพ่อทั้งสอง

พี่เลี้ยงที่มาส่งเจ้านายตัวน้อยทั้งสองพร้อมมื้อเช้าที่ได้เตรียมไว้เสร็จแล้วก็หลบออกไปพ้นบริเวณให้ครอบครัวได้ใช้เวลาส่วนตัวพร้อมกันในบรรยากาศเย็นๆ สบายๆ อย่างนี้

“หิวหรือยังครับ” อคิราห์อุ้มเด็กหญิงอลิซมานั่งบนตัก ส่วนอัลถูกคุณพ่อใหญ่อุ้มมานั่งอยู่ข้างๆ

“หิวแล้วค่ะ ลิซกินเองนะคะ”

“อัลก็กินเองครับ” อีกสี่เดือนสองแฝดจะสามขวบแล้ว ตอนนี้พูดได้คล่องเสียยิ่งกว่าคล่อง แถมยังเป็นช่วงเวลาที่อยากจะทําอะไรด้วยตนเองกันแล้ว

อาบน้ำ แต่งตัว กินข้าว จัดเตียงนอน สองแฝดก็ยกไม้ยกมือขอทําเองทั้งหมดโดยที่พ่อๆ ทั้งสองเองก็ปล่อยให้ลูกๆ ได้ลองทํากันเองอย่างอิสระ มีบ้างที่ให้คําปรึกษาแบบอ้อมๆ เพื่อให้สองแฝดได้ขบคิดกันเองว่าทําตรงไหนผิดหรือเปล่า

“กินข้าวเสร็จแล้วทําอะไรกันดีครับ” คุณพ่อเป็นคนเอ่ยถาม เพราะวันอาทิตย์แบบนี้ เป็นวันของครอบครัวจริงๆ อลันกับอคิราห์จะไม่ออกไปทําธุระที่ไหนถ้าไม่จําเป็นจริงๆ

แม้จะมีช่วงที่อลันละเมิดกฎข้อนี้ไปบ้างก็ตาม แต่ก็เป็นช่วงเวลาเพียงสองสามเดือนที่คบหาดูใจกับคุณเอวา

“ลิซอยากทําคุณสิงโตค่า”

“อัลอยากทําคุณเต่า”

อืม…คุณพี่ชายเขาชอบเต่ามากจริงๆ

สองฝาแฝดได้วิชาความรู้การตัดแปะมาจากโรงเรียน ช่วงนี้เลยแข็งขันกันสร้างป่าใหญ่ที่มีสิงสาราสัตว์เต็มป่าอยู่ทุกวัน

“ถ้าอย่างนั้นไปทําในห้องนั่งเล่นนะครับ ทําตรงนี้เดี๋ยวฝนตกหนักจะเปียก” คุณพ่อเล็กไม่ขัดใจอะไรลูกๆ อยู่แล้ว

“ถ้าเปียกจะไม่สบาย” คุณพี่ชายเป็นคนมีหลักการ

“ถ้าเปียกก็จะได้เล่นน้ำไง” แต่คุณน้องสาวเป็นคนชอบสนุก

“ถ้าเปียกก็ต้องอาบน้ำใหม่ครับ อาจจะสนุกแต่ก็อาจจะไม่สบายด้วย” คุณอลันเขาสอนลูกโดยไม่ขัดกับสิ่งที่ลูกๆ คิด แน่ล่ะว่าเล่นน้ำฝนมันไม่ดี แต่จะไปบอกว่ามันไม่สนุกอย่างที่ลูกสาวคิดก็ไม่ได้

หลังสมาชิกทั้งสี่ท้องอิ่มเรียบร้อยก็ช่วยกันเก็บจานชามเข้ามาไว้ในครัวกันอย่างเรียบร้อย ก่อนจะให้เด็กไปล้างหน้าล้างมือเพราะเลอะเปรอะเปื้อนจากการกินข้าวเองของทั้งคู่ก่อน ส่วนคุณพ่อทั้งสองก็ไปเตรียมอุปกรณ์ไว้ให้ลูกๆ ก่อนจะปิดประตูลงกลอนง่วนกันอยู่ในห้องกันสี่คนตลอดช่วงเช้า

.

.

“แล้ววันนี้จะนอนที่ไหนครับ” หลังทานข้าวกลางวันเสร็จ พากันต่อจิ๊กซอว์กันอีกพักหนึ่งสองแฝดก็ต้องนอนเพื่อชาร์จพลังกันสักชั่วโมง เจ้าของบ้านเลยบังคับขู่เข็ญ (?) ให้พ่อของสองแฝดมาเป็นเบาะรองนั่งให้ส่วนตัวเองก็นั่งซุกซบอยู่บนตักแกร่ง แนบใบหน้าไปกับซอกคอของอีกคนเพื่อสูดดมเอากลิ่นที่ติดแสนติดเข้าปอดให้หนําใจ

แต่ฝ่ายคนถูกบังคับก็ไม่ยอมให้ตัวเองถูกเอาเปรียบ เมื่อจมูกโด่งก็คอยปัดป่ายดมดอมกลิ่นหอมๆ เย็นๆ จากร่างกายนุ่มนิ่มบนตักของตัวเองเหมือนกัน

“เสื้อผมหมดกลิ่นแล้วเหรอครับ” อลันกระซิบถาม เสียงทุ้มๆ กับลมหายใจที่รินรดอยู่ใกล้ใบหูทําเอาอคิราห์หดคอหนีอย่างจั๊กจี้ ก่อนจะขยับเข้าไปซุกใหม่อีกที

“ใกล้แล้วครับ เมื่อเช้าก็ไม่ค่อยได้กลิ่นแล้วด้วย” เพราะว่าแยกบ้านกันอยู่ กลิ่นของอีกฝ่ายที่เคยมีอยู่ทุกที่ก็ไม่มีแล้ว ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากสําหรับชีวิตของอคิราห์มาก

ดันติดกลิ่นอดีตสามีไปเสียได้ ไม่เคยคิดเลยว่าอาการจะแย่ถึงขนาดเคยป่วยเพราะเรื่องนี้

“คุณ…” จู่ๆ ก็คิดอะไรที่มันงี่เง่ามาเสียได้

“ครับ” อีกฝ่ายคงจะจับน้ำเสียงได้ ถึงได้กระชับร่างคนบนตักเข้าไปแนบชิดกว่าเดิม พร้อมยกฝ่ามือใหญ่มาลูบไปตามแผ่นหลังเล็ก

“อึดอัดหรือเปล่าครับ” อคิราห์กระซิบถาม เพราะอยู่ใกล้ถึงขนาดได้ยินเสียงลมหายใจเข้าออกกันขนาดนี้

“กับอะไรครับ”

“ที่ผมเป็นแบบนี้ วอแวคุณไม่เลิกเลย”

“ถ้ากับคุณ ไม่ว่ายังไงก็ไม่เคยรู้สึกไม่ดีครับ” ตอบกลับพร้อมตบสะโพกอดีตภรรยาเบาๆ คล้ายๆ กล่อมนอน ก่อนที่คนที่สบายใจหลังได้รับคําตอบแล้วจะเคลิ้มหลับลงไปจริงๆ

บนที่นอนอุ่นๆ อบอวลไปด้วยกลิ่นที่ถวิลหา กับฟ้าฝนที่เป็นใจ

ว่าแต่…อคิราห์ยังไม่ได้ตอบเขาเลยว่าวันนี้จะนอนบ้านไหนกัน…





*********



หลังสองแฝด 3 ขวบแล้วจะพามาเล่นบ่อยๆ นะคะ ตอนนี้ก้อนๆ ยังเด็ก เลยต้องเฟดไปโรงเรียนเรียนบ้าง

ไปนอนบ้างตามประสาน้า

ปล่อยให้คุณพ่อทั้งสองมาหวานกันไปก่อนน้อออ

 :katai2-1:


ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 7 18.06
«ตอบ #14 เมื่อ19-06-2020 09:17:11 »

แต่งกันอีกรอบเถอะ งวดนี้แต่งกันเพราะรักไม่ใช่ธุรกิจแล้ว อยู่กันมาก็ตั้งนานมันก็ต้องมีผูกพันธ์กันบ้างล่ะ

ออฟไลน์ psychological

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 291
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 7 18.06
«ตอบ #15 เมื่อ19-06-2020 09:40:24 »

 :pig4:

ออฟไลน์ ๙พฤษภา

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 8 20.06
«ตอบ #16 เมื่อ20-06-2020 23:15:42 »


ขอบคุณสําหรับคอมเม้นท์มากๆ เลยนะคะ จริงๆ เก้าอยากมาเม้าท์ด้วย แต่อาจจะไม่สะดวกเท่าไหร่

แต่อ่านอยู่เสมอเลยน้าาาา






Eighth ZERO: จีบ



“ก็คือนายอยากกัดคอเมียเก่าตัวเอง”

“อือ” อลันรับคําเมื่อเพื่อนสนิททวนคําหลังจากฟังเรื่องราวหนักใจที่เอ่ยปรึกษาไปเมื่อไม่กี่วินาทีก่อนหน้า

จริงๆ ก็ไตร่ตรองคิดเรื่องนี้มาตั้งแต่ที่เอวาบอกกับเขาแล้วว่า

‘บางทีคุณอาจจะมองข้ามของที่ใกล้ตัว คนที่ใกล้ใจไป จนหลงลืมความรู้สึกจริงๆ ของตัวเองนะครับ’

“อยู่กันมาสามปี มีลูกด้วยกันสองก้อน หย่ากันไปจนไปชอบๆ กับคนใหม่จนเลิกกันไปแล้ว ถึงเพิ่งรู้ตัวว่าไม่ได้คิดกับเมียเก่าแค่เพื่อน?” เพื่อนสนิทหนึ่งเดียวที่เป็นอัลฟ่าเหมือนกันอย่าง ‘อดัม’ ยังคงรีรันเรื่องราว

“อือ” แล้วอลันก็ตอบกลับไปเช่นเดิม

“โง่!” คราวนี้ไม่ใช่ทวนความแล้ว แต่เป็นคําด่าที่จี๊ดใจอลันสุดๆ ไปเลย

“เออน่า อันนี้รู้แล้ว ด่าตัวเองไปแล้วด้วย”

“ก็ยังต้องด่าว่าโง่อยู่ดี” อดัมไขว่ห้างขึ้นก่อนกระดิกปลายเท้าไปมาให้เจ้าของห้องต้องหรี่ตามองอย่างนึกหมั่นไส้กับท่าทางและใบหน้าโอหังอวดดีของเพื่อน

ใครมันจะไปเชี่ยวชาญอย่างคนที่กําลังพูดอยู่ล่ะ โอเมก้า เบต้า หรือแม้แต่อัลฟ่าด้วยกัน ไม่ว่าจะหญิงหรือชายก็ฟาดเรียบไปหมด

“แล้วจะทํายังไงดี” จุดประสงค์ก็คืออยากปรึกษาเพื่อนเรื่องนี้ นับวันกลิ่นหอมๆ เย็นๆ จากตัวอคิราห์เริ่มทําให้อดทนไม่ไหวไปทุกวันๆ ยิ่งช่วงนี้อีกฝ่ายชอบมา ‘คลอเคลีย’ อยู่ใกล้ๆ ด้วย

นานวันเข้าก็ชินกับการที่อดีตภรรยามาทําตัวออดอ้อนมากกว่าที่เคย พอมาเดี๋ยวนี้ ต้องห่างกันไปสักชั่วโมงสองชั่วโมง ทางนี้ก็เริ่มจะแย่แล้วเหมือนกัน

อยากซุก อยากกอด อยากดม

อยากกัด…

“ก็ขอทําไปเลยตรงๆ ให้จบเรื่องจบราว” ยังไม่ทันจะได้คิดไปไกลต่อจากนั้น ความคิดดีๆ ของเพื่อนก็มาเบรกหัวทิ่มเสียก่อน

มาปรึกษามันนี่จะช่วยอะไรได้ไหมวะ…

“อิคเขาคงยอมมั้ง ไม่ใช่คู่ขาของนายนะที่พอเรียกมาแล้วจะมา สมใจอยากกันแล้วก็ไป” อลันอดแขวะเพื่อนไม่ได้ รู้อยู่หรอกว่าอดัมไม่ได้บังคับใครเขามาทําเรื่องอย่างว่ากัน

“งั้นก็จีบไง” อดัมเสนออีกทางเลือก ถ้าเพื่อนไม่เห็นด้วยก็คิดว่าจะกลับไปทํางานทําการของตัวเองบ้างแล้วล่ะนะ

“จีบแบบจีบตรงๆ เลยน่ะเหรอ” อลันขมวดคิ้ว กําลังคิดหาวิธีการอยู่ ในหัวนี่มีร้อยแปดพันเก้าสารพัดวิธี

“เออสิครับ จะจีบอ้อมๆ ทําไม ลูกก็สองละ อายุก็ปูนนี้แล้ว อย่าปอดแหกครับเพื่อน” อดัมลุกขึ้นมาจากโซฟาก่อนเดินเข้ามาตบบ่าเพื่อนแปะๆ อยู่สองสามที แต่ก่อนจะหมุนกายเตรียมเดินออกจากห้องไปก็ยังมิวายหันมาทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้ให้เพื่อนสนิทได้ขบคิดเล่นก่อน

“ถ้านายช้า ระวังคุณโอเมก้าคนดีจะมีอัลฟ่าตัวอื่นมางาบไปนะครับเพื่อน”

ช่างเป็นระเบิดที่ทํางานได้ดีเสียด้วยนะ

.

.

วันนี้ไม่ใช่เวรของอลันไปรับเด็กๆ ที่โรงเรียน แต่เพราะว่าวันนี้กําหนดการประชุมที่น่าจะเลิกช้ากว่านี้มีปาฏิหาริย์มาหล่อเลี้ยงใจบรรดาผู้บริหารทั้งหลายเพราะเลิกก่อนกําหนดการเป็นชั่วโมง อลันถึงได้รีบส่งข้อความหาอดีตภรรยาที่น่าจะไปรับลูกๆ กลับบ้านมาแล้ว

[คิดยังไงถึงอยากทานข้าวนอกบ้านครับ] อคิราห์ตอบกลับมาทันทีที่ถามไปว่าอยากไปดินเนอร์หรูๆ กันบนเรือหรือเปล่า

(เปลี่ยนบรรยากาศครับ)

[จะไม่ดึกจนเกินเวลานอนของสองก้อนนะครับ?] คุณพ่อเล็กคนดีเขาถามกลับมา

อลันมองข้อความแล้วก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แค่ข้อความที่ส่งผ่านมาก็น่ารักขนาดนี้แล้ว อยากจะกลับไปเจอหน้า ลูกๆ กับ (อดีต) ภรรยา ตัวเองไวๆ เหลือเกิน

(สัญญาว่าจะพากลับก่อนสองทุ่มครับ) เด็กๆ ต้องเข้านอนกันตอนสองทุ่มครึ่ง ดังนั้นต่อให้อยากอยู่นานกว่านั้นก็ไม่ควร สุขภาพและนาฬิกาชีวิตของลูกๆ ต้องมาก่อนความต้องการของตัวเอง

[ถ้าอย่างนั้นก็โอเคครับ อิคจะอาบน้ำให้ลูกๆ รอเลย]

(ครับ)

[อ้อ!] อคิราห์ส่งมาแค่คําเดียวก่อนเงียบหายไป แต่เพียงชั่วครู่ข้อความก็ถูกส่งมาอีกครั้ง

หากแต่คราวนี้เป็นข้อความเสียงที่ไม่ได้มีแต่เสียงหวานๆ ของเจ้าตัวเท่านั้น

‘ขับรถกลับบ้านดีๆ นะครับ/นะคะคุณพ่อ!’

กดฟังด้วยหัวใจพองโต เหมือนเด็กหนุ่มที่ริเริ่มมีความรักอย่างไรอย่างนั้น

อลันกดตอบข้อความไปด้วยเสียงเช่นกันพร้อมรอยยิ้มเต็มใบหน้าคมคาย ถ้าไม่ติดว่ายังอยู่ที่บริษัทก็อยากจะฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีแล้ว

ช่วงเวลาได้ ‘จีบ’ นี่มันดี และดียิ่งกว่าเมื่อคนที่เราจีบคือแม่ของลูกๆ

.

.

แต่อลันก็ต้องมานั่งหน้าเหวอบนรถเมื่อกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านก่อนไปรับสมาชิกคนอื่นๆ ในครอบครัวไปยังท่าเรือของเรือดินเนอร์ล่องแม่น้ำที่จองเอาไว้

“เขาเป็นใครเหรอครับ” ด้วยอยากมีเวลาส่วนตัว อลันจึงขับรถพาทุกคนไปเอง โดยที่ลูกๆ นั่งอยู่ในคาร์ซีทเบาะข้างหลัง ส่วนข้างๆ ก็เป็นตุ๊กตาหน้ารถเจ้าเก้าเจ้าเดิม

และเรื่องที่ทําให้อัลฟ่าตัวโตแผ่กลิ่นอายกดดันออกมาก็เพราะเรื่องที่ลูกๆ พากันแย่งเล่าให้คุณพ่อใหญ่ฟัง

“คุณก็…ลูกๆ ยังไม่รู้จักคําว่าจีบดีเลยครับ ฟังมาจากคนอื่นทั้งนั้น” อคิราห์เอื้อมมือไปแตะบ่าของอดีตสามีเอาไว้ เมื่อกลิ่นอายที่ปล่อยออกมามันกดดันกันเสียจนจะหายใจไม่ออก

แค่ลูกๆ ฟ้องว่ามีคนมา ‘จีบ’ คุณพ่อเล็กแค่นี้เอง

“แล้วเขาเป็นใครล่ะครับ” อลันข่มกลั้นอารมณ์ ก่อนจะค่อยๆ คลายมือที่บีบกําพวงมาลัยรถจนเส้นเลือดขึ้นอย่างเห็นได้ชัดออก

“คุณพ่อของฮันนี่ค่า!” อลิซเป็นคนฟ้อง เพราะอลิซไม่ชอบให้ใครมาจีบพ่อเล็กของตัวเองเหมือนกัน

อลิซจําได้ว่าตอนที่พ่อใหญ่กับคุณอาเอวา ‘จีบ’ กัน ตอนนั้นอลิซไม่ได้กินข้าวกับคุณพ่อตั้งหลายวัน

“อ้อ” อลันเลิกคิ้ว ก่อนจะเหล่สายตาไปมองคนข้างๆ กัน อยากจะรู้ว่าอีกฝ่ายแสดงอาการอย่างไร เพราะถ้าเกิดอคิราห์เองก็มีใจชอบพอฝ่ายนั้นล่ะก็ เขาก็คงเกิดปัญหาแล้วแหละ

แต่…ก็ผิดคาด เมื่อพอสายตาที่แอบๆ เหล่ไปสบเข้ากับสายตาของคนข้างๆ พอดี

อคิราห์กําลังส่งยิ้มมาให้

“เหล่มองทําไมครับ” เจ้าตัวถามพร้อมเสียงกลั้วหัวเราะ อลันเห็นแล้วอดใจไม่ไหวจริงๆ ถึงต้องเอื้อมมือไปคว้าเอามือขาวๆ ของอีกฝ่ายมากุมเอาไว้

คล้ายๆ กับคนที่กําลัง ‘หวง’

“จะพ่อของฮันนี่หรือพ่อของใคร ก็สู้พ่อของอัลกับอลิซไม่ได้หรอกนะครับ”

“ใช่ๆๆๆ” เสียงสองแฝดร้องเป็นลูกคู่ กรี๊ดกร๊าดกันลั่นรถ แต่สองพ่อที่หันมาสบตากันเป็นระยะๆ ก็ไม่ได้ดุว่าอะไร

ขับรถกันไปอีกระยะจนใกล้จะถึงที่หมาย อลันถึงได้ปล่อยมือขาวๆ ของอดีตภรรยาออก เพราะคงจะไม่สะดวกเท่าไหร่หากยังขับรถมือเดียวอยู่ หากแต่เมื่อรถจอดยังที่หมายอย่างสวัสดิภาพแล้วคุณพ่อเล็กก็โน้มกายไปใกล้สารถีสุดหล่อก่อนจะกระซิบกระซาบบางอย่างให้ฟัง

“แต่ถ้าพ่อของอัลกับอลิซยังช้า คุณพ่อเล็กจะหาคนที่พอสู้ได้มาสู้แล้วนะครับ”

.

.

“อื้อออ คุณ! ยังไม่อาบน้ำเลยนะครับ” อคิราห์เบี่ยงร่างกายหนีคนคลั่ง มือทั้งสองใช้ดันร่างกายที่หนากว่าตัวเองเอาไว้ไม่ให้เข้ามาใกล้กันมากกว่านี้ แม้ว่ามันจะไม่เกิดผลเลยก็ตามที

“ก็เพราะคุณมาพูดแบบนั้นนี่ครับ” อลันถอนหายใจยาว กลิ่นของอดีตภรรยามันรุนแรงเสียจนอดใจให้เข้าไปสูดดมใกล้ๆ ไม่ได้

พอพาลูกๆ กลับมาอาบน้ำส่งเข้านอนเรียบร้อย สองพ่อที่วันนี้ตัดสินใจจะ ‘ค้าง’ ด้วยกันก็มีเวลาส่วนตัวของตัวเองบ้างแล้ว

แต่อคิราห์ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะหื่นขึ้นหน้าขนาดนี้!

“คุณอลันครับ ใจเย็นๆ ก่อนนะ” คุณพ่อเล็กของสองแฝดตบฝ่ามือไปที่ใบหน้าของเจ้าของห้องเบาๆ คล้ายกับเรียกสติ

หากแต่อีกฝ่ายก็ทําให้อดยิ้มออกมาไม่ได้เมื่อมือหนาคว้าหมับเอาที่มือของเขาแล้วเอาไปซุกไว้กับใบหน้า ลมหายใจร้อนที่ออกมากระทบกับฝ่ามือทําเอาร่างกายสะท้านไปด้วยเช่นกัน

“คุยกันก่อนไหมครับ” คุณโอเมก้าที่ปล่อยกลิ่นหอมออกมาเสียขนาดนี้แล้วยังมีอารมณ์จะมาหยอกเย้า

“อิคครับ ผมชอบคุณ ผมจะจีบคุณ ผมอยากให้เรากลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม” อลันไม่รอแล้ว รวบรัดตัดตอนทุกความโรแมนติกไปหมด หากแต่สายตาที่แสดงความรักใคร่ออกมาเต็มเปี่ยมนั้น อคิราห์ก็พอจะรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายนั้นพูดจริง

“เหมือนเดิมน่ะแบบไหนครับ” ยังคงกลั่นแกล้งพ่ออัลฟ่าที่ตัวร้อนรุ่มไปหมด

“อยู่บ้านเดียวกัน เป็นคู่แต่งงาน เป็น… สามีภรรยา กันจริงๆ” อลันใช้เสียงทุ้มออดอ้อน แต่คนฟังกลับหัวเราะเสียงใสออกมา

“งั้นก็จีบก่อนสิครับคุณ”

จะมาจับก่อนจีบได้อย่างไรกันเล่า…

“แต่…” อลันพูดแค่นั้น ก่อนจะใช้สายตาก้มลงมองไปยังส่วนล่างของร่างกาย

‘มันอาละวาด’ มากแล้วตอนนี้

อคิราห์ไม่ต้องมองตามก็รู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น ก็เลยได้แต่ถอนหายใจใส่ แล้วประโยคตัดรอนหัวใจกันก็ดังขึ้นมาพร้อมเสียงหวานๆ แต่อาบยาพิษ

“ไปใช้บริการห้องน้ำในห้องของตัวเองนะครับ เดี๋ยวผมกลับไปอาบที่ห้องเดิมของตัวเอง”

เป็นอันว่าแยกย้าย

โถ่…ช่วยกันเหมือนเมื่อก่อนก็ไม่ได้ คุณพ่อเล็กของเจ้าสองก้อนนี่นะ





*********





ไหนใครทีมพ่อใหญ่  คนไหนทีมพ่อเล็ก หรือมีใครทีมสองก้อนไหมค้าา

เข้าสู่ช่วงหวานจนต้องตัดขาแล้วเน้อ

(แต่ขุ่นพ่อของน้องฮันนี่ยังมีบทบาทอยู่นะคะ โฮะๆๆๆ)

รักกันวันละนิด ด้วยการคอมเม้นท์ให้กันสักเล็กน้อยนะคะ ~~

ปล. อ. อ่างมาอีกละ...




ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 8 20.06
«ตอบ #17 เมื่อ21-06-2020 09:32:00 »

เชียร์ทั้งสองพ่อเลยค่ะ พ่อใหญ่ก็เชียร์ให้จีบติดเร็ว ๆ พ่อเล็กก็เชียร์ให้เล่นตัวแต่พองาม 55555

ออฟไลน์ darinsaya

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 652
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 8 20.06
«ตอบ #18 เมื่อ21-06-2020 11:57:44 »

 :o8: :o8: อบอุ่นนนนนน

ออฟไลน์ ๙พฤษภา

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 9 22.06
«ตอบ #19 เมื่อ22-06-2020 20:27:45 »

Ninth ZERO : คุณอัลฟ่าคนนั้น



ชีวิตของอลันตอนนี้จะเรียกว่าดีก็ดีไม่สุด เอาเป็นว่าจากที่เคยทําอะไรๆ ได้ก็ค่อยๆ น้อยลงไปทุกทีๆ

‘ก็ตอนนั้นยังไม่รู้นี่ครับ ว่าที่เราทําอยู่มันไม่ใช่อะไรที่เพื่อนเขาทํากัน’ อคิราห์พูดอย่างนั้นตอนที่อัลฟ่าร่างสูงนอนหนุนตักกอดเอวบางไว้อยู่

พอถามกลับไปว่าทําไมตอนนี้ถึงรู้ ก็ได้ความว่าเจ้าตัวไปปรึกษาเพื่อนสนิททั้งสองมา

สรุปว่าตอนนี้ต้องเริ่มใหม่ตั้งแต่ศูนย์จริงๆ

นับศูนย์ทั้งๆ ที่มีสองก้อนออกมาโลดแล่นแล้วด้วยนะ

“คุณพ่อๆๆๆๆ ขา” เสียงของลูกสาวคนดีเรียกเมื่อรถผ่านพ้นมุมโรงเรียนมาแล้ว อลันที่มานั่งอยู่เบาะตรงกลางกับลูกๆ ที่นั่งคาร์ซีทซ้ายขวาขนาบข้างตนอยู่เลยต้องหยุดเหม่อแล้วหันมาตอบรับนางฟ้าตัวน้อยก่อน

“ว่าไงครับ” อลันเช็ดน้ำส้มออกจากมุมปากให้ลูกสาว ท่าทางการกินนี่ไม่ต่างจากคุณพ่อเล็กของเขาเลย กลับกันกับเด็กชายอัลที่กําลังเคี้ยวขนมปังไส้ช็อกโกแลตแบบปิดปากไม่มีแม้แต่เสียงเคี้ยวใดๆ นั่งนิ่งๆ เรียบร้อยไม่ขยุกขยิกตัวไปมาเหมือนคนน้อง

“เมื่อวานคุณลุงคนนั้นมาคุยกับพ่อเล็กอีกแล้วค่า” อลิซฟ้องคุณพ่อใหญ่ด้วยเสียงกระซิบกระซาบ แต่ท่าทางหน้าตาเล่นใหญ่จนคนพ่อนึกเอ็นดู

“คุณลุงคนที่มาคุยด้วยบ่อยๆ ใช่มั้ยครับ” อลันถามย้ำ ช่วงนี้ได้ข่าวคราวมาหนาหูเหลือเกิน

แล้วสายข่าวที่ว่าก็ลูกๆ ของตัวเองนี่แหละนะ

“ใช่ๆๆ ใช่มั้ยอัล” เด็กหญิงอลิซยืนยันคนเดียวไม่พอ ต้องเรียกให้พี่ชายฝาแฝดที่เพิ่งจะดูดน้ำเสร็จหันมายืนยันด้วย

“จริงครับคุณพ่อ มาจับหัวอัลด้วย” ถึงเด็กชายอัลจะเรียบร้อย แต่เรื่องฟ้องก็ไม่น้อยหน้าน้องสาวเช่นกัน

“เขาได้เข้ามาใกล้ๆ พ่อเล็กมากๆ หรือเปล่าครับ” อลันยังคงสัมภาษณ์จากสายข่าวต่อ ใบหน้าคมคายเริ่มขมวดปมมากขึ้นเรื่อยๆ

“ตอนแรกเขาจับมือกับพ่อเล็กค่ะ” เด็กหญิงอลิซคงหมายถึงจับมือทักทายกัน

แต่อัลฟ่าที่ไหนก็ต้องรู้ไหม ว่าห้ามจับตัวเมียคนอื่น!

ก็นึกสงสัยอยู่แล้วเชียวว่าทําไมอดีตภรรยาของตนถึงใส่ชุดคนละชุดกับตอนเช้า คงจะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าไม่ให้ติดกลิ่นคนอื่นมาแน่ๆ

“เขามองหน้าพ่อเล็กแล้วยิ้มแปลกๆ” เด็กชายว่าต่อ ไม่ได้สํารวจหน้าตาของคุณพ่อใหญ่เลยว่ามืดครึ้มลงขนาดไหนแล้ว

“ยิ้มแบบไหนครับ”

แล้วสองแฝดก็หันมายิ้มตาหยีให้ผู้พ่อได้รับรู้และจินตนาการภาพได้

อ่า…ยิ้มแบบยิ้มหวานสินะ

“แล้วทําอะไรอีกไหมครับ”

“ก็พูดๆๆๆ พูดเยอะจนลิซหิวค่ะ”

อ้อ มิน่าล่ะถึงมาฟ้องกัน เกี่ยวกับเรื่องปากท้องนี่เอง

.

.

“เขากวนใจคุณมากไปหรือเปล่าครับ”

คุณพ่อเล็กกําลังเข้าครัวทําอาหารเย็นเอง คนที่โมเมมาขอนอนที่บ้านด้วยเลยเข้าไปวอแวด้วยในครัว ใช้สายตาบอกให้แม่บ้านพ่อบ้านหลบออกไปก่อนเพื่อให้ตัวเองได้มา ‘จู๋จี๋’ ได้ถนัด

แล้วถืออํานาจบาตรใหญ่ไม่พอ มือไม้ก็ปลาหมึกเหลือเกิน กอดหมับเอาที่เอวคนง่วนอยู่กับการหั่นแครอทจนร่างบางๆ สะดุ้งโหยง

“ถ้าพูดตรงๆ ก็อึดอัดนิดหน่อยครับ” อคิราห์อ้อมแอ้มตอบ แต่ก็ไม่รู้จะจัดการปัญหานี้อย่างไร ในเมื่อตอนแรกที่คุณ ‘ฮาน’ เข้ามาพูดคุยด้วย ตนก็เผลอเล่าเรื่องที่หย่าแล้วให้อีกฝ่ายฟังไปเสียแล้ว คราวนี้จะให้มาบอกปุบปับว่าคุยๆ กับอดีตสามีอยู่ก็ยังไงๆ อยู่

“ให้ผมจัดการไหม” อลันคว้ามือของคนในอ้อมกอดไว้ บังคับให้อีกฝ่ายปล่อยมือจากมีดแล้วหมุนร่างเล็กกว่าให้หันมาเผชิญหน้ากัน

“แต่เขาก็ยังไม่ถลําเส้นอะไรเข้ามานะครับ” คุณฮานเขาก็เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง หากชอบใครก็คงอยากจะเข้าไปพูดคุยด้วยเป็นธรรมดา

“แล้วอิคจะปล่อยให้เขาถลําลึกเข้ามาแล้วกลับออกไปอย่างเสียใจหรือครับ” อลันเชยคางมนขึ้น จ้องสบสายตากับอดีตภรรยา

ดวงตาเรียวจ้องมองกลับมา ในนั้นยังคงเจือแววลังเล

ไม่ใช่ลังเลเพราะมีใจแต่ลังเลเพราะสงสาร

“คุณยิ่งปล่อยเรื่องมันยิ่งใหญ่โตนะครับ ใช่ว่าทุกคนเขากจะเข้าใจเรื่องของเรานะ” อลันลดน้ำเสียงลงให้อ่อนโยนขึ้นอีกนิด เห็นใบหน้าอีกฝ่ายที่ดูเศร้าๆ แล้วก็กดดันอะไรไม่ลง

“ถ้าอย่างนั้นอิคก็จัดการเองก่อนได้ไหม…นะครับ” ว่าแล้วก็เข้ามาสวมกอดกัน เงยหน้าขึ้นมาเพื่อใช้ใบหน้าน่ารักๆ กับทรงผมมัดจุกกลางศีรษะมาออดอ้อน

แล้วอย่างนี้ใครจะทนไหวกันล่ะ?

.

.

“เขาก็แค่อดีตสามีไม่ใช่เหรอครับ”

อคิราห์อยากจะทึ้งหัวของตัวเอง เมื่อสิ่งที่อยากจะจัดการให้ได้ด้วยตัวเองดูเหมือนจะไม่ง่ายอย่างที่คิดเสียแล้ว

“แต่ตอนนี้ผมกับเขาก็…”

“ถ้ายังไม่ได้กลับไปคบกันจริงๆ ผมก็น่าจะยังมีสิทธิ์อยู่นะครับ” อัลฟ่าหนุ่มตรงหน้าตัดประโยคของอคิราห์ขึ้นมากลางคัน กลิ่นอายที่อีกฝ่ายแผ่ออกมาก็ดูคุกคามจนโอเมก้าอย่างอคิราห์ต้องถอยหลังออกมาห่าง

อคิราห์ไม่ใช่คนอ่อนแอ แม้จะเป็นโอเมก้าแต่ก็มีความสามารถ จิตใจเข้มแข็งอ่อนไหวได้ยากคนหนึ่ง หากแต่เมื่อเจอกับ ‘ของจริง’ ก็เล่นเอาขาสั่นได้เหมือนกัน

นี่สินะที่เขาเรียกว่ากลุ่มคนที่อยู่เหนือห่วงโซ่อาหารจริงๆ

แต่จะไม่ถอยเพราะแค่นี้หรอกนะ

จริงๆ วันนี้คุณอดีตสามีก็โดดงานมาด้วยกัน แต่เพราะอีกฝ่ายเชื่อใจและให้เกียรติที่อคิราห์อยากจะจบปัญหาเองจึงได้พาลูกๆ ไปนั่งที่ร้านขนมรอคุณพ่อเล็กก่อน ป่านนี้คงจะนั่งกินของอร่อยสบายใจกันอยู่ล่ะมั้ง

“คุณฮานครับ ผมยอมรับว่าก่อนหน้านี้ที่เปิดใจพูดคุยด้วยเพราะคุณแสดงเจตนาที่ชัดเจนว่าเข้าหาเพราะอะไร ตอนนั้นผมเองก็โสดอย่างที่คุณรู้ แต่ที่คุณไม่รู้คือหัวใจของผมมันไม่ได้ว่างอยู่นะครับ” อคิราห์ตัดสินใจบอกความจริง ยืดเยื้อต่อไปก็มีแต่ปัญหา

“ผมคิดว่าเขาจะไปได้ดีกับแฟนใหม่ ก็เลยถอยออกมา เพราะจริงๆ แค่เห็นเขามีความสุขผมก็มีความสุข แต่ในเมื่อโอกาสในการสร้างความสุขให้ตัวเองมันเกิดขึ้นแล้ว ผมก็ไม่อยากปล่อยมันไป…คุณเข้าใจใช่ไหมครับ”

“ก็สรุปแล้วคุณมาคุยกับผมแค่ฆ่าเวลาเหรอครับ”

“ผมกับคุณยังไม่ได้คุยกันไปถึงขั้นนั้นเลยนะครับ” อคิราห์ตาเบิกกว้าง อัลฟ่าตรงหน้าทําเหมือนกับว่าทั้งสองตกลงคุยกันอย่างเป็นทางการแล้วอย่างไรอย่างนั้น

“สําหรับผมมันถึงขั้นนั้นตั้งแต่แรกแล้วครับ”

ให้ตายเถอะ คนคนนี้คิดไปถึงไหนต่อไหนแล้ว?

“คุณฮาน…” เสียงอคิราห์อ่อนหวิว ไม่รู้จะพูดอย่างไรให้อีกคนเข้าใจเสียที

“คุณแน่ใจได้ยังไงว่าเขาจะไม่ทิ้งคุณไปอีก”

“ระหว่างเราสองคนไม่เคยมีใครทิ้งกันไปนะครับ ผมคงจะอธิบายเรื่องอื่นๆ ไม่ได้มากกว่านี้แล้ว เพราะที่มาคุยวันนี้ก็อยากจะขอร้องให้คุณเข้าใจว่าตอนนี้ผมคงจะพัฒนาความสัมพันธ์กับคุณไม่ได้หรอกครับ”

อคิราห์จ้องมองอีกฝ่าย เห็นว่าคุณอัลฟ่าตรงหน้าไม่ได้พูดอะไรตอบกลับมาแล้วก็ถอนหายใจไปหนึ่งที

“ผมรู้ว่าประโยคแบบนี้มันงี่เง่ามาก แต่ถ้าคุณไม่รังเกียจ เรายังเป็นเพื่อนกันได้นะครับ เพราะตําแหน่งอื่น…ผมให้คนที่ผมรักไปแล้ว”

“คุณอิค…”

“ขอโทษด้วยจริงๆ ครับ”

.

.

‘เพราะตําแหน่งอื่น…ผมให้คนที่ผมรักไปแล้ว’

“คุณ! ทําไม…” อคิราห์ปากคอสั่น ไม่นึกว่าคนที่ชวนลงมาดูหนังรอบดึกหลังจากส่งสองก้อนขึ้นนอนแล้วจะมีเซอร์ไพรส์ช็อกโลกต้อนรับตนอยู่

เสียงที่ดังมาจากมือถือนี่มัน…

“มีความสุขจังครับ” อลันยิ้มตาหยีเหมือนที่อัลกับอลิซเคยยิ้มให้ดูว่าคุณลุงอัลฟ่ายิ้มให้พ่อเล็กอย่างไร

‘เพราะตําแหน่งอื่น…ผมให้คนที่ผมรักไปแล้ว’

ก่อนจะเปลี่ยนเป็นแสยะยิ้มร้าย กดย้ำๆ ที่ปุ่มเล่นซ้ำจนเจ้าของเสียงได้แต่ยืนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันหน้าแดงตัวแดง

แต่จะให้เข้าไปแย่งเพื่อให้เข้าทางอีกฝ่ายงั้นเหรอ? ไม่หลงกลง่ายๆ หรอก

“ดี! คืนนี้คุณมีเสียงของผมอยู่ข้างๆ แล้ว งั้นผมก็ไปนอนห้องของตัวเองนะครับ เชิญมีความสุขกับมือถือของคุณไปเลย!” ว่าจบก็ออกตัววิ่งขึ้นไปบนบ้านโดยที่คนทําหน้าร้ายๆ ได้แต่ยืนอึ้ง รู้ตัวอีกทีก็ได้ยินเสียงปิดประตูดังปั้ง! ไปที

ฮะ?

วันนี้มันไม่ควรจบแบบนี้สิ

ให้ตาย!!!!!





****************





พบเจอคนนก 2 อัตรา ค่า

โฮะๆๆๆๆ

มาสั้นๆ แต่รักมากๆ นะเค๊อะ (อะไรของเธอนังเก้า?)




CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 9 22.06
« ตอบ #19 เมื่อ: 22-06-2020 20:27:45 »





ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 9 22.06
«ตอบ #20 เมื่อ23-06-2020 13:38:19 »

เขาถึงบอกว่าอย่าแซวไม่รู้เรื่อง มันจะเสียเรื่อง เป็นไงนกล่ะซิ 55555

ออฟไลน์ darinsaya

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 652
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 9 22.06
«ตอบ #21 เมื่อ24-06-2020 15:31:24 »

 :o8: :o8:

ออฟไลน์ ๙พฤษภา

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 10 24.06
«ตอบ #22 เมื่อ24-06-2020 21:17:19 »


Tenth ZERO: ครอบครัว



“คุณช่วยลบเสียงของผมออกจากเครื่องได้ไหมครับ หรืออย่างน้อยๆ ก็ไม่ต้องตั้งเป็นเสียงเตือนข้อความเข้าก็ได้” คนพูดทําหน้างอ เมื่อได้ยินเสียงข้อความของคุณอดีตสามีเป็นเสียงหวานๆ แหบๆ ของตัวเองที่ดังซ้ำอยู่เป็นอาทิตย์แล้ว

‘เพราะตําแหน่งอื่น…ผมให้คนที่ผมรักไปแล้ว’

ตั้งแต่วันที่อลันมาสารภาพว่าทําการติดตั้งเครื่องดักฟังไว้ในกระเป๋าเสื้อโค้ทของอคิราห์ในวันที่ปล่อยให้ไปเคลียร์ปัญหากับคุณอัลฟ่าใจกล้าอย่างฮาน คุณอัลฟ่าที่ได้ถือครองอภิสิทธิ์เป็นเจ้าของหัวใจก็เอาแต่เปิดเสียงที่ตัดมาเรียบร้อยซ้ำไปซ้ำมา หนักสุดๆ ก็เอามาตั้งเป็นเสียงเตือนข้อความเข้าเสียเลย

“ผมฟังแล้วมีกําลังใจนะครับ” อลันตอบกลับด้วยรอยยิ้มน้อยๆ รู้อยู่หรอกว่าอดีตภรรยาแต่เป็นคนรักคนปัจจุบันของตนนั้นเขินอายกับเสียงและประโยคของตัวเองแค่ไหน แต่ก็เพราะเสียงนี้แหละที่ทําให้ความรู้สึกในช่วง ‘คลั่งรัก’ ทุเลาลงได้

วันนี้คุณพ่อใหญ่อู้งาน (จริงๆ ก็ไม่ได้อู้หรอกนะ แต่หนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้เพิ่งจะหยุดงานไปแค่วันเดียวเท่านั้นเอง) อยู่บ้าน หลังจากไปส่งสองแฝดที่โรงเรียนอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาแล้วก็กลับมาเก็บกระเป๋าเดินทางสําหรับทริปสามวันสองคืนของครอบครัว

หลังจากตรากตรําทํางานอย่างหนักหน่วงมาตลอดทั้งเดือน คุณเลขาหนุ่มที่แสนจะใจดีจึงอนุมัติวันหยุดให้เจ้านายได้เป็นเวลา 5 วันรวมวันหยุดปกติด้วย ซึ่งอลันก็อยากจะหาของมาเซ่นไหว้ลูกพี่ลูกน้องผู้น้องของตัวเองจริงๆ ที่มีจิตใจแสนดีงามปล่อยพี่ให้ไปพักผ่อนได้บ้าง

‘ปล่อยให้พี่ไปจีบคุณอคิราห์เติมพลัง เพราะเดี๋ยวกลับมาผมจะอัดงานให้เอง’ น้องรักมันว่าอย่างนั้น

นี่ใครเป็นเจ้านายมันกันแน่เนี่ย

“คุณจะอยากได้อะไรเยอะแยะ ทุกวันนี้ไม่ใช่ว่าได้ไปจนล้นแล้วหรือครับ” อคิราห์เหล่ตามองอดีตสามีผู้ที่กําลังนอนหนุนตักตัวเองอยู่อย่างสบายใจ

“ยังไม่พอหรอกครับ ทุกวันนี้ไปทํางานก็คิดถึงแต่คุณกับลูกๆ”

ฟังแล้วก็รู้สึกหนาวๆ ชอบกล…

หนึ่งอาทิตย์มีเจ็ดวัน ตอนเซ็นหย่ากันเมื่อ 8 เดือนก่อนก็ตกลงกันไว้ว่าจะพาอัลกับอลิซมานอนด้วยกันสัปดาห์ละ 3 วัน แต่เดี๋ยวนี้คือถ้าหนึ่งอาทิตย์มีแปดวันก็นอนด้วยกันพร้อมหน้าไปเก้าวันแล้ว

สารพัดวิธีที่คุณพ่อใหญ่เขาจะมาหลอกล่อลูกๆ ไปล่ะ

อ้อ! หลอกล่อคนเป็นพ่อเล็กด้วย

แรกๆ ก็นอนห้องตัวเอง ผ่านไปสักอาทิตย์ก็อ้างว่าแอร์ในห้องเสีย (ทั้งๆ ที่อคิราห์อยู่ด้วยมาสามปีก็ไม่เคยเสียเลยสักครั้ง หรือถ้าเสียจริงๆ เรียกคนมาดูก็ไม่น่าจะใช้เวลาเกินชั่วโมงด้วย) ขนเอาหมอนมานอนด้วย แรกๆ ก็พกผ้าห่มมา หลังๆ ก็บอกขี้เกียจขนย้ายก็เลยไม่เอามาเสียเลย คุณพ่อโอเมก้ามีหรือจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายหาวิธีมาเข้าใกล้ แต่ถึงจะตีหน้านิ่งดุไปก็ยอมใจอ่อนอนุญาตให้อีกฝ่ายมานอนร่วมเตียงแถมยังต้องกลายเป็นหมอนข้างให้อีกคนได้กอดรัดจนจมอกอยู่ทุกคืน

เด็กๆ ดีใจที่พ่อๆ เริ่มกลับมาอยู่ด้วยกันบ่อยๆ แต่ที่ดีใจกว่าลูกๆ ก็คือคนจากทั้งสองบ้าน ไม่ว่าจะพ่อแม่หรือพี่น้องก็ต่างส่งข้อความมาหากันทั้งนั้น

จะว่าอลหม่านก็อลหม่านแบบอบอุ่นดีล่ะนะ

.

.

เช้าวันต่อมาสองพ่อกับสองแฝดก็เตรียมตัวเสร็จกันตั้งแต่เช้ามืด เด็กๆ ต้องหยุดโรงเรียนสองวันคือเพราะถึงจะกลับมาวันอาทิตย์พอดี พวกเขาก็ไม่อยากให้ลูกๆ ที่เหนื่อยจากการเดินทางกลับไปเรียนในเช้าวันจันทร์เท่าไหร่นัก

“ถ้าง่วงก็รีบบอกพ่อๆ นะครับ เดี๋ยวพ่อเล็กลงไปปรับเบาะให้”

“ครับ/ค่า” สองก้อนตอบรับเสียงแจ๋วแม้ว่าจะเช้าแค่ไหนก็ตาม ปกติช่วงเวลาตื่นนอนก็เกือบจะแปดโมงไปแล้ว นี่เพิ่งจะหกโมงเช้าเองสองแฝดก็พลังล้นเหลือกันเสียแล้ว ดีที่อคิราห์คาดการณ์ไว้แล้วว่าต้องออกมาอีหรอบนี้ เมื่อคืนเลยต้อนก้อนๆ นอนตั้งแต่ยังไม่สองทุ่ม

“และถ้าหิวมากๆๆๆ ก็บอกพ่อนะครับ เดี๋ยวเราจอดรถกินแซนด์วิชกัน” คุณพ่อใหญ่กําชับคําสั่งบ้าง ซึ่งสองแฝดก็ตอบรับเสียงแจ๋วเช่นเคย

เส้นทางขับรถลงใต้ไม่ค่อยมีช่วงที่ร้างผู้คนมากนัก ขับรถไปแค่สองชั่วโมงครึ่งก็ถึงเมืองที่พวกเขาแพลนไว้ว่าจะค้างกันคืนแรกแล้ว วันแรกตั้งใจพาเด็กๆ ไปนั่งปิกนิกที่น้ำตกและพาเดินเที่ยวชมเส้นทางธรรมชาติใกล้ๆ กับแหล่งน้ำตกก่อน แน่นอนว่าเรื่องร้านอาหารก็ได้จองร้านที่มีอาหารอร่อยๆ และเหมาะสําหรับเด็กเล็กไว้แล้ว ส่วนที่พักนั้นเป็นบ้านพักส่วนตัวติดภูเขาที่ได้รับการการันตีจากอดัมว่าบรรยากาศดีสุดๆ เพราะเคยพาเบต้าคู่ขาไปนอนกกกันมาแล้วทั้งอาทิตย์

แน่นอนว่าอลันเลือกบ้านคนละหลังกับที่อดัมเคยไป

“เราจะแวะทานข้าวเช้าที่ร้านของคุณเจย์เดนใช่ไหมครับ” อคิราห์หันไปตรวจเช็กลูกๆ ทั้งสองอีกครั้ง คุณพ่อใหญ่ที่เห็นว่าทุกคนพร้อมกันหมดแล้วก็ค่อยๆ ออกรถอย่างช้าๆ

“ใช่ครับ อ้อ เจย์บอกว่าถ้าใกล้ๆ ถึงแล้วให้โทรบอกก่อน จะได้เตรียมอาหารให้เลย ดีที่ช่วงนี้เป็นช่วงเข้าไปดูงานที่ร้านพอดี เลยจะรอทานข้าวเช้าพร้อมบ้านเราน่ะครับ” เจย์เดนหรือเจย์ที่ว่าก็คือลูกพี่ลูกน้องอีกคนของอลัน ปัจจุบันทํางานที่บริษัทของตระกูลแต่ก็เปิดร้านอาหารเป็นธุรกิจของตัวเองร่วมกับภรรยาเบต้า เป็นครอบครัวน่ารักๆ ที่มีลูกด้วยกันสามคน

“เรายังขาดอีกคนนะครับ” พอคิดอะไรออกคุณพ่อเขาก็พูดขึ้นมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

“ขาดใครครับ” คนถามกลับเอียงคอถามอย่างใคร่รู้ กําลังเลือกเพลงเปิดอยู่ดีๆ คุณสารถีก็พูดอะไรงงๆ ขึ้นมา

“ก็เจย์มีลูกตั้งสามคน ส่วนเรามีแค่สองเอง ยังขาดอีกคนถึงจะเท่ากันนะครับ” ว่าแล้วก็หันมายิ้มหล่อให้คนข้างๆ ดีที่รถติดไฟแดงอยู่ ไม่เช่นนั้นคงต้องประทุษร้ายอีกฝ่ายโทษฐานเล่นมุกตอนขับรถ

“มีสามถึงจะเท่ากับลุงเจย์เดนหรือครับ” เด็กชายอัลเก็บทุกรายละเอียดจริงๆ

ส่วนสองพ่อก็สะดุ้งไปตามๆ กัน

“คุณนี่นะ!” สุดท้ายอลันก็โดนฟาดไปหนึ่งที ถึงจะมีกฎว่าห้ามใช้ความรุนแรงในครอบครัวอย่างเด็ดขาด แต่ที่พูดเรื่องไม่สมควรให้ลูกๆ ได้ยินนี่ร้ายแรงกว่า

“เย้ๆๆ ลิซอยากมีน้องผู้หญิงค่ะ!” เด็กหญิงอลิซตาโต ยกไม้ยกมือบอกความประสงค์ของตัวเอง

ส่วนเด็กชายอัลกําลังใช้ความคิดอย่างด่วนจี๋ว่าอยากได้น้องผู้หญิงหรือผู้ชาย

“อัลก็อยากมีน้องผู้หญิงครับ ลิซจะได้มีเพื่อน” สุดท้ายคนเป็นพี่ก็ตามใจน้องสาวฝาแฝด

พ่อเล็กที่ได้ฟังก็ได้แต่เหงื่อตก ถึงจะหันไปยิ้มหวานคุยเล่นกับลูกๆ แต่ก็มิวายหันกลับมาส่งสายตาเขียวปั๊ดให้คุณพ่อที่ยิ้มหน้าระรื่นรออยู่

‘คุณเจอหยิกพุงเขียวแน่’

สายตาคุณพ่อเล็กเขาว่าอย่างนั้น

.

.

“สวัสดีครับคุณเจย์เดน สวัสดีครับคุณบัน” ทักทายคู่สามีภรรยาเจ้าของร้านอาหารชื่อดังแล้วก็ต้อนสองก้อนออกมาข้างหน้า เด็กๆ สะลึมสะลือเพราะหลับตั้งแต่ 20 นาทีแรกแถมเพิ่งจะนอนไปได้แค่ชั่วโมงเดียวก็ต้องตื่นขึ้นมาเพื่อกินข้าวเช้ากันแล้ว

“เอ้า สองแฝดแบตหมดเหรอครับ” คุณบันย่อตัวลงมาคุยกับเด็กๆ

“อาบันนี่!” สองแฝดตื่นเต็มตา กระโดดกอดคอคุณอาภรรยาของคุณลุงเจย์เดนกันอย่างสนิทสนม ส่วนคนถูกแปลงชื่อก็หันขวับไปมองสามีที่กลั้นหัวเราะจะตัวสั่นอยู่

“อะ เอ่อ…คุณอาชื่อบันเฉยๆ ครับเด็กๆ” อคิราห์ไม่รู้จะช่วยกู้สถานการณ์อย่างไร เลยได้แต่พูดกับสองก้อนอย่างอ้อมแอ้ม

“แต่ลุงเจย์เรียกว่าบันนี่นะคะ” อลิซจําได้ เพราะเพิ่งเจอคุณลุงกับคุณอาเมื่อสามเดือนก่อนนี่เอง

ส่วนเด็กชายอัลก็พยักหน้าสนับสนุนน้องสาวฝาแฝด

“คือ…” ใจก็อยากจะช่วยอยู่หรอก แต่เหมือนหน้าคุณบันจะร้อนจนสุดกู่และใกล้จะระเบิดไปแล้ว

“ไม่เป็นไรครับคุณอิค เดี๋ยวผมจัดการต้นเรื่องเอง” เสียงคุณบันยังคงอ่อนโยนเช่นเคย แต่รอยยิ้มกับดวงตาแข็งๆ นั้นทําเอาอคิราห์อยากจะแวะไปขอพรให้คุณเจย์เดนจริงๆ

หวังว่าจะอยู่รอดปลอดภัยนะครับ

วันนี้ลูกคนโตสองคนของเจ้าของร้านอาหารต้องไปโรงเรียนกันตั้งแต่เช้าตรู่ ส่วนคนเล็กที่เพิ่งจะขวบเดียวยังคงนอนเล่นอยู่ในโลกส่วนตัวอยู่ อลันกับอคิราห์อยู่เล่นกับหลานคนเล็กอยู่ไม่นานอาหารเช้าในช่วงสายๆ ก็ได้ขึ้นโต๊ะแล้ว ดีที่อคิราห์รู้ว่าวันนี้อาหารเช้าจะสายไปหน่อยสําหรับครอบครัวตัวเองก็เลยจัดการให้เด็กๆ กับเด็กโข่งกินอะไรรองท้องเล็กๆ ไปกันแล้ว

“แล้วนี่จะกลับไปบริษัทวันไหน” เจย์เดนเองก็ไม่ชินกับกินอาหารเช้าเต็มรูปแบบแบบนี้ ข้างหน้าของอัลฟ่าร่างสูงจึงมีแค่ไส้กรอกกับไข่ดาวและซุปข้นอีกอย่างเท่านั้น ไม่ต่างกับอลันที่กินคล้ายๆ กันอยู่เกือบทุกเช้า

“แซมบอกว่าให้หยุด 5 วัน” อลันแค่นหัวเราะเมื่อคิดถึงหน้าญาติผู้น้องและมีตําแหน่งเป็นเลขาของตนเองด้วย

“ฮ่าๆๆ แซมมันเก่งนะ เรียนจบแล้วก็ยัดชื่อเข้าใส่บอร์ดเลย” เจย์เดนหัวเราะดังลั่น รู้ดีว่าแซมน้องเล็กสุดในบรรดาลูกพี่ลูกน้องนั้นแสบแค่ไหน พวกญาติๆ ยัดเข้ามาในบริษัทตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ แถมส่งตรงมาเรียนรู้งานกับอลันโดยตรงเลยด้วย

ในบรรดาญาติๆ รุ่นเดียวกันมีเจย์เดนที่แก่เดือนกว่าอลัน แล้วก็แซมที่ห่างจากทั้งคู่อยู่ 8 ปีที่เป็นอัลฟ่า ส่วนอีกสองคนนั้นเป็นเบต้าหนึ่งและโอเมก้าหนึ่ง ทั้งห้าคนสนิทสนมกันในระดับหนึ่ง แตกต่างจากครอบครัวอื่นในปัจจุบันที่ส่วนมากก็อยู่กันเป็นครอบครัวเล็กๆ ไม่ได้นับญาติหรือสายสัมพันธ์ในทํานองนี้กันเท่าไหร่นัก แต่เพราะสภาพแวดล้อมที่เกิดมาอยู่ในตระกูลที่มีกิจการของตัวเอง ลูกหลานจึงได้พบหน้ากันบ่อยๆ

“ดีเลย ยัดเข้ามาแล้วเราก็หาเรื่องหยุด”

“มันตามฆ่าแน่” เจย์เดนว่าแล้วก็ยิ่งหัวเราะดังขึ้นไปใหญ่

“คุณไม่ใส่ร้ายแซมไปหน่อยเหรอครับ” บันหันไปต่อว่าสามี แซมเป็นคนสุขุมมีหรือจะลงมือเอง รายนั้นคงจะจ้างคนมาจัดการมากกว่าล่ะมั้ง

“น้อยไปล่ะสิคุณ ว่าแต่คุณอิคจะหยุดยาวเลยหรือเปล่าครับ”

เจย์เดนหมายถึงเรื่องที่อคิราห์ขอหยุดพักจากงานของบริษัทมาอยู่บ้านเลี้ยงสองแฝดหลังจากญาติผู้พี่กลับมาทํางานได้ตามปกติแล้ว

“จริงๆ คิดไว้ว่าคงไม่เข้าไปยุ่งกับบริษัทแล้วล่ะครับ ตอนนี้ก็ดูๆ ที่แถวนั้นไว้อยู่ อยากจะทําร้านของตัวเองบ้างแล้วตอนนี้” อคิราห์ไม่ได้ปิดบังอะไรเพราะช่วงระยะเวลาสามปีที่แต่งงานเข้าครอบครัวของอลันก็ได้พูดคุยเรื่องส่วนตัวกับเจย์เดนและบันอยู่ตลอด

ฝ่ายครอบครัวของอคิราห์จะแตกต่างกับของอลันอยู่ตรงเรื่องของความสัมพันธ์ แม้จะเป็นตระกูลนักธุรกิจไม่ต่างกันแต่ญาติพี่น้องไม่ได้สนิทสนมรักใคร่กันดีเท่าไหร่ แถมทั้งครอบครัวของทางนี้ก็มีจํานวนเยอะกว่าเกือบเท่าตัว ดังนั้นพื้นที่ในธุรกิจของตระกูลก็ไม่ได้มีมากมายอะไร

อันที่จริงด้านที่อคิราห์เรียนจบมาก็คนละทางกับธุรกิจเลยด้วยซ้ำ

“มีอะไรติดขัดก็ปรึกษาพวกเราได้ตลอดนะครับคุณอิค” หนุ่มเบต้ายิ้มอย่างอาทรมาให้

“คงจะได้ปรึกษาบ่อยๆ เลยล่ะครับ”

“ยินดีเสมอครับ เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว…เอ้อ! เอ๊ะ? …” บันพูดไปแล้วก็ได้แต่ยกมือขึ้นมาเกาศีรษะตัวเองนิดๆ อย่างงุนงวย สถานะของอคิราห์ตอนนี้ค่อนข้างซับซ้อนอยู่ไม่น้อย

“ครอบครัวเดียวกันน่ะถูกแล้วครับคุณบัน” อคิราห์ยิ้มหวานตอบ

อลันที่ลุ้นตัวเกร็งอยู่ข้างๆ ถึงได้ลดไหล่หนาลงพร้อมลมหายใจที่เป่าออกทางปากอย่างผ่อนคลาย เจย์เดนเห็นดังนั้นเลยยกนิ้วโป้งให้ญาติผู้น้องไปทีหนึ่ง

“ครอบครัวๆๆๆ ~” สองแฝดทานข้าวไปหูก็ฟังผู้ใหญ่ไป รู้เรื่องบ้างไม่รู้บ้างแต่ได้ยินคําว่าครอบครัวแล้วก็พากันโยกตัวร้องเพลงเข้าจังหวะไปด้วยอย่างสนุกสนาน

อลันเอื้อมมือมากุมมือของคนยิ้มหวานไว้แน่น หัวใจพองโตจนไม่อาจคิดถึงสิ่งใดได้อีกแล้ว

อ่า…แผนการขอแต่งงานในทริปนี้น่าจะไม่ล่มนะ





****





อู้วหูววววววว  สองก้อนอยากมีน้องงงงง

ตอนหน้าพ่อใหญ่จะนกหรือไม่นั้น...

โฮะๆๆๆๆ

 :hao7:


ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 10 24.06
«ตอบ #23 เมื่อ25-06-2020 12:52:51 »

หวังว่าจะไม่นกนะคะ

ออฟไลน์ river

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2499
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +223/-3
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 10 24.06
«ตอบ #24 เมื่อ05-07-2020 20:16:43 »

น่ารักดี

ออฟไลน์ nikpook

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 364
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 10 24.06
«ตอบ #25 เมื่อ06-07-2020 23:02:45 »

น่ารักมากๆเลยค่า  :m3: :m1: เอ็นดูเจ้าก้อนแฝดฉลาดมาก สนุกมากๆ :pig4: :L1:

ออฟไลน์ ๙พฤษภา

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 48
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 11 17.07
«ตอบ #26 เมื่อ17-07-2020 20:23:12 »


Eleventh ZERO: มากกว่ารัก



สี่ชีวิตออกเดินทางจากร้านอาหารกันตอนเกือบเที่ยงแล้ว แม้ไม่อยากจะทานอาหารกลางวันช้ากว่าปกติแต่ก็ต้องทําใจเพราะกว่าจะไปถึงจุดหมายก็คงจะเลยเวลาบ่ายโมงตรงไปแล้วนิดหน่อย แต่ด้วยเจ้าของร้านอาหารทั้งสองกลัวว่าหลานๆ จะหิวกันเสียก่อนจะถึงปลายทางก็เลยจัดชุดขนมทานเล่นมาเสียตะกร้าใหญ่ แม้อคิราห์จะปฏิเสธด้วยความเกรงใจแล้วแต่ก็ถูกคุณอาบันนี่ของเด็กๆ หรี่ตาดุๆ ใส่อยู่ดี

แล้วอคิราห์จะทําอย่างไรได้นอกจากยอมรับไว้เล่า

“เด็กๆ ฟังเพลงคุณเต่าไหมครับ” คุณพ่อเล็กเอี้ยวตัวไปถามลูกชายลูกสาวที่พากันท่องคําศัพท์กันเจื้อยแจ้วอยู่

เด็กๆ พยักหน้ารัว เพลงคุณเต่ามีท่าเต้นน่ารักๆ มากๆ ด้วย แต่ว่าตอนนี้เต้นไม่ได้หรอกนะ

“คุณพ่อครับ” เด็กชายอัลเรียกขึ้นมา โดยไม่ได้ระบุว่าเรียกพ่อคนใด ทั้งอคิราห์ทั้งอลันจึงได้ขานรับลูกชายไปทั้งคู่

เด็กชายอัลเงียบไปชั่วครู่ ทําท่าทางคล้ายกําลังคิดเรื่องบางอย่างอยู่ คุณพ่อเล็กที่เอี้ยวตัวไปมองอยู่เห็นแล้วก็นึกเอ็นดู อยากจะหอมหัวเจ้าลูกชายสักที

แต่ประโยคที่ลูกพูดออกมานี่น่ะสิ…

“จริงๆ อัลอยากได้น้องผู้หญิงหนึ่งคนแล้วก็ผู้ชายหนึ่งคนครับ”

“เย้ๆๆ ลิซด้วยค่าาา” เด็กหญิงอลิซร้องรับเป็นลูกคู่ โดยมีเสียงกลั้วหัวเราะของคุณพ่อใหญ่ดังขึ้นมาเสียลั่นรถ

ส่วนคุณพ่อเล็กหน้าจืดเจื่อนไปแล้ว

“คุณนี่” พอเห็นคนรักไม่ยอมหยุดหัวเราะสักที อคิราห์เลยหันไปหรี่ตาดุทีหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมายิ้มหวานให้เจ้าสองก้อน

“แต่ตอนนี้พ่อเล็กยังไม่มีน้องในพุงนะครับ เพราะพ่อเล็กรอให้ลูกๆ โตกว่านี้ก่อน อัลกับอลิซจะได้อุ้มน้องๆ ได้ไงครับ” อคิราห์อธิบายอย่างใจเย็น แต่สารถีใจเต้นตึกตักรัวประหนึ่งกลองสะบัดชัย

หมายความว่าอิคโอเคเหรอ? อิคยอมท้องให้เขาอีกเหรอ?

“เมื่อไหร่ลิซจะโตคะพ่อเล็ก” เด็กหญิงอลิซกอดตุ๊กตาคุณกระต่าย เอียงคอใช้ตากลมๆ จ้องมองคุณพ่อเล็ก

“ก็…” เอ่ยปากเตรียมตอบลูกสาว ส่วนสายตาก็เหล่มองคนข้างๆ ที่เกร็งซะจนไหล่แข็ง

“อีกสักสองสามปีเลยครับ”

“โถ่ อิคครับ”

“ขับรถดีๆ ครับคุณ”

คราวนี้อคิราห์ได้เป็นฝ่ายหัวเราะเสียงก้องรถบ้าง

ทีใครทีมันนะครับคุณพ่อใหญ่

.

.

เดินทางมาถึงน้ำตกตามเวลาที่คํานวณไว้พอดี พอเอ่ยถามเด็กๆ เรื่องอาหารก็ได้สายตาแป๋วกลับมา เป็นอันว่ารู้กันว่าเด็กๆ ก็คงหิวกันบ้างแล้ว ดีที่เค้กกล้วยกับคุกกี้ธัญพืชของคุณบันช่วยไว้ได้เยอะ เพราะถ้าพูดกับตามตรงก็น้อยครั้งมากที่ทั้งสี่จะทานอาหารผิดเวลา

อลันสะพายเป้ที่อัดแน่นไปด้วยเสื่อสําหรับปูนั่งและเสื้อผ้าสําหรับที่สี่คนเผื่อกรณีฉุกเฉิน แขนแกร่งช้อนตัวลูกสาวขึ้นมาอุ้มไว้ส่วนมืออีกข้างก็กอบกุมมือของเด็กชายอัลไว้แน่น

คุณพ่อเล็กมีหน้าที่ถือตะกร้าใส่อาหารและเครื่องดื่ม ด้วยมีถึงสองตะกร้าจึงไม่สามารถช่วยคุณพ่อใหญ่จับจูงเด็กๆ ได้ แต่ก็พยายามสอดส่องสายตายามที่ลูกชายต้องก้าวข้ามก้อนหินก้อนเล็กๆ ถ้าพลาดล้มขึ้นมาเจ้าตัวคงใจเสียแย่

“ที่นี่มีคุณเต่าไหมคะ” แฝดน้องส่งเสียงถาม รู้ดีว่าพี่ชายชื่นชอบเต่าแค่ไหน

“ที่นี่ไม่มีครับ แต่เดี๋ยวกินข้าวกันเสร็จแล้ว เราจะไปเดินข้างในป่ากัน อาจจะมีคุณเต่าก็ได้”

“ป่าคือที่ๆ มีสัตว์เยอะๆ ใช่ไหมครับ” คราวนี้เด็กชายอัลถามบ้าง รู้สึกตื่นเต้นที่แม้จะไม่ได้อยู่แถวบ้านก็ยังมีคุณเต่าให้ทักทายด้วย

“ใช่ครับ แล้วก็มีต้นไม้เยอะๆ ด้วยครับ อัลกับอลิซชอบไหม” คราวนี้คุณพ่อเล็กเป็นคนตอบ เด็กชายเด็กหญิงเลยส่งเสียงตอบกลับกันเจี๊ยวจ๊าว

“แล้วๆๆๆ จะมีคุณยีราฟออกมาไหมคะ”

“มีคุณหมีไหมครับพ่อเล็ก”

“อ่า…พ่อเล็กว่าอาจจะไม่มี แต่เดี๋ยวเราลองไปดูกันก่อนดีไหมครับ”

อลันมองสามพ่อลูกที่ส่งเสียงพูดคุยกันพร้อมช่วยกันจัดสถานที่กินข้าวกลางวันไปด้วย รอยยิ้มของดวงใจทั้งสามยิ่งทําให้กหัวใจอุ่นซ่าน แล้วจู่ๆ น้ำตาก็คลอมาเสียอย่างนั้น

“คุณ!” อคิราห์ใจหายวาบ ไม่รู้ว่าคนรักตัวโตเป็นอะไรถึงได้มายืนน้ำตาคลออยู่

สองก้อนได้ยินเสียงคุณพ่อเล็กแล้วก็รีบเงยหน้ามองตามสายตาพ่อเล็ก แต่ก็ไม่ทันได้เห็นอะไรเพราะคนบ่อน้ำตาตื้นรีบเช็ดน้ำที่หัวตาออกไปเสียก่อนแล้ว

“เด็กๆ ครับ เดี๋ยวพ่อเล็กเปิดฝากล่องอาหารให้ แล้วช่วยพ่อเล็กปักไม้จิ้มลงไปหน่อยนะครับ” อคิราห์ทรุดกายลงนั่งก่อนดึงร่างของอีกคนให้ตามลงมา

ส่งส้อมเล็กสําหรับใช้จิ้มผลไม้กับของหวานให้เด็กๆ เสร็จแล้วถึงได้หันกลับมามองอีกคนที่เอาแต่จ้องมองมาไม่พูดไม่จาอะไร

“เป็นอะไรครับ” คุณพ่อเล็กเอ่ยถามเบาๆ เอื้อมมือไปกอบกุมมือของอีกฝ่ายไว้ด้วย

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็จะอยู่ตรงนี้เสมอ…

“อิคครับ” อลันจ้องมองตาของอดีตภรรยาและเป็นคนรักคนปัจจุบันของตน ก่อนสูดหายใจเข้าลึกคล้ายกําลังรวบรวมพลังกายพลังใจให้ได้มากเท่าที่จะมากได้

“ขอบคุณที่เข้ามาในชีวิตผม ขอบคุณที่ยอมรับข้อเสนอของครอยครัวของเรา ครอบครัวที่ต้องเหนื่อยอุ้มท้องลูกๆ ขอบคุณที่อยู่ข้างๆ ผมมาตลอด” อลันร่ายยาว

คราวนี้เป็นฝ่ายอคิราห์ที่นิ่งงันไป แล้วไม่นานน้ำตาก็คลอเต็มเบ้าตาไม่ต่างจากคนพูด

“ขอบคุณที่กลับมาเป็นสิ่งที่มากกว่ารักให้กันนะครับ”

น้ำตาเม็ดโตร่วงแหมะลงพื้น อคิราห์ต้องรีบยกมือขึ้นเช็ดก่อนที่สองก้อนจะหันกลับมาเห็นซะก่อน

“คุณ…มาทําซึ้งอะไรตอนนี้ครับ” แม้จะเอ่ยติดเสียงหัวเราะ แต่ก็ไม่อาจห้ามน้ำตาได้อยู่ดี

อลันเห็นรอยยิ้มพร้อมน้ำตาของอคิราห์แล้วก็ยิ้มให้คนรักน้อยๆ ก่อนจะหันไปเรียกลูกๆ ที่นั่งจ้องพวกตนอยู่อย่างสนอกสนใจอยู่

“อัลกับอลิซครับ”

“ครับ / คะ”

“พ่อรักพ่อเล็กของลูกๆ มากๆ ถ้าพ่อจะขอพ่อเล็กจากลูกๆ จะยอมยกให้พ่อไหมครับ”

“อู้ววววว” เด็กๆ ส่งเสียงร้องยาว ตบมือเปาะแปะด้วยดวงตาเป็นประกาย ไม่ค่อยรู้ความหมายหรอกแต่ได้ยินคําว่ารักแล้วก็เขินมากๆ เลยล่ะ

ส่วนคนเขินอีกคนก็คนที่ถูกขอนั่นแหละ

“แต่งงานกับพี่นะครับอิค คราวนี้ครั้งสุดท้ายแล้ว ไม่มีครั้งอื่นๆ อีกแน่นอน” แม้จะเอ่ยถ้อยคําโรแมนติก แต่ก็ยังหยอดมุกตลกลงไปเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายเอาแต่ร้องไห้อย่างเดียว

แล้วก็เกิดผลจริงๆ เพราะคนได้ยินก็หัวเราะออกมาน้อยๆ แต่ก็ยังมาพร้อมน้ำตาอยู่ดี

หัวใจเต้นเป็นจังหวะหนักเสียจนได้ยินชัด กลิ่นหอมเย็นๆ อันเป็นเอกลักษณ์ของอคิราห์อบอวลไปทั่วบริเวณด้วยความสุขที่เอ่อล้น ก่อนที่เจ้าของกลิ่นหอมจะเอ่ยปากตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

“ครับ…คราวนี้ไม่มีคราวหน้าแล้วนะครับ”

อ่า…

คุ้มเหลือเกินที่ปิดน้ำตกบริเวณนี้ไม่ให้คนอื่นเข้า





*************



หายไปนานเลยค่ะ ไปเคลียร์ต้นฉบับข้าจะขายซาลาเปามา

แต่เดี๋ยวจะกลับมาลงต่อเนื่องอย่างเดิมแล้วค่ะ~ 

อย่าเพิ่งหายไปไหนกันน้า ซิกๆ 
 :mew1:

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1851
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 11 17.07
«ตอบ #27 เมื่อ17-07-2020 21:25:38 »

 :pig4:
 :3123:

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3516
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 11 17.07
«ตอบ #28 เมื่อ18-07-2020 00:55:54 »

อุ้ยยยยย ขอแต่งงานรอบสองล่ะ

ออฟไลน์ tasteurr

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 632
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-0
Re: [Omegaverse] Come back to count from ZERO/ Chap 11 17.07
«ตอบ #29 เมื่อ18-07-2020 12:53:13 »

สนุก อ่านเพลินเลยค่ะ
เด็กๆน่ารักกันมากเลยค่ะ เอ็นดู~~~
แหม ยังดีนะคะที่คุณพ่อใหญ่รู้ใจตัวเองก่อนที่อิคจะไปออกเดทกับใคร ไม่อย่างนั้นคงได้นั่งร้องไห้แหงๆ 555555555

 :pig4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด