❤เดือนหนือของน่าน❤
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: ❤เดือนหนือของน่าน❤  (อ่าน 665 ครั้ง)

ออฟไลน์ Naree1734

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
❤เดือนหนือของน่าน❤
« เมื่อ31-05-2020 22:14:14 »

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฎ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฎข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฎข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม
Share This Topic To FaceBook

ออฟไลน์ Naree1734

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤
«ตอบ #1 เมื่อ31-05-2020 22:18:48 »

   บทนำ
   
        คุณเคยเจอใครแล้วถึงกับต้องหันเหลียวมองรึป่าว
        ผม'น่านน้ำ'คนนี้อยากบอกว่าตอนนี้ผมเป็นคนหนึ่งที่กำลังอยู่ในสถานการณ์นั้น จากนั้นมาผมก็เฝ้าแต่แอบมองเขาจากชอบ...จนตอนนี้มันเลยคำว่าชอบมาแล้วล่ะ

        คนๆนั้นคือ 'พี่เดือนเหนือ' ผมแอบชอบเขามาได้หลายปีแล้ว ย้อนไปตอนที่ผมเจอเขาครั้งแรก ผมกับพี่เขาเราอยู่โรงเรียนเดียวกัน ตอนที่ผมแอบชอบเขาครั้งแรกตอนนั้นพี่เดือนเหนือเขาเรียนอยู่ม.6 แล้ว ส่วนผมอยู่ม.4   พี่เดือนเหนือของทุกคนเขาทั้งเรียนเก่ง ฐานะทางบ้านไม่ต้องพูดถึงพี่เขารวยมากๆๆๆ และหล่อมาก... และที่สำคัญเขาเป็นที่หมายปองไม่ว่าจะ ผู้หญิง หรือ ผู้ชาย รวมถึงน่านน้ำคนนี้ด้วย
    แต่สุดท้ายแล้วผมก็ไม่ได้มีโอกาสไปบอกชอบพี่เขาหรอกนะ ก็อย่างว่าอ่ะนะผมไม่สามารถขนาดนั้น ผมยังไม่อยากโดนพี่เขาเกลียดทั้งๆที่ยังไม่เคยคุยกันเลยด้วยซ้ำ ผมขอแอบมองพี่เขาอย่างนี้ดีกว่า...แค่นี้ก็ดีแล้ว โอเคพอๆ เราอย่าพึ่งดึงดราม่ากันตอนนี้เลยเนอะ แฮะๆ เอาเป็นว่าผมขอแอบมองพี่เขาไปเรื่อยๆ ก่อนแล้วกัน จนตอนนี้พี่เขาเข้ามหาลัยมาได้ 2 ปีเเล้ว...

***ถ้าเราเขียนผิดพลาด หรืองง ยังไงต้องขอโทษด้วยนะ นี้เป็นนิยายเรื่องแรกของเรา เราจะพยายามแต่งให้เข้าใจง่ายที่สุดนะ มีอะไรติกันได้นะ ☺****

ออฟไลน์ Naree1734

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤
«ตอบ #2 เมื่อ31-05-2020 22:31:16 »


ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฎ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฎข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฎข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม





 
ตอนที่ 1

   ณ มหาลัย...
"น่าน...."
"น่านน้ำ"
"ไอ้น่านนนนนน...!"
ปึง!
"ห๊ะ....อะ...อะไร"
     น่านน้ำที่กำลังหลับถึงกับกับสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที ตอนนี้เขากำลังอยู่ในคลาสเรียนและแน่นอนคือเขาหลับมันตลอดทั้งคาบและเขายกหัวขึ้นมาแล้วมองไปรอบๆก็เห็นเพื่อนคนอื่นๆกำลังทยอยกันออกไปจากห้องพอมองมาข้างน่านน้ำก็เจอกับต้นเหตุที่ทำให้เขาสะดุ้งตื่นเมื่อกี้นั้นคือเพื่อนสนิทของเขาเองที่กำลังนั่งกอดอกทำหน้ามุ่ยๆอยู่ข้างๆตอนนี้
    เพื่อนคนนี้ของเขาชื่อ 'เทม' มันเป็นคนที่ค่อนข้างจะตัวเล็กพอๆกันกับเขานั้นแหละ ตัวขาวๆ ตาตี่ๆ ผมสีน้ำตาลอ่อนกับผมหน้าม้าที่ดูเหมือนเพื่อนของเขาจะภูมิใจนักหนาแบบประมาณว่าเห็นกระจกไม่ได้ต้องจับต้องปัดตลอด
     แถมขี้โวยวายกับขี้งอนนี่ที่หนึ่งเลยนะ แต่เทมมันก็เป็นห่วงและค่อยดูแลเพื่อนทุกคนในกลุ่มทำตัวอย่างกับแม่คนที่สองของผมและคนอื่นเลยแหละถึงแม้บางครั้งมันก็เหมือนจะกินหัวเพื่อนอย่างเขาก็ตาม
    ถ้าถามว่าเขาสนิทกับเทมมากขนาดไหนก็น่าจะตั้งแต่ที่เขาขึ้นมอหนึ่งเพราะเขาที่พึ่งย้ายจากเชียงใหม่ลงมาอยู่กรุงเทพ เนื่องจากหม๊าต้องมาดูกิจการทางนี้แล้วให้ป๊าอยู่ทางโน่นแทน ตอนแรกผมก็ปรับตัวยากอยู่เหมือนกันทั้งโรงเรียนใหม่ ไหนจะต้องหาเพื่อใหม่อีกแต่โชคดีที่ตอนนั้นเทมมันเข้ามาทักผมก่อนจากนั้นก็คบกับมาเรื่อยมีอีกอย่างที่ทำให้เขาสนิทกับเทมได้เร็วและคบกันมาจนถึงทุกวันนี้ก็เพราะด้วยว่าความที่บ้านของเขากับเทมอยู่ในละแวกใกล้ๆกันเวลาเบื่อๆเขาจะไปหาเทมที่บ้าน หรือเวลาเทมไม่อยากอยู่บ้านก็จะเป็นฝ่ายมาหาเขาเเทนจนทุกวันนี้เทมมันเป็นลูกรักของหม๊าเเทนเขาไปแล้ว..

      ( น่านน้ำ's )
      ดูอย่างตอนนี้สิผมกับมันยังมาเรียนมหาลัยเดียวกันอีกให้ตายเถอะ!แล้วทุกคนรู้ไหมครับมันให้เหตุผลยังไงกับผมตอนที่ผมถามมันว่าทำไมมึงถึงเลือกเรียนที่นี่

       'ก็กูขี้เกียจไปหาเพื่อนใหม่นี่หว่า แถมคณะที่มึงเลือกกูก็ตั้งใจจะเรียนอยู่แล้ว เนี่ยกูได้ทั้งขึ้นทั้งร่องเลย ฮ่าๆ' ดูมันตอบครับ แต่ก็ช่างเถอะครับถึงคำตอบตอนนั้นมันจะเป็นยังไง ผมว่าปัจจุบันตอนนี้ผมมีมันนั่งเป็นเพื่อนอยู่ข้างๆก็ดีมากพอแล้ว

        แต่ตอนที่ผมกำลังนั่งคิดถึงเรื่องของเทมอยู่นั่นตัวเองก็ลืมไปเลยว่ายังมีใครอีกคนนั่งขนาบข้างอยู่ด้วยเหมือนกัน
        "น่านไปอดหลับอดนอนที่ไหนมา หืม...น่าน" เสียงทุ้มๆพูดขึ้นอีกข้างหนึ่งของผม
       คนนั้นคือ.. เมฆ เพื่อนสนิทอีกคนของผมรายนี้เป็นคนไม่ค่อยพูดเท่าไร
       สงสัยเมฆจะกลัวดอกพิกุลร่วง ฮ่าๆๆๆ
       เมฆกับผมเรารู้จักและสนิทกันตอนผมอยู่มอห้า ตอนนั้นผมจำได้ว่าเมฆพึ่งย้ายตามครอบครัวมาจากต่างจังหวัด พ่อเมฆรับข้าราชการเป็นทหารแต่ยศอะไรผมไม่เคยถามอ่ะก็เลยทำให้เมฆต้องย้ายไป ย้ายมาและเปลี่ยนที่เรียนบ่อยตามที่เมฆเล่าให้ฟัง ส่วนรูปร่างเมฆจะต่างจากผมกับเทมโดยสิ้นเชิงเพราะรายนั้นชอบเล่นกีฬาเลยทำให้หุ่นดีอย่าบอกใคร อีกทั้งยังสูงเกือบร้อยแปดสิบแล้วมั้งตอนที่อยู่มอปลาย แถมหน้ารูปไข่ตามแบบฉบับอปป้าเกาหลีทั้งหลายอีกคือเอาง่ายๆมันหล่อนั้นแหละ แต่ลองให้ผมสูงเท่ามันสิรับหญิงกรี๊ดแน่ๆ

      อ๊ะ! เหมือนผมจะนอกเรื่องของตัวเองไปเยอะแล้วพอๆเรื่องของสองคนนี้ก่อนเนอะ

      มาเข้าเรื่องของผม 'น่านน้ำ' คนนี้กันดีกว่า
      ตอนนี้ผมเริ่มต้นการเป็นนิสิตใหม่ปีหนึ่งคณะสถาปัตย์ฯร้อนๆ ของมหาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ตอนแรกผมคิดอยากจะเข้าคณะวิศวะฯครับเพราะอยากเรียนคณะเดียวกันกับคนๆนั้นแหละครับเเต่ว่าหัวผมมันคงพาไปไม่ถึงฝัน
      ...เฮ้อ
      แต่จะว่าไปแล้วตั้งแต่ผมได้เข้ามาเรียนในมหาลัยนี้ผมยังไม่ได้เห็นหน้าเขาคนนั้นเลยครับและตอนนี้ผมเรียนที่นี่มาได้จะเกือบเดือนแล้วนะ ไม่รู้ว่าพี่เขาไปหลบผมอยู่ที่ไหนกัน
      พี่เดือนเหนือสุดหล่อออกมาให้ไอ้น่านคนนี้ได้ยลโฉมหน่อยนะครับ

     .....

      "น่าน....ไอ้น่านนนนนน โว๊ะ!"
      "อะไร! ไอ้เทมมึงจะตะโกนหาอะไรมึงเนี่ยเรียกกูเบาๆ กูก็ได้ยินแล้วไหมล่ะ"
      "เหอะ...เรียกมึงเบาๆกล้าพูดนะมึงเนี่ย กูนี่เรียกมึงจะเป็นสิบแล้วมัวแต่นั่งเหม่อแล้ววันนี้จะได้กินไหมข้าวอ่ะ" หน้าไอ้เทมมุ่ยมากครับตอนนี้
       แหม่! เหม่อนิดเหม่อหน่อยไม่ได้เลยนะมึง
       ผมก็ได้แต่บ่นในใจนั้นแหละ ขืนไปบ่นให้มันได้ยินนะมีหวังง้อกันยาวอีก
       "เออๆๆ ไปๆ" ผมบอกไอ้เทมกลับไปเท่านั้นแล้วพวกผมก็ลุกขึ้นเก็บของแล้วรีบตรงไปที่ไปโรงอาหารทันที

     ...........

     @โรงอาหารคณะสถาปัตย์ฯ

      พวกผมมาถึงโรงอาหารกันแล้วครับตอนนี้ แต่เนื่องจากเวลานี้มันเป็นช่วงพักกลางวันคนเลยเยอะ ทำให้พวกผมต้องใช้เวลาในการมองหาที่นั่งกันนานอยู่เหมือนกัน
     "วันนี้จะได้กินข้าวไหมวะ คนแมร่งอยากกับหนอน" ผมบ่นขึ้นมาเบาก็แบบคนเยอะมากครับ
     "อ๊ะ...เจอแล้ว!" ไอ้เทมมันอุทานครับโชคดีที่ไอ้เทมมันตาไวเห็นพวกที่นั่งทานข้าวก่อนหน้านี้ลุกขึ้นพอดีเลยรีบลากพวกผมไปที่โต๊ะนั้นทันทีสงสัยตะกลัวคนมาแย่งไปซะก่อน
     "ไอ้น่านเดี๋ยวมึงนั่งเฝ้าโต๊ะไป กูกับเมฆจะไปซื้อข้าวเอง" มาถึงไอ้เทมก็สั่งผมนั่งเฝ้าโต๊ะทันทีเลยครับ
      "เออๆได้ๆ มึงซื้อข้าวมาเผื่อกูด้วยแล้วกันนะ" ผมบอกไอ้เทมมันกลับไป ไอ้เทมมันก็พยักหน้ากลับมา
       "เออ แล้วมึงจะกินอะไรหรือกินเหมือนเดิมข้าวผัดหมู?" เทมถามผมขึ้น
       "อือๆ เอาเหมือนเดิมแหละ" ผมตอบไอ้เทมกลับไปก่อนที่ทั้งสองคนจะพากันเดินไปซื้อข้าวแล้วปล่อยผมให้เฝ้าโต๊ะ
       ผมว่าผมนั่งตีป้อมรอพวกมันดีกว่า อิอิ

     ..........
     
    แต่แล้วจู่ๆก็มีเสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นมา
    "กรี๊ดดดดดดดดด"
    "เห้ยๆ....ห่าสะดุ้งเลยกู พวกผู้หญิงกรี๊ดอะไรกันวะ" เสียงของพวกเธอทำเอาผมถึงกับสะดุ้งเลยครับกำลังนั่งตีป้อมรอพวกไอ้เทมกับเมฆเพลินๆดีมือถือผมไม่หล่น ว่าแต่ไหนดูหน่อยสิว่าเขากรี๊ดอะไรกัน...
     เชี่ย!
     ผมถึงกับตาเบิกกว้างเลยครับและผมรู้เลยว่าตอนนี้หน้าตัวเองเหวอขนาดไหนก็จะไม่ให้ผมหน้าเหวอได้ยังไงกันล่ะครับก็ที่พวกผู้หญิงกรี๊ดๆกันเมื่อมันคือ..

     'กลุ่มพี่เดือนเหนือ'

     โอ้ย!...หัวใจไอ้น่าน!


    ไรท์ : เราได้ทำแก้ไขเนื้อหานิดหน่อยนะคะ อาจยังมีคำผิดหรือบางคำอาจจะตกลง ต้องขอโทษด้วยนะคะ แล้วว่างๆจะมาแก้ไขให้ค่ะ

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1809
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤
«ตอบ #3 เมื่อ01-06-2020 09:21:30 »

 :L2:
 o13

ออฟไลน์ Naree1734

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤
«ตอบ #4 เมื่อ11-06-2020 10:14:35 »

บทที่ 2

    "พะ...พี่เดือนเหนือ" เสียงเบาๆ ออกมาจากปากของคนตัวเล็ก ที่ตอนนี้กำลังตะลึงกับคนทั้งสี่ที่กำลังเดินเข้ามาภายในโรงอาหารของคณะ


เสียงกรี๊ดเมื่อกี้คงมาจากการที่พวกเขามาปรากฎตัวที่นี่สินะ ได้เจอกันสักทีนะ....พี่เดือนเหนือของน่าน






....................................................





           กลุ่มของเดือนเหนือกำลังเดินเข้าโรงอาหารศิลปกรรมศาสตร์ วันนี้พวกเขามีเรียนใกล้กับคณะนี้ ซึ่งปกติแล้วพวกเขาจะไม่ค่อยกินข้าวในมหาลัยกันสักเท่าไหร่ แต่ด้วยเวลาเร่งรีบแบบนี้โรงอาหารในมหาลัย จึงเป็นทางเลือกเดียว




            กลุ่มของเดือนเหนือมีด้วยกันทั้งหมดสี่คน



คนแรก 'พี่นักรบ หรือนายนักรบ มหัทธนโสภณ' พี่เขาจัดเป็นคนตัวสูง ขาว พอๆกันกับพี่เดือนเหนือ แต่จะอารมณ์ดีมียิ้มพิมพ์ใจอยู่บนหน้าบ่อยกว่าพี่เดือนเหนือของผม


ขอผมโมเมนิดนึงเนอะ แฮ่ๆๆ



รายนี้ฐานะใช่ย่อยอยู่เหมือนกัน ที่บ้านพี่นักรบเขาทำธุรกิจโรงแรม มีโรงเเรมที่เป็นของครอบครัว มหัทธนโสภณ (มะ-หัด-ทะ-นะ-โส-ภณ) อยู่เกือบทุกภาคของประเทศไทย



ต่อมา 'พี่หมอก หรือนายม่านหมอก  อรรถจิรานนท์' พี่หมอกนักกีฬาประจำโรงเรียน


ผมจำได้ว่าสมัยเมื่อก่อนที่เรียนโรงเรียนเดียวกันพี่เขาชอบเล่นกีฬามาก แต่ตอนนี้ไม่แน่ใจว่าพี่เขายังเอาดีทางนี้อยู่ไหมรูปร่างพี่เขาออกมาในแนวสมส่วนของนักกีฬา สูง หล่ำ ผิวสีแทนนิดๆ พอให้สาวๆได้กรี๊ด ฮ่าๆๆๆ



'พี่แพน หรือนายพนัส  อัศวธาดานนท์' พี่คนนี้ตัวเล็กน่ารัก  ปากนิด จมูกหน่อย ผิวขาวเหมือนนีออน


 จนบางที่ผมก็สงสัยว่าพี่เขากินหลอดไฟเป็นอาหารรึป่าว ฮ่าๆๆ



และก็เพราะแบบนี้แหละ พี่เขาถึงโดนพวกผู้ชายขายขนมจีบให้มากว่าผู้หญิงนะสิ ส่วนที่บ้านพี่เขาเป็นเจ้าของโรงพยาบาลในเครือ 'อัศวธาดานนท์' ทั้งหมดภายในประเทศ



อืมม...อันนี้ก็ดูจะล่ำซำเหมือนกัน



มาที่คนสุดท้ายกันดีกว่า คนนี้ว่าที่แฟนในอนาคตของผมเอง  'พี่เดือนเหนือ หรือนายเหมันต์  อุดมวัฒนเดชากุล' ตระกูลนี่ไม่ต้องพูดให้มากความคือ พี่ท่านรวยมากกกก


ตระกูลเจ้าของอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ในประเทศ รวยติดอันดับต้นๆ ของประเทศ และยังมีธุรกิจส่งออกต่างๆ มากมาย ที่สำคัญเดือนเหนือเรียนก็เก่ง กีฬาก็ดี สรุปแฟนในอนาคตผมดีมากๆ พี่เดือนเหนือเขาเลยได้ฉายาว่า หล่อเพอร์เฟค ไปครองอย่างไม่ต้องสงสัย....







❤❤❤❤





"เห้ย...พวกมึงคนเยอะขนาดนี้วันนี้จะได้กินไหมวะ"


 หมอกพูดขึ้น หลังจากที่พึ่งผ่านเหตุการณ์โรงอาหารแตกมาหมาดๆ



"อือ วันนี้จะได้กินไหมอ่ะ แต่เราว่าพวกนายหาที่นั่งก่อนเถอะ"


 เเพนพูดขึ้นเพราะตอนนี้ที่นั่งก็สำคัญพอๆกับการหาข้าวกินนั้นแหละ หลังจากที่พวกเขายืนมองหากันได้สักพัก



"เห้ยยยย....เจอแล้ว ไปกัน"




แพนพูดขึ้นอย่างดีใจ หลังจากมองหาที่นั่งเจอ ซึ่งโต๊ะที่เขาเจอตอนนี้มีน้องแว่นตัวเล็กนั่งอยู่เพียงผู้เดียว



ลองถามดูก่อนแล้วกันว่าพอจะแบ่งที่ให้นั่งด้วยได้ไหม



เมื่อคิดได้ดังนั้นแพนจึงหันไปดึงมือเดือนเหนือ และบอกให้ทุกๆคนเดินตามมา


......................................................



คนตัวเล็กที่ตอนนี้กระจ่างแล้วว่าเสียงกรี๊ดที่เกิดขึ้นเมื่อสักพักเกิดจากอะไร ก็พยายามไม่สนใจ เพราะพอตัวเองกำลังเหลือบสายตาไปมองทางเดือนเหนือ ก็จะเห็นสายตาคมมองมาอย่างสงสัยทางนี้ตลอด



 หรือเขาไม่ได้มองเราว่ะ....



"กรี๊ดดดด แกพี่เดือนเหนือมองทางฉันอ่ะ แกกกกกก อร๊ายยยย"


"ตายค่ะ....นาทีนี้"


เเละเสียงซุบซิบต่างๆมากมายก็ดังขึ้นรอบๆตัวของน่านน้ำ



เฮ้อ....คนอะไรจะเป็นจุดสนใจได้ขนาดนี้เนี่ย



ไม่ได้ไอ้น่านน้ำ ตื่นเว้ยตื่น...





 แต่เดี๋ยวนะเห้ยยย...นั้นกลุ่มพี่เขาทำไมเดินตรงมาทางนี้ว่ะ



คนตัวเล็กตอนนี้ได้แต่หันซ้ายที ขวาที คือเขาเดินมาทำไมกันอ่ะ หรือมาหาใคร??



แล้วคนทั้งสี่ก็เดินตรงมาหยั่งหนุ่มเเว่นที่นั่งอยู่เพียงผู้เดียวในตอนนี้

"น้องเเว่นครับ คือพวกพี่ขอนั่งด้วยได้ไหม พี่เห็นว่าโต๊ะนี้พอจะแชร์กันนั่งได้ แต่พี่ไม่รู้ว่าเพื่อนน้องมีกี่คนอ่ะ" พี่เเพนพูดจบก็มอบรอยยิ้มพิมพ์ใจกับมาให้ผมอีกหนึ่งดอก


 งื้ออออออ ทำยิ้มได้เจิดจ้าขนาดนี้ว่ะ ผมจึงไล่สายไปที่พี่ๆ ทุกคน จนมาสะดุดกับสายตาคมของร่างสูง



"คือมากันสามคนครับ" ผมตอบกลับพี่แพนไป



งื้อออ เอาไงดีวะ....พวกเทม กับเมฆก็ไม่มาสักที



"เอ่อออ...."




แล้วสวรรค์ก็เมตตาผม....



"มีอะไรน่าน" อยู่ๆเสียงเมฆก็พูดขึ้นมาก่อนที่ผมจะได้ตัดสินใจ


"คือพวกพี่เขาขอนั่งด้วยอ่ะเมฆ" ผมรีบหันไปตอบเมฆทันที


"อืม"


เมฆตอบกลับมาแค่นั้น เป็นอันว่าอนุญาติสินะ



"เชิญพวกพี่ๆนั่งกันตามสบายเลยครับ"


ผมรีบบอกพวกพี่ๆ เขาทันที กลัวเปลี่ยนใจอ่ะ ถึงแม้ว่าจะตกใจที่ได้เจอ 'คนที่แอบชอบ' กระทันหันไปหน่อยก็เถอะ



งื้อออ ยิ่งเห็นใกล้ๆยิ่งหล่อ ความออร่านี้มาจากไหนช่วยบอกน้องน่านคนนี้ที



 ตอนนี้พวกพี่ๆเขาก็หาที่นั่งกันเรียบร้อยแล้วพร้อมกับที่เทมก็กลับมาแล้ว


 แต่ว่าทำไมพวกพี่ถึงเลือกนั่งกันได้ดีขนาดนี้เนี่ยก็จะอะไรล่ะเพราะตอนนี้คนที่นั่งตรงข้ามผมคือ...พี่เดือนเหนือ ของทุกคนน่ะสิ



แต่แล้วจู่ๆ เหมือนสวรรค์จะกลั้นแกล้งผมอ่ะ



"เป็นอะไร...ตัวเล็ก" เสียงทุ้มนุ่มของคนที่นั่งตรงข้ามผมพูดขึ้น


จะไม่ให้พี่เขาถามผมแบบนี้ได้ยังเพราะตอนนี้ผมเอาแต่จ้วงข้าวผัดหมูเข้าปาก เหมือนกับกลัวว่าข้าวในจานจะโดนแย่งกินนะสิ



เพราะพี่นั่นแหละทำผมเขิน ใครให้พี่มานั่งตรงหน้าผมเล่า



แล้วมาเรียก...ตัวลงตัวเล็กอีก ทำให้หน้าผมยิ่งร้อนเข้าไปกันใหญ่



"ค่อยๆ กิน"


จากเสียงทุ้มนุ่มๆ ตอนนี้มันกำลังแปรเปลี่ยนเป็นเสียงดุของคนตรงหน้าเรียบร้อยแล้ว



"คะ...ครับ"


จะตะกุกตะกักทำไมวะไอ้น่านนนน เดี๋ยวพี่เขาก็สงสัยหรอก ใจเย็นไว้น่านน้ำ



'ใจเย็นหนอ'


'สติหนอ'


ผมกำลังพยายามเรียกสติตัวเองอยู่ ผมยังไม่อยากโดนพี่เดือนเหนือจับได้ตอนนี้ และไม่พร้อมโดนเกลียดด้วย






.............................................................



    ร่างสูงกำลังนั่งมองคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ตรงข้ามกันพร้อมกับยกยิ้มมุมปากขึ้นมาไม่รู้ตัว นึกขำตัวเองเหมือนกันว่า


'ทำไมคนตัวเล็กถึงเขินได้น่ารักแบบนี้...



เดี๋ยวนะ! นี่เขาชมผู้ชายน่ารักเหรอ



ขนาดแพนเพื่อนในกลุ่มเขาที่มีขนาดตัวพอๆกันยังไม่คิดจะชมมันน่ารักสักนิด ทำไมนะเหรอไอ้แพนมันไม่ได้น่าทะนุถนอมขนาดนั้นะสิ หึ...



แต่จะว่าไปคนตัวเล็กข้างหน้านี่ก็หน้าคุ้นๆนะผมว่ามันเหมือนกับ...กระต่ายน้อยในความทรงจำของผม



 แล้วแก้มนั้นอีกจะแดงไปไหนกัน น่าบีบว่ะ'



             "ชื่ออะไร?"


              ผมถามไอ้ตัวเล็กที่เอาแต่ก้มน่างุดๆนั่น



             น้องมันกลัวจานข้าวมันวิ่งหนีเหรอว่ะ จ้องขนาดนั้น



              "......." เงียบ อะไรคือการช้อนตามองแล้วเอียงคอเหมือนหมาสงสัยว่ะ


              "เฮ้อ...ผมถามว่าคุณน่ะชื่ออะไร ตัวเล็ก"   
             



              ร่างสูงถอนหายใจออกมาก่อนที่จะเอ่ยถามคนตัวเล็กที่เอาแต่ก้มหน้าไม่ยอมมองหน้ากันสักที แถมแก้มนั้นเริ่มจะแดงขึ้นมาอีกระลอกแล้ว



              "อะ...อ่อ ชะ...ชื่อ น่านน้ำ ครับ"
           

             เดือนเหนือเมื่อได้คำตอบแล้วก็ทำเพียงพยักหน้าเท่านั้นก่อนจะกลับมาสนใจจานข้าวของตนเองบ้าง



             ขนาดชื่อยังเหมือนกันเลย...

.

.

.

.

 



              ตลอดเวลากินข้าวของน่านน้ำ มันเหมือนมีคนมองอยู่ตลอดเวลา


             ก็ใช่นะสิ!



            พอเขาเงยหน้าขึ้นมาก็เจอกับสายตาคมๆ ดุๆ ของคนที่นั่งตรงข้ามกันตลอดไม่รู้จะจ้องอะไรกันขนาดนี้



            คือทุกคนเคยเป็นเหมือนผมไหมเวลาเจอคนที่ชอบแล้วเขาจ้องเรา หรืออยู่ใกล้ๆกับเรามันจะทำเราเกิดอาการประหม่าขึ้นมาทันที



            แล้วคิดดูสิยิ่งตอนที่เสียงทุ้มๆ นั้นถามชื่อผมอีกนะ ผมถึงกับงง เบลอกันเลยทีเดียวล่ะ



                "หึ..."  อะไร คือการยกยิ้มมุมปากพร้อมกับหัวเราะนั้นล่ะ


                โอ๊ยยยย ใจไอ้น่านนนน ไปหมดแล้ว



                นี่แค่พี่เขายิ้มนิดยิ้มหน่อยมึงจะหลงเขาไม่ได้นะ อย่าเชียวไอ้น่านน้ำ ห้ามติดกับ...



                 "ตัวเล็ก....เป็นอะไรทำไมทำหน้าแบบนั้น"
                 

                  ร่างสูงตรงหน้าถามขึ้นอีกครั้ง หลังจากที่มองท่าทางเหมือนคนตีกับตัวของคนตัวเล็กข้างหน้า

 

                 "เป็นอะไร...น่าน" เสียงเมฆครับ


                 สงสัยมันจะงง ที่อยู่ดีๆพี่เดือนเหนือ เขาถามผมขึ้นแบบนั้น มันเลยหันมาสนใจผมแทนจากตอนแรกที่มันมัวแต่ฟังไอ้เทม กับพี่แพนโม้กันอยู่ ฮ่าๆ

                  "ปะ...เปล่า ไม่ได้เป็นอะไร"


                  ผมหันไปตอบเมฆพร้อมกับเหลือบมองพี่เดือนเหนือ ที่ตอนนี้พี่เขาเอาแต่นั่งจ้องหน้าผมอยู่ครับ



                 เออพี่...ถ้าจะจ้องขนาดนี้สนใจรับน้องน่านน้ำคนนี้เป็นแฟนไหมครับ ฮ่าๆๆๆ



                  แต่ดูเหมือนตอนนี้ผมควรเอาตัวเองให้รอดก่อนนะ ถึงแม้ตอนนี้เมฆมันจะไม่สนใจผมแล้วก็ตามแต่คนตรงหน้าผมนี่สิ คืออะไรพี่ทำไมต้องนั่งจ้องกันขนาดนี้...



                  มีอะไรติดหน้าผมหรอวะ



                   "ทำไม ไม่ตอบล่ะ"


                  ไม่ตอบ...ไม่ตอบอะไรพี่เเกวะ เมื่อกี้ว่าตอบแล้วนะ



                   "อ่อ พะ...พี่" ผมกำลังจะถามถึงประโยคเมื่อกี้


                   "เหนือ ไปกันเถอะใกล้เวลาเข้าเรียนแล้ว"


                   เสียงพี่แพนดังเเทรกขึ้นมาก่อน และพร้อมกันกับเจ้าตัวที่เอามือมาเขย่าไหล่พี่เดือนเหนือ ก่อนที่ผมจะได้ตอบคำถามของพี่เขา



                  "อืม.."


                  พี่เดือนเหนือตอบแค่นั้น ก่อนจะลุกขึ้นพร้อมกับนำจานข้าวของตัวเอง แล้วก็ของผมไปถือไว้



                 เห้ยยย...จานข้าวผมมมมม



                  "อ่อ พี่เดือนเหนือครับ อันนั้น"


                  ผมชี้ไปทางจานข้าวตัวเองที่ตอนนี้มันไปอยู่ให้มือของร่างสูงเรียบร้อยแล้ว



                  "เก็บให้"


                  พี่แกพูดแค่นั้นก่อนเดินออกไป พร้อมกับผมที่ทำหน้างง



                  อะไรของพี่วะ



                 จึกๆ



                  "นี่ๆๆ" แรงสะกิดไหล่ของผม ทำให้ผมค่อยๆ หันหน้าไปมองตามแรงนั้น


                "กูเห็นนะ ไอ้น่าน มึงช่วยเก็บอาการหน่อย แล้วมึงก็อย่านึกนะว่าที่กูนั่งคุยกับพวกพี่ๆเขาแล้วกูจะไม่ได้สนใจมึงน่ะ ระวังบ้างสิ" ไอ้เทมครับมันเอ่ยเตือนผม


                แล้วถ้าทุกคนถามว่ามันรู้เรื่องที่ผมชอบพี่เดือนเหนือได้ไง



                 และถ้าให้บอกจริงก็คือเทมมันรู้เรื่องที่ผมชอบพี่เดือนเหนือเขานั้นแหละครับ...



                 จะว่าเทมมันรู้ทุกอย่างก็นะ เพราะมันกับผมคบกันมาตั้งนาน แถมเทมมันยังคอยอยู่เคียงข้าง คอยเป็นกำลังใจให้ แล้วก็ได้มันเนี่ยที่ค่อยช่วยยุให้ผมไปสารภาพรักกับพี่เขา แต่มันคงอาจจะมีวันนั้น....



                  ถ้าผมไม่ไปเจอเหตุการณ์บ้างอย่างเขาซะก่อน ......






...........................................................................






 ตอนนั้นผมอยู่ม.4 เทอม 2 ครับ ช่วงเวลาบ่ายๆของวันนั้น ผมกับเทมกำลังปรึกษากันเรื่องที่จะไปเข้าค่ายอบรมธรรมะช่วงปิดเทอมกัน


 ใจจริงผมไม่ค่อยชอบกิจกรรมแบบนี้เท่าไหร่ เพราะผมคิดว่ามันดูจะสะสมแต้มบุญเกินไป



 ก็แบบผมไม่ใช่คนชอบเข้าวัดขนาดนั้นอ่ะ ฮ่าๆๆๆ แล้วอยู่ดีๆไอ้เทมมันก็วิ่งออกไปจากห้องครับ อะไรของมันเดี๋ยวผลุบเดี๋ยวโผล่

.

.

.

.

.



"น่านๆๆๆ"


ว่าเเล้วไง...เสียงเทมมันตะโกนมาจากหน้าประตูครับ คือที่ตัวมึงติดโทรโข่งไว้หรอว่ะ เสียงนี่มาก่อนตัวอีก



"มีอะไรวะเทม ตะโกนมาซะกูสะดุ้งเลย แล้วเมื่อกี้มึงรีบวิ่งไปไหนมา" ผมถามเทมมันครับ


"เเฮ่กๆๆๆ ....เมื่อกี้กูออกไป...แฮ่กๆๆ เข้าห้องน้ำมา"


ดูมันครับแทนที่จะหยุดพักหายใจก่อนทำไมรีบอะไรขนาดนั้น



"เทม กูว่ามึงพักหายใจก่อนไหม กูเหมือนจะฟังมึงพูดไม่รู้เรื่องแล้วเนี่ย" ผมรีบบอกมันครับ พร้อมกับหยิบสมุดมาโบกให้มันอีกแรง


"กูต้องรีบบอกมึง....เรื่องของพี่เดือนเหนือของมึงอ่ะ เมื่อกี้กูไปเข้าห้องน้ำใช่ไหม กูเห็นพี่นาวาดาวเต้นของโรงเรียนอ่ะ กำลังจะไปสารภาพรักกับพี่เดือนเหนือของมึง" เทมมันรีบพูดรัวๆมาให้ผมเลยครับ




พี่นาวาที่เทมมันพูดถึงเขาอยู่ม.5 เป็นผู้ชายครับ



 แต่หน้าพี่เขาหวานมากๆ ตัวเล็กๆ ขาวๆ ปากแดงๆ หน้าตาจิ้มลิ้ม และที่สำคัญเป็นที่สนใจของผู้ชายในโรงเรียนผมมากครับ โดนจีบหัวกระไดไม่เคยเเห้งเลยครับ แต่มันน่าเเปลกนะครับ ไม่ว่าจะมีผู้ชายคนไหนมาจีบพี่เขาๆ ก็ไม่เคยสนใจเลย





จนได้มาฟังเรื่องที่เพื่อนผมบอกเนี่ยแหละครับ ผมถึงได้รู้ว่าพี่นาวาก็ชอบพี่เดือนเหนือเหมือนกัน



ถึงว่าตอนผมแอบมองพี่เดือนเหนือ แล้วพี่นาวาเดินผ่านหน้าพี่เขาถึงได้ดูเพ้อฝันขนาดนั้น....แต่เดี๋ยวนะนี้ผมมัวแต่เพ้อเจ้ออะไรอยู่ว่ะเนี่ย พี่นาวากำลังไปสารภาพรักพี่เดือนเหนือ



สารภาพรัก.....


พี่นาวา....


พี่เดือนเหนือ.....ไม่ๆๆ ไม่ได้ต้องไปด่วน


"เห้ยยยย มึงไปทางไหน? พี่เขาอยู่ทางไหนมึง" ผมนี่รีบกระเด้งตัวเลย




ไม่ได้พี่เดือนเหนืออย่าทำกับน้องน่านแบบนี้ พี่นาวาน่านน้ำคนนี้จองก่อนนะ



 วิ่งสิครับรออะไร....



"ไอ้น่านๆ รอด้วย มึงๆทางนี้"


 ไอ้เทมครับมันรีบกระโดดคว้าเเขนผมไว้เพราะผมกำลังวิ่งไปผิดทาง



ตอนนี้ผมกับไอ้เทมค่อยๆเดินเลาะข้างกำแพงห้องน้ำมาจนถึงสวนข้างๆที่ติดกับลานจอดรถครับ เดินเลยสวนไปก็จะเป็นโรงยิมที่เอาไว้ให้นักเรียนซ้อมกีฬากัน ตอนนี้ผมกันไอ้เทมกำลังยืนชะเง้อคอมองกันอยู่หน้าประตูโรงยิมครับ

 

"ไอ้น่านเอาไงต่อว่ะ นั้นไง! พี่นาวา"


ไอ้เทมมันพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปทางพี่นาวาที่ถือช่อดอกกุหลาบสีแดง ช่อโต กำลังเดินตรงไปหากลุ่มของพี่เดือนเหนือที่ตอนนี้กำลังเล่นบาสอยู่ที่สนาม ผมที่ยืนแอบมองเหตุการณ์ต่างๆอยู่นั้น ถึงกับรู้สึกโหว้งๆ แปลกๆเลยล่ะ





พี่นาวาเดินไปหยุดอยู่ตรงข้างสนามพร้อมกับส่งยิ้มไปให้ร่างสูง ที่ตอนนี้ใส่ชุดกีฬาแขนกุด สีดำ มีเหงื่อชุ่มเล็กน้อยที่เกิดจากการเล่นบาสเมื่อสักครู่ และกำลังวิ่ง เยาะๆ ไปหาคนตัวเล็กที่อยู่ข้างสนาม โดยรอบๆ ตอนนี้มีเสียงกรี๊ดกันเบาๆ



"ไอ้น่าน มึงเข้าไปกันเลยไหม กูอยากรู้ว่ะ อะ...ไอ้น่าน" ไอ้เทมมันสะกิดผมครับ




แต่ตอนนี้ผมทำอะไรไม่ถูกแล้วครับ เพราะสายตาผมตอนนี้มันอยู่ที่คนสองคนในโรงยิม



ร่างสูงเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าคนตัวเล็กที่ตอนนี้ในมือมีช่อดอกกุหลาบ ช่อโตนั้น พร้อมกับยื่นมือที่มีช่อดอกไม้ออกไป ส่วนคนตัวเล็กที่เห็นคนตัวโตรับช่อดอกไม้ไปแล้วก็ได้แต่ยืนบิดไปมา บนแก้มก็มีสีแดงระบายอยู่เล็กน้อย พร้อมกับรอยยิ้มน่ารัก



 

ส่วนใบหน้าของร่างสูงนั้นก็มีรอยยิ้มระบายออกมาเช่นกัน



 ทำไมล่ะ... ทำไมพี่ถึงยิ้มออกมาอย่างมีความสุขแบบนั้น ทั้งๆที่ปกติพี่ไม่ค่อยเป็นคนที่จะยิ้มง่ายอะไรแบบนี้...พี่เดือนเหนือ





ตอนนี้หัวใจผมมันกำลังตีรวนไปหมดแล้ว หรือพี่เดือนเหนือเองก็ชอบพี่นาวาเหมือนกัน พวกเขาสองคนดูเหมาะสมกันดีนะ



คนหนึ่งก็หล่อเพอร์เฟคไปซะทุกอย่าง



ส่วนอีกคนก็ทำอะไรก็ดูน่ารักไปหมด

ใช่...เหมาะสม...
เหมาะ...สม กันมาก อึก!


"นะ...น่าน มึงร้องไห้"


ห๊ะ...ผมร้องไห้หรอ



ทำไมล่ะ...ก็ดีแล้วนี่นาที่เราเห็นคนที่เราชอบเขามีความสุข



แต่เอาเข้าจริงผมไม่อาจจะหลอกตัวเองได้หรอก จริงๆผมกำลังเจ็บ



เหอะ...มึงแค่คนแอบรัก ไอ้น่าน ส่วนพี่นาวาคือคนที่พี่เขากำลังมีความสุข...



"ไอ้น่าน กูว่าเราไปที่อื่นกันเถอะ กูทนเห็นมึงในสภาพนี้ไม่ได้ว่ะ"


"........"


"น่านน้ำ...."
 เทมมันเขย่าแขนเรียกสติผมอีกครั้งครับ ทำไมน่ะเหรอครับ



ก็ผมเอาแต่ก้มหน้า ไม่ยอมพูด ยอมจา กับมันน่ะสิครับ



 ขอกูแปบนึงนะ...เทม



ขอกูตั้งสติแปบนะ ผมได้แต่บอกมันในใจส่วนหน้าผมก็ยังคงก้มมองปลายเท้าของตัวเองอยู่แบบนั้นแต่มีเหรอที่เพื่อนผมมันจะยอม มันเห็นผมไม่โต้ตอบมันก็ออกเเรงฉุดกระชากลากถู ผมออกมาเลยล่ะ

 

"มึงไหวไหม" เทมมันถามผม ตอนนี้ผมกับเทมมาอยู่ลานจอดรถแล้วครับ


"อึก...วะ ไหว มึง" ผมพยายามกลั้นก้อนสะอื้นที่ตอนนี้มันกำลังจุกอกผมอยู่มาก


"งั้นขึ้นรถมึง วันนี้ไปค้างบ้านกูงแล้วกัน พรุ่งนี้ก็วันเสาร์ ไม่ต้องเจอพวกพี่เขา แล้วบอกม๊ามึงด้วย ปุๆๆ" เทมมันบอกผม พร้อมกับตบเบาะฟีโน่คู่ใจของมัน







เวลา 19.00 น.




ตอนนี้ผมมาถึงบ้านไอ้เทมแล้วครับ บ้านไอ้เทมมันก็คล้ายกับบ้านผมแหละครับ เป็นทาวน์เฮ้าส์ สองชั้น  รอบๆบ้านมีสนามหญ้ากว้างพอประมาณเอาไว้ให้ใช้สอย หรือทำกิจกรรมต่างๆ อะ ผมลืมบอกไปไอ้เทมว่าครอบครัวไอ้เทมมันเปิดร้านเบเกอรี่ แล้วมันยังมีพี่น้องด้วยนะครับ


 คือเทมมันมีน้องสาวหนึ่งคน ชื่อว่าทอย ตอนนี้น้องเรียนอยู่ม.3 แล้วครับ ทอยมันน่าตาน่ารักครับ จะว่าไปก็คล้ายๆกันนั้นแหละครับ



แต่ว่าสองพี่น้องคู่นี้เจอกันที่ไรเป็นต้องเถียงกันตลอด เราพักเรื่องน้องสาวไอ้เทมไว้เท่านี้แล้วกันเนอะ ไปเข้าบ้านไอ้เทมกันครับ



"อ้าว...มากันเเล้วหรอเทม น่าน" เสียงแม่เทมเอ่ยขึ้นมา


หลังจากที่พวกผมเดินเข้ามาในบ้าน ตอนนี้แม่กำลังจัดโต๊ะอาหารอยู่ครับ



"สวัสดีครับ แม่"


พวกผมพูดสวัสดีแม่ ก่อนที่ไอ้เทมมันจะขอตัวขึ้นเอาของมาเก็บบนห้องก่อนโดยลากผมมาด้วย



"ไงมึง ตามึงยังแดงๆ อยู่เลยว่ะ"


ไอ้เทมมันบอกพร้อมกับชะโงกหน้าเข้ามาสำรวจดวงตาของผม



"เออ รู้แล้ว...แต่เดี๋ยวก็หายแดง" ผมบอกมันกลับไป


ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนเฟสผมเอง ผมรีบควักมือถือออกมาดูเลยครับ น่าจะเป็นเพจพี่เดือนเหนือที่ผมกดติดตามไว้




#เพจเดือนเหนือหลัวทุกสถาบัน
กรี๊ดดดดดดดดด วันนี้แอดมีข่าวเด็ด ข่าวร้อนมากฝากลูกเพจกันจ้าาาาา ใครที่ตอนนี้กำลังเล็งพ่อเดือนเหนือของเราไว้นั้น จะต้องกินแห้วกันวันนี้แล้วล่ะ ขอกระดาษทิชชู่ให้แอดสักโหลเถอะ ทำไม ทำร้ายจิตใจแอดได้เพียงนี้พ่อคู๊ณณณณณ ไปแอบกิ๊กกั๊กกันตอนไหน คนน้องนี้ก็จะน่ารักอะไรปานนั้น ไม่เป็นไรแอดให้อภัยนะ ใครพร้อมลงเรือ #เหนือนาวา ทางนี้เลยจร้าาา...

(รูปเดือนเหนือรับช่อดอกกุหลาบจากนาวา พร้อมรอยยิ้ม)


@หนูน้อยในดงวาย ฮืออออออ....ร้องไห้แพร็บบบบ แต่ไม่เป็นค่าา เราจะลงเรือลำเดียวกับแอด ใครไม่พายเราพาย#เหนือนาวา


@Nakrob อะไรยังไงคุณชาย @North Heman :)


@หมอกคนเดียว นั้นสิอะไรว่ะ มึงมีแฟนไม่บอกเพื่อนหรอ แต่มึงระวังเขาคนนั้นจะร้องไห้ ขี้มูกโป่งนะเว้ย...@North Heman


ตอนนี้ผมเลื่อนอ่านมาจนเห็นคอมเมนต์ของพี่นักรบ กับพี่หมอกที่เอ่ยเเซวพี่เดือนเหนือ แล้วเขาคนนั้นที่พี่หมอกหมายถึงใครล่ะ... แล้วผมก็เลื่อนอ่านอีกสักพัก


@เจ้าหญิงงงงง งื้ออออ อะไรกัน ทำไมพี่เดือนเหนือทำแบบนี้ ทำเราใจร้าวมากกก เเต่เราขอลงเรือด้วยนะแอด เราให้อภัยเพราะพี่นาวาน่ารัก #เหนือนาวา


และก็มีคนมาคอมเมนต์อีกบลาๆๆๆๆ แต่ส่วนมากจะมีแต่คนยินดี กับพี่เดือนเหนือ และพี่นาวา กันซะส่วนใหญ่ เลยทำให้ผมรู้สึก...


รู้สึกว่า...


ผมรู้สึกว่าเหมือนขอบตาจะเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมา ผมกำลังจะร้องไห้อีกแล้วสินะ


น่านน้ำแกต้องดีใจกับพี่เขาสิว่ะ! พอๆ เลิกคิด



คืนนั้น....ไม่สิต้องบอกว่าหลังจากเหตุการณ์นั้นผมพยายามที่จะไม่สนใจมือถือ ตัดขาดจากเรื่องของพี่เดือนเหนือในโซเซียลต่างๆ



 แต่ผมก็ยังไม่เลิกแอบมองพี่เขาหรอกนะ ผมก็ยังยอมตื่นขึ้นมาแต่เช้านั่งรถเมล์มาดักมองพี่เขาก่อนที่จะไปเข้าแถวเหมือนเดิมทุกวัน หรือแม้แต่เวลาพักเที่ยงที่จะต้องเจอพี่นาวาคอยนั่งอยู่ข้างๆพี่เดือนเหนือตลอดก็ตาม....



ผมก็ขอเป็นคนที่แอบมอง แอบชอบพี่เขาอยู่ในมุมๆนี้ดีกว่า ผมยังไม่อยากรีบปวดใจมากกว่าตอนนี้แน่ๆ......











TBC.





..................................................




   









ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1809
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤
«ตอบ #5 เมื่อ11-06-2020 12:54:44 »

 :3123:
 :กอด1:

ออฟไลน์ Naree1734

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤
«ตอบ #6 เมื่อ12-06-2020 11:15:04 »

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฎ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฎข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฎข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

ออฟไลน์ Naree1734

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤
«ตอบ #7 เมื่อ12-06-2020 11:20:17 »

 ตอนที่ 3


    "น่าน...น่านน้ำ"


   "ห๊ะ!!...ไงๆ"


    ผมรีบขานเมฆทันที เฮ้อ...เมื่อกี้ไปนึกถึงเรื่องที่ผ่านมาแล้วทำไมว่ะ พอๆ ไอ้น่าน เลิกคิด!



   "มึงเป็นอะไรน่าน" เสียงเทมถามผมครับ


   "เหม่อ อะไร หรือว่า..." เทมพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับเอามือปิดปาก และทำหน้าตกใจ




    ดู๊ดูๆๆ มันทำท่าครับ กระตุ้งกระติ้งจริงๆเลย วอนโดนถีบแล้วไอ้ห่าเทมมมมม



   "หรือว่าอะไร ห๊ะ ไอ้เทม...พูดดีๆนะเว้ย กูว่ากูไปเรียนดีกว่า คุยกับมึงแล้วปวดหัว" ผมนี่โมโหกลบเกลื่อนพร้อมกับเดินหนีเลยครับ




    ใจก็กลัวเดี๋ยวไอ้เมฆจะสงสัยว่าผม กับไอ้เทมคุยกันเรื่องอะไรกัน



      อ่อ..ผมยังไม่ได้บอกสินะว่าเมฆมันไม่รู้เรื่องผมชอบพี่เดือนเหนือ และผมยังไม่พร้อมที่จะให้มันซักไซร้ผมตอนนี้ครับ



       เพราะผมไม่รู้จะหาคำตอบอะไรมาให้มัน ตอนนี้ขอเอาตัวรอดก่อนดีกว่าครับ...




       เวลา 15:30 น.


       "วันนี้ พอแค่นี้นะนักศึกษา แล้วก็อย่าลืมงานที่อาจารย์สั่งพวกเธอด้วย ขอให้ส่งอาจารย์ภายในวันพุธหน้านะ" เสียงดุๆ ของอาจารย์สาววัยกลางคนพูดบอกนักศึษาภายในคลาสของเธอก่อนจะหมดคาบเรียน


    "ครับ/ค่ะ" นักศึกษาขานรับอาจารย์ก่อนจะเริ่มเก็บสัมภาระแล้วแยกย้ายกันเดินออกจากห้องไปกันหมดแล้ว





    ตอนนี้น่านน้ำเลิกเรียนแล้ว แต่พวกเขายังคงนั่งกันภายในห้องเรียนอยู่ ก่อนที่เพื่อนตัวเล็กข้างๆเขาจะเอ่ยขึ้นมาก่อน


     "น่าน มึง...เราไปร้านขนมหน้าม. กันป่ะ" เทมเอ่ยชวนน่านน้ำ


       จะว่าไปแล้วผมกับมันก็ชอบอะไรเหมือนๆกัน เทมมันชอบขนมหวานผมก็ชอบถ้ายิ่งเป็นไอศครีมนะไม่ต้องพูดถึงเลย



         มันคือของโปรดของพวกผมสองคนเลยแหละ แค่คิดก็ฟินแล้วอ่ะ อยากกินจัง....



    "เออ ไปดิ ยังไงวันนี้ก็ไม่รีบไปไหนอยู่แล้ว"


     

    ผมตอบไอ้เทมมัน เพราะปกติวันศุกร์แบบนี้ผมจะต้องรีบกลับบ้าน ก็แหม่ ผมคิดถึงคุณนายที่อยู่ที่บ้านโน่นน่ะ



           "แล้วเมฆ จะไปด้วยกันไหม?" ผมหันไปถามเมฆ


           ทุกคนไม่ต้องแปลกใจนะว่าทำไมผมถึงพูดกับเมฆแตกต่างจากเทม เพราะเมฆมันไม่ค่อยพูดคำหยาบกับผมเท่าไหร่



     ตั้งแต่จำความได้เป็นเพื่อนกันมานะขนาดไอ้เทมมันทั้งกุมึง ด่าเมฆมันสารพัด มันยังไม่ตอบโต้กลับมาเป็นคำหยาบสักคำ แถมอาจจะเพราะว่ามันเป็นคนไม่ค่อยพูดด้วยล่ะมั้งและมีอีกอย่างที่ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจอีกแหละว่าทำไมสาวๆ ถึงชอบเข้าหามันนัก



         เฮ้อ... หรือสาวๆจะชอบคนพูดน้อยกัน ฮ่าๆ แต่จะว่าไปเมฆก็หล่อนะ แต่น้อยกว่าผมอยู่ดี ฮ่าๆ

    "อืม...ไปสิ" เมฆตอบกลับมาเท่านั้น ไม่เข้าใจว่ามันจะประหยัดคำพูดอะไรขนาดนั้น


    "โอเคๆๆ ดีลลลลล ปะ...ไปกัน เร็วไอ้น่าน" เทมมันพูดก่อนลุกขึ้นไปคว้าแขนเมฆให้ลุดตามมัน ก่อนจะกวักมือเรียกผมยิ่กๆ


    "เออๆ แปบดิ ใจร้อนจังมึงเนี่ย" ผมพูดเสร็จก็รีบเก็บของแล้วรีบตามสองคนนั้นไป แหม่! เทมพอมีคนตามใจหน่อยนี่รีบเลยนะมึง...
   




ตอนนี้พวกผม เทม และเมฆ มาถึง 'ร้านมุมหวาน' ร้านขนมหน้าม. เรียบร้อยแล้ว


แต่ว่าพวกผมยังไม่ได้ที่นั่งกันเลยครับ วันนี้ที่ร้านคนเยอะมาก สงสัยจะเป็นวันศุกร์ด้วยมั้ง แต่ว่าพวกผมเคยมาวันศุกร์กันนะ ก็ไม่เห็นที่นั่งมันจะมีคนจับจองกันขนาดนี้



        "ทำไมคนเยอะว่ะ" เสียงเทมมันบ่นครับ


        คิดเหมือนผมเลย แค่ผมยังไม่ทันพูด เรื่องบ่นนี่ต้องยกให้ไอ้เทมมันครับ ฮ่าๆๆๆ



       "อือ นั้นดิว่ะ....เขามีแจกของฟรีกันรึไง" ผมพูดออกมา


       คนมันเยอะมากจริงๆครับ แล้ววันนี้จะได้กินไหมเนี่ย



         ทำไมวันนี้ต้องเจอคนเยอะทั้งวันด้วยว่ะ เมื่อเที่ยงก็ทีล่ะ เฮ้อ...น้องน่านเพลียครับ



      "โอ๊ะ!! พวกมึง กูว่ากูเจอที่ให้พวกเรานั่งแล้ว" เทมมันพูดเสร็จก็จัดการลากผมกับเมฆให้เดินตามมันทันทีครับ


       ใจเย็นไหมเทม...เดี๋ยวแขนเพื่อนหลุด



       "เห้ยยยยย....เทม มึง" ผมถึงกับดึงแขนไอ้เทมไว้เลยล่ะครับ ก็ที่นั่งที่มันว่าคือโต๊ะที่อยู่ติดกับพวกพี่เดือนเหนืออ่ะ




       'ทำไมบทจะเจอก็เจอบ่อยจังว่ะ'





       ผมได้แต่คิดในใจ ผมมองกลุ่มคนที่อยู่ตรงหน้าครับ เหมือนพวกเขากำลังนั่งทำงานกลุ่มกันอยู่นะครับ มีพี่เดือนเหนือ พี่นักรบ พี่แพน พี่หมอก แล้วก็พี่ผู้หญิงนั่งอยู่ข้างพี่เดือนเหนือสองคนครับ



      "อะไรของมึง น่าน" เทมมันหันมาดุใส่ผมครับ แค่นี้ต้องดุด้วยหรอว่ะ


      "มึงจะไปนั่งตรงนั้นจริงๆ หรอ" ผมพูดพร้อมกับชี้ไปตรงนั้น เทมมันก็มองตามมือผมไปครับ


     

      แต่ผมว่าไอ้เทมมันต้องคิดอะไรแผลงๆ แน่ๆ เพราะตอนนี้หน้ามันนี่ยกยิ้มมุมปากเหมือนตัวร้ายในละครเลย...



     "ใช่ ปะ ไปกัน...กุอยากกินขนมจะแย่แล้วน่าน"


      มันไม่ฟังผมเลยครับ ไอ้เทมตอนนี้มันรีบเดินนำผมกับเมฆไปที่โต๊ะ



      โอ๊ยยย ไอ้เทมมึงจะทำแบบนี้ไม่ได้นะโว้ยยย หัวใจกูยังไม่พร้อม เมื่อกลางวันหัวใจกูก็จะวายทีนึงแล้วนะ.....



     เหอะ...เเล้วผมจะทำอะไรได้ครับ ต้องเดินตามมันไปน่ะสิ ผมพยายามเดินให้ตัวหลีบที่สุด


       'สาธุ...อย่าเห็นน้องน่านเลยนร้าาา'


        ผมได้แต่ภวานาในใจขออย่าให้กลุ่มพี่เดือนเหนือเขาเห็นพวกผมเลยเถอะ ผมไม่พร้อม หัวใจผมก็ยังไม่พร้อมอ่ะ ฮือๆๆๆ



      ครืน ครืน...


      เสียงพวกผมลากเก้าอี้ออกมานั่งเองครับ ผมนั่งข้างไอ้เทม ส่วนเมฆนั่งอยู่ตรงข้ามผมครับ


       ส่วนมุมที่พวกผมนั่งเป็นเหมือนโซนที่เอาไว้ให้นักศึกษาเข้ามานั่งติว หรืออ่านหนังสือกันซะมากกว่าครับ เพราะดูสงบกว่าตรงมุมอื่นๆ ของร้าน มุมนี้จะมีชั้นหนังสือให้ด้วย ที่นั่งก็จะจัดคล้ายร้านคาเฟ่ขนมหวานทั่วๆไป และที่สำคัญมุมนี้มีแค่สองโต๊ะ



         ฝั่งหนึ่งทางซ้ายมือพวกผมคือกลุ่มของพี่เดือนเหนือ ส่วนอีกโต๊ะคือโต๊ะที่พวกผมนั่งนั่นเอง ผมเลยแอบมองกลุ่มพวกพี่เขานิดนึง แล้วผ่อนลมหายใจออกมา



         ฟู่ววว...ดีนะที่ไม่เห็น



    "สวัสดีค่ะ ลูกค้าจะรับอะไรดีค่ะ"


     ตอนนี้มีน้องพนักงานผู้หญิงน่าจะเป็นนักเรียนมาทำงานพาร์ทไทม์เข้ามาพร้อมกับยื่นเมนูให้พวกผม พวกผมรับเมนูจากน้องมาก่อนจะไล่หาสิ่งที่อยากกินกันครับ



    "ขอช็อคโกแลตปั่น กับเค้กช็อคโกแลตครับ" ผมสั่งเมนูที่ผมอยากกินมากกกก ในตอนนี้ ผมมันพวกทาสช็อคโกแลตน่ะครับ


   "ผมชาเขียวปั่น เอาวิปด้วยนะ แล้วก็เค้กฟองดูว์ชาเขียวด้วย แล้วก็...."


    "เทม...มันเยอะไปแล้ว"


     

     เสียงเมฆพูดแทรกเทมก่อนที่มันจะสั่งเพิ่มครับ ทุกคนดูเทมมันสั่งสิครับ



       แค่นั้นก็จะไม่รู้ว่าเอาไปไว้ตรงไหนแล้วล่ะครับ ดีเเล้วที่เมฆมันเบรกไว้ทันไม่งั้นทุกอย่างจะตกมาที่พวกผม ไม่ไหวอ่ะครับ



    "เออ แค่นี้ก็ได้ ชิ"


        ดูมันครับ งอนเรื่องนี้พวกกูไม่ง้อมึงนะ ตอนนี้หน้าไอ้เทมมันมุ่ยไปเรียบร้อยแล้วครับ โดนขัดใจนิดหน่อย ฮ่าๆๆๆ สม....



    "อเมริกาโน่เย็น"
 

 

    เอิ่ม...นี้ก็สั่งได้กระชับและประหยัดคำพูดดีจริงๆ เมฆมันเป็นพวกไม่ค่อยถูกกับของหวานครับ แต่มันก็ดีนะเวลาพวกผมลากมันมาทีไรไม่เคยบ่น หรือปฏิเสธพวกผมเลย นอกจากว่ามันจะมีธุระเท่านั้น



         เมื่อทุกคนสั่งเมนูที่ต้องการเรียบร้อยแล้วน้องพนักงานก็เดินกลับไปทำออเดอร์แล้วครับ



           เฮ้อ...ว่าไปแล้วผมอยากหันไปส่องพี่เดือนเหนือจังว่าตอนนี้ทำอะไรอยู่...



     "มึง กูรู้นะว่ามึงจะหันไปมองพี่เขานะ" ไอ้เทมมันเอนตัวมากระซิบกับผมครับพร้อมกับเหลือบสายตามองเมฆเป็นระยะ เมฆมันก็ไม่ได้สนใจพวกผมหรอกครับ
 

        เพราะกำลังเล่นเกมอยู่



     "ขอกูมองนิดมองหน่อยไม่ได้หรอว่ะ" ผมกระซิบตอบกลับไอ้เทม


         เออ...ได้เทมได้ กูไม่มองก็ได้เชอะ!



     "เป็นอะไรกัน?" เสียงเมฆมันพูดขึ้นมาครับ


     มันเงยหน้าขึ้นมาจากมือถือ คงสงสัยมานานแล้วว่าผมกับไอ้เทมกระซิบกระซาบอะไรกัน



      "ไม่มีอะไรเมฆ" ผมได้แต่ตอบและยิ้มแหย่ๆไปให้มัน


       กูขอโทษเมฆ กูยังไม่พร้อมนะเมฆ เดี๋ยวกูพร้อมเมื่อไหร่กูจะเล่าให้มึงฟังทุกอย่าง และทุกเรื่องเลย ผมได้แต่ขอโทษเมฆมันในใจ



    "อืม" ดูมันตอบกลับมาแค่เนี่ย


     แล้วเมฆก็หันไปสนใจเกมในมือถือของมันต่อ พวกเราก็นั่งรอขนมกับน้ำกันต่อไป



       วันนี้กว่าจะได้กินนานชัวร์คนอย่างกับหนอนแบบนี้ ไม่รู้ทำไมคนเยอะ



        เอ๊ะ!!! หรือว่าจะเป็นเพราะพี่เดือนเหนือมา

   
         ติง!



         เสียงแจ้งเตือน พร้อมกับแรงสั่นของมือถือ ผมรีบหยิบมันขึ้นมาดูทันที







    #เพจ CuteBoy มหาลัย




     อร้ายยยย วันนี้ลมอะไรหอบคนหล่อให้เข้าร้านขนมคร้าาาา ปกติหาตัวจับอยากมว้ากกก เลยมีลูกเพจใจดีถ่ายรูปพ่อเดือนมหาลัย 'พี่เดือนเหนือ' วิดวะปี 3 มาให้พวกมายกเเถวนี้ยลโฉม ให้ชื่นฉ่ำหัวใจกันบ้าง หล่อจริงอะไรจริงพ่อคู๊ณณณ


     (รูปกลุ่มของเดือนเหนือในร้านขนม)


 45,659 like


       และผมก็รู้สาเหตุแล้วครับว่าทำไมวันนี้คนถึงเยอะ โห้ววว...ยอดกดไลค์เยอะมาก


        คือผมพึ่งรู้ว่าพี่เดือนเหนือเขาจะมีคนสนใจเยอะขนาดนี้ แค่ผมไม่ได้ส่องโซเชียลที่เกี่ยวกับพี่เขามาสองปีเองนะ



          ตั้งแต่เหตุการณ์วันนั้น จะว่าไปแล้วผมก็รู้สึกเหมือนตัวเองยิ่งห่างไกลพี่เขาเข้าไปทุกทีเลย น้องน่านเศร้าจัง...



    "น่านเป็นอะไร ทำไมทำหน้าแบบนั้น" เมฆถามผมครับ พร้อมกับชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ผม


     เดี๋ยวนะ...ผมทำหน้าแบบไหนวะ หรือผมจะแสดงสีหน้ามากเกินไปว่ะ



    "อ๊ะ!!! ปะ ป่าวๆ" ผมรีบเอนตัวหนีเมฆก่อน ที่หน้ามันจะเข้ามาใกล้ไปมากกว่านี้


    "หึๆๆ" เมฆมันขำอะไรว่ะ




    ปึง!!!!


    เห้ยยยย...เสียงอะไรว่ะ ตกใจหมดเลย




     ผมรีบหันไปตามเสียงนั้นเลยครับ เหมือนมันดังมาจากโต๊ะของพวกพี่เดือนเหนือนะ แต่แล้วผมก็ต้องสะดุ้งกับสายตาคมๆ ดุๆ ที่จ้องกลับมา ผมรีบหลบสายตาคู่นั้นทันที ตอนนี้เองเมฆมันกลับไปนั่งดีๆแล้วครับ



    "เหนือ!!! มึงเป็นอะไรเนี่ย กูสะดุ้งเลย" เสียงพี่นักรบโวยวายใส่พี่เหนือครับ แต่มีเหรอที่พี่เขาจะสนใจ ก็เขาเอาแต่นั่งจ้องหน้าผมอยู่นั้นแหละ


     "ตัวเล็ก...มานี่" ห๊ะ หาา พี่เดือนเหนือเขาเรียกผมหรอ ผมก็ได้แต่หันซ้ายหันขวาว่าเขาเรียกผมรึป่าว คงไม่หรอกมั้ง...แต่มันก็มีโต๊ะผมกับพี่เขาเท่านั้นนี่หว่า แล้วพี่เขาก็เคยเรียกผมแบบนั้น แต่...แล้วทำไมอยู่ๆพี่เขาก็เรียกผมล่ะ
     จึกๆๆๆ
     "น่าน...พี่เขาเรียกมึงนั้นแหละ" ไอ้เทมมันสะกิดไหล่ผม พร้อมกับชี้ไปที่กลุ่มพี่เดือนเหนือ พอผมหันกลับมองตามมือมันเท่านั้นแหละ พวกพี่เขาก็หันมามองผมกันเป็นตาเดียวหมดแล้วอ่ะ งื้ออออออ แล้วน้องน่านจะทำยังไง

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,



ผมค่อยๆลุกขึ้นแล้วเดินไปที่โต๊ะอีกฝั่งของโซนนี้ ฮืออออ ทำไมมองน้องน่านกันอย่างนั้นล่ะ ตอนนี้ยิ่งผมเดินเข้ามาใกล้โต๊ะพวกพี่เขาเท่าไหร่ก็พบกันสายตาพวกพี่ๆ เขามองกันอย่างสงสัย สายตาพี่หมอกแบบเฮ้ยยย....มันคืออะไร พี่แพนสายตาแบบกรุ่มกริ่มอ่ะ แล้วนั้นพี่จะยิ้มทำไมครับพี่นักรบ พร้อมกับมีสายตาไม่พอใจของพี่ผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้างๆพี่เหนือ หืออออ ถ้างับหัวผมได้พี่เขาคงงับแล้ว จนสุดท้ายมาสะดุด จึก! กับสายตาคมๆ ดุๆ ของร่างสูงนี่เเหละ.... นะ น่ากลัววว
"พะ...พี่ ระ...เรียกผมหรอครับ" โอ๊ยยย มึงจะติดอ่างทำไมเนี่ยไอ้น่าน อย่าไปกลัว อย่ากลัว กับผีสิ หน้าโหดมาขนาดนั้น พวกเขากับเพื่อนทำอะไรให้พี่เดือนเหนือไม่พอใจหรือป่าวว่ะ
"อืม..." อะไรคือ อืม?
"...." เงียบ ผมไม่รู้จะพูดอะไรอ่ะ พี่เขาตอบมาแบบนี้ผมก็ไปไม่เป็นเลยสิ
"มานี่" พี่เดือนเหนือเขาสั่ง พร้อมกับชี้ให้ผมไปยืนข้างหน้าเขาครับอะไรพี่ ผมไม่อยากหัวใจวายนะ ไม่ไปหาได้ไหม...ไม่ได้สินะมองแรงขนาดนี้ ผมค่อยๆ เดินเข้าไปหยุดอยู่ตรงที่ๆพี่เดือนเหนือเขานั่งอยู่
"เหวออออ ปึก!" อยู่ๆพี่เขาก็คว้าเอวผมเข้าไปใกล้ตัวเอง ตัวผมนี้กระแทกกับอกแกร่งทันที ตอนนี้ผมเหมือนโดนพี่เดือนเหนือกอดอยู่เลย หืออออ เขินโว้ยยย แต่จะอะไรไปว่ากว่านี้ พี่เขาก็เอ่ยประโยคที่ทำให้ผมหน้าร้อนมากๆๆ กว่าเดิมอีก
"ตัวเล็ก....เงยหน้าขึ้นมาครับ" งื้อออออ ตะ ตัวเล็กอีกแล้วววว  เหมือนหน้าผมจะระเบิดเลย
"อะ..อ่อ ครับ" ผมได้แต่ตอบตะกุกตะกักกลับไป พร้อมกลับค่อยเงยหน้าขึ้นมา
"ตัวเล็ก วันนี้กลับกับพี่ได้ไหมครับ" ห๊ะ หูผมเพี้ยนไปแล้วใช่ไหมครับ หรือว่าผมฝันอยู่ครับ พี่เดือนเหนือเขาชวนผมกลับกับพี่เขาครับ งื้ออออ น่านน้ำคนนี้ควรทำยังไงดีครับ บิดสิครับรออะไร โอ๊ยยย เจ็บอ่ะ ไม่ได้ฝัน แต่...
"อ่อออ..." เอาไงดีว่ะ ไอ้น่าน จะกลับหรือไม่กลับกับพี่เขาดี แล้วมือพี่เนี่ยเมื่อไหร่จะเอาออกไปจากเอวผมสักทีเนี่ย แล้วพวกไอ้เทม กับดมฆจะงับหัวไอ้น่านไหมว่ะ งื้ออ ตัดสินใจไม่ได้ ในขณะที่ผมกำลังสับสนกับตัวเองอยู่นั้น...
"อะแฮ่ม คุณเดือนเหนือครับพวกกูยังนั่งกันอยู่ตรงนี้ครับ" เสียงพี่หมอกพูดขึ้นมาครับ เห้ยยย ลืมเลยว่าพวกพี่ๆเขายังนั่งอยู่ตรงนี้กัน
"เนอะๆ ลืมกันแล้วหรอเหนือ" เสียงพี่แพนเเซวครับ พร้อมกับหัวเราะด้วย หืออออ น่ารักกกก ไม่ๆ น้องน่านจะไม่นอกใจพี่เดือนเหนือของน่าน
"อ๊ะ!!"
"ขอโทษครับ เพื่อนผม ผมพามาผมพากลับเองได้ครับ" อยู่ๆไอ้เมฆมันก็เดินมาดึงเเขนผมให้ออกห่างจากพี่เดือนเหนือ งื้อออ ให้เพื่อนฟินนิดฟินหน่อยก็ไม่ได้ แต่ทำไมรู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ อ่ะ พอผมหันกลับไปมองพี่เดือนเหนือเท่านั้นแหละครับ รู้เลยที่รู้สึกเสียวๆ เย็นๆหลังเมื่อกี้เกิดจากอะไร ก็สายตาคมๆ ของคนที่นั่งอยู่นะสิครับ กำลังจ้องหน้าเพื่อนผมอยู่อย่างกับจะกินเลือดกินเนื้ออ่ะ
"อ่อ ใจเย็นๆกันก่อนนะ เมฆถ้าเราขอกลับกับพี่เดือนเหนือเมฆจะไม่ว่าเราใช่ไหม" ผมเอ่ยจุดประสงค์ให้เพื่อนผมรู้ไม่สนแล้วว่าไอ้เมฆมันจะสงสัยอะไรโอกาสแบบนี้หายากอ่ะ
ผมทำสายตาอ้อนๆมันครับ กลัวใจมันจริงๆ เวลาเมฆมันโมโหน่ากลัวครับแล้วเมฆก็มาดึงแขนผมให้เดินตามออกมา เราสองคนยืนห่างจากโต๊ะขอพวกพี่ๆเขามากที่เดียว

"จะกลับกับพี่เขาจริงๆหรอ" เมฆถามผมขึ้นเสียงเรียบผมเลยพยักหน้าให้เป็นคำตอบ

"เมฆมันอาจจะดูแปลกๆไปนิดที่เรายอมกลับกับพี่เดือนเหนือ แต่เชื่อสิเรามีเหตุผลนะเมฆ" ผมบอกเพื่อนตัวสูงเสียงอ่อยลง

"รู้อยู่แล้ว ไม่เป็นไรจะรอฟังวันที่น่านพร้อมจะเล่าให้เราฟังแล้วกัน และเราจะไม่ถามถึงเหตุผลด้วยว่าทำไมเลิกทำหน้าแบบนั้นได้แล้ว" เมฆพูดแต่ผมก็ต้องใจชื้นขึ้นนิดหน่อยเมื่อเห็นรอยยิ้มจางๆที่มุมปากของเมฆ

"ขอบคุณนะเมฆ" ผมเลยเอื้อมมือไม่จับมือของเพื่อนตัวสูงไว้

"อืม ดูแลตัวเองดีๆ" เมฆพูดเสร็จก็ยกฝ่ามือขึ้นมาขยี้หัวผมจนยุ่ง



"ไม่ต้องเป็นห่วงเราดูแลตัวเองได้ แล้วอีกอย่างมีพี่คนอื่นๆอยู่ด้วย"

.
.



ผมกับเมฆหลังจากที่คุยกันเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เดินกลับมาที่โต๊ะของพวกพี่เดือนเหนือ แต่เพื่อนผมสิครับยังจ้องหน้าพี่เดือนเหนือไม่กระพริบจนพี่เเพนน่าจะทนไม่ไหว...

"น้องให้เพื่อนพี่ไปส่งเพื่อนน้องเถอะ" พี่แพนพูดขึ้นก่อนที่จะเกิดสงครามเย็นไปมากกว่านี้
"ไม่เกี่ยวกับพี่ครับ" เมฆตอบกับพี่เเพนเสียงเย็น
อ้าว! ทำไมอยู่ดีของขึ้นอีกแล้วเพื่อนผมและคาดเดาจะเสียงนี่น่าจะโมโหอยู่ในระดับที่สองแล้วสินะ

ผมเลยตัดสินใจยกมือตัวเองลูบไปที่ไหล่ของเมฆมันครับเพื่อต้องการให้มันใจเย็นลงก่อน คนโดนลูบแขนก็มองตามมือผมนะครับขอให้เมฆมันเข้าใจในสิ่งที่ผมทำด้วยทีเถอะ ตอนนี้มือผมก็เอาแต่ลูบแขนเมฆส่วนสายตาผมก็ค่อยสอดส่องหาไอ้เทมไปด้วยซึ่งไม่รู้ว่าไปอยู่ตรงส่วนไหนของร้าน



ไอ้ห่าเทมมึงหายหัวไปไหนของมึงว่ะ!



ทำไมไม่มาช่วยกันเลย...



แต่สักพักสายตาผมก็ปะทะเข้ากับคนร่างเล็กที่กำลังเดินดุ่มมาทางผม สายตาเทมมันดูสงสัยมากครับ

"โอ๊ะ! เมฆมึงทำอะไรของมึงวะ" เทมพูดขึ้นเมื่อเดินถึงตรงที่พวกผมยืนอยู่กัน
"เทมมมมม~" ผมเรียกมันพร้อมทำหน้าจะร้องไห้
"มีอะไรกันแล้วเมฆมึงเป็นอะไรทำไมมองพวกเหนือแบบนั้น น่านแล้วทำไมมึงยังไม่กลับไปโต๊ะ" คำถามเเรกไอ้เทมมันหันไปถามไอ้เมฆ ก่อนหันมาถามผม ซึ่งตอนนี้หน้ามันก็ยังดูงงอยู่

หน้าไอ้เทมตอนนี้เหมือนหน้าหมางงเลยครับ ฮ่าๆ

ว่าแต่ตอนนี้มันไม่ใช่เวลาที่ผมจะมาตลกน่ะสิครับก็เพราะว่าพี่เดือนเหนือตอนนี้ที่ปล่อยรังสีเย็นๆออกมาพร้อมหน้าตาที่พร้อมจะกระทืบคนได้

 "

"คืองี้มึงกูจะกลับกับพี่เดือนเหนือ คือพี่เขาชวนกูกลับแล้วแบบเมฆมัน..."
"พอก่อนสรุปง่ายเลยคือมึงจะกลับกับพี่เขาถูกไหมเรื่องนี้กูแล้วแต่การตัดสินใจของมึงที่มึงรู้ตัวว่าทำอะไรอยู่ ส่วนมึงเป็นอะไรไอ้เมฆ ไอ้น่านมันมันอยากทำอะไรก็ปล่อยมันไป มันโตแล้วเข้าใจที่กูพูดไหมเนี่ย!" ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบไอ้เทมก็ยกมือขึ้นมาหยุดผมซะก่อนพร้อมกับพูดบอกผมกับไอ้เมฆที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ข้างๆผมด้วย
"อืม.." เมฆมันยอมปล่อยผมง่ายจังว่ะ
เมื่อกี้ยังดูเหมือนจะไม่ยอมอยู่เลยแต่พอไอ้เทมสั่งเท่านั้นปล่อยเลยเหรอ ห่า!นี่มึงเป็นอะไรของมึงว่ะ

"ส่วนพี่....ยังไงฝากเพื่อนผมด้วยนะพี่แต่พวกผมจะยอมให้ก็แค่ครั้งนี้เท่านั้นนะครับเพราะเพื่อนผมมันเป็นคนเลือกเอง
ไอ้น่านงั้นกูกับไอ้เมฆกลับแล้วนะ ถ้ามึงถึงหอแล้วก็ไลน์มาบอกกูด้วยเข้าใจไหม" ประโยคแรกมันหันไปบอกพี่เดือนเหนือซึ่งมันเหมือนการขู่พี่เขายังไงก็ไม่รู้ และก่อนที่มันหันกลับมาบอกผม



ทำไมผมดูเหมือนเด็กสาวใจง่ายเลย....?



TBC.

..................................


  ❤❤❤❤

    นรีจ้า:  ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ ขอคนละคอมเม้นได้ไหม ฮ่าๆ อยากรู้ความคิดเห็นของนักอ่านจัง ฮ่าๆ




ทวงนิยายได้ที่นี่
Twitter : @naree1734

ออฟไลน์ Naree1734

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤
«ตอบ #8 เมื่อ13-06-2020 00:09:16 »

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฎ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฎข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฎข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

ออฟไลน์ Naree1734

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤
«ตอบ #9 เมื่อ13-06-2020 00:22:18 »

    ตอนที่ 4

    หลังจากผ่านเหตุการณ์ความวุ่นวายขนาดย่อมๆ ไปแล้วนั้น เทมกับเมฆก็กำลังจะขอตัวกลับ แต่ดูจากสภาพแล้วเหมือนว่าเทมมันจะเป็นฝ่ายลากเมฆมากกว่านะ เพราะเมฆมันเหมือนจะอารมณ์เสียอยู่นิดๆจากเหตุการณ์เมื่อกี้ พร้อมทั้งยังเอาแต่ยืนมองหน้าพี่เดือนเหนือไม่ลดละเหมือนกัน เฮ้อ...ผมละปวดหัว อยากจ้องกันก็จ้องกันไปเลยพ่อคุณ....

"เมฆ..เดินดิวะ" เสียงไอ้เทมมันดุไอ้เมฆครับ



หลังจากพยายามทั้งลากทั้งดึงเมฆแล้ว แต่มันก็ไม่ยอมเดินครับเอาแต่ยืนจ้องหน้าคนที่อยู่ข้างๆ ผมเนี่ยแหละครับ

"อืม..."

"อืมแล้ว ก็ไปสิวะ จะอะไรกับไอ้น่านมัน มันดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องห่วงหรอก ไหนจะมีพวกพี่ๆเขาอีก ไปๆ พวกผมไปก่อนนะครับ ฝากไอ้น่านด้วย สวัสดีครับพี่" เทมมันหันไปบอกกับเมฆ



ก่อนที่จะยกมือไหว้พวกพี่เขาพร้อมกับดึงแขนไอ้เมฆไปด้วย...

หลังจากนั้นผมก็หันกลับมามองร่างสูงที่อยู่ข้างๆกันว่าจะให้ผมเอายังไงต่อ หรือจะให้ผมนั่งคอยเขา เพราะจากที่ผมมองดูงานบนโต๊ะของพวกพี่เขาแล้วน่าจะอีกนานกว่าจะเสร็จ



แต่ที่ผมสงสัยมากกว่าคือทำไมพี่เดือนเหนือถึงทำเหมือนรู้จักผม ทั้งที่เราพึ่งเคยคุยกันวันนี้เอง ทั้งเรียกผมแบบนั้น ทั้งชวนกลับด้วยกันคืออะไร...



น้องน่านเริ่มงงไปหมดแล้ว พอๆปวดหัวและเมื่อผมคิดได้ดังนั้นผมเลยตัดสินใจจะเดินกลับไปนั่งคอยพี่เดือนเหนือที่โต๊ะตัวเองครับ และอีกอย่างใจจริงคือผมอยากกินขนมแล้วอ่ะ...



แต่แล้วจู่ๆก็มีมือมาคว้าแขนผมไว้ซะก่อนครับ พี่เดือนเหนือนั้นเอง...



งื้อออออ ช็อคโกแลตที่รักรอน่านก่อนนร้าาาา



"มะ...มีอะไรครับ" นั้นเสียงผมครับตะกุกตะกักไปอีก พร้อมกับก้มหน้าหลบตาพี่เดือนเหนือครับ คนมันเขินหนิครับ พี่เขาจับมือผมอ่ะ



"ตัวเล็ก มานั่งโต๊ะนี้" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้น หลังจากที่คว้าแขนผมไว้



อ่อออ....นั่งโต๊ะนี้หรอ



แล้วจะไม่รบกวนพวกพี่เขาหรอ?



คือผมก็ไม่ค่อยสนิทกับใครเลยแล้วที่สำคัญผมยังอยากกินขนมอ่ะ แต่ถ้าให้กินที่โต๊ะพี่เขาแล้วจะวางตรงไหนเพราะผมมองสิ่งของที่อยู่บนโต๊ะแล้วแบบว่า เฮ้อ....มันไม่น่าจะมีที่เหลือให้ผมวางจานขนมได้อ่ะ ไหนจะโน๊ตบุ๊คพวกพี่เขา ไหนจะชีทสารพัดอีก จะให้น้องน่านเอาขนมไปวางตรงไหนนนนน...

"ห๊ะ...ให้ผมนั่งโต๊ะนี้หรอครับ แล้วจะไม่รบกวนพวกพี่เหรอครับ คือ..." ผมกำลังเอ่ยถามพี่เดือนเหนืออยู่ แต่แล้ว...

"ไม่เป็นไรมานั่งกับพวกพี่นี่แหละ เพื่อนเราเขาก็กลับกันไปหมดแล้วหนิ มาๆ" พี่แพนก็พูดแทรกขึ้นมาก่อนพร้อมกับดันเก้าอี้ข้างตัวเองไปด้วย



อืมเอาไงดีว่ะ



ผมเลยไล่มองหน้าพี่ๆเขาจนสุดท้ายมาสะดุดที่สายตาคมเข้า



เออ! ย้ายก็ย้ายไม่เห็นต้องมองกันด้วยสายตาดุๆแบบนั้นเลยพี่เดือนเหนือ ผมเลยรีบเดินกลับไปที่โต๊ะของผมพร้อมเก็บของแล้วย้ายมาที่โต๊ะพวกพี่เดือนเหนือ

.

.

.

ตอนนี้ผมได้เก็บสัมภาระย้ายมาที่โต๊ะเดียวกันกับกลุ่มพวกพี่ๆเขาเรียบร้อยแล้วครับ แต่กว่าจะได้ที่นั่ง ผมนี่ปวดหัวพอๆกับเรื่องเมื่อกี้นี้เลยก็จะอะไรล่ะครับ...

"เหนือ...แก้วไม่ย้ายนะ" เสียงพี่ผู้หญิงที่นั่งข้างพี่เดือนเหนือพูดขึ้นครับ



และผมพึ่งรู้ว่าพี่เขาชื่อว่าพี่แก้ว พี่เขาเป็นคนสวยครับ ตาโตๆ ปากแดงๆเป็นกระจับเลยครับ พอดูรวมๆเเล้วจัดว่าสวยมากครับ



เฮ้อ...ทำไมรอบๆตัวพี่เดือนเหนือถึงมีแต่คนหน้าตาดีอ่ะ เข้าเรื่องต่อดีกว่าครับคือเรื่องของเรื่องพี่เดือนเหนือเขาขอให้พี่แก้วย้ายที่ไปนั่งข้างพี่เเพนแทนน่ะครับแล้วให้ผมมานั่งข้างพี่เขาแทน แต่เหมือนพี่แก้วเขาไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่

"อ่อออ...ผมว่าผมไปนั่งตรงพี่แพนดีกว่าครับ ให้พี่แก้วเขานั่งตรงนี้เหมือนเดิมดีกว่าครับ พี่เขาจะได้คุยงานกับพี่ได้สะดวกกว่าที่ผมนั่งอยู่ใกล้ๆพี่นะ" ผมรีบพูดบอกพี่เขาก่อนจะเจอสงครามเย็นเพราะตอนนี้หน้าพี่แก้วดูเหวี่ยงมากครับ



น้องน่านยังไม่อยากโดนผู้หญิงตบนะครับ

"ตัวเล็ก...ดื้อ"



ห๊ะ...พี่เดือนเหนือพี่ว่าอะไรนะ ดื้อหรอ...ผมไปดื้อกับพี่ตอนไหน



แต่ทำไมแค่คำว่า ดื้อ ของพี่เดือนเหนือทำผมใจเต้นแปลกๆว่ะ

"แก้ว ผมว่าผมพูดกับแก้วชัดแล้วนะว่าผมขอให้แก้วช่วยย้ายไปนั่งข้างๆแพนแทน ส่วนตรงนี้ผมขอให้ตัวเล็กนั่ง" เสียงพี่เดือนเหนือเย็นมากครับ



ไหนจะสายตาคมๆนั้นอีก จะดุไปไหนกัน และนี่คงเป็นประโยคเเรกที่ผมเห็นพี่เดือนเหนือพูดซะยาวขนาดนี้เหมือนกัน



เฮ้อ...สรุปพวกพี่จะเอายังไงกันเนี่ยผมเริ่มจะเมื่อยแล้วนะครับ



พี่แก้วก็ดูเหมือนจะไม่ยอมถ้าเดียว ส่วนพี่เหนือก็ยืนยันจะให้ผมนั่งข้างๆพี่แก

"เฮ้อ...ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวแก้วย้ายไปให้"



หลังจากพี่แก้วพูดจบก็ลุกขึ้นย้ายของๆตนเองไปนั่งข้างพี่แพนตามที่พี่เดือนเหนือต้องการ



อ๊ะ...แต่สายตาที่พี่แก้วมองผมนี่สิครับมันคืออะไร สายตาที่สื่อความไม่พอใจออกมาขนาดนั้น หรือพี่แก้วก็ชอบพี่เดือนเหนือเหมือนกัน



ส่วนผมตอนนี้ก็ได้ที่นั่งข้างๆพี่เดือนเหนือแทนพี่แก้วเรียบร้อยแล้วครับ



โดยฝั่งขวาพี่เดือนเหนือ ส่วนฝั่งซ้ายพี่นักรบครับ

ผมนี่นึกว่าจะไม่ได้นั่งแล้ว



ผมจะได้กินขนมแล้วใช่ไหมช็อคโกแลตจ้าน้องน่านมาแล้ว



ยิ้มสิครับรออะไรล่ะมีความสุขครับ จะได้กินขนมสักที



เอ๊ะ!แต่เดี๋ยวนะ ผมเหมือนมีคนกำลังมองอ่ะ

ควับ!!



ผมยิ้มค้างเลยครับ...



พี่เดือนเหนือเองครับ...



พี่เขาหันหน้ามามองผมพร้อมกับยกยิ้มมุมปากนิดๆ ตอนนี้ผมตาพร่ามากเลยตอนนี้



มองกันตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย?



เขินครับนาทีนี้ ตายๆ หัวใจไอ้น่าน

'ใจหนอ' อย่าพึ่งวายนะ น้องน่านขอร้อง



"อ๊ะ!!!" นะ หน้าครับพี่เดือนเหนือ



"ชอบขนาดนั้นเลยหรอ...หืม ตัวเล็ก"



งื้อออออแค่พูดเฉยก็ได้มั้งพี่เดือนเหนือไม่ต้องเอาหน้ามาใกล้ผมขนาดนี้



ผมรู้สึกเลยว่าหน้าของตัวเองต้องแดงมากแน่ๆ เพราะมันร้อนมากเลยครับ หน้าผมตอนนี้

"หืม...ว่าไง" ยังครับยังพี่แกยังไม่เลิก



ซึ่งตอนนี้ผมรู้แล้วครับว่ากำลังโดนคนตัวสูงแกล้ง

ฮืออออ ไม่ดี ไม่ดีต่อใจน้องน่านมากๆ เลย กะ ใกล้ไปแล้วนะพี่

'สติหนอ'

'หัวใจหนอ' ตั้งสติไอ้น่าน ใจเย็นๆ โอ๊ยยยย จะไม่ไหวแล้วนะ



"แก้มแดง หมดแล้วตัวเล็ก"

"!!!!" พี่เดือนเหนือครับเขายกมือขึ้นมาลูบแก้มผมครับ



งื้อออออ ตายๆๆ ไอ้น่านมึงไม่รอดแน่ ทำไงดีใครก็ได้ช่วยน่านน้ำที



"หึ...นิ่มวะ"





อะไร นิ่มๆอ่ะ แล้วไหนจะแววตาเป็นประกายเหมือนเจอของเล่นถูกใจกับรอยยิ้มแบบนั้นอีกพี่เดือนเหนือ





หัวใจไอ้น่านจะวาย...



แล้วมืออีกเมื่อไรจะเอาออกจากแก้มผมสักที มันเขินนะโว้ยยยย ไม่ไหว ไม่ไหว จะระเบิดแล้ว ไอ้น่านจะไม่ทนแล้ว



ผลุบ!



ผมรีบก้มหน้าลงหนีสายตาและมือของคนตรงหน้าทันที

"อะ แฮ่มมม อะไรยังไงไอ้เหนือ กูว่ามึงทำงานก่อนไหมแล้วค่อยมานั่งจีบน้องตัวเล็กของมึงต่อ หึ" เสียงพี่นักรบที่นั่งอีกฝั่งของผมพูดขึ้นครับ



แต่ประโยคที่พี่เขาพูดมันยิ่งทำให้ผมยิ่งก้มหน้าหลบสายตาทุกคนบนโต๊ะมากกว่าเดิมอีกครับ อายครับพูดเลย



แล้วเมื่อกี้นี้อีกอะไรตัวลงตัวเล็กของเดือนเหนือ



พี่เดือนเหนือกับผมยังไม่ได้เป็นอะไรกันเลยนะพูดแบบนั้นไม่ได้นะพี่นักรบ ฮืออออ



"อืม..." พี่เดือนเหนือตอบกับพี่นักรบแค่นั้นก่อนจะหันไปทำงานตนเองต่อ



ไม่ดีต่อใจไอ้น่านเลย!



ถ้าน่านน้ำเงยหน้าขึ้นมาสักนิดคงจะได้เห็นสายตาของร่างสูง ว่ามันแฝงความอ่อนโยนและเอ็นดูตนเองขนาดไหน เป็นสายตาที่ร่างสูงไม่เคยได้มอบให้ใครมาก่อน...







เวลา 18:30 น.

"เฮ้ออออ เสร็จสักที" เสียงพี่หมอกพูดขึ้นมา พร้อมกับบิดตัวเองไปมา



ตอนนี้พวกพี่เขาทำงานกันเสร็จแล้วครับผมก็ทำหน้าที่เดิมครับคือนั่งเล่นเกมรอพวกพี่เขาทำงานจนเสร็จแหละครับแฮร่ๆๆ ก็ผมไม่รู้จะทำอะไรอ่ะครับ

"ไป แยกย้าย กลับกัน...เเพนกลับด้วยกันไหม?" พี่นักรบพูดขึ้นพร้อมกับลุกเก็บของ และหันไปถามพี่แพน



"อือ...กลับๆ วันนี้เราไม่ได้เอารถมา" พี่แพนพูดบอกพี่นักรบก่อนจะรีบลุกขึ้นเก็บของบ้าง





.

.

.

.

.

ตอนนี้ผม กับพวกพี่เดือนเหนือมาถึงลานจอดรถของร้านแล้วครับและพี่ๆทุกคนเขาก็เเยกย้ายกันไปขึ้นรถกันหมดแล้วเหลือก็แต่ผม พี่เดือนเหนือ แล้วก็พี่แก้วครับ



ส่วนเพื่อนพี่แก้วเขาขอกลับไปตั้งแต่ห้าโมงเย็นแล้วครับเห็นพี่เขาบอกว่ามีธุระเลยขอกลับก่อน ทุกคนคงสงสัยใช่ไหมล่ะครับว่าทำไมผมถึงไม่ได้กลับๆ พี่เดือนเหนือแค่สองคนก็เพราะว่าหอพี่แก้วเขาอยู่ทางใกล้กันกับหอผมครับ



ทางเดียวกันกลับด้วยกันประหยัดน้ำมันดีครับ



"เหนือ กลับกันเถอะ...ไปค่ะน้อง" พี่แก้วพูดขึ้นหันมาบอกผมพร้อมกับเอาเเขนไปควงแขนพี่เดือนเหนือให้เดินไปที่รถหรูสีดำของพี่เดือนเหนือ



ผมก็ได้แต่มองและเดินตามส่วนภาพที่ผมเห็นตรงหน้าคือหญิงสาวยิ้มอย่างมีความสุขเดินเคียงข้างไปกับร่างสูง คุยกันกระหนุงกระหนิง



ทำไมนะ ทำไมผมถึงคิดว่าเขาดูเหมาะสมกันจังเลยล่ะ



คนหนึ่งก็สวย ส่วนอีกคนก็หล่อ แล้วน้องน่านคนนี้ล่ะ จะไปอยู่ส่วนไหนของเขาล่ะหรือผมควรโทรหาให้ไอ้เทม หรือเมฆมารับผมดี...

ตอนนี้ผมเดินมาถึงรถของพี่เดือนเหนือแล้วครับ แต่ก่อนที่พวกเราจะขึ้นรถผมก็ตัดสินใจพูดประโยคหนึ่งขึ้นมาซะก่อน

"อ่อ.... ผมว่าผมกลับเองดีกว่าครับพี่เดือนเหนือ" ผมเอ่ยขึ้นบอกให้ร่างสูงรับรู้จุดประสงค์ของผม



พี่เดือนเหนือหยุดเดินแล้วหันกลับมาหาผมครับ



ทำไมสายตาพี่เขาดูดุๆแปลกๆอ่ะ



ใจไอ้น่าน บ่ ดี เลยนร้า



"ทำไมล่ะคะ น้องน่าน" เสียงพี่แก้วพูดขึ้นก่อนที่จะเปิดประตูรถ



"อ่ออออ" เอาไงดีวะ ไอ้น่านคิดสิคิด



"หรือน้องไม่อยากให้พี่กลับด้วยคะ บอกพี่ได้นะ" เสียงพี่แก้วพูดขึ้นอีกครั้ง



ผมนี่รีบส่ายหัวแรงๆ เลยครับ



"ไม่ใช่ครับ" ผมก็แค่ไม่อยากมาเห็นภาพพี่กับพี่เดือนเหนือกระหนุงกระหนิงกันเท่านั้นเอง



"ขึ้นรถ ตัวเล็ก!" แล้วจู่ๆคนที่เงียบมานานก็พูดขึ้นด้วยเสียงดุๆและสายตาคมที่ส่งมาให้ผมประมาณว่า 'อย่าดื้อ'



เอาไงดีวะ ผมนี้เลิ่กลั่กเลยครับ ....



เออกลับก็กลับผมเลยเอือมมือไปเปิดประตูรถครับ แต่อย่างเพิ่งคิดว่าผมจะได้นั่งรถเคียงคู่ไปกับพี่เดือนเหนือของผมนะครับเพราะพื้นที่ตรงนั้นพี่แก้วเขาขึ้นไปนั่งเรียบร้อยแล้วครับ ส่วนผมก็นั่งเบาะหลังสิครับจะเหลือหรอ...

"น้องน่านใช่ไหมคะ?" พี่เดือนเหนือออกรถมาได้สักพัก เสียงพี่แก้วก็หันหน้ามาถามผมครับ



"ใช่ครับ" ผมตอบพี่แก้วเพียงเท่านั้น แล้วก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ



"แล้วน้องน่านเรียนคณะอะไรเหรอคะ เพราะพี่ไม่เคยเห็นน้องที่คณะเลย" เสียงพี่แก้วยังคงถามผมเรื่อยๆ



แต่ก่อนที่ผมจะได้ตอบอะไรพี่แก้วกลับไป สายตาของผมก็เหลือบไปมองที่กระจกมองหลังจึงทำให้ไปสบตาเข้ากับสายตาคมๆของพี่เดือนเหนือซะก่อน





ผมไม่สามารถบอกได้ว่าพี่เขารู้สึกอะไรอยู่ตอนนี้ เพราะสายตาคมๆนั้นไม่แสดงความรู้สึกอะไรออกมาเลย หรือพี่เขาจะไม่พอใจที่ผมคุยกับพี่แก้วว่ะ



"น้องน่าน...น่าน" เสียงพี่แก้วเสียงสติผมไว้ครับ



เฮ้อออ...ไอ้น่านเกือบแล้วไหมล่ะมึง



"ครับ"



"สรุปน้องน่านอยู่คณะเดียวกันกับพี่แล้วก็เหนือหรือป่าวคะ" พี่แก้วถามผมอีกครั้ง



"ป่าวครับป่าว คือผมอยู่คณะศิลปกรรมศาสตร์นะครับ"ผมตอบพี่แก้วกลับไป





พี่เขาก็พยักหน้าเท่านั้นก่อนจะหันกลับไปคุยกับพี่เดือนเหนือต่อ ผมเลยเลือกที่จะเบือนหน้าหนีออกไปมองนอกหน้าต่างแทนครับ



ก็ผมไม่อยากเห็นภาพบาดตาอ่ะ ถึงผมจะรู้ว่าพี่เดือนเหนือแทบจะไม่พูดอะไรสักคำก็ตาม



.........................................................



"เหนือ...เดี๋ยวไปส่งน้องน่านก่อนก็ได้นะ แล้วค่อยไปส่งแก้วทีหลังก็ได้ เผื่อเหนืออยากจะพักสายตาที่ห้องแก้วก่อน" พี่แก้วพูดบอกพี่เหนือ



เหอะ...พี่แก้วครับชวนขึ้นไปพักสายตาหรืออะไรครับ



แล้วไอ้มึงล่ะเป็นอะไร?



ช่างเขาสิจะไปขึ้นสวรรค์ หรือนรกก็เชิญเลย



โมโหครับ!



แต่ เอ๊ะ!! ผมลืมไปได้ยังไงว่าผมน่ะไม่มีสิทธิ์ไปโกรธพวกเขาหนิครับ



เฮ้อ...ไอ้น่านมึงนะมึง เป็นได้แค่คนแอบชอบนะเว้ย แค่พี่เขาใจดีนิดหน่อยก็จะเหลิงแล้วหรอวะ

"ไม่ละ...ถึงแล้วแก้ว" พี่เดือนเหนือพูดขึ้นครับ พร้อมกับที่รถจอดสนิทหน้าหอพักของพี่แก้ว

"แต่...ได้ค่ะ ขอบคุณเหนือมากนะคะที่มาส่งแก้ว ปึก!" พี่แก้วพูดเสร็จก็ลงจากรถไปทันทีคล้ายคนอารมณ์เสีย ผมยังไม่ทันสวัสดีพี่แกเลย



ผมนี่ยกมือค้างเลย



อะไรว่ะ?

"ตัวเล็ก มานั่งข้างหน้า" เสียงทุ้มของร่างสูงที่อยู่ตำแหน่งคนขับพูดขึ้นพร้อมกับส่งสายตาดุๆมาให้



แล้วผมจะทำอะไรได้ละครับ ก็ต้องย้ายสิครับ ฮ่าๆๆ ผมรีบเปิดประตูย้ายตัวเองไปนั่งข้างคนขับทันทีเลยครับ โอกาสมาแล้วต้องรีบคว้าครับ ฮ่าๆ

"คาดเข็มขัดด้วย...ตัวเล็ก" พี่เดือนเหนือไม่พูดเปล่าครับ แต่พี่แกเล่นเอียวตัวมาดึงสายเข็มขัดไปคาดให้เรียบร้อยครับทำให้สภาพผมตอนนี้เหมือนกำลังโดนพี่เดือนเหนือกอดทางอ้อมอยู่เลยครับ

ตึกตัก ตึกตัก...



ไม่ต้องตกใจกันนะครับนี่คือเสียงหัวใจของผมเองครับ



หัวใจจะวายแล้วครับ



"หอม" อ๊ะ..อะไร หอมอ่ะ





เสียงพี่เดือนเหนือกระซิบที่ข้างหูของผม ผมรู้สึกได้เลยว่าตัวเองหน้าร้อนมากๆๆ แน่ๆเลยล่ะ เอาอีกแล้วโดนพี่เดือนเหนือเเอคเเทคอีกเเล้วไอ้น่าน

'ยุบหนอ'

'ใจเย็นหนอ'

'เดือนเหนือหนอ'



เห้ยยยย ไม่ใช่เเล้วอันสุดท้ายเนี่ย สตงสติ กลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ ผมได้แต่ตีกับตัวเองในหัวครับ

"ตัวเล็ก...ตัวเล็กครับ"

"ห๊ะ...ว่าไงครับ" ผมรีบขานพี่เดือนเหนือเลยครับ



โอ๊ยยยย ไอ้น่าน มึงอย่าพึ่งเหม่อตอนนี้นะเว้ยยย

"เป็นอะไรครับ" พี่เดือนเหนือถามขึ้น แต่ทำไมผมถึงเห็นว่าในแววตาของพี่เขาถึงมีประกายขบขันอยู่ล่ะ



"ป่าว ครับ"



"หึๆ" นั้นไง กำลังกลั้นขำผมเหรอ ผมทำอะไรให้พี่ขำกันเล่า

"ขำอะไรอ่ะ พี่เดือนเหนือ"

"เหนือ...เรียกพี่เหนือพอครับ" พี่เดือนเหนือบอกครับ ก็ดีเหมือนกันนะ ผมหันไปยิ้มให้พี่เขาครับ

พรึ่บ! ฉ่าาา!!

"อ๊ะ..." อีกแล้วครับพี่เดือนเหนือเขาเอามือมาลูบที่แก้มผมอีกแล้วครับ

"นิ่ม" พี่เดือนเหนือเขาพูดอะไรอ่ะครับเสียงเบามากอ่ะ



ไอ้น่านฟังไม่รู้เรื่องอ่ะ



แต่พี่ครับตอนนี้เรากลับกันดีกว่าไหม ผมอยากอาบน้ำเเล้วอ่ะ แถมเริ่มหิวแล้วด้วย

"พี่เหนือเรากลับกันดีไหมครับ ผมอยากกลับเเล้ว" ผมเอ่ยเตือนพี่เขา ก่อนพี่เหนือจะขานรับและขับรถออกมาจากหอพี่แก้ว


ต่อข้างล่าง
v
v






CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤
« ตอบ #9 เมื่อ: 13-06-2020 00:22:18 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ psychological

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 259
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤
«ตอบ #10 เมื่อ13-06-2020 00:22:41 »

 :pig4:

ออฟไลน์ Naree1734

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤
«ตอบ #11 เมื่อ13-06-2020 00:24:38 »

เวลา 19:30น.



“ตัวเล็ก...หิวไหมครับ” อยู่ๆร่างสูงข้างๆกันก็เอ่ยขึ้นมาครับ หลังจากที่รถเลี้ยวเข้ามาในซอยหอผม

“ยังครับ” ผมรีบตอบปฏิเสธร่างสูงไปทันที



ไอ้น่านไม่ไหวครับถ้าอยู่ใกล้พี่เดือนเหนือมากกว่านี้ผมกลัวว่าตัวเองจะเป็นโรคหัวใจไปซะก่อน ยังไงตอนนี้ไอ้น่านขอเอาตัวรอดก่อนดีกว่าครับ

โครก คราก! งื้อออออ ท้องจ้ามาร้องอะไรตอนนี้ ไอ้น่านคนนี้อายไหมพูดได้เต็มปากเลยครับว่าอายมาก



ผมยิ่งหน้าร้อนกว่าเดิมอีกครับเมื่อผมหันไปเจอกับสายตาคมของคนข้างๆ ที่มีประกายความแววตาขำขันอยู่



ฮืออออ ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้เล่าตายๆไอ้น่าน หมดกันน่านน้ำสายแข็ง ฮ่าๆ ทำไมท้องกับปากไม่ตรงกันอย่างนี้ล่ะ

“หึๆ” ยังครับยัง เสียงหัวเหราะในลำคอก็มาครับ



ผมได้แต่ส่งสายตาเคืองๆ ไปให้พี่เดือนเหนือครับนาทีนี่โมโหกลบเกลื่อนไปก่อนครับ แหะๆ



“พี่เดือนเหนืออออ” นั้นยิ้มอีก



หืมมมมม พี่เดือนเหนือยิ้ม งื้อออออ ตอนนี้ไอ้น่านขอนิพพานได้ไหม คนอะไรเวลายิ้มถึงได้ดูดีมีเสน่ห์ขนาดนี้



ไม่ไหวต่อใจน้องน่านเลย ฮือออ...วันนี้ผมโดนพี่เดือนเหนือตกไปกี่รอบแล้วเนี่ย เพลียหัวใจมากพูดเลย

“ตกลงแวะหาอะไรกินก่อนดีไหมตัวเล็ก” หึ อย่ามาเรียกตัวลงตัวเล็กนะ เคืองครับเคือง นั้นๆ ยังอีก ไอ้อาการกลั่นขำนั้นอีก ชิๆ

“ไม่ครับ ผมว่าผมกลับไปกินที่หอผมดีกว่า อ๊ะ...หรือว่าพี่เดือนเหนือหิวหรอครับ” ผมที่รีบบอกปฏิเสธร่างสูงก็ตอนนี้มันหงุดหงิดอ่ะ ก่อนที่ตัวเองจะนึกขึ้นได้ว่าร่างสูงก็ยังไม่ได้กินข้าวเหมือนกัน

“อืม...หิว” ร่างสูงตอบก่อนจะขับรถเข้าไปจอดที่หน้าหอผมครับ อะ อ้าวถึงแล้วเหรอเนี่ย เอาไงดีว่ะไอ้น่านชวนหรือไม่ชวนพี่เขากินข้าวดี แต่พี่เขาน่าจะหิวจริงๆแหละ นี่ก็จะสองทุ่มแล้วด้วย เออชวนก็ชวนว่ะ

“งั้น...พี่กินข้าวกับผมไหมครับ” ผมพูดถามพี่เดือนเหนือพร้อมกับช้อนสายตาขึ้นมองร่างสูง สิ่งที่ได้กลับมาคือรอยยิ้มครับ พี่เดือนเหนือเอามือขึ้นมาโยกหัวผมครับ



งื้อออออ ทำไมแตะตัวบ่อยง่ะ



“....”



พี่เดือนเหนือไม่ได้ตอบอะไรแต่ขับรถมาจอดตรงลานจอดรถของหอผมแทนเป็นอันว่ากินข้าวด้วยกันสินะ



งื้อออออ ดีต่อใจน้องน่านอ่ะ ได้กินข้างกับพี่เดือนเหนือสองคนด้วย อิอิ



ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ผมทำหน้ายังไงออกไปนะครับอยู่ๆพี่เขาก็เอามือมาโยกหัวผมอีกแล้ว ผมเลยช้อนสายตาขึ้นไปเพื่อมองว่าร่างสูงทำหน้าแบบไหน



กึก...



แต่พอแค่ผมได้สบตากับร่างสูงตรงหน้าเท่านั้นแหละมันยิ่งทำให้ผมรู้สึกประหม่ามากกว่าเดิมอีกครับ



สายตาแบบนี้คืออะไรครับพี่เดือนเหนือ



สายตาที่มีความอ่อนโยนแบบนี้ผมว่าผมเคยเห็นมันมาก่อนนะครับ



ใช่...มันคือสายตาตอนนี้ที่พี่เขารับช่อดอกไม้จากพี่นาวายังไงล่ะครับ



อึก!



พอครับเลิกคิด...



ไอ้น่านมึงจะคิดถึงทำไมว่ะ คิดเองก็เจ็บเองป่าวว่ะ ไปๆ กินข้าว











@ร้านข้าวใต้หอน่านน้ำ

ตอนนี้ผมกับพี่เดือนเหนือมาถึงร้านข้าวแล้วครับ ร้านข้าวใต้หอผมก็เป็นร้านอาหารตามสั่งทั่วไปครับ



อร่อยนะครับ...



แต่ก็ไม่รู้ว่าจะถูกปากพี่เดือนเหนือรึป่าว ตอนนี้คงต่อปล่อยพี่เขาก็ล่ะครับ ขอผมหาที่นั่งก่อนดีกว่าครับ



‘ทำไมวันนี้คนเยอะจังว่ะ’



คนเยอะจริงนะครับวันนี้ ปกติเวลานี้คนไม่น่าจะเยอะขนาดนี้ แล้วเนี๊ยะทำไมวันนี้ผมไปที่ไหนก็มีแต่คนเยอะจังและน้องน่านคนนี้จะได้กินข้าวเมื่อไรเนี่ย



พูดเลยว่าตอนนี้หิวมาก แทบจะกินพี่เดือนเหนือได้ทั้งตัวแล้ว อุ๊บ!!



“อ๊ะ...เจอแล้ว ไปครับพี่เดือนเหนือ” ผมหันไปบอกกับพี่เดือนเหนือพร้อมกับยกมือตัวเองชี้ไปโต๊ะที่ว่างอยู่ให้ร่างสูงเห็น



“อืม...”



เออ... นี้ผมเจอพวกเดียวกับไอ้เมฆอีกแล้วหรอเนี่ย



หลังจากที่พี่เดือนเหนือตอบเสร็จผมก็เดินนำพี่เขาไปที่โต๊ะ ตอนนี้ผมถึงโต๊ะแล้วครับ กำลังก้มดูเมนู



หิวๆแบบนี้กินข้าวผัดเหมือนเดิมแล้วกัน



พอผมคิดได้ดังนั้นก็เงยหน้าขึ้นจากเมนูไปมองหาคนรับออเดอร์ครับ



“เอาอะไรดีครับ” นั่งไปได้สักพักก็มีคนมารับออเดอร์อาหารพวกผมแล้วครับ



“เอาข้าวผัดรวมหนึ่งครับ” ผมสั่งอาหารของผมก่อนจะเอ่ยถามคนตรงหน้า



“พี่จะกินอะไรครับ”



“ข้าวกระเพรารวม” พี่เขาพูดขึ้นมาแค่นั้น



ตอนนี้พี่เดือนเหนือทำให้ผมนึกว่าตัวเองกำลังนั่งอยู่กับเมฆเลยอ่ะ



หื้ออออ ประหยัดคำพูดพอๆกัน

“แล้ว....” ผมกำลังจะชวนพี่เดือนเหนือคุยครับ แต่อยู่ๆก็มีคนมาตบไหล่ผมซะก่อนครับ

ปึก!

“อ๊ะ...”

“ไง...มึงทำไมพึ่งมากินข้าวตอนนี้” ผมเลยหันไปหาตัวต้นตอ



ใครว่ะ?

“อะ อ้าววว ไอ้จอม”



ไอ้จอม เพื่อนโรงเรียนเก่าของผมเองแถมมันยังเรียนมหาลัยเดี๋ยวกันกับพวกผม เทม เมฆ ด้วยแต่มันเรียนคนละคณะกับพวกผมครับ



จอมมันเป็นคนเฟรนลี่เจอใครมันก็ทักหมด ผมกับมันเคยเรียนมอปลายเดียวกันมาสามปีครับ ไม่ให้รู้จักกันคงไม่ไหว แบบเห็นอย่างงี้มันนี่กะล่อนตัวพ่อเลยละครับก็อย่างว่าละนะ จะว่ายังไงดีนะตัวมันสูงๆ พอกับเมฆเลยล่ะครับ ขาวๆ ตี๋อินเทรน จัดไปในทางหล่อแต่น้อยกว่าพี่เดือนเหนือของผมนะ



ไอ้จอมมันก็มีสาวๆแวะเวียน มาทักทายบ่อยๆพอกับไอ้เมฆแหละครับแต่ดีนะที่วันนี้มันไม่เจอไอ้เทมไม่งั้นผมคงไม่ต้องได้กินข้าวอะเพราะคู่นี้เจอกันที่ไรเป็นปะทะฝีปากกันทุกทีทำเอาผมกับไอ้เมฆส่ายหัวหลายรอบเลยล่ะ



คือไอ้เทมมันเคยบอกว่าจอมมันกะล่อนครับ ขายขนมจีบชาวบ้านเขาไปทั่ว ถึงผมจะเห็นด้วยก็ตามแต่จอมมันก็เป็นเพื่อนที่ดีกับผมเหมือนกันอ่ะ จะให้เลิกคบคงไม่ได้เหมือนกันฮ่าๆ



พอๆ เรื่องจอมก่อนนะครับ ผมว่าตอนนี้เหมือนจะมีไอเย็นๆ ออกมาจากคนตัวสูงข้างหน้าแล้วสิ สายตาพี่เขาหน้ากลัวจังว่ะ พี่เดือนเหนือเขาหงุดหงิดอะไรอ่ะ แต่ผมเลือกที่จะไม่สนใจในจุดนั้นแล้วกันเนอะ

“ว่าไงมึง กูถามมึงยังไม่ตอบกูเลยนะ” เสียงไอ้จอมมันพูดขึ้นพร้อมกับบีบไหล่ผมนิดๆ

“ห๊ะๆๆ มึงว่าอะไรอ่ะ”

“มึงนี่น่ะ” อ้าวไอ้ห่า ผลักหัวกูทำไมเนี่ย

“กูถามมึงว่าทำไมมากินข้าวตอนนี้”



อ่ออออออ

“ก็พึ่งกลับมาถึง อ๊ะ...มึงกูลืมแนะนำอันนี้พี่...”

“พี่เดือนเหนือ สวัสดีครับ”



"?" ผมยังพูดไม่ทันจบไอ้จอมมันก็หันไปสวัสดีพี่เดือนเหนือซะก่อนพร้อมกับยักคิ้วกวนๆไปให้พี่เขาหนึ่งที



อะ อ้าวรู้จักกันอยู่แล้วเหรอว่ะ ผมงงอ่ะ ผมก็เลยได้แต่มองหน้าพี่เดือนเหนือที ไอ้จอมที



อะไรยังวะ ไปรู้จักกันตอนไหน?

“อ้าววว ทำหน้าหมาสงสัยเลยนะ น้องน่านน้อยยยย”



เห้ยยยย ไอ้ห่าจอมมาเรียกชื่อนี้ต่อหน้าพี่เดือนเหนือทำไมเล่า!!!



ผมนี่หน้าเหวอเลยครับ คือเมื่อก่อนไอ้จอมมันชอบเรียกผมแบบนั้นครับ มันบอกว่ามันเอ็นดูผมเหมือนลูกมันครับ เว้งงงงงจอม....

“เหอะ” ผมพองแก้มป่องๆก่อนจะสะบัดตัวหนีไอ้จอมมันเลยครับ



แกล้งงอนมันไปอย่างนั้นแหละครับ จริงๆไม่มีอะไรหรอกผมแค่เขินที่มันเรียกผมแบบนั้นต่อหน้าพี่เดือนเหนือนี่แหละ

“งอนหรออออ...น่านน้อยยย” ยังครับ แล้วคราวนี้ไม่ได้พูดเปล่านะครับมันเอามือมาดึงแก้มผมด้วยยยย



งื้ออออ น้องน่านเจ็บ

ปึง!

“อ๊ะ...” อีกแล้วครับ



เสียงแก้วน้ำกระแทรกบนโต๊ะแรงๆ พร้อมกับสายตาไม่พอใจของพี่เดือนเหนือครับ ผมนี่นั่งห่อไหล่เลยล่ะครับ แล้วตอนนี้ไอ้จอมมันก็เอามือออกไปจากแก้มผมแล้วครับ

“พะ พี่เป็นอะไรรึป่าว คะ ครับ” ผมนี่พูดติดอ่างเลยอ่ะ



สายตาพี่แกน่ากลัวเกินไป พี่เขาไม่พอใจอะไรผมหรอ?



“ป่าวสรุปวันนี้จะกินข้าวรึป่าว ตัวเล็ก”



แต่คำว่าตัวเล็กงวดนี้ไม่ได้ละมุมเหมือนทุกๆ ครั้งที่ผ่านมาเลยครับ มันดูดุๆเหมือนคนกำลังหงุดหงิดมากกว่า



พี่เดือนเหนือน้องน่านผิดอะไรรรรร

“มึงกูว่า กูจะกลับห้องแล้ว มึงกินข้าวเถอะ เอาไว้เจอกันใหม่” ไอ้จอมมันพูดบอกผมก่อนครับ



หืมมมม แบบนี้ก็ได้หรอมาทิ้งระเบิดไว้แล้วหนีกันไปง่ายๆเลยนะคนเรา

“อะ...อืม” ผมขานรับไอ้จอมก่อนมันจะไปมันยกมือขึ้นมาขยี้ผมของผมก่อนจะเดินตัวปลิวไปเลยครับ



เฮ้ออ...แต่ ทำไมผมรู้สึกขนแขนลุกจังอ่ะ หรือผมจะปวดขี้ ไม่ดิหรือว่า



ควับ!



พี่เดือนเหนือนี่ละครับ ที่ทำให้น่านขนแขนลุก น่ากลัวอ่ะ

“กิน” พี่เดือนเหนือพูดแค่นั้นก่อนจะดันจานข้าวที่ได้มาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ครับ มาทางผม

“คะ ครับ” ผมขานรับ ก่อนจะรีบก้มกินข้าวแบบรีบๆ เลยล่ะครับตอนนี้ ผมกลัวองค์เดือนเหนือจะลงซะก่อน....





............



@ลานจอดรถ

“ขอบคุณพี่เดือนเหนือมากนะครับ ที่มาส่งผม แถมยังเลี้ยงข้าวผมด้วย”



ตอนนี้ผมกันพี่เขากินข้าวกันเสร็จแล้วล่ะ ผมเลยเดินมาส่งพี่เขาที่รถก่อนจะกล่าวขอบคุณ

“อืม...” พี่เดือนเหนือตอบแค่ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ผม หยุดยืนอยู่ข้างหน้าผมและยืนจ้องหน้าผมครับ



มีอะไรติดหน้าผมรึป่าววะ ทำไมพี่เขาจ้องขนาดนั้น

“พี่ครับ มีอะไรติดหน้าผมเหรอครับ” ผมเอ่ยถามขึ้นก่อนใช้มือลูบหน้า ลูบตาตัวเอง

“มี....” เสียงนิ่งของร่างสูงตอบออกมาก่อนจะ...



ฟอดดดดดด



“อ๊ะ...”



เห้ยยยยยย...



อึ้งสิครับ...



พี่เดือนเหนือเขาหอมแก้มผม ตายยย อย่างสงบแล้วไอ้น่านน้ำ

“หึ” ผมได้แต่ยืนกระพริบตาปริบๆครับ พี่เดือนเหนือหัวเราะอะไรอ่ะ



แล้วเมื่อกี้นี่อีกพอนึกถึงเรื่องเมื่อกี้เท่านั้นแหละครับ หน้าไอ้น่านนี่ร้อนเลยครับ



พี่เดือนเหนือคนบ้า!!!



ปึก!





บรื้นนนนนน....



พี่เดือนเหนือเขาขับรถออกไปแล้วครับ ผมเลยเดินขึ้นห้องอย่างสติล่องลอยเลยครับ



งื้อออออออออ แม่พี่เดือนเหนือเขาหอมแก้มน่านนนน.....



ถ้าไอ้เทมรู้ตีผมตายแน่ๆ ฮือออ...









TBC.

ออฟไลน์ Naree1734

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤
«ตอบ #12 เมื่อ29-06-2020 21:58:59 »

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฎ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฎข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฎข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

ออฟไลน์ Naree1734

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤
«ตอบ #13 เมื่อ29-06-2020 22:04:55 »

     05 (100%)

     "ไงค่ะเพื่อนน่านนนน ทำไมมานั้นเอ๋อตรงนี้ล่ะ" เฮือก! เสียงใสๆเจื่อยแจ่วของผู้หญิงตัวเล็กๆ หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักตามสไตล์สาวหมวย กับผมบ๊อบสั้นที่ตัดมาให้รับกับใบหน้าหมวยๆของเธอเอ่ยขึ้นทักผม พร้อมกับใช้มือตีเข้าไปที่ไหล่ของคนตัวเล็กที่เอาแต่ก้มหน้าดูมือถืออยู่  ผู้หญิงคนนี้คือข้าวจ้าวครับ ผมกับข้าวจ้าวรู้จักกันตอนรับน้อง ข้าวจ้าวเป็นคนอารมณ์ดีครับ ตอนที่เจอกันครั้งแรกผมบอกเลยว่าข้าวเป็นคนน่ารักจริงๆ แล้วที่สำคัญเธอยังเข้าขากับไอ้เทมเพื่อนรักของผมแบบสุดๆ ขนาดที่ว่าถ้าสองคนนี้ได้อยู่ด้วยกันแล้วล่ะก็บอกได้คำเดี๋ยวครับว่าวุ่นวายสุดๆ แต่ที่ไม่เห็นผมพูดถึงข้าวจ้าวเลยเพราะเมื่อช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาข้าวจ้าวมันไปงานศพญาติที่ต่างจังหวัดน่ะครับ แล้วดูสิครับไม่เจอกันอาทิตย์เดียวกลับมาก็ทักผมซะสะดุ้งเลย เมื่อกี้ผมกำลังแอบส่องพี่เดือนเหนืออยู่ด้วย ไม่รู้ว่าข้าวจ้าวตัวดีจะเห็นรึป่าว
    "โห้ววว ข้าวทำไมมาไม่ให้ซุ่มให้เสียงแบบนี้เล่า" ผมรีบบ่นข้าวจ้าวก่อนจะเอามือถือตัวเองเก็บใส่ในกระเป๋า แต่มีเหรอที่จะพลาดสายตาดุดเหยี่ยวของยัยตัวดีได้
    "นี่ ข้าวเห็นนะ เมื่อกี้อ่ะ ว่าน่านกำลังดูอะไรอยู่ เอามาให้เราดูบางสิ" คนที่ผมเรียกว่าตัวดีพูดขึ้นก่อนจะแบมือขอมือถือผมครับ
    "ไม่ เก็บมือตัวเองไปเลยข้าว" ผมพูดปฏิเสธข้าวจ้าวทันทีครับ ไม่ให้ดูหรอก เดี๋ยวได้เอามาล้อกันอีก...
     "อะไร ทำไมให้เราดูไม่ได้ หรือว่า...." ว่าอะไรล่ะ ผมเริ่มนั่งไม่เป็นสุขเเล้วครับตอนนี้ นี่ข้าวจ้าวทันเห็นจริงๆใช่ไหมเนี่ย
    "เฮ้อ...ไม่ดูก็ได้ ไม่เห็นต้องทำหน้าเบะ อย่างนั้นเลย น่านน้อยยยย" งื้อออออ คำนี้อีกแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยครับว่าคำนี้มาจากไหน ก็จากไอ้คุณจอมน่ะสิ โอ้ยยยย ไอ้บ้าจอม...มาปลูกฝังให้ยัยตัวดีจำคำนี้ได้ยังไง
    "ข้าว น่านขออย่าเรียกกันแบบนี้ได้ไหม แค่ไอ้จอมคนเดียวนี่ก็เขินไปยันหน้ามหาลัยแล้ว" ผมพูดบอกยัยตัวดีที่นั่งอยู่ด้วยกันตรงหน้า พร้อมกับทำหน้าอ้อนๆ ไปให้ ผมเขินจริงๆนะกับคำเรียกนี้ แต่ก็ลองมาจากคำว่า ตัวเล็ก ที่อีกคนเคยเรียกก็แล้วกัน
    "ไม่ต้องมาทำอ้อนเราเลย เราไม่ใจอ่อนหรอกเราไม่ใช่เมฆ และจะบอกให้นะว่าคำเรียกนี้เหมาะกับน่านที่สุดแล้ว ฮ่าๆๆๆ" พอข้าวจ้าวพูดเสร็จก็ระบายยิ้มพร้อมเสียงหัวเราะออกมาจนตาปิดเลยครับ แล้วเมื่อไหร่ไอ้เทมกับเมฆจะมาสักทีเนี่ย อ๊ะ ผมลืมบอกไปครับว่าตอนนี้ผมนั่งรอไอ้เทมกับเมฆ อยู่ที่ใต้ตึกคณะครับ เรานัดกันว่าวันนี้จะไปกินหมูกระทะ แต่ว่าอาจารย์ดันเรียกเทมกับเมฆไปคุยเรื่องงานที่ส่งไปซะก่อน จะว่าไปแล้วตั้งแต่วันที่พี่เดือนเหนือมาส่งผมที่หอผมก็ไม่ได้เจอพวกกลุ่มพี่ๆ เขาเลย ก็อย่างว่าล่ะนะ เรียนกันคนละคณะหนิ ไม่เจอกันก็ไม่เเปลก ผมก็อาศัยส่องในโซเชียลเอาแล้วกัน...
    แปะๆๆ
    อยู่ๆ ไอ้คนที่นั่งตรงข้ามผมก็ตีเข้าที่แขนผมครับ เจ็บนะเว้ยยย ผู้หญิงอะไรมือหนักพอๆกับไอ้เทมเลย
    "แน่ะๆ ไม่ต้องมาทำหน้าอย่างนี้ใส่เราเลยนะไอ้แก้มอ้วน อมมันเข้าไปลมอ่ะ เอาให้แก้มระเบิดไปเลย" ไม่พูดเปล่านะครับ แต่เอามือมาดึงแก้มผมทั้งสองข้างด้วย หึ๋ยยยย อะไรเล่า เดี๋ยวก็เรียกน่านน้อย เดี๋ยวก็ไอ้แก้มอ้วนน้องน่านคนนี้สับสนหมดแล้วนะเว้ยย แล้วเนี่ยดึงมาได้ น้องน่านเจ็บนะ แก้มแดงหมดแล้วมั้งเนี่ย!
    "โอ๊ยยย เจ็บแล้วนะข้าว" ผมรีบบอกก่อนที่แก้มผมจะขาดติดมือข้าวจ้าวไป แต่ดูเหมือนคนที่ทำจะไม่สนใจผมเท่าไรอ่ะ เหอะ...
     "ออๆๆ ขอโทษแล้วกัน ไม่งอนนร้า แต่ว่าน่านดูนั้นดิ" ง้อกันตอนนี้จะหายเจ็บไหมเล่า แต่ก่อนที่ผมจะบ่นอะไรข้าวจ้าวมากกว่านี้ ข้าวจ้าวก็ยื่นมือผ่านหน้าผมไปก่อน ผมเลยหันมองตามมือของข้าวจ้าวไปครับ ภาพที่ผมเห็นคือรถคันหรูสีดำจอดอยู่ที่หน้าตึกอักษรฯครับ เอ๊ะ ผมว่ารถคันนี้คุ้นๆนะครับ นะ นั้นมัน....รถพี่เดือนเหนือหนิ มาทำอะไรที่คณะอักษรฯ ล่ะ แล้วต่อมาผมก็ได้รู้ครับว่ารถพี่เขามาจอดตรงนี้ทำไม...


    ข้าวจ้าวที่ตอนนี้นั่งมองคนตัวเล็ก กับท่าทางเบิกตากว้างเหมือนกับคนตกใจอะไรสักอย่างก็ยกยิ้มมุมปากขึ้น ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะว่าข้าวจ้าวรู้อย่างไรเล่าว่าเจ้าของรถคันนั้นคือคนที่เพื่อนตัวเองเเอบชอบน่ะ ก็อย่างว่าล่ะนะน่านน้ำอะดูออกง่ายจะตายไปถึงแม้จะไม่ได้พูดบอกให้ตัวเองรับรู้ก็ตาม หึๆ ไอ้น่านเอ้ยยย....
   จึกๆๆ
  "อะไรน่าน" จู่ๆคนที่ทำหน้าตกใจอยู่เมื่อกี้ก็หันมาสะกิด แต่ทำไมทำหน้าแบบนั้น...?
   "คะ คือ ข้าวรู้จักผู้หญิงคนที่ขึ้นรถสีดำคันนั้นไปไหม" ข้าวจ้าวมองตามมือของน่านน้ำไป พบว่ามีผู้หญิงตัวเล็กๆน่าจะสูงพอๆ กับไอ้คนที่นั่งอยู่ตรงข้ามตัวเองนี่แหละ หน้าตาจัดว่าน่ารักพอตัวเลย แต่อยากจะบอกว่าน้อยกว่าไอ้แก้มอ้วนที่นั่งอยู่ด้วยกันนะ แล้วข้าวจ้าวก็พยักหน้าให้กับตัวเอง รู้แล้วว่าเพราะสาเหตุนี้นี่เองมิน่าไอ้แก้มอ้วนถึงทำหน้าตาแบบนี้ หึๆ แต่มีหรอที่ข้าวจ้าวเหยี่ยวข่าวประจำกลุ่มจะไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร... แต่ขอแกล้งสักหน่อยเถอะ หมั่นเขี้ยว!
   "รู้ แต่บอกก่อนทำไมถึงอยากรู้ว่าเขาเป็นใครล่ะ" ข้าวจ้าวพูดขึ้นก่อนจะค่อยคาดคั้นคนตรงหน้าที่ละนิด อยากรู้จริงว่าน่านน้ำจะทำยังไง น่าแกล้งจริงไอ้แก้มอ้วนเอ้ย
   "กะ ก็แบบว่า....อ่อ เห็นเขาน่ารักไง แหะ" เหอะ...ไม่เนียนเลยไอ้น่านน้อยยยย อยากรู้ว่าเขาเป็นอะไรกับพี่เดือนเหนือมากกว่าล่ะมั้งเนี่ย แค่มองตาก็รู้แล้วตาแดงๆ เหมือนคนจะร้องไห้ขนาดนี้ เฮ้ออออ....ไม่แกล้งแล้วก็ได้
   "เฮ้ออ บอกให้ก็ได้ แต่เรารู้แค่ว่าเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของพี่เเพนเพื่อนพี่เดือนเหนือน่ะ" ข้าวจ้าวได้ไขข้อข้องใจให้กับคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างหน้า คนตัวเล็กเมื่อได้รู้คำตอบแล้วจากอาการเบะเหมือนคนจะร้องไห้เมื่อกี้ก็ค่อยหายไป พร้อมกับถอนหายใจออกมา หึ...โล่งเลยสินะไอ้น่านน้อย...


   หมับ!
  "ไอ้น่านนนน" เสียงไอ้เทมครับ  มันมาตอนไหนเนี่ย ผมนี้ถึงกับสะดุ้งทุกทีเลย เมื่อกี้สงสัยผมมัวแต่คิดถึงผู้หญิงที่ขึ้นรถพี่เดือนเหนือไปครับ  แล้วมือนี่จะหนักไปไหนว่ะ ไอ้ห่าเทม
  "เสร็จแล้วหรอว่ะ"
  "อือ เสร็จแล้วไปกัน กูหิวมากกก พูดเลย แล้วข้าวจะไปด้วยกันไหม" ไอ้เทมหันมาพูดกับผมก่อนที่จะหันไปชวนข้าวจ้าว
   "ไปๆ เรื่องกินเราไม่ปฏิเสธอยู่เเล้วล่ะเทม~" ข้าวจ้าวตอบก่อนจะรีบลุกขึ้นเดินไปหาไอ้เทม พร้อมกับเดินกอดคอกันออกไป เห็นไหมครับผมบอกแล้วว่าสองคนนี้เข้าขากันสุดๆ
   "ไปกันน่าน" เสียงเมฆพูดขึ้นพร้อมกับยืนรอผมครับ
   "อือๆ ไปกัน" ผมตอบเมฆก่อนจะเดินตามเทมกับข้าวจ้าวไปที่ลานจอดรถของคณะครับ
      ******
   ตอนนี้พวกผมอยู่บนรถของเมฆกำลังจะไปร้านหมูกระทะหลังมอกันครับ ร้านนี้เป็นร้านประจำของพวกผมครับ แค่ขับรถออกประตูหลังมอข้ามสะพานไปแล้วเลี้ยวซ้ายก็ถึงร้านแล้วครับ พวกผมเลยยกให้เป็นร้านประจำ ก็มันใกล้หนิเนอะ
   "หิวโว้ยยย ขับให้มันเร็วกว่านี้หน่อยไม่ได้หรอว่ะ ไอ้เมฆ" เสียงไอ้เทมเริ่มโวยวายแล้วครับ สงสัยจะหิวจริงอะไรจริง
   "อืม" นี่ก็อีกคนจะประหยัดคำพูดไปไหน ตอบแค่เนี่ย แต่เมฆมันก็เร่งความเร็วให้นิดนึงนะครับ สงสัยกลัวไอ้เทมงับหัว ฮ่าๆ
   ส่วนอีกคนนี่ก้มส่องโทรศัพท์แล้วสงสัยหาข่าวมาอัพเดตให้พวกผม ข้าวจ้าวเป็นแหล่งข่าวที่มีความไวแสงมากผมรับประกัน อยากรู้ไรให้ถามข้าวจ้าวเลยรายนี่ตอบได้หมดถ้าเป็นคนดังของมอฮ่าๆ นั่งรถมาได้สักพักนึง ก็ถึงร้านหมูกระทะแล้วครับ หืมมมม คนครับคนเยอะมาก ทำไมคนเยอะแบบนี้ อะ อย่าบอกนะว่าพวกพี่เดือนเหนืออยู่ที่นี่
    "อร้ายยยย แกเมื่อกี้ตอนชั้นตักของอะ ได้ยืนใกล้พี่นักรบด้วยแก คนอะไรหล่อทะลุหมูว่ะ"
    "โชคดีจังอ่ะ เราอยากโชคดีบ้าง" เสียงกลุ่มผู้หญิงโต๊ะข้างที่พวกผมยืนพูดกันครับ ฮือออ ผมเปลี่ยนร้านตอนนี้ทันไหมว่ะ ถึงจะยังไม่ได้ยินชื่อพี่เดือนเหนือก็เถอะ
    "อ้าว พวกน้องๆ" อยู่ๆก็มีเสียงหวานใสเอ่ยขึ้นทักพวกผมครับ หันไปเท่านั้นแหละครับถึงรู้ว่าไม่ทันแล้ว ก็เพราะว่าคนที่เข้ามาทักพวกผมคือพี่แพนนั้นเองครับ ข้างๆกันก็พี่หมอก สงสัยพวกพี่เขาพึ่งมาถึงกันครับ
   "สวัสดีครับ/ค่ะ" พวกผมสวัสดีพวกพี่ๆเขา แต่สักพักก็มีพนักงานของร้านหมูกระทะเข้ามาซะก่อนที่พวกผมจะได้พูดคุยกัน
   "ขอโทษทีค่ะพี่ ตอนนี้โต๊ะเต็มหมดเลยค่ะถ" น้องพนักงานบอกกับพวกผม อ้าววว อย่างนี้ก็อดน่ะสิ
   "พวกมึง กูหิววววว" นั้นครับเสียงไอ้เทมเริ่มงอแงแล้วครับ
   "ใจเย็นก่อนเทม ข้าวว่าเรามีทางออกแล้วล่ะ" ข้าวจ้าวพูดปลอบเทม ก่อนจะทำท่าเหมือนคิดอะไรออก พร้อมกับหันหน้าไปทางพวกพี่แพน กับพี่หมอก ดะ...เดี๋ยวนะ ตัวดีอย่างทำแบบนั้นนะ ผมที่พอจะรู้แล้วว่าข้าวจ้าวจะทำอะไร รีบส่งสายตายไปอ้อนวอนทันที
  "ขะ ข้าว...!"
  "คือพี่ๆค่ะ ถ้าพวกหนูกับเพื่อนจะขอน้องก้วยได้ไหมค่ะ นะๆ นะคะ" ยังไม่ทันที่ผมจะได้ห้าม ข้าวจ้าวก็รีบพูดแทรกขึ้นมาซะก่อน ไม่ทันจริงๆ ทำไมผมยังไม่พร้อมเจอพี่เดือนเหนือตอนนี้นะ น้องน่านกำลังใจบาง
   "ทำไมไอ้แก้มอ้วน" ข้าวจ้าวรีบหันมาถามผมพร้อมกันส่งสายล้อเลียนมาให้ เหอะ ว่าเเล้วเชียว แกล้งกันอีกแล้วนะ...!
   "ป่าว" ผมบอกข้าวจ้าวกลับไป จะทำอะไรได้ล่ะ ก็ตอนนี้พี่หมอกเขาเข้าไปถามเพื่อนเขาแล้วว่าจะให้พวกผมนั่งด้วยได้ไหม สักพักพี่หมอกก็กวักมือเรียกให้พวกผมไปนั่งกับกลุ่มพี่เขา
   "มาๆ นั่งกันเลย" เสียงพี่นักรบเอ่ยชวนให้พวกผมนั่ง
   "เอ๊ะ วันนี้มีสาวน้อยมาด้วยหรอเนี่ย"พี่นักรบเอ่ยถาม เพราะเมื่อคราวที่เเล้วข้าวจ้างไม่ได้เจอกับพวกพี่ๆเขา
   "หนูชื่อข้าวจ้าวค่ะพี่นักรบ อยู่กลัวเดียวกันกับไอ้แก้มอ้วนแล้วก็เทม เมฆ นี่แหละค่ะ" ข้าวจ้างแนะนำตัวให้พวกพี่ๆ รู้จัก แต่ต้องเรียกกันว่าแก้มอ้วนต่อหน้าพี่เขาไหมล่ะ
    "ฮ่าๆ แก้มอ้วน หรอน่ารักดีนะ น้องน่าน" งื้ออออ พี่แพนอย่ายิ้มมากครับ ผมไม่อยากนอกใจพี่เดือนเหนือ แต่เอ๊ะ พี่เดือนเหนือเขาไม่ได้มากับพวกพี่ๆเขาหรอ เมื่อนึกได้ผมก็ไล่สายตามองหาเลยครับ
   "ไอ้แก้มอ้วน มองหาใครน่ะ" เสียงข้าวจ้าวมันทักผมครับสงสัยเห็นผมหันหน้าไปมา
   "เอ่อ คือน่านหา...?"
   พี่เดือนเหนือครับ ผมเห็นพี่เขาเเล้วเขาเดินมากับผู้หญิงที่หน้าคณะอักษรฯครับ
   "พี่ๆ สวัสดีค่ะ รอพิมกับพี่เหนือนานไหมค่ะ" เสียงผู้ตัวเล็กที่มาใหม่เอ่ยสวัสดีพวกพี่ๆ ผมรู้แล้วครับว่าเขาชื่อพิม แต่พอผมหันไปหาคนข้างๆเธอเท่านั้นแหละ ก็เจอกับสายตาคมๆ ที่กำลังมองผมอยู่ พร้อมกับยกยิ้มมุมปาก ฉ่าาาา ไม่ต้องแปลกใจครับนี้คือเสียงหน้าของผมเอง ก็พอผมเห็นหน้าพี่เดือนเหนือทีไร ก็ทำให้ผมนึกถึงตอนที่พี่เขาหอมแก้มผมอ่ะ
   "น่านเป็นอะไร แก้มแดง" เสียงไอ้เมฆครับ ห๊ะ แก้มผมแดงเหรอ งื้อออ ใจบางอีกแล้วไอ้น่าน พรึ่บ! ผมรีบยกมือขึ้นมาปิดแก้มแดงๆ ของตัวเองทันที
   "หึ น่ารัก" คนตัวสูงพูดขึ้นพร้อมกับจ้องมาทางผม อะไรนะ อยู่ๆพี่เดือนเหนือก็พูดขึ้นมา อะไรน่ารัก ผะ ผมน่ะหรอ ฮือออออ สติไอ้น่านสติ แต่...
   'พี่เดือนเหนือ บอกว่าน่ารักนะ'
   'น่ารัก'
   'น่ารัก หรอว่ะ' ผมได้แต่คิดถึงคำที่พี่เดือนเหนือพูดเมื่อกี้ งื้ออออ เอาออกไปจากหัวน้องน่านเดี๋ยวนี้เลยนะ ทำไมชอบตกน้องน่านล่ะ
    "น่าน...น่าน ไอ้น่านน้ำ"
    "ห๊ะๆๆ อะไรไอ้เทม หูจะแตก" ไอ้เทมมันตะโกนใส่หูผมครับ เพื่อนเหม่อนิดเดียวเองนะ
    "มึงยืนเอ๋อ อีกแล้วนะน่าน กูนี่เรียกตั้งนานแล้วเถอะ ไป หาที่นั่งได้แล้ว" ไอ้เทมมันบ่นผมครับ จะให้น้องน่านทำอะไรได้ล่ะ ถ้าไม่รีบหาที่นั่งอ่ะ
    "มานั่งนี่" เมฆเรียกผมให้ไปนั่งด้วยกัน ผมเลยเดินไปนั่งลงข้างๆกับเมฆ แต่ทุกอย่าพึ่งคิดนะครับว่างวดนี้พี่เดือนเหนือจะทำแบบครั้งก่อน ไม่ครับเพราะตอนนี้พี่แกนั่งข้างพิมแล้วครับ ผมสงสัยจังว่าสองคนนี้เป็นอะไรกัน แต่ก็ได้แต่เก็บไว้ในใจแหละครับ
  "น่านเอาหมูสามชั้นไหม?" เสียงเมฆพูดถามผมขึ้นมาครับ สงสัยเห็นผมไม่ค่อยกิน ก็ใครจะไปกินลงเล่า พอเหลือบสายตาไปทางพี่เดือนเหนือก็เห็นพี่เขาหัวเราะต่อกระซิกกับคนข้างๆ อยู่ อะไรมันจะตลกขนาดนั้น ไม่เห็นกับคนอื่นจะขนาดนี้ แล้วเนี่ยๆมึงเป็นอะไรไปอีกไอ้น่านน้ำ พี่เขาไม่ได้เป็นอะไรกับมึงสักหน่อย แค่พี่เขาหอมแก้มกับชมน่ารักมึงแค่เนี่ย อย่าปล่อยให้พี่เขาตกกันง่ายๆ นะ ไอ้น่าน
    ตึ้ง....?
    อยู่เสียงแอพพิเคชั่นสีเขียวของผมก็ดังขึ้นมาครับ ทำให้ผมต้องเลิกสนใจพวกเขาสองคนก่อน ใครทักผมเนี่ย...? หืมมมม พอผมเห็นว่าใครไลน์มาหาผมเท่านั้น ผมนี่ยอมยิ้มให้แก้มแตกเลย

คุณหมอทัพฟ้า : น่าน อาทิตย์นี้จะมาหากันรึป่าวครับ
น่านน้ำหล่อมาก : ไปสิครับคุณ ผมคิดถึงคุณมากเลยนะรู้ป่าว
คุณหมอทัพฟ้า :ตอนนี้ทำอะไรอยู่ครับ ให้พี่โทรหาไหม?
น่านน้ำหล่อมาก : ไม่ดีกว่าครับ คือน่านออกมากินหมูกระทะกับเพื่อน เอาไว้ถ้าน่านถึงห้องแล้ว ทักไปอีกทีนะครับ
คุณหมอทัพฟ้า :โอเคครับ งั้นพี่ไปทำงานก่อนนะ แล้วตัวแสบห้ามกลับดึกนะครับ พี่ไม่กวนแล้วละ
                      ***สติ๊กเกอร์หมีโบกมือ***
                               
น่านน้ำหล่อมาก : ***สติ๊กเกอร์หมียืนบิด***
เมื่อคุยผมกับ'พี่ทัพฟ้า' พี่ชายเพียงคนเดียวของผมเสร็จ ผมก็เก็บมือถือใส่กระเป๋า พร้อมกับใบหน้าที่ยังยิ้มอยู่ งื้ออออ นานๆทีพี่ฟ้าทักผมมานี่นา คนเป็นหมอนี่งานเยอะจริงๆเลยนะ แต่ไม่เป็นไรอาทิตย์หน้าพี่ฟ้าบอกจะมารับผมนี่นา คิดถึงจัง
    "ไงไอ้น่าน ยิ้มหน้าบานเป็นจานข้าวหมาขนาดนี้ คุณเขาไลน์มาหามึงสินะ" เสียงไอ้เทมครับ พวกเทมกับเมฆมันรู้ครับว่าเวลาทีี่พี่ทัพฟ้าโทร หรือทักไลน์มาผมจะอารมณ์ดีมากเลยล่ะ ก็ผมไม่ค่อยได้เจอพี่เขานี่นา ยวนๆให้กันหน่อยนร้า
    "อืม คุณเขาทักมานะ วันนี้พอมีเวลาว่าง" ผมตอบกลับไอ้เทมไปอย่างยิ้มๆ แต่หน้าผมไม่บานเท่าจานข้าวหมานะ ไอ้เทมเวอร์ แต่ทำไมตอนที่ผมคุยอยู่กับไอ้เทม เหมือนเสียงคนรอบตัวจะเงียบๆ ไปว่ะ เฮือก! สะ สายตาพี่เดือนเหนือครับ เหี้ยยยย น่ากลัวกว่าตอนที่ไปหอผมแล้วเจอไอ้จอมอีกอ่ะ ไปโกรธใครมาว่ะ งื้ออออ น้องน่านขนลุกจนฉี่จะราดเลยอ่ะ นึกว่าไม่ได้สนใจกันซะอีก ผมว่าผมไปห้องน้ำดีกว่ารู้สึกบรรยากาศมาคุแปลกๆ อ่ะ
   "ผะ ผมขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะครับ" ผมบอกพวกเขาเสร็จก็ลุกออกไปเข้าห้องน้ำทันที โดยไม่รู้เลยว่ามีสายคมค่อยมองตามอยู่ตลอดที่คนตัวเล็กลุกออกไป

 #เดือนเหนือ
    ตอนนี้ผมกำลังมองตามคนตัวเล็กที่ผมไม่ได้เจอมาเป็นอาทิตย์กำลังเดินออกจากโต๊ะเพื่อไปห้องน้ำ อย่างคนอารมณ์หงุดหงิด สาเหตุไม่ได้มาจากที่ไหน มาจากคนตัวเล็กนั้นแหละครับ ผมเห็นคนตัวเล็กตอบเเชทในมือถือพร้อมกับยิ้มให้กับมัน เหอะ...คุยกับใครว่ะ ทำไมต้องยิ้มจนแก้มเเทบแตกขนาดนั้น มันน่าจับมาบีบลงโทษจริงๆว่ะ
   "ไงเพื่อน...จะเดินตามเขาไปเลยไหมล่ะ" เสียงไอ้หมอกครับมันพูดเเซว ที่มันพูดเเซวแบบนี้เพราะมันรู้ว่าผมสนใจคนตัวเล็ก แต่เอาจริงๆคือทุกคนในกลุ่มของผมรู้กันหมดครับ ทุกคนคงสงสัยใช่ไหมล่ะครับว่าทำไมผมถึงรุกคนตัวเล็กหนักขนาดนี้ จริงๆแล้วตอนแรกผมคิดว่าน้องไม่ใช่เด็กคนนั้นที่ผมเคยเมื่อหลายปีก่อน ผมเลยได้แต่คิดว่าทำไมไอ้ตัวเล็กหน้าคุ้นจัง  พอคิดๆดูแล้วเหมือนผมเคยเห็นน้องมันบ่อยๆ ไม่ว่าจะที่คณะ หรือโรงอาหารคณะ แต่ผมก็ไม่ได้สนใจอะไร ถึงแม้ว่าพอผมหันไปมองรอบๆตัวก็จะเจอกับเขาก็ตามแต่ 
     ตอนนั้นที่ผมไม่เคยคิดเลยว่าคนตัวเล็กคนนี้คือคนที่ผมเจอหน้ารร.เก่าทุกวันตอนเช้าก่อนเข้าแถว ตอนนั้นผมจำได้ว่ามีวันหนึ่งผมถึงหน้ารร. แล้วได้เจอกับเด็กแว่นคนหนึ่งที่ใส่ชุดนร.โรงเรียนเดียวกันกับผม ผิวขาวๆกับปากแดงๆ ตาโตๆ และหน้าหวานๆ ทำให้ผมคิดว่ายังมีคนที่หน้าหวานกว่าไอ้เเพนเพื่อนผมอีกเหรอ แต่ก็เท่านั้นแหละครับ นั้นมันผู้ชายเหมือนผมก็แค่นั้นเองที่ผมคิด  จนตกเย็นวันนั้นพวกผมกับเพื่อนกำลังออกมาจากโรงเรียน ตอนที่กำลังเดินผ่านรั้วของโรงเรียน ผมก็เจอเด็กผู้ชายคนเดิมกับที่เจอเมื่อเช้า แต่ภาพที่ผมเห็นคือเด็กคนนั้นกำลังนั่งคุยกับแมวตัวอ้วนสีขาว อยู่ตรงป้ายรถเมล์ครับ
     'คุณเหมียว...ทำไมมาอยู่ตรงนี้ล่ะ' เด็กคนนั้นพูดขึ้นพร้อมกับเอามือลูบเจ้าแมวอ้วน
     'เมี้ยว~~'
     'ฮ่าๆๆๆ อ้อนเราเหรอคุณเหมียว'
    อึก! ตึกตัก ตึกตัก.... ผมเห็นรอยยิ้มที่อยู่บนใบหน้าหวานนั้นที่กำลังยิ้มให้เจ้าแมวอ้วนสีขาว หัวใจผมมันก็เต้นแปลกๆ อาการโว้งๆ ชอบกล ทำไมผมกำลังเป็นโรคหัวใจเหรอว่ะแต่รอยยิ้มนั้นมัน....มันทำให้ผมอยากจะมองมันบ่อยๆ
    'อ๊ะ...' เด็กน้อยตาเบิกกว้างตกใจภายใต้กรอบแว่นกลมๆนั้น มันทำให้ผมนึกถึงกระต่ายที่กำลังตกใจเมื่อเจอกับหมาป่าเลยแฮะ
    พอผมกับพวกเพื่อนกำลังจะเดินเข้าไปที่ป้ายรถเมล์นั้น แต่ทว่าจู่ๆเด็กคนนั้นก็ลุกแล้ววิ่งหนีไปซะก่อนสิครับ 'น่ารักว่ะ' นี่คือคำที่เกิดขึ้นในหัวผมตอนนั้น และเพราะแบบนี้เอง พอตอนเช้าผมถึงโรงเรียนเมื่อไรก็จะมองหาเจ้าเด็กแว่นทุกที ผมชอบที่จะเห็นรอยยิ้มของเขา และไหนจะหน้าตาเหมือนกระต่ายตื่นตูมตอนหันมาสบตากับผมอีก... พอนานๆเข้าผมก็คิดเลยว่า 'ผมอยากได้กระต่ายตัวนี้มาเป็นของตัวเองว่ะ'  ถึงแม้พวกเพื่อนผมจะบอกให้ผมจีบเจ้าเด็กแว่นนั้นแต่ผมก็ได้แต่บอกพวกมันไปว่า 'มันยังไม่ถึงเวลาว่ะ' เพราะคนตัวเล็กยังเด็กเกินไปสำหรับผม แต่แล้วจู่ๆกระต่ายตัวนั้นก็หายไปจากสายตาของผม กระต่ายน้อยค่อยๆห่างจากผมไปเรื่อยๆ ผมพยายามมองหาเท่าไรก็ไม่เจอเขา และสุดท้ายผมก็เรียนจบออกมาซะก่อน หลังจากนั้นมันทำให้ผมคิดว่าผมคงจะไม่ได้เจอกระต่ายตัวนั้นอีกแล้ว
     เวลาผ่านไปหลายปี... ผมได้กลับไปร่วมงานที่โรงเรียนเก่า ผมก็ไม่เจอเขามันเหมือนกันมันเหมือนกับว่ากระต่ายตัวนั้นเขาต้องการจะหลบหน้าผมยังไงอย่างนั้นแหละ  ผ่านไปนานเข้าผมเลยคิดว่ากระต่ายตัวนั้นคงจะวิ่งหนีไปจากผมซะแล้ว จนมาตอนที่พวกผมได้ไปกินข้าวที่คณะศิลปกรรมฯ วันนั้นเหมือนจะโชคไม่ค่อยดีเท่าไรเพราะคนในโรงอาหารเยอะมาก จนสุดท้ายไอ้แพนต้องไปขอน้องปีหนึ่งคนหนึ่งนั่งโต๊ะด้วย ผมมองไปตามมือที่ไอ้แพนชี้ที่โต๊ะนั้นมีผู้ชายตัวเล็กใส่แว่นกำลังก้มเล่นมือถืออยู่ ขนาดพวกผมเดินจะถึงโต๊ะเเล้วยังไม่ยอมเงยหน้าจากมือถือเลย จนพวกผมเดินเข้ามาใกล้ได้ระยะนึง คนตัวเล็กจึงยอมละจากมือถือเงยหน้าขึ้นมามอง ตอนนั้นดวงตาโตๆคู่นั้นเบิกกว้างอยู่ภายในกรอบแว่นตากลมๆนั้น เหมือน...ทำไมถึงเหมือนเด็กคนนั้นจัง เเต่ผมก็ต้องหยุดความคิดลงก่อนเพราะคนตัวเล็กตรงหน้านี้อาจจะไม่ใช่...และเที่ยงวันนั้นผมก็ได้นั่งตรงข้ามกับเด็กแว่น คนตัวเล็กที่เอาแต่นั่งก้มหน้าหลบสายตาผม แถมเอาแต่ตักข้าวเข้าปากไม่หยุดจนแก้มพอง แก้มกลมๆนั้นน่าบีบชะมัด ภาพที่ผมเห็นนั้นมันทำให้ผมคิดว่าเด็กคนนี้น่าเอ็นดูเเฮะ แต่ผมก็กลัวคนตัวเล็กจะกินเร็วจนเกินไปแล้วข้าวจะติดคอเอาได้ จึงได้เอ่ยประโยคนึงขึ้นมา
     'เป็นอะไร...ตัวเล็ก'
     'ค่อยๆ กิน' แต่พอผมได้เห็นแก้มกลมๆนั้นมีสีแดงระบายอยู่บนใบหน้า เท่านั้นแหละผมรู้เลยว่าผมกำลังโดนคนตัวเล็กตกอยู่
     'ทำไมคนตัวเล็กถึงเขินได้น่ารักแบบนี้...เดี๋ยวนะ! นี่เขาชมผู้ชายน่ารักเหรอ ขนาดแพนเพื่อนในกลุ่มของผมที่มีขนาดตัวพอๆกัน ยังไม่คิดจะชมมันน่ารักสักนิด ทำไมน่ะเหรอก็ไอ้แพนมันไม่ได้น่าทะนุถนอมขนาดนั้นนะสิ หึ...แต่จะว่าไปคนตัวเล็กข้างหน้านี่ก็หน้าคุ้นๆนะ แล้วแก้มนั้นอีกจะแดงไปไหนกัน น่าบีบว่ะ' ตอนนั้นผมคิดได้เแค่นั้น หึๆ เด็กอะไรน่าแกล้งว่ะ
       หลังจากที่พวกผมออกจากโรงอาหารมาเมื่อเที่ยงเเล้วนั้น จู่ๆไอ้หมอกก็พูดเรื่องเกี่ยวกับคนตัวเล็กขึ้น
       'กูว่ากูจำได้แล้วว่าไอ้เด็กแว่นนั้นคือเด็กคนเดียวกันกับที่นั่งคุยกับแมวสีขาวหน้าโรงเรียน น้องกระต่ายน้อยของมึงไงไอ้เหนือ' เมื่อไอ้หมอกพูดจบ ผมนี้รีบหันหน้าไปมองมันเลยครับ
    'มึงแน่ใจขนาดไหน' ผมถามไอ้หมอกกลับ
    'ร้อยเปอร์เซนต์ หรือมึงจะให้กูสืบล่ะ 1 ชั่วโมงรู้ผล' ไอ้หมอกมันดูมั่นอกมั่นใจมากครับ แถมเสนอเรื่องจะสืบให้อีก ก็ดีเหมือนกัน...
     1 ชั่วโมงผ่านไป....
      ่อ๊ะ ....' อยู่ดีๆไอ้หมอกก็ยื่นเอกสารบ้างอย่างมาให้ผมตรงหน้า มันเป็นเอกสารเกี่ยวกับคนตัวเล็กครับ
      'หึๆ ใช่จริงๆสินะ' ผมได้แต่มองเอกสารนั้น พร้อมกับยกยิ้มออกมา
      'อารมณ์ดีเลยนะ พ่อเดือนเหนือ' ไอ้หมอกมันแซวผมครับ ได้ทีเอาใหญ่เลยว่ะเพื่อนผม...แต่ผมอารมณ์ดีจริง ต่อไปนี้ผมจะตามจับกระต่ายมาใส่กรงแล้วครับ คอยดูจะทำให้ติดกับของผมจนไปหาใครไม่ได้เลย หึๆ รอก่อนนะกระต่ายน้อยของเดือนเหนือ....


ออฟไลน์ Naree1734

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤ 06
«ตอบ #14 เมื่อ29-06-2020 22:07:40 »

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฎ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฎข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฎข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

ออฟไลน์ Naree1734

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤ 06
«ตอบ #15 เมื่อ29-06-2020 22:10:48 »

06 (100%)

@ห้องน้ำ

   ตอนนี้ผมลุกมาเข้าห้องน้ำ แล้วกำลังจะกลับออกไปพอดี แต่...ปึก! อือออ เจ็บอ่ะ อยู่ๆผมก็ชนเข้ากับใครสักคนแรงมากๆ เหวอ! ล้มแน่ๆ จูบพื้นแน่ๆไอ้น่าน เอ๊ะ...ทำไมไม่เจ็บอ่ะ แต่กับรู้สึกเหมือนจะมีอะไรมาเกาะอยู่ตรงเอวเลยว่ะ อ่อมือนี่เอง ห๊ะ! มะ มือคน มือใครอ่ะ ตอนนี้มีแขนใครไม่รู้กำลังเกี่ยวเอวผมไว้สงสัยจะเป็นแขนคนที่ผมชนเขาเมื่อกี้ เขาน่าจะคว้าผมไว้ได้ทัน เฮ้อ...โชคดีไปไอ้น่านไม่งั้นได้ก้นจ่ำเบ้า หรือไม่ก็หน้าได้กระแทกพื้นแน่ๆ
     "ขะ ขอบคุณครับ" ผมเอ่ยขอบคุณคนที่ช่วยผมไว้ แต่จะว่าไปแล้วทำไมกลิ่มน้ำหอมของเขาถึงคุ้นๆล่ะ แล้วเนี่ยทำไมยังไม่ปล่อยผมอีกล่ะ เมื่อคิดได้แบบนั้นผมเลยค่อยๆ เงยหน้ามองคนที่ช่วยผม...
   "อ๊ะ...! พะ พี่เดือนเหนือ" ผมได้แต่อุทานออกมาเบาๆ พร้อมกับชื่อบุคคลที่ผมไปอยู่ในอ้อมแขนเขา พอผมได้รู้ว่าเขาเป็นใครเท่านั้นแหละ ผมรู้เลยว่าแก้มผมร้อนขนาดไหน เดี๋ยวๆ...แล้วพี่จะเอาหน้ามาใกล้ๆผมทำไมมมมม ไอ้น่านไม่ไหวนะ ใจไอ้น่านก็ไม่ไหวเหมือนกัน
   "ทำไม ไม่ระวังตัว หืม...ตัวเล็ก" เสียงทุ้มนุ่มๆ เอ่ยกระซิบเบาๆที่ข้างหูของผม พร้อมกับลมหายใจที่เป่ารดใกล้ๆกัน มันยิ่งทำให้ผมก้มหน้างุดกว่าเดิม หน้าก็ร้อนมากกว่าเดิมด้วย ผมเขินครับ บอกเลยผมเขินมาก พี่เดือนเหนือเข้าใกล้ผมทีไรหัวใจไอ้น่านทำงานหนักทุกทีเลย แล้วเมื่อไรพี่จะปล่อยสักทีเนี่ย!
   "เอ่อ...พี่ครับปล่อยผมก่อนไหมครับ" เมื่อผมได้สติคืนมาก็รีบบอกให้พี่เดือนเหนือเขาปล่อยผมทันที แต่ดูเหมือนพี่เขาจะไม่ยอมปล่อยกันอ่ะ แถมยังเอาเเขนเกี่ยวเอวผมเข้าไปใกล้ตัวเองเพิ่มขึ้นอีก ทำให้ผมต้องรีบใช้มือดันอกแกร่งไว้ทันที ไม่งั้นหน้าผมคงจะไปจมอยู่กับอกพี่เดือนเหนือเป็นแน่ งื้ออออออ ทำไมรุกเก่ง ไอ้น่านไม่ไหวนะ แย่แน่ๆใจผมเนี่ย
  'ใจหนอ'
  'อย่าติดกับหนอ' ผมพยายามดึงสติตัวเองกลับมาครับ ก่อนที่มันจะเตลิดไปมากกว่านี้ ฮือออออ ไอ้เทมช่วยน่านด้วยยยยย  แล้วทำไมไม่มีใครมาเข้าห้องน้ำกันเลยว่ะ
  "หึๆ" ยังอีกคนเราไม่ปล่อยกันแล้วยังจะมาขำอีก ดู๊ดูสายตาสิมีประกายความขบขันออกมาจนเก็บไม่มิดเลยนะคุณเดือนเหนือ เหอะ เมื่อไม่ปล่อยก็ต้องดิ้นแหละครับงานนี้ ผมเลยพยายามดิ้นจนพี่เดือนเหนือเพื่อที่จะให้พี่เขายอมปล่อยตัวผม
  "อ่ะ โอเคครับ พี่ปล่อยแล้วตัวเล็ก หยุดดิ้นก่อนนะ" คนตัวสูงรีบพูดขึ้นก่อนที่จะปล่อยตัวผมให้เป็นอิสระ
  "เเฮ่กๆ ทำไมชอบให้ผมใช้เเรงเยอะจังครับ เหนื่อยนะรู้มั้ย ถ้าปล่อยกันตั้งแต่เเรกก็จะ...อ๊ะ" ผมรีบบ่นพี่เดือนเหนืออย่างลืมตัว พอเงยหน้ามองคนตัวสูงตรงหน้าเท่านั้นแหละ ถึงพึ่งรู้ว่าหน้าพี่เขา เข้ามาใกล้ตัวเองขนาดไหน ใกล้อีกแล้ว และเข้ามาเรื่อยๆ กะ ใกล้เกินไปแล้ว
พี่เดือนเหนือค่อยๆก้มหน้าเข้ามาใกล้ผมเรื่อยๆจนตอนนี้พี่เขาเอาหน้ามาหยุดที่ข้างแก้มของผม ลมหายใจอุ่นๆรินรดอยู่ข้างกัน มันทำให้ผมรู้สึกขนลุกแปลกๆ ผมไม่ได้กลัวน่ะแต่มันรู้สึกคล้ายกับคนที่กำลังมีผีเสื้อบินวนอยู่ภายในท้อง และหัวใจก็เต้นเเรงจนผมคิดว่าคนตัวสูงที่อยู่ตรงหน้าคงจะได้ยินมัน และผมเริ่มจะสังหรณ์ใจแปลกๆ เหตุการณ์นี้มันเหมือนจะคล้ายกับเมื่อคืนนั้น...
"ครับ...." พี่เดือนเหนือกระซิบข้างๆหูผม อะ ไอ้น่าน ขนลุกไปทั่วตัวเลยครับ งื้อออออออ....แม่จ้าาาา ช่วยน่านด้วย แล้วจู่ๆคนตัวสูงก็ฝังจมูกโด่งๆของตัวเองจมไปกับแก้มกลมๆ ของผมทั้งสองข้างเลยครับ งื้อออออ อีกแล้ว...
แก้มผมมมม!!!
"ฟอดดดด ฟอดดด"
"อึก!.." อะ อึ้งอีกแล้วครับ ผมยืนตัวเเข็งพร้อมกับกระพริบตาปริบๆให้กับคนตัวสูงที่ขโมยหอมแก้มผมอีกแล้ว ฮือออออ คราวนี้ไอ้เทมตีผมจริงๆแน่
"ทำไม...แก้มถึงได้น่าฟัดขนาดนี้ครับ" ห๊ะ พะ พี่เดือนเหนือถามผม แล้วผมจะไปถามใครเล่า แต่พี่จะมาฟัดแก้มผมไม่ได้นะ มาทำแบบนี้น้องน่านหวั่นไหว
ไอ้น่านมึงต้องมีสติอย่าไปหลงเชื่อพี่เดือนเหนือนะ พี่เขามีคนข้างนอกอย่างพิมอยู่ ใช่ๆ พี่เขาแค่แกล้งเราเท่านั้นแหละ เหอะ...พี่เดือนเหนือนิสัยไม่ดี! น่านจะฟ้องเทม! แล้วมืออีกจะมาจับแก้มผมเล่นแบบนี้ไม่ได้นะผมหวง!
"พี่เดือนเหนือ เลิกแกล้งผมเลยนะ" ผมพูดเสียงดุใส่คนตัวสูงที่เอาแต่ลูบแก้มของผม ไอ้น่านไม่ให้จับแล้ว เมื่อคิดได้แบบนั้นผมจึงก้าวขาถอยห่างออกมาจากพี่เขา ทำให้คนตัวสูงยกมือค้างพร้อมกับทำสีหน้างงมาทางผม
"ผมจะกลับโต๊ะแล้ว พี่จะเข้าห้องน้ำหรอ"
"ป่าวพี่มาตามกระต่าย มีกระต่ายวิ่งหนีมา" พี่เดือนเหนือมาตามหากระต่าย ไหนอ่ะ ผมรีบหันซ้ายหันขวามองหากระต่ายตัวที่พี่เขาว่า อยู่ไหนอ่ะกระต่ายน้อยยยย ออกมาหาพี่เดือนเหนือ กับน้องน่านเร็วๆ
"ฮ่าๆๆ" อ้าว อยู่ดีๆพี่เขาก็หัวเราะออกมาครับ ผมนี่งงเลย แต่เดี๋ยวนะ พี่เดือนเหนือหัวเราะ
'พี่เดือนเหนือหัวเราะ'
ผมอยากจะอัดรีเพลย์ไว้ซ้ำๆเลยล่ะครับ มันไม่ได้มีโอกาสเห็นในระยะประชิดแบบนี้ได้บ่อยๆนะ
"อ๊ะ..." เหมือนมีแสงจ้าๆวิ่งเข้าตาผมเลยครับ พี่เดือนเหนือหัวเราะอ่ะ หัวเราะแบบหัวเราะจริงๆ ไม่ใช่ตามมารยาทอ่ะ ทำไมดูดี ทำไมหล่ออ่ะ ฮือออออ ไอ้น่านจะเป็นลม
"น่าน.....น่านน้ำ" คนตัวสูงเรียกชื่อผมพร้อมกับเขย่าไหล่ผมนิดๆ งื้อออออ ดันมาเหม่อต่อหน้าพี่เดือนเหนือได้ ชีวิตไอ้น่าน
"คะ ครับ"
"กลับไปโต๊ะกันครับ" พี่เดือนเหนือพูดเสร็จก็เอามือมากุมมือผมพร้อมกับพาเดินกลับมาที่โต๊ะ ผมก็ได้แต่เดินก้มหน้าเดินตามพี่เขาไปติดๆ มันเขินหนิครับ
ปึก!
"โอ๊ะ" อยู่ๆคนตัวสูงก็หยุดเดินครับ ผมก็เลยชนเข้ากับแผ่นหลังกว้างเต็มๆ เจ็บเลยอ่ะ พร้อมกับยกมือขึ้นมาลูบหน้าผากปอยๆ
"แหม่ ไอ้เราก็นึกว่ารีบลุกไปทำไม ที่แท้ก็ไปง้อเด็กนี่เอง มีจูงมงจูงมือกันมาด้วย กลัวน้องหลงเหรอครับคุณเดือนเหนือ" เสียงพี่หมอกพูดขึ้นครับ อะไรว่ะ...ง้ออะไรอ่ะ หรือหมายถึงที่พี่เดือนเหนือไปห้องน้ำหรอ พี่เขาตามผมไปเหรอ งื้อออออ งุดกว่าเดิมอีกครับผมเนี่ย
"เงียบหมอก" เสียงนิ่งๆของร่างสูงข้างหน้าเอ่ยขึ้น ไม่ได้แสดงถึงความโมโหหรือโกรธเพื่อนตัวเองที่เอ่ยเเซวอะไรทั้งนั้น
"ฮ่าๆๆ"
แล้วอยู่ๆพี่หมอกก็หัวเราะออกมาครับ ผมเลยเบี่ยงตัวเองออกจากหลังคนตัวสูง มองไปยังโต๊ะที่มีกลุ่มพวกผมกับเพื่อนพี่เดือนเหนือ พวกพี่ๆเขาส่งยิ้มอ๊ะ ผมเห็นไอ้เทมมันชี้นิ้วมาคาดโทษผมด้วยอ่ะ ฮือออออ น้องน่านไม่ผิดนะเทมมมม
"น่าน มากินต่อได้แล้ว" เสียงไอ้เมฆครับ เย็นมาเชียวนะเสียงน่ะ ผมรีบเดินกับไปนั่งที่เลยครับ แล้วพี่เดือนเหนือก็หันมามองผมนิดนึงด้วยสายตาดุๆก่อนจะกลับไปนั่งที่ของตัวเอง
******
เวลา 22:30 น.
ตอนนี้พวกเรานั่งกินหมูกระทะกันเสร็จแล้วครับรอแค่พนักงานมาเก็บเงินเท่านั้น พอผมอิ่มหนังตาก็เริ่มจะหนักๆ แล้วล่ะครับตอนนี้ ง่วงอ่ะ พอผมง่วงก็เริ่มจะงอแงแล้วครับ ต้องเข้าใจนิดนึงเด็กกำลังกินกำลังโต ฮ่าๆ
"ง่วง...?" เมฆมันพูด พร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นทั้งสองข้าง ถามกันสินะว่าง่วงหรอ?
"อือ ง่วง" ว่าเสร็จผมก็เอนหัวทุยๆของตัวเองไปกับไหล่เมฆ หื้ออออ รู้สึกดีจริงๆ เมฆไม่เคยว่าผมสักครั้งอ่ะครับเวลาผมงอแง มันก็จะยอมผมกับไอ้เทมทุกที
"อืม..." มันตอบแค่นั้นก่อนจะยกมือขึ้นมาลูบหัวผมเบาๆ นี้ก็อีกเหตุผลหนึ่งที่ผมชอบอ้อนไอ้เมฆมัน ฮ่าๆๆๆ มันใจดีกับผมอ่ะ
"น่าน มึงครวจะกลับไปนอนที่ห้องน่ะ ไม่ใช่ที่ร้านหมูกระทะแบบนี้" เสียงสาวสวยคนเดี๋ยวของกลุ่มผมเอ่ยขึ้นมาครับ แต่ผมง่วงอ่ะ แล้วเมฆไม่ได้ว่าป่ะ ผมเลยเอาแต่หลับตาอยู่แบบนั้น ไม่ได้สนใจบรรยากาศรอบตัวที่เริ่มเย็นขึ้นเรื่อยๆ
"อืออออ เมฆเราง่วงงงงง" ผมลากเสียงยานๆบอกกับเมฆ พร้อมกับเอาหัวไปไถ่ไหล่เหมือนที่เคยๆทำ ตอนนี้อ้อนได้อ้อนก่อนแหละครับ
"เหี้ยยยย แม่งกุอยากหิ้วน้องกลับห้องไปเลี้ยงเลย โคตรอ้อนอ่ะ แม่งดีต่อใจกูมาก" นี่เสียงพี่นักรบครับผมจำได้
"ไอ้รบมึงพูดอะไรโปรดมองหน้าพ่อน้องมันด้วย จะแดกหัวทั้งมึงและไอ้เมฆแล้ว" นี่คงเป็นเสียงพี่หมอก แต่ว่าพี่หมอกพูดถึงพ่อผมทำไมอ่ะ พ่อผมไม่มาหรอกอยู่ตั้งเชียงใหม่โน่นนนน น้องน่านงง แต่ถึงผมจะงงยังไงก็ไม่คิดจะลืมตาขึ้นไปถามพวกพี่ๆเขาหรอกครับ
"ทุกคนเราว่า เรากลับกันดีกว่าไหม ดูเหมือนน่านจะไม่ไหวแล้ว" เสียงพี่แพนพูดขึ้น ใช่ครับพี่ผมง่วงมากแล้วอ่ะตอนนี้
"ดีมากเลยค่ะพี่แพน ข้าวเห็นด้วยเช็คบิลกันเถอะเนอะ" เมื่อข้าวพูดจบประโยคนั้นผมก็เอาหน้าถูไหล่เมฆมันอีกครับ รู้สึกสบายจัง แต่ทำไมอากาศมันเย็นๆ แปลกๆว่ะ
หมับ! อยู่ดีๆก็มีคนมาดึงตัวผม ให้ลุกขึ้นครับ อะไวหว่าาาา งงมากคืออะไร?
ปึก!!!
 แล้วผมก็ชนกับอะไรบางอย่างเหมือนกับอกคนเลยครับ อื้ออออ อะไรอ่ะ ผมเลยค่อยๆหันไปหาคนที่กำลังจะทำให้ผมหงุดหงิด แต่ก็ต้องอึ้งเมื่อคนที่กำลังจับแขนผมอยู่ตอนนี้คือพี่เดือนเหนือ หน้าพี่เขาดูหน้ากลัวมาเลยครับ แถมแรงที่จับแขนอยู่มันเหมือนจะจับเเน่นจนผมเจ็บอ่ะ พี่ไปโกรธใครมาเนี่ย?
"อ๊ะ พะ พี่ผมเจ็บ" ผมร้องออกมาเมื่อแรงที่เเขนผมเริ่มจะเจ็บขึ้นเรื่อยๆ พี่เดือนเหนือจึงค่อยๆคายแรงบีบที่แขนผมออก งื้ออออไปโกรธใครก็ไปทำคนนั้นสิ พี่เดือนเหนือคนใจร้าย
"พี่ขอโทษ" เสียงคนตัวสูงแสดงออกว่ารู้สึกผิดจริง พร้อมกับสายตาที่อ่อนลง
"ไม่เป็นไรครับ" เฮ้อออ ใจอ่อนอีกแล้วไอ้น่าน แค่นี้ก็ยอมเขาแล้วอ่ะ
"ตัวเล็ก...ถ้าง่วงก็กลับ เดี๋ยวพี่ไปส่ง" ห๊ะ สองรอบแล้วนะพี่เดือนเหนือ สองรอบแล้วที่ชวนกันกลับด้วยเนี่ย พอผมได้ยินประโยคที่พี่เดือนเหนือชวนผมกลับ ผมรีบหันไปหาไอ้เทม เมฆ และข้าวจ้าวทันที ตอนนี้ผมไม่พร้อมจะรับมือกับพี่เดือนเหนืออ่ะ วันนี้ทั้งโดนหอม โดนกอด แค่นี้ใจของไอ้น่านก็จะวายตายแล้ว เอาไงดีว่ะไอ้น่าน
"อ๊ะ เอ่อออ คือวันนี้ผมว่าผมกลับๆเพื่อนดีกว่าครับพี่ ผมเกรงใจครับ" พอผมพูดออก พี่เขาพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะค่อยๆบ่อยแขนผมให้เป็นอิสระ
"ตกลงครับ พี่แล้วแต่ตัวเล็กครับ" พี่เดือนเหนือพูดจบพร้อมกับยกมือขึ้นมาลูบหัวผมสองสามทีก็ละมือออกไป ผมจะทำอะไรได้ก็เอาแต่ก้มหน้างุดให้พี่เขาเอามือลูบหัวไปสิครับ รู้สึกดีจริงๆ
"อะ แฮ่ม เพื่อนเหนือกูว่าปล่อยน้องกลับเถอะ ดูเหมือนน้องมันจะไม่ไหวแล้ว แก้มแม่งโคตรแดงเลยว่ะ น่าบีบจริงๆ" พี่นักรบเขาไม่ได้พูดป่าวครับ แต่พี่เขากำลังจะยื่นมือมาบีบแก้มผมจริงๆ งื้ออออ อย่านะพี่ ผมไม่อยากปวดแก้มตอนนี้ เพี๊ยะ! พะ พี่เดือนเหนือครับ พี่เขาตีมือพี่นักรบก่อนที่มือพี่นักรบจะยื่นมาจับแก้มผมครับ อื้อหือ น่าจะเจ็บนะนั่น เเดงเลยอ่ะ
"โอ๊ะ เจ็บนะโว้ยไอ้ห่าเหนือ ขอจับนิดจับหน่อยไม่ได้ แค่นี้ทำมาหวง เหอะ" เสียงพี่นักรบบ่นกะปอดกะแปด แต่ว่าเมื่อกี้เหมือนผมจะได้ยินพี่เขาพูดอะไร หวงๆ เนี่ยแหล หวงอะไรก็หวงเถอะ แต่ตอนนี้น้องน่านอยากจะนอนมากๆ อ่ะ
"ไอ้เมฆ กูว่าเรากลับกันเถอะ ไอ้น่านจะหลับกลางอากาศแล้ว" เทมพูดขึ้นครับ
"อืม" เมฆมันตอบรับพร้อมมาพยุงผมครับ ผมยืนไม่ไว้จริงๆแล้วครับตอนนี้ ง่วงจริงๆ
"งั้นพวกผมกลับกันก่อนนะครับพี่ ขอบคุณพี่เดือนเหนือนะครับที่เลี้ยงพวกผม" เทมพูดบอกลาพวกพี่เดือนเหนือ
"สวัสดีครับ/ค่ะ" หลังจากบอกลากันเรียบร้อยแล้วพวกผมก็ขึ้นรถกลับกัน เมฆพาพวกผมมาส่งที่หอเรียบร้อย
ตอนนี้ผมถึงห้องเรียบร้อยแล้วครับ เดี๋ยวโทรหาพี่ฟ้าก่อนดีกว่าเดี๋ยวคุณเขาจะงอนเอา
(ไงครับ ตัวแสบพึ่งถึงห้องหรอครับ)
"ใช่ครับ เมฆพึ่งมาส่งผม แล้วตอนนี้คุณออกเวรแล้วเหรอ?"
(ครับ พี่กำลังจะกลับคอนโดแล้วล่ะ คิดถึงตัวแสบจังเลย อยากหอมหัวอ่ะ)
"คุณอย่ามาทำเสียงอ้อนเรานะ เรายังโกรธคุณอยู่ที่หายไปไม่บอกเราตั้งเป็นอาทิตย์" ผมรีบบ่นพี่ชายผมเลยครับ เล่นหายไปเป็นอาทิตย์ไม่ยอมทักหรือโทรหากันเลย มารู้อีกทีคือไปเป็นหมออาสาอยู่บนดอย เป็นอาทิตย์เลยครับ ผมเลยแกล้งงอนมันซะเลย เวลาไปไหนจะได้บอกกันบ้าง น้องน่านเป็นห่วง
(อย่างอนพี่ฟ้าเลยนะ เดี๋ยวศุกร์นี้พี่ฟ้าไปรับตัวแสบแน่ๆ สัญญาเลย)
"โอเคครับ แล้วตอนนี้คุณถึงคอนโดรึยัง?)
(พี่ฟ้าถึงแล้วครับ กำลังจะเข้าห้องแล้ว)
"งั้นเราว่าเราไม่กวนคุณแล้ว คุณพักผ่อนเถอะ ฝันดีครับ"
(ฝันดีเหมืิอนกันตัวแสบ พี่ฟ้ารักตัวแสบมากนะครับ)
"ครับ ผมก็รักพี่ฟ้ามากที่สุดเหมือนกันครับ" ผมบอกลาพี่ทัพฟ้า ก่อนจะเข้่ไปอาบน้ำเตรียมตัวนอนกันดีกว่าครับ พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่ ขอให้คืนนี้ฝันถึงพี่เดือนเหนือของน่านด้วยเถิดดดด

********
    แปบๆ วันนี้ก็วันศุกร์แล้วครับ เที่ยงนี้ผมจะได้เจอพี่เดือนเหนือรึป่าวนร้า เพราะทุกวันศุกร์พวกพี่เขาจะมีเรียนตึกใกล้กับคณะผมครับ
    "พวกมึง ปะ ไปกินข้าวกานนน" เสียงไอ้เทมมันพูดชวนครับ พร้อมกับที่มันยกมือขึ้นมาลูบท้องตัวเอง
    "เทม มึงหิวเก่งจังว่ะ กูว่ากูเห็นมึงเเอบกินเลย์ห่อใหญ่ไปนะ ที่สำคัญเลยคือมึงกินคนเดี๋ยว" ผมบ่นไอ้เทมไปชุดนึงครับ เรื่องกินไม่เคยเลยจะมาถึงผมกับข้าวจ้าวเนี่ย ส่วนเมฆมันไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่หรอกครับ
    "ใช่ๆ เทมไม่แบ่งข้าวกับน่านเลย" ข้าวจ้าวพูดขึ้นพร้อมกับพองแก้มตัวเองอย่างงอนๆ
    "โธ่วววว พวกมึงก็กูหิวอ่ะ เข้าใจเพื่อนเทมคนนี้นร้าาา" เทมมันพูดเสร็จก็เอาหัวตัวเองมาถูกับไหล่ผมอ้อนๆครับ ขนลุกว่ะ!
    "พอเลยมึง ไม่ต้องมาง้อกูตาใสเลย ขนลุก! ไอ้ห่า" ผมพูดบอกไอ้เทม พอมันเห็นผมพูดแบบนั้นยิ่งเอาใหญ่ครับ เออได้ถูก็ถูไปเลยเทม เอาให้แก้มมึงติดไหล่กูไปเลย เหอะ
    "เทม พอแล้ว" นั่นเสียงผู้พิทักษ์น่านน้ำมาแล้วครับ จะใครล่ะก็เมฆไง ฮ่าๆ พอเมฆมันเอ่ยปุบเทมเทมของเราก็หยุดการถูทันทีเลย
    "เออ พอก็พอ ไปกินข้าวได้ยังอ่ะ" แหม่ พอหยุดปุบก็หิวปับเลยนะเทม
     ตอนนี้พวกผมทั้งหมดมาถึงโรงอาหารเเล้วครับ คนเยอะมากครับวันนี้ ทำไมวันศุกร์คนชอบเยอะอ่ะ วันปกติมากินเวลานี้ไม่เห็นจะเยอะเลยคน
   "คนเยอะว่ะ" นั่นไง ไอ้เทมเริ่มบ่นแล้วครับ
   "อือ เยอะมากอ่ะ" เสียงข้าวพูดขึ้นอีกคนครับ ตอนนี้พวกผมยังยืนหาที่นั่งกันอยู่เลยครับ มีที่ไหนให้น้องน่านนั่งบ้างเนี่ยยยย เริ่มจะเมื่อยแล้วนะ หิวด้วย....
    "อ๊ะๆ เจอแล้ว เจอแล้ว" เสียงใสๆของข้าวจ้าวพูดขึ้นพอกับเขย่าเเขนไอ้เทมไปด้วยครับ
    "ข้าว ดีใจเหมือนถูกรางวัลที่หนึ่งเลยอ่ะ" ผมพูดเเซวข้าวจ้าวยิ้มๆ
    แปะ!
    "โอ๊ะ งื้อออ...เจ็บ ทำไมเป็นผู้หญิงมือหนักอ่ะ" ผมพูดบอกข้าวจ้าว หลังจากที่ยัยตัวดีเอามือมาดีดที่หน้าผากผมครับ ผมก็ได้แต่ลูบหน้าผากตัวเองปอยๆ
   "ตรงไหนว่ะข้าว" เสียงเทมถามยัยตัวดีขึ้น นั่นสิที่ไหนคือวะ...ว่าง ตาผมนี้เบิกกว้างกว่าเดิมเลยครับ ผมรู้แล้วที่ยัยตัวดีบอกว่ามีที่ว่างแล้วคือโต๊ะของกลุ่มพี่เดือนเหนือนั้นเอง งื้อออออ ไม่ไปได้ไหม
   "โน่นไง..." ยัยตัวดีพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่โต๊ะที่ผมไม่อยากไปนั่งที่สุด เพราะมันจะทำให้น้องน่านเป็นโรคหัวใจเนี่ยแหละ....
   "อื้ออออ ไม่ไปได้ไหมข้าว เรานั่งที่อื่นไม่ได้หรอ" ผมเอื้อมมือไปดึงเเขนข้าวจ้าวไว้ ทำไงดียังไม่อยากหัวใจวายอ่ะ....
   "ไม่เป็นไรน่าน เราหิวข้าวแล้วอ่ะ นั่งตรงเถอะนๆๆ " เฮ้อ เจอยัยตัวดีอ้อนแบบนี้แล้วให้ทำยังไงอ่ะ เออนั่งก็นั่ง
    ******
   "สวัสดีค่ะ/ครับ" ตอนนี้พวกผมเดินมาที่โต๊ะของพวกพี่เดือนเหนือแล้วครับ พวกพี่เขาที่เหมือนกำลังติวอะไรกันสักอย่างก็เงยหน้าขึ้นมามองพวกผมยิ้มๆครับ
  "เอ่อ คือว่าพวกเราจะขอนั่งด้วยได้ไหมค่ะ ที่นั่งไม่มีเลยค่ะพี่ๆ" ข้าวอาสาเป็นหน่วยกล้าตายขอพวกพี่ๆเขา พวกพี่ๆเขาก็พยักหน้าให้พวกเรา สรุปนั่งได้เนอะ อะ อ้าว ไอ้เพื่อนบ้าทำไมเว้นที่ให้เขานั่งตรงข้ามกับพี่เดือนเหนือเรา ฮือออออ
    "ไอ้น่านนั่งสิ..." เสียงไอ้เทมเอ่ยเร่งผมครับ เออมึงมันใจร้ายไอ้เทม ผมนี่เบะปากจะร้องเลยครับ
    "ตัวเล็ก ไม่อยากนั่งด้วยกันแล้วหรอครับ" เสียงพี่เดือนเหนือพูดขึ้น พร้อมกับส่งสายตานิ่งๆ มาให้ผมครับ
    "ปะ ป่าวสักหน่อย คะ ครับ" ผมได้แต่ตอบพี่เขาไปพร้อมก้มหน้าไปด้วย
    "หึๆ" เนี่ยๆๆ เอาอีกแล้วเสียงหัวเราะแบบนี้  ผมก็จะใจอ่อนให้พี่ทุกทีสิพี่เดือนเหนือ
    "ตกลงตัวเล็กจะนั่งไหมครับ หรือว่าอยากนั่งตักพี่แทนครับ" อะ อะไรล่ะ มาชวนคนอื่นเขานั่งตักเนี่ย? ทำไมอ่อยเก่งอะพี่เดือนเหนือ
  "พะ พี่เดือนเหนือออออ งื้ออ" ผมพูดไปทำหน้าเบะจะร้องไปเลยครับ โดนแกล้งแน่ๆ อ่ะ
  "ตัวเล็ก พี่บอกให้เรียกพี่เหนือเฉยๆพอ เข้าใจไหมครับ" คนตัวสูงพูดขึ้น ผมก็ได้แต่พยักหน้าตอบรับ ก่อนที่จะค่อยนั่งลงไปตรงหน้าพี่เขา เออนั่งก็นั่ง
   Rrrrr...
   พึ่งนั่งยังไม่ถึงนาทีเลยครับมือถือผมก็ดังขึ้นมาซะก่อน ใครโทรมาเนี่ย...?
   'คุณหมอทัพฟ้า'
   งื้ออออ.... พี่ฟ้า
    ผมนี่ยิ้มหน้าบานเลยครับ ก็คุณหมอเขาบอกจะมารับผมนี่ครับ แล้วผมก็บอกพี่ฟ้าแล้วว่าวันนี้ผมเลิกไว
    "สวัสดี คุณจะมาแล้วเหรอ เรายังไม่ได้กินข้าวเลย" ผมพูดทักพี่ฟ้าด้วยความดีใจ งื้ออออ คิดถึงอยากจะกอดแล้ว
    (เราอยู่ที่ไหน? ตอนนี้พี่ฟ้ากำลังรถติดอยู่ที่หน้ามหาลัยตัวแสบแล้ว)
    "น่านอยู่ที่โรงอาหารคณะ คุณจะให้เราไปรอที่ข้างหน้าไหม" ผมบอกพี่ฟ้าก่อน เผื่อพี่ฟ้าจะได้ไม่ต้องวนมาให้รถติด ผมเลยเงยหน้าขึ้นมาเพื่อมองหาตามสัญชาตญาณครับ แต่พอได้สบสายตากับร่างสูงสะดุ้งเลยครับ เพราะสายตาพี่เดือนเหนือเขาน่ากลัวมากเลยหนิครับ ผมทำอะไรผิดอ่ะ?
    "คุยกับใคร?" พี่เขาถามผมขึ้นเสียงเย็นพร้อมคิ้วที่เริ่มจะพันกันแล้วครับ จะผมตอบยังไงอ่ะ
   "ผะ ผมคุยกับ...อ๊ะ!" ผมยังตอบพี่เดือนเหนือไม่ทันจบ สายตาของผมก็ดันไปเจอกับคนตัวสูงอีกคนที่ตอนนี้สาวๆ หรือแม้ แต่ผู้ชายก็หันมองตามกันเป็นตาเดียว ก็นะพี่ผมหล่ออ่ะ ฮ่าๆ พี่ฟ้าสูงพอๆกับพี่เดือนเหนือเลยครับ ใบหน้าเรียว รับกับดวงตาคมๆคู่นั่น ริมฝีปากบางแดงได้รูปกำลังยกยิ้มกว้างมาให้ผม วันนี้พี่ฟ้าสวมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อน พับแขนคู่กับกางเกงสแลกค์ และรองเท้าหน้ง งื้อออออ หล่อไปอีก ผมนี่รีบกระเด้งตัวลุกขึ้นเลยล่ะครับ พร้อมกับวิ่งไปกระโดดกอดพี่ฟ้าซะเต็มรักเลย
    "งื้อออออ คุณณณณ" ตอนนี้ผมกอดพี่ฟ้าพร้อมกับโยกตัวผมไปด้วย คิดถึงอ้อมกอดอุ่นๆของพี่ฟ้าจัง
    "ไงตัวแสบ ฟอดดด" พี่ฟ้าพูดขึ้นพร้อมกับกดจมูกลงมาบนหัวผมครับ
    "เราคิดถึงคุณมากกกกก"
    ปึง!!!!
    "ไอ้เหนือมึงจะโยนหนังสือทำเพื่อ...? กูตกใจหมด" เสียงพี่หมอกพูดขึ้น พี่เหนือเป็นอะไรอ่ะ ผมมองอย่างงงๆ สายตาของพี่เหนือมันแปลกๆ บอกไม่ถูกเลยครับ แล้วก็หันกลับมาหาพี่ฟ้าพร้อมกับยิ้มจนแก้มจะแตกกกก
    "อะ แฮ่มมม ไอ้แก้มอ้วนแนะนำเพื่อนบ้าง" เสียงข้าวจ้าวพูดขึ้นแบบแซวๆ
   "อ๊ะ ลืมๆ คนนี้คือคุณหมอทัพฟ้า คุณนี่เพื่อนน่าน คนนี้ข้าวจ้าว ส่วนสองคนนั้นรู้จักแล้วเนอะ ส่วนนี้รุ่นน่านคนนี้พี่แพน พี่หมอก พี่นักรบ และก็พี่เดือนเหนือครับ" ผมแนะนำเพื่อนและพี่ๆให้พี่ฟ้ารู้จัก แต่พอผมพูดถึงพี่เดือนเหนือและได้สบตากับร่างสูงทำไมถึงมีแววตาของคนกำลังไม่พอใจอะไรสักอย่างอ่ะ งื้ออออ น่านยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ทำไมต้องมองกันดุๆด้วย
   "ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ สบายดีนะเมฆ เทม" พี่ฟ้าเอ่ยขึ้นก่อนจะหันไปหาเทม กับเมฆ พี่ฟ้ารู้จักสองคนนี้ต้องแต่ผมเรียนที่โรงเรียนเก่าเเล้วครับ
    "สบายดีครับพี่ฟ้า ทำไมวันนี้มารับไอ้น่านแต่วันเลยล่ะครับ พวกผมคิดว่าจะมารับเย็น...?" ไอ้เทมตอบพี่ฟ้า ก่อนจะสงสัย นั้นสิตอนแรกเห็นพี่ฟ้าบอกว่าจะมารับตอนเย็น แต่พอผมโทรไปบอกว่าวันนี้ผมมีเรียนแค่ช่วงเช้าคุณเขาก็เลยอาสามารับแต่เที่ยงเลย
    "พอดีคิดถึง ตัวแสบนะ อยากจะหอมหัวง้อไวๆ" พี่ฟ้าตอบยิ้มๆ แต่ทำไมผมคิดว่าบรรยากาศมันแปลกๆว่ะ เย็นยะเยือกแปลกๆ
    "มึงงอนคุณเขาอีกแล้วหรอว่ะ ไอ้น่าน" เสียงไอ้เทมเริ่มดุแล้วครับ ดุทำไมคุณเขาผิดเถอะ
    "อย่ามาดุกูนะเทม มึงต้องดุคุณเขา เขาหนีกูไปขึ้นดอยมาบอกกันสักคำที่ไหนล่ะ" ผมพูดพร้อมพองแก้มตัวเอง เชอะ ไม่คิดจะบอกกันแล้วสินะ งอนๆ
    "โอ๊ะ...อื้ออออ" จู่ๆ พี่ฟ้าก็เอามือมาดึงแก้มผมทั้งสองข้างเลยครับ
     "จะ เจ็บบบบ คุณเราเจ็บ" ผมรีบบอกพี่ฟ้า พร้อมกับพยายามแกะมือที่เหมือนตีนตุ๊กแกออก
    "หึๆ" เอาหัวเราะกันอีกนะพี่ฟ้า
    "ว่าแต่ทำไมรุ่นพี่ของเราถึงใส่เสื้อชอปล่ะ ศิลปกรรมฯ ไม่น่าจะใส่นะ" พี่ฟ้าถามขึ้นพร้อมกับทำหน้าสงสัย เอ้าคิ้วจะพันกันไหมพี่ฟ้า
    "ออ...พวกพี่เขาเรียนคณะวิศวะ อยู่ปีสามครับ" ผมตอบกลับพี่ฟ้า เมื่อร่างสูงได้รับคำตอบก็คายปมที่อยู่บนหน้าผากทันที อะ อ้าวพี่เดือนเหนือจะไปแล้วหรอ...
    ครืน~
    จู่ๆ พี่เดือนเหนือก็ลุกขึ้นครับ พร้อมกับหันหน้ามาหาผม ละ แล้ว....
    หมับ!
    พี่เดือนเหนือเขาจับมือผมพร้อมกับดึงให้เดินตามพี่เขาครับ อะไรอ่ะ จะพาน้องน่านไปไหน ผมพยายามขืนตัวเองไว้ครับ จะไปไหนเนี่ย แล้วแขนผมนี่จะบีบให้แหลกเลยหรอครับ น้องน่านเจ็บนะ
   "พี่เหนือผมเจ็บ พี่เหนือจะพาผมไปไหนเนี่ย?" หลังจากที่ผมโดนพี่เหนือลากออกมาจากพี่ทัพฟ้า ผมก็เอ่ยประโยคที่ผมสงสัยทันที พี่เป็นอะไรโมโหกันหรอ ผมผิดอะไรเนี่ย?
*******

ออฟไลน์ Naree1734

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: ❤เดือนหนือของน่าน❤ 06 (ต่อ)
«ตอบ #16 เมื่อ29-06-2020 22:12:10 »

(ต่อ)
    ตอนนี้พี่เดือนเหนือลากผมมาหยุดอยู่ที่มุมตึกที่อยู่ระหว่างโรงอาหารกับตึกสองคณะศิลปกรรมฯของผมเอง ทำไมต้องพาผมออกมาด้วยไอ้น่านไม่เข้าใจอ่ะ
   "พี่ ปะ เป็นอะไรรึป่าว" ผมเอ่ยถามคนตัวสูงที่เอาแต่ยืนจ้องหน้ากันนิ่งอยู่ตอนนี้ คือสายตาพี่เขาตอนนี้น่ากลัวมาก...พี่เดือนเหนือลากผมมาฆ่ารึป่าวครับ ไอ้น่านยังไม่อยากโดนฆ่าตอนนี้นะ ฮืออออ แค่คิดผมก็เลยที่จะเบะปากเตรียมร้องไห้แล้วครับ
    "ตัวเล็ก เป็นอะไร หืม..." พี่เดือนเหนือพูดขึ้นพร้อมกับเอามือขึ้นมาลูบหัวผม อะไรเมื่อกี้พี่ยังมองเหมือนจะฆ่ากันอยู่เลยนะ เหอะ...ตบหัวแล้วลูบหลังหรอ เชอะ
    "ผมไม่ได้เป็น แต่พี่ต่างหากที่เป็น อยู่ดีๆพี่ก็ลากผมออกมากับพี่" ผมพูดกับพี่เดือนเหนือด้วยความไม่เข้าใจ เป็นคนลากผมมาเองแท้ๆอ่ะ นี่น้องน่านกำลังจะโกรธเเล้วนะ
   "พี่ขอโทษ พี่แค่ไม่ชอบที่ตัวเล็กเข้าใกล้คนอื่น" พี่เดือนเหนือเอ่ยขอโทษผม  เดี๋ยวนะ ไม่ชอบให้ผมเข้าใกล้คนอื่น คืออะไรพี่เดือนเหนือ ไอ้น่านน้ำไม่เข้าใจ ยะ อย่าบอกนะว่าพี่เขาหึงผมกับพี่ทัพฟ้า งื้อออออ โดนอีกแล้วไอ้น่าน โดนตกอีกแล้ว...
   "อ๊ะ...พะ พี่เหนือครับ" ผมเบิกดวงตากลมๆภายใต้กรอบแว่นกลมของตัวอย่างตกใจ จะไม่ให้ผมตกใจได้ยังไงล่ะครับ ก็พี่เดือนเหนือเล่นก้มหน้ามาหาผมจนหน้าผากเราติดกันขนาดนี้ เอาอีกแล้วหัวใจไอ้น่าน งานนี้ผมน่าจะเป็นโรคหัวใจแน่ๆแล้วล่ะครับ ทำไงดีไอ้น่านน้ำ
    "ครับ...ตัวเล็ก" งื้อออ เสียงพี่จะละมุนไปไหน ผมจะยืนไม่ไหวแล้วนะ เอาหน้าออกไปได้ไหมพี่เดือนเหนือ แต่ดูเหมือนคนตัวสูงจะไม่เข้าใจสายตาที่ผมสื่อไปสักเท่าไร พี่เดือนเหนือยังคงขยับหน้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ กะ ใกล้เกินไปแล้ว
     พรึ่บ! ผมรีบเอามือดันอกแกร่งของคนตรงหน้าไว้ทันที พี่เดือนเหนือจึงค่อยเอาหน้าของตัวเองออกไปช้าๆ งื้อออ ไม่ไหวแล้ว น้องน่านไม่ไหว ร้อนแก้มไปหมดแล้ว
     ส่วนคนตัวสูงที่เห็นว่าคนตรงหน้าแก้มเริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ ก็ได้แต่ยกยิ้มอย่างพอใจ
    "หึๆ น่าฟัดว่ะ" คนตัวสูงไม่พูดป่าว แต่เอามือขึ้นมาประคองแก้มผมทั้งสองข้าง หื้ออออ เขินไม่ไหวแล้ว  เทมมาช่วยกันหน่อยสิว่ะ หัวใจเพื่อนมึงจะวายแล้วนะไอ้ห่าเทม พี่ฟ้าอีกไม่ตามหากันเลยน้องกำลังแย่แล้ว
    "ฟอดดดด ฟอดดด" วะ ว่าแล้วววว พี่เดือนเหนือแก้มผมมมมม! พรึ่บ ผมรีบเอามือจับแก้มตัวเองไว้ทั้งสองข้างเลยครับที่นี่ ไม่ยอมให้หอมอีกเป็นครั้งที่สี่แล้วแน่ๆ เยอะไปแล้ว ทำไมน้องน่านรู้สึกเปลืองตัวอ่ะ แล้วแววตาล้อเลียนนั้นอีก
    "อื้ออออ  พี่เหนือขี้แกล้ง ไม่ให้หอมแล้วนะ" ผมพูดขึ้นทั้งๆที่มือยังยกปิดแก้มตัวเองอยู่
    "ตัวเล็ก" จู่ๆพี่เดือนเหนือก็เรียกผมเสียงนิ่งๆ ทำไมกลายเข้าโหมดจริงจังไปได้อ่ะ คนตัวเล็กเลยค่อยๆช้อนตากลมๆขึ้นไปมองคนตัวสูง กึก! ทำไมสายตาพี่เดือนเหนือถึงจ้องกันใกล้ขนาดนี้ แล้วคนตังสูงก็ยกมือขึ้นมาทาบกับมือของผมที่กำลังจับแก้มตัวเองอยู่
   "ตัวเล็ก ทำไมน่าฟัดแบบนี้" ประโยคนี้อีกแล้ว พี่เขาพูดขึ้นพร้อมกับไล่สายตาไปทั่วใบหน้าของผม จนสายตาของพี่เขามาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากของผม ตะ ตายแน่ๆครับงานนี้ ไอ้น่านตายแน่
     พี่เดือนเหนือค่อยขยับหน้าเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยจนต้องนี้ลมหายใจอุ่นๆรินรดอยู่ใกล้ๆกัน ผมถึงกับกลั้นหายใจเลยครับ
     กึก!
     "น่าน....น้ำน่าน อยู่ไหนครับ" จู่ๆ ผมก็ได้ยินเสียงพี่ฟ้าตะโกนมาใกล้ๆครับ ทำให้ตอนนี้ผมมีสติรีบถอยห่างจากพี่เดือนเหนือทันที ทำไงดีว่ะ พี่ฟ้าจะเห็นไหมเนี่ย ผมได้แต่หันรีหันข้าง จนสุดท้ายสายตาก็ไปสะดุ้งเข้ากับสายตาคมๆ ของร่างสูงที่ตอนนี้มันนิ่งมาก นิ่งจนผมขนลุกแปลกเลยล่ะครับ อะ เอาไงดีว่ะ เอาว่ะรีบวิ่งไปหาพี่ฟ้าก่อนแล้วกัน ถ้ารายนั้นมาเจอผมในสภาพนี้มีหวังเป็นเรื่องแน่ๆ
   "พี่เหนือครับ เรากลับไปที่โต๊ะกันไหมครับ พี่ฟ้ามาตามผมแล้ว" ผมบอกพี่เดือนเหนือ พร้อมกับเอามือไปคว้ามือพี่เขามาจับเพื่อที่จะได้กลับไปที่โต๊ะ แต่แล้วจู่ๆ พี่เขาก็...
    หมับ!
   พี่เดือนเหนืิอคว้าเอวผมไปกอดไว้จากทางด้านหลัง พร้อมกับเอาหน้ามาสบอยู่บนไหล่ผมครับ ....
(ต่อ)
    "คะ คือ พี่เหนือ"
    "ขออยู่แบบนี้สักพักนะตัวเล็ก" คนตัวสูงพูดขึ้นพร้อมกับแรงกอดที่เพิ่มมากขึ้น ทำไมพี่เขามีอาการแปลกๆ แปลกมากจริง
    "หวงว่ะ ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว..." พี่เดือนเหนือพูดขึ้นทั้งๆที่ยังเอาหน้าสบอยู่กับไหล่ผม พี่เขาพูดอะไร แล้วๆอะไรอ่ะ? ผมไม่ได้ยินที่พี่เขาเลยครับมันเบามากอ่ะ
    ตอนนี้พี่เดือนเหนือยอมปล่อยผมเป็นอิสระแล้วครับ พร้อมกับจูงมือผมกลับมาที่โต๊ะ พอผมเงยหน้ามองทุกคนที่โต๊ะมีแต่สายตาล้อเลียนส่งมาให้ครับ งื้ออออ น่านอายมาก กึก! แต่ความอายของผมก็ต้องหยุดไว้เท่านั้นครับ เพราะพอผมไล่สายตามองทุกคนจนมาถึงพี่ทัพฟ้า เท่านั้นแหละครับรู้เลยว่าพี่ผมกำลังโกรธอยู่ สายตานิ่งๆแบบนั้นมัน...
    ครืน~ เสียงพี่ฟ้าเลื่อนเก้าอี้ลุกขึ้นพร้อมกับมองผมนิ่งๆ และตวัดสายตาไปทางพี่เดือนเหนือ หืมมมม...
   "น่านน้ำ กลับได้แล้ว" เสียงพี่ฟ้านิ่งมากครับ นาทีนี้ผมควรจะต้องรีบแล้วล่ะ ผมเลยรีบที่จะเดินไปหาพี่ฟ้าทันที แต่ก็โดนพี่เดือนเหนือจับมือไว้อยู่แบบนี้จะไปหาพี่ฟ้ายังไง
   "อ่อ คือพี่เหนือครับ ปล่อยมือผมด้วยครับ" ผมบอกพี่เขาพร้อมกับพยายามแกะมือตัวเองให้ออกจากการเกาะกุมของพี่เดือนเหนือ งื้อออ น้องน่านแงะไม่ออกอ่ะ
    "ไม่ไปได้ไหมครับตัวเล็ก" พี่เขาอะ อ้อนผมเหรอ เอาไงอ่ะ ไอ้น่านนั้นก็พี่ นี่ก็อนาคตแฟน ทำไงดีว่ะ แต่คิดถึงพี่ฟ้ามากกว่าอ่ะ
   "คะ คือผมต้องไปแล้วครับ" พอผมพูดบอกพี่เขาเสร็จก็รีบผลุบตาหลบทันที ตอนนี้สายตาของพี่เดือนเหนืออันตรายต่อหัวใจไอ้น่านมาก
   "ตกลงครับ งั้นก่อนไปขอพี่หอมแก้มตัวเล็ได้ไหม?" คะ คือปกติก็ไม่เคยขอกันเลย ทะ ทำไมวันนี้ขออ่ะ อื้ออออ มะ มือพี่เหนือ พี่ต้องเอามือมาลูบแก้มผมขนาดนี้ไหม
   "ฟอดดดดดด จุ๊บ...?" งื้อออออ ทำไมเป็นผู้ชายตกเก่งแบบนี้ ผมนี้ถึงกับตกใจ อึ้งสิครับ ก็ครั้งนี้พี่เขาไม่ได้หอมผมอย่างเดียวอ่ะ แต่เอาริมฝีปากของตัวเองมาแตะกับริมฝีปากผม งื้ออออ ตายอีกแล้วไอ้น่าน
   "พี่จองแล้วนะ หึ" พี่เดือนเหนือพูดจบก็ยกยิ้มมุมปากขึ้น อะไรคือการจุ๊บคนอื่นเสร็จแล้วยิ้มเป็นตัวร้ายอ่ะ
    พลั่ก! จู่พี่ทัพฟ้าก็เข้ามาผลักพี่เดือนเหนือ พร้อมกับยกมือขึ้นชี้หน้่าพี่เขาครับ และพร้อมกับดึงผมให้เดินตามทันที งื้ออออ อย่าพึ่งลงโทษน้องน่านนะ เค้าป่าวใจง่ายแต่บรรยากาศมันพาไป....
******
   ปึกๆ
   หลังจากที่ผมโดนพี่ฟ้าลากออกมาจากโรงอาหารตอนนี้ผมกับเขาก็ขึ้นรถแล้วครับ แต่พี่ฟ้าไม่ยอมขับรถออกไปสักทีเอาแต่นั่งนิ่ง แล้วจู่พีาฟ้าก็หันมาหาผมพร้อมกับสายตานิ่งๆ
   'อึก!'
   "คะ คุณ คุณโกรธเราหรอ?" ผมเอ่ยถามคนอายุมากกว่าด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ยิ่งพี่ฟ้านิ่งเท่าไหร่ผมยิ่งกลัว น้องน่านจะเบะแล้วนะ เร็วเท่ากับความคิดเลยครับ เพราะตอนนี้ผมเริ่มจะมีน้ำตาคลอที่ตาแล้วครับ
    "เฮ้ออออ..." จู่พี่ฟ้าก็ถอนหายใจออกมาผมก็ได้แต่มองพี่ฟ้า พร้อมกับทำหน้าสำนึกผิดไปด้วย
    "ตัวแสบรู้ไหมว่าพี่ฟ้าโกรธมาก" พี่ฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูใจเย็นสุดๆ ผมได้แต่พยักหน้าตอบ คนอายุเยอะเมื่อเห็นดังนั้นก็ยกมือขึ้นมาลูบศรีษะทุยของคนตัวเล็กอย่างทะนุถนอม
    "ตัวแสบสัญญากับพี่ฟ้าได้ไหมครับว่าจะไม่ยอมให้ใครแตะตัวเราแบบวันนี้อีก พี่ฟ้าเป็นห่วงรู้ไหมครับ โดยเฉพาะกับผู้ชายที่ชื่อเดือนเหนือ"
    "อ๊ะ...!" ผมได้แต่มองหน้าพี่ทัพฟ้า พูดไม่ออกเลยครับ จะให้ผมไม่ใกล้พี่เดือนเหนือเนี่ยนะ ไอ้น่านทำไม่ได้อ่ะ ใครจะไปทำได้กัน? ผมได้แต่เถียงพี่ฟ้าอยู่ในใจ
   "คะ คุณ เรา...อึก" ผมมองหน้าพี่ฟ้าพร้อมกับปล่อยก้อนสะอึ้นออกมาแล้วครับ ตอนนี้หน้าพี่ฟ้าดูตกใจมากครับที่เห็นผมร้องไห้ ก็จู่พี่ฟ้ามาพูดแบบนี้ ทั้งๆที่พี่ฟ้ารู้อยู่แล้วว่าผมชอบพี่เดือนเหนือมาก 
    "โอ๋ๆๆ พี่ฟ้าขอโทษตัวแสบไม่ร้องนะ พี่ฟ้าแค่อยากแกล้งเท่านั้นเอง ที่อยู่ๆก็พากันออกไปแบบนั้น แต่พี่ฟ้าก็ยังไม่ชอบอยู่ดีที่คนนั้นของตัวแสบมาหอมแก้มกับ...อุ๊บ"   ผมรีบยกมือขึ้นปิดปากพี่ฟ้าทันที เนี่ยๆ ผมแก้มเริ่มจะแดงขึ้นมาอีกรอบแล้วครับ
   "หึๆ" เสียงพี่ฟ้าหัวเราะออกมาพร้อมกับส่งสายตาเจ้าเล่ห์มาให้ผม มือไม่ต้องมาโยกหัวกันเลยนะ ผมเอนหัวหลบมือพี่ฟ้า พร้อมกับพองแก้มตัวเองไปด้วย
   "ง้อนะ ตัวแสบ" พี่ฟ้ายื่นนิ้วก้อยมาให้ผมตรงหน้า ผมได้แต่มองนิ้วก้อยของพี่ฟ้าอย่างเคืองๆ ไม่ต้องมาง้อกันเลยทำกัรใจเสียขนาดนั้น....
    "โอเคพี่ฟ้ายอมแล้ว ตัวเล็กอยากกินอะไรเดี๋ยวพี่ฟ้าเลี้ยง" พี่ฟ้าพูดพร้อมกับรอยยิ้มกว้าง
    งื้ออออ พี่ชายน่ารัก....

 100%

ครบจ้า....
จริงๆเราอยากเขียนให้พี่ทัพฟ้ามาแบบผลุบๆ โผล่ๆเท่านั้นซึ่งที่เห็นพี่แกหวงน้องแบบนี้คือหวงจริงๆ แต่พี่ฟ้ารู้อยู่แล้วว่าน้องน่านน่ะชอบพี่เดือนเหนือมานานแล้ว.... แค่อารมณ์อยากแกล้งเท่านั้น 5555☺
**ยังไม่ได้ตรวจคำผิดนะคะ**

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด