Too good to be true #พิกุลทูกู๊ด ✿ 26 อบอุ่นดี ✿ [23/05/20] p.27
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: Too good to be true #พิกุลทูกู๊ด ✿ 26 อบอุ่นดี ✿ [23/05/20] p.27  (อ่าน 55296 ครั้ง)

ออฟไลน์ ฮันนี่~

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 932
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2616/-14
อ้างถึง
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)







••.✿´¯`✿.•• Too good to be true ••.✿´¯`✿.••



การคัดลอกนิยาย นำไปทำซ้ำ ดัดแปลง หรือเผยแพร่.
ถือเป็นการกระทำผิดกฏหมาย ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.๒๕๓๗

----------------------------------------------------------

ลด ละ เลิก การขโมยความคิดของคนอื่นเถอะนะคะ !!





#พิกุลทูกู๊ด




ปฐมบทความสมบูรณ์แบบ


Perfect (adj.)

/ˈpərfikt/

having all the required or desirable elements, qualities, or characteristics; as good as it is possible to be.




พิกุล (น.)

ชื่อไม้ต้นชนิด Mimusops elengi L. ในวงศ์ Sapotaceae กลีบดอกจักแหลม กลิ่นหอมและหอมอยู่จนแห้ง ใช้ทำยาได้, พายัพเรียก แก้ว, ปักษ์ใต้เรียก กุล.




พิกุล (คน)

ชายผู้เป็นที่รักจากคนทุกเพศทุกวัย

ยกเว้นผม





ผู้ชายคนหนึ่งต้องมีคุณสมบัติอะไรบ้างถึงเรียกว่าสมบูรณ์แบบ รูปหล่อ? พ่อรวย? มีรถขับ? โทรศัพท์ถ่ายรูปได้?

สิ่งมีชีวิตเพศชายที่มีชื่อว่า “พิกุล” เป็นคนสูง ขายาว ผิวหน้าเนียนราวกับไม่มีรูขุมขน จมูกโด่ง ยิ้มเก่งเหมือนอยากแจกยิ้มคนทั้งโลก พ่อรวยไหมไม่รู้ แต่มีรถขับ ส่วนโทรศัพท์แน่นอนว่าถ่ายรูปได้

ผมยกกล้องในมือขึ้น โฟกัสไปที่พิกุล ริมฝีปากชมพูชวนให้สงสัยว่าทาอะไรมารึเปล่าแย้มยิ้มจนเกิดรอยบุ๋มบนแก้ม กดชัตเตอร์เพียงหนึ่งครั้งก็ได้ภาพที่ดีโดยไม่ต้องพยายาม เพราะผมเก่ง ไม่ใช่เพราะมัน

“มุมซ้าย มุมขวา มุมบน มุมล่าง ทแยงมุมก็ดีไปหมดเลยค่า”

“ตกมาจากฟ้าเจ็บไหมเอ่ย”

เหล่าหญิงสาวส่งเสียงแซว มาจากไหนกันไม่รู้มากมายทั้งที่ทีมงานโปรเจ็กต์นี้มีแค่สิบเอ็ดคน ขนาดห้องที่เล็กรวมไปถึงไฟสตูดิโอร้อนๆ มารวมกับคนแออัดชวนให้หงุดหงิด เจ้าตัวก็เอาแต่ยิ้มไม่พูดอะไรสักคำ

ขี้อ่อย

“โอเค เรียบร้อย ขอบคุณมากพิกุล กลับได้เลย” พี่ปุ๋ยผู้กำกับตะโกนบอกให้ได้ยินทั่วกัน ผมลดกล้องในมือลง เก็บของตัวเองเตรียมกลับบ้าง

“ไอ้น้องจิ๊บ ดูแลพระเอกด้วย”

“ดูอะไรล่ะโตขนาดนี้แล้ว” ผมสวนกลับพี่ปุ๋ยทันที

“จะแดกไหมไอติมยูนิคอร์นอะไรของมึงน่ะ”

“เออ!”

ไม่ต้องตกใจ พวกผมตะโกนคุยกันเป็นเรื่องปกติ ถือเป็นการออกกำลังกายหลอดเสียงและกะบังลม ผมวางกระเป๋ากล้องไว้บนโต๊ะริมกำแพง ควานหาผ้ากับขวดน้ำาไปส่งให้คนที่ยืนยิ้มปล่อยให้สาวรุ่นพี่เข้าไปเต๊าะโดยไม่คิดตอบโต้ เหงื่อหยดจะโดนตาก็ยังไม่รู้จักเช็ด ผมเลยเช็ดให้

“โอ๊ย”

“เบาโว้ย หน้าคนไม่ใช่โต๊ะกินข้าว”

“พี่โวยวายอะไรอ่ะ เจ้าตัวยังไม่พูดสักคำ”

คนที่ผมกระแทกผ้าใส่หัวคิ้วแค่อุทานคำเดียว รับผ้าจากมือผมไปเช็ดหน้าตัวเอง ในขณะที่คนรอบตัวสูดปากแทน

“เบามือหน่อยค่ะน้องจิ๊บ หรือว่าไม่พอใจที่พวกพี่แซวพิกุล แค่หยอกเล่นขำๆ อย่าคิดมาก”

“ทำไมผมต้องไม่พอใจ”

“หึง”

ทุกคนรอบตัวผมเงียบลงพร้อมกันเมื่อพ่อดอกพิกุลเอ่ยปาก

“มึงว่าอะไรนะ?”

มันอวดลักยิ้มที่แก้ม ทำหน้าเหมือนเมื่อกี้ไม่ใช่เสียงตัวเองและไม่ได้พูดอะไรออกมา ได้ พิกุล ได้

“หิวน้ำป่ะ เดี๋ยวกูป้อน”

ไม่มีใครห้ามทัน ผมบิดฝาขวดน้ำออกถือไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง อีกข้างล็อกคอมันให้เอนลงมา เอาน้ำกรอกปากพิกุลอย่างรวดเร็วจนมันสำลัก

“น้องจิ๊บ! พิกุล!”

คนรอบตัวเข้ามาแยกกันใหญ่ ผมส่งเสียงหึอย่างพึงพอใจ ยืนมองพิกุลที่ยกมือปิดปากไอค่อกแค่ก

ไม่ทันได้ระวังตัวว่ามีเงาดำพาดผ่านมาด้านหลัง รู้ตัวอีกทีก็โดนล็อกคอ ขวดน้ำขวดเดิมซึ่งเมื่อกี้พี่อีกคนถืออยู่กลับมากระแทกปากผม

“แค่กๆๆๆ”

รู้สึกเหมือนคนจมน้ำ เข้าหลอดลมหมดแล้ว

“เป็นไง เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง ต้องให้สั่งสอน ไอ้ลูกนก”

“เบาครับ” พิกุลกลับมาหายใจเป็นปกติ มันดึงผมออกจากเงื้อมมือมัจจุราชของพี่ปุ๋ย ผ้าที่เพิ่งเช็ดหน้ามันไปกลับมาอยู่บนหน้าผม อี๋ ผมผลักมือมันทันที

“พิกุล มึงใจดีกับมันไม่ได้ มันเคยตัวเห็นไหม ถ้าปากมึงเป็นแผล หรือหายใจไม่ออกตายทำไง”

“กุลไม่เป็นไร”

ขมุบขมิบปากตามคุณชายจนโดนพี่ปุ๋ยดีดปากเข้าให้

“มันดีกับมึง มึงก็ยังไปแกล้งมัน”

“มันแกล้งผมก่อน”

“ยังไม่เห็นพิกุลทำอะไร มึงลงไม้ลงมือฝ่ายเดียว”

เพราะไอ้รอยยิ้มใสซื่อที่ประดับใบหน้าตลอดเวลาของพิกุลทำผมกลายเป็นผู้ร้าย แม้แต่ตอนนี้มันก็ยังยิ้ม สงสัยตอนคลอดมันไม่ร้องอุแว้แต่ร้องฮิฮิ

“อย่าให้หน้าติ๋มของมันหลอกพี่ได้ดิ”

“แกล้งเขา อย่าให้เห็นขึ้นรถเขากลับบ้าน”

“เอ้า ทางเดียวกันไปด้วยกัน ประหยัดน้ำมัน รักษ์โลก”

“บ้านกูก็ทางเดียวกับมึง”

“อยากนั่งรถแอร์เย็นๆ พี่จะทำไมกับผมอ่ะ” รถพี่ปุ๋ยเป็นมอเตอร์ไซค์แถมยังเก่าเหมือนใช้มาตั้งแต่รุ่นปู่ย่า ไม่ฝากชีวิตไว้ด้วยหรอก

“เออ เรื่องของมึงเลยน้อง มึงก็อย่าไปตามใจมันมากเสียผู้เสียคน”

พิกุลยังคงไม่ตอบรับแต่ยิ้มให้พี่ปุ๋ย

รถของพิกุลมักแออัดไปด้วยรุ่นพี่ เพื่อน คนรู้จักของมันทั้งสิ้น ใครขอกลับด้วยก็ให้ไป วนรถส่งรอบโลกกว่าจะถึงบ้านผมคนสุดท้าย

“แก้วกมล”

“อะไร” ผมปลดสายเข็มขัดนิรภัยเมื่อรถจอดที่หน้ารั้วบ้าน

“โดนอะไรมา” มือมันชี้ไปที่นิ้วผม เพิ่งสังเกตว่ามีเลือดซึมเล็กน้อยคล้ายรอยบาด จากที่ไม่รู้สึกก็แสบทันที

“ไม่รู้อ่ะ ช่างมันแผลนิดเดียว”

พิกุลไม่ปล่อยให้ผมลงจากรถ มันจับข้อมือผมไว้ อีกมือหนึ่งค้นหาของในกระเป๋าเป้ สักพักจึงยื่นพลาสเตอร์มาให้

“นี่มึงพกพลาสเตอร์ติดตัวเหรอ”

“เผื่อไว้ครับ”

“แจกบ่อยล่ะสิ”

“?”

ทำเอียงคอหน้าซื่อ รู้หมดแล้วว่าเป็นคนยังไง ทำดีไปทั่วจนแทบไม่มีสาวคนไหนไม่รู้จักมัน เดินมาล้มตรงหน้าก็เคยเห็น คงได้แจกพลาสเตอร์วันละไม่ต่ำกว่าสี่รอบ พ่อคนดีของโลกใบนี้ ใจดีพร้อมช่วยเหลือสังคม

ไม่ค่อยได้เห็นมันอยู่นิ่งหรอก เห็นอีกทีนู่นถือของให้สาว

น่าหมั่นไส้

“เก็บไว้แจกชาวบ้านเถอะ ว่าแต่ลายการ์ตูนด้วย เอาใจสาวน่าดู”

ผลักมือมันกลับ เปิดประตูรถลงโดยไม่ได้หันไปสนใจอีก

ได้ยินคนรอบตัวเอาแต่ชมเชยมันว่าหล่อ รวย ใจดี เป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ คงมองกันแค่ผิวเผิน ดูยังไงก็การแสดง หวังให้คนมาตกหลุมมัน แต่ผมไม่มีทางหลงกลเพราะไม่ได้มองคนจากหน้าตา



คนที่ดีขนาดนั้นมันไม่มีอยู่จริงหรอก



Too good to be true.

#พิกุลทูกู๊ด



✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿



ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกของพิกุลคนดี และน้องจิ๊บขี้โมโห
อ่านแล้วอาจจะ เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ
พิกุลเป็นใคร น้องจิ๊บเป็นใคร นี่เป็นเพียงการเกริ่นเท่านั้น ค่อยทำความรู้จักกันในบทต่อไปๆ นะ
อาจมีหลายอย่างไม่เป็นแบบที่คิดก็เป็นได้
ใครคิดว่าพิกุลเป็นคนดี กด 1
ใครคิดเหมือนน้องจิ๊บว่าทั้งหมดเป็นการแสดง กด 2

แปะบทนำไว้ให้ก่อน เดี๋ยวขอแต่งเยอะๆ แล้วมาทยอยลง จะได้ไม่ขาดตอนเนาะ
มาช่วยน้องจิ๊บค้นหาความจริงของพิกุลกันเถอะ
ฝากเอ็นดูหนุ่มๆ ด้วยน้า แล้วเจอกันค่ะ


ฮันนี่~



ติดตามได้ที่ >>
✎ Facebook :: honeynovels
✎ Twitter :: honeynovel

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 23-05-2020 00:33:42 โดย ฮันนี่~ »

ออฟไลน์ ฮันนี่~

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 932
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2616/-14
สารบัญ

1 หน้าตาดี
2 สุภาพดี
3 แต่งตัวดี
4 โปรไฟล์ดี
5 แข็งแรงดี
ุ6 ใจดี
7 ดูแลดี
8 ซื่อสัตย์ดี
Special น่ากลัวดี
9 เหมาะกันดี
10 คนดี
11 เพราะดี
12 แพชชั่นดี
13 แฮปปี้ดี
Special ของขวัญที่ดี
14 พึ่งพาได้ดี
15 น่ารักดี
16 ใจร้ายดี
17 ฉลาดดี
18 จิ๊บดี
19 มั่นใจดี
20 เหนื่อยดี
Special สนุกดี
21 ตลกดี
22 สับสนดี
23 เข้าใจดี
24 เขินดี
25 ฉาวดี
26 อบอุ่นดี

นิยายเรื่องอื่นๆของฮันนี่ ~

01 ผมชอบพี่ ...." จีบ" พี่ได้ไหมครับ 
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=23471
 
02 [ฟองดูว์ ♥ ชูครีม] ทนได้ ก็ลองดู
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=24828
 
03 ★ THE KID ★ 
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=29464
 
04 บอกว่าอย่า .."ดื้อ"
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=35859
 
05 [僕の 妖怪 ] ปีศาจของผม Boku no Youkai
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=39890
 
06 บอกว่าอย่า .."จิ้น"
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=42433

07 แผนกวุ่นชวน'คุณ'มารักกัน ❤
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=49089

08 ใต้ร่มวันฝนซา ☔
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=54231

09 ไออุ่นศูนย์องศา ❄️
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=57076

10 ฤดูร้อนในช้อนหวานเย็น ☼
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=66659

11 The feral pet ผมเลี้ยงมนุษย์หมาป่า
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=60333

12 The feral master & his ❝FATHER❞
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=68010

13 Too good to be true #พิกุลทูกู๊ด (เรื่องนี้)
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 23-05-2020 01:16:02 โดย ฮันนี่~ »

ออฟไลน์ ืืnanana21

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 134
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
มาจองที่รอ//คลี่เสื่อ
น้องจิ๊บผู้เกรี้ยวกราดดดดด

ออฟไลน์ aiyuki

  • รักแท้ไม่แบ่งแม้เพศพันธุ์
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3389
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-6
พิกุลเป็นคนดีแค่กับน้องจิ๊บหรือเปล่า 55555

ออฟไลน์ Mariinariiz

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 134
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
มาปูเสื่อรอพิกุลกับจิ๊บบบบบบบ

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 14257
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26

ออฟไลน์ YoK_mehok

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 206
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1639
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0

ออฟไลน์ fullfinale

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 770
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-0

ออฟไลน์ kaokorn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 987
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-2
มาปูเสื่อรอด้วยคนฮะ ^_^

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3218
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
มารอน้องพิกุลกับน้องจิ๊บจ้า :katai5:

ออฟไลน์ Monkey D lufy

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1721
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +245/-4

ออฟไลน์ Ginny Jinny

  • ความเป็นจริงมันวุ่นวาย ก็ขอให้ใจมันสบายๆในความฝัน
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2549
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-4

ออฟไลน์ Rateesiri

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 146
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5390
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +164/-7
รอลูกไก่โมโหอีกครั้ง น่ารักดี ชอบ ๆ  :m4:

ออฟไลน์ darinsaya

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 643
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1

ออฟไลน์ Kaamnutt

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 39
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ MSeraph

  • This too shall pass
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1979
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
พิกุลอาจจะไม่ได้ดีขนาดที่แสดงออก
แต่ที่แสดงน่ะน่าจะอยากเป็นคนดีมากๆในสายตาเทอว์รึป่าวนะ

ออฟไลน์ Tiffany

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1229
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
คิดถึงพิกุล กับน้องจิ้บจ้า

ออฟไลน์ kawisara

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1779
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-7
เราเชื่อน้องจิ๊บ

คนดีไม่มีในโลก

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ เป็ดอนุบาล

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1576
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-2
       รออ่านนะค่ะ
และกด2 :mew1:

ออฟไลน์ lovenine

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 274
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1

ออฟไลน์ Toon_TK

  • เ ด็ ก อ้ ว น
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 818
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1639
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0

ออฟไลน์ ฮันนี่~

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 932
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2616/-14





1
หน้าตาดี






เรื่องทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นเพราะโปรเจกต์จบของพี่ปุ๋ย

เราสองคนนั่งอยู่ในร้าน Milky way ร้านบุฟเฟ่ต์ไอศกรีมยอดฮิตของหญิงสาวและเด็กน้อย เพราะการตกแต่งคุมโทนพาสเทล เก้าอี้ลายพระจันทร์ บนโต๊ะมีตุ๊กตารูปดาว นักบินอวกาศ สัตว์ประหลาด ไปจนถึงยูนิคอร์น ด้านบนมีสายรุ้ง ก้อนเมฆ ดาวเคราะห์ห้อยลงมาจากเพดานอย่างน่ารักน่าชัง

ช่างตัดกับหนุ่มมหา’ลัยสองคนที่ผมกระเซิง ตาโหลแบบคนอดนอน จ้วงไอศกรีมในถ้วยอย่างเอาเป็นเอาตายไม่สนใจสายตาใคร เป็นเพราะไอศกรีมร้านนี้รสชาติอร่อยถูกปาก ราคาอ่อนโยนจนต้องมาเป็นประจำ

“บทเสร็จ โลเคชั่นพร้อม อุปกรณ์พร้อม นักแสดงได้หมดเหลือแค่พระเอก กูแทบพลิกมหา’ลัยหาเดือนของทุกคณะไปจนถึงหนุ่มฮอตคนดังตามเพจ ไม่มีคนไหนใช้ได้สักคน ผู้ชายดีๆ เนี่ยมันหายากว่าไหมจิ๊บ”

ตั้งแต่ขึ้นเทอมสองมาพี่ปุ๋ยบ่นเรื่องพระเอกไม่หยุด ช่วยหาให้กี่คนต่อกี่คนก็ยังไม่ถูกใจสักที

“พี่เรื่องมากเอง หลับตาจิ้มไปสักคนเหอะ”

“มึงไม่เข้าใจ คาแรคเตอร์สำคัญมาก พล็อตดี แสงดี เสื้อผ้าดี เพลงประกอบดี คาแรคเตอร์ไม่ได้ก็พังไปกว่าครึ่ง เหมือนเอาฝรั่งผิวขาวผมทองมาเล่นบทมู่หลาน แสดงดีแค่ไหน คนดูก็ไม่เชื่อใช่ไหม”

“แล้วพระเอกพี่มันต้องเป็นเทวดามาจากไหน”

พอเข้าใจที่พี่ปุ๋ยพูด เราเรียนคณะเดียวกันแต่พี่มันเอกภาพยนตร์ส่วนผมเอกภาพนิ่ง ผมปีสามพี่มันปีสี่

“หล่อแบบเป็นธรรมชาติ ที่เจอมามีแต่ขี้เก๊กไม่ก็ดูเจ้าชู้เจ้าเล่ห์ พระเอกกูต้องมีออร่าเจ้าชายแผ่ออกมา อ่อนโยนกับเด็ก คนแก่และสตรีมีครรภ์”

“นั่นคนหรือที่นั่งสำรองบนรถไฟฟ้า”

“คนสิวะ! กูจริงจังนะ ต้องเป็นผู้ชายที่แค่ยิ้มคนเห็นก็ตกหลุมรักได้เลย”

ส่ายหัวให้กับความเยอะ เกิดมายี่สิบเอ็ดปีไม่เคยพบเคยเจอคนแบบที่พี่ปุ๋ยต้องการ มันจะเป็นไปได้ยังไงกับการเห็นแค่รอยยิ้มแล้วตกหลุมรัก

“เอามาเป็นพระเอกไม่ใช่แฟน ลดคุณสมบัติลงบ้างเดี๋ยวได้เรียนไม่จบ”

“ปากมึงนี่ มึงไม่เข้าใจกูเลยจิ๊บ ทุกอย่างลงตัวเหลือแค่อย่างเดียวเอง”

พี่ปุ๋ยพร่ำพรรณนาความดีงามของบทพระเอกต่ออีกหลายนาที ผมไม่ได้ให้ความสนใจอีกเพราะโฟกัสอยู่กับความหอมอร่อยของไอศกรีม ยัดเข้าปากจนพี่ปุ๋ยกินไม่ทันต้องลุกไปตักเพิ่ม

ไม่กี่นาทีอนาคตผู้กำกับใหม่ไฟแรงวิ่งกลับมาที่โต๊ะ

“จิ๊บ”

“อะไย” กวาดเอาไอศกรีมลูกสุดท้ายเข้าปากพร้อมเยลลี่จนตอบได้ลำบาก

“กูเจอแล้ว ผู้ชายแสนสมบูรณ์แบบ แม่เบ่งมาให้เป็นพระเอกหนังของกู เขาเกิดมาเพื่อกู”

“คนไหน” รีบเคี้ยวจนเสียวฟันเพื่อที่จะพูด สงสัยนักว่าคนที่พี่ปุ๋ยหาจนเส้นเลือดในสมองแทบแตกมันต้องหล่อ ต้องดีเลิศปานเทวดาไหม

“ดูให้ดีจิ๊บ โต๊ะในสุดติดกำแพงมีกระถางดอกไม้บังอยู่”

พยายามมองจนคอแทบยืดออกมาจากบ่าจนพี่ปุ๋ยบีบคางผมไว้ให้นิ่ง ชี้นิ้วไปที่ผู้ชายในชุดนักศึกษาทับด้วยเสื้อกันหนาวสีชมพู ผมหน้าม้ายาวและยุ่งเหยิงปิดไปครึ่งหน้า เห็นแค่จมูกกับปากที่อ้ารับไอศกรีมลูกโต

ไม่เห็นความหล่อ เห็นแต่คนที่กินได้อย่างเอร็ดอร่อยจนต้องหันมาตักไอศกรีมจากถ้วยพี่ปุ๋ย

“เคยบอกแล้วไงว่างานเยอะแค่ไหนก็อย่าเสพ” แกล้งบ่นไปด้วยระหว่างการขโมยของกิน เพื่อความแนบเนียน

“อะไรของมึง”

“พี่เห็นภาพหลอน ไอ้นั่นเป็นพระเอกให้พี่ไม่ได้แน่”

คราวนี้พี่ปุ๋ยตีมือผม ดันหน้าให้หันกลับไปมองที่เดิม

“ดูให้ดี ตัดเรื่องทรงผมนั่นออก มันหล่อ โคตรหล่อเลยล่ะ”

เพิ่งเห็นว่าที่นั่งฝั่งตรงข้ามของชายคนนั้นมีหญิงสาวผมยาวในชุดนักศึกษา เธอมีรอยยิ้มสดใสพร้อมสายตาแห่งความรักส่งให้อีกฝ่ายแบบไม่มีปิดบัง แฟนน่ารักขนาดนี้ใต้ผมรังนกนั่นคงร้ายไม่เบา

กำลังจะหันไปเถียงพี่ปุ๋ยอีกรอบ แต่แล้วหนุ่มผมยุ่งคนนั้นก็ยิ้ม เผลอมองลักยิ้มข้างแก้มนั้นอยู่พักใหญ่

คุ้นอย่างบอกไม่ถูก

“มึงต้องช่วยกูแล้วล่ะ”

สัมผัสได้ถึงลางร้ายในประโยคของพี่ปุ๋ย ผมหันหน้ากลับมาที่โต๊ะตัวเอง

“ช่วย?”

“ไปคุยกับไอ้หนุ่มนั่นหน่อย”

“งานพี่ พี่ทำเองดิ ผมไม่เกี่ยว”

“จิ๊บ มึงจำวันนั้นไม่ได้เหรอ วันที่มึงร้องไห้ขี้มูกโป่งเพราะหมาวิ่งไล่มึงหน้าหมู่บ้าน วันที่กูวิ่งออกไปไล่หมาให้และช่วยมึงที่ล้มเลือดอาบเข่า กูให้มึงขี่หลังอันกำยำของกูซึ่งไม่มีใครได้สัมผัส”

หลังของเด็กประถมมันกำยำขนาดไหนเชียว

“ข้าวเหนียวหมูปิ้งที่กูซื้อฝากตอนมึงไปโรงเรียนทุกเช้ามึงจำได้ไหม หมูปิ้งติดมันสี่ไม้ ข้าวเหนียวหนึ่ง เนี่ยกูจำได้ขึ้นใจ กูแบบทำให้น้องกูได้ทุกอย่าง แต่เรื่องแค่นี้มึงทำให้กูไม่ได้ เออ เข้าใจแหละ กูเข้าใจ”

“ซื้อมาสี่กินไปสอง ข้าวเหนียวเหลือให้ครึ่งก้อน เงินก็เงินแม่ผม”

“ก็กูหิว”

เหนื่อยใจเหลือเกิน ทำไมต้องอยู่หมู่บ้านเดียวกัน เจอหน้าพี่มันตั้งแต่ประถมยันมหา’ลัย ผมเกิดมาเป็นพี่คนโตแต่เหมือนมีคนมาเนียนเป็นพี่แทน

“น่า กูไม่ได้โกนหนวดมาเป็นเดือน ผมสระครั้งสุดท้ายอาทิตย์ก่อน ขืนเข้าไปได้กระเจิงกันหมด มึงแหละดูไม่มีพิษมีภัยต่อสังคม เอาหัวมึงมานี่ เค หอม ไปเลย ไปบอกว่ามาเป็นพระเอกให้หน่อย แต่ไม่มีเงินให้นะ กูจน”

คว้าหัวผมไปดมแล้วยังไล่ให้ไปคุยกับคนแปลกหน้าอีก

“เห็นแค่ครึ่งหน้าส่วนล่างพี่เอาอะไรมามั่นใจว่าต้องคนนี้ เกิดเปิดหน้าผากมามันมีสามตาจะทำไง”

“เพ้อเจ้อ ผมมันกระเซิงขนาดนั้นยังหล่อ รับรองทำผมดีๆ โลกต้องตะลึง”

“พี่ชอบบอกว่าผมพูดไม่รู้เรื่องไม่ใช่เหรอ แถมมันมากับแฟนด้วย”

“ใช่ มึงพูดไปเรื่อยๆ เลยจิ๊บมันคือพรสวรรค์ฟ้าประทานของมึง มันจะงงจนเผลอตกลงไง ดึงศักยภาพที่มีออกมา ยิ่งมีสาวเนี่ยยิ่งง่าย สาวๆ เอ็นดูมึงอย่างกับอะไร นะ กูขอร้อง พอถึงโปรเจกต์จบมึง กูช่วยเต็มที่”

“ขอกินก่อน เดี๋ยวไม่คุ้ม”

“เลี้ยง”

หรี่ตามองคนที่เพิ่งบอกว่าตัวเองจน ติดเงินผมอยู่เกินห้าร้อย และชอบแย่งข้าวที่บ้านผมกินอย่างไม่อยากเชื่อ

“กูพูดจริงทำจริงจิ๊บ กับโปรเจกต์นี้กูจริงจังมาก บทกูเขียนเองมาตั้งแต่ตอนปีสาม เขียนมาเป็นปี กูรู้จักพระเอกของกูดีว่าต้องเป็นเขา ผู้ชายคนนั้น”

เพราะความสนิทสนมราวกับคลานตามกันมาของผมกับพี่ปุ๋ย ทำให้ผมเห็นตอนพี่มันนั่งหลังขดหลังแข็งจดอะไรสักอย่างในสมุดที่พกติดตัว บางทีนั่งดูหนังด้วยกันอยู่ก็ควักออกมาเขียน ไหนจะสีหน้าจริงจังที่จ้องมองผมตอนนี้อีก

“โอ๊ย ก็ได้”

ลุกขึ้นจากโต๊ะ ทำทีเป็นเดินไปตักไอศกรีม วนแทบจะรอบร้านจนเผลอสบตากับพี่ปุ๋ยที่จ้องอยู่ ตาแดงเพราะการอดนอนของพี่มันน่ากลัว สารรูปแบบนั้นถ้าไปคุยกับใครเขาก็คงนึกว่าจะมาปล้น คงถูกแล้วที่ให้ผมคุย ถึงจะนอนน้อยพอกันแต่เรื่องความดูดีผมมั่นใจว่าชนะ

แต่จะเริ่มเปิดประเด็นยังไง คิดไปตักไอศกรีมไปจนพูนถ้วย พลันภาพละครตอนเย็นที่แม่ชอบเปิดผุดขึ้นในหัว

เอาแบบละครเลยแล้วกัน สะดุดอากาศน้ำหกใส่ ขอโทษและขอช่องทางติดต่อ จากนั้นให้พี่ปุ๋ยจัดการ

“อร่อย”

“พูดเอาใจรึเปล่า”

“ต้องตักเพิ่ม”

หนุ่มสาวจีบกันอยู่โดยไม่ได้สังเกตผม ทางสะดวก มือข้างหนึ่งผมถือน้ำส้มอีกข้างเป็นถ้วยไอศกรีม กะระยะเตรียมสะดุด

จังหวะเอนตัวไปใกล้ เก้าอี้ของเป้าหมายเลื่อนมาด้านหลัง กระแทกข้างเอวผมไม่แรงนัก แต่เพราะเอนตัวไปด้านหน้าครึ่งหนึ่งแล้วทำให้เสียหลักล้มจริง

เสียงของตกและแก้วแตกดังลั่นร้าน ที่แย่ไปกว่านั้นคือตัวผมล้มลงไปชนกับขาโต๊ะจนมันคว่ำใส่ น้ำบนโต๊ะหกรดลงบนหลังผมจนเย็นวาบไปทั้งตัว ไหนจะล้มทับน้ำกับไอศกรีมของตัวเองอีก

“ขอโทษนะครับ กุลไม่ได้ตั้งใจ เป็นอะไรไหม”

อยากตอบว่าไม่เป็นไร แต่พอรีบยันตัวลุกขึ้น มือดันทาบโดนน้ำที่หกจนลื่นไถลอีกรอบ คราวนี้ได้เรื่อง

ความเจ็บเสียดแทงเข้ามาที่ฝ่ามือ พลิกดูเห็นเศษแก้วแตกปักอยู่ที่มือซ้าย

นี่สินะที่เรียกว่ากรรมตามสนอง

“ลุกไหวไหม ให้กุลช่วย”

ตัวผมถูกยกขึ้นจากพื้นอย่างง่ายดาย เมื่อเห็นพระเอกของพี่ปุ๋ยยืนเต็มความสูงก็ต้องหน้าซีด เป็นโชคดีที่ทำตามความตั้งใจแรกไม่สำเร็จ ไม่อย่างนั้นถ้ามันโกรธและเอาเรื่องขึ้นมาผมคงได้ไป Milky way ตามชื่อร้านแน่

“...”

“มองหน้าทำไม”

เผลอหลุดปากทั้งที่ร่างกายไม่พร้อมปะทะ รีบยกมือแกล้งทำเป็นมองแผลตัวเอง ไม่รู้หรอกว่ามันมองหน้าจริงรึเปล่าเพราะผมปิดหน้าปิดตา แค่รู้สึกว่าถูกจ้อง

“พี่พุด กุลจะพาน้องไปโรงพยาบาล”

“รีบไปเถอะ ถ้ามีอะไรโทรหาพี่ ตรงนี้พี่จัดการเอง”

ระหว่างที่ผมมองเศษแก้วบนมือก็ได้ยินเสียงเขาคุยกับสาวน่ารักข้างตัว จากนั้นยื่นมือมาแตะข้อมือผม

“มาทางนี้ครับ”

หนุ่มผมยุ่งเดินนำไปทางห้องน้ำ ถอดเสื้อกันหนาวตัวเองส่งมาให้

“เปลี่ยนเป็นเสื้อกุลค่อยไปหาหมอนะครับ น้ำเย็นโดนแอร์เย็นอีกจะป่วย”

โถ พ่อคุณตัวอย่างวัวกระทิงเสียงอ่อนเสียงหวานช่างสวนทาง แถมยังพูดช้าเน้นชัดทุกคำ จังหวะการพูดเหมือนอยู่ในละครรุ่นแม่ และมันยิ้มทำไม

คนแปลกหน้าเขายิ้มให้กันหวานเจี๊ยบแบบนี้เหรอ

แต่เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน สภาพตัวผมเหนียวเหนอะไปด้วยไอศกรีม น้ำหวาน และน้ำผลไม้ ถึงจะชอบกินไอศกรีมขนาดไหนแต่เอามาราดลงตัวก็ไม่ไหว

เปลี่ยนเสื้อเสร็จพ่อหนุ่มคนเดิมยังคงยืนยิ้มรับเอาเสื้อผ้าเปียกผมใส่ถุง

“กุลจ่ายเงินค่าไอศกรีมให้แล้วนะครับ มีพี่ผู้ชายคนนึงบอกว่ามีธุระด่วนต้องกลับก่อน ฝากกุลดูแลน้องจิ๊บด้วย คุณคือน้องจิ๊บ?”

นี่สินะคนที่บอกว่ารักน้อง อาศัยจังหวะดีชิ่งหนีกันได้ลงคอ

“อือ เราจะไปหาหมอยังไง นายขับรถ?”

“ครับ”

“จะแหกโค้งไหม มองเห็นทางเหรอ บอกก่อนว่ายอมเจ็บมือแค่นี้ดีกว่ารถชนจนแขนขาหัก”

เดินตามมันออกมาที่ลานจอดรถหลังร้าน เจ้าของรถเปิดประตูรอให้ผมเข้าไป แต่ผมหน้าม้ามันทำเอาหวั่นใจ

“กุลมองเห็น แต่ผูกผมก็ได้”

มือมันควานหาของในกระเป๋ากางเกง ได้ยางมัดผมที่มีลูกเชอร์รี่สีแดงติดมือมาด้วย รวบเอาเส้นผมด้านหน้าขึ้นไปเผยให้เห็นส่วนที่โดนบดบังมาตลอด

พี่ปุ๋ยพูดถูก ผู้ชายคนนี้หน้าตาดี เบ้าหน้าชั้นสูง ขนาดที่ว่าผมยุ่งกับผมทรงน้ำพุและยางมัดแสนหวานทำร้ายมันไม่ได้

“แบบนี้โอเคใช่ไหม”

เกินโอเค เกินพอดี นี่หน้าคนจริงเหรอ มันยืนยิ้มให้ผมจนรู้สึกตาลาย

“รีบไปเถอะ”

สอดตัวเข้ารถคนแปลกหน้า นั่งเงียบจนไปถึงโรงพยาบาล มันดึงยางมัดออกขยี้ผมให้ลงมาปิดตาดังเดิมเมื่อต้องลงจากรถ เหมือนไอ้ทรงผมนี้เป็นสิ่งที่ตั้งใจทำ แค่นั้นไม่พอมันยังหยิบเอาผ้าปิดปากมาคาดเพิ่ม ทำตัวเป็นผู้ร้ายหนีคดี

ส่วนแผลผมไม่เป็นอะไรมาก หมอจัดการเอาเศษแก้วออกและทำแผลให้จนเรียบร้อย คนเจ็บอย่างผมไม่ได้เอ่ยปากพูดกับหมอสักคำเพราะคนทำให้เจ็บถามนั่นนี่หมอเยอะไปหมด ต้องล้างแผลยังไง จะเป็นแผลเป็นไหม แทบพยุงผมเดิน

เสียงพูดเชื่องช้าและอ่อนหวานของมันฟังแล้วเหมือนจะมีดอกไม้ร่วงจากปากตลอดเวลา หมั่นไส้ยังไงก็ไม่รู้

“กุลจ่ายค่ารักษาเองครับ”

“ก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว”

“คุณแก้วกมลติดต่อรับยาช่องหนึ่งค่ะ” เสียงประกาศดังได้จังหวะ ผมสะกิดแขนมันให้เดินไปจ่ายเงิน

“นั่นชื่อคุณ?”

“ใช่ ไปจ่ายเงินเร็ว”

มองเขาหยิบบัตรมาจ่ายเงินและเดินถือถุงยาผมกลับมาที่รถ แต่ยังคงพึมพำชื่อผมไม่หยุดและไม่ยอมออกรถสักที

“แก้วกมล”

“ทำไมมีปัญหาอะไรกับชื่อฉัน”

“น้องแก้ว”

หัวใจเต้นผิดจังหวะกับชื่อเล่นที่ไม่มีใครเรียกมานาน

แก้วกมล เป็นชื่อจริงของผม ส่วน แก้ว ที่แปลว่าดอกแก้ว เป็นชื่อเล่นที่พ่อแม่ตั้งให้ มีแค่คนในครอบครัวเท่านั้นที่เรียกชื่อนี้ เพราะพี่ปุ๋ยเรียกผมว่าจิ๊บทุกที่ทุกเวลาจนคนอื่นพากันเรียกตาม

“อะ อะไร นายเป็นใคร”

“ว่าแล้วเชียว ปากแบบนี้ ตาแบบนี้จะเป็นคนอื่นได้ยังไง” มันยังคงพูดกับตัวเอง ซ้ำยังยิ้มหวานกว่าเดิม

“รู้จักฉัน?”

เท่าที่จำได้ผมไม่เคยเจอมันมาก่อน

“นี่กุลไง พิกุล ชอบกินไอศกรีมผีเสื้อ น้องแก้วชอบไอศกรีมกล้วย ลอกเปลือกออกกินจนหมดค่อยกินข้างใน”

ภาพเด็กผู้ชายตัวเล็กใส่แว่นหนาเตอะที่วิ่งตามรถไอศกรีมกับผมย้อนมาในหัว เอนตัวไปใกล้ มือหนึ่งเปิดหน้าผากอีกมือเกี่ยวหน้ากากที่ปากมันลงเพื่อมองหน้าให้ชัดอีกครั้ง

“พิกุล?”

“จำกุลได้แล้วใช่ไหม”


“น้องแก้วเอาไอติมกุลไปทำไม”

“น้องแก้วกุลอยากกินไอติม”

“น้องแก้วใจร้าย ไม่อยากเห็นหน้าแล้ว”

เสียงพูดที่ไม่ชัดและสั่นเครือเพราะมักร้องไห้อยู่เสมอดังชัดเจนราวกับไม่ใช่แค่ความทรงจำ ผมดีดตัวไปชิดประตูรถอีกฝั่ง ใจเต้นแรงขึ้นเหมือนเห็นผี

ไม่จริงน่า เด็กแว่นคนนั้นมักเอาแต่อมยิ้มจนแก้มบุ๋มเวลามองของหวานในมือ เด็กแว่นที่เชื่องช้าต้วมเตี้ยมไม่เคยวิ่งตามผมทัน เด็กแว่นที่แค่ผมเขย่งเท้าชูไอศกรีมก็คว้าไม่ถึง เด็กแว่นที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นเพราะผมแกล้ง เด็กแว่นที่ตัวนิดเดียวจะโตมาเป็นผู้ชายตรงหน้าผมได้ยังไง

ไม่น่าใช่ ไม่มีทางเป็นคนเดียวกัน

ความรู้สึกเหมือนซื้อหมูตัวเล็กแสนน่ารักมาเลี้ยงโดยที่คนขายบอกว่าตัวมันจะไม่โตไปกว่าแก้วน้ำ แต่เวลาผ่านไปหมูน้อยดันตัวใหญ่พอที่จะเขมือบผมได้

นั่นแหละไอ้พิกุล

“กูจำไม่ได้ อยากกลับบ้าน ออกรถสิ” เปลี่ยนสรรพนามทันทีเพื่อข่มขวัญ

มันแค้นที่ผมเคยแกล้งเลยใส่ปุ๋ยเร่งโตให้ตัวเองจนกลายเป็นโคถึกเพื่อมาแก้แค้นผมรึเปล่า

แค่ไอศกรีมผีเสื้อไม่กี่แท่งไม่น่าทำกันขนาดนี้

“ยังอยู่หมู่บ้านเดิมใช่ไหม คิดถึงเหมือนกันนะ”

ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไรของมัน น่ากลัว เหมือนฆาตกรโรคจิตที่หลอกถามเหยื่อก่อนลงมือ

ระหว่างที่ผมนั่งตัวแข็งอยู่ข้างคนขับมือถือผมก็สั่น


ชายผู้ไล่หมา : เป็นไง เขายอมเป็นพระเอกให้ไหม


ลืมไปเสียสนิทว่าที่ผมเจ็บตัวมันมาจากสาเหตุอะไร


แก้วไม่ใช่จิ๊บ : เป็นคนอื่นไม่ได้เหรอ เห็นตามันแล้วนะ น่าเกลียด แย่ ตาดำเล็กจิ๋ว หัวตาห่างเท่าระยะทางจากกรุงเทพไปเชียงใหม่ มีสิวเม็ดใหญ่เท่าหัวช้าง เป็นพระเอกไม่ไหวแน่

ชายผู้ไล่หมา : จิ๊บ มึงคิดว่ากูไม่รู้เหรอ

ชายผู้ไล่หมา : ว่าเวลามึงลนมึงจะเยอะแบบนี้

ชายผู้ไล่หมา : มันหล่อใช่ไหม

แก้วไม่ใช่จิ๊บ : บอกว่าไม่หล่อก็ไม่ดิ!

ชายผู้ไล่หมา : โกหกขอให้ไอ้เกดมีแฟน


กดปิดหน้าจอทันที ไอ้เกดที่พี่มันพูดถึงคือน้องสาวแท้ๆ ของผม แช่งเรื่องอะไรก็ได้แต่ต้องไม่ใช่เรื่องนี้ น้องผมเพิ่งขึ้นม.ปลายห้ามมีแฟน!

อยากได้พิกุลเป็นพระเอกมากนักใช่ไหม ได้เลย

เลื่อนสายตากลับไปมองคนขับ ถึงสุนัขพันธุ์ชิสุจะกลายร่างเป็นเกรทเดนแต่คำพูดคำจา กิริยาท่าทาง หน้ายิ้มซื่อของมันดูนุ่มนิ่ม ไม่น่าสู้คน

“พิกุล”

“?”

เอาวะ มันคงไม่กัดหรอก

“ขอเบอร์”

เกิดความเงียบขึ้นชั่วครู่ รู้สึกเหมือนทำอะไรผิด ผมอ้าปากเตรียมจะบอกว่าขอไปให้พี่ปุ๋ยแต่พิกุลพูดตัดหน้า

“จีบ?”

รอยยิ้มที่มาพร้อมคำพูดราวกับกดปุ่มระเบิดที่ซ่อนอยู่ในตัวผม

“มึงคิดว่ามึงหล่อมากเหรอ ใครจะจีบมึง!”

ยังอีก ยังยิ้มอีก ไม่ต้องพยายามส่งยิ้ม! หุบไอ้ลักยิ้มนั่นเข้าไปเดี๋ยวนี้

“ไม่ให้ก็เรื่องของมึง จบกันตรงนี้ จอด กูจะกลับบ้าน”

“ไปส่ง”

“ไม่ต้อง!”

“ตะโกนทำไม โกรธอะไรกุล”

ถามมาได้ ไม่รู้ตัวเหรอว่ายิ้มกวนประสาท พูดไปยิ้มไปมีใครเขาทำ

“ใครโกรธ มึงคิดไปเอง กูพูดเสียงดังเป็นปกติ”

ไม่ได้กลัวหรอกนะ แต่มือเจ็บอยู่มีเรื่องไม่ได้

“ปกติไปเรียนยังไง พรุ่งนี้มีเรียนกี่โมงให้กุลมารับไหม”

“จะเสนอหน้ามาทำไม”

“พูดจาไม่น่ารักเลย”

“ทำไมกูต้องน่ารักกับมึง นั่นบ้านกู ปลดล็อกประตู!”

รถจอดลงหน้าบ้านผมอย่างพอดิบพอดี พยายามกระชากประตูให้เปิดจนมีมือยื่นมาแตะบนหลังมือผม

“อย่าลืมยา”

พิกุลยื่นถุงยาที่ผมลืมไปแล้วว่าได้มาให้ ผมกอดไว้แนบอก พอมันปลดล็อกรถก็รีบวิ่งลง ก้าวขายังไม่ทันถึงรั้ว ได้ยินเสียงมันไล่หลังมา

“เสื้อน้องแก้วเดี๋ยวกุลซักมาคืนนะครับ”

“กูพี่มึง! ส่วนเสื้อกูโยนทิ้งไปเลย!”

อายุน้อยกว่าผมแต่ชอบเดินตามผมและเรียกน้องแก้วไม่หยุด เป็นสาเหตุให้ผมหมั่นไส้จนแกล้งมันนั่นไง ขนาดแกล้งจนร้องไห้ วันต่อมาก็ยังเรียกเหมือนเดิม ตอนที่มันหายไปนั้นผมแสนสบายใจ

ทำไมต้องกลับมาเจอกันอีก

“แล้วเสื้อกุลล่ะครับ”

ผมชะงัก ลืมไปว่าใส่เสื้อมันอยู่

“เอาคืนไปดิ!”

ถอดเสื้อออกทางหัวจัดการเหวี่ยงเข้าหน้าต่างรถที่เลื่อนลงมาครึ่งหนึ่งได้อย่างแม่นยำ กระแทกหน้าคนขับไหมไม่ได้สนใจ ผมวิ่งเข้าบ้านตัวเอง สักพักจึงได้ยินเสียงรถขับออกไป

ขอย้ำอีกครั้งเรื่องทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นเพราะโปรเจกต์จบของพี่ปุ๋ย

ถ้าไม่ใช่เพราะพี่ปุ๋ยเช้าวันต่อมาผมคงไม่ถูกแม่ปลุก ไม่โดนไอ้เกดกระโดดทับพร้อมตะโกนใส่หูผมว่า

“พี่มีเพื่อนหล่อขนาดนี้ทำไมไม่เคยพามาบ้าน! ลงไปข้างล่างเร็ว เกดเขิน”

ใช้สมองอันเชื่องช้าเพราะเพิ่งได้นอนไปไม่กี่ชั่วโมงไตร่ตรองดูพบว่าไม่มีเพื่อนคนไหนหล่อไปกว่าผม ดังนั้นไอ้ที่อยู่ข้างล่างนั่น…

“อรุณสวัสดิ์ครับน้องแก้ว”

ไอ้ลักยิ้มหันมามองผมทันที ยิ้มกว้างเห็นตั้งแต่บันไดขั้นบนสุด ผมหน้าม้ามันปัดไปด้านข้างจนเห็นหน้าได้ชัดเจน

พิกุลยืนจัดจานอยู่ข้างแม่ผมที่กำลังตักกับข้าว พ่อกำลังชงกาแฟหันมาชวนมันคุย ส่วนน้องสาวผมเดินไปนั่งใกล้มัน แอบมองซ้ำยังแก้มแดง

ภาพครอบครัวแสนสุขทำผมคันไม้คันมืออยากหิ้วปีกมันไปทิ้งถังขยะที่ย่อยสลายไม่ได้ เป็นมลพิษต่อสังคม ติดที่ว่าไม่น่าจะแบกมันออกไปไหว

“มาทำไม บ้านตัวเองไม่มีข้าวกินเหรอ”

“แก้วกมล อย่าเสียมารยาท ขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วมากินข้าว”

ว่าพูดเบาแล้วแต่พ่อยังหันมาดุผมได้ ส่วนพิกุลยังคงยิ้มเยาะเย้ยผมต่อไป

“ทำไมให้คนแปลกหน้าเข้าบ้าน คนสมัยนี้อันตรายไม่เห็นข่าวเหรอ”

“คนแปลกหน้าอะไร เมื่อก่อนก็เล่นด้วยกันทุกวัน ใช่ไหมจ๊ะพิกุล ตอนนี้พิกุลกับน้องย้ายมาอยู่หมู่บ้านข้างหลังเรา อยู่กันสองคนลำบากแย่ มากินข้าวบ้านแม่ได้ทุกวันเลยนะลูก”

หมู่บ้านข้างหลัง? ไอ้ที่ราคาหลังละไม่ต่ำกว่าสามสิบล้าน? มันจะเอาอะไรมาลำบาก ผมเดินไปดึงแขนมันให้ออกมาจากครัวไม่สนสายตาพ่อที่จ้องอยู่

“มึงต้องการอะไร ถ้าอยากได้ค่าไอติมที่กูเคยแย่งมึงก็ไปคิดเงินมาเลย อย่ามายุ่งกับบ้านกู เจ้าคิดเจ้าแค้นเหรอมึงเนี่ย เรื่องตั้งแต่สมัยประถม”

พิกุลมองหน้าผม เอียงคอและยิ้มจอมปลอม

“น้องแก้วมือเจ็บ มารับไปม.”

“ถามจริง?”

“แม่บอกว่าถ้าทำผิดต้องรับผิดชอบ”

มันหมายถึงใคร ตัวผมหรือมัน ระแวงจนต้องถอยห่างจากมันหนึ่งก้าว รู้สึกไม่ปลอดภัยทั้งที่อยู่ในบ้านตัวเอง

“เอาข้าวต้มมาฝาก รีบทานก่อนมันจะหายร้อน”

พ่อดอกพิกุลเดินกลับไปที่ครัว กินข้าวร่วมโต๊ะกับครอบครัวคนอื่นได้อย่างเป็นธรรมชาติ เพิ่งสังเกตว่ามีเด็กผู้ชายวัยมัธยมอีกคนร่วมโต๊ะด้วย รอยยิ้มและท่าทางการนั่งหลังตรงไหล่ตั้งอย่างนั้นเหมือนพิกุลเวอร์ชั่นตัวเล็กกว่า น่ารักกว่า

มาคนเดียวไม่พอเอาญาติพี่น้องมาด้วย

ไม่ผิดแน่ มันกลับมาเพื่อแก้แค้น

วิ่งขึ้นบันไดกลับเข้าห้องตัวเองหยิบโทรศัพท์มาพิมพ์หาพี่ปุ๋ย


แก้วไม่ใช่จิ๊บ : อย่าเอาคนแบบนี้เป็นพระเอกเลย


แค่หน้าตาดี มีลักยิ้ม ไม่เห็นเหมาะจะเป็นพระเอกตรงไหน ไอศกรีมแท่งละสิบบาทก็ให้กันไม่ได้



#พิกุลทูกู๊ด


❀✿❁❀✿❁❀✿❁❀✿❁❀✿❁❀✿❁❀✿❁❀✿❁❀✿❁


เป็นพระเอกของพี่ปุ๋ยไหมไม่รู้ แต่คนนี้พระเอกหนูค่ะน้องจิ๊บ
แล้วจะล่กอะไรขนาดนั้น พิกุลพูดคำเดียวเอง เกรี้ยวกราดหนักมาก
ร้อนตัวเหรอออ 

คนที่กด 1 กด 2 กันมาก็เก็บความสงสัยไว้ในใจกันก่อน
เราจะรู้จักพิกุลไปพร้อมกับน้องจิ๊บค่ะ

ขอบคุณทุกคนที่มารอกันด้วยน้า เดี๋ยวจะมาอัปทุกคืนวันศุกร์ค่า
ฮันนี่~

ออฟไลน์ Sky

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1083
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-2
พิกุลลลลล~ เอ็นดู~~~~~ :mew3:

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 14257
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
เรื่องนี้ฟิลกู๊ดไม่มีน้ำตาใช่ไหมคะ​ จะได้เตรียมใจไว้ก่อน

ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2057
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0
ล่กอ่ะะะ เขายังไม่ทันทำอะไรเลยยย 5555555555555

ออฟไลน์ diltosscap

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 774
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-1
พิกุล แก้วกลม น้องแก้ว ชื่อมุ่งมิ้งไปหมด แต่ดูอารมณ์น้องแก้วปากร้ายนะเรา น้องๆก็เข่าที รอนะคะ

ออฟไลน์ Ginny Jinny

  • ความเป็นจริงมันวุ่นวาย ก็ขอให้ใจมันสบายๆในความฝัน
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2549
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-4
น้องแก้วหัวร้อน  :hao7: :hao7:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด