**ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [22/04/62]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [22/04/62]  (อ่าน 1632 ครั้ง)

ออฟไลน์ pundinpundin2535

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วย เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-04-2019 17:50:19 โดย pundinpundin2535 »

ออฟไลน์ pundinpundin2535

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
ศรศิลป์จะกินกัน EP 1
           Pundin : เขียน




ก๊อก! ก๊อก!

เสียงคนเคาะประตูดังขึ้นทำให้คนที่นอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงกว้างสะดุ้งตื่น แต่กระนั้นเขาก็ยังคว้าผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงเอาไว้ ทว่าคนที่เคาะประตูก็ไม่ยอมแพ้ยังคงกระหน่ำเคาะไม่หยุด มิหนำซ้ำยังออกแรงเคาะดังขึ้น ทำเอาคนง่วงนอนอดรำคาญไม่ไหว งัวเงียลุกขึ้นตวัดสายตามองประตูด้วยความหงุดหงิด

“ใครวะ! คนจะหลับจะนอน มารบกวนอยู่ได้” แมงมุมตะโกนลั่นกลับไปอย่างอารมณ์เสีย

“ฉันดวงดาวไง!”

“ดวงดาวไหนวะ!”

“ดวงดาวแม่มึงไง! แมงมุม จะตื่นได้หรือยัง”

เสียงตะคอกกลับมาทำเอาคนง่วงนอนตาสว่างขึ้นทันที แมงมุมคลอนศีรษะไล่ความง่วงความเพลีย ก้าวลงจากเตียงเดินไปเปิดประตู ก็เจอกับคุณนายดวงดาวมารดาบังเกิดเกล้ายืนท้าวเอวมองด้วยสายตาเอาเรื่อง

“อะไรครับแม่ ปลุกอะไรแต่เช้าเนี่ย ผมจะนอน”

“เช้าที่ไหนคุณแมงมุม นี่มันจะเก้าโมงครึ่งแล้ว เรามีเรียนเก้าโมงครึ่งไม่ใช่เหรอคะลูกชาย”

“เหี้ย! ผมลืม” ตาโตเป็นไข่นกกระจอกเทศ ลืมไปว่าวันนี้มีเรียนเช้าเก้าโมงครึ่งกับมีเรียนตอนบ่ายโมงอีกที

“เวลาอุทานถึงตัวเงินตัวทองกรุณาหันหน้าไปทางอื่น อย่าหันมาหาแม่ ฉันสะดุ้ง แล้วนี่พึ่งเปิดเทอมได้ไม่กี่อาทิตย์ ขี้เกียจตัวเป็นขนแล้วนะแมงมุม ขึ้นปีสี่ปีสุดท้ายนะลูกไม่ใช่ปีหนึ่งแล้ว เดี๋ยวเถอะจะโดนแม่หักค่าขนม”

“โธ่ คุณแม่ที่มีบุญคุณอันใหญ่หลวง อย่าพึ่งบ่นตอนนี้ได้ไหมครับ ผมต้องรีบไปอาบน้ำแล้ว เดี๋ยวไม่ทันเข้าเรียน อาจารย์คนนี้โหดสัสรัสเซียอีกต่างหาก”

บอกแม่เสร็จก็รีบวิ่งแจ้นกลับเข้าห้องอย่างว่องไว ไม่ถึงยี่สิบนาทีก็แต่งตัวเสร็จสรรพ วันนี้เป็นอีกครั้งที่ไม่มีเวลาทานอาหารเช้าเพราะใกล้ถึงเวลาเรียนเต็มทีแล้ว จึงหยิบแซนวิชกับนมเปรี้ยวที่แม่เตรียมเผื่อเอาไว้ให้ทานรองท้องไปก่อน แล้วรีบขับรถมุ่งหน้าสู่มหาวิทยาลัยทันที

“ไอ้ดิน น้ำเงี้ยวอาจารย์เข้ายังวะ” แมงมุมหอบแฮ่กๆ หลังจากพึ่งวิ่งขึ้นตึกโดยไม่ง้อลิฟต์เพราะคิวมันยาวมาก

“ขึ้นแล้ว แต่แกลงไปธุระเมื่อกี้ อีกสิบนาทีจะขึ้นมาใหม่ ถือว่าโชคดีของมึง ไม่งั้นมึงเอ๊ย! ได้ไปยืนคาบไม้บรรทัดหน้าชั้นแน่ๆ” 

 น้ำเงี้ยวยักคิ้วลิ่วตา ทำเอาอีกคนถึงกับเสียวสันหลังวาบ คิดถึงอาจารย์สายสมรทีไร ขนลุกซู่ชูชันโดยไม่ต้องนัดหมาย ทั้งเนี้ยบทั้งโหด แถมวิธีการลงโทษนักศึกษาที่ทำผิดกฎผิดระเบียบ ก็แปลกพิสดารกว่าคนอื่น เพราะไปขุดเอาวิธีการลงโทษเด็กประถม เด็กมัธยมมาใช้ลงโทษนักศึกษามหาวิทยาลัย วิ่งรอบตึกบ้างล่ะ ยืนขาเดียวบ้างล่ะ คาบไม้บรรทัดบ้างล่ะ ตอนปีหนึ่งเดอะแก๊งหนีตามหอยของเขาโดนกันถ้วนหน้า อายไปสามวันเจ็ดวัน แต่ใช่ว่าอาจารย์จะใจร้ายเหมือนหน้าตานะ(หน้าตาแกดูโหดมาก…ลากเสียงยาวเท่าถนนมิตรภาพ)เพราะแกก็ไม่ได้บังคับให้เราทำตามคำสั่ง แต่มีตัวเลือกให้ ถ้าไม่อยากถูกลงโทษก็ต้องยอมให้แกหักคะแนนครั้งละสิบคะแนน

          พุทธโธ ธัมโม สังโฆ แค่คะแนนเดียวอนาคตของนักศึกษายังลอยละล่องอยู่ปากเหวแล้ว ขืนให้หักสิบคะแนนมีหวังติดเอฟตั้งแต่ยังไม่ถึงครึ่งเทอม แน่นอนว่านักศึกษาทั้งหลายเลือกรักษาสิบคะแนนเอาไว้ แล้วยอมให้แกสั่งลงโทษด้วยวิธีการพิสดารของแกทั้งนั้น

          “แล้วมึงทำอะไรอยู่ทำไมมาสายจัง ปกติวิชานี้กูเห็นมึงมาก่อนเพื่อนฝูงไม่ใช่เหรอวะแมง”

          “ตื่นสายน่ะสิ เมื่อคืนกูดูบอลดึกไปหน่อย ตั้งนาฬิกาปลุกไว้กูยังไม่ได้ยินเลย”

          “ให้กูเดาไหมว่าที่มึงตื่นได้เพราะโดนนาฬิกายี่ห้อคุณนายดวงดาวปลุกใช่ไหม”

          “แสนรู้จังเลยนะครับคุณน้ำเงี้ยว” แมงมุมยื่นมือไปลูบศีรษะเพื่อนสนิทพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ น้ำเงี้ยวรีบปัดออกพร้อมเบิร์ดกะโหลกเข้าให้

          “แสนรู้เขาใช้กับหมา ส่วนกูใช้คำว่าฉลาดจะเหมาะสมกว่า”


         
          หลังจากสองชั่วโมงที่แสนทรหดทรมานกับการนั่งเรียนนอนเรียนผ่านไป เดอะแก๊งหนีตามหอยก็พากันกอดคอมุ่งหน้าไปโรงอาหารทันที ทานข้าวจนอิ่มก็นั่งรอเรียนช่วงบ่าย

          “พวกมึงงานเสร็จไหมวะ”

          “งานไรดิน”

          “ก็เขียนบทโฆษณาไง”

          “เฮ๊ย! งานเข้า กูยังไม่ได้ทำ”

          “มึงซวยแน่แมงมุมเอ๊ย สิบห้าคะแนนเลยนะมึง แล้วถ้ามึงไม่ผ่านวิชานี้ เดือนหน้ามึงไม่มีทางได้ออกฝึกงานแน่”

          แมงมุมกลอกตาขึ้นลงหาสมองตัวเอง เฮ๊ย! กลอกตาใช้ความคิดว่าจะทำยังไง วิชานี้ยิ่งไม่ค่อยถนัดอยู่ด้วย ฉะนั้นทุกคะแนนมีค่าดุจทองคำ

          “พวกมึงคือตอนบ่ายกูต้องพาแม่ไปหาหมอ ฝากลาอาจารย์ด้วยนะ ส่วนงานกูจะเอามาส่งวันหลัง”

          “แม่มึงเป็นไรแมง ทำไมไม่เห็นเล่าให้พวกกูฟัง”

          “ปวดหัวเป็นโรคกระเพาะ”

          “เดี๋ยวนะ เป็นโรคกระเพาะมันปวดท้องไม่ใช่เหรอ”

          “เออๆ กูจะบอกว่าปวดท้องนั่นแหละ กูรีบ กูไปนะ ฝากลาอาจารย์ด้วย”  โบกมือลาเพื่อนสนิท แล้วรีบโกยแนบหนีทันที ก่อนที่จะโดนซักไซ้ไล่ถามไปมากกว่านี้


 
          กลับมาถึงบ้านก็ทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาด้วยความสบายใจ เอาไว้ตอนเย็นค่อยทำงานไปส่ง เพราะอย่างไรเสียถ้าเอาเหตุผลที่ต้องพาแม่ไปโรงพยาบาล อาจารย์ไม่มีทางหักคะแนนแน่นอน ใครหนอใครจะฉลาดและหล่อเท่าแมงมุม ไม่มีอีกแล้วในสากลโลกนี้ เขายิ้มอย่างภาคภูมิใจ

          คนเหี้ยอะไรวะ หล่อมากแถมฉลาดอีก

          “แมงมุม!”


รอยยิ้มภาคภูมิใจเหี่ยวเฉาลงฉับพลัน เสียงแม่ของเขาแน่นอนแต่ทำไมวันนี้ท่านอยู่บ้านล่ะ ไม่ไปทำงานเหรอ แมงมุมอดสงสัยไม่ได้ พลางลุกขึ้นจากโซฟาหันขวับมองท่านก่อนยิ้มแหยๆสู้สายตาดุๆของบุพการี

“หวัดดีครับแม่ แฮ่ๆ”

“หวัดดีจ้า ไหว้สวยเนอะวันนี้”

“มารยาทงามครับแม่ ว่าแต่ทำไมวันนี้แม่ยังอยู่ที่บ้านล่ะครับ ไม่ไปทำงานเหรอ”

“ไปสิจ๊ะ แต่แม่ลาครึ่งวันเพราะมีธุระ ว่าแต่คุณลูกชายทำไมมาอยู่บ้านแทนที่จะอยู่มหาวิทยาลัย แม่จำได้ว่าตารางเรียนวันนี้มีเรียนบ่ายอีกไม่ใช่เหรอ”

          “อ๋อ อาจารย์ยกคลาสน่ะแม่ ไม่ได้เรียนแมงก็เลยกลับ ไม่รู้ว่าอาจารย์ติดธุระหรือขี้เกียจสอนนะ นี่แมงอุตส่าห์หอบหนังสือไปเรียนหลังแทบหัก เมื่อคืนก็ทำการบ้านทั้งคืนเลย ดูสิขอบตาดำชนะหมีแพนด้าที่เชียงใหม่แล้วเนี่ย ถ้าแม่เก็บตังค์เปิดให้คนเข้าชม รวยเลยนะเนี่ย”

          ติ๊ด! ติ๊ด!

          “เดี๋ยวค่อยว่ากัน แม่ขอรับโทรศัพท์ก่อน” ดวงดาวหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋าขึ้นมารับสาย “ว่าไงจ๊ะดิน”

          แมงมุมสะดุ้งเฮือก! เชี่ย! มันโทรมาหาแม่ผมทำไมตอนนี้

          “แม่สบายดีนี่จ๊ะไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย…เปล่านะแม่ไม่ได้เป็นกระเพาะนะลูก ใครบอก…อ๋อ แมงมุมเหรอจ๊ะกลับมาบ้านแล้วจ้ะ อ้าวก็ไหนบอกว่าอาจารย์ยกคลาสไม่ได้เรียนไม่ใช่เหรอ…จ้ะๆๆ ขอบใจดินมากนะลูก โทรมาถูกที่ถูกเวลา เดี๋ยวถ้าแวะมาบ้านแม่เมื่อไหร่ แม่จะทำอาหารเลี้ยงสุดฝีมือ แค่นี้ก่อนนะจ๊ะ แม่ขอพิพากษาคดีคนก่อน”

          แม่กดวางสายจิกสายตาโหดๆมาหาลูกชายที่ยืนยิ้มแหยๆอย่างรู้ชะตากรรมตัวเอง
ใครก็ได้ช่วยผมด้วย ผมกำลังจะถูกแม่จับเข้าแดนประหารแล้ว!
 
          ขอฟ้าดินได้โปรดเป็นพยาน         
แม้นข้าถูกประหารในวันนี้
เลือดทุกหยดแม้นหลั่งลงธรณี
ข้าขอตามราวีเพื่อนจัญไร
ไอ้เพื่อนทรยศคดหักหลัง   
พ่อแม่มึงมีตังค์มากใช่ไหม
หรือพ่อมึงเป็นประธานดีแทค เอไอเอส ทรูมูฟหรืออย่างไร
 ถึงโทรมาได้ไม่เสียดายเงิน
 
          “ไอ้ดินโทรมาเหรอแม่ ทำไมมันไม่โทรเข้าเครื่องผมล่ะ แฮ่ๆๆ”

          “ใช่จ้ะ ดินกับน้ำเขาเป็นห่วงแม่ ไม่รู้มีใครไปบอกว่าแม่เป็นโรคกระเพาะต้องไปหาหมอ”

          “เอ่อ มันคงฟังผิดน่ะครับแม่ คนที่ไม่สบายคือผมต่างหาก ปวดหัว แล้วก็ไอด้วย แค้ก! แค้ก! นั่นพูดปุ๊บก็ไอขึ้นมาปั๊บเลย”

          “อ๋อ ไม่สบายเหรอลูก สงสัยจะเป็นโรคตอแหลขึ้นสมองนะเราเนี่ย” แม่ก็คือแม่ครับ หลอกคนทั้งโลกได้ ยกเว้นแม่เรานี่แหละ


    “ผมขอโทษครับแม่ พอดีผมลืมทำงานส่ง ก็เลยต้องกลับมาไม่งั้นผมโดนหักคะแนน”

          ดวงดาวชี้หน้าลูกชายอย่างคาดโทษ “คราวนี้แม่ให้อภัย แต่ถ้ามีคราวหน้าสั่งลาแม่ได้เลยนะลูก สรุปไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม ถ้างั้นต้องไถ่โทษสำหรับความผิดครั้งนี้”

          “ไถ่โทษ ทำอะไรครับ”

          ดวงดาวยังไม่ได้บอกลูกชาย แต่ให้เขาไปเปลี่ยนชุด ก่อนจะพากันลงไปชั้นล่าง นั่งรถขับออกไปด้านนอกพอผ่านประตูบ้านก็มีเพื่อนบ้านอายุประมาณสี่สิบปลายๆร้องเรียกทัก จึงทำให้แมงมุมต้องหยุดรถเพื่อให้มารดาทักทายกับเพื่อนบ้านก่อน

          “จะไปไหนเหรอคะคุณน้อง”

          “ไปธุระที่สนามบินค่ะ”

          เพื่อนบ้านพยักหน้ารับหงึกๆ “อ้าว แมงมุมก็อยู่ด้วยเหรอ นึกว่าไปเรียนเสียอีก เป็นไงบ้างลูก พักนี้ไม่ค่อยเห็นหน้าเห็นตาเลย สบายดีหรือเปล่า ป้าได้ข่าวมาว่าเพื่อนสนิทของแมงที่เคยพามาบ้านบ่อยๆมีแฟนแล้วเหรอลูก แถมยังมีแฟนเป็นผู้ชายด้วย ตาย ต๊าย ตาย ตอนป้ารู้เรื่องป้าตกใจมาก ดูแมนๆกันทั้งนั้นเลย ไม่คิดว่าจะชอบไม้ป่าเดียวกัน อย่าหาว่ายังงั้นยังงี้เลยนะลูก มีเพื่อนเป็นเกย์ก็อย่าไปสนิทมาก เดี๋ยวคนอื่นเขาจะคิดว่าเราเป็นไปด้วยอีกคน ถ้าหลีกได้ก็น่าจะหลีกนะป้าว่า เอ๊ะ หรือว่าแมงก็...." ป้าข้างบ้านทิ้งคำพูดไว้เป็นปริศนา หากขยิบตาใบ้เป็นคำพูดต่อจากนั้นแทน

          “ไม่มีใครสงสัยผมหรอกครับ เพราะคนส่วนใหญ่เขาไม่น่าจะชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านกัน”

          “ว่าไม่ได้นะลูก คนสมัยนี้ชอบนินทง นินทา ยุ่งเรื่องชาวบ้านไปหมดนั่นแหละ กับป้าน่ะไม่เท่าไหร่ เพราะไม่ชอบยุ่งเรื่องของใครเลย แต่ที่ป้าพูดเนี่ยเพราะป้าหวังดี จริงๆนะคะน้องดาว ให้ลูกชายไปอยู่แก๊งที่มีเกย์ตั้งสองคน เดี๋ยวจะเกิดพฤติกรรมเลียนแบบได้นะคะ คนเราอยู่ใกล้อะไรก็มักจะเลียนแบบสิ่งนั่นละค่ะ”

          “ที่บ้านพี่นาเลี้ยงสุนัขเยอะใช่ไหมคะ” ดวงดาวยิ้มอ่อน

          “ใช่ค่ะ ตอนนี้ก็เลี้ยงห้าหกตัวแล้ว”

          “อ๋อค่ะ ดาวเข้าใจแล้วล่ะว่าคนเราอยู่ใกล้อะไรมากๆก็มักจะเลียนแบบพฤติกรรมของสิ่งนั้น”

          ป้าข้างบ้านยิ้มกว้าง “ดีมากเลยค่ะน้องดาว ต้องห้ามน้องแมงนะคะว่าให้ออกจากกลุ่มนั้นเลย ไม่งั้นน้องดาวเองนั่นแหละที่ต้องเสียใจ เพราะตอนคลอดลูกชายแต่โตมาจะกลายเป็นได้ลูกสาวแทน”

          “เอาจริงๆนะคะ แมงเขาจะเป็นอะไร ผู้ชาย เกย์ ตุ๊ด แต๋ว อยากเป็นอะไรก็เป็นไปเถอะ ‘แม่อย่างดาว’ ไม่เดือดร้อนหรอกค่ะ ขอแค่อย่าสร้างความเดือดร้อนให้สังคมก็พอ”

          “ตายแล้ว น้องดาวไปเอาความคิดนี้มาจากไหนคะ เป็นผู้ชายก็ต้องคู่กับผู้หญิงสิคะ”

          “พี่ชอบทานข้าวกับอะไรคะ”

          “ก็ชอบทานต้มจืดค่ะ คุณน้องถามทำไมคะ”

          “แล้วแฟนพี่ ลูกพี่ ชอบทานอะไรคะ”

          “แฟนพี่ชอบผัดกะเพรา ส่วนลูกชายชอบพะแนง”

          “แต่ละคนก็ชอบทานไม่เหมือนกันถูกไหมคะ เพราะต่างคนต่างมีความชอบมีรสนิยมที่แตกต่าง เรื่องความชอบในเรื่องอื่นๆก็เหมือนกัน ผู้ชายบางคนชอบผู้หญิง ผู้ชายบางคนชอบผู้ชาย สุดท้ายใครจะชอบแบบไหนก็ไม่มีใครผิดหรอกค่ะ เพราะรสนิยมของคนมันต่างกัน แล้วเรื่องพวกนี้มันก็บังคับความรู้สึกของกันไม่ได้ อย่าถามกันเลยนะคะว่าทำไมถึงเป็นเกย์ เป็นตุ๊ด เป็นทอม ถ้าคุณตอบได้ว่าคุณเกิดมาเพื่อสาระแนเรื่องชาวบ้านไปเพื่อประโยชน์อะไร คนที่คุณมองว่าเขาผิดปกติเหล่านั้นก็น่าจะตอบสิ่งที่คุณสงสัยได้เหมือนกัน”

แมงมุมมองหน้ามารดาอมยิ้มน้อยๆ

“เอาจริงๆดาวว่าคนที่เป็นเกย์ เป็นตุ๊ด เป็นกะเทย ถ้าเขาเลือกได้ เขาก็อยากใช้ชีวิตเหมือนคนส่วนใหญ่ที่มีมาก่อนใช้กัน ดาวไม่ใช้คำว่าพวกเขาอยากใช้ชีวิตปกตินะคะ เพราะการเป็นเกย์ เป็นตุ๊ด เป็นกะเทย เป็นทอม ไม่ใช่การผิดปกติ แต่เพราะเขาไม่เหมือนคนส่วนใหญ่ของสังคมที่มีมาก่อน จึงถูกตัดสินว่าผิดปกติด้วยลมปากของคนส่วนใหญ่ที่มีมาก่อนและมากกว่า”

          “แต่อะไรที่มันแตกต่างจากคนส่วนใหญ่จะให้เขาไม่พูดถึงมันก็ยากนะคะ”

          “ไม่ยากหรอกค่ะ เรื่องนี้แก้ง่ายๆ ด้วยการ ไม่ ส. ใส่ เกือก เรื่องของชาวบ้านเท่านั้นก็พอ ทุกคนก็จะอยู่กันอย่างสงบสุข ขอตัวนะคะ พอดีดาวรีบค่ะ” ดวงดาวคลี่ยิ้ม

          “ส ใส่ เกือก เอา ส ไปใส่ด้วยสระ เอือ สะกดด้วย ก อ่านว่า เสือก ต๊าย! นี่หลอกด่าฉันว่าเสือกเหรอยะ คนอุตส่าห์เป็นห่วงมาเตือนไม่กี่คำเอง เดี๋ยวเถอะเตือนไม่ฟังระวังจะได้นั่งมองลูกชายเต้นจ้ำบ๊ะนะยะ” ป้าข้างบ้านพึมพำเสียงเบา ก่อนจะเดินเหวี่ยงๆเข้าบ้านตัวเองไป



        สิ่งที่แมงมุมต้องไถ่โทษก็คือการขับรถพาคุณแม่ไปที่สนามบินเพื่อรับใครก็ไม่รู้ ท่านไม่ยอมบอก เขาเองก็แอบเซ็งหน่อยๆเพราะตั้งใจว่าจะนอนพักผ่อน จึงไม่ได้สนใจถาม แถมมาถึงสนามบินก็ต้องนั่งรออีกเกือบครึ่งชั่วโมง จนป่านนี้คนที่คุณแม่ตั้งใจมารับก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงา

          “แม่ ตกลงเครื่องบินของคนที่แม่มารอรับเนี่ย ติดไฟแดง น้ำมันหมด หรือหลงทางหรือเปล่า ทำไมยังไม่เห็นโผล่มาซะที นี่มันครึ่งชั่วโมงแล้วนะ”

          “ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้เลยแมงมุม ปากเสียนะเรา เครื่องมันอาจจะดีเลย์ก็ได้”

          แมงมุมมุ่ยหน้าเมื่อโดนแม่ดุ แต่ก็แอบแย้งท่านในใจว่ามันก็เป็นแค่ข้อสันนิษฐานที่อาจจะเกิดขึ้นหรือไม่เกิดขึ้นก็ได้ ก็เล่นสามสิบนาทีเข้าไปแล้ว ยังไม่เห็นโผล่มา จะดีเลย์อะไรนักหนาล่ะ

          “โน้นไงมาแล้ว” แม่ลุกขึ้นโบกไม้โบกมือด้วยท่าทางตื่นเต้น ยิ้มหน้าบานเท่าจานดาวเทียม ประหนึ่งประกวดมิสแกรนด์ ดวงดาว ตัวแทนจากจังหวัดชลบุรี (เสียงสูงเท่าหอไอเฟล) “ซันเดย์ทางนี้ลูก”

          แมงมุมหันตามมารดา พลันสายตาก็เหมือนถูกสะกดจากคนตัวสูงใหญ่ที่กำลังลากกระเป๋าตรงเข้ามา ที่เขาอึ้งเพราะไอ้ผู้ชายหน้าไทยกึ่งฝรั่งที่ชาวบ้านเรียกกันว่าลูกครึ่ง ทั้งหุ่น ทั้งรูปร่างหน้าตาคือสะกดทุกสายตาจริงๆ สาวๆที่เดินผ่านต่างหันมองกันเป็นทิวแถว อารมณ์เหมือนดาราเกาหลีมาเยือนไทยนั่นแหละ

          “สวัสดีครับคุณน้า” คำทักทายภาษาไทยที่ไม่ค่อยชัดนักดังขึ้น

          “สวัสดีจ้ะ เดินทางเหนื่อยไหมลูก”

          “ไม่เหนื่อยครับ”

          “แมงมุม นี่พี่ซันเดย์ลูกชายเพื่อนแม่ ไหว้พี่เขาสิ”

          “คนบ้าอะไรชื่อซันเดย์วะ แบ๊วเกินหน้าเกินตา ใครเป็นคนตั้งไม่เผื่ออนาคตลูกเลย”

          แมงมุมพึมพำเบาๆแต่ก็อึ้งนิดๆกับคนตรงหน้า อายุมากกว่าเขางั้นหรือ ถึงให้เขาไหว้ด้วย ดูหน้าแล้วทำไมดูไม่ใช่พี่เลย แม้จะรูปร่างสูงใหญ่กว่าน่าจะประมาณร้อยเก้าสิบคงจะได้ แต่สภาพหนังหน้าก็ดูไม่ได้ห่างจากเขาจริงๆ

          “ต้องไหว้ด้วยเหรอแม่ ผมว่าเป็นพี่แค่ปีสองปีไม่ต้องไหว้ก็ได้มั้งครับ”

          “เหรอ ซันเดย์อายุยี่สิบเก้าปีนี้”

          “ยี่สิบเก้าปี!” แมงมุมตาโตเท่าอัณฑะสุนัขสองลูกรวมกัน

          นี่เขาหน้าเด็ก หรือกูหน้าแก่วะ!

          “ยัง ยังไม่รีบไหว้พี่เขาอีก”

          “อ๋อ สวัสดีครับ” แมงมุมยกมือไหว้ด้วยท่าทางเอ๋อๆ

          ”ซันเดย์นี่แมงมุมลูกชายน้าจ้ะ”

          ซันเดย์มองคนตรงหน้าอมยิ้ม ท่าทางทะเล้นๆกวนๆ มันเป็นแรงดึงดูดให้เขาสังเกตทุกอากัปกิริยาของแมงมุมตั้งแต่ที่ดวงดาวแนะนำแล้ว เป็นเด็กผู้ชายที่ไม่ได้ตัวใหญ่มาก แต่หุ่นดีใช้ได้ ผิวขาวมาก จนเกือบจะเท่าลูกครึ่งอย่างเขาด้วยซ้ำ ที่สำคัญดวงตาที่ดูรั้นเป็นพิเศษมันก็เป็นสิ่งที่น่าค้นหา

          ทำไมหัวใจต้องเต้นแรง?

          “สวัสดีครับ”

 น้ำเสียงที่ไม่ชัดเจนมากนักเอื้อนเอ่ยออกไป พลางยื่นมือไปทักทายแบบธรรมเนียมฝรั่ง หากแมงมุมยืนนิ่งจ้องมองมือที่เขายื่นออกมา สักพักก็ขยับมือไปจับแต่ไม่ใช่การจับทักทาย กลับพลิกมือของซันเดย์ให้หงายขึ้น

          “จะให้ผมดูดวงให้เหรอ ได้เลย ลายมือแบบนี้บ่งบอกว่าให้ระวังตัวหน่อยมีคนเขม่นอยู่ เพราะปล่อยให้คนอื่นลำบากนั่งรอนานไปหน่อย ดีไม่ดีอาจถูกตีหัวแตกด้วย ต้องระวังตัว”

          “แม่ว่าไม่ใช่หรอกแมงมุม มือซันเดย์เขามีเส้นค้ำอยู่ เส้นนี้ไง หมายถึงว่าต่อให้มีคนคิดร้ายต่อเขา ก็จะมีนารีขี่ม้าโพนี่มาช่วย แล้วสังหารหมู่มารที่คิดจะมาทำร้ายซันเดย์”

          แมงมุมหันมองหน้ามารดา รอยยิ้มของท่านทำให้เขาถึงกลับกลืนน้ำลายลงคออย่างเสียวไส้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่านารีขี่ม้าโพนี่นั่นเป็นใคร

          แล้วนารีประเทศไหนเขาขี่ม้าโพนี่ เขามีแต่ขี่ม้าขาว!

          “ผมก็ดูดวงเป็นเหมือนกันนะครับ”

ซันเดย์ที่นิ่งฟังแม่กับลูกมาสักพักเอ่ยขึ้นบ้าง พลันพลิกมือกลายเป็นฝ่ายจับมือแมงมุมเอาไว้ แถมยังจับแน่นมากด้วย ไม่ได้หวั่นสายตาดุๆของเจ้าตัวที่ตวัดมองเลยแม้แต่น้อย

“มือนุ่มๆแบบนี้ บ่งบอกว่ากำลังเจอเนื้อคู่ ที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล แถมยังไม่ใช่คนไทยแท้ๆด้วย”

แมงมุมหรี่ตาแคบมองหมอดูหมอเดา สายตาและรอยยิ้มมุมปากนั้นมันทำให้เขารู้สึกร้อนๆหนาวๆขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก รีบชักมือกลับมาทันที

“พี่มั่วหรือเปล่า เป็นฝรั่งเขามีดูหมอด้วยรึไง”

“มีสิ แล้วแม่พี่ก็เป็นคนไทยด้วย ท่านก็ชอบดูเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว”

เป็นอีกครั้งที่แมงมุมมุ่ยหน้า ยืนนิ่งๆก็ดูดีจริงๆนะ แต่พอเริ่มพูดที่ภาษาไทยก็ไม่ชัดนัก แล้วก็รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาเป็นประกายแปลกๆมันก็ทำให้เขารู้สึกเริ่มไม่ชอบขี้หน้าอีตาลูกครึ่งนี่ขึ้นมาตงิดๆ

“แม่ว่าเดี๋ยวค่อยคุยกันดีกว่า ตอนนี้กลับบ้านก่อน พี่เขาพึ่งมาถึงคงเหนื่อย แมงมุมช่วยพี่เขาถือกระเป๋าหน่อยสิลูก”

“ช่วยไม่ได้หรอกแม่ มือไม่ว่าง”

“มันจะไม่ว่างได้ไง ไม่เห็นถืออะไรเลย” 

แมงมุมแบมือทั้งสองข้างออกไปต่อหน้ามารดา “มือไม่ว่างครับ กำมืออยู่” มือที่เคยแบตอนนี้เปลี่ยนเป็นกำมือรวดเร็ว คนเป็นแม่กัดฟันเตรียมสังคายนาลูกชาย

“ไม่เป็นไรหรอกครับคุณน้า เดี๋ยวผมถือเองดีกว่า กระเป๋าผมมันหนัก เดี๋ยวมือบอบบางของน้องจะมีรอย”

แมงมุมเบ้ปาก ใครเป็นน้องคุณกันหว่า เท่าที่จำได้เขาคืออสุจิตัวเดียวที่แข็งแกร่งที่สุด จากบรรดาหลายล้านตัวที่รอดชีวิตมาได้ ไม่มีตัวอื่นตามมาได้แน่ๆ หรือถ้ามีแล้วรู้ว่าตัวนั้นคืออีตาลูกครึ่งคนนี้ เขาจะกัดหางให้ขาดจมน้ำคร่ำตายตั้งแต่ว่ายยังไม่ถึงรังไข่

          ทั้งสามคนเดินมาจนถึงรถ ดวงดาวเปลี่ยนไปนั่งด้านหลัง แล้วให้ซันเดย์มานั่งข้างคนขับแทน เพราะเห็นว่าตัวสูงนั่งข้างหลังอาจจะไม่สบายเท่าที่ควร

          “ให้พี่ขับให้ไหมล่ะ”

          “พูดเหมือนรู้ทางเนอะ”

          ซันเดย์หันมองคนขับ “ก็ให้แมลงมุมนำทางให้ไง”

          แมงมุมชะงักเผลอมองหน้าจึงทำให้ทั้งคู่ผสานตากันโดยบังเอิญ จู่ๆหัวใจแมงมุมมันก็เหมือนทำงานหนักขึ้นมาเสียดื้อๆ กว่าจะรู้ตัวก็ตอนได้ยินเสียงแม่ของเขาทำของหล่นนั่นแหละ

          “ผมชื่อแมงมุม ไม่ใช่แมลงมุม เรียกให้ถูกด้วย”

          ซันเดย์ยิ้มบาง “แมงมุม ชื่อแปลกเนอะ เป็นชื่อสัตว์”

          อ้าว แมงมุมหันขวับ ตกลงเขาหลอกด่าอยู่ไหมนั่น “แต่ตอนนี้เป็นชื่อคน”

          “ครับ พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไร” ซันเดย์อมยิ้ม “แล้วชื่อพี่…ซันเดย์ แม่พี่เป็นคนตั้งให้นะครับ เพราะเกิดวันอาทิตย์”

          แมงมุมหน้าเหวอนิดๆไม่คิดว่าเขาจะได้ยินที่พึมพำตอนอยู่สนามบินด้วย “พี่ได้ยินด้วยเหรอ”

          “สำหรับแมงมุม พี่ใส่ใจทุกรายละเอียดครับ”

          แมงมุมรู้สึกแปลกๆ กัดฟันเบาๆ แล้วหันไปหามารดาที่ตอนนี้กำลังใส่หูฟังไลฟ์สด ซึ่งคนดูก็คงไม่เกินสองคนคือแม่บ้านและเพื่อนสนิท ไม่ได้สนใจลูกชายกับลูกชายเพื่อนที่กำลังจะขย้ำหัวกันอยู่รอมร่อ

          “สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาวโซเชียล ตอนนี้มารับลูกเพื่อนนะคะ พึ่งบินตรงมาจากอเมริกาเลย ขอบอกว่าหล่อมาก”

          แมงมุมแทบเอาเท้าก่ายหน้าผาก มีแม่ทันสมัยก็แบบเนี่ย “แม่จะให้ผมไปส่งพี่เขาที่ไหน”

          ยัง ยัง ไม่สนใจลูกอีก!   

          “แม่ ได้ยินผมไหมเนี่ย จะให้ผมไปส่งพี่เขาที่ไหน สนใจแต่ไลฟ์สดอยู่นั่นแหละ เป็นอั้ม พัชราภามั้ง คนติดตามเป็นล้าน ยอมใจ”

          ดวงดาวหันมาค้อนลูกชายเบาๆ “ไปบ้านเราสิแมง พี่ซันเดย์จะมาอยู่ที่บ้านเรา”

          “อยู่บ้านเรา!” แมงมุมอุทาน ทำไมแม่เขาไม่เคยบอกเรื่องนี้ให้รู้มาก่อน “แล้วจะมาอยู่กี่วันครับ”

          “ขับไปก่อน เดี๋ยวถึงบ้านค่อยถามสิแมง รบกวนสมาธิแม่ไลฟ์สด เออ ลูกคนนี้ไม่เข้าใจแม่เลย ขอโทษด้วยนะคะแฟนคลับ ลูกชายไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่ค่ะ เกิดมาไม่ค่อยฉลาดได้แม่”

          กรรม!

          “ไปบ้านของเรานะครับ”

          แมงมุมหันขวับมองหนุ่มลูกครึ่ง พูดมาได้เต็มปากว่าไปบ้านของเรา “บ้านของผมกับแม่ พี่แค่คนอาศัยชั่วคราวเหอะ”

          ซันเดย์ชะโงกหน้าเข้าใกล้แมงมุมอีกนิด มุมปากยิ้มเจ้าเล่ห์ “แล้วชั่วคราวเท่าไหร่ ค้างคืนเท่าไหร่ครับ”

          แมงมุมกัดฟันกรอด โมโหคนตรงหน้าแทบอยากต่อย เป็นบ้าอะไรมาถามอะไรแบบนี้ “พี่ถามบ้าอะไรเนี่ย ผมไม่ได้ขายตัวนะ” เหล่ตามองแม่ เอาสิ นั่งยิ้มหน้าบานเท่าจานดาวเทียม คุยไลฟ์สดอย่างไม่สนใจเลยว่าลูกตัวเองกำลังถูกคนดูถูกศักดิ์ศรี

          “เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าครับ ที่พี่ถามเมื่อกี้คือค่าเช่าบ้าน ค้างคืนเท่าไหร่ ชั่วคราวเท่าไหร่ หรือพี่ใช้คำพูดผิดเหรอ พี่จะถามค่าเช่า คนไทยต้องพูดกันยังไง”

          แมงมุมหน้าเสียลงนิดหน่อย เมื่อสิ่งที่ตนเข้าใจกับความหมายของอีกคนมันคนละอย่าง แต่ก็ยังไม่มั่นใจหรอกว่าซันเดย์หมายถึงอย่างนั้นจริงๆหรือเปล่า เพราะรอยยิ้มและสีหน้าเมื่อกี้มันส่อไปเรื่องอย่างว่ามากกว่า

          “เดือนละล้าน จ่ายได้ปะละ”

          “ค่าบ้านหรือค่าตัว”

          เป็นอีกครั้งที่แมงมุมหันขวับ เจอรอยยิ้มบางๆใบหน้าลูกครึ่งนั่นอีกแล้ว นับ หนึ่ง สอง สาม ในใจ กลัวอดไม่ไหวจะได้ต่อยปากคนกวนอวัยวะเบื้องล่าง

          “ถ้าค่าบ้านไม่สู้ แต่ถ้าค่าตัว พี่สู้”

          แมงมุมกัดฟันแรงเข้าไปอีก อยากชกหน้าสักครั้งแต่ก็ไม่กล้าทำ ด้วยเกรงใจมารดา ไหนจะขนาดตัวที่สูงใหญ่กว่าหากวางแผนไม่ดีอาจจะเพลี่ยงพล้ำได้ จึงต้องระงับความโกรธ แล้วหันไปขับรถมุ่งตรงกลับบ้าน ไม่ได้สนใจมองอีกฝ่ายที่อมยิ้มตลอดการเดินทาง


ฝากทุกท่านติดตามให้กำลังใจ คอมเม้นท์ติชมกันได้เลยครับ
[/size][/color]

ออฟไลน์ Chompoo reangkarn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1081
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
«ตอบ #2 เมื่อ30-03-2019 20:47:54 »

สนุกๆชอบคุณแม่ดวงดาวหัวสมัยใหม่มากมีแม่แบบนี้โชคดีมากเป็นได้หมดทั้งแม่พี่เพื่อน  :pig4: :pig4:+1

ออฟไลน์ greenapple

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1082
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-5
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
«ตอบ #3 เมื่อ30-03-2019 21:34:51 »



มวยถูกคู่ อิอิ

 :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-4
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
«ตอบ #4 เมื่อ30-03-2019 22:03:56 »

ไม่ใช่ว่าต้องไปอยู่ห้องเดียวกันนะ  :hao3:

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 426
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
«ตอบ #5 เมื่อ31-03-2019 01:12:58 »

เจอวันแรกเตรียมจีบแระ ท่าทางสนุก
 :z2:
 :3123:

ออฟไลน์ pundinpundin2535

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
«ตอบ #6 เมื่อ31-03-2019 19:13:06 »

ศรศิลป์จะกินกัน EP 1/2


          “บ้านสวยน่าอยู่จังเลยครับ”


           ซันเดย์ชมจากใจใช่เสแสร้งแกล้งยอเมื่อมาถึง แม้บ้านหลังไม่ใหญ่นัก หากเทียบกับบ้านของเขาที่อเมริกา แต่ก็ถูกจัดพื้นที่ใช้สอยได้ลงตัว สวยงาม และดูอบอุ่น

          “สวนนี้ก็ไอเดียเจ้าแมงเขาเลยซันเดย์ เติมนั่นเติมนี่ทุกวัน หัวคิดสร้างสรรค์ แต่รบกวนสตางค์ในกระเป๋าแม่ตลอด”

          ซันเดย์หันมองลูกชายเจ้าของบ้าน “ชอบจัดสวนเหรอครับ พี่ก็ชอบเหมือนกัน เดี๋ยวถ้าวันหลังแมงมีไอเดียอะไรใหม่ๆ
บอกพี่ได้นะ เดี๋ยวพี่ช่วยจัด”

          “ไม่แล้วล่ะครับ แค่นี้สวยแล้ว” แมงมุมยักไหล่ ก่อนเดินเข้าไปข้างในบ้าน

          ซันเดย์ถูกเชิญไปที่โซฟาห้องรับแขก อรดีแม่บ้านยกน้ำมาเสิร์ฟ แล้วก็ยืนรอเจ้านายสั่งการให้เอากระเป๋าขึ้นไปเก็บบนห้อง


          “ซันเดย์จะมาอยู่ที่บ้านของเรา ช่วยเหลือดูแลพี่เขาด้วยนะแมงมุม โดยเฉพาะเรื่องภาษาไทย ถ้าว่างๆก็ช่วยสอนพี่เขาด้วย”

         “ต้องช่วยอะไรอีกล่ะครับ ก็เห็นพูดไทยได้อยู่” แม้จะพูดไม่ค่อยชัดมากก็เถอะ

          “พูดไทยได้ แต่ไม่ใช่ทั้งหมด บางคำบางประโยคที่มันเป็นคำไทยแท้ๆ ซันเดย์อาจยังไม่รู้ ถ้าพี่เขาถามก็ช่วยแนะนำเขาด้วย”

          แมงมุมได้แต่แอบแย้งแม่ในใจว่า แน่ใจเหรอว่าไม่รู้คำไทยแท้ๆบางคำ ขนาดคำว่าชั่วคราวกับค้างคืนราคาเท่าไหร่ ก็ยังรู้เลย

          “ซันเดย์ น้าจัดห้องไว้แล้วนะจ๊ะ ห้องข้างห้องแมงมุมนั่นแหละ เดี๋ยวให้แมงพาขึ้นไป”

          “ทำไมต้องให้ผมพาขึ้นไปด้วยล่ะแม่ ให้พี่อรพาขึ้นไปก็ได้”

          “เดี๋ยวอรก็ต้องทำอาหารแล้ว เรานั่นแหละพาขึ้นไปหน่อย แค่นี้ไม่ได้หรือไง ลืมไปหรือเปล่าว่ายังมีคดีติดตัวอยู่นะ”

          แมงมุมเบ้ปากแต่ก็แย้งอะไรไม่ได้ เพราะมีชนักติดหลังอยู่จริงๆ “เชิญครับพี่ซันคอนัวร์”

          “พี่เขาชื่อซันเดย์ ซันคอนัวร์บ้านแกสิ เปลี่ยนชื่อพี่เขาเป็นนกแก้วเฉย ลูกคนนี้”

          “คนเรามันก็พูดผิดได้นี่ครับ ขนาดพี่เขายังเรียกผมว่าแมลงมุมเลย ทั้งๆที่ผมชื่อแมงมุม ไปครับพี่อาทิตย์”

         “พี่เขาชื่อซันเดย์แมงมุม”

         “ซันเดย์ก็วันอาทิตย์ไม่ใช่เหรอครับ ผมเป็นคนไทยชอบใช้ภาษาไทย เรียกอาทิตย์ผิดตรงไหน”

          “เดี๋ยวเหอะ ฉันจะเปลี่ยนชื่อให้เป็นแมงจีซอน ตระกูลแมงเหมือนกัน”

           “โห แมงจีซอน ชื่อโครตเกาหลีเลยแม่ ผมชอบ แมงจีซอนลูกแม่ดวงดาว….อุกาบาต”

            แมงมุมหัวเราะร่า เถียงแม่เสร็จก็รีบเดินขึ้นชั้นบนทันที ก่อนจะโดนสังคายนาครั้งที่สาม ซันเดย์คว้ากระเป๋าแล้วเดินตามหนุ่มน้อยขึ้นไปชั้นบน ในขณะที่คุณนายดวงดาวตะโกนไล่หลัง

             “ลูกแม่ดวงดาว อุกาบาต  อ้าว คุณไอ้แมง! ด่าฉันว่าเป็นอุกาบาตเหรอ เดี๋ยวเหอะจะโดนแม่กระโดดถีบสองขา ชักเอาใหญ่แล้วนะเดี๋ยวนี้ ตอนท้องแกแม่ครัวเขาเผลอผัดกะเพราลิงให้ฉันกินหรือเปล่าเนี่ย ทำไมลูกออกมากวนอวัยวะเบื้องล่างจังนะ”


---------------------------------

   “นี่ห้องพี่”

          ซันเดย์มองห้องที่แมงมุมชี้ให้ดู แล้วเหลือบมองห้องข้างๆ “ส่วนห้องนี่ห้องแมงใช่ไหมครับ”

          แล้วจะมาอยากรู้ทำไมล่ะ “ใช่ กราบเรียนเชิญพี่เข้าไปดูห้องของพี่ครับ”

          ซันเดย์ยิ้มกว้าง น้ำเสียงเมื่อครู่แม้ไม่ใช่คนไทยเต็มร้อย แต่เขาก็รับรู้ว่ามันคือการประชดประชันอย่างแน่นอน หากก็ไม่ได้พูดอะไรตามแมงมุมเข้าไปในห้อง กวาดสายตามองรอบๆบริเวณ ภายในห้องข้าวของถูกจัดเป็นระบบระเบียบ แม้จะมีข้าวของไม่มากนัก เพราะปกติห้องนี้เป็นห้องที่ใช้รับแขกไม่ค่อยได้เปิดใช้สักเท่าไหร่

          “พี่จะมาอยู่ที่นี่กี่วันเหรอ”

          ซันเดย์ที่พึ่งเปิดประตูระเบียงออกไปสำรวจ หันกลับมาหาคนโยนคำถาม “ไม่มีกำหนดครับ”

          “โห มาอยู่บ้านคนอื่นแบบไม่มีกำหนด โครตเจ๋งว่ะ”

“กำลังประชดพี่เหรอ” ซันเดย์เดินมาหยุดต่อหน้าแมงมุม “ที่จริงตอนแรกพี่ตั้งใจจะซื้อคอนโดฯนั่นแหละ แต่พอคุณน้าเสนอให้พี่มาพักอยู่ที่บ้าน แล้วรู้ว่าแมงก็อยู่ที่นี่พี่ก็เลยตกลง”

          แมงมุมขมวดคิ้วสงสัย “เกี่ยวอะไรกับผม พูดยังกับว่าเคยรู้จักกันมาก่อน”

          “เคยสิ จำไม่ได้เหรอเราเคยเจอกันแล้ว ตอนนั้นแมงน่าจะเจ็ดแปดขวบมั้ง พี่จำได้แม่นว่าเราน่ะร้องไห้งอแงแย่งขนมพี่กิน พอพี่ไม่ให้ก็ดิ้นพรวดๆลงพื้น เลยถูกคุณน้าจับล้างเนื้อล้างตัวที่ก๊อกหน้าบ้าน เรารู้จักกันตั้งแต่ปิ๊กกะจูของแมงเล็กกว่านิ้วก้อยซะอีก”

          “มั่วเถอะ ผมไม่เห็นจำได้”

          “ไม่สำคัญหรอกว่าเราจะจำพี่ได้หรือเปล่า” ซันเดย์ยื่นหน้าเข้าใกล้ จนอีกฝ่ายผงะ “แค่รู้ว่าพี่จำแมงได้ก็พอ”

          แมงมุมรีบขยับถอยห่าง ใบหน้าเลิ่กลั่กแปลกๆ “หมดหน้าที่ผมแล้ว ผมไปนะ”

          “เดี๋ยวสิ พี่ถามหน่อย นี่ก็ผ่านมาหลายปีแล้วปิ๊กกะจูมันโตขึ้นหรือเปล่า” ซันเดย์ยิ้มเจ้าเล่ห์ ตวัดตามองต่ำลงที่เป้าอย่างจงใจ

          แมงมุมกัดฟันกรอด เกลียดคำพูด เกลียดรอยยิ้ม เกลียดสายตา ของอีตาลูกครึ่งคนนี้เหลือเกิน นี่คือกำลังกวนประสาทเขาอยู่ใช่ไหม มีความกวนอวัยวะเบื้องล่างตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน แล้วจากนี้ต้องอยู่ร่วมชายคา มันจะเกิดอะไรขึ้นละคราวนี้

          “โตไม่โตไม่รู้ แต่ฟาดปากพี่ได้ก็แล้วกัน” โต้กลับเสร็จก็สะบัดตูดเดินหนีทันที แต่ก็ได้ยินเสียงแว่วตามหลังมา

          “พี่จะรอนะครับ”

          ซันเดย์หัวเราะ พอใจที่ยั่วโมโหแมงมุมได้สำเร็จ เวลาที่ต้อนคนเจ้าเล่ห์ให้จนมุม สีหน้ามันตลกดีเหมือนกัน ยิ่งเห็นสีหน้าที่เหมือนโกรธมากแต่ทำอะไรไม่ได้มันก็ยิ่งชอบ

          แมงมุมเป็นผู้ชายคนแรกที่เขาอยากแกล้ง…
 

ออฟไลน์ greenapple

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1082
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-5
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
«ตอบ #7 เมื่อ31-03-2019 19:59:41 »



 :laugh:

ออฟไลน์ fc_fic

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2425
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +71/-7
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
«ตอบ #8 เมื่อ31-03-2019 21:57:09 »

 :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ yodrak

  • ชื่อ mab ไม่ได้ชื่อ map
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 504
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
«ตอบ #9 เมื่อ31-03-2019 22:38:38 »

5555555 สนุกจังเลยค่ะ
อิพี่ก็ยั่วน้องเหลือเกิ๊น
ระวังจะโดนปิกะจู้ฟาดปากแตกหรอก :hao7:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
« ตอบ #9 เมื่อ: 31-03-2019 22:38:38 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Chompoo reangkarn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1081
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
«ตอบ #10 เมื่อ31-03-2019 23:04:36 »

เดี๋ยวเถอะแมงจะฟาดปากพี่อาทิตย์ระวังจะโดนงับก่อนได้ฟาดปากพี่เขานะ

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5805
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +118/-6
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
«ตอบ #11 เมื่อ01-04-2019 08:51:27 »

 อุ้ย แมงมุมน่ารัก ขี้เล่น ทะเล้น ชอบเวลาอยู่กับแม่่่ดวงดาว
ขำพี่อาทิตย์จะรอปิกาจูของแมงมุมฟาดปาก 5555

ออฟไลน์ pundinpundin2535

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [1/04/62]
«ตอบ #12 เมื่อ01-04-2019 17:33:08 »

ศรศิลป์จะกินกัน EP 1/3


          “พวกมึง เตรียมซื้อข้าวผัดกับโอเลี้ยงไปให้กูด้วยนะ แล้วสัปดาห์ต่อไปค่อยเป็นข้าวมันไก่ ข้าวกะเพรา ไก่เคเอฟซี พิซซ่า อย่าเอาซ้ำกัน”

          “เดี๋ยวๆแมง มึงพูดอะไรของมึงเนี่ย มึงจะไปไหน”

          “นั่นสิ โทรมาปุ๊บก็โวยวายปั๊บ”

          ทั้งปั้นดิน น้ำเงี้ยว และป๊อกเก้างงเป็นไก่ตาแตก เมื่อจู่ๆถูกประชุมสาย แล้วแมงมุมก็โวยวายขึ้นโดยไม่มีการอารัมภบทปูเรื่องก่อนว่ามันเกิดอะไรขึ้น

          “กูกำลังจะติดคุก ข้อหาฆ่าคนตาย”

          “ใจเย็นก่อนมึง ใครมาเหยียบหางอีกคราวนี้”

          “จะใครซะอีกล่ะ ก็ลูกชายเพื่อนแม่กูนี่สิ ย้ายมาอยู่ที่บ้าน แต่กวนตีนกูตั้งแต่วันแรกเลย”

          “เอาดีๆ มึงกวนตีนเขา หรือเขากวนตีนมึง” ปั้นดินถามอย่างไม่ค่อยเชื่อนัก เพราะทุกคนต่างรู้นิสัย ไม่สิ เรียกว่าสันดานของเพื่อนสนิทดี

          “มันกวนตีนกูจริงๆคราวนี้กูสาบาน”

          “แล้วลูกชายเพื่อนคุณน้านี่หล่อป่ะ”

          แมงมุมกำลังจะตอบแต่ก็ต้องชะงัก เมื่อมีเสียงใครสักคนจากปลายสายตะโกนแทรกเข้ามา

          “แล้วทำไมต้องถามว่าหล่อไม่หล่อด้วย”

          “ผมก็แค่อยากรู้เฉยๆครับอัณณ์”

          “หล่อไม่หล่อก็ไม่ต้องไปสนใจถามหรอก มีสามีแล้วหมดสิทธิ์”

          ทั้งแมงมุม น้ำเงี้ยว และป๊อกเก้า หัวเราะกระซิก หลังจากนิ่งฟังเสียงอัณณพโวยแฟนขึ้น ตั้งแต่เปิดตัวว่าคบกันนี่ อัณณพหวงปั้นดินไม่ต่างจากจงอางหวงไข่เลยจริงๆ

          “กูว่าผัวมึงอาการหนักแล้วล่ะ”

          “มีผัวแล้วอดแรดมึง”

          “พวกมึงนี่นะ พูดอะไรให้เกียรติกล้ามกูด้วย วกกลับไปเรื่องของมึงเลยแมงมุม สรุปว่าเขากวนมึงยังไง”

          “ก็กวนประสาทกูหลายอย่าง ล่าสุดบอกว่ามันกับกูเคยเจอกันมาแล้วเมื่อหลายปีก่อน บอกว่าเคยเห็นกูแก้ผ้าอาบน้ำมาแล้ว แล้วมันก็ถามกูว่าปิ๊กกะจูโตขึ้นหรือเปล่า”

          “มึงก็ตอบผมไปสิ โตขึ้นใหญ่กว่าหนอนผีเสื้อนิดหน่อย”

          “ไอ้เก้า ไอ้ห่า อย่ามาดูถูกกูนะ กูใหญ่กว่ามึงอีกเหอะ”

          “พวกใหญ่แต่ปากแต่ของจริงเล็กอย่าพึ่งเถียงกัน กรุณาเล่าให้คนที่ใหญ่กว่าของจริงฟังเร็วๆเถอะ”

          “โธ่ ไอ้น้ำ อย่ามาข่มกู กูใหญ่กว่า” แมงมุมไม่ยอม แย้งขึ้น

          “พวกมึงสามคนหยุดซิ โรคจิตหรือไงมาอวดว่าใครใหญ่กว่าใคร แมงมุมเล่ามา คนที่ใหญ่ของจริงใหญ่ที่สุดรอฟังอยู่”

          “มึงไม่ค่อยเท่าไหร่เลยนะไอ้ดิน มึงใหญ่ไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกเพราะมึงไม่ได้ใช้ ฮ่าๆๆ”

          “เดี๋ยวเถอะมึงไอ้แมง ตกลงมึงจะเล่าป่ะ กูรอฟังนานแล้วนะ คนข้างๆมองกูจนตาจะถลนแล้วเนี่ย สรุปว่ามึงตอบเขาไปว่าไง”

          “กูก็ตอบไปว่า โตไม่โตก็ฟาดปากพี่ได้ก็แล้วกัน”

          “โห กูว่าไม่ใช่เขากวนมึงแล้วล่ะ มึงน่ะกวนกว่าเขาอีก ป่านนี้เขาไม่ช็อคตายแล้วเหรอ มึงว่าขนาดนี้”

          “ช็อคอะไรล่ะ ตะโกนตอบกูมาหน้าตาเฉย พี่จะรอนะครับ”

          แล้วเสียงหัวเราะของบรรดาเพื่อนๆก็ดังขึ้น “ทำไมกูฟังแล้วมันแปลกๆวะ เอาจริงๆนะถ้าคนพึ่งรู้จักกันแล้วมึงบอกว่าจะเอาลูกหนอนชาเขียวฟาดปากขนาดนั้น ถ้าเป็นกูกูโกรธมาก ต่อยปากมึงด้วยเอา แต่นี่เขาไม่โกรธแถมตอบกลับมึงมาอีก เขาชอบมึงหรือเปล่าวะ”

          “ชอบไรวะ พี่เขาเป็นผู้ชาย”

          “แต่ไอ้ดินกับไอ้อัณณ์ก็ผู้ชายทั้งคู่ แมนๆด้วย ไอ้น้ำเงี้ยวกับไอ้ต้นกล้าก็ผู้ชายทั้งคู่ ตอนนี้พวกมันได้กันจนไม่รู้จะได้ยังไงแล้ว”

          “ก็นั่นพวกมันไม่ใช่กู”

          “ในโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน ขนาดหนอนยังกลายเป็นผีเสื้อ เสือก็ยังกลายเป็นปูนตราเสือ มึงเคยบอกกูแบบนี้นะแมง แล้วตอนนี้กูก็เชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง เพราะกูกับอัณณ์ก็เป็นแฟนกันแล้ว ทั้งๆที่ตอนนั้นกูก็ปฏิเสธเหมือนมึงวันนี้แหละ”

          “ก็มึงชอบไอ้อัณณ์อยู่แล้ว แต่กูไม่ใช่ไง แล้วก็ไม่มีทางเป็นไปได้ด้วย ต่อให้พี่เขาชอบกูจริงๆก็อย่าหวังว่าจะได้เห็นร่องตูดกูเหอะ แค่นี้นะ ขอบคุณมากเพื่อนแสนดีอัปปรีย์แห่งชาติ ที่ช่วยกันสนับสนุนให้กูมีผัว เจริญพวงจริงๆเลยพวกมึง”

          แมงมุมกดตัดสาย ก่อนจะนั่งหน้าหงิกหน้างอคอหักอยู่บนเตียง การใช้ชีวิตอยู่ในบ้านที่เคยสงบสุขคงไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ถ้าซันเดย์ผู้กวนประสาทยังอยู่แบบนี้ จำจะต้องหาวิธีรับมือเอาไว้เสียแล้ว

          แมงมุมจะไม่ยอมให้ผู้ใดมาลูบไข่ เฮ๊ย ลูบคม เด็ดขาด!




            อาหารมื้อค่ำของเราวันนี้มีสมาชิกเพิ่มขึ้นอีกหนึ่ง บรรดาเมนูบนโต๊ะอาหารจึงเพิ่มขึ้น และวันนี้ก็เยอะด้วย จึงถือเป็นลาภปากของแมงมุมไปด้วย แถมทุกเมนูเป็นฝีมือของดวงดาว เรื่องรสชาติจึงถูกปากลูกชายมากที่สุด

          “นี่ครับคุณน้า” ซันเดย์ตักกับข้าวใส่จานให้ดวงดาว ฝ่ายนั้นเอ่ยขอบใจ ส่วนแมงมุมนั่งขมุบขมิบปาก คิดว่าอีกคนช่างประจบ “ลองกินนี่สิแมง”


          ตักให้แม่เสร็จ ซันเดย์ก็ไม่ลืมตักให้ลูกชาย “ขอบคุณครับ แต่ไม่ต้องตักให้ผมก็ได้ ผมตักเองถึง”

          “ไม่เป็นไรครับ ผมชอบบริการให้คนที่ผมรัก”

          ซันเดย์กระตุกยิ้ม แมงมุมรีบก้มหน้ากินข้าวไม่ได้โต้เถียงอะไร กระทั่งดวงดาวเป็นคนถามเรื่องนั้นเรื่องนี้กับหนุ่มลูกครึ่ง ก่อนที่จะแยกย้ายกันขึ้นห้องพักผ่อน หลังจากรับประทานอาหารมื้อเย็นกันเสร็จแล้ว

          หลังโทรคุยกับแม่เสร็จ ซันเดย์ก็เตรียมอาบน้ำ พอเข้าไปข้างในหยิบฝักบัวมาถือไว้ แต่ยังไม่ได้เปิดก็นิ่งคิดอะไรบางอย่าง ก่อนหันหลังเดินกลับออกมา สวมใส่เสื้อผ้า โดยที่ยังไม่ได้อาบน้ำ เปิดประตูเดินลงมาที่ชั้นล่าง มุ่งตรงเข้าไปในครัวเป็นจังหวะเดียวกันกับแม่บ้านเดินออกมาพอดี

          “คุณซันเดย์ต้องการอะไรหรือเปล่าคะ”

          “ผมอยากได้ค้อนกับตะปูน่ะครับ จะเอาไปตีกรอบรูป”

          “งั้นรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวพี่หาให้”

          “ขอบคุณครับ”

          ซันเดย์ยืนรออยู่ไม่นาน อรดีก็นำสิ่งที่อยากได้มาให้ เขาเอ่ยขอบคุณก่อนรีบเดินกลับขึ้นห้อง ถือค้อนกับตะปูเข้าห้องน้ำไป

          มือข้างหนึ่งกดสายฝักบัวซึ่งเป็นแบบใยแก้วติดฝาผนัง แล้วหยิบตะปูกดลงไปแทน ใช้ค้อนตีเจาะสายฝักบัว หนึ่งรู สองรู สามรู แล้วลองเปิดน้ำดู เมื่อเห็นน้ำรั่วจากสายจนพอใจจึงหยุดการกระทำ ยืนมองผลงานด้วยความภาคภูมิใจ

          ถ้าเขาสนใจใคร บุกน้ำลุยไฟก็จะทำ

          เมื่อทำงานเสร็จแล้วก็กลับออกมาวางค้อนกับตะปูไว้บนโต๊ะ ถอดเสื้อและกางเกงออก พันผ้าเช็ดตัวผืนเดียวแล้วเดินออกจากห้องไปยังห้องข้างๆ

          ก๊อก! ก๊อก!

          แมงมุมเปิดประตูออกมาผงะเล็กน้อย เมื่อเห็นซันเดย์ยืนอยู่ด้านหน้า แถมยังอยู่ในสภาพที่ไม่ควรเดินออกจากห้องส่วนตัวเสียด้วย เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเขาเปลือยกายท่อนบน ยอมรับว่าทุกอย่างดูแน่นและเฟิร์มมากจริงๆ บ่งบอกว่าเขาดูแลรูปร่างได้อย่างดีเยี่ยม

          “มีอะไรพี่”

        “ขอพี่อาบน้ำหน่อยสิแมง”

          “ห้องพี่ก็มีห้องน้ำนี่ครับ”

          “มีแต่มันใช้ไม่ได้ครับ สายฝักบัวมันรั่ว”

          แมงมุมขมวดคิ้ว อยู่ดีๆสายฝักบัวจะรั่วได้ยังไง ในเมื่อห้องน้ำทุกห้องในบ้าน สร้างพร้อมกัน ที่ห้องของเขาก็ยังปกติดีอยู่ ที่สำคัญที่ห้องของซันเดย์เป็นห้องที่ไม่ค่อยได้ใช้งานด้วย

          “ไม่เชื่อพี่เหรอ จะไปดูก็ได้นะ”

          สิบปากว่า ไม่เท่าตาเห็น คนอย่างแมงมุมไม่ยอมให้ใครมาหลอกได้ง่ายๆหรอก รีบตอบรับที่จะไปพิสูจน์ว่ามันใช้ไม่ได้จริงไหม พอเห็นหลักฐานก็ทำเอาลูกชายเจ้าของบ้านแปลกใจนิดๆ

          “มันรั่วได้ไง” ที่สำคัญรูรั่วมันขนาดเท่าๆกันและหลายรูด้วย คล้ายคนตั้งใจเจาะมากกว่า ถ้าจะให้รั่วเอง ขาดเอง มันก็ไม่ง่ายนักหรอก

          “เชื่อหรือยังว่ามันใช้ไม่ได้”

          แมงมุมหันมองหน้าเจ้าของห้อง “วันนี้ไปอาบห้องผมก่อนก็ได้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมให้ช่างมาเปลี่ยนให้”

          หนุ่มลูกครึ่งยิ้มกว้าง “ขอบคุณครับ”

          แมงมุมกับซันเดย์เดินตามกันออกมามุ่งหน้าไปยังห้องข้างๆ เป็นครั้งแรกที่หนุ่มลูกครึ่งได้เข้ามาในห้องของลูกชายเจ้าของบ้าน ก็ทำเอาอึ้งนิดๆ เพราะข้างในห้องนั้นหาความเป็นระเบียบไม่ได้ ข้าวของวางระเกะกะ ทั้งหนังสือ ทั้งแผ่นเกม ทั้งเสื้อ ทั้งกางเกง

          “ห้องมันอาจจะรกๆนิดหน่อยนะพี่ ยังไม่ได้เก็บ”

          “นิดหน่อย?” ซันเดย์ขมวดคิ้ว ถ้าขนาดนี้เรียกว่านิดหน่อย แล้วถ้ามากกว่านี้จะนอนตรงไหนล่ะ

          “ก็นิดหน่อยไง ห้องผู้ชายก็แบบนี้หมดแหละ”

          “ไม่นะ ห้องพี่ไม่ได้รกเป็นแบบนี้ แล้วห้องผู้ชายก็ไม่จำเป็นต้องรกเสมอไป ยกเว้นผู้ชายสกปรก”

          แมงมุมกัดฟันกรอด เป็นบ้าอะไรเนี่ยอนุญาตให้มาอาบน้ำแล้ว มาวิพากษ์วิจารณ์ว่าห้องของเขาสกปรกเฉยเลย ไล่กลับห้องตัวเองเลยดีไหม

          “พี่จะอาบน้ำไหมครับ หรือจะยืนวิพากษ์วิจารณ์ห้องคนอื่นแบบนี้”

          “ขอโทษครับ แต่ที่พี่พูดเพราะมีเป็นห่วงสุขภาพของแมง”

          ซันเดย์บอกก่อนเดินเข้าห้องน้ำไป ปล่อยให้แมงมุมยืนหงุดหงิดอยู่เพียงลำพัง

          ซันเดย์เข้ามาในห้องน้ำก็ถอดผ้าเช็ดตัวที่พันตัวอยู่ ร่างทั้งร่างเปลือยเปล่าอาบน้ำอย่างสบายใจ กระทั่งหยิบสบู่เหลวขึ้นมากำลังจะเทใส่มือเพื่อใช้ถูตัว กลับหยุดชะงัก ใบหน้าหล่อกระตุกยิ้ม ก่อนจะบีบสบู่เหลวแรงๆ แต่ไม่ได้บีบใส่มือหากบีบลงชักโครกแทน

          เขาวางขวดสบู่เหลวที่ตอนนี้เหลือเพียงขวดเปล่าลงที่เดิม หยิบผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอวอีกครั้งหลวมๆก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำไปหาแมงมุม

          “แมง มีสบู่ไหมครับ”

          แมงมุมละสายตาจากหน้าจอโน๊ตบุ๊ค มองคนเปลือยท่อนบนที่ตอนนี้มีหยดน้ำพร่างพรมร่างกาย ยิ่งทำให้เขาดูเซ็กซี่แบบแมนๆมากขึ้น

          “ก็สบู่เหลววางอยู่บนชั้นไงพี่”

          “ไม่มีนะ มันหมดแล้ว”

          “หมดเหรอ” คิ้วเรียวขมวดคิดทบวนว่าหมดจริงหรือเปล่า เขาก็พึ่งอาบน้ำไปช่วงเย็น จำได้ว่ามันเหลืออยู่เกือบครึ่งขวดเลยนะ จะหมดได้ไง “พี่มั่วหรือเปล่า มันเหลือตั้งครึ่งขวดเลย”

          “ไม่มีนะ ไม่เชื่อเข้าไปดูสิ”

          แมงมุมผุดลุกขึ้นอย่างมั่นใจเพราะเขาพึ่งใช้มาหยกๆจะมาหมดได้ยังไง รีบเดินเข้าไปดูก็ทำเอางงเป็นไก่ตาแตกเพราะมันหมดจริงๆ ถึงกับยกมือเกาหัวยิกๆ ตกลงเขาจำผิดเหรอว่ามันยังเหลืออยู่ครึ่งขวด

          “ก็บอกแล้วว่าหมด” ซันเดย์ยืนกอดอกพิงประตูห้องน้ำมองดูคนที่กำลังยืนงง

          “เดี๋ยวผมเอาให้ใหม่”

          สุดท้ายแมงมุมก็ต้องเดินออกมาเปิดตู้เพื่อหยิบสบู่เหลวขวดใหม่ให้หนุ่มลูกครึ่ง ส่วนซันเดย์เดินตามไปยืนจ้องมองคนที่กำลังเปิดตู้ด้วยรอยยิ้มเอ็นดู ทั้งหมดที่เขาทำไม่ใช่ว่าเพราะอยากกลั่นแกล้งแมงมุมหรอก

          เพียงแต่อยากอยู่ในสายตาของอีกคนให้มากที่สุดเท่านั้น

          เพราะเขารู้ดีว่าสิ่งเดียวที่มนุษย์มักลืมไม่ได้ นั่นคือความทรงจำ เขาจึงต้องพยายามฝังตัวในความทรงจำของคนที่เขาสนใจให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

          …เท่านั้นเอง

           “นี่ครับ”

          “ขอบคุณครับ แมงก็ใช้ยี่ห้อนี้เหมือนกันหรือเปล่า”

          “ก็ใช้ครับ”

           “หอมไหม”

          “หอมสิพี่ ถ้าไม่หอมผมจะใช้เหรอ”

           ซันเดย์ขยับตัวเข้าใกล้อีกนิด โน้มตัวหน้าลงเข้าใกล้แมงมุมจนจมูกโด่งอยู่เคียงข้างแก้มข้างซ้าย แมงมุมถึงกับผงะ แต่เท้าเหมือนถูกตอกตรึงให้ขยับไปไหนไม่ได้ หัวใจหนุ่มน้อยเต้นแรงขึ้นมาอย่างประหลาด

           หัวใจเต้นแรงเพราะผู้ชายยื่นหน้าเข้ามาใกล้เนี่ยนะ บ้าไปแล้ว

          “พี่ทำอะไร” พอได้สติก็รีบถอยห่างทันที

         “หอมจริงด้วย”

         ซันเดย์ยิ้ม แล้วหมุนตัวกลับเดินเข้าห้องน้ำไป แมงมุมมองตามหงุดหงิด หอมจริงด้วยคือพิสูจน์กลิ่นสบู่เหลวใช่ไหม ถ้าอยากรู้ทำไมไม่เปิดฝาดมดูล่ะ จะมาพิสูจน์ทำไมที่ข้างแก้มเขา


#อิพี่มีความร้าย ขอบคุณทุกคอมเม้นท์กำลังใจคาบบบบบ

ออฟไลน์ greenapple

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1082
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-5
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [1/04/62]
«ตอบ #13 เมื่อ01-04-2019 18:12:18 »


แมงมุมเอ๊ยยย555


 :mew1:

ออฟไลน์ yodrak

  • ชื่อ mab ไม่ได้ชื่อ map
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 504
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [1/04/62]
«ตอบ #14 เมื่อ01-04-2019 20:07:54 »

อีพี่่ๆๆๆๆๆ ทำลายข้าวของแบบนี้ รู้มั้ยมันเปลืองทรัพยากรโลก !!!  :z13:

ออฟไลน์ Chompoo reangkarn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1081
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [1/04/62]
«ตอบ #15 เมื่อ01-04-2019 21:14:52 »

 :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-4
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [1/04/62]
«ตอบ #16 เมื่อ01-04-2019 22:20:17 »

แมงไม่ได้คิดอะไรจริงๆ หรอ แล้วพูดถึงร่องก้นทำไม จะให้พี่อาทิตย์เข้าหาทางข้างหลังหรอ  :katai3:

ออฟไลน์ pundinpundin2535

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [2/04/62]
«ตอบ #17 เมื่อ02-04-2019 19:50:31 »

ศรศิลป์จะกินกัน EP 2/1
Pundin : เขียน


ซันเดย์อาบน้ำไม่ถึงยี่สิบนาทีก็ออกมา มองเจ้าของห้องที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาเล่นเกมดูตั้งอกตั้งใจเป็นพิเศษ “พี่กลับแล้วนะ ขอบใจมากที่ให้อาบน้ำ”

“ไม่เป็นไรครับ ผมก็เป็นคนมีน้ำใจแบบนี้แหละ ขนาดผมไปเห็นน้องหมามันหิวอยู่ริมถนนผมยังซื้อข้าวซื้อกระดูกไปให้มันเลย พี่คนแท้ๆยังไงผมก็ต้องมีน้ำใจอยู่แล้ว”

ซันเดย์ยิ้มทั้งๆที่รู้เต็มอกว่าตัวแสบกำลังเปรียบเทียบเขากับหมา “ใจดีแบบนี้ระวังนะครับ สุนัขมันจะรักจะหลงเอา ยิ่งมันเป็นสัตว์ประเภทรักและหวงเจ้าของอยู่ด้วย ถ้ารักแล้วซื่อสัตย์จนวันตาย”

มือที่กำลังกดเมาท์ชะงักกึก หันกลับไปมองหนุ่มลูกครึ่งที่เขาก็กำลังจ้องอยู่เช่นกัน ตาทั้งสองคู่จึงผสานกันทันที แมงมุมรู้สึกร้อนผ่าวที่สองแก้มขึ้นมาเรื่อยๆ เหมือนกับว่าถูกสายตาคู่นั้นแผดเผา

“ประตูอยู่โน้นครับพี่”

เป็นอีกครั้งที่ซันเดย์อมยิ้ม “ครับ ฝันดีนะ”

ซันเดย์ส่งยิ้มให้อีกคน ก้าวเดินออกจากห้องไป ทันทีที่คนตัวโตกว่าเดินพ้นประตู แมงมุมก็กุลีกุจอลุกขึ้นนั่ง คิดทบทวนเพื่อประติดประต่อเรื่องราวบางอย่างที่เขาได้เจอมากับตา

ก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้องของซันเดย์ แอบเห็นค้อนและตะปูวางอยู่บนโต๊ะ ซึ่งมันเชื่อมโยงกับสายฝักบัวที่รั่ว ด้วยขนาดตะปูที่เขาเห็นกับรูในสายฝักบัวมันใกล้เคียงกันมาก แล้วมันก็ไม่มีเหตุผลเลยที่สายฝักบัวจะรั่วเป็นรูแบบนั้น แถมไม่ใช่แค่รูเดียว ไหนจะเรื่องสบู่เหลวที่เขาก็มั่นใจว่ามันเหลืออยู่ แต่พอซันเดย์เข้าไปกลับบอกว่ามันหมด คิดแบบคนใจบาปคือเขาเทมันทิ้งหรือเปล่า

เขาเจาะสายฝักบัว

เขาเทสบู่เหลวทิ้ง

เขาทำไปทำไม?

หรือทั้งหมดทั้งมวลเพราะเขาอยากแกล้งผมอยู่ใช่ไหม

“ร้ายนักนะไอ้หนุ่มลูกครึ่ง รู้จักแมงมุมน้อยไปแล้ว”

แมงมุมกลอกตาครุ่นคิดว่าจะแก้เผ็ดยังไงดี บังอาจมาลูบคมแมงมุมก็ต้องระวังพิษแมงมุมด้วย เพราะนี่ไม่ใช่แมงมุมบ้าน แต่เป็นแมงมุมบราซิลที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลก

หนุ่มน้อยยิ้มร้ายเมื่อคิดแผนการเอาคืนขึ้นมาได้ รีบลุกเดินออกจากห้องตรงไปที่ห้องข้างๆ เคาะประตูสองสามครั้ง ประตูก็ถูกเปิดออก ซันเดย์สวมชุดนอนเรียบร้อย

“มีอะไรหรือเปล่าครับ หรือว่าคิดถึงพี่”

กลอกตามองบนได้ไหม “เมื่อกี้ผมลงไปข้างล่างเห็นพี่อรถามหาพี่อยู่ไม่รู้มีอะไรหรือเปล่า”

คิ้วเข้มขมวด หรือว่าอรดีรอเก็บค้อนเก็บตะปูคืน ก่อนขึ้นมาก็ไม่ได้บอกด้วยว่าจะเอาไปคืนตอนไหน “อ๋อ ขอบคุณครับที่มาบอก”
แมงมุมยิ้มรับก่อนเดินกลับห้องตัวเอง ส่วนซันเดย์ผลักประตูปิดแล้วเดินลงไปชั้นล่าง แมงมุมที่แอบแง้มประตูห้องสังเกตการอยู่ รีบกลับไปคว้าผ้าเช็ดตัวและไฟฉายก่อนเปิดประตูออกมา แล้วเดินเข้าห้องของซันเดย์ไป

หนุ่มน้อยกวาดสายตามองรอบๆบริเวณห้อง ก่อนสาวเท้ารีบเดินเข้าไปเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วเข้าไปแอบอยู่ข้างในนั้นเพื่อรอทำอะไรบางอย่าง รับรองได้เลยว่าจะเอาให้นอนไม่หลับ พรุ่งนี้ต้องรีบขนเสื้อผ้าหนีไปแทบไม่ทัน

ทางด้านซันเดย์ลงไปข้างล่างเจอกับอรดีกำลังปิดบ้านพอดี ถามไถ่ถึงรู้ว่าแม่บ้านไม่ได้ถามหาตน เดาว่าแมงมุมต้องโกหกแน่นอน พอกลับขึ้นมากำลังจะยื่นมือเปิดประตูก็เจอกับสิ่งผิดปกติเพราะประตูถูกแง้มไว้ ทั้งๆที่ก่อนลงไปเขาผลักมันจนปิดสนิทแล้ว

ซันเดย์ยิ้มมุมปากแล้วเปิดประตูเข้าไป เหลือบตาสังเกตสิ่งปกติภายในห้อง แต่ก็ไม่เจออะไร ทำทีเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อดูว่ามีอะไรหรือเปล่า ก็ไม่เห็นมีอะไรแปลกปลอม กระทั่งตอนกลับออกมาถ้าตาไม่ฝาดเหมือนเห็นประตูตู้ที่ปิดสนิทแง้มออกแวบหนึ่งก่อนจะถูกปิดกลับ แต่ก็ยังไม่ถึงกับปิดสนิทเลยซะทีเดียว

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เบ่งบานขึ้นที่มุมปาก ซันเดย์ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อแล้วถอดมันออกโยนลงตะกร้า ตามด้วยกางเกง เหลือบ็อกเซอร์ตัวจิ๋ว ฝ่ายแมงมุมที่แอบมองผ่านช่องเล็กๆงุนงงว่าเขาถอดมันทำไมก็พึ่งใส่เองไม่ใช่เหรอ หัวใจดวงน้อยค่อยๆเต้นแรงขึ้น เมื่อซันเดย์ทำท่าเหมือนจะดึงบ็อกเซอร์ตัวนั้นลง โชคดีที่เขายืนหันหลังให้จึงเห็นเพียงแค่ก้น

ก้นขาวแฮะ!

แมงมุมสลัดศีรษะเบาๆ งงใจว่าตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่ ภาวนาอย่าให้หันกลับมา เพราะไม่อยากเห็นไส้เดือนของเขาหรอก มันไม่ได้น่าดูเหมือนหน้าอกผู้หญิงซะหน่อย ระหว่างที่ลุ้นจนฉี่แทบเล็ดอยู่นั้น ว่าเขาจะดึงบ็อกเซอร์ลงหมดหรือเปล่า จู่ๆเขาก็เปลี่ยนใจดึงบ็อกเซอร์กลับคืน แล้วเดินไปเปิดโน๊ตบุ๊คนั่งทำอะไรไม่รู้

แมงมุมนั่งคอตก เมื่อเจ้าของห้องไม่ได้ปิดไฟนอนอย่างที่คิด สิ่งที่ทำได้ตอนนี้คือนั่งรอต่อไป จนกว่าเขาจะปิดไฟเข้านอนนั่นแหละ ถึงจะเริ่มแผนการได้ แต่นี่สิบนาทีผ่านไป ยี่สิบนาทีผ่านไป จวนจะหนึ่งชั่วโมง ซันเดย์ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ส่วนคนที่อยู่ในตู้จำต้องแง้มประตูตู้กว้างอีกหน่อย เพื่อให้แอร์มันเข้ามาข้างในได้ ไม่งั้นขาดใจตายเพราะร้อนแน่ๆ
จากที่นั่งคอตรงหลังตรง พอรอนานเข้าคอเริ่มเอนไปเอนมา ตาที่เคยสว่างเริ่มมืดลงๆกระทั่งปิดสนิท ศีรษะเอนไปพิงตู้สิ้นสุดสุดการรับรู้มุ่งสู่สมาธิขั้นสูงสุด

หลับสนิท…

ซันเดย์ที่ลอบมองอยู่เป็นระยะๆเห็นประตูตู้ที่เปิดแง้มมากขึ้น สลับการมองดูเวลา เดาว่ามีเปอร์เซ็นต์สูงที่คนข้างในนั้นจะหลับไปแล้ว เพื่อความแน่ใจจึงลุกขึ้นทำทีไปเข้าห้องน้ำ พอออกมาก็หันมองปรากฏว่าเห็นแมงมุมชัดเจน คนข้างในไม่ทันระวังตัวก็แสดงว่าหลับไปแล้วแน่นอน

หนุ่มลูกครึ่งยิ้มร้ายเดินไปหน้าตู้เสื้อผ้า ค่อยๆแง้มประตูตู้เปิดออก เห็นคนนอนหลับในมือกุมไฟฉายและผ้าเช็ดตัวสีขาวเอาไว้ เดาว่าคงจะมาเอามาใช้ประกอบฉากเพื่อหลอกผีให้เขากลัวแน่นอน ในยามที่หลับสนิทคนตัวเล็กกว่าดูเหมือนเด็กน้อยไร้เดียงสา
ทำไมยิ่งมองถึงได้ยิ่งน่ารักขนาดนี้
ซันเดย์ก้มลงไปค่อยๆช้อนร่างบางขึ้นมาอุ้ม แมงมุมขยับมือเล็กน้อยแต่ก็ไม่ถึงกับรู้สึกตัว จนซันเดย์สามารถอุ้มเอาคนตัวเล็กกว่ามานอนบนเตียงกว้างๆได้สำเร็จ

สายตาอ่อนโยนทอดมองคนนอนหลับสนิทด้วยความเอ็นดู ริมฝีปากหยักศกดูมีเสน่ห์เหลือล้น ดึงดูดให้เขาค่อยๆโน้มใบหน้าเข้าหา อีกเพียงนิดเท่านั้นที่ริมฝีปากจะประกบลง หากซันเดย์ชะงักไว้ทันก่อนจะขยับถอยห่างอีกนิด ยกมือขึ้นแตะปากตัวเอง แล้วค่อยๆแตะลงที่ริมฝีปากนุ่มของแมงมุม

แค่นี้ก็ดีแล้ว…

‘ยังไม่ได้เป็นอะไรกัน ขอจูบทางอ้อมไปก่อนนะครับ’

ซันเดย์ถอนหายใจ เดินลงจากเตียงไปปิดไฟก่อนจะกลับขึ้นเตียงล้มนอนเคียงข้างแมงมุม โดยไม่ลืมดึงผ้าห่มให้คนนอนหลับกลัวว่าดึกๆมาจะหนาว อาจจะไม่สบายได้

ไฟถูกปิดสนิทไปนานแล้ว แต่ดวงตาของเจ้าของห้องยังไม่อาจข่มให้มันหลับลงได้ เมื่อต้องนอนข้างเคียงกับแมงมุม กลิ่นกายหอมของคนข้างๆกระตุ้นให้เขาใจเต้นแรง และต้องต่อสู้กับความรู้สึกข้างในจนวุ่นวาย กระทั่งตัดสินใจพลิกตัวหันไปมองคนนอนหลับ จ้องมองเงาลางๆ แวบหนึ่ง ก่อนตัดสินใจสอดมือข้างหนึ่งเข้าไปใต้ร่างคนตัวเล็ก ดึงเข้ามาซบที่อก โอบกอดไว้หลวมๆ สักพักมือแมงมุมก็วาดมากอดเขาไว้เช่นกัน

ซันเดย์ยิ้ม…และมันกว้างที่สุดในชีวิต

‘ฝันดีนะครับ’

ส่วนผมคืนนี้คงฝันดีตลอดคืน

#แมงหนูจะทิ้งอุดมการณ์อันแรงกล้าด้วยการหลับแบบนี้ไม่ได้นะลูก

ออฟไลน์ yodrak

  • ชื่อ mab ไม่ได้ชื่อ map
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 504
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [2/04/62]
«ตอบ #18 เมื่อ02-04-2019 20:39:03 »

แมงมุม !!!!!!!! นี่ก็ลุ้นว่าอิพี่ตอนโดนผีหลอกจะทำท่ายังไง จะเตะ จะตบ จะต่อย หรือจะแก้ผ้าโชว์ผี
โธ่ว !!! แมงมุมบราซิล มีพิษแค่ทำให้อิพี่ใจเต้นแรงแค่นั้นเอง  o22

ตื่นมาแล้วน้องจะทำหน้ายังไงน๊าาา คริคริ  :katai2-1:

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-4
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [2/04/62]
«ตอบ #19 เมื่อ02-04-2019 22:10:19 »

จะตั้งตารอตอนเช้า ว่าแต่ละคนจะแก้ตัวว่าอย่างไงกันบ้าง  :hao3:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [2/04/62]
« ตอบ #19 เมื่อ: 02-04-2019 22:10:19 »





ออฟไลน์ pundinpundin2535

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
«ตอบ #20 เมื่อ03-04-2019 19:54:40 »

ศรศิลป์จะกินกัน EP 2/2
Pundin : เขียน


แมงมุมรู้สึกตัวขึ้นในเช้าอีกวัน วันนี้รู้สึกผิดปกติเพราะทุกเช้าอากาศจะค่อนข้างเย็นถึงขั้นหนาว ต้องดึงผ้าห่มมาคลุมตัว แต่วันนี้กลับรู้สึกอบอุ่นผิดปกติ สองตาที่เคยปิดสนิทค่อยๆลืมตาขึ้นสิ่งแรกที่เห็นสีของปลอกหมอนที่หนุนอยู่ทำไมมันไม่ใช่สีเดิมที่คุ้นเคย กระทั่งลองสังเกตดีๆมันไม่ใช่ปลอกหมอนแต่คือเสื้อคนต่างหาก หัวใจหนุ่มน้อยเต้นตึกตักเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นมือใครสักคนที่โอบกอด กระทั่งเงยหน้าขึ้นมองคนที่นอนอยู่คือ…


ซันเดย์!


แมงมุมกุลีกุจอผุดลุกขึ้นโวยวายจนอีกคนสะดุ้งตื่น ดวงตาแข็งกร้าว ใบหน้าที่บูดบึ้งจ้องมองหนุ่มลูกครึ่งอย่างเอาเรื่อง


“นะ นี่ มึงทำอะไรกู”


“อะไรแมง”


“มึงนอนกอดกูอยู่แบบนี้ เมื่อคืนมึงทำอะไรกู” แมงมุมแทบจะร้องไห้ ตื่นเช้ามาในสภาพถูกผู้ชายนอนกอดแบบนี้จะให้คิดเป็นอย่างอื่นก็คงไม่ได้


ซันเดย์หรี่ตามองคนตรงหน้าอย่างพินิจ นี่คงกำลังคิดว่าเมื่อคืนถูกล่วงเกินแน่ๆ ถึงได้โวยวายขึ้นมึงขึ้นกูแบบนี้ เอาน่า ไหนๆก็ไหนๆแล้ว กวนประสาทคนแต่เช้าก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร


“แล้วแมงคิดว่าพี่ทำอะไรล่ะ”


“นี่มึงยังกล้ามาถามกูแบบนี้อีกเหรอ”


“เจ็บตูดไหมครับ”


แมงมุมใจสั่น ขยับมือไปคลำก้นตัวเอง “เหี้ย! มึงข่มขืนกู โอ๊ย กูเจ็บ มึงเลวมาก” แมงมุมโมโหจัด กำหมัดแน่นขยับหมายชกหน้า หากซันเดย์หลบทัน คว้าหมับที่มือดึงคนตัวเล็กกว่าซบอก “ปล่อยกู อือ กูบอกให้ปล่อยไง”


ซันเดย์ส่ายหน้าพลางอมยิ้ม “ทำไมเป็นเด็กขี้โวยวายขนาดนี้”


“มึงยังมีหน้ามาถามแบบนี้อีกเหรอ มึงข่มขืนกูมึงจะให้กูเชิญแขกผู้มีเกียรติ มาร่วมงานเฉลิมฉลองวันเสียตูดให้มึงหรือไง”
มือใหญ่ของหนุ่มลูกครึ่งลูบที่ผมของแมงมุมด้วยความเอ็นดู “ฟังนะแมง เมื่อคืนเราแค่นอนด้วยกัน ไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น ส่วนเรื่องกอดก็แค่อาจละเมอมากอดกันก็เท่านั้น แล้วที่แมงบอกว่าเจ็บตูด นั่นแมงคงจินตนาการไปเองเพราะพี่ไม่ได้ล่วงเกินเลย”
แมงมุมสงบ เมื่อได้รับคำอธิบาย แต่ก็ยังไม่เชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์นัก พยายามดิ้นเพื่อให้หลุดจากการถูกพันธนาการ กระทั่งเขาปล่อยนั่นแหละจึงเป็นอิสระ


“แล้วผมจะเชื่อพี่ได้ไง”


“เจ็บตูดหรือเปล่าล่ะ เอาความจริงนะไม่ใช่จินตนาการ แล้วเสื้อผ้าของแมง รวมถึงร่างกายมีตรงไหนผิดปกติหรือเปล่า”
แมงมุมเงียบ ขยับมือไปจับก้นตัวเองอีกครั้ง ก็ไม่ได้เจ็บอะไรนะ มองสำรวจเรือนร่างทั้งเสื้อผ้าก็อยู่ปกติ ร่องรอยต่างๆตามลำตัวก็ไม่มี


“แต่ถ้ายังไม่เชื่อ พี่จะถอดกางเกงให้ตรวจสอบก็ได้ ว่าอวัยวะเพศของพี่มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า ถ้าพี่พึ่งมีอะไรกับแมงมุมมันย่อมมีสิ่งผิดปกติ เช่นสีที่เข้มขึ้นหรือไม่ก็มีคราบอะไรหลงเหลืออยู่”


ซันเดย์ไม่ใช่แค่พูด แต่กำลังจะถอดกางเกงจริงๆ แมงมุมแหกปากร้องห้ามแทบไม่ทัน


“ไม่ต้อง ผมเชื่อก็ได้ แล้วทำไมผมถึงมานอนบนเตียงพี่ได้ อย่าบอกนะว่าแอบไปอุ้มผมมาจากห้อง”


ซันเดย์มองหน้าอีกคนอมยิ้ม “จำไม่ได้จริงๆเหรอครับ”


แมงมุมคิดทบทวน จนกระทั่งจำได้ว่าเมื่อคืน เขาเองนั่นแหละที่แอบเข้าห้องซันเดย์มาเพื่อหวังจะกลั่นแกล้งหลอกผีให้อีกฝ่ายกว่า แต่ท่าจะรอนานไปหน่อยก็เลยหลับไปก่อน


“พี่ว่าแมงต้องขอบคุณพี่มากกว่านะ ที่ช่วยอุ้มออกจากตู้เสื้อผ้า ไม่งั้นแมงอาจขาดอากาศหายใจตายไปแล้วก็ได้” ซันเดย์เคลื่อนตัวรวดเร็วรวบแผ่นหลังของแมงมุมดึงเข้าใกล้ อีกฝ่ายตกใจพยายามขยับถอยห่างแต่ไม่สำเร็จ


“พี่จะทำอะไรเนี่ย” ทำไมมันแรงเยอะจังวะ


“บอกมาว่าเมื่อคืนเข้ามาในห้องพี่ทำไม หรือว่าเข้ามาแอบถ้ำมองตอนที่พี่แก้ผ้าใช่ไหม”


“เฮ๊ย! บ้าเหรอพี่ ผมจะมาถ้ำมองพี่ทำไม พี่เป็นผู้ชายนะไม่ใช่ผู้หญิง มีอะไรน่าดูล่ะ”


“แล้วเข้ามาทำไม” ซันเดย์เค้นความจริง ทั้งๆที่รู้ว่าความจริงคืออะไร “อย่าโกหกนะ เพราะถ้าโกหก คราวนี้คงได้เจ็บตูดจริงๆ”


แมงมุมกลืนน้ำลายลงคอ ทำไมหน้าตาตอนนี้เขาดูตัวโกงมาก “เอ่อ คือผม เข้ามาหวังจะแกล้งพี่”


“ทำไมต้องอยากแกล้งพี่ ปกติถ้าเราชอบแกล้งใคร แสดงว่าเรากำลังสนใจคนนั้นอยู่ แมงสนใจพี่เหรอ”


“บ้าเหอะ! ผมแค่อยากเอาคืนเฉยๆ ผมรู้นะว่าพี่เป็นคนเจาะสายฝักบัว แล้วก็เทสบู่เหลวทิ้ง เพื่อแกล้งผม”


ดวงตาของซันเดย์วูบไหวลงเล็กน้อย “ใส่ร้ายพี่ พี่จะทำแบบนั้นไปทำไมล่ะ”


“สตอฯเถอะพี่”


“สตอแปลว่าอะไร”


แมงมุมลอบยิ้ม “สตอแปลว่าน่ารักไง”


“แสดงว่ากำลังชมพี่ว่าน่ารักถูกไหม แล้วจะรักเลยไหมล่ะ”


แมงมุมเหวอกับคำถามตรงๆที่ไม่อ้อมคอมใดๆ “หยุดไร้สาระแล้วก็ปล่อยได้แล้ว ผมจะได้ไปอาบน้ำ เดี๋ยวคุณแม่รอทานข้าว”



ซันเดย์ยอมปล่อยแต่โดยดี พอเป็นอิสระแมงมุมก็รีบเดินไปหยิบไฟฉายและผ้าเช็ดตัวก่อนเดินกลับห้องตัวเอง แต่ซันเดย์ก็ยังคงเดินตามมาจนถึงประตูห้อง


“นี่พี่จะเดินตามผมมาทำไมเนี่ย”


“เดินมาส่งไงครับ”


“นี่บ้านผม เดินเองได้ไม่หลง”


“ถ้างั้นแมงก็ควรไปส่งพี่ เพราะที่นี่ไม่ใช่บ้านพี่ พี่กลัวหลง แต่ไม่ใช่หลงทางนะ กลัวหลงรัก”


แมงมุมอยากเอาหัวโขกเสาบ้านตายให้รู้แล้วรู้รอด เข้าใจอารมณ์ใช่ไหม ถ้ามีผู้หญิงมาพูดหยอดแบบนี้มันอาจจะเขินบ้าง แต่นี่ผู้ชายตัวใหญ่มาหยอด ก็ไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไงดี สุดท้ายก็ได้แต่หน้าบึ้งใส่ก่อนเดินเข้าห้อง แล้วจู่ๆรอยยิ้มที่กลั้นไว้มันก็เบ่งบานบนใบหน้า


ยิ้มเหรอ…ยิ้มทำไมวะ
 

ออฟไลน์ Chompoo reangkarn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1081
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
«ตอบ #21 เมื่อ03-04-2019 20:44:08 »

แมงมุมร้ายน่ารัก :pig4:

ออฟไลน์ greenapple

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1082
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-5
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
«ตอบ #22 เมื่อ03-04-2019 20:55:54 »



กิ๊วกิว..

น้องแมง

ฮั่นแน่

มีแอบยิ้มด้วย

 :mew1:

ออฟไลน์ pundinpundin2535

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
«ตอบ #23 เมื่อ05-04-2019 19:10:08 »

ศรศิลป์จะกินกัน EP 2/3



ประเทศสหรัฐอเมริกา



แพรวมณีกำลังช่วยแม่บ้านตั้งโต๊ะอาหารมื้อเช้า ที่แม้จะไม่ใช่หน้าที่ของคุณนายประจำบ้าน หากก็เป็นงานประจำที่เธอทำจนเคยชินไปเสียแล้ว ไม่ได้ถือเนื้อถือตัวว่าเป็นใหญ่ภายใต้ชายคาที่มีบริวารรอบล้อมคอยรับใช้สมเป็นมาดามของนักธุรกิจแถวหน้าของสหรัฐอเมริกา


“ทำไมวันนี้ตั้งสองที่ละคะคุณแพรว” สาวใช้ถามขึ้นอย่างสงสัยเพราะปกติจะตั้งสามที่ เท่าจำนวนสมาชิกในบ้าน หากวันนี้กลับลดลงไปหนึ่ง


“คุณจอร์ชเข้าบริษัทตั้งแต่เช้าแล้วจ้ะ”


แก้วตาแม่บ้านคนไทยแท้ๆ พยักหน้ารับรู้ แล้วก้มหน้าก้มตาตั้งโต๊ะต่อไป พอตั้งโต๊ะอาหารเสร็จไม่นานสมาชิกคนที่สองของบ้านก็ลงมาจากชั้นบนพอดี


“วันนี้ทำอะไรกินเหรอครับคุณแม่ กลิ่นหอมไปถึงข้างบนเลย”


“หลายอย่างเลยจ้ะ ของโปรดลูกทั้งนั้น”


ลูกชายวัยยี่สิบเก้าปีอมยิ้มพลางเดินมาหย่อนก้นนั่งลงที่เก้าอี้ตัวประจำ “ขุนผมเก่งขนาดนี้ไม่กลัวลูกชายอ้วนเป็นหมูเหรอครับ”
“อ้วนน่ะสิดี สาวๆจะได้ไม่ต้องมาแย่งลูกชายไปจากอกแม่” แพรวมณีแซวลูกยิ้มๆ “แล้วงานเป็นไงบ้าง ช่วงนี้ยุ่งหรือเปล่า”
“ก็นิดหน่อยครับ พึ่งเปิดสาขาใหม่ ก็มีหลายอย่างต้องแก้ไข”


“ช่วงนี้ยุ่งก็รีบเคลียร์นะ ปลายเดือนหน้า แม่จะพาเราบินกลับเมืองไทย จะไปเยี่ยมเพื่อนแม่ซะหน่อยไม่เจอกันนานแล้ว แม่คิดถึงเพื่อน”


“คุณน้าดวงดาวนั่นเหรอครับ”


“ใช่จ้ะ ซันยังจำน้องแมงมุมได้อยู่ไหมลูก”


ซันเดย์กลอกตาขึ้นลงนึกคิด “น้องแมงเหรอครับ จำได้สิ ป่านนี้คนโตเป็นหนุ่มแล้ว”


“ใช่จ้ะ แล้วก็หล่อมากด้วยนะ”


“หล่อยังไงก็สู้ผมไม่ได้หรอกครับแม่”


“จ้า คงไม่มีใครหล่อเท่าซันเดย์ลูกชายแม่แล้วล่ะ” แพรวมณีเบ้หน้าอย่างหมั่นไส้ปนเอ็นดูลูกชาย



ประเทศไทย
ดวงดาวเรียกให้ช่างมาช่วยเปลี่ยนสายฝักบัวในห้องของซันเดย์หลังรับรู้ปัญหา “นี่ครับคุณน้า เงินค่าอุปกรณ์ แล้วนี่ก็ค่าแรงคุณลุงนะครับ”


“โอ๊ยไม่เป็นไรลูก ไม่กี่ตังค์เอง น้าจ่ายได้”


“ให้พี่เขาจ่ายเถอะแม่ จะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดมาก” แมงมุมเปรยขึ้นลอยๆ


“รู้สึกผิดอะไร”


“คุณน้ารับไว้เถอะนะครับ ผมมาอยู่ที่นี่ฟรีๆค่าเช่าก็ไม่ได้เสีย แล้วห้องนั้นก็เป็นห้องที่ผมพักด้วย ให้ผมได้ช่วยอะไรเล็กๆน้อยๆบ้างนะครับ”


“โอเคๆ น้ารับไว้ก็ได้จ้ะ ขอบใจมากนะซันเป็นคนดีมีน้ำใจ ไม่เหมือนลูกชายน้าเลย ของในห้องตัวเองทำพังแท้ๆ ต้องมาขอเงินแม่ แถมซื้อของสามร้อย มาเบิกสามพัน”


“โหแม่ อย่าขายลูกสิ” แมงมุมหน้ามุ่ย


แต่เป็นการมุ่ยหน้าที่แสนละมุนในสายตาของซันเดย์


หัวใจเต้นแรงอีกแล้ว


“เราไปกินข้าวกันเถอะ ป่านนี้อรคงตั้งโต๊ะเสร็จแล้ว”


ทั้งสามคนเดินลงไปชั้นล่าง มุ่งหน้าไปห้องอาหาร มื้อเช้าก็ยังคงเป็นฝีมือของดวงดาวที่ตั้งใจทำอาหารให้ลูกๆได้รับประทาน แม้จะมีแม่บ้านแต่เธอก็ยังคงทำเหมือนที่เคยทำ


“ซันเดย์นี่ไข่ลูกเขย น้าตั้งใจทำให้ชิมเลยนะ ลองชิมดูสิ ถูกปากหรือเปล่า”


“ขอบคุณครับ คุณน้านี่สตอจริงๆนะครับ”


ดวงดาวหันขวับอย่างไม่เชื่อหู ฝ่ายแมงมุมที่กำลังยกน้ำขึ้นดื่มขำพรืดจนน้ำในปากพุ่งพรวด กระนั้นก็ไม่ได้สนใจเรื่องมารยาทขำท้องขดท้องแข็งกับสิ่งที่ซันเดย์พึ่งหลุดปากออกไป ซันเดย์มองทั้งสองคนด้วยความแปลกใจว่าตัวเองพูดอะไรผิดหรือเปล่า


“ผมพูดอะไรผิดหรือเปล่าครับ”


“ซันเดย์ไปเอาคำพูดนี้มาจากไหน”


ซันเดย์หันมองแมงมุม อีกฝ่ายที่กำลังหัวเราะเอาเป็นเอาตายชะงักกึก กลัวว่าเรื่องมันจะย้อนเข้าตัว หากมารดารู้ความจริงว่าเขาสอนคำพูดไม่ดีให้หนุ่มลูกครึ่ง ก็เตรียมเก็บศพแมงมุมได้เลย


“ก็แมงบอกผมว่า สตอแปลว่าน่ารัก เมื่อกี้ผมก็เลยชมคุณน้าว่าสตอ”


ดวงดาวหันขวับมองลูกชายตาขวาง “แมงมุม นี่หลอกใช้ซันเดย์เป็นเครื่องมือด่าแม่ว่าตอแหลเหรอ”


ลูกชายถึงกับหน้าเหวอ “ไม่ใช่นะครับแม่”


“ไม่ใช่ได้ไง ซันเดย์บอกเมื่อกี้ว่าแมงเป็นคนบอกว่าคำว่าสตอหมายถึงน่ารัก ทั้งๆที่มันไม่ได้หมายความว่าแบบนี้ หรือจะเถียงว่าไม่ได้บอกซันเดย์แบบนั้น”


“คำว่าสตอไม่ได้หมายถึงน่ารักเหรอครับคุณน้า”


“ไม่ใช่หรอกซันเดย์คำว่าสตอเป็นคำที่มีความหมายไม่ค่อยดี ไม่ควรไปพูดกับใคร เพราะมันหมายถึงการโกหก ไม่มีความจริงใจ”
ซันเดย์หันขวับมองคนโกหก แมงมุมก้มหน้างุดเมื่อถูกสงครามสายตาจากทั้งแม่และหนุ่มลูกครึ่งประหัตประหาร “ผมไม่ได้จะใช้พี่เขาเป็นเครื่องมือเพื่อหลอกด่าแม่นะครับ ก็ตอนนั้นที่พี่เขาถามผมก็แค่อยากแกล้งเขาเฉยๆ ไม่คิดว่าเขาจะมาชมว่าแม่น่ารัก” แล้วก็มาเลือกชมถูกคนด้วย กรรม!


“จะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ทีหลังห้ามเล่นแบบนี้อีก อย่าลืมสิว่าพี่เขาเป็นลูกครึ่ง ไม่เชี่ยวชาญเรื่องภาษาไทย บางคำที่มันเป็นคำไทยแท้หรือคำภาษาวัยรุ่นที่เกิดขึ้นใหม่ พี่เขาก็ไม่รู้ ถ้าสมมติว่าสอนแบบผิดๆแล้วซันเดย์เอาไปใช้กับคนอื่นที่ไม่ใช่แม่ มันจะเป็นผลเสียกับพี่เขา ดีไม่ดีถูกตีปากขึ้นมาจะทำไง”


ผมสลดสิครับ ถูกแม่สังคายนาครั้งที่หนึ่ง “ผมขอโทษครับ”


“คนที่แมงต้องขอโทษคือพี่ซันเดย์ไม่ใช่แม่”


ผมเงยหน้าขึ้นมองลูกครึ่ง ก่อนยกมือไหว้ขอโทษ “ขอโทษครับพี่”


“พี่ขอเปลี่ยนจากคำขอโทษเป็นอย่างอื่นได้ไหม”


นั่น ได้คืบเอาศอกอีก “เปลี่ยนเป็นอะไรครับ”
[/size]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-04-2019 16:08:10 โดย pundinpundin2535 »

ออฟไลน์ fc_fic

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2425
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +71/-7
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!!
«ตอบ #24 เมื่อ05-04-2019 19:26:39 »

 :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ pundinpundin2535

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [6/04/62]
«ตอบ #25 เมื่อ06-04-2019 18:23:12 »

ศรศิลป์จะกินกัน EP 3/1


“ช่วยสอนภาษาไทยคำที่พี่ยังไม่เข้าใจหน่อย”

ดวงดาวหันขวับมองซันเดย์พลางส่ายหน้า “ซันเดย์คิดอะไรอยู่ลูก จะให้แมงมุมเนี่ยนะช่วยสอนภาษา แมงพึ่งแกล้งไปหยกๆเองนะ ไว้ใจได้เหรอ”

ซันเดย์หันไปยิ้มให้ดวงดาว ก่อนหันกลับไปมองหน้าลูกชายของเธอ “ผมไว้ใจน้องครับ”

“เฮ้อ…ต้องถูกเลี้ยงดูมายังไงถึงจะไว้ใจแมงมุม ขนาดน้าเป็นแม่คลอดมาแท้ๆยังไม่ค่อยจะไว้ใจเลย บอกตามตรงนะว่าพอเจ้าแมงมุมโตมาแล้วเป็นแบบนี้ แม่แอบเสียวไส้ย้อนหลังตอนแรกคลอดมากๆ ดีแค่ไหนที่ตอนคลอดแมงมันไม่กัดรกแม่”

แมงมุมมองหน้ามารดาบังเกิดเกล้าด้วยความอึ้งขีดสุด “โหแม่ พูดอะไรเนี่ย ผมตัวแค่นั้นจะกัดรกแม่ได้ไง”

“ไม่รู้แหละ โตมาร้ายกาจฉันไม่ค่อยไว้ใจแก ซันเดย์ถ้าจะเรียนภาษาจริงๆน้าสอนให้ดีกว่านะ เดี๋ยวแมงมุมสอนผิดสอนถูกอีก”

“ผมไม่กล้ารบกวนคุณน้าหรอกครับ ให้แมงมุมสอนก็ได้ ผมคิดว่าแมงมุมสามารถสอนผมได้ เพราะตอนนี้เขาก็กำลังสอนผมอยู่”
สอนให้ผมรู้ว่ารักแรกพบหน้าตามันเป็นยังไง

แมงมุมมองอีกฝ่าย อย่างไม่เข้าใจว่าตัวเองไปสอนอะไรเขาตอนไหนกัน แต่ด้วยยังมีความผิดติดตัวพูดอะไรออกไปเดี๋ยวโดนคุณนายดวงดาวด่าอีก จึงเลือกที่จะสงบปากสงบคำดีกว่า

“ก็ได้จ้ะ ได้ยินแล้วใช่ไหมแมง ตั้งใจสอนพี่เขาด้วย แล้วก็อย่าริสอนอะไรแผลงๆให้พี่เขาอีก ถ้าแม่รู้ล่ะแม่จับเชือดเลยนะคราวนี้”

“รู้แล้วน่าแม่ แต่ผมคงไม่ได้ว่างสอนทั้งวันหรอกนะ วันปกติผมก็มีเรียน เสาร์อาทิตย์บางทีก็มีงาน มีนัดกับเพื่อน”

“ไม่เป็นไรครับแมง ว่างเมื่อไหร่ค่อยสอนพี่ก็ได้ แมงมีเวลาสอนพี่ตลอดชีวิต”

ซันเดย์อมยิ้ม มันยิ่งทำให้แมงมุมรู้สึกแปลกๆ ทั้งคำพูด ทั้งสายตา ทั้งรอยยิ้มที่ส่งมา ทำไมมันดูแปลกๆนะ แถมเขาก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะโกรธที่โดนหลอกเรื่องภาษาไปก่อนหน้านี้อีกต่างหาก อะไรจะเป็นคนดีขนาดนั้น

“วันนี้วันเสาร์ ไม่มีเรียน ไม่มีนัดใช่ไหม งั้นก็สอนพี่เขาหน่อยก็แล้วกัน เผื่อจำเป็นต้องใช้”

เมื่อมารดาผู้มีพระคุณอันสูงสุด บงการมาอย่าง ก็ต้องยอมรับคำบัญชาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ที่จริงมันก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรหรอกเพราะภาษาไทยเขาก็ใช้มันทุกวันอยู่แล้ว อีกอย่างพื้นฐานของซันเดย์เท่าที่ดูก็น่าจะเกินห้าสิบเปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ ถ้าจะมีสิ่งที่ไม่เข้าใจก็น่าจะเป็นคำไทยแท้ๆหรือคำยากๆ ศัพท์สมัยใหม่มากกว่า

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ แมงมุมก็ขึ้นไปจัดการธุระส่วนตัวบนห้อง ก่อนจะลงมาที่ศาลาหน้าบ้านโดยมีนักเรียนคนแรกในชีวิตนั่งรออยู่ก่อนแล้ว

“พี่มีอะไรไม่เข้าใจ หรืออยากถามอะไรถามมาได้เลยนะ จะอธิบายให้ฟัง”

“แมงมีแฟนหรือยัง”

เครื่องหมายปรัศนีขึ้นเต็มหัวของแมงมุมตอนนี้ แมงมีแฟนหรือยัง มันเกี่ยวกับการเรียนการสอนยังไงเนี่ย “ผมให้ถามเรื่องภาษานะพี่”

“ก็ก่อนเรียนรู้เรื่องภาษา ครูกับนักเรียนก็ต้องเรียนรู้กันและกันก่อนไม่ใช่เหรอครับ”

แมงมุมเบ้ปาก “ยังไม่มี”

ซันเดย์ยิ้มกว้าง “ดีใจจัง”

ดีใจทำไม….ดีใจที่ไม่มีใครเอากูเนี่ยนะ

“แล้วไม่เคยมีแฟนเลยเหรอ”

“พี่จะเรียนป่ะ ถ้าไม่เรียนผมจะได้ขึ้นไปเล่นเกม”

“เล่นเกมไม่สนุกหรอก เล่นพี่สนุกกว่า”

"ห๊ะ พี่พูดอะไรเนี่ย"

“อ๋อ เปล่าๆครับ หมายถึง สอนพี่สนุกกว่า”

“สนุกอะไร พี่ไม่ถามเรื่องภาษาเลย ถามแต่เรื่องส่วนตัวผมอยู่นั่นแหละ แบบนี้ภาษาไทยเรียกสาระแนเรื่องชาวบ้านนะครับ”

“ก็ภาษาไม่น่าสนใจเท่าแมงนี่ครับ”

ยัง ยังไปต่อได้อีก แล้วรอยยิ้มนั้นทำไมมันอ้อยคว่ำขนาดนั้น ไหนพูดซิ!

หือ ใจเต้นแรงทำไมวะ แมงมุมโอดครวญในใจ

“โอเคๆ พี่ไม่ล้อเล่นแล้ว แมงจะเริ่มต้นสอนพี่ยังไงก็เริ่มเลย ลูกศิษย์จะตั้งใจเรียนครับคุณครู” ซันเดย์ยิ้มแป้น

“แล้วพี่จะให้ผมสอนเรื่องอะไรก่อนล่ะ”

“เอาคำศัพท์ก่อนก็ได้ คำไทยแท้ๆที่มันยากหน่อย แต่จำเป็นต้องใช้ในชีวิตประจำวัน”

แมงมุมนิ่งคิด ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเสิร์ตหาอะไรบางอย่าง “เอา งั้นพี่ก็อ่านอันนี้ก่อน ไม่เข้าใจคำไหนก็ถาม”

ซันเดย์รับโทรศัพท์จากแมงมุมก่อนไล่อ่านบทความบนหน้าจอ “พ่อของฉันเป็นชาวนา ทุกเช้าตื่นแต่แต่อรุณรุ่ง พ่อจะไปนาก่อนฉัน วันนี้ฉันไปสายกว่าทุกวัน พอไปถึงฉันเห็นพ่อกำลังจับKไถนา”

“เดี๋ยวพี่ อ่านคำเมื่อกี้ใหม่ซิ”

“ตรงนี้เหรอ…ฉันเห็นพ่อกำลังจับKไถนา”

“มันไม่ได้อ่านแบบนั้นพี่ พี่สังเกตตรงนี้ คอควาย วอแหวน สระอา ยอยักษ์ อ่านว่าควาย ไม่ใช่K อ่านใหม่ซิ”

“K”

“ไม่ใช่ มันมีสระอาอยู่ พี่ก็ต้องอ่านด้วยสิ ควาย อ้าปากกว้างๆ”

“K!”

“ไม่ใช่K อ้าปากกว้างๆสิ ดูปากผมนะ ค..วา..ย”

“อ้าปากกว้างๆเหรอ” ซันเดย์ขยับอ้าปากกว้าง ดูท่าคราวนี้จะไปได้สวย “K!”

แมงมุมถอนหายในยาว “สงสัยพี่จะมีมีปัญหากับปลายลิ้นและสระอา งั้นเอาใหม่ พี่ลองพูดคำว่าความรักซิ”

“ความรัก”

“เออ ก็พูดได้ ความกับควายก็ขยับปากเหมือนกัน พี่ต้องขยับปากเหมือนเมื่อกี้เลยนะ เอาใหม่ซิ พูดคำว่าควายใหม่”

ซันเดย์ดูตั้งใจเป็นพิเศษ อ้าปากกว้างที่สุดเท่าที่จะกว้างได้ “K!”

แมงมุมยกมือตีหน้าผากตัวเองอย่างเซ็งๆ “พี่แกล้งป่ะเนี่ย ทำไมอ่านคำว่าความได้ แต่มีปัญหากับควาย”

“พี่ไม่ได้แกล้งนะแมง แต่มันออกเสียงไปแบบนั้นจริงๆ”

สีหน้าของซันเดย์บ่งบอกว่าเขาน่าจะพูดไม่ได้จริงๆ ไม่ใช่แกล้งอย่างที่คิดตอนแรก จริงๆเรื่องนี้มันก็มีโอกาสเป็นไปได้แหละที่จะออกเสียงบางคำไม่ชัด ยิ่งเป็นลูกครึ่งด้วย ขนาดคนไทยแท้ๆบางคนยังออกสระเอือเป็นสระเอียก็มี


ผีเสื้อ กลายเป็น ผีเสี้ย   แม่ๆผมเห็นผีเสี้ยบินอยู่บนฟ้า
เสือ  กลายเป็น เสีย      ผมไปเที่ยวสวนสัตว์เห็นเสียน่ากลัวมาก
เรือ  กลายเป็นเรีย        น้องๆพี่ขอเรียหน่อย

“โอเคๆ ข้ามคำนี้ไปก่อน แต่พี่อย่าไปพูดคำนี้กับคนอื่นนะ มันจะดูไม่สุภาพ พี่อ่านต่อไปได้”

ซันเดย์ยังคงอ่านบทความต่อไป ถ้าเจอคำไหนไม่เข้าใจเขาก็จะถามทันที แมงมุมก็อธิบายในสิ่งที่ถูกต้องให้หนุ่มลูกครึ่งเข้าใจ เพราะเห็นแก่ความตั้งใจที่ดูพยายามที่จะเรียนรู้ในสิ่งที่ยังไม่รู้

“พี่ซันเดย์พี่มีชื่อภาษาไทยไหม ผมว่าซันเดย์มันเรียกยากไปหน่อย ปกติคนไทยชื่อเล่นจะเป็นพยางค์เดียวมากกว่า”

“ไม่มีนะ แม่พี่ก็เรียกซันเดย์มาตั้งแต่เกิด”

“เหรอ ทำไมแม่พี่ไม่ตั้งชื่อเล่นพยางค์เดียวเนอะ ให้ผมตั้งชื่อภาษาไทยให้ไหมล่ะ”

“เอาสิ พี่ควรชื่อว่าอะไรดี”

แมงมุมมองหน้าหนุ่มลูกครึ่งอย่างพินิจ ก่อนจะฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์

“พี่ควรชื่อนี้ จู๋ ยืนยง ชื่อเล่นจู๋ ชื่อจริง ยืนยง รวมกัน จู๋ ยืนยง”

ซันเดย์ยิ้มกว้าง ภูมิใจสิครับคนที่รักตั้งชื่อให้ “เพราะจัง จู๋ ยืนยง”

แมงมุมก้มหน้ายิ้ม รู้สึกปลื้มใจที่อีกคนชอบชื่อที่เขาตั้งให้

“ว่าแต่ จู๋ ยืนยง มันหมายถึงอะไรเหรอแมง”

“จู๋ หมายถึงสิ่งสำคัญ ยืนยงก็หมายถึงยาวนาน มั่นคง อะไรประมาณนี้ รวมๆกันแล้วก็สิ่งสำคัญที่อยู่ยาวนาน”

“ความหมายดีด้วย ตั้งชื่อให้พี่แบบนี้แสดงว่าพี่เป็นคนสำคัญของแมงถูกไหมครับ”

ซันเดย์อมยิ้ม แมงมุมมุ่ยหน้า แล้วลากเสียงยาว “สำคัญมาก….”

ซันเดย์มองคนตรงหน้าอย่างนึกเอ็นดู อดไม่ไหวกับความน่ารักถึงกับต้องยื่นมือไปบิดแก้มทั้งสองของเด็กน้อยเบาๆ

“พี่จู๋ ผมเจ็บนะ”

“พี่จู๋บิดเบาๆเองครับแมง อย่าสะตอ”

“ผมรู้ตัวว่าผมน่ารัก ไม่ต้องชมหรอก”

“เปล่าชมครับ คุณน้าบอกว่าสะตอไม่ได้หมายถึงน่ารักแต่หมายถึงการโกหกหรือเรียกอีกอย่างว่าตอแหล”

แมงมุมเบ้ปาก รู้ความจริงแล้วมาพูดกับเขาก็เท่ากับว่าหนุ่มลูกครึ่งกำลังด่าว่าเขาตอแหลนั่นแหละ

 “สองหนุ่มทำอะไรกันอยู่ลูก”

“กำลังสอนภาษาไทยให้พี่ จู เออ พี่ซันเดย์ครับ”

“เดี๋ยวสอนเสร็จแมงแวะไปเอาโต๊ะหมู่บูชาที่สวนจัตุจักรให้แม่หน่อยสิ พอดีร้านเอามาส่งไม่ครบ แม่ขี้เกียจรอพรุ่งนี้เขาถึงจะเอามาให้”

“ได้ครับ ร้านไหนเหรอ”

“เดี๋ยวแม่ส่งโลชั่นให้ทางไลน์”

“โลเคชั่นแม่ โลชั่นจะเอามาทาผิวเหรอ”

ดวงดาวหัวเราะเขินๆ “เออ แม่รู้ แม่ก็แค่ทดสอบว่าแกตั้งใจฟังหรือเปล่า”

“ถลอกปอกเปิกหมดล่ะแม่” แมงมุมหัวเราะเบาๆ ก่อนหันไปหาซันเดย์ “งั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อนนะพี่ เดี๋ยววันหลังผมสอนให้ใหม่ ไปซื้อของให้คุณมารดาก่อน”

“พี่ไปด้วย”

“ไปทำไมล่ะ แดดมันร้อน ที่นี่เมืองไทยนะพี่ไม่ใช่อเมริกาจะได้เย็นสบาย”

“ไม่ร้อนหรอก ขนาดแมงยังไม่ร้อนเลย”


“ให้พี่เขาไปเป็นเพื่อนนั่นแหละดีแล้ว จะได้ถือโอกาสพาซันเดย์เที่ยวด้วย ตั้งแต่มายังไม่ได้ไปเปิดหูเปิดตาที่ไหนเลย”
แมงมุมเซ็งจิต อุตส่าห์หาทางหนีได้แล้ว ยังจะให้ตามไปอีก แต่ในเมื่อเป็นบัญชาของนางพญาประจำบ้าน เขาก็คงขัดอะไรไม่ได้ นอกจากยอมให้ซันเดย์ไปด้วย

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-4
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [6/04/62]
«ตอบ #26 เมื่อ06-04-2019 23:41:36 »

สอนแต่ละคำ แต่ละความหมาย เสียวจริง ๆ เลย  :hao3:

ออฟไลน์ Chompoo reangkarn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1081
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [6/04/62]
«ตอบ #27 เมื่อ07-04-2019 12:16:16 »

 :pig4: :pig4:ต

ออฟไลน์ fc_fic

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2425
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +71/-7
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [6/04/62]
«ตอบ #28 เมื่อ07-04-2019 12:35:31 »

 :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
Re: **ศรศิลป์จะกินกัน** อัพเดท!! [6/04/62]
«ตอบ #29 เมื่อ07-04-2019 21:25:50 »

น่ารัก ปนฮ่าๆๆๆ ตามๆๆ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด