[เรื่องสั้น] ภัทรเบื่อ ตอนที่ 16 30.05.62
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น] ภัทรเบื่อ ตอนที่ 16 30.05.62  (อ่าน 1986 ครั้ง)

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1328
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2

ออฟไลน์ RinNam

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 226
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
 
  มีไปเพิ่มเติมตอนที่ 12 มานิดนึงนะคะ

  กลับไปอ่านช่วงท้ายของตอนที่ 12 ก่อนเพื่อจะได้เข้าใจมากขึ้นน้าาา

  .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. ..


บทที่13

6.19

ตื่นมาด้วยความมึน

ปวดหัวตุบๆ

และรู้สึกเหมือนนอนไม่พอ

เมื่อคืน นั่งรอชินอยู่นาน

ไอ้ชินมันไม่ตื่น

เขาก็ไม่อยากปลุก

เลยยังไม่ได้คุยกัน

อ่า ปวดหัววะ

ลุกไปอาบน้ำ

ออกมาแต่งตัว

และตัดสินใจว่า จะไม่ไปทำงาน

ขอกินยาแล้วนอนต่อเหอะ

.

.

“พี่นันพี่ วันนี้ผมขอลานะ ปวดหัวนิดหน่อย นี่ว่าจะกินยาแล้วนอนยาวๆ”

“ครับ ก็เครียดๆแหละพี่ แต่คงไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกครับ”

“ครับ”

“ครับ”

“ครับ สวัสดีครับ”

กดวางสาย แล้วถอนหายใจ

พี่นันโอเคเรื่องลา

แต่โดนบ่นเรื่องที่เอาเรื่องส่วนตัวมาทำให้งานเสีย

พี่แกเข้าใจว่าที่หยุด เพราะอายคนที่ทำงานเรื่องไปแย่งแฟนชาวบ้าน

โคตรเจริญเลยกู


.

.


ลงมาข้างล่าง

ชินยังคงนอนที่เดิม

ท่าเดิม

เป๊ะ

คือ

นี่บ้านมันหรอวะ

ชิวสัส

เข้าครัวไปเอานมมาหนึ่งหล่อง

แล้วเดินกลับไปด้านบน

ถ้ามึงชิวได้ กูก็ชิวได้

ไอ้เชี่ยเอ้ย

…-...-...-...-...-...-...-...-...

10.56

วางมือถือไว้ข้างหมอน

แล้วพลิกตัวไปกอดหมอนข้างตามเดิม

นี่หลับไปนานเหมือนกัน

แต่ยังปวดหัวอยู่หน่อยๆ

อืมมมม

หิววะ

พอกินนม กินยาก็หลับยาว

ว่าแต่ไอ้ชินมันตื่นยังวะ

.

.

.

ลงมาข้างล่าง

ก็เจอ ไอ้ชิน

นั่งกับพื้น หลังพิงโซฟา เอาคอมวางบนโต๊ะรับแขกด้านหน้า

มันนั่งทำงาน

คือบั๊บ

อะไรของมึ๊งงงงงงงง

“อ้าว ภัทรไม่ไปทำงานหรอ”

ยังมีหน้ามาถามกูอี๊กกกก

“ช่างกูเถอะ เอาเรื่องของมึงก่อน กระเป๋าสองใบนี่อะไรวะ”

เขาชี้ไปทางกระเป๋าเดินทางใบใหญ่

“มึงเอามาทำไม”

ชินมองหน้าเขา

เม้มปาก

หลบตา

เหลือบมองมา

แล้วหลบตาอีกครั้ง

.

.

เขาถอนหายใจ

“ชิน กูไม่ใช่แม่มึง กูไม่ได้มีความอดทนสูงด้วย กูว่าที่กูทำอยู่ทุกวันนี้ คือความปราณีอย่างหาที่สุดไม่ได้แล้ว มึงหยุดกวนตีนกู แล้วคุยกันดีๆเถอะ กูแม่ง รู้สึกเหมือนกูทำไรผิดไปสักอย่าง ทั้งๆที่กูก็ไม่ได้ทำเชี่ยไรเลย อยู่ๆเกิดอะไรขึ้นกะกู มึงทำอะไร มึงเป็นอะไรวะ ห๊ะ”

อ่าาา

ไม่ดีๆ

อยู่ๆเขาก็ระเบิดลงกะมันเฉย

ว่าจะใจเย็นแล้วนะ

ไม่ดีเลยจริงๆ

ชินดูอึ้งๆ

มันเงียบสักพัก

แล้วเดินลุกหนีไป

อ่า

ทำไม

ทำไมถึงเป็นกูที่ต้องรู้สึกผิด

ทำมายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟา

หลับตา

แล้วช่างแม่ง

.

.

อยู่ๆก็เหมือนมีใครมาสะกิด

เป็นชินที่เอาจานใส่ปาท่องโก๋มาสะกิดเขา

“กูว่ามึงน่าจะหิว ยังไม่ได้กินไรใช่ปะ”

มันพูดประโยคนั้นพร้อมยื่นจานมาให้

“กูออกไปซื้อมาตอนสายๆ มึงกินก่อน แล้วใจเย็นๆค่อยๆคุยกันดีกว่า”

 “.......................”

ชินนั่งลงที่เดิม หันมาหาเขาที่ยังงงอยู่

“กูนั่งทำงานรอตรงนี้ โอเค”

เดี๋ยว

อะไร

เป็นมันหรือกูที่งง

คืออะไรวะเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยย

———————////————————

ขอโทษที่หายไปนานนะคะ


ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2932
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +62/-1
กลับมาแล้ว   :pig4:

ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3279
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
หืออออออ ชินคิดว่าภัทรโมโหหิวหรอ?


ออฟไลน์ RinNam

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 226
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
บทที่14

ปาท่องโก๋ไม่อร่อย

ของแบบนี้มันอร่อยก็ตอนร้อนๆ

เห้ออ

กูทำอะไรอยู่วะเนี่ยย

เขากินปาท่องโก๋ตัวสุดท้าย

เช็ดมือตัวเองกับเสื้อ

แล้วเอาเท้าไปเขี่ยไอ้ชิน

นาทีนี้ ไม่ต้องมีแล้ว มารยาท

“มึง”

“ตกลงยังไง มึงเอากระเป๋าเดินทางมาทำไม แล้วนี่ เคลียร์กับแม่มึงยัง แล้วมึงมาทำไรบ้านกูวะ”

ชินไม่ได้หันมาหาเขา

มันนั่งตรงนั้น

หยุดพิมพ์

“กู..”

“กูไปหาแม่มาเมื่อวาน ครั้งแรกเลยนะตั้งแต่ที่กูเลิกกับแจง ปกติกูจะโทรหาเอา กูไม่ได้เจอแม่นานมากแล้วจริงๆ”

“แม่กูดูแก่ลงไปเยอะเลยว่ะ”

คือ

อะไรคือความเชื่อมโยง

“กู กูว่า เหมือนอยู่ๆกูก็คิด ว่ากูล้มเหลว”

อะไรของมันวะ

“ภัทร กูเป็นคนที่อายุ 30 ที่หย่าแล้ว และไม่มีเชี่ยอะไรเลย”

“กูไม่มีความผิดชอบ ไม่มีความคิด ไม่สนอะไรทั้งนั้นนอกจากตัวเอง สร้างความชิบหายให้ครอบครัว ให้เพื่อน ให้มึง”

แม่ง

กูว่ามันตอบไม่ตรงทำถาม

“กูไม่เคยเห็นแม่ร้องไห้หนักขนาดนี้เลยภัทร แม่โทษตัวเอง โทษว่าเป็นความผิดของเขาที่ทำให้กูต้องปิดบังตัวเองเรื่องเกย์ เป็นความผิดของเขาที่ไม่เคยสนใจกู ไม่เป็นคนที่กูจะคุยอะไรด้วยได้ เป็นความผิดของเขาที่ทำให้ชีวิตกูต้องเป็นแบบนี้ เขาขอโทษกู เขา..”

“ทั้งๆที่กู กูแม่งคิดถึงแต่แจง กูไม่ได้คิดเลยว่าแม่พ่อกูจะยังไง กูไม่ได้คิดเลยว่าจะทำให้เขาเสียใจขนาดไหน ไม่ได้คิดว่าจะสร้างเรื่องบ้าบอเชี่ยไร จะเกิดอะไรบ้าง”

“พ่อกูเขาโกรธมาก โกรธจนไม่อยากจะมองหน้ากู”

“แต่แม่กู แม่บอกกูว่า ไม่เป็นไร ใช้ชีวิตตามที่อยากเป็นไม่ต้องฝืนอะไรแล้ว เขาจะคุยกับพ่อเอง”

“ภัทร มึง กูทำอะไรลงไปวะ”

“ทำไมแม่รักกูขนาดนี้วะภัทร ทั้งๆที่กู กูแทบจะไม่ได้ดูแลแม่กูเลย กูมองไปข้างหน้า ฝันแต่อนาตคของกูกับแจง กูคิดถึงแม่กับพ่อน้อยมาก”

“จนถึงตอนนี้ กูก็ห่วงแต่แจง กูไม่ได้คิดถึงแม่กับพ่อกูเลยว่าจะคิดยังไงจะรู้สึกยังไง”

“กูทำพวกเขาโดนด่า กูพึ่งรู้ว่าตอนที่กูคุยกับเขาว่ากูคบกับมึง แม่กูเขาเปิดลำโพงแล้วแม่แจงเขาก็อยู่ด้วย” 

“เขาว่าพ่อแม่กูทำให้ลูกเขาหายไป เขาว่ากู กูทำให้ลูกเขาเสียใจจนหนีไป ภัทร กูทำอะไร กูทำเชี่ยอะไร”

“แล้วก็มึง ภัทร มึงโดนข้อหาเป็นชู้กับกู ทั้งๆที่มึง มึงช่วยกู ช่วยทุกอย่าง ช่วยทั้งๆที่ไม่ได้สนิทเชี่ยอะไรกับกูเลย”

“กูทำอะไรลงไปวะภัทร”

.

.

.

อ่า

ทำไมอยู่ๆเรื่องมันถึงดราม่าขนาดนี้ได้วะ

ชินนั่งอยู่ที่พื้น ท่าเดิม

แต่ไหล่มันดูสั่นๆ

พนันได้เลยว่าร้องไห้

แม่ง

คือไม่ถนัดทางดราม่าเลยจริงๆให้ตาย

———————////————————

หมายถึงข้าพเจ้านะคะ ที่ไม่ถนัดทางดราม่า

55555555555555

ออฟไลน์ j123

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 731
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +75/-1
"ชิน มึงทำพลาดไป"

ไปแก้ไขบอกความจริงตอนนี้ ก็ไม่รู้คนอื่นจะเชื่อกันหรือเปล่า  :เฮ้อ:

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2932
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +62/-1

ออฟไลน์ RinNam

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 226
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
บทที่15


.

.

.

อ่า

คือยังไงดีวะ

รู้สึกว่าเรื่องที่ใหญ่อยู่แล้วแม่งใหญ่ขึ้น

ใหญ่ขึ้นแบบ มากกกกกกก

มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

มันคือดราม่า

ดราม่าครอบครัว

เขาไม่ชอบ

ไม่ใช่ทาง

หนังกูยังไม่ดูแนวนี้เลยโว้ยยยย

“เอ่อ.. มึงตั้งสติก่อน”

“ชิน มึงไม่ได้ล้มเหลวไม่ได้แย่ ไม่ได้ไร้ความรับผิดชอบหรือว่าลืมพ่อแม่อะไรขนาดนั้น กูว่า มึงแค่เสียใจจนไม่มีสติ”

มันเป็นคำปลอบใจหรือเปล่าวะ

“มึงเจอเรื่องหนักในชีวิต มึงก็พยายามหาทางออกใช่ปะ แต่ทางออกมึงมันอาจจะ จะ.. เอ่อ ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ ปัญหาก็เลยตามมาอีก”

“ทีนี้มึงก็เลยเครียดมากก มึง ค่อยๆ ใจเย็นๆ ตั้งสตินะเว้ย”

ตบบ่ามันไปสองที

แล้วชินก็เงียบไป

.

.

แม่ง

คุยกับมันจริงจังทีไร เขาทำตัวไม่ถูกทุกที

ลากเข้าดราม่าตลอด

หอกเอ้ยยย

“มึง”

อยู่ๆไอ้ชินก็เรียก

“อะ อะไร”

“กูบอกแม่เรื่องแจงท้องกะไอ้เชี่ยพลแล้ว”

เช็ดดดดดด

“แต่กู กูไม่ได้ปฎิเสธอะไรเรื่องเกย์ กูพูดไม่ออกจริงๆ”

แล้วมันก็หันมา

เงยหน้ามองเขา

“แต่มึงไม่ต้องห่วง กูบอกเขาแล้วว่ามึงไม่เกี่ยว”

ชินหันหน้าหลับไป

เห้อ

พนันกันไหม

กูว่าแม่มึงไม่เชื่อ

“แล้วนี้ มึงจะทำไงต่อ”

มันส่ายหัว

ถอนหายใจ

“กูคงทำงาน”

“......................”

อะไรของมันวะ

“กูทิ้งงานมานานแล้วภัทร กูต้องเริ่มกลับมารับผิดชอบชีวิตกูบ้างแล้ว  กู..”

“กูยังมีแม่กับพ่อที่ต้องดูแล ถึงกูจะรู้ก็ว่ากูไม่จำเป็นต้องทำอะไรให้เขาก็ได้ เขามีอยู่แล้ว เขาแม่งมีดีกว่ากูชิบหาย แต่เพราะกูคิดงี้ไง กูเลยไม่เคยคิดถึงว่ากูต้องทำไรให้พวกเขาเลย”

“เมื่อก่อนกูผูกทุกสิ่งทุกอย่างไว้กับแจง แจงคือเป้าหมาย คือที่สุดในชีวิตกู กูแทบจะตามเขาตลอด ใช้คำนี้เลยนะเว้ย อะไรที่แจงว่าดีก็ยอม ความสุขของแจงคือความสุขกู”

“กูรู้สึกเหมือนตัวกูหาย เลิกกับแจงแล้วตัวกูหายไป”

“กูรู้จักเขาตั้งแต่มอหนึ่ง จีบเขาตอนมอสี่ ได้เป็นแฟนตอนมอห้า และก็ อยู่กันมาถึงตอนนี้ แจงเขา เขาเป็นครึ่งนึงในชีวิตกู”

จากเรื่องพ่อแม่

ไมมาเรื่องเมียได้มันวะ

“เขาเป็นทุกอย่าง เป็นฝัน เป็นโลก เป็นเป้าหมายของกู พอเลิกกับเขาแล้วถึงได้รู้ ตัวกูไม่มีเลย ไม่มีอะไรเลย”

“ห่าเอ้ย!!  พึ่งมารู้เอาตอนสามสิบ ควายแท้ๆ”

แล้วมันก็หัวเราะ

หัวเราะเยาะตัวเอง

“หลังจากนี้กูคง กูคงต้องเปลี่ยนอะไรหลายอย่าง คิดให้มากขึ้น มองให้กว้างขึ้น”

อืม

การไปเจอแม่ ทำให้มันคิดได้ขนาดนี้เลย

หรือว่าเป็นแค่ขั้นตอนของการเพ้อเจอช่วงอกหักวะ

“อีกอย่างกูขอบคุณมึง ขอบคุณมึงมากๆเลยภัทร มึงเป็น เป็นใครก็ไม่รู้ที่กูโคตรสบายใจเวลาอยู่ด้วย กูขอบคุณมึงจริงๆ กูก็ไม่รู้ว่าถ้าไม่มีมึงกูจะเป็นยังไง”

มันหันมายิ้มให้เขา ก่อนจะหันกลับไป

คือ

มึงก็แค่ไม่มีที่ให้หลบไปนอนเท่านั้นแหละไอ้ชินเอ้ย

นอกจากฟังมันพล่าม กะให้ที่มันซุกหัวนอน

เขาก็ไม่ได้ทำอะไรเลย

“เออ.. กูขนของออกจากคอนโดล่ะ ว่าจะหาที่อยู่ใหม่ กูไม่อยากอยู่ห้องมันมีแต่ภาพแจนเต็มไปหมด”

“ก็ ข้างบ้านกูไง ของมึงไม่ใช่หรอ”

“กูไปดูมาเมื่อเย็น มันอยู่ไม่ได้วะ ต้องซ่อมหลายอย่าง แต่ถึงจะอยู่ได้ กูก็คงไม่อยู่ สัส บ้านทั้งหลัง อยู่คนเดียว กูว่ามันเหงาไป”

มันถอนหายใจ

“คงหาเช่าเอาอะมึง เอาแบบที่ยอมให้เลี้ยงสัตว์ได้ ตอนนี้กูรู้สึก กูต้องการสัตว์บำบัด”

แล้วมันก็หันมา

ลุกขึ้นจากพื้นมานั่งข้างๆ

มองเขาด้วยสายตามีความหวัง

“ภัทร กูเช่าบ้านด้านล่างมึงได้ปะวะ”

———————////————————

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2932
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +62/-1
นี่คือคู่เวรคู่กรรมใช่หรือไม่ 555   :hao7: :hao7: :hao7:

ออฟไลน์ Himbeere20

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 124
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
รับเลี้ยงดูนังชินมันหน่อยเถอะภัทร กระเป๋าเสื้อผ้ามาพร้อมขนาดนี้แล้ว

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ GDNEE

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 30
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
โถ่ ชินเอ้ยย // ภัทรลูกก็เห็นแก่คนไม่มีที่จะไปละกันเนอะ

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1328
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
ชินโว้ิยย 555

ออฟไลน์ RinNam

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 226
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
บทที่16

“อีภัทรรรรรรรรรรรร”

พอเปิดประตูร้านนั่งชิวเข้าไป

หนิงก็ตะโกนเรียกแล้วโบกมือให้

“เรียกกูเบาๆก็ได้มึง เกรงใจโต๊ะอื่นเข้าบ้าง แก่แล้วนะเว้ย”

เขานั่งลงและมองหาเพื่อนอีกสองคน

“นี่สั่งอะไรไปยัง แล้วไอ้โจ้กับไอ้เต้ยอะ”

“สั่งแล้วเหมือนเดิมนะ ส่วนพวกนั้นอีกสักชั่วโมงคงมาอะ กูนัดมันช้ากว่ามึง”

“อะไรของแกวะหนิง มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า หรือแฟนเก่ามึงมาตามตอแยอีกแล้วหรอวะ”

หนิงมองบน

“เรื่องของอีพี่นัดมันจบไปตั้งชาติกว่าแล้ว เรื่องของมึงสิอีภัทรเรื่องของมึง ตกลงอะไรยังไง”

เหมือนคิดผิดที่มา

รู้สึกเหมือนงานจะเข้า

หนิงจ้องหน้าเขาด้วยแววตาที่โคตรเสือกแบบไม่ปิดบัง

ทำไมผู้หญิงสมัยนี้มันน่ากลัวจังว่ะ

“มึงอะอยู่ดีๆก็หายไลน์ไม่ตอบ โทรไปก็ไม่ค่อยรับ ถามอะไรก็ไม่บอก พิรุธเยอะมาก”

หนิงหยุดพูดตอนพนักงานเอาเบียร์กับอาหารมาเสริฟ

มันเทเบียร์ให้เขา

ก่อนจะพูดต่อ

“ตอนแรกกูก็ไม่เชื่อนะเรื่องมึงกะไอ้ชินอะ แต่แบบ มึงงง มึงทำตัวแปลกกก”

“เล่ามาเดี๋ยวนี้นะเว้ย มึงไปเป็นแฟนชินตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วมันทำไมถึงต้องย้ายไปอยู่บ้านแกวะ แล้วนี่แจงอยู่ๆไปท้องกับคนอื่นได้ไง คือไรอะ นี่แบบงงมาก อะไรยังไงวะ เล่ามาให้หมดนะเว้ย”

เดี๋ยววว

ข่าวเรื่องที่ชินมาอยู่บ้านเขากับข่าวเรื่องแจงท้อง

มันไม่น่าจะมีคนรู้เยอะหรือเปล่า

“กูไม่ได้เป็นแฟนชิน แต่..หนิง มึงรู้ได้ไงว่าชินอยู่บ้านกู”

“อะ เอ่อ.. ไอ้โจ้บอกกู มึงไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย อีภัทรเล่ามาเดี๋ยวนี้”

พิรุธสัส

“กูยังไม่เคยบอกใครเรื่องที่ชินอยู่บ้านกูเลย เรื่องเมียมันก็เหมือนกัน หนิง มึงไม่น่าจะวงในขนาดนั้นปะวะ”

เพื่อนเขาเริ่มกรอกตาไปมา

ยกแก้วขึ้นจิบ

“มึงไปรู้มาจากไหน”

“กะ กู”

เขาจ้องตา และเรียกเพื่อนเสียงเข้มขึ้นเล็กน้อย

“หนิง!!”

“เออ เออออ ก็ช่วงนี้กูกิ๊กๆกับกิต เพื่อนสนิทไอ้ชินมันไง แต่มึงไม่ต้องเป็นห่วงนะเว้ย เรื่องที่มึงเป็นเกย์แล้วแอบเอาหน้าไอ้ชินไปช่วยตัวเองตอนปีสี่บ่อยๆ จนมึง Enlinghten ต้องเลิกกับน้องก้อยอะ กูไม่ได้บอกมันนะ”

แม่ง

ตอนนั้นกูไม่น่าปรึกษามันเลย

“มึงจะพูดมาทำไมเนี่ยย ถ้ามึงไม่พูดกูก็ลืมไปแล้วโว้ยย”

“ลืม แน่ใจหรอว่ามึงลืมอีภัทร อีควาย มึงง มึงอะโลกส่วนตัวสูงชิบหาย แล้วอยู่ๆมึงก็ยอมให้ใครก็ไม่รู้เข้าไปอยู่ที่บ้านมึงเนี่ยนะ ถามจริ๊ง มึงไม่ได้รู้สึกอะไรกับมันจริงๆหรอวะ อยู่ๆก็อยากเป็นพ่อพระขึ้นมาว่างั้น”

เขาหยิบเอ็นข้อไก่ทอดมากินชิ้นนึง

ก่อนจะคุยต่อ

“ไอ้กิตบอกอะไรมึงบ้าง”

“บอก!! อย่างมันอะนะจะบอกอะไรกู สุภาพบุรุษทุกกระเบียดนิ้วมากก คุณชายชิบหาย เรื่องเม้ามอยหอยสังข์นี้ไม่ต้องพูดเลยนะ คือเม้าไม่มันเลยอะ แต่ที่กูรู้เนี่ย เพราะกิตมันคิดว่ากูรู้ไง มันเลยถามกู พอกูบอกไม่รู้ แล้วถามมันกลับบ้าง แม่งเงียบเฉย โคตรเลวว”

เหอะๆ

“แล้วงี้มึงไปทำอีท่าไหนถึงไปกิ๊กกะไอ้กิตได้วะ”

เพื่อนเขายิ้มกรุ้มกริ่ม

“แหมม ก็วันนั้นกูเบื่อๆอะมึง กูเลยไปที่ร้านXXXคนเดียวใช่ปะ เลยไปเจอไอ้กิตกะเพื่อนที่ทำงานมัน ที่นี้ก็.. เอ๊ะ เดี๋ยว”

มันมองหน้าเขา

เหมือนพึ่งนึกขึ้นได้

“อีภัทร มึงหลอกกู มึงไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง เรื่องของมึงเหอะ ยังไงๆ”

เขาถอนหายใจ

“ชินมันเลิกกับเมียมัน มันเลยไม่มีที่ไปก็เลยมาอยู่บ้านกู ก็แต่นั้น”

“แค่นั้นบ้าอะไรวะ ปกติมึงหวงโลก หวงบ้าน หวงพื้นที่ส่วนตัวมึงจะตาย แล้วนี้อะไร ให้เข้าไปอยู่ง่ายๆเฉย”

สายตาหนิงนี้มันเสือกได้ใจดีจริงๆ

เหอะๆ

“ก็.. มันจ่ายค่าเช่า มึงก็รู้กูอยากมี passive income มาตั้งนานแล้ว”

“ตอแหล สีข้างมึงยังอยู่ดีหรอถามจริง เออออ ไม่บอกก็ไม่บอก แล้ว แล้วเรื่องแจงไปท้องกะคนอื่นนี้ยังไงวะ กูโคตรงงเลย มันก็ดูรักกันดีนี่หว่า ในเฟสในไอดีคือน้ำตาลท่วมมาก มันเลิกกันได้ยังไงอะ เกิดไรขึ้นวะ”

เขายิ้มอ่อนให้เพื่อนตัวเอง

“กูไม่อยากพูดอะ เรื่องส่วนตัวไอ้ชินมัน ปล่อยๆมันไปบ้างเหอะว่ะ”

“โหยยยย ไอ้ภัทร กูรู้นะ มึงก็ขี้เสือกเหมือนกูอะแหละ แต่มึงแม่งงง ชอบเสือกแล้วเก็บเงียบ โอ้ยยยย เม้าไม่มัน ไม่หนุกเลย เซ็งงงง เพื่อนชั่วจริงๆ มีไรไม่บอกกันบ้างเลย มื้อนี้มึงเลี้ยงเลย เอา passive income ของมึงมาเลี้ยงเพื่อนเลย กูจะบอกไอ้เต้ยกะไอ้โจ้ให้ถล่มมึงให้ยับ คอยดู”

แล้วหนิงก็พร่ำบ่นอะไรต่อมิอะไรของมันไปเรื่อย

ก่อนจะหยุด

และจ้องหน้าเขานิ่งๆ

“อะไรของมึงอีกวะ”

“อีภัทร มึงรู้ใช่ไหมว่าไอ้ชินมันเป็นผู้ชาย ผู้ชายที่ชอบผู้หญิง กูก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าอะไรยังไง มีผีดลใจ หรือมึงการเงินมีปัญหาจนต้องให้ไอ้ชินเช่าบ้าน แต่มึงรู้ใช่ไหม ถ้ามึงชอบหรือมึงไปรักมัน มึงจะเจ็บหนัก”

“มึงรู้ใช่ไหมภัทร”

เขาเงียบไปสักพัก

“เออ กูรู้”

———————////————————

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 30-05-2019 13:42:14 โดย RinNam »

ออฟไลน์ GDNEE

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 30
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เอาอีกกกกก รอ รอ :hao7: :hao7:

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2932
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +62/-1

ออฟไลน์ NormalVee

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
กำลังคิดว่า ผู้ชายอย่างชิน ควรเอาเข้ามาวนเวียนในชีวิตมั้ย คิดไปคิดมาก็ ไม่ ดูแล้วรักเดียวไม่วอกแวกก็จริง แต่ไม่คิดอะไรเลย ล้มทีก็ล้มยาว ใช้ชีวิตคู่ได้ยากมาก

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด