❤️ทฤษฎีร้ายจีบเสือ❤️พี่ครับ....มาเป็น’ผัว’ผมเถอะ [ตอนที่6] 14.04.62 p.3
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: ❤️ทฤษฎีร้ายจีบเสือ❤️พี่ครับ....มาเป็น’ผัว’ผมเถอะ [ตอนที่6] 14.04.62 p.3  (อ่าน 3911 ครั้ง)

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 417
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0

ออฟไลน์ แล้วแต่จิต

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 63
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +44/-1
ตอนที่3
ก็...จีบป่ะว่ะ(?)

หลังจากเหตุการณ์ที่ชวนฝันหวานนั้นผมก็พาตัวกับใจบางๆ เข้าห้องน้ำชำระร่างกายและออกมาเลือกเสื้อผ้าพี่สงครามมาใส่ หยิบเสื้อสีขาวตัวใหญ่ออกมาพอใส่ไปดูหลวมมากก้มที่คงไม่พ้นเห็นอะไรต่อมิอะไร และตามด้วยบ็อกเซอร์สีฟ้าอ่อนมาใส่ไว้ ส่วนกางเกงในก็ตัวเดิมแหละครับ แหะๆ

“อื้อออ หนัก” เสียงงัวเงียผมดังขึ้นไม่รู้ใครอะไรมสทับหน้าอก

พอค่อยขยี้ตาได้นิดก็เห็นร่างหนานอนอยู่ด้านข้าง แขนที่ทับมาทำเอาหนักใช้ได้ แต่เขินอ่ะโดนกอดป่ะเนี่ยยย

“อื้ออ ตื่น กูหนัก” อยากจะเคลิ้มอยู่หรอกครับคนที่ชอบนอนกอดเราแบบนี้ แต่อารมณ์คนเพิ่งตื่นมันไม่อำนวย

“ฮึดๆ” มันทำเสียงฮึดฮัดในจมูกเหมือนรำคาญ “รำคาญจะนอน...”
 
และคำว่ารำคาญก็ออกจากปากมัน

ผมพยายามงัดแขน(ควาย)ออก หนักชะมัด! นี่ถ้าผมเป็นเมียมันแล้วแอบมีกิ๊กผมว่าผมตายแน่ ไม่อยากนึกสภาพตัวเอง

ว้อยยยย...งัดไม่ได้ก็ไม่งัดละเหนื่อย มองสำรวจใบหน้าคนด้านข้างดีกว่า คนอะไรหล่อ...เป็นบ้า ถ้าได้เป็นผัวบอกเลยใครหน้าไหนก็ไม่ให้ใกล้ ใครแย่งต้องตายกันไปข้าง

ใช้เรียวนิ้วไล่ไปตามรูปหนาที่ได้รูปเป็นกราม ปากรูปกระจับหน้ากดจูบ จมูกเรียวโด่งเป็นสัน คิ้วหน้าเข็ม ยิ่งมองใกล้ๆ ยิ่งหลงไหล

อยากปล้ำว่ะเห้ย!

“ถ้ามึงไปปล่อยกูจูบนะ!” เอาสิ อยากจูบกูมึงก็ไม่ต้องปล่อย

!!! พรึบ

ฮึ่ยยย

“หึๆ”

ปล่อยกูก็จะจูบ!

จุ๊ป! อ้ากกกก วิ่งๆๆ วิ่งแบบพี่ตูนๆ ฮ่าๆ









“มีเรียนกี่โมง?” พี่สงครามถามขึ้นหลังจากออกมาจากห้องน้ำ แต่...

น้ำลายกูจะหมดปากไหมมมม

“เอ่อ...”

“กูถามไม่ได้ยินรึไง” อ้ากกก ตากูค้างแน่ๆ มันพันผ้าเช็ดตัวมาท่อนล่างเปลือยท่อนบน แถมพกผ้าเช็ดหัวมาเช็ดผมด้วยท่าเซ็กส์ซี่ อึ่ยยย จักจี๋ อยากได้อยากโดนครับ

“สิบ...สิบโมง”

“ตอแหลกูเปล่า?” เอ้าไอ้นี่!

“จะตอแหลมึงเรื่องอะไร ไม่เชื่อก็เข็คตารางสิว่ะ! แล้วถ้าคิดว่ากูตอแหลมึงจะถามกูทำซากอะไร!”

ขึ้นครับขึ้น ที่ลงมันหายาก

แต่ถ้าได้นั่ง(เทียน)ก็คงดี...

“มึงจะพ่ามไรยาว ไม่ตอแหลก็ไม่ตอแหล” มันนั่งลงที่โซฟา

อย่าแหวกแบบนั้น! ตาผมลึกไปถึงจุดอ่อนมันแล้ววว ทว่าเห็นเต็มที่แค่ขาอ่อน

“มึงอ่อยกูเหรอ?” ถามไปตรงๆ แม่ง

“กู?” มันชี้หน้าเข้าหาตัวเอง

“เออ แหวกไรนักเดี๋ยวกูอดใจไม่ไหวจับปล้ำแม่ง!”

หึ ขำฟวยไร!

“เงี่ยนเหรอมึงน่ะ”

!!!!

“อยากก็ไม่บอกพี่ดีๆ ละครับน้องปิ่นโต”

อ้ากกก จับกูกดเถอะกูขอร้อง แพ้มากแพ้สุดๆ ผู้ชายแบบนี้มันน่าจับทำผัว

นิสัยเสือใช่ไหมเนี่ย ยอมเป็นเหยื่ออ่ะ อยากโดนขย้ำ อยากโดนฉีก!

“แล้วพี่สงครามละครับ...” ผมเดินไปลูบไหลมันเบาๆ ชวนเคลิ้ม แต่เพี่สงครามมันกับอ้าปากค้างคงไม่คิดว่าผมจะกล้าทำ

เล่นมาเล่นกับ

ก้มลงกระซิบข้างหูอีกฝ่าย “ถ้า...ก็บอกปิ่นโตได้เลยนะครับ ยินดี”

ผมงับหูเบาๆ หนึ่งทีหลังพูดำว่ายินดีจบแล้วผละออก สีหน้าพี่มันดูตกใจอย่างเห็นได้ชัด

หึ! ยกนี้ผมชนะขาดรอย

“มึง...ไปรอกูข้างล่างไป!” แหมมม ทำเป็นไล่!

ไปก็ไปว่ะ

ผมเดินมาจนถึงประตูแต่หันกลับไปมองพี่มันด้วยสายตาหวานเยิ้ม ให้ดูอ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ และพูดออกไปเสียงหวาน

“เรียกปิ่นโตได้ทุกเมื่อที่...” ผมหลุบตามองส่วนล่าง ทำพี่สงครามหุบขาทันควัน “นะครับ”

!!!

ฮ่าๆ

เล่นกับใครไม่เล่น รู้จักปิ่นโตน้อยไปซะแล้ว

“วันนี้มึงไปที่ร้านเองนะ” พี่มันพูดหลังจากขับรถออกมาจากร้านได้สักพัก

ผมหันไปมองยกมุมปาก “ถ้าไม่มารับก็ไม่ไป”

“กล้า?”

“ก็ลองดู”

“อย่าเยอะกับกูนะปิ่นโต กูไม่ได้ใจดี”

“ก็ลองดู” เชิ่ด!

“ปิ่นโต!” มันทำเสียงดังขลึงขลัง

“ครับผัว” ขานรับผัวไปที

“กวนตีน อย่างมึงใครจะตาถั่วจับทำเมีย”

“ก็เห็นคนอยากได้เยอะอยู่” เห็นแบบนี้ผมก็ฮอตนะจะบอก ผู้ชายลุมจีบกันให้ทั่ว ถ้าไม่ติดชอบเหี้ยๆ เถือนๆ ดิบๆ ที่นั่งอยู่ข้างพี่จะจับทำผัวให้หมดไปแล้ว

พอรถจอดผมก็ถอดสายเบลล์ออกพลางเปิดประตูรถพร้อมออก

“รอที่เดิม” ผมหันไปบอกคนขับ

“กูบอกให้ไปเอง”

“งั้นกูไม่ไป” ผมพูดเสียงเรียบแล้วปิดประตูเดินขึ้นหอทันที โดยไม่หันไปฟังเสียงที่เล็ดลอดเข้าหูมา

จริงที่หลายคนกลัวพี่สงครามพอสมควร ผมก็กลัวนะเอาเข้าจริง แต่ผมมันคนหัวดื้อพอตัว จนกลายเป็นเหมือนผมสั่งพี่มันมากกว่าพี่มันสั่งผม ฮ่าๆ จะว่าไปก็ใจดีอยู่เหมือนกันแฮะ อย่างเรื่องมารับให้ผมไปทำงานฟรีแล้วยังจะให้ขับรถไปเอง เรื่องเถอะ! ใครจะยอม เปลืองแรงไม่เปลืองน้ำมันรถ นี่ผมอุส่าห์ช่วยประหยัดทรัพยากร









“เป็นไงบ้างมึงเมื่อวาน” นิ่มถามหลังจากเรามารวมตัวกันที่โต๊ะม้าหินอ่อนที่ประจำ

“เลว”

“เห้ย! พี่สงครามเขาทำไรมึงปิ่นโตบอกกูมา” เสียงนิ่มดูจริงจรังขึ้นมาทันที

“เปล่า ไม่ใช่พี่สงคราม” แต่เป็นไอ้พวกเวรนั่น!

“แล้วใคร?” ทุกคนจดจ่ออยู่กับคำตอบ

“ลูกค้า...” แล้วผมก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อวานทั้งๆ ที่เพิ่งเริ่มงานวันแรก พวกมันดูหงุดหงิดที่ผมโดนลวนลาม

“แล้วพี่สงครามไม่ทำอะไรสักอย่างเลยรึไงว่ะ!” ไอ้วอร์มขึ้น

“ก็พากูออกมา...” แค่นั้นป่ะ? หลังจากนั้นผมก็ไม่รู้ว่าเขาทำอะไรรึเปล่า

“แม่งแกล้งมึงชัดๆ กูว่าอย่าไปทำเลย”

“เออ กลัวทำไม มันทำไรมึงพ่อมึงไม่เอาไว้แน่”

ใจเย็นครับเพื่อนๆ

“คือ...”

“ทำไมหรือมึงกลัวมัน”

“เปล่า”

“แล้วมีเหตุผลอะไรที่มึงต้องไปอีก” มีสินิ่มมี

“คือ...กูยังไม่ได้โดนปล้ำเลยมึง แหะๆ”

เพี๊ยะ!!!

“งื้ออออ กูเจ็บนะ!” ตบมาได้ตั้งหลายที

“สมควรอีบ้า! กูว่ามึงลืมสมองไว้ในท้องแม่แน่ คิดแต่ละเรื่องกูสงสารท่าน” นิ่มนี่เพื่อนเอง

“กูว่าสงสารเราเนี่ยมีมันเป็นเพื่อน” เวฟๆ ปิ่นโตไง

“เออ กูก็ว่างั้น แม่งอยากจับตีให้เข็ด!” วอร์มเราผิดไปแล้วว

“พวกมึงก็กูสำนึกผิดไม่ทันแล้ว...” ผมว่าเสียงอ่อน นี่ถ้าไอ้ฟิวอยู่ด้วยอีกคนผมโดนพวกมันรุมด่าตายแน่ๆ ฮือๆ

“แล้ววันนี้มึงก็จะไป?” ผมพยักหน้าตอบนิ่ม

“ไปไง?”

“พี่สงครามมารับ”

“แล้วกลับไง?”

“เขามาส่ง”

มึงจะถามอะไรมากมายว่ะไอ้คุณนิ่ม!

“กูเริ่มไม่แน่ใจละว่ามึงจีบเขาหรือเขาจีบมึงกันแน่” ปากดี เอ้ย! ปากหวานพูดดีชอบ

แต่เอาความเป็นจริงครับ อย่างพี่สงครามมันไม่น่าจะจีบผม ปากอย่างกับอะไรด่าผมไม่เว้นแต่ละวัน

“กูสิ”

“แน่ใจ กูไม่เห็นมึงทำอะไรที่ดูจีบเขาเลย ต่างกับเขาที่บังคับมึงไปทำงานเหมือนอยากอยู่ใกล้”

“บ้า อย่างเขาเนี่ยนะอยากอยู่ใกล้กู...”

“แล้วมึงบอกว่าจีบมึงจีบยังไง” ผมตอบคำถามของวอร์มว่าผมทำอะไรกับพี่มันบ้าง

นี่ผมรุกพี่มันหนักสุดๆ เลยนะ

ทั้งส่งสายตาหวานๆ ทั้งหยอดและบล่าๆ~

“จีบ...มึงสิ!” มันเล่นเสียงให้ด้วยครับ ทำปากว่า’พ่อ’ แล้วพูดต่อ คิดถึงพ่อกูก็ไม่บอกไอ้วอร์ม

กูโดนอีกแล้ว

“ที่มึงทำแม่งเรียกอ่อยชัดๆ กูฟังมึงเล่ามาไม่มีอะไรบ่งบอกว่ามึงจีบสักอย่าง” ก็...จีบป่ะว่ะ(?)

ที่ทำไปนี่อ่อยเหรอเพิ่งรู้นึกว่าจีบเถอะ

แล้วจีบต้องทำไงง่ะ?

“กูเหนื่อยละวอร์มมึงเคลียร์เพื่อนมึงที”

“กูขอบาย” วอร์มหันไปมองเวฟต่อ

“กูไม่เอาด้วยนะ คุยกับมันแล้วกูจะบ้า”

ดูมันทำหน้ากันเข้าสิ! ผมออกจะน่ารักขนาดนี้มันทำท่าเหมือนจะถีบผมออกจากตรงนี้ให้ได้

“ชิ! กูไม่คุยด้วยแล้ว!” เชิ่ดหน้าขึ้น แต่ไม่มีเสียงตอบรับแต่อย่างไปเลยเหลือบตามามองพวกมัน นานสองนานมันก็ไม่ง้อ!

เพื่อนบ้า!

งอนว่ะ!

ไม่ง้อกูกันเลยยยยยย

“เฮ้ยมึง อยากกินก๋วยเตี๋ยวเรือป้าสาอ่ะไปกินกัน”

“...” เงียบ! ไอ้เพื่อนเวร กูอุส่าห์พลิกบทงอนเองหายเองนะ

“น้าาาาา นะๆๆ นะเพื่อนร้ากกก”

“...”

“กูเลี้ยง!”

“เออ!”

สัด! ตอบเร็วเชียวนะพวกมึง









*จบตอนที่สามฮ่าๆ

นี่คนเขียนต้องเปลี่ยนชื่อเป็น ทฤษฎีร้ายอ่อยเสือแล้วป่ะ ฮ่าๆ ดูแล้วปิ่นโตเราจะไม่เข้าใจคำว่าจีบดีพอนะ งานนี้เหนื่อยแล้วละ ควรสงสารพี่สงครามของเราดีไหม?



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27-02-2019 09:03:57 โดย Justinmymind »

ออฟไลน์ Januarysky

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 485
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
แบบนี้เรียกอ่อย
อ่ อ ย น่ะ อ่ อ ย
ไม่ใช่จีบ
รู้สึกสงสารเดอะแกงค์เพื่อนหนูจิงๆ 555
+1 ให้ความอ่อยของหนูปิ่น
 :mew3:

ออฟไลน์ Chucream.nabi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 265
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
 :katai2-1: :hao6:
รถอ้อยหกแล้วเด้อแบบนั้นอ่ะ...ไม่ใช่จีบนะหนู

ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1192
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
ไปเรียนจีบมาใหม่นะลู้กกกกกกกกก
แต่ถ้าไม่ถนัดแบบนั้นก็ระวังๆไว้ เดี๋ยวเขาทนไม่ไหวขึ้นมา  :hao7:

ออฟไลน์ wikawee

  • มีชีวิตอยู่เพื่อทำฝันให้เป็นจริง
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1329
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-6
นังตัวดีมาให้ตีก้นซะดีๆ ทำไมทำตัวแบบนี้ หืมมมม เดี๋ยวจะพาไปเข้าคร์อส อ่อยอย่างไรให้ได้ผัว ไม่ใช่ตีน

ออฟไลน์ farafang

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 55
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ปิ่นโต๊!!! เรานี่นะเดี่ยวจะตีตูดให้นังทัวดี

ออฟไลน์ Kelvin Degree

  • ถ้าวันนั้นเลือกที่จะเดินออกไป คงไม่เจ็บมาจนถึงทุกวันนี้...
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1535
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-1

ออฟไลน์ องศาวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0

ออฟไลน์ องศาวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ AutoAngels

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 130
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ชอบเรื่องนี้มากโดยเฉพาะ...ปิ่นโตตลกมาก555

ออฟไลน์ แล้วแต่จิต

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 63
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +44/-1
ตอนที่4
พี่ครับมาเป็นผัวผมเถอะ!

ผมเฝ้ามองนาฬิกาเป็นร้อยๆ รอบไอ้คนที่บอกให้มารับก็ยังไม่มา นี้มันกล้าดีมาจากไหนถึงไม่มารับ!

18:34

หน็อยยยย

ป่านนี้ยังไม่มารับอีกนะมึง ไม่มารับก็ไม่ไปโว้ย!

ผมโทรเรียกคนขับรถที่บ้านให้มารับที่คณะ ไหนๆ วันนี้ก็ไม่ได้เอารถมามหา’ลัยแล้วแถมผมก็ขี้เกียจหารถกลับหอ กลับไปนอนกอดพ่อแม่ที่บ้านดีกว่า

รอไม่นานรถคุ้นตาของที่บ้านก็ขับมาจอดอยู่ตรงหน้า ผมเดินไปพี่เพิ่มคนขับรถก็ลงมาเปิดประตูหลังให้ ผมขึ้นรถโดยอัตโนมัติ รถเคลื่อนได้ไม่นานผมก็เห็นรถที่นั่งมาด้วยเมื่อเช้าขับสวนทางกันไปทางตึกคณะผม

Rrrrrr Rrrrrr

ทว่าเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นซะก่อน

เหอะ! ให้เรารอตั้งนานสองนานคิดว่าจะรับมั้ง

แต่เสียงนั้นก็ยังคงดังถี่จนผมเริ่มรำคาญเลยส่งโทรศัพท์ให้พี่เพิ่ม

“อ่ะพี่เพิ่ม”

“อะไรครับคุณหนู” เขางงเล็กน้อยที่จู่ๆผมส่งโทรศัพท์ให้

“ก็โทรศัพท์ไงครับ” พี่เพิ่มรับโทรศัพท์จากมือผมไปถือเรียบร้อย

“จะให้ผมรับเหรอครับ?” ผมพยักหน้าหงึกหงัก

“ทำยังไงก็ได้ให้เหมือนพี่เพิ่มเป็นผัวปิ่น” ผมพูดหน้าตาเฉยผิดกับคนฟังคำสั่งที่อึ้งอ้าปากค้างพะงาบๆ

“จะ...จะดีเหรอครับคุณหนู”

“ทำไม่ได้ไล่ออก”

“ครับๆ” เขารีบกดรับสายทันที “ฮัลโหล...ฉันมากกว่าต้องถามว่านายเป็นใคร...หึ! แล้วนายคิดว่าฉันเป็นใคร...ปิ่นครับ เดี๋ยวค่อย ‘อาบ’ พร้อมกันก็ได้...แค่นี้โว้ยคนกำลังไปได้ดี!”

อึ้ง! เอ่อ...ตอแหลเก่ง เอ้ย! เล่นเก่งดีครับพี่เพิ่ม เก่งจนผมฟังยังขนลุก

“เอ่อ...ผมว่าเขาคงไม่โทรมาแล้วครับ”

ผมไหวไหล่ให้รับโทรศัพท์คืนมา “ก็ดี”

เอ๊ะ! แต่มึงจะจีบเขาไม่ใช่เหรอปิ่นโต~~~

ให้สามคำสำหรับวันนี้

พัง พัง พัง

พังพินาศจริงๆ ชีวิต









“ปิ่นโตลูก~” แม่ผมเดินดุ้มๆ มากอดทันทีที่เห็นผม “ไงตัวดีไม่คิดจะกลับบ้านมาให้กอดหายคิดถึงเลยรึไง”

“กลับมาแล้วนี่ไงครับ” ผมยิ้มแป้นเอาใจ

“เหอะ...ถ้าไม่ลืมเอารถไปมอคงไม่หาแม่กับพ่อหรอก” แหะๆ ย่นจมูกใส่แม่ เบื่อคนรู้ทันจริง เวลาลืมรถผมมักจะโทรมาให้คนรถไปรับแล้วก็แวะมาบ้านตลอด

“โถ่~ คิดถึงแม่จะตาย แต่เรียนหนักนี่ครับ” ผมทำเสียงอ้อนซบอกแม่

“จ้ะๆ คิดถึงก็ต้องกลับบ้านเยอะๆ”

“คร้าบบบบบ แล้วนี่พ่อ พี่ไอแดด พี่ไออุ่นไปไหนครับ” ผมถามหลังจากมายังไม่เห็นพ่อและพี่ชายฝาแฝด

“ห้องนั่งเล่นนู่นลูก ไปหากันดีกว่าพอรู้ลูกกับน้องชายจะมาก็ดีใจกันใหญ่เชียว”

หลายคนคงงว่าทำไมผมถึงไม่มีไอนำหน้าเหมื่อนพี่ๆ ผมเองก็สงสัยไม่ต่างกัน เคยถามแม่เขาก็บอกว่าพ่อแม่อยากได้ลูกผู้หญิง ซึ่งวันนั้นไปทำบุญที่วัดพอดีเกิดปวดท้องจะคลอดกลางวัดดีที่มาโรงพยาบาลทันนึกขึ้นได้ปิ่นโตในวัดดูเหมาะกับผู้หญิงสุดเลยเอามาตั้งชื่อให้ผม ก็ดีที่ยังชื่อปิ่นโต นี่ถ้าคลอดในวัดมีหวังชื่อผมคงพิลึกกว่านี่

ชีวิตปิ่นโตมันตล๊กกกกก~~~

“ปิ่นโต!” สมแล้วที่เป็นแฝดเรียกพร้อมเพียงกันเชียว

“พี่แดดพี่อุ่น~ คิดถึงที่สุดเลยยย” ผมวิ่งไปกอดพี่ๆ ที่นั่งอยู่ หอมคนละฟอดสองฟอด พี่ก็หอมผมกลับ

“เป็นไงบ้างหึม?” พี่ไอแดดถาม ต่อด้วยพี่ไออุ่น “นั้นสิเป็นไงบ้างเรา”

“สบายดีครับ” ผมยิ้มกว้าง แต่รู้สึกตะหงิดๆ ใจเหมือนมีคนจ้องอยู่ “โอ๊ะ! แหะๆ คิดถึงพ่อจังครับ”

ผมยิ้มแห้งผละจากพี่ชายไปกอดพ่อแทน พ่อทำท่าเง่างอนเล็กน้อย พ่อใครเนี่ยน่ารักก

“ทำเป็นอ้อนไปเจ้าตัวดี พ่อไม่สำคัญแล้วหนิ”

“โห่~ สำคัญสิครับสำคัญมากด้วยยยย วันนี้จะมานอนกอดพ่อกับแม่ทั้งคืนเลยเป็นไง”

“ไม่ได้!” พ่อแม่หันขวับไปมองพี่ผมทั้งสอง

“ทำไมจะไม่ได้เจ้าแดด เจ้าอุ่น” พ่อถาม

“น้องต้องนอนกับพวกแดด”

“ใช่น้องนอนกับอุ่น”

“แต่น้องบอกจะนอนกับพ่อ!”

“ไม่ได้!”

ผมมองพี่กับพ่อสลับกันไปมาจนมึน อยากเอามือตบหน้าผากแรงๆ มีแม่ยืนขำกับภาพตรงหน้า

“ไม่รู้ล่ะ ปิ่นโตต้องนอนกับพ่อ” พ่อหันมาบอกผม

“เอ่อ...” จะตอบว่าครับก็กลัวพี่โกรธ งื้อออออ ทำไงดีปิ่นโต หันไปมองแม่ก็ส่ายหน้าประมาณว่าช่วยไม่ได้จริงๆ

“งั้นผมจะไปนอนด้วย!”

“ใช่!”

“ไม่ได้!” พ่อตอบทันขวัน

“จะนอน” พี่แฝดทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

“นี่แกโตกันแล้วนะ เป็นถึงผู้อำนวยการกับรองยังจะทำตัวเป็นเด็กไปได้ ใครรู้อายแย่”

“ไม่รู้ล่ะ ผมจะนอนกับน้อง !!!”

“เออ! จะทำไรก็ทำไปเลยโว้ย” พ่อคงเหนื่อยที่จะเถียงแล้วละครับ สงสัยกลัวเถียงมากไปมีหวังความดันขึ้นแน่

โอ้ยปวดหัวก็ปวดขำก็ขำ ฮ่าๆ









“เป็นไรหึม?” พี่ไอแดดถาม

ผมส่ายหน้าตอบ “เปล่าครับ”

“รอใครโทรมารึเปล่า?” พี่ไออุ่นถามต่อ อยากตอบว่าไม่แต่ก็รอจริงๆ นี่นา เลยพยักหน้าตอบพี่ๆ ซึ่งเขาก็ไม่ถามต่อกันนอนเล่นกันบนเตียงเสริมใหญ่ที่เอามาเสริมกันในห้องพ่อแม่

แล้วที่ผมรอน่ะเหรอจะรอใครละครับ ก็ไอ้พี่สงครามตัวดีนั่นแหละ ไม่คิดจะโทรกลับมาอีกเลยหลังคุยกับพี่เพิ่มเสร็จ

เขาโกรธรึเปล่าว่ะ อดโดนปล้ำทำไง! หรือไล่พี่เพิ่มออกดีครับข้อหาทำได้ผลเกินไป เพราะมันไม่โทรมาอีกจริงๆ

เฮ้อออ....

!!!

กดเมมเบอร์พี่มันดีกว่า มีเบอร์แล้วนี่นาาา หุ้ยเขินอ่ะ พอเมมเบอร์ไลน์ก็จะเด้งใช่ป่ะ? อิอิ

‘ผัว❤️’

วุ้ยยย แค่ชื่อก็อย่างโดนจัดเลยง้ะ

ติ้ง! อ้ากไม่นานไลน์ผัวก็เด้งแล้วคร้าบบบ เพิ่มเพื่อนแพ๊พ~

กดข้อความส่งไปดีกว่าพี่สงครามคงไม่รู้ว่าเป็นผมเพราะผมตั้งรูปโปรไฟล์เป็นรูปท้องฟ้าสีชมพูพาสเทล

PP.T พี่สงคราม
พี่ครับ

ผมจ้องมองแชทว่านานไหมกว่าอีกฝ่ายจะอ่านแล้วตอบ

ผัว❤️ ...

โว๊ะ! ตอบมาจุดๆๆ บ้าบอ

PP.T ผมชอบพี่
ผัว❤️ นายเป็นใคร?

บอกก็โง่ดิ

PP.T พี่ครับ
มาเป็นผัวผมเถอะ!

อ้ากกกกก ไปนอนละครับ แบร่ หลบตีนแปป

ติ้ง ติ้ง ติ้งติ้ง!

ผมดูหน้าจอที่ล็อคไว้มีข้อความไลน์เด้งขึ้นรัวๆ จากผัววววนั่นเอง

ผัว❤️ ปิ่นโต!
อย่าคิดว่ากูไม่รู้จะว่าเป็นมึง
เจอเมื่อไหร่มึงโดนดีแน่!
*สติ๊กเกอร์เสือรูปโกรธ

เกรี้ยวกราดอ่ะ! แบบนี้สิปิ่นโตช๊อบชอบ เถื่อนดีอยากโผล่หน้าไปให้พี่มันเจอเลยอ่ะเผื่อโดนกระชากขึ้นรถพาไปคอนโดแล้วจับทำเมีย

นี่ก็เท่ากับว่าผมจีบแล้วป่ะ(?) ผมว่าใช่ จีบชัดๆ ส่งข้อความไปขนาดนี้พี่เขาต้องเขินผมแน่เลย

ใครบอกผมอ่อยจีบล้วนๆ

ผมวางโทรศัพท์ลงทิ้งตัวนอนพร้อมพี่ๆ มีพี่ไอแดดกับพี่ไออุ่นประกบ พ่อแม่นอนข้างๆ กัน อดนอนกอดพ่อแม่เลย ฮ่าๆ แต่กอดพี่ก็ดี เฮ้อออ แค่นี้ก็ฝันดีละปิ่นโต คิดหวานเพลินๆ ก็พล็อยหลับไปในที่สุด

ตื่นมาอีกทีก็ฟ้าสว่างวันนี้ไม่มีเรียนจึงไม่มีอะไรต้องรีบอยู่เล่นที่บ้านสักพักค่อยกลับก็ยังได้ เรื่องไปทำงานก็อย่าหวังว่าผมจะไป มันไม่มารับบอกแล้วก็ลองดู หึ!

———————————-

สงคราม

พี่ครับ มาเป็นผัวผมเถอะ

ข้อความที่ผมคิดวนไปวนมาในสมองว่าไอ้เด็กนี่มันเล่นตลกอะไร ทำอะไรแต่ละอย่างเพี้ยนๆ ทั้งนั้น แม่งนิสัยไม่เหมาะสมกับหน้าตาที่หวานดูเป็นคนเรียบร้อยเลย แล้วทำไมผมถึงรู้ว่าเป็นมันน่ะเหรอที่ส่งข้อความมาก็ตอนที่โทรไปแล้วมันไม่รับผมลองค้นหาไลน์เป็นหมายเลขโทรศัพท์ดู ทว่าไม่ได้เพิ่มเพื่อนไป ก็เลยรู้ว่าเป็นมัน

ที่ผมค้นหาก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่าผมคิดลึกซึ้งมันนะบอกไว้ก่อนเนินๆ เดี๋ยวจะพากันคิดไปใหญ่ แค่ทดสอบดูเฉยๆ เว้ย

ไอ้เด็กบ้านี่ปากก็ดีเอาไม่ลงจริงๆ นิสัยบ้าๆ บอๆ แบบนั้นด้วยใครได้เป็นแฟนไปคงปวดหัวตายกูว่า









จบตอนที่สี่แล้วจ้า

ขอโทษทุกคนจริงๆนะคะที่ไม่ได้มาอัพต่อเนื่อง คือว่าคนเขียนเพิ่งมีออกฝึกงานมาสักพักเลยทำให้ไม่มีเวลาเท่าไหร่ กลับมาก็เพลียๆเลยอัพไม่ไหวจริงๆ อาจจะนานๆมาอัพที

ขอบคุณทุกคอมเม้นต์ติดตามจริงๆ ขอบคุณมาค้าาา  :pig4:

ออฟไลน์ Chucream.nabi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 265
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
ขอให้ฝึกงานผ่านไปด้วยดี สู้ สู้ ค่ะ
ถึงอัพไม่บ่อย ไม่เป็นไรขอแค่อย่าดองนานๆก็พอนะ :mew2:

ออฟไลน์ องศาวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2506
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-1

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 417
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
สู้ๆครับ คนเขียน ติดตามอยู่นะครับ

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2689
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-0
คุณสงครามนี้ก็ เกรี้ยวกราดเว่อร์555

ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1192
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0

ออฟไลน์ สีหราช

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 422
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +73/-0

ออฟไลน์ AutoAngels

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 130
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ครอบครัวปิ่นน่ารักมาก...เข้ามาทุกวันเลย5555ชอบๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Kelvin Degree

  • ถ้าวันนั้นเลือกที่จะเดินออกไป คงไม่เจ็บมาจนถึงทุกวันนี้...
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1535
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-1
นี่คือไม่ได้คิดไรจริงๆใช่ป่ะ??

ออฟไลน์ JustWait

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3715
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-4

ออฟไลน์ route rover

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2615
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +219/-6
นังปิ่นนะนังปิน หน้าสิ่วหน้าขวาน หลับทำไม!!  :m20:

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2506
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-1
 :pig4: :pig4: :pig4:

โอย....ตรูขำ

ป.ล. ทำไมอิพี่สงครามไม่ทำต่อไป  คิดเสียว่าลักหลับก็ได้  อิอิ

ออฟไลน์ องศาวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0

ออนไลน์ fc_fic

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2439
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +72/-7

ออฟไลน์ แล้วแต่จิต

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 63
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +44/-1
ตอนที่5
คนๆเดียวกัน

เลิกเรียนสักทีเบื่อจะแย่แล้ว ง่วงก็ง่วงอยากนอนละเนี่ย มีอะไรให้ได้มากกว่าวิชาอาจารย์สมหญิงหรือที่เรียกกันว่าอาจารย์ป้าอีกไหม

ตื่นเต้นอ่ะ อยากโผล่หัวไปหาพี่มันเร็วๆ จัง

“จะรีบไปไหนของมึง” วอร์มถาม คงสังเกตเห็นท่าทางรุกรี้รุกรนของผม

“ไป...เอิ่มมม”

“?”

“เสือกเก่ง”

“ไอ้ห่าปิ่น!” โอ้ย! มันตบหัวผมทิ่มอีกแล้ว รุนแรงตล๊อดตลอด

ผมเกาท้ายทอยรัวๆ หลังโดนตบจบชะมัด!

“สรุปมึงจะไปไหน?” วอร์มถามอีก ดีนะนิ่มกับเวฟมันขอตัวไปทำธุระกันก่อนไม่งั้นโดนซักฟอกเพิ่มแน่

“ไปโดนปล้ำ”

“โดนปล้ำ? ใครจะปล้ำมึง?” มันทำหน้าสงสัยยิ่งไปใหญ่

ดูถามเข้าสิว่าใครปล้ำ ผมก็มีคนเดียวของผมจะใครละ

ผมเงียบไม่ตอบชิ่งหนีออกมาดีกว่าโดนมันด่าตามหลังมาติดๆ ฮ่าๆ เรื่องไรจะบอก

ว่าแต่คงไม่ดีถ้าผมจะไปหาพี่สงครามเลย...ต้องเล่นตัวก่อนหลายๆ วันหน่อย แล้วค่อยโผล่ไปนิ่งๆ หู้ยยยย โคตรเรียล

“อ๊ะ!” ผมส่งเสียงเมื่อเดินไม่มิงทางจนชนกับคนเข้า พอเงยหน้าขึ้นมาต้องตาเบิกกว้างขึ้นทันที

“เหี้ย!!!” ผมกำลังจะหันหลังวิ่งหนีแต่โดนมือหนาของไอ้พี่สงครามดึงไว้ มันจับเอวผมออกแล้วลากให้ไปกับมัน

“ปล่อยนะเว้ยไอ้บ้า!”

“อยู่นิ่งๆ!”

“ก็ปล่อยกูสิ!” มันไม่ทำรามลากผมมาที่รถจับยัดเข้าไปแล้วปิดประตูดังปัง ไอ้บ้าาาา!

“จะพากูไปไหน!” ฉุดมากลางวันแสกๆ อายเขาแย่ รอมืดก่อนก็ไม่ได้

อุ้ยเขินอ่ะ!

จะพาไปปล้ำแน่ๆ

“พากูกลับเดี๋ยวนี้” ผมเชิ่ดหน้าว่าเสียงเย็นในเมื่อไอ้พี่ตัวดีมันไม่ตอบทำหน้สกวนตีนแทน

“ไหนบอกจะจีบกู?”

“ใครบ๊อกก~” ผมลอยหน้าไม่รู้ไม่ชี้ “...บอกที่ไหน”

เดี๋ยวนะ...ว่าแต่มันเกี่ยวอะไรกับที่มันจะพาผมไปตอนนี้(?)

“หึ เรียกกูพี่สงครามสิ” มันหันมามองหน้าผม ทำหน้าตาเจ้าเล่ห์ “น้องปิ่นโต”

อ้ากกกกกกก รอยยิ้มแบบนี้กูตายๆ ตายแน่ๆ ยอมแล้วทูนหัวของปิ่นโต จับปิ่นโตททุ่มลงเตียงแล้วเอาแรงๆ ที

ไม่ไหวกับพี่มันโหมดนี้เปรี้ยวใจเกินไป

รู้สึกว่าแอร์ในรถมันต้องมีปัญหาแน่ เพราะผมรู้สึกร้อนหน้ากำลังรามไปทั่วตัว

“แค่นี้ทำเขินแล้วจะจีบกู”

“ใครเขิน!?” บ้าบอ

“คนแถวนี้”

“กูเปล่าเขิน” ผมแสร้งมองไปนอกหน้าต่าง ไอ้บ้า!

“หึๆ” หัวเราะพ่อง!









ห้างสรรพสินค้า???

พี่สงครามมันเลี้ยวรถขึ้นวนหาที่จอดไม่นานเพราะเป็นที่จอดวีไอพี ว่าแต่มันพาผมมาห้างทำไม?

“เอ้า ไม่ลงรึไง?” มันถามหลังจากตัวเองลงจากรถไปแล้วแน่ผมยังคงนั่งงุนงงอยู่กับที่

ผมเปิดประตูลงจากรถไม่ถามว่าพามาทำไม ถามไปก็กวนตีนผมอีก เดี๋ยวมันอยากบอกก็บอกเอง

“สวัสดีค่า กี่ที่คะคุณลูกค้า” พนักงานร้านอาหารญี่ปุ่นเอ่ย

“มีคนจองไว้แล้วครับ” พี่สงครามพูดจบก็หันมาหาผมพาเดินเข้าร้านทันที

!!!

ตาผมเบิกกว้าง ก้มหน้างุมสีหน้าแดงเรือเพราะพี่สงครามมันเอามือมารั้งเอวผมไว้แล้วเดิน

โหมดไหนของเขาเนี่ย!

“ทางนี่คะคราม!” เสียงแหลมดังขึ้น ผมมองไปทางผู้หญิงที่ยืนโบกไม้โบกมือเรียกอยู่ที่โต๊ะ

พอมาถึงโต๊ะผมก็เห็นสายตาเธอหลุดมองมือพี่สงครามที่เกี่ยวเอวผมอยู่ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเงยหน้ายิ้มให้พี่สงคราม

“รอนานไหม?”

“ไม่นานค่ะรดาเพิ่งมาถึงเหมือนกัน” เธอเอ่ยน้ำเสียงหวานอ่อนโยน ผมมองใบหน้าของเธอที่ละเอียดดูสวย และดูเป็นผู้หญิงที่ถือว่าดูดี ดูแพงคนนึง

“นั่งก่อนค่ะ” เธอผลายมือให้พี่สงครามครับไม่ใช่ผม แต่ผมจะนั่ง

เธอเรียกพนักงานมาบอกว่าให้นำอาหารมาได้เลย

“แล้ว...” เธอลากเสียงมองแสยะๆ มาทางผมที่นั่งข้างพี่สงคราม

“ปิ่นโตครับ ส่วนนี่รดาปิ่นโต”

“สวัสดีครับ”

“ค่ะ” เธอทำเป็นไม่สนใจ “ว่าแต่รดาสั่งอาหารไว้สำหรับ ‘สองคน’ น่ะค่ะ ไม่รู้ว่ารุ่นน้องของครามจะมาด้วย”

ทำเป็นย้ำสองคนนะครับคุณรดา หึๆ

“ไม่เป็นไรแค่ที่สั่งก็พอ” พี่สงครามว่า ทว่าพนักงานก็นำอาหารมาเสิร์ฟพอดีถือว่าเยอะพอสมควรครับ สองคน? หึ!

“เดี๋ยวครับ ผมเอา...” ผมราวเมนูยาวให้พนักงาน จนคนที่นั่งร่วมโต๊ะหันมามองเป็นตาเดียวเหมือนตกใจว่าผมสั่งทำไมเวอะแยะ

ทำไม? ก็พ่อแม่รวยอ่ะจะสั่งมายัดแม่ง ‘คนเดียว’

“อ๋อ จัดโต๊ะให้ผมใหม่ด้วยนะครับ”

“กี่ที่คะ?”

“ทีเดียวครับ ตรงข้ามนี่ก็ได้” พรักงานะยักหน้ารับแล้วเดินหายไป

ผมหันมาปั้นหน้ายิ้มให้คุณรดาคนสวย เธอกัดฟันมองผมตาขว้าง

“ไม่ทานด้วยกันล่ะคะน้องปิ่นโต”

“ไม่เป็นไรครับ พอดีเหลือๆ น่ะครับ อยากสั่งมานั่งเขี่ยเล่น” ผมยิ้มมุมปากให้

เธอทำหน้ากลืนไม่เข้าคลายไม่ออก

“หันผมขอตัวย้ายโต๊ะนะครับ” ผมลุกขึ้นยืนสุดตัว

“เดี๋ยวพี่ไปนั่งด้วย” พี่สงครามมันพูด

“คราม!”

คิดว่าผมไม่รู้รึไงว่ามันเอาผมมาเป็น กขค ยายคุณรดานี่

“แต่ผมสั่งไว้กินคนเดียว”

“หึ ไม่ก็เห็นเป็นไร ในเมื่อเราก็เป็นคนๆ เดียวกันอยู่แล้ว”

อ้ากกกกกก ช็อตนี่กูตาย คนๆ เดียวกัน บ้าอ่ะ!

“สงคราม!” ว้าว...คราวนี้มาเต็มชื่อเลยครับ

ผมนั่งลงข้างพี่สงครามเหมือนเดิมกอดวงแขนแล้วเอาหัวซบบ่าเขาว่าเสียงอ้อน “ปิ่นโตจะรอนะครับ”

“อืม พี่คุยไม่นาน” มือหนายื่นมาขยี้ผมผมไปมาสายตาเอ็นดู

อดคิดไม่ได้ว่าถ้าชีวิตจริงพี่มันทำกับผมแบบนี้ก็คงดี...

ทว่ามีสายตาอีกคู่นึงมองผมด้วยความคาดแค้น

“อย่า ‘คุย’ นานนะครับ...ผมรอ” ผมยิ้มหวานให้ก่อนโน้มตัวไปกระซิบเบาด้านหลัง “อย่าคิดว่ากูจะช่วยฟรี”

ผมผละตัวออกมาลุกขึ้นทันเห็นคุณรดาคนสวยกัดฟันมองผมเขม็งเหมือนจะกินหัวผม หึๆ









“ยิ้มอะไรมึง?” พี่สงครามมันถามผมที่นั่งยิ้มอยู่ฝั่งข้างคนขับ

“นึกถึงรางวัลแล้วมีความสุข”

“รางวัล?”

“จำไม่ได้รึไงว่าบอกว่าไม่ได้ช่วยฟรีๆ”

ผมนี่จำได้แม่นเลยครับ คิกๆ

“จะเอาอะไร” เอาพี่นั้นแหละ!

ได้แต่คิดครับยังไม่อยากพูดเดียวจะโดนถีบลงจากรถ

ผมยิ้มกรุ่มกริ่ม ผ่องแก้มข้างขวาให้คนที่อยู่ฝั่งคนขับ

“อะไร!”

“อื้ออออ~” ผมลากเสียงแก้มยังผ่องรออีกฝ่ายจูจุ๊ป

“...”

“อื้อ~” ผมยื่นแก้มไปใช้นิ้วชี้จิ้มแก้มเพื่อย้ำ

จุ๊ป! เขาจุปเร็วๆ แล้วผละออก ไม่เอา! ปิ่นฌโตไม่เอาแบบนี้!

“เอาใหม่” ผมจิ้มแก้ม

“จะมากไปละ!” ไม่รู้ไม่ชี้ปิ่นโตไม่สน

“เร็วๆ นับนึ่งถึงสิบในใจด้วย”

“มึง...” มันคงจะด่าแต่นึกไม่ออกว่าจะด่าคำไหนไหนดี ฮ่าๆ

ฟอดดดด

อ้ากกกกด ฟินครับฟิน~

เดี๋ยว! มันโกง มันนับไม่ถึงสิบ

“เอาใหม่”

“กูนับตามที่มึงบอก”

“ไม่มึงนับไม่ถึง”

“กูนับถึง”

“แต่มึงนับเร็ว”

“มึงไม่ได้บอกให้กูนับช้า”

“งั้นเปลี่ยน!”

“ไม่ได้ กูทำตามที่มึงขอแล้ว ถือว่าจบ”

เลวที่สุด!

ไม่แฟร์เลยอ่ะ!

“หึๆ” ขำพ่องมึงสิไอ้คนนิสัยไม่ดี! ชิ!









*จบตอนที่ห้าจ้าา

คนเขียน Repair ตอนที่ห้าใหม่นะคะ หวังว่าจะดีกว่าเดิม อิอิ












ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2506
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-1

ออฟไลน์ องศาวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 417
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด