. . . , Come rain or shine ☁ Last Chapter ☀ 10JUNE19 ———— E n d !
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: . . . , Come rain or shine ☁ Last Chapter ☀ 10JUNE19 ———— E n d !  (อ่าน 24754 ครั้ง)

ออฟไลน์ Sky

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1095
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-1
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Thirteen ☀ 15April19 ————
«ตอบ #210 เมื่อ16-04-2019 00:02:43 »

อย่ารังแกน้องงงงงงงง เป็นการช่วยเหลือที่ได้กำไรสุดๆ :hao6:

ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Thirteen ☀ 15April19 ————
«ตอบ #211 เมื่อ16-04-2019 02:12:16 »

กลัวใจคนพี่จะไปเล่นแทนจริงๆ 555555555555
ฮึ้บเร็วคุณทัพพ์ ฮึ้บบบบบบ
หึงเหนื่อยกันทั้งคู่เลยจริงๆ  :hao5:

ออฟไลน์ Mura_saki

  • แค่เรารู้จักกัน...มันก็ดีที่สุดแล้ว :)
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2540
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +162/-9
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Thirteen ☀ 15April19 ————
«ตอบ #212 เมื่อ16-04-2019 07:22:55 »

คุณทัพพ์เบาหน่อยค่ะ อิอิ

ออฟไลน์ Ginny Jinny

  • ความเป็นจริงมันวุ่นวาย ก็ขอให้ใจมันสบายๆในความฝัน
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2275
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-4
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Thirteen ☀ 15April19 ————
«ตอบ #213 เมื่อ16-04-2019 07:48:15 »

โอ๊ยยยยย ทั้งพี่ทั้งสองน่ารักน่าฟัด  :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ river

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2099
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +198/-3
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Thirteen ☀ 15April19 ————
«ตอบ #214 เมื่อ16-04-2019 12:21:21 »

ถ้าออสทีเดียวผ่าน ต้องมีสงสัยว่าทัพพ์สอนไรแน่

ออฟไลน์ Gugii

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 242
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Thirteen ☀ 15April19 ————
«ตอบ #215 เมื่อ16-04-2019 16:43:52 »

น้องช้ำหมดแล้วว  :hao7:

ออฟไลน์ alternative

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2870
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +248/-3
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Thirteen ☀ 15April19 ————
«ตอบ #216 เมื่อ16-04-2019 21:35:38 »

อิพี่ค้ากำไรเกินควรไปป่าวววววววว

ออฟไลน์ i.am.wee

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 273
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Thirteen ☀ 15April19 ————
«ตอบ #217 เมื่อ16-04-2019 23:36:05 »

มาแล้วๆ..คลื่นความหึง...นี่แค่เตือนนะคะ

ออฟไลน์ labelle

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2953
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +72/-0
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Thirteen ☀ 15April19 ————
«ตอบ #218 เมื่อ18-04-2019 05:34:13 »

น่ารักมาก คุณคนรักเค้าหวงตลอดเวลาจ้า
แต่คุณคนเก่ง ก็ไม่แพ้กันนะ ถึงขั้นต้องหามุมสงบ

แหมมม คนอื่นก็หวังว่าทัพพ์จะทำเข้มติวให้ มานิ่งขนาดนั้น
ที่ไหนได้ ทำหวาน พาฟินซะงั้น ออสการ์ต้องเทคเดียวผ่านละล่ะ

ตลกออกัส ฟึดฟัดมากจ้า แต่ทำอะไรไม่ได้ 5555


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03-05-2019 05:57:14 โดย labelle »

ออฟไลน์ ลูกกุญแจ

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 317
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-2
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Thirteen ☀ 15April19 ————
«ตอบ #219 เมื่อ18-04-2019 23:17:45 »

น้องงงงง555
ต่างคนต่างหึง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Thirteen ☀ 15April19 ————
« ตอบ #219 เมื่อ: 18-04-2019 23:17:45 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ HanATarO

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-2
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Thirteen ☀ 15April19 ————
«ตอบ #220 เมื่อ19-04-2019 09:21:39 »

แบบนี้กว่าจะจบเรื่องคุณทัพคงต้องสอนน้องให้มือฝีมือการแสดงที่ดีกว่าเดิมแล้วล่ะ ไม่งั้นลมหึงมาไม่เลิกแน่เลย

ออสการ์พยายามเข้านะ

ออฟไลน์ afterday

  • อตด.
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 529
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1798/-9
    • afterday's twitter
. . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fourteen ☀ 22April19 ————
«ตอบ #221 เมื่อ22-04-2019 20:34:30 »







Chapter ☂ Fourteen



วันนั้นเป็นคุณ
วันนี้ก็ยังเป็นคุณ







ออสการ์เพิ่งรู้ว่าตัวเองขี้หึง

เมื่อก่อนตอนคบกับวุฒิเขาไม่เคยรู้สึกหึงหวงจนไม่เป็นตัวของตัวเองเลยสักครั้ง
จะมีน้อยใจบ้างก็ไม่ได้หนักหนาอะไร จะบอกว่าเชื่อใจก็ไม่ขนาดนั้น
เพราะอีกฝ่ายก็มีนิสัยบางอย่างเหมือนคนเจ้าชู้ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ได้รู้สึกทุกข์ร้อนอะไร
ใจเย็นอยู่ได้หลายปี มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่โดนนอกใจจนโลกทั้งใบพังไปเลยนั่นแหละ

แต่กับทัพพ์มันไม่ใช่ เขาทำใจให้สงบยาก ไม่ใช่เพราะกลัวว่าจะถูกนอกใจซ้ำสอง
เรื่องความรู้สึกของทัพพ์เขาวางใจในระดับนึงเลย แต่ที่เป็นปัญหาคือออสการ์หวงมากเกินไปต่างหาก
ขนาดรู้ทั้งรู้ว่าอีกฝ่ายทำงานแต่เขาก็ยังจี๊ดๆ ที่หน้าอกทุกครั้งที่เห็นเจ้าตัวใกล้ชิดกับผู้หญิง

ตัวอย่างก็คือตรงนั้นไง พระนางคนสำคัญของเรื่องที่นั่งตักกันอยู่บนเก้าอี้ชายหาดริมทะเล
ฉากโรแมนติกที่คนดูทั้งประเทศต้องหวีดร้อง ก็ใช่ที่มันเป็นการแสดงแต่มันน่ารู้สึกไหมล่ะ

ดูแต่ละอย่างที่อีกฝ่ายทำสิ

ไม่ว่าจะเป็นสายตาที่มองด้วยความรัก รอยยิ้มเอ็นดู สัมผัสอ่อนโยน หรือแม้แต่คำพูดแสนหวาน
ออสการ์ก็หวงมันทั้งหมด ไม่อยากให้ใครได้ไป อยากให้เป็นของเขาทุกอย่าง

เป็นของเขาแค่คนเดียวเลย

เพราะแบบนั้นช่วงที่ถ่ายทำอยู่ต่างจังหวัดเลยเหมือนนรกบนดิน
ใช้ความอดทนไปเยอะจนคิดว่าอีกนิดต้องบรรลุแล้วแน่ๆ
เพราะหน้ากากเขาแข็งแรงมากขนาดยืนยิ้มได้ขณะมองคนรักหวานแหววกับคนอื่น
แล้วเจ้าตัวก็แสดงเก่งจัด จนอินกันหมด ถ้าบอกว่ากิ๊กกันนอกจอจริงก็คงเชื่อแบบไม่มีคำถามเลย

ยังไม่รวมพวกคำอวยที่ว่า ‘เหมาะสมกันมาก’ ‘อย่างกับกิ่งทองใบหยก’ ‘สวยหล่อเข้ากันไปหมด’ ‘เชียร์ให้เป็นคู่จริงไปเลย’ พวกนั้นอีก


ทัพพ์วางจานข้าวของตัวเองและของอีกคนลงบนโต๊ะ ก่อนจะนั่งลงข้างกัน
ตอนนี้เป็นเวลาพักกินข้าวเที่ยง นักแสดงและทีมงานเลยมารวมตัวกันอยู่ในอาคารเปิดใกล้ชายหาด
และเป็นปกติที่พระเอกนางเอกก็ต้องตัวติดกันแทบจะตลอดเวลาที่อยู่ในกองแบบนี้

“พี่ทัพพ์กินเยอะจังค่ะ”

“เป็นผู้ชายนี่คะ จะให้กินน้อยเหมือนน้องไอซ์ได้ยังไง” เขาหันไปตอบรับเมื่อหญิงสาวข้างกายเอ่ยปากชวนคุย “ผอมจะแย่แล้วนะคะเนี่ย”

นางเอกสาวยิ้ม “ไอซ์ยังไม่ชินสักทีที่พี่ทัพพ์พูดคะขาใส่แบบนี้” เธอหัวเราะ “ไม่ต้องหว่านเสน่ห์ใส่ไอซ์นะคะ ภูมิต้านทานต่ำเดี๋ยวหลงรักเข้าจะแย่”

“รักกันแค่ในจอก็พอเนอะ”

“แค่ในจอก็พอค่ะ นอกจอไอซ์สู้กับแฟนคลับพี่ทัพพ์ไม่ไหวหรอก” เธอพูดทีเล่นทีจริง ยอมรับว่าคนตรงหน้าน่ะเสน่ห์เหลือร้าย แต่ตอนนี้ขอโฟกัสแค่เรื่องงานก่อนเถอะ วงการนี้มันน่ากลัว พลาดไปทีคงเหมือนตกนรกทั้งเป็น

“แฟนคลับลุ้นให้เปลี่ยนจากคู่จิ้นเป็นคู่จริงกันจะตาย”

“ตอนลุ้นๆ ก็สนุกอยู่หรอกค่ะ เป็นเรื่องจริงขึ้นมาจะไม่สนุกอย่างที่คิดน่ะสิ”

“แต่ไอซ์ก็ชอบใช่ไหมล่ะคะ”

“อะไรที่ดีต่องานก็ชอบทั้งนั้นแหละค่ะ” เธอว่า “พี่ทัพพ์ก็ตั้งใจไม่แพ้ไอซ์นั่นแหละ ไอซ์รู้”

ทัพพ์หัวเราะ รู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่แล้วที่มาแสดงคู่กับคนตรงหน้า เป็นผู้หญิงที่ตั้งใจจนทำงานด้วยได้อย่างสบายใจ ไม่ต้องมาคอยระวังว่าจะถูกจับเมื่อไหร่ “ค่ะ พี่จะโปรโมตเต็มที่เลย” ว่าแล้ววันนี้ก็ลงไอจีรูปแอบถ่ายเธอเรียกกระแสสักหน่อยดีกว่า

“จะลงรูปไอซ์อีกสินะคะ”

“ว้า น้องไอซ์รู้ทันก็แย่สิ”

“ก็เห็นอยู่นี่คะ” เธอหัวเราะ “เดี๋ยววันนี้ลงรูปพี่ทัพพ์บ้างดีกว่า”

“ชิงลงก่อนได้เปรียบนา”

“เลือกรูปสวยๆ หน่อยแล้วกันค่ะ”

“สวยทุกรูปแหละค่ะ”

“เนี่ย เป็นคนเจ้าชู้จริงๆ สินะคะพี่ทัพพ์”

“เจ้าชู้หรือเปล่าไม่รู้” ทัพพ์ยักไหล่ “แต่ถ้าพี่รักใครแล้วรักจริงค่ะ” พูดทิ้งท้ายไว้แบบนั้นแล้วเหลือบมองไปด้านขวา ก่อนจะแอบอมยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าของคนที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะฝั่งนั้น

ถึงจะไม่ค่อยได้คุยกัน แต่ออสการ์อยู่ในสายตาเขาแทบตลอดเวลา
และแม้ว่าอีกฝ่ายจะปั้นหน้ายิ้มได้เนียนจนใครก็จับสังเกตไม่ได้
แต่คนที่รู้จักออสการ์แทบทุกซอกทุกมุมแล้วอย่างเขาจะดูไม่ออกได้ยังไงว่าคนตรงนั้นมีความผิดปกติทางอารมณ์มาตั้งแต่เช้า

เพราะไม่ใช่แค่ออสการ์หรอกที่หงุดหงิด เขาเองก็ไม่พอใจอยู่ตลอดเวลานั่นแหละ


ที่เห็นคนรักของตัวเองใกล้ชิดสนิทสนมกับคนอื่น...



.


.


.




“คุณทัพพ์...”

เจ้าของชื่อเงยหน้าขึ้น ยิ้มแล้วครางรับเสียงใส “หืม ว่าไงคนเก่ง”

ออสการ์เม้มปากแน่น เสตาไปข้างๆ เมื่อกำลังนั่งคร่อมตักอีกฝ่ายอยู่บนรถตู้ของบริษัท
ถึงแม้ว่าเชอร์รี่กับแอมผู้จัดการส่วนตัวของทั้งคู่จะลงไปแล้ว
และกระจกที่กั้นระหว่างคนขับกับห้องโดยสารจะมืดและมิดชิดจนมองไม่เห็นอะไรก็ตาม
แต่พอไม่ได้อยู่ในห้องส่วนตัวก็รู้สึกกังวลไม่ได้

“ผมลงไปนั่งดีๆ ก่อน...”

“ไม่เอา คิดถึง กว่าจะถึงห้อง” คนตัวโตพยักหน้าไปนอกหน้าต่าง “รถติดจะแย่แล้ว”

“ก็เห็นหน้ากันทุกวัน”

“ไม่ได้กอดเต็มอิ่ม ไม่นับหรอก” ทัพพ์ยิ้ม ยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มนุ่มด้วยความมันเขี้ยว “ชื่นใจ”

“เลิฟซีนติดกันหลายฉากขนาดนั้น เอียนแล้วมั้งครับ”

“แน่ะ หึง”

“...”

คนโตกว่าหัวเราะเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำหน้ามุ่ย ไม่รู้เหรอว่ามันน่ารักขนาดไหน “จูบใครกอดใครก็ไม่รู้สึกดีเท่าออสหรอก ไม่รู้เหรอ”

“คนเจ้าชู้”

“หืม” ทัพพ์เลิกคิ้ว “ทำไมพูดงั้นเล่า”

“ก็คุณทัพพ์น่ะผู้ชายเจ้าชู้” หว่านเสน่ห์เก่ง

“เจ้าชู้ที่ไหน รักออสอยู่คนเดียวเนี่ย”

ทัพพ์ประคองหน้าคนรัก ขยับเข้าไปใกล้ ประทับจูบลงที่ริมฝีปากในจังหวะที่เจ้าตัวค่อยๆ หลับตาลงจนปิดสนิท สัมผัสช้าๆ นวดคลึงแผ่วเบา

เวลาอยู่ด้วยกันมีความสุขแค่ไหนเขารู้ดี ถ้าซื้อเวลาได้เขาจะยอมเสียเงินหมดตัวเพื่ออยู่กับคนตรงหน้าทั้งวันทั้งคืน
ได้กอดกันให้แน่น จูบกันซ้ำๆ หลายต่อหลายครั้ง สัมผัสและบอกรักกันเท่าที่ใจอยาก
โดยไม่ต้องกังวลหรือแคร์สายตาใคร อยู่ในที่ที่มีแต่เราสองคนตลอดไป

“ออสไม่รู้หรอกว่าผมหวงแค่ไหน” คนตัวโตเอ่ยกระซิบชิดริมฝีปากหลังจากผละจูบออก “หวงออสแทบบ้า อยากลบทุกสัมผัสของคนอื่นบนตัวออสให้เกลี้ยงเลย”

“อือ...” ออสการ์ครางในลำคอเมื่อถูกลูบจากแผ่นหลังไปถึงสะโพก หน้าขาที่นั่งคร่อมอยู่ขยับเสียดสีอย่างจงใจ “ขี้โม้”

“โม้อะไร”

“ไม่เห็นจะสนใจเท่าไหร่เลย”

“มองออสอยู่ตลอดนั่นแหละ”

“ไม่ใช่มัวแต่คุยกับนางเอกคนสวยอยู่เหรอครับ”

ทัพพ์เลิกคิ้ว “มีคนสวยสู้แฟนผมได้ด้วยเหรอ”

“ผมไม่ใช่ผู้หญิง ไม่เคลิ้มกับคำชมแบบนี้หรอก”

“ก็สวยจริงๆ นี่” ทัพพ์ยิ้ม “ออสของผมเป็นผู้ชายที่สวยที่สุดเลย” ไม่ใช่ว่าหน้าสวย ไม่ใช่ว่ารูปร่างอ้อนแอ้นเหมือนหญิงสาว แต่ทุกอย่างที่อีกฝ่ายเป็นทั้งสวยและงดงามที่สุดในสายตาเขา

“…ในไอจียังโพสต์รูปคุณไอซ์แล้วบอกว่าสวยกว่าทะเลอยู่เลย”

“ก็รู้อยู่ว่าผมโพสต์ทำไม”

“…”

“แต่ก็เข้าใจนะ” ทัพพ์ใช้จมูกไล้แก้มคนบนตักไปมา “ตอนออสลงรูปลงวีดีโอกับคู่จิ้นอะไรนั่น ผมก็หึงจนคลั่งมาแล้ว”

ร้ายนักล่ะ “พูดแบบนี้ผมก็งอนต่อไม่ไหวสิ”

“งอนผมทำไม รักออสขนาดนี้มีอะไรให้งอน”

ออสการ์ถอนหายใจ ยกมือบีบปากอีกฝ่าย “เลิกปากหวานไปทั่วได้แล้วครับ”

“หือ”

“บางคนเขาคิดจริงนะ”

ทัพพ์ยิ้ม “กังวลเหรอครับ”

“ก็...ต้องกังวลสิ คนชอบคุณตั้งเยอะ”

“แต่ผมชอบอยู่แค่คนเดียว”

ออสการ์บึนปาก จับแก้มสองข้างของอีกฝ่ายยืดออกอย่างหมั่นไส้ หล่อนักล่ะ มีเสน่ห์นักล่ะ “ขี้เหร่กว่านี้ก็ได้นะครับ”

“ไม่ได้หรอก แฟนน่ารักขนาดนี้” ทัพพ์พูดเสียงเบา จ้องปากฉ่ำน้ำของอีกฝ่าย ไม่อยากเสียเวลาไปกับการพูดคุยอีกต่อไปแล้ว คิดแบบนั้นก็ขยับเข้าไปประกบริมฝีปากลงที่อวัยวะเดียวกัน ดูดกลืนเบาๆ ฟังเสียงครางในลำคอของอีกฝ่ายแล้วเลื่อนมือที่วางอยู่เหนือสะโพกลงต่ำ บีบนวดก้อนเนื้อนิ่มไปมาในขณะที่ยังไม่ปล่อยให้อีกคนได้หายใจสะดวก

“มะ...มือซนแล้วนะครับ” ออสการ์เอ่ยเสียงพร่า ขณะที่อีกคนลากริมฝีปากมาจูบที่คอ ส่วนมือปลาหมึกก็ยังยุกยิกอยู่ตามสะโพกตามก้นเขา

“คนที่เก็บมือให้เรียบร้อยไหวตอนที่อยู่กับออสสองคนนี่ต้องเก่งขนาดไหน”

“มีคุณคนเดียวนั่นแหละที่มือไว”

ทัพพ์ยกยิ้ม เงยหน้าขึ้นสบตากับคนบนตัก “ก็คนอื่นได้มีโอกาสเห็นสีหน้าแบบนี้ของออสหรือเปล่าล่ะ” พูดแล้วก็แตะมือลงที่แก้ม สอดนิ้วโป้งเข้าไปในปาก กลั้นหายใจตอนที่ลิ้นเล็กแตะเลีย “ยั่วอีกแล้ว”

“คุณนั่นแหละ...ที่ยั่วผม”

คนโตกว่าหัวเราะ “ขอบคุณที่ชมครับคุณคนเก่ง”

“อือ…อย่า” เสียงครางปนสะอื้นดังก้องห้องโดยสาร รถยังคงเคลื่อนที่ช้าๆ เพราะการจราจรติดขัด ม่านที่กระจกถูกรูดปิดสนิทจนไม่มีอะไรสามารถรบกวนได้ ทั้งสองกอดกันแน่น หนึ่งคนเอนหลังพิงเบาะ ส่วนอีกคนนั่งทับหน้าขาแข็งแรง ซบหน้าลงกับบ่า ปล่อยให้มืออุ่นลูบไล้ไปทั่วหน้าอก ส่วนอีกมือปลดกระดุมและรูดซิบกางเกงจนสุด ควักเอาส่วนอ่อนไหวออกมารูดรั้งและปรนเปรอ

ออสการ์ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าส่วนที่กั้นระหว่างคนขับกับพวกเขาเก็บเสียงได้ไม่ดีพอจะเป็นยังไง
พยายามแล้วที่จะกัดริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงคราง แต่พอถูกกระตุ้นหนักๆ เขาก็หลุดร้องอย่างลืมตัว
ยิ่งตอนอีกฝ่ายละมือข้างนึงจากหน้าอกมาดึงกางเกงเขาให้ร่นลง
แล้วสอดมือเข้าไปในอันเดอร์แวร์เพื่อลากนิ้วผ่านร่องระหว่างก้อนเนื้อยิ่งเก็บเสียงไม่ไหว
ได้แต่เงยหน้าขึ้นแล้วส่ายไปมาอย่างขอร้อง

“คุณทัพพ์”

“หืม” คนกระทำยังคงยิ้มไม่รู้เรื่อง “ครับคนเก่ง”

ออสการ์สะดุ้งเมื่ออะไรบางอย่างที่นั่งทับอยู่ตื่นตัว “นะ...นี่บนรถ”

“แล้ว?”

“พอแค่...อือ...แค่นี้” คำพูดกระตุกไปนิดตอนที่คนตรงหน้าขยับมือ

“พอจะดีเหรอ ออสก็ค้างสิ”

ออสการ์เม้มปากแน่น มองอีกคนด้วยนัยน์ตาที่คลอไปด้วยน้ำ “คุณทัพพ์อย่าแกล้ง” เขามุ่ยหน้าขัดใจ พอจะเสร็จก็แกล้งหยุดมือ พอเขาจะทำเองก็ปัดออก พอหงุดหงิดจนอยากหยุดทำก็กลับมากระตุ้นหนักๆ อีก วนไปวนมาแบบนี้จนเหนื่อยไปหมดแล้ว

“ก็ออสน่ารักทำไม”

“อยากออกแล้ว ปวดท้อง”

“ก็ออกสิ”

“ก็อย่าแกล้งผม...อือ”

ทัพพ์แอบยิ้มเมื่อคนตัวเล็กหยุดพูดตอนเขาคลึงที่ส่วนปลาย “ไหนคนเก่งอยากได้อะไรครับ”

“คุณทัพพ์...”

“พูดเร็ว” ทัพพ์ขยับมือช้าๆ มองสีหน้าที่เหมือนกำลังจะทนไม่ไหวของออสการ์ เจ้าตัวกัดริมฝีปากแน่น จับข้อมือเขาราวกับจะขอร้องให้ทำเร็วกว่านี้ “ออสอยากได้อะไรอ้อนผมสิ”

“ฮื่อ”

“แค่อ้อนนิดเดียวผมก็ตามใจทุกอย่างแล้ว”

“อะ...อือ” คนตัวเล็กเชิดหน้าขึ้น อ้าปากเล็กน้อยเพื่อหายใจ หลับตาแน่นจนน้ำตาที่เอ่อจะล้นอยู่ไหลผ่านข้างแก้ม จะทนไม่ไหวอยู่แล้ว “อือ...ให้ออส...ให้ออสเสร็จนะครับ”

“…”

“ทำให้ออสนะ” คนที่จะแย่แล้วเอ่ยเสียงพร่า “ขยับเร็วๆ นะครับ”

ทัพพ์กลืนน้ำลาย ตอนแรกว่าจะแกล้งนิดหน่อย ไม่คิดว่าจะโดนฮุคกลับหนักขนาดนี้
กลายเป็นคนที่ไม่ไหวจะกลายเป็นเขาเองเนี่ยแหละ ถอนหายใจยาว แล้วจูบแก้มและขมับอีกฝ่าย ก่อนจะกระซิบข้างหู 

“แล้วอย่าขอให้พี่เบานะครับ”

 





กระจกติดฟิล์มดำสนิทที่กั้นระหว่างคนขับกับห้องโดยสารถูกปลดล็อกและเลื่อนเปิดออกเมื่อรถมาจอดสนิทอยู่ที่ประตูด้านหลังของคอนโด

ทัพพ์ยื่นหน้าไปเอ่ยปาก “เดี๋ยวจอดรถแล้วผมฝากขนกระเป๋าไปไว้ที่ลิฟต์หน่อยนะครับ”

“ทั้งหมดเลยหรือเปล่าครับ หรือเฉพาะของคุณทัพพ์” ฝ่ายนั้นถามกลับ

“ทั้งหมดเลยครับ ออสการ์เพลียจนหลับไปแล้ว เดี๋ยวให้ขึ้นไปพักก่อน”

“ให้ผมขับไปส่งคุณออสการ์ที่คอนโดก็ได้นะครับ”

“ไม่เป็นไรครับ พี่จะได้กลับไปพักด้วย ตอนนี้รถติดมาก รอรถซากว่านี้ผมค่อยขับไปส่งน้องก็ได้” ทัพพ์ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม “แค่ขามาคอนโดผมก็เหนื่อยกันแย่แล้ว”

“อย่างนั้นก็ได้ครับ เดี๋ยวผมขนกระเป๋าไปให้ที่ลิฟต์”

“ฝากด้วยนะครับ เดี๋ยวผมแบกน้องขึ้นไปก่อน” พูดพลางเหลือบตามองคนที่นอนหนุนตักตัวเองอยู่ “หลับปุ๋ยเลย”

“สงสัยจะเดินทางเหนื่อยนะครับ”

“นั่นสิครับ” ทัพพ์ยิ้มมุมปาก


ไม่รู้ว่าเหนื่อยมาจากไหนเนอะ...

















วันนี้ภาควิชาของออสการ์มีเรียนชดเชยต่อยาวสองวิชา เป็นคลาสเรียนรวมที่ฟังบรรยาย
นั่งฟังได้เกินครึ่งชั่วโมงนักศึกษาก็เริ่มตาปรือคอพับกันไปทีละแถว เมฆฟุบหลับไปตั้งแต่ช่วงสิบนาทีแรกแล้ว
เหลือเขาที่นั่งอ่านบรีฟโฆษณาที่ต้องไปถ่ายช่วงกลางอาทิตย์หน้า กับอิมที่เล่นกดไถทวิตเตอร์เล่นอยู่

หญิงสาวขมวดคิ้วแล้วเอ่ยปากขึ้น “ออส”

“หือ”

“คุณทัพพ์กับไอซ์เนี่ยสนิทกันมากเหรอ”

“ก็คุยกันได้นะ ทำไมอะ”

“เห็นรูปในทวิตเต็มเลย เขาอัพไอจีรูปฝ่ายตรงข้ามโคตรบ่อย” อิมถอนหายใจ “ไม่หึงเหรอ”

“ก็หึงนะ”

พอได้ยินคำตอบผิดคาดก็หันไปมองหน้า ตอนแรกนึกว่าจะบอกไม่หรอกมันเป็นงานเสียอีก “ถามจริง”

ออสการ์หัวเราะ “ทำไมอะ”

“ไม่คิดว่าออสจะตอบว่าหึง”

“เห็นเขาจู๋จี๋กันทั้งต่อหน้า ทั้งโซเชียลแบบนั้นก็มีบ้างสิ”

“เนี่ยยย คุณทัพพ์อะน่าตี ดูแคปชั่นไอจีน่าหมั่นไส้”

“เราหึงก็จริง แต่ก็เข้าใจ” ชายหนุ่มยิ้ม “ทุกคนก็อยากให้หนังประสบความสำเร็จ อะไรที่ทำแล้วเป็นการช่วยโปรโมตก็ดีทั้งนั้นแหละ”

“ช่างเถอะเดี๋ยวก็ผ่านไปเหมือนคนก่อน คุณทัพพ์มีนางเอกเยอะจะตาย”’ อิมยิ้มกริ่ม “แต่ชีวิตจริงเป็นนายเอกอะเนอะ”

ออสการ์หรี่ตามองอิมเมื่อโดนเจ้าตัวแซว

“พูดถึงก็อยากให้เข้าโรงแล้วอะ ตื่นเต้น”

“อีกสามเดือน” ออสการ์ยิ้มกว้าง “เราก็โคตรตื่นเต้นเลย จะเห็นตัวเองบนจอหนังครั้งแรก ไม่รู้จะออกมาดีหรือเปล่า”

“ดีอยู่แล้ว เดี๋ยวเราลากเมฆไปดูหลายๆ รอบเลย”

“ดีใจนะ แต่อีกใจนึงก็ไม่อยากให้ดูเลยอะ” คนขี้เขินหัวเราะกลบเกลื่อน “มีฉากน่าอายเยอะ”

“คุณทัพพ์กระอักเลือดเลยปะตอนถ่าย”

“…กระอักอะไรเล่า”

“ก็เห็นออสโดนคนอื่นจูบมันก็ต้องมีกระตุกกันบ้างแหละน่า ฮือ แค่คิดก็เขินแล้ว” อิมยกมือสองข้างจับแก้มตัวเอง “แล้วถ้าเป็นในฟิคก็คือต้องมีลากไปจูบทับสักทีสองที”

“...”

‘จำตอนที่ผมจูบปากนุ่มๆ ของออส’

‘จำตอนที่ผมดูดและกัดมันจนบวมแดง’

‘จำตอนที่ผมสอดลิ้นเข้าไปด้านใน’

‘จำตอนที่ลิ้นเราสัมผัสและบดเบียดกัน’


ออสการ์กลืนน้ำลาย เผลอคิดถึงตอนที่จูบกันในห้องแต่งตัวตอนนั้นเสียได้

“ออส!”

“วะ...ว่าไง”

“เป็นอะไร อยู่ๆ เหม่อ” อิมจ้องหน้าอีกฝ่าย

“เปล่า ไม่ได้เหม่อ” ยิ่งปฏิเสธอย่างรวดเร็วแบบนั้นก็ยิ่งน่าสงสัย แล้วยังท่าทางเลิ่กลั่กนั่นด้วย

“มีพิรุธๆๆ”

ออสการ์ส่ายหน้า “พิรุธที่ไหน เรียนแล้ว” ก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่อง แล้วทำเป็นมองสไลด์และตั้งใจฟังอาจารย์


ใครจะไปกล้าบอกว่าเกิดอะไรขึ้นกันเล่า...หน้าระเบิดพอดี








“เราไปก่อนนะเมฆ อิม” ออสการ์เอ่ยปากหลังจากเก็บของใส่เป้เรียบร้อยแล้ว ไม่คิดว่าจะเลิกดึกแบบนี้ ดูเวลาอีกทีก็พบว่าเกือบทุ่มครึ่งแล้ว

“หืม ทำไมดูรีบจัง” อิมที่ยังเล่นโทรศัพท์อยู่เงยหน้าถาม “ไปไหนเนี่ย”

“วันนี้มีนัดอะ”

“TGIF สินะ” หญิงสาวยิ้มกริ่ม “วันศุกร์แบบนี้ไปเที่ยวไหน ไม่ชวนกันเลยน้า”

“ไม่ได้เที่ยวๆ พอดีนัดกับรุ่นพี่ที่รู้จักกัน” ออสการ์ตอบกลับ

“แล้ววันนี้ไม่ตรวจงานเหรอออส ปกติเห็นแวะตรวจก่อนทุกศุกร์” เมฆถาม “ทำทันหรือเปล่า อาทิตย์นี้เห็นอดนอนทุกวัน”

“ทันๆ พอดีว่าอาทิตย์ที่ผ่านมาเราตรวจไปเยอะแล้ว เลยกะจะทำให้คืบหน้ากว่านี้แล้วค่อยคุยทีเดียว”คนถูกถามว่าเสียงใส พอคอนเซปต์ผ่านอะไรก็ดีไปหมด “อิมกับเมฆก็สบายแล้วสิ แบบแรกผ่านแล้วใช่ไหม”

“นิดนึง” อิมหัวเราะ “โดนโละไปหลายรอบอยู่”

เมฆยิ้ม “มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ ออส อย่าเงียบ”

“ได้เลย” ออสการ์ยิ้มตอบ “งั้นเดี๋ยวเราไปก่อน ไว้คุยกันในไลน์”

“กลับดีๆ จ้า”

คนตัวเล็กพยักหน้า โบกมือให้เพื่อนสนิททั้งสอง ก่อนจะรีบเดินออกจากห้อง
คุณทัพพ์ส่งข้อความมาว่าจอดรออยู่ที่เดิมตั้งแต่ยี่สิบนาทีก่อน
ป่านนี้หิวแย่แล้วมั้ง เพราะเขาเองก็ท้องร้องไม่หยุดเลย

“ไม่ไปจอดหลังอาคารเหมือนเดิมเหรอครับ” ออสการ์ถามเมื่อเห็นอีกฝ่ายมาจอดเทียบฟุตบาธเยื้องกับทางเข้าหน้าร้าน “เดี๋ยวคนเห็น”

“ไม่เป็นไรหรอก ร้านปิดแล้วไม่มีคนเลย” กว่าจะฝ่าการจราจรของคืนวันศุกร์มาได้ก็เลยเวลาร้านปิดมาพักใหญ่ ป่านนี้เจ้าร้านกับแฟนคงนั่งรอจนอาหารเย็นแล้วมั้ง

“ขอโทษนะครับ เพราะผมแท้ๆ เลยมาช้าเลย”

“ก็ออสต้องเรียนนี่น่า” ทัพพ์ลูบผมอีกฝ่ายเบาๆ ก่อนจะพยักหน้า “ปะ ลงรถกัน”

ทั้งคู่พากันเดินเข้าร้าน ภาณินทร์ที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์หันมามองก่อนจะยิ้มกว้าง และยกมือรับไหว้คนมาใหม่ “กำลังคิดเลยว่าทำไมยังไม่ถึงกัน”

“รถติดมากเลยครับ” ทัพพ์ว่า “กลิ่นอาหารหอมจนผมปวดท้องแล้วเนี่ย”

“หิวกันมาเลยสินะครับ สามทุ่มแล้วเนี่ย”

ออสการ์พยักหน้ารับ “คุณภาณกับคุณพาลัลกินอะไรหรือยังครับ” มาช้าขนาดนี้ก็รู้สึกผิดแย่แล้ว ถ้าทำให้ทั้งสองคนต้องทนหิวก็ยิ่งแย่ใหญ่

“รองท้องกันไปตั้งแต่เย็นแล้วครับ” ภาณินทร์เอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม บรรยากาศรอบตัวผ่อนคลายเสียจนสบายใจ “นั่งที่โต๊ะกันก่อนครับ เดี๋ยวผมตักอาหารใส่จานเลย”

“เดี๋ยวผมช่วยนะครับ” ออสการ์เอ่ยปาก พอได้รับอนุญาตก็เดินอ้อมเคาน์เตอร์ไปยืนข้างๆ

ทัพพ์เลยเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้บาร์รอ “แล้วพี่ลัลไปไหนอะครับ”

“เข้าไปหยิบไวน์ครับ นานขนาดนี้สงสัยเลือกไม่ได้”

“อือหือ วันนี้เปิดไวน์ด้วยเหรอครับ”

ภาณินทร์หัวเราะ “นานๆ ได้เจอคุณทัพพ์กับน้องออสที พาลัลเขาเลยคึกน่ะครับ” พูดพลางหันไปสบตากับคนตัวโต “ถ้าไม่รังเกียจ คืนนี้ค้างที่นี่ก็ได้นะครับ แต่อาจจะลำบากหน่อยเพราะไม่มีห้องแขก”

“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมขับกลับให้” ออสการ์เป็นฝ่ายตอบ เขาไม่อยากรบกวนขนาดนั้น “ผมไม่ดื่ม”

“เอาที่สะดวกกันนะครับ ถ้าเหนื่อยก็ค้างที่นี่ได้” ภาณินทร์ว่า ส่งที่คีบให้คนข้างตัวใช้จัดสลัดในจาน

ระหว่างนั้นพาลัลก็เดินออกมาจากหลังร้านพร้อมขวดไวน์
เจ้าตัวรับไหว้รุ่นน้องทั้งสองคน แล้วส่งยิ้มให้คนรัก ก่อนจะพยักหน้าเรียกทัพพ์ให้มานั่งรอที่โต๊ะอาหารด้วยกัน

“ได้ข่าวว่าปิดกองแล้วเหรอ” พาลัลเอ่ยปากชวนคุยเมื่อทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้ตรงข้ามกัน “อีกสามเดือนหนังเข้าใช่ไหม”

“ครับ อย่าลืมไปดูรอบสื่อนะพี่”

“ไปอยู่แล้ว หนังเรื่องแรกของออสการ์ทั้งที”

“ผมก็แสดงนะครับ เผื่อลืม”

พาลัลหัวเราะ ยอมรับว่าตั้งแต่ได้เจอออสการ์ก็เอ็นดูมาตลอด ทั้งบุคลิกและรอยยิ้มดูน่ารักจนคนชอบได้ไม่ยาก ยิ่งแฟนเขาเนี่ยพูดถึงบ่อยจนแอบหึงเลย “ชื่อออสการ์เหรอต้องจำ”

“นี่พี่เอาคืนที่ผมชอบเต๊าะคุณภาณหรือเปล่า”

“ยอมรับแล้วเหรอว่าเต๊าะแฟนพี่ ไอ้เด็กเมื่อวานซืน” พาลัลหัวเราะ “พี่ไม่เอาคืนหรอก เดี๋ยวภาณหึงแล้วไม่ขำ”

“ผมชอบจะตายเวลาโดนแฟนหึง”

คนโตกว่ายิ้ม “เวลาไม่หึงพี่ก็ชอบ”

ทัพพ์เบะปาก เขาเริ่มเข้าใจความรู้สึกของพวกเพื่อนในวงเวลาเขาอวดแฟนให้ฟังแล้ว “แต่เอาจริงตั้งแต่มีออส ผมก็เริ่มเข้าใจที่พี่ออกจากวงการแล้ว”

“ทำไม” พาลัลเลิกคิ้ว “อยากเปิดตัว?”

“เปล่าครับ” ทัพพ์หัวเราะ “แค่แสดงเลิฟซีนไม่อินเท่าเดิม”

“ถามจริง จะรอดูหนังเลย”

“โหยพี่ หมายถึงความรู้สึกจริงๆ สิ การแสดงก็ยังดีเหมือนเดิม”

คนเป็นรุ่นพี่ส่ายหน้า ไอ้โรคหลงตัวเองแบบนี้นี่เหมือนถอดแบบเขามาเลย ยิ่งคุยกับคนตรงหน้าก็ยิ่งเหมือนเห็นตัวเองในอดีตจริงๆ “แล้วยังไง”

“ก็เผลอคิดไปหลายครั้ง ว่าถ้าตอนนี้ผมกับออสไม่ได้เป็นดารา ไม่ได้มีชื่อเสียง จะมีความสุขกว่านี้หรือเปล่า”

“ความสุขน่ะมีอยู่แล้ว” พาลัลตอบกลับทันทีโดยไม่ต้องหยุดคิด เรื่องพวกนั้นเขาผ่านมันมาก่อนแล้ว “แต่มันก็คนละแบบกับตอนนี้ ทัพพ์กับออสการ์ยังเด็ก โตได้อีกเยอะในวงการนี้ ยังมีอะไรสนุกและท้าทายรอให้ทำอีกเยอะ การประสบความสำเร็จมันหอมหวานทัพพ์ก็น่าจะพอเดาออก”

“…ครับ”

“พี่ผ่านจุดนั้นมาแล้ว พอถึงเวลาและถึงทางแยกพี่ก็แค่เลือกทางเดินใหม่เท่านั้นเอง” อดีตนักแสดงชายเบอร์หนึ่งของประเทศยิ้มมุมปาก “ส่วนพวกเราน่ะเพิ่งเริ่ม อย่ารีบเปลี่ยนทางเลย เดินไปให้ไกลกว่านี้ก่อน ให้ไม่ต้องเสียดายทีหลัง”

“พี่ยังดีที่ไม่ต้องทนเห็นคุณภาณจูบกับใครไง”

“อันนี้ก็ช่วยไม่ได้นะครับ จะรักเขาก็ต้องรับสิ่งที่เขาเป็นได้” พาลัลยักไหล่ “เผอิญพี่ดันไปตกหลุมรักเจ้าของร้านกาแฟเข้าเท่านั้นเอง”

“บางทีผมก็สงสัย”

“ว่า”

“ว่าผมกับพี่ใครอวดแฟนเก่งกว่ากัน”

“เรื่องนี้สงสัยจะยอมไม่ได้ว่ะ” คนฟังหัวเราะร่วน “แล้วถ้ามันอึดอัดมาก ก็ไปผ่อนคลายบ้าง”

“ครับ?”

“ไปเที่ยวกันเงียบๆ สองคน ใช้เวลาด้วยกัน ไปชาร์จแบต เวลากลับมาทำงานจะได้มีแรงเยอะๆ” คนโตกว่าแนะนำ “อาชีพเรามันก็แบบนี้ เหมือนอยู่ในโลกที่เป็นสาธารณะ มีเวลาก็หนีไปสร้างโลกส่วนตัวกันบ้าง จะได้ไม่พังก่อน”

ทัพพ์ยิ้มรับ เห็นด้วยกับสิ่งที่ได้ยิน พาออสการ์ไปเที่ยวกันสองคน ถอดหน้ากากดารา หนีความวุ่นวายไปพักผ่อนเงียบๆ บ้างก็ดี “กำลังคิดเหมือนกันครับ ช่วงต้นอาทิตย์หน้าว่างติดกันพอดี”

“ดูน้องดีๆ เรียนไปทำงานไปอะเหนื่อยสุดแล้ว” พาลัลถอนหายใจ ”แต่จะมาพูดกับคนที่นอนวันนึงรวมกันไปถึงสี่ห้าชั่วโมงได้ยังไงเนอะ”

“หลังๆ มานี้ก็พยายามปรับแล้วพี่” เขาโทรมลงไปเยอะ ถ้าเทียบกับช่วงเข้าวงการใหม่ๆ ลดน้ำหนักอะไรไม่ต้องกังวลเลย เพราะแค่เวลากินยังไม่ค่อยมี มาห่วงว่ากล้ามจะหายดีกว่า “นอนเยอะขึ้น”

“ดูแลตัวเองมั่ง ป่วยไปก็ไม่คุ้ม ต้องพักงานยาวอยู่ดี สู้ค่อยๆ พักไปดีกว่า” คนมีประสบการณ์เยอะกว่าเอ่ยปาก เข้าใจและรู้ดีไม่แพ้ใครว่าช่วงเวลาที่อยู่บนยอดมันแสนสุขแค่ไหน “แล้วเรื่องไปเที่ยวก็ระวังคนเห็นด้วย ไม่ใช่พออยู่ต่างจังหวัดก็ประมาท”

“ครับผม” ทัพพ์ยิ้มกว้าง “ขอบคุณนะครับพี่ลัล”

พาลัลพยักหน้ารับพลางหันไปมองคนรักของตัวเองและรุ่นน้องตัวแสบกำลังช่วยกันยกจานเดินมา เลยขยับตัวลุกไปช่วย










to be continued...
ช่วงนี้ร้อนมากๆ เลย ฮืออออ ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ <3

#คุณคนคุย






« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-05-2019 20:45:28 โดย afterday »

ออฟไลน์ river

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2099
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +198/-3
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fourteen ☀ 22April19 ————
«ตอบ #222 เมื่อ23-04-2019 00:16:48 »

เดี๋ยวนี้ไปไหนใครก็มีกล้อง จะไปแอบเที่ยวกันให้ไม่มีคนรู้ได้ไงนะ

ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fourteen ☀ 22April19 ————
«ตอบ #223 เมื่อ23-04-2019 00:25:17 »

พากันไปพักผ่อนเร็วๆนะค้าบบบบ
ระวังตัวด้วย

ออฟไลน์ องศาวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fourteen ☀ 22April19 ————
«ตอบ #224 เมื่อ23-04-2019 02:56:32 »

ส่วนตัวจะได้หรอคุณทัพพ์เดี๋ยวนี้มือดีเยอะนาาา.  รอค่าา :katai2-1:

ออฟไลน์ alternative

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2870
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +248/-3
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fourteen ☀ 22April19 ————
«ตอบ #225 เมื่อ23-04-2019 17:01:16 »

เหม็นฟามรักมาก

ออฟไลน์ i.am.wee

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 273
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fourteen ☀ 22April19 ————
«ตอบ #226 เมื่อ23-04-2019 21:05:43 »

งื้อออ...คิดถึงภาณ&พาลัล

ออฟไลน์ Ginny Jinny

  • ความเป็นจริงมันวุ่นวาย ก็ขอให้ใจมันสบายๆในความฝัน
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2275
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-4
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fourteen ☀ 22April19 ————
«ตอบ #227 เมื่อ23-04-2019 21:37:26 »

เป็นกำลังใจให้ทั้งคู่เลย :กอด1:

ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1851
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +112/-5
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fourteen ☀ 22April19 ————
«ตอบ #228 เมื่อ23-04-2019 23:26:26 »

พี่ถึงเนื้อถึงตัวน้องตลอดอ่ะ

ออฟไลน์ labelle

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2953
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +72/-0
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fourteen ☀ 22April19 ————
«ตอบ #229 เมื่อ28-04-2019 06:09:53 »

วั้ยยยย ใจจะพังค่ะ คนอะไรทำน้องได้
กระจกกั้น มันช่วยได้จริงใช่ไหม

พบคนขี้หึง ขี้หวง เพิ่มอีกหนึ่งอัตรา 5555
เอ็นดูออสการ์มากเลย มีอาการ

ออสการ์ พอเป็นพี่แล้ว ก็ยอมพี่มากเหอะ
ระแวงก็ระแวง แต่ก็ตามใจตลอด

คุณทัพพ์เจ้าเล่ห์มาก รู้ทันน้องหมด
แต่ปลื้มที่ดูแลดีมาก และชัดเจนกับน้องมาก

ชอบความรู้สึกที่เปิดเผยของทัพพ์
แถมมีกูรู พี่ภาณกับพาลัล ให้กำลังใจด้วย

คิดถึงพี่ภาณกับพาลัลค่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fourteen ☀ 22April19 ————
« ตอบ #229 เมื่อ: 28-04-2019 06:09:53 »





ออฟไลน์ afterday

  • อตด.
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 529
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1798/-9
    • afterday's twitter
. . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fifteen ☀ 29April19 ————
«ตอบ #230 เมื่อ29-04-2019 21:15:35 »








Chapter ☂ Fifteen



หลังจากที่ได้พบคุณ ผมก็รู้ความจริงมาหนึ่งอย่าง
คนเราไม่จำเป็นต้องตาย ก็สามารถเห็นสวรรค์







‘ทะเลเหรอครับ’ เสียงนุ่มเอ่ยทวนคำพูดอีกฝ่ายกลับไปอย่างงุนงง

‘ครับ ทะเล’

‘ทำไมอยู่ดีๆ อยากไปเที่ยวทะเล’

‘ก็พักทั้งที เลยอยากพาออสไปผ่อนคลาย ผมขอคุณยุแล้ว’

‘แต่ว่า…’

‘รับรองว่าไปเที่ยวกับผมออสรู้สึกดีมากแน่ๆ’

‘…’ ก็รู้หรอก แต่ว่าไปกันสองคนมันจะดีเหรอ

‘ไปด้วยกันนะ ไปใช้เวลาด้วยกันสองคน’

‘…’

‘อย่าปฏิเสธผมเลยคุณคนเก่ง’



แล้วเขาเคยปฏิเสธอีกฝ่ายลงเสียที่ไหน ก็เพราะถ้าทำลง
ตอนนี้คงไม่ได้มานั่งเอนหลังอยู่ที่เก้าอี้ไม้ที่ระเบียงของห้องพักริมชายหาดแบบนี้หรอก

น้ำแตงโมปั่นสีสวยถูกวางลงบนโต๊ะข้างตัวโดยคนที่หายไปหลังจากมีเสียงออดดังขึ้นเมื่อครู่ “รูมเซอร์วิสครับคุณออสการ์” ทัพพ์สวมบทเป็นพนักงานชายผู้สุภาพ ยิ้มอ่อนโยนก่อนจะเอ่ยปากต่อ “รับอะไรอีกไหมครับ”

ออสการ์หัวเราะ เขารู้สึกดีจริงอย่างที่อีกฝ่ายบอกไว้ ที่พักที่นี่เป็นส่วนตัวมากกว่าที่คิด
บวกกับเป็นวันธรรมดาคนเลยแทบไม่มีให้เห็น ราวกับเหมาทั้งโซนเป็นของตัวเอง
อากาศก็ดี แดดก็ไม่แรง ยิ่งหันไปเจออีกฝ่ายส่งยิ้มให้อยู่ใกล้ๆ ยิ่งเหมือนสวรค์บนดิน

ทัพพ์ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ ขยับขาให้มีพื้นที่ว่างตรงกลางแล้วตบตักตัวเอง “มานอนตรงนี้มา”

วินาทีแรกคนตัวเล็กลังเล แต่พอคิดว่าอยู่ที่นี่ไม่จำเป็นต้องแคร์สายตาสักหน่อย
ก็ลุกขึ้นเดินไปนอนหงายเอนหลังพิงอกอีกคนอย่างว่าง่าย

คนโตกว่ายิ้มบาง จูบที่ศีรษะอีกคนเบาๆ “มีความสุขจัง”

“ผมด้วย”

“อยู่ที่นี่ด้วยกันเราลองมาเป็นตัวเองกันนะ” ทัพพ์เอ่ยปาก ส่งยิ้มให้คนที่เอี้ยวหน้ามาสบตา จับมือเล็กมาจูบเบาๆ ทีหลังมือ “เป็นแค่ทัพพ์ เป็นแค่ออสการ์ เป็นแค่คนสองคนที่หลงรักกัน”

“ตัวตนจริงๆ ของคุณทัพพ์ก็ปากหวานเหรอครับเนี่ย”

“ยิ่งอยู่กับออส ยิ่งหวาน”

ออสการ์หัวเราะ “หวานกว่าเดิมอีกผมก็แย่สิ”

“ข้อแรกเลย อยู่ที่นี่เรียกพี่ทัพพ์แทนนะ”

“…ไม่เอา”

“ใครเขาเรียกแฟนว่าคุณกันบ้าง”

“พี่ภาณไง” คนตัวเล็กตอบทันควัน “พ่อแม่เราก็เรียกกันงั้น”

“ไม่รู้แหละ” พอเถียงไม่ได้ก็ตีมึนไม่สนใจ “มาเที่ยวกันทั้งที เรียกพี่ทัพพ์ให้ชื่นใจหน่อยคุณคนเก่ง”

“…”

“แล้วแทนตัวเองว่าออสแบบน่ารักๆ ด้วย”

“อะไรเล่า”

“ให้รางวัลพี่หน่อยสิครับ พี่เหนื่อยมากเลยนะคนเก่ง” คนแสดงเก่งเริ่มโอดโอย “งานก็หนัก นอนก็น้อย มีเวลาก็ไม่เยอะ จะจู๋จี๋กับแฟนทีก็แสนลำบาก นอนกอดอยู่กับตัวแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะหมดแรงเงี้ย”

“ก็คุณลุงไม่ฟิตเอง”

“พี่หมายถึงออสต่างหากที่หมดแรง” พูดแล้วก็จิ้มจมูกเล็กไปที “ถ้าไม่เห็นว่าออสเหนื่อยรับรองยับคาเตียงทุกคืนแน่ๆ ไม่ต้องลุกไปไหนกันเลย”

ได้ยินแบบนั้นแล้วก็หน้าแดงเถือก ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าแบบนี้นี่แหละทำให้น่าแกล้งนัก “ชอบทำให้ผมเขิน”

“ก็เวลาเขินออสน่ารัก”

“ไม่ต้องหยอดแล้วครับ” ออสการ์เม้มปาก หันหน้าไปมองทะเลอีกครั้ง “แค่นี้ก็รักแล้ว”

ทัพพ์กะพริบตาปริบ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ แสบขึ้นเรื่อยๆ เลยนะคุณคนเก่ง “แต่คืนนี้พี่ขอนะคะ”

“มะ…ไม่ต้องมาพูดคะกับออสเลย”

“เนี่ย น่ารัก” ทัพพ์ยิ้ม โน้มตัวไปหอมแก้มนิ่ม “แทนตัวแบบนี้น่ารัก”

“พอแล้ว ให้ออสพักบ้าง” แก้มร้อนไปหมดแล้ว “จะ...จะเข้าไปอาบน้ำแล้ว”

“จะรีบไปไหน ตลาดมีตอนกลางคืนนะ”

“ไม่รู้ ออสเหนียวตัว” ตั้งแต่ตื่นมาก็เรื่อยเปื่อยอยู่บนเตียงจนเกือบเที่ยง พอล้างหน้าแปรงฟันกินข้าวเสร็จก็ไปนั่งตากลมชมวิวอยู่นานสองนาน น้ำยังไม่ได้อาบเลย จะสบายเกินไปแล้ว “ออสจะอาบน้ำ”

“งั้นพี่อาบด้วยดีกว่า”

“ไม่เอาๆๆ แยกอาบเลย”

“ทำไมล่ะคะ”

บอกว่าไม่เอาคะไง! “ออสไม่ใช่ผู้หญิง”

“แต่เป็นแฟนพี่นี่” คนตัวโตยิ้มกว้าง กอดอีกฝ่ายไว้แน่น “พี่เอ็นดูหรอก”

“กับคนอื่นก็เห็นพูด…”

“ถ้าไม่ชอบก็จะไม่พูดอีก เก็บไว้พูดกับออสคนเดียวเลย โอเคไหม”

“…ไม่รู้”

“เสียงแบบนี้แสดงว่าโอเค” สรุปเอาเองแล้วพลิกตัวให้อีกคนนอนหงายบนเก้าอี้นอน พลางขึ้นคร่อมด้านบน “อยากได้อะไรแค่ออสบอก พี่ก็ตามใจทุกอย่างอยู่แล้วค่ะ”

“ทำยังไงถึงจะเลิกดูเป็นคนเจ้าชู้” ออสการ์พูดแล้วเอื้อมมือไปขึ้นไปหา วางแนบข้างแก้มแบบที่อีกคนก็ซบลงมา “เพราะหน้า หรือเพราะคำพูดครับ”

“แล้วออสว่ายังไง”

“สงสัยจะทุกอย่าง”

“ว้า อย่างนั้นก็เลิกไม่ได้แน่เลย”

“เลิกเจ้าชู้น่ะเหรอครับ”

“เลิกกับออส” ชงมาขนาดนี้ก็ต้องตบสิ “เลิกเจ้าชู้ใส่ไม่ได้ เลิกรักไม่ได้ เลิกคบไม่ได้ เลิกอะไรไม่ได้แล้วนะ”

“เพราะอะไรรู้ไหมครับ”

“หืม?” ทัพพ์เลิกคิ้ว “เพราะอะไร”

ออสการ์ยิ้มหวาน เอื้อมมือขึ้นคล้องคอคนด้านบนแล้วรั้งให้ขยับลงมาจนจมูกชิดกัน “เพราะออสหว่านเสน่ห์ไปเยอะแล้วไง”

ทัพพ์หัวเราะ จูบเบาๆ ที่ริมฝีปากคนเก่งของเขา ก่อนกระซิบตอบ

“หลงจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วค่ะ”

















“คุณทัพพ์หยิบหมวกมาหรือยังครับ” ออสการ์ที่กำลังก้มใส่รองเท้าผ้าใบอยู่บริเวณประตูทางเข้าเอี้ยวตัวกลับไปถามเสียงดัง “อย่าลืมหยิบแว่นใสมาด้วยนะครับ”

ไม่นานคนที่แต่งตัวเพิ่งเสร็จก็เดินออกมา จับฮู้ดยกขึ้นคลุมหัวอีกฝ่าย “เรียบร้อยแล้วครับคุณคนเก่ง” ดาราหนุ่มที่ใส่แว่นกระจกใสไม่มีค่าสายตา กับหมวกแก๊ปสีขาวส่งยิ้มให้

“...” ออสการ์มองหน้าอีกคนพลางขมวดคิ้ว “ปลอดภัยไหมครับเนี่ย ยังเด่นอยู่ดีอะ”

“ไม่เป็นไรหรอก ใส่แว่นใส่หมวกแล้ว ออสก็คลุมฮู้ดจนหน้ามืดหมดละเนี่ย”

“ยังเล่นอยู่อีก ผมจริงจังนะ”

“ไม่ต้องทำหน้าดุเลย ผิดกฏต้องโดนหอมนะ” เอ่ยปากเมื่ออีกคนขยับลุกขึ้นยืน ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปกดจมูกลงที่แก้มขาว “นี่แน่ะ”

“ได้ไง”

“คุณกับผมมาจากไหน นี่เราอยู่กรุงเทพแล้วเหรอ”

ออสการ์หัวเราะ “ลืมนิดเดียว”

“ลืมก็ดี พี่จะได้หอมบ่อยๆ” ทัพพ์ยิ้ม “อยู่ข้างนอกก็ต้องตามกฏนะ ลืมปุ๊บหอมปั๊บ”

“ขี้โกง”

“ไม่อยากโดนก็อย่าลืมค่ะ”

“คุณทัพพ์”

คนโตกว่าย่นจมูก หอมแก้มนิ่มนั่นอีกที “นี่แน่ะ”

“คุณทัพพ์”

“นี่แน่ะ”

“คุณทัพพ์”

“นี่แน่ะ”

“คุณทัพพ์ คุณทัพพ์ คุณทัพพ์”

คนโดนยั่วหัวเราะ ก็ชอบเป็นแบบเนี้ย น่ารักใส่ตลอดเลย “ไม่ต้องไปไหนแล้ว ขึ้นเตียงกันดีกว่า”

“เดี๋ยวครับๆ” ออสการ์สะดุ้งตัวหนีเมื่อคนตรงหน้าทำท่าจะรวบเขาขึ้นอุ้ม “ออสล้อเล่น”

“เล่นแบบนี้พี่ชอบเลย”

“ไม่เล่นแล้ว หิวละเนี่ย อยากกะพริบตาสองทีถึงตลาดเลย”

“งั้นสิบห้านาทีกะพริบตาหนึ่งทีนะคะ”

ออสการ์เบะปากใส่ก่อนจะถูกหนีบจมูกด้วยความมันเขี้ยว
คนตัวเล็กจัดหมวกอีกฝ่ายให้บังหน้าดีๆ เช็กความเรียบร้อยก่อนจะพากันเดินออกจากห้อง
เดินทางไปที่ตลาดนัดกลางคืนอย่างที่ตั้งใจไว้

 “อิ่มหรือยังคะเนี่ย” ทัพพ์เอ่ยปากถามหลังจากคนข้างกายจิ้มไส้กรอกทอดชิ้นสุดท้ายเข้าปาก นับไม่ไหวแล้วว่ากินอะไรไปบ้าง

ออสการ์ส่ายหน้า “ยังมีพื้นที่เหลืออีกเยอะเล้ย” คนที่ชอบเที่ยวตลาดคนเดินยิ้มกว้าง “อยากกินไข่นกกระทา”

“งั้นไปกินกันเนอะ”

“ออสอยากกินเครปด้วย เอาไส้ปูอัดกับไข่ ใส่ซอสมะเขือเทสกับมายองเนสเยอะๆ”

“เดี๋ยวพิเศษไข่ด้วยเลย”

“เมื่อกี้เห็นร้านชานมที่ให้ตักไข่มุกเองด้วย มีเป็นสิบแบบเลย” ออสการ์ส่ายหน้าไปมาอย่างตื่นเต้น “ออสน้ำหนักขึ้นแน่”

“กินเยอะๆ เถอะ ทำงานเยอะกินน้อยจนเนื้อหายหมดแล้ว” ทัพพ์จิ้มแก้มอีกฝ่าย “เดี๋ยวพี่ขุนให้อ้วน จะได้กอดเต็มมือ”

“เดี๋ยวพี่แอมบ่นพอดี เข้ากล้องทีหน้าบวมเลย”

“บวมแค่ไหนก็น่ารัก”

“พี่จะอวยออสขนาดนี้ไม่ได้”

“ก็รักนี่คะ”

“งั้นก็ไม่ต้องออกกำลังกายมั่งสิครับ เอาให้แพคหายเลย” ออสการ์ยิ้ม “พุงกลมๆ ออสก็รักนะ”

“ยอกย้อนๆ”

“พูดจริงนี่”

เชื่อแล้วครับ ไม่ต้องทำหน้าน่ารักขนาดนี้ก็ได้ อยู่ข้างนอกนะ เดี๋ยวอดใจไม่ไหวพอดี “ปะ ไปซื้อของกินต่อดีกว่า อะไรก่อนนะ”

“โน่นเล้ย ไข่นกกระทา”

“เกี๊ยวไข่ทอดด้วยเลยไหม”

ออสการ์พยักหน้ารับ ชูสองนิ้ว “ขอสองเลยครับ”

“จัดไปค่ะ”

เมื่อก่อนทัพพ์เคยมั่นใจว่าความสุขของตัวเองก็คือการอาบน้ำให้สบายตัว
ใส่ชุดคลุมอาบน้ำแล้วนั่งเอนหลังบนโซฟานุ่มๆ บนตึกสูง ฟังเพลงโปรด ผ่อนคลายกล้ามเนื้อ
ทิ้งงานทุกอย่างไว้ข้างหลัง โฟกัสกับวิวกลางคืนนอกหน้าต่าง แล้วจิบไวน์รสชาติดีไปเรื่อยๆ อย่างไม่รีบร้อนทั้งคืน

แต่ตอนนี้เขาว่าตัวเองคิดผิด

เพราะความสุขของเขาเปลี่ยนไปตั้งแต่เจอคนคนนี้

เขาชอบเวลาที่ได้เดินข้างๆ ออสการ์ในตลาดนัด ชอบเวลาที่อีกฝ่ายชี้นิ้วไปซ้ายทีขวาที
ยิ้มกว้างอย่างตื่นเต้นเวลาเจอของน่ากิน หันมาชวนเขาแล้วจิ้มมายื่นถึงปากเพื่อให้ชิม
ถามเสียงใสว่าอร่อยหรือเปล่า ก่อนจะหัวเราะเมื่อได้รับคำตอบที่พอใจ

เขาชอบเวลาที่ได้หยิบมือถือของตัวเองขึ้นมาแอบเก็บภาพสีหน้ามีความสุขของออสการ์เอาไว้โดยไม่ให้เจ้าตัวรู้
เขาชอบเวลาที่ได้เอื้อมมือไปเช็ดเศษขนมข้างแก้มคนตัวเล็ก
เขาชอบที่เรามองตากัน เขาชอบที่เราไม่ต้องกังวลถึงสถานะอะไรทั้งนั้น
เขาชอบที่เขาเป็นแค่พี่ทัพพ์ของออส และชอบที่ออสการ์เป็นแค่ออสของเขา

ชอบเวลาที่เราเป็นตัวเอง เป็นแค่คนที่อีกฝ่ายรัก และคนที่รักอีกฝ่ายเท่านั้นเอง



.


.


.




“ฮือ แน่นท้อง”

ทัพพ์หัวเราะเมื่อคนที่เดินนำเข้าไปในห้องบ่นเสียงอ่อย ปิดประตูและล็อกเรียบร้อยก็หันไปเอ่ยปาก “กินขนาดนั้นถ้ายังไม่แน่นอีกพี่คงต้องพาออสไปตรวจแล้วว่ากระเพาะผิดปกติหรือเปล่า”

“ก็มันน่าอร่อยไปหมดเลยนี่ครับ”

“พี่กินเกินครึ่งทุกอย่างเลยด้วยซ้ำ”

ออสการ์ยิ้มกว้าง “ก็เดี๋ยวออสอิ่มเร็ว”

“ไปอาบน้ำไหมครับ เดี๋ยวจะดึก”

“ครับ”

ทัพพ์อมยิ้ม เขาไปกอดคนรักจากด้านหลัง จูบที่ลำคอเบาๆ “อาบด้วยกันไหม”

“ก็...” ออสการ์เลียริมฝีปาก หัวใจเต้นแรง

“แค่อาบเฉยๆ ครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ออสเที่ยวไม่ไหว”

“...ก็ไหวนะครับ”

คนฟังหัวเราะ ทำให้เขาแปลกใจได้เสมอเลย “เก็บแรงไว้พรุ่งนี้ก็ได้ พี่ไม่ออมแรงนะคะ”

“พูดคะบ่อยไปแล้ว”

“ก็อย่าหน้าแดงเวลาพี่พูดสิ แบบนี้พี่คิดนะว่าชอบ”

“...ไม่รู้ ออสไปเตรียมอ่างดีกว่า”

คนตัวโตยิ้มกว้างเมื่ออีกฝ่ายขยับหนีออกจากอ้อมแขน ก่อนจะเดินลิ่วหายเข้าห้องน้ำไป
เขินก็เก่งหนีก็เก่ง แต่ไม่ได้คิดเลยว่าการหนีจากกอดตรงนี้เข้าไปในห้องน้ำแบบนั้นมันยิ่งทำให้ต้องเขินยิ่งกว่าเดิมอีกไม่ใช่เหรอ

เพราะแบบนี้ถึงได้บอกว่าน่ารักนักหนาไง








ทัพพ์อมยิ้มมองคนที่นั่งพิงอกตัวเองและกวักมือไปมาเล่นฟองสบู่สีขาวเนื้อนุ่มในอ่างที่โอบรอบตัวอยู่อย่างอารมณ์ดี

เขากอดออสการ์ไว้ วางแก้มแนบกับขมับคนตัวเล็ก หายใจเข้าออกช้าๆ อย่างผ่อนคลาย
กลิ่นเทียนหอม และเสียงเพลงรักที่ดังคลออยู่ทำให้รู้สึกดีจนอยากอยู่อย่างนี้ไปนานๆ

ไม่ต้องทำอะไรมาก แค่นอนแอบอิงกันแบบนี้ในอ่างอาบน้ำก็มีความสุขพอแล้ว

“ออส”

“หือ”

“จำวันแรกที่เราเจอกันได้ไหม”

ออสการ์เลิกคิ้ว ละสายตาจากฟองในมือเอนหลังเมื่อเงยหน้ามอง “ที่งานช่องน่ะเหรอครับ”

“ครับ”

“จำได้ครับ” ออสการ์ยิ้ม “วันนั้นพี่ใส่สูทสีแดงเบอกันดี เชิ้ตกับไทดำ เซ็ตผมเสียหล่อเลย”

“จำละเอียดขนาดนั้นเลย”

“ก็เด่นที่สุดในงานแล้วมั้งครับ ก้าวเข้ามาแป๊บเดียวโดนนักข่าวล้อมหน้าล้อมหลัง ผมยังจำแสงแฟลซวันนั้นได้อยู่เลย แสบตา”

“ตอนนี้ออสคงแสบกว่าเมื่อก่อนอีกมั้ง” ทัพพ์ว่า จูบขมับอีกฝ่าย “เป็นคนโดนสาดแฟลซใส่เองแล้ว”

“ยังไม่เท่าคุณดาราดังหรอกครับ”

“พี่ก็จำได้นะ วันนั้นออสใส่สูทพอดีตัวสีดำ เชิ้ตขาวติดกระดุมถึงคอ ผมม้าน่ารัก”

“เอาเวลาไหนมามองออสก็ไม่รู้”

“ไม่แน่ใจเหมือนกัน รู้ตัวเองอีกทีก็ละสายตาไม่ได้แล้ว” ทัพพ์หัวเราะ “สงสัยจะโดนตกตั้งแต่เห็นรอยยิ้มหวานๆ เข้า”

“ออสตกใจแทบแย่ที่หลังจากนั้นพี่แอดไลน์มา”

“ไม่เกินความสามารถพี่หรอก”

“เจ้าชู้ไงครับ”

“ก็ถือว่าเป็นข้อดีของการเคยเจ้าชู้สิงั้น”

ออสการ์ใช้ตัวกระแทกอกคนด้านหลังไปที “ยอมรับแล้วเหรอว่าเจ้าชู้”

“ก็มีแต่คนชอบว่า เลยไม่อยากเถียงละ ทั้งที่พี่คบใครก็ทีละคนแท้ๆ ไม่เห็นเจ้าชู้ตรงไหน”

“เปลี่ยนบ่อย”

คนโตกว่าเบะปาก “อันนี้จะเถียงยังไงล่ะเนี่ย”

“ไม่ต้องเถียงน่ะดีแล้วครับ”

“ที่ถามขึ้นมาน่ะ เพราะอยากจะบอกออสเฉยๆ” ทัพพ์กระชับอ้อมแขนกอดคนด้านหน้าแน่นขึ้นจนแนบชิดกันทุกส่วน “ว่าออสทำให้พี่เชื่อในรักแรกพบ”

“…”

“วันนั้นเป็นออส วันนี้ก็ยังเป็นออสนะ”

“...ทำให้เขินอยู่เรื่อย”

ตัวการที่ทำให้ออสการ์แก้มแดงหัวเราะพอใจ “พี่รักออส”

ออสการ์ยกมือกอดแขนที่โอบรอบคอตัวเองอยู่กลับ เอนศีรษะพิงอย่างขี้อ้อน ก่อนจะหลับตาลงเมื่อถูกคนด้านหลังโน้มตัวมาจูบแก้ม “ออสก็รักพี่ทัพพ์เหมือนกัน”


ความสุขหน้าตาเป็นยังไง ออสการ์คิดว่าเขาเพิ่งได้รู้จักจริงๆ ก็วันนี้แหละ










to be continued...
รักนะคะ

#คุณคนคุย






« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 29-04-2019 21:32:33 โดย afterday »

ออฟไลน์ Ginny Jinny

  • ความเป็นจริงมันวุ่นวาย ก็ขอให้ใจมันสบายๆในความฝัน
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2275
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-4
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fifteen ☀ 29April19 ————
«ตอบ #231 เมื่อ29-04-2019 21:44:38 »

รถอ้อยคว่ำหน้าบ้าน  เขาหวานจนอิจฉา  :m3: :m3:

ออฟไลน์ Sky

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1095
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-1
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fifteen ☀ 29April19 ————
«ตอบ #232 เมื่อ29-04-2019 21:54:06 »

หวานๆน้ำตาลมิตรผลมากกกกกกกก โอ้ยยย เหม็นความรักกกกกกก

ออฟไลน์ TheSpaceOfM

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 70
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fifteen ☀ 29April19 ————
«ตอบ #233 เมื่อ29-04-2019 22:27:45 »

ความรักฟุ้งกระจายไปหมดเลยค่ะ เป็นซีนที่น่ารักและอบอุ่นหัวใจ (รอซีนหวือหวาหัวใจอยู่นะคะ)  และต่างคนก็ต่างหลงรักกันอย่างมาก เชื่อว่าไม่ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้นทั้งคู่จะเชื่อใจกันและจับมือกันก้าวผ่านไปด้วยกัน รอติดตามตอนต่อไปค่ะ ขอบคุณสำหรับผลงานคุณภาพนะคะ

ออฟไลน์ Khanomni

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 70
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fifteen ☀ 29April19 ————
«ตอบ #234 เมื่อ29-04-2019 23:40:00 »

คุณเค้าาา น่ารักกันจริงๆเลยยยยย :katai5:

ออฟไลน์ river

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2099
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +198/-3
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fifteen ☀ 29April19 ————
«ตอบ #235 เมื่อ30-04-2019 00:29:10 »

หวานกระจายไปหมด

ออฟไลน์ องศาวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fifteen ☀ 29April19 ————
«ตอบ #236 เมื่อ30-04-2019 02:41:20 »

อ้ากกกกกกก หวานเจี๊ยบ ชอบมากกกกกกกก :mew1:

ออฟไลน์ i.am.wee

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 273
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fifteen ☀ 29April19 ————
«ตอบ #237 เมื่อ30-04-2019 12:59:02 »

หวานกันขนาดนี้ น่ากลัวจะมีมาม่าชามใหญ่ตามมา

ออฟไลน์ กุหลาบเดียวดาย

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 837
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-2
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fifteen ☀ 29April19 ————
«ตอบ #238 เมื่อ30-04-2019 14:18:00 »

สำลักความหวาน น่ารักมาก ฉากในอ่างนึกถึง สิงนัทจากเฟรนด์โซนเลย

ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4003
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-2
Re: . . . , Come rain or shine ☁ Chapter Fifteen ☀ 29April19 ————
«ตอบ #239 เมื่อ30-04-2019 14:36:42 »

หวานกันจังเลย อิจฉาาาาาาาาาาาา

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด