[เรื่องยาว] █ █ █ เพลิงกัลป์ █ █ █ #ต้นไม้ฟากฟ้า
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องยาว] █ █ █ เพลิงกัลป์ █ █ █ #ต้นไม้ฟากฟ้า  (อ่าน 272 ครั้ง)

ออฟไลน์ แสร้งว่า

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 2
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
***************************************************************************************
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*****************************************************************************************


“ผมยังจำวันแรกที่เราพบกันได้ดี”
   วันที่มีแต่กลิ่นไหม้ของน้ำมันและเสียงไซเรนของรถดับเพลิงและรถตำรวจ..
ทุกอย่างถูกเผาผลาญมอดไหม้มลาย
กลายเป็นเถ้าถ่าน..."
Share This Topic To FaceBook

ออฟไลน์ แสร้งว่า

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 2
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
1

SOUTH CLUB / เชียงใหม่

   ท่ามกลางแสงไฟกลางคืนหลากสี เสียงดนตรีดังอื้ออึง ผู้คนที่กำลังเต้นรำ ใครหลายคนที่กำลังก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์โดยไม่สนใจคนที่นั่งข้างๆ แล้วก็เหล่าชายชาตรีแสนสำราญกระเป๋าหนักที่มีเงินมากพอจะเรียกโฮสต์เบอร์ 1 ของร้านมาพูดคุยด้วยหลังเสร็จจากประชุมงานแสนเคร่งเครียดมาตลอดทั้งวัน ที่นั่น.. ตรงที่นั่ง VIP ตรงนั้นเป็นที่ประจำของคนๆหนึ่ง.. ชายที่มักแต่งกายด้วยชุดกางเกงสูทหรูหรา

‘ต้นไม้ใหญ่’

   แม้จะยังนั่งคุยอยู่กับแขกอีกโต๊ะหนึ่งที่มีเงินมากพอจนสามารถเรียกใช้บริการเบอร์ 1 อย่างเขาได้ แต่ทว่าสายตาของ ‘ฟากฟ้า’ ยังคงจับจ้องอยู่ที่นายต้นไม้ใหญ่คนนั้น.. คนที่ได้ชื่อว่าเป็น ‘ทริปเปิลคิงส์’ แห่งวงการนักเขียน ไม่ว่าจะเป็นนิยาย ภาพยนตร์ หรือบทเพลง อะไรก็ตามแต่ที่เขาจับมักจะกลายเป็นเงินและเป็นที่กล่าวขานกันในสังคมเสมอ - คำพูดที่ว่างานเขียนเปลี่ยนชีวิตนั้นไม่ได้ดูเกินจริงเลย ต้นไม้ใหญ่คือนักเขียนนิยายอีโรติกฆาตกรรมที่ทำอย่างนั้นได้จริงๆ

   แต่น้อยคนนักที่จะรู้จักหน้าตาของนักเขียน หรือพูดตรงๆต้นไม้ใหญ่ก็คือคนที่ทำงานอยู่ในวงการเบื้องหลัง แต่ฟากฟ้ากลับรู้จักหน้าตานี้ดี เพราะมาม่าซังเจ้าของโฮสต์คลับนี้เป็นคนประกาศเองว่าต้องคอยเทคแคร์ต้นไม้ใหญ่เป็นพิเศษ แต่รู้อะไรไหม? เรื่องมันกลับตรงกันข้าม เพราะที่จริงแล้วต้นไม้ใหญ่เป็นแขกพิเศษคนเดียวที่ไม่ขอรับการบริการใดๆเลยแม้ว่าในคลับของเราจะมีหนุ่มๆหน้าตาดีมากมายให้เลือกสรร.. พอพูดถึงเรื่องนี้นี่ก็เป็นเรื่องแปลกอีกเรื่องหนึ่งที่ทำให้ฟากฟ้านึกสนใจต้นไม้ใหญ่มากกว่าฝีไม้ลายมือในการเขียน ก็มันน่าแปลกไหมล่ะที่ผู้ชายหล่ออย่างเค้ากลับชอบมานั่งดื่มเงียบๆคนเดียวในคลับสีรุ้งทุกคืนอย่างนี้

   เฝ้ามองมานานแสนนาน  แต่ไม่มีโอกาสได้ใกล้เลยสักที..

   แต่บอกไว้ก่อนเลยว่าไม่ใช่อยู่ดีๆฟากฟ้าจะมานึกสนใจผู้ชายด้วยกันเพียงเพราะรู้ว่าเค้าเป็นคนดังหรือเงินหนา ว่าก็ว่าเถอะ ถึงเขาจะเป็นแค่โฮสต์หน้าตาดีที่คอยให้ความสำเริงสำราญใจกับลูกค้ากระเป๋าหนักยามค่ำคืนอย่างนี้ แต่ความจริงแล้วเขาก็พอจะมีมันสมองอยู่บ้าง

   ตั้งแต่เป็นโรครังเกียจนิตยสารทุกฉบับกระทั่งพานไปถึงการปฏิเสธที่จะอ่านหนังสือทุกประเภท ก็มีหนังสือของต้นไม้ใหญ่นี่แหละที่ทำให้ฟากฟ้าได้กลับมาอ่านหนังสืออีกครั้ง ต้นเหตุก็เป็นเพราะประโยคเดียวที่ ‘บอย’ เพื่อนร่วมงานคนนึงนึกอย่างไรไม่รู้อยากทำตัวให้ดูฉลาดก็เลยพริ้นต์ใส่กระดาษแล้วก็เอามาติดไว้ในห้องแต่งตัวของผู้ชายหากินกลางคืนอย่างเรา ไอ้ประโยคที่ว่า

   
‘จงงดงาม แม้ในความมืดมิด’

   ของต้นไม้ใหญ่น่ะมันโดนใจฟากฟ้าชะมัด และภายหลังหนังสือของเค้าก็ช่วยเยียวยาจิตใจของเขาด้วยอีกต่างหาก จนฟากฟ้าจำเป็นต้องพกติดตัวเป็นประจำ เขาหลงรักตัวละครหลักดีไซน์เนอร์หนุ่มที่มักพาตัวเองไปเกี่ยวข้องกับการฆาตกรรมและเรื่องบนเตียงอยู่เสมอ และกว่าจะรู้ตัว..ฟากฟ้าก็เหมือนถูกสอนสั่งให้เป็นผู้ชายฉลาดและเก่งกาจเรื่องบนเตียงด้วยหนังสือของต้นไม้ใหญ่เสียแล้ว

   ไม่สิ..

   “...” พูดให้ถูก.. ฟากฟ้าตวัดขาซ้ายขึ้นมาไขว้ขาขวา มือยกแก้วแชมเปญขึ้นมาจรดริมฝีปาก ดวงตาเขาตวัดเปลี่ยนจากใบหน้าของตาแก่หัวงูขี้เมาที่ไหนไม่รู้ไปหา.. พูดให้ถูกคือตัวต้นไม้ใหญ่เสียมากกว่าที่เป็นผู้สั่งสอนเขา ..ด้วยงานเขียนของเค้า

   เขามองต้นไม้ใหญ่ที่เอาแต่นั่งไขว่ห้าง ดวงตาเหม่อลอยเหมือนกำลังกึ่มๆเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์กำลังเงยหน้าขึ้นพ่นควันบุหรี่ขึ้นกลางอากาศเป็นทางยาว จากประสบการณ์การทำงานเป็นที่ปรึกษาปัญหาชีวิตของบรรดาชายแก่ผู้เคร่งเครียด  ฟากฟ้าลองคิดเล่นๆว่าถ้าควันบุหรี่นั่นเปรียบเป็นความกังวลที่เค้าพ่นออกมา มันก็อาจจะเป็นเหตุผลว่าทำไมคนรูปงามอย่างต้นไม้ใหญ่ถึงได้ทำหน้าตาอมทุกข์นัก

   เหอะ.. แต่คนเก่งที่มีเงินมากมายท่วมหัวอย่างนั้นจะมีอะไรให้ต้องกังวลใจเท่าไหร่กัน? เขาคิดระหว่างยกแชมเปญขึ้นจิบอีกครั้ง ดวงตายังคงละไม่อาจละไปจากต้นไม้ใหญ่ได้ แต่แล้ววันนี้เขาก็ได้เห็นว่านักเขียนคนโปรดไม่ได้มาที่นี่แค่คนเดียวเหมือนทุกครั้ง ผู้ชายวัย 30  ปลายๆท่าทางสง่างามคนหนึ่งกำลังเดินไปยังที่นั่งส่วนตัวซึ่งเป็นโซฟาสีแดงขนาดใหญ่รูปวงกลม เขาหยุดโดยที่มือหนึ่งซุกอยู่ในกระเป๋ากางเกงสูทราคาแพงอยู่ตรงหน้าต้นไม้ใหญ่

   “!?!”

   “ที่ต้นไม้ทำวันนี้น่ะเสียมารยาทมากนะครับ” อามันต์ วาสุเทพ-บรรณาธิการบริหารของสำนักพิมพ์ WM (ดับบลิวเอ็ม) สำนักพิมพ์แมกกาซีนและนวนิยายสำหรับผู้หญิงที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเชียงใหม่ต้องเสียเวลาลากสังขารจากงานเลี้ยงของบริษัทมาที่เซาท์คลับนี่ก็เพราะว่าเจ้าของงานฉลองรายได้ 1 ร้อยล้านของภาพยนตร์เดอะชาร์ปดันมานั่งดื่มอยู่ที่นี่เสียอย่างนั้น “ทำไมถึงชอบมานั่งในที่อย่างนี้นัก รู้สึกจะชอบมองเหลือเกินนะพวกโสเภณีน่ะ ..หึ หรือที่จริงแล้วไม่ได้มาแค่มองล่ะ?”

   คำพูดของอามันต์ทำให้ต้นไม้ใหญ่ที่ทำท่าไม่สนอะไรต้องตวัดตาขึ้นไปมองคนที่ยืนค้ำหัวตนในทันที ต้นไม้ใหญ่จ้องตาอามันต์แล้วก็หัวเราะเหอะออกมา “ไม่รู้สิ อามันต์คิดยังไงล่ะ” เขาว่าพลางเอื้อมมือไปจี้บุหรี่บนที่เขี่ยแก้ว

   “...” อามันต์จ้องหน้าต้นไม้ใหญ่นิ่ง แล้วลอบถอนหายใจ

   “นั่งก่อนสิ” ต้นไม้ใหญ่สะบัดปลายคางไปยังที่นั่งด้านข้างตนแต่อามันต์ไม่สนใจจะนั่ง เขายังคงเอาแต่ยืนมองต้นไม้ใหญ่ คราวนี้ยกมือขึ้นกอดอกแล้วถอนหายใจใส่นักเขียนจอมดื้อดึงในสังกัด

   “ไม่ล่ะ” อามันต์ถอนหายใจอีกครั้งคล้ายว่าเหนื่อยจะต่อกรด้วย “พี่ขอไปห้องน้ำหน่อยแล้วกัน แล้วจะกลับเลย ถ้าต้นไม้อยากจะนั่งต่อก็ตามสบายเถอะครับ แต่ขออย่างเดียวว่าพรุ่งนี้ต้องเข้าไปที่ออฟฟิศด้วย มีงานใหญ่เข้ามา-เขียนชีวประวัติ ได้เงินง่าย เค้าให้ราคาสูงเชียวล่ะแต่ขอแค่ไปเจอกันหน่อย เค้าเป็นดาราใหญ่ เคร่งมากเรื่องตรงต่อเวลา พี่ย้ำนะครับต้นไม้ ตรง.ต่อ.เวลา” พูดจบอามันต์ก็หมุนตัวหนีจากที่นั่งของต้นไม้ใหญ่ เขากวาดตามองไม่นานก็เห็นห้องน้ำจึงก้าวต่อไป

   “เดี๋ยว” ต้นไม้ใหญ่ที่ตามเข้ามาถึงในห้องน้ำคว้าแขนข้างหนึ่งของอามันต์เอาไว้ ทั้งสองคนสบตากัน

   “มีอะไร?”

   “...” ต้นไม้ใหญ่จ้องตาอยู่นานก่อนจะเลือกหลุบตาลงมองพื้นแล้วส่ายหน้าให้ และไอ้อาการอย่างนั้นมันช่างทำให้อามันต์ลำบากใจเหลือหลาย แต่เขาก็ไม่ได้พูดมันออกมาในทันที อามันต์เหลียวซ้ายมองขวาให้แน่ใจเสียก่อนว่าไม่มีใครอยู่ในนี้กับเราด้วย เมื่อแน่ใจแล้วเขาจึงเอื้อมมือขวาไปจับแก้มของต้นไม้ใหญ่ น้ำเสียงของเขาอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ไม่ดุดันเหมือนเมื่่อก่อนหน้าตอนอยู่ท่ามกลางสายตาสาธารณะชน

   “เป็นอะไรอีก บอกหน่อยได้ไหมครับ? ต้นไม้มีปัญหากับพี่บ่อยจนพี่ตามใจเราไม่ถูกแล้วนะ”

   ต้นไม้ใหญ่นิ่วหน้า “คำตอบมันก็เรื่องง่ายๆ ถามจริง? อามันต์ไม่รู้จริงเหรอว่าฉันเป็นอะไร?”

   “...” อามันต์นิ่งไปเล็กน้อย เขาปล่อยมือจากแก้มแล้วหลบตาต้นไม้ใหญ่ เลือกมองไปยังกระจกบานใหญ่บนผนังแทน “มันก็วกกลับเข้ามาเรื่องเดิมอีก..ต้นไม้ไม่เบื่อรึไง”

   ต้นไม้ใหญ่กระตุกยิ้มมุมปาก มันเป็นรอยยิ้มแห่งการสมเพชตัวเองเหลือทนชนิดว่าเจ็บปวดจนร้องไห้ออกมาไม่ได้อีกต่อไปแล้ว เขาก้าวเข้าไปใกล้อามันต์จนปลายจมูกของทั้งสองแตะกัน และนั่นทำให้อามันต์ต้องผงะหนีแต่ก็ไม่อาจหลีกหนีท่อนแขนของต้นไม้ใหญ่ที่รั้งเอวเขาเอาไว้ “ไม่อยากให้เบื่อก็รีบหย่ากับผู้หญิงคนนั้นเสียทีสิ-พี่จะได้เป็นของผมคนเดียวไง” ต้นไม้ใหญ่กระซิบติดริมฝีปาก “..ของผมคนเดียวได้ยินไหม” ก่อนจะดันตัวอามันต์เข้าไปในห้องน้ำแล้วปิดประตูเสียงดัง จากนั้นก็จู่โจมด้วยจูบร้อนแรงแล้วรูดซิปปลดกางเกงของอามันต์ลง ส่งปลายนิ้วผ่านเข้าไปในชั้นในของเจ้านายผู้เป็นที่รัก...
   
   เมื่อปรับความเข้าใจกันด้วยร่างกายเสร็จแล้วต้นไม้ใหญ่ก็เดินมาส่งอามันต์ขึ้นรถที่ด้านหน้าคลับ อะ! อามันต์อุทานเมื่อต้นไม้ใหญ่โค้งตัวตามเข้ามากัดริมฝีปากเขาในรถ “พรุ่งนี้เจอกัน..” นักเขียนคนดื้อบอกเขาอย่างนั้น จากนั้นต้นไม้ใหญ่ก็ละออกมาปิดประตูรถให้ แล้วก็ส่งยิ้มมุมปากให้อามันต์ผ่านกระจกใสของหน้าต่างรถ

   บายครับ..อามันต์พูดบอกลาไร้เสียงแต่ก็พอให้ต้นไม้ใหญ่อ่านริมฝีปากได้ ทั้งสองคนมองตาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนรถจะเคลื่อนตัวออกไปยังจุดหมายซึ่งมีทั้งลูกและภรรยาของอามันต์รอคอยอยู่ เขาละสายตาจากต้นไม้ใหญ่ไปนานแล้วแต่ต้นไม้ใหญ่กลับไม่.. ยังคงมองท้ายรถแท็กซี่คันนั้นจนกระทั่งมันลับสายตาไปด้วยใจที่ทั้งสุขและทุกข์ในเวลาเดียวกัน

   “...” น่าสมเพชจริงๆ ต้นไม้ใหญ่ผู้ซึ่งมีพร้อมแล้วทุกอย่าง ..ทั้งที่อุตส่าห์สู้ฝ่าฟันจนมาถึงวันนี้ก็เพื่อการได้มีอามันต์ไว้เคียงข้าง แต่มันก็สายเกินไป..

    ต้นไม้ใหญ่ออกเดินบนบาทวิถีที่ไร้ผู้คนเพราะมันดึกมากแล้ว รถราบนถนนต่างเร่งความเร็วแข่งกันจนเสียงดังรำคาญแสบแก้วหูเพราะถนนโล่ง พอมันลงเอยแบบนี้ทุกครั้งที่เราเจอกัน ต้นไม้ก็อดคิดถึงข่าวเมียน้อยลอบวางเพลิงบ้านเมียหลวงเมื่อวันก่อนไม่ได้.. ตายหมดยกบ้าน ทั้งเมียหลวงทั้งลูกน้อย..รวมทั้งตัวสามีที่เมียน้อยรักนักรักหนานั่นด้วย ถือว่าใจกล้ามากทีเดียวสำหรับกรณีของคนมาทีหลังหรือชู้รักคนนั้น ที่สามารถตัดใจจากคนสองใจอย่างตัวสามีได้..

   ในขณะที่ต้นไม้ใหญ่ยังคงต้องทำตัวหลบๆซ่อนๆเก็บความรักให้เป็นความลับไว้ในใจมาตลอด 10 ปีมานี้ ..ยอมมาตลอด ยอมเป็นตัวสำรองของอามันต์ ก็เพราะว่ารักคำเดียวเท่านั้นที่ทำให้คนเราเหมือนคนตามืดบอด เห็นผิดเป็นชอบ มีอะไรกับสามีชาวบ้านทุกวันแต่ก็ยังยิ้มอยู่ได้ราวกับตกอยู่ในอำนาจของมนต์คาถายังไงยังงั้น

   ถ้ามีเวทมนตร์จริงก็คงดีน่ะสิ..

   ต้นไม้ใหญ่จะได้ร่ายคาถาให้อามันต์เป็นของเขาเพียงคนเดียวตลอดไปเสียเลย ..แต่เพราะเรื่องจริงทุกสิ่งทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายอย่างนั้นก็เลยต้องจำใจเป็นชู้เค้าเรื่อยไปอย่างนี้ เฮ่อ.. ต้นไม้ใหญ่ถอนหายใจแล้วเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าสีดำมืดมิดเช่นเดียวกันกับสีของใจเขาในตอนนี้ไม่มีผิด ผู้หญิงที่เป็นชู้รักนั่นกำลังคิดอะไรอยู่กันนะ..
   
คิดอะไรอยู่กันนะ?

   ฟากฟ้าล่ะอยากจะรู้จริงๆว่าผู้หญิงที่เลือกเป็นชู้เนี่ยกำลังคิดอะไรอยู่.. ทั้งที่รู้ว่ายังไงๆสุดท้ายแล้วความรักที่เริ่มต้นจากการเป็นที่สองก็ต้องวอดวายแบบนี้ แต่ก็ยังเลือกที่จะแย่งของคนอื่นมาอย่างนั้นเหรอ แล้วมันมีความสุขตรงไหนกันล่ะ

   เป็นชู้งั้นเหรอ.. ถ้าไม่ใช่ที่หนึ่งแล้วจะมีความหมายอะไร? ยังไงมือที่สามก็ต้องเจ็บมากที่สุดอยู่แล้ว ถ้าเป็นไปได้อย่าไปคิดเริ่มมันแต่แรกเลยเสียดีกว่า ฟากฟ้าถอนหายใจเบาๆเมื่อสมองพาให้คิดถึงเรื่องในอดีตที่เขาไม่ต้องการจะจดจำขณะเลื่อนหน้าจอมือถือหาอ่านข่าวสารที่ขึ้นเตือนจนอดรำคาญไม่ได้

   หลังจากทำงานเสร็จแล้วเขาก็ออกมาซื้ออะไรกินที่ร้าน 24 ชั่วโมงเสียหน่อยก่อนกลับห้อง เพราะในหัวมัวแต่คิดถึงเรื่องต้นไม้ใหญ่กับผู้ชายคนนั้นเมื่อก่อนหน้านี้ก็เลยฟุ้งซ่านมากไปหน่อย แต่พอได้ออกมารับลมกลางคืนเย็นๆกับได้อิ่มท้องเพราะบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแล้วมันก็ช่วยได้มาก--อ๊ะ!? ปึ้ก!!

   แคร่ก.

   “ข-ขอโทษ...ครับ” เพราะมัวแต่ดูโทรศัพท์ก็เลยไปชนเข้ากับคนเดินถนนด้วยกันจนโทรศัพท์ของตัวเองตกลงพื้น ฟากฟ้ารีบก้มลงไปเก็บแต่ทว่าคนที่ถูกเขาชนเข้านั้นกลับไวกว่า ต้นไม้ใหญ่นั่นเองที่เขาชนเข้าและมือของเรากำลังสัมผัสกัน..

   
นั่นเป็นครั้งแรกที่เราสัมผัส และเป็นครั้งแรกที่เราสบตา

   “...” ต้นไม้ใหญ่มองฟากฟ้าที่รีบดึงมือกลับไปแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก เขาหยิบมือถือของฟากฟ้าขึ้นมา ทั้งสองลุกยืนขึ้น แล้วเขาจึงส่งมันให้กับเจ้าของซึ่งเขารู้สึกว่าคุ้นหน้า แต่ก่อนที่ทั้งสองจะได้พูดอะไรกันไปมากกว่า เสียงเร่งเครื่องยนต์ที่ดังจนแสบแก้วหูก็เรียกให้ทั้งคู่ต้องหันไปมองบนท้องถนน ต้นไม้ใหญ่ตาเบิกกว้างเมื่อเขารู้ได้ทันทีว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น เขารีบดึงฟากฟ้าที่อยู่ริมบาทวิถีเข้ามากอดไว้จากทางด้านหลัง

   โคร้ม !!!

          รถสปอร์ตสองคันพุ่งเข้าชนประสานงากันอย่างแรงต่อหน้าต่อตาคนทั้งสอง ฟากฟ้าหวีดร้องออกมาสุดเสียงแต่ทว่าเขากลับไม่ได้รู้สึกกลัวเลยแม้แต่น้อย ตึกตัก... ตึกตัก...

   ตึก.. เพราะอะไรกันนะ..? ฟากฟ้ามองท่อนแขนแข็งแรงที่อยู่ภายใต้เสื้อสูทสีดำของคนที่ช่วยเขาเอาไว้ มือหนาของต้นไม้ใหญ่ยังคงเกาะกุมอยู่ตรงสะโพกของเขาและอีกข้างหนึ่งก็แตะไว้บนไหล่ ..อบอุ่นอะไรอย่างนี้ รู้สึกปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูก ทั้งๆที่.. ฟากฟ้าเอียงหน้าไปหาคนที่ยืนซ้อนกอดเขาไว้จากทางด้านหลัง ..ทั้งๆที่เพิ่งจะได้อยู่ใกล้กันอย่างนี้เป็นครั้งแรก

   ต้นไม้ใหญ่ปล่อยฟากฟ้าจากอ้อมกอด กำลังจะวิ่งเข้าไปดูคนเจ็บแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นน้ำมันรั่วไหลออกมาจากตัวถัง ต้นไม้ใหญ่กัดปากด้วยความเจ็บใจ เขาหันกลับไปตะโกนสั่งฟากฟ้า “มันกำลังจะระเบิด รีบไปจากตรงนี้ เร็วเข้า!” โธ่เอ้ย! ต้นไม้ใหญ่วิ่งกลับมาแล้วนิ่วหน้าขมวดคิ้ว “นี่คุณ! ทำอะไรอยู่ บอกให้รีบหนีไง เร็ว!”

   “...” เพราะฟากฟ้าที่เอาแต่นิ่งเงียบมองหน้าต้นไม้ใหญ่จนเหม่อลอยขึ้นมาดื้อๆทั้งที่กำลังอยู่ในสถานการณ์คับขัน จึงทำให้นักเขียนต้องรีบคว้ามือเขาแล้วออกแรงลากให้วิ่งมาด้วยกันเพียงไม่กี่วินาทีก่อนที่แรงระเบิดจากตัวรถจะทำให้เราต้องพลอยโดนลูกหลงไปด้วย

   พระผู้เป็นเจ้าครับ.. ฟากฟ้ามองดูแผ่นหลังของต้นไม้ใหญ่ที่วิ่งนำเขา จากนั้นก็หลุบตามองมือของต้นไม้ใหญ่ที่จับมือของเขาเอาไว้    

   ชายที่อยู่ตรงหน้าผมนี่ เขามีคนรักอยู่แล้ว..

   แต่เพียงสบตาครั้งแรก สัมผัสครั้งแรก.. ยังมีฤทธิ์รุนแรงถึงเพียงนี้ ในตอนนี้หัวใจของฟากฟ้าไม่ได้ต่างอะไรกับระเบิดรุนแรงเมื่อครู่นี้เลยสักนิด เราได้กลิ่นควันไฟ น้ำมันไหม้ หรือแม้แต่กลิ่นที่เราไม่อยากจะนึกถึงนั่นก็คือกลิ่นของเนื้อหนังของคนเมาแล้วขับที่ถูกไฟเผา เสียงไซเรนของรถดับเพลิงและรถตำรวจ.. ทุกอย่างถูกเผาผลาญมอดไหม้มลายกลายเป็นเถ้าถ่าน...ไม่มีอะไรน่าโรแมนติกเลยแม้แต่นิดทั้งที่อุตส่าห์เป็น ‘ครั้งแรก’ ที่เราเจอกันแท้ๆ

   เป็นอะไรรึเปล่า? สะดวกจะไปให้ปากคำกับตำรวจไหม ถ้าคุณไม่ไหวผมไปเองได้  ..คุณ? นี่คุณ

   “...” ต้นไม้ใหญ่ยังคงพูดบางอย่างกับฟากฟ้าอยู่ แต่ไม่อีกแล้ว ฟากฟ้าไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น ไม่มีการลังเลอีกต่อไป ตอนนี้เขาได้ตัดสินใจแล้วในที่สุด

   อยากได้..ฟากฟ้าอยากได้ต้นไม้ใหญ่คนนี้..

   รถสปอร์ตราคาแพง

   บัตรเครดิต กระเป๋าเงิน หรือแม้แต่ชีวิตและลมหายใจ

   ทุกอย่างแหลกสลายกลายเป็นผุยผงได้เพียงเสี้ยววินาทีด้วยเปลวไฟแห่งความคึกคะนองและเลินเล่อของคนที่ไม่รู้จักเสียดายชีวิต มันเป็นระเบิดที่รุนแรงมาก และมันเผาไหม้ทุกอย่างจนไม่เหลืออะไรไว้ให้คนในครอบครัวได้เก็บไปทำพิธีศพเลย

   แต่ไม่ว่าไฟไหม้ครั้งนี้จะรุนแรงมากแค่ไหน ฟากฟ้าบอกได้เลยว่าไฟรักที่กำลังก่อตัวในใจเขานั้นรุนแรงยิ่งกว่า บางทีนะ.. ผมคิดว่าผมอาจจะเริ่มเข้าใจความรู้สึกของคนที่เป็น ‘ชู้’ ขึ้นมานิดหนึ่งแล้วก็ได้


ออฟไลน์ ซีเนียร์

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 742
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
ติดตามจ้า  :L2:

ออฟไลน์ กาแฟมั้ยฮะจ้าว

  • Let me hug you tight, and I’ll make you feel how important you are.
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1153
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +245/-0
ขอบคุณครับ +1 ให้กำลังใจคนเขียนครับ o13

ออนไลน์ AkuaPink

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 432
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0

ออฟไลน์ tasteurr

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
ติดตามค่ะ
 :pig4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด