Out of Love ❤️ แสดงความรัก -บทส่งท้าย- [13Mar18] E n d !
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -บทส่งท้าย- [13Mar18] E n d !  (อ่าน 272226 ครั้ง)

ออฟไลน์ pandant

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 51
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -3- [28Nov17]
«ตอบ #90 เมื่อ29-11-2017 22:15:41 »

หื้อ ณะต้องใจเย็นๆนะ อย่ากลัว อย่าเขิน เราให้ยืมเราจ้องตาได้นะ ให้ยืมกอดด้วยก็ได้ จะได้ฝึกไว้

ณะดูมีปม ปัญหา ซัมติงในใจ ยังไวก็ขอให้ผ่านไปได้ ขอให้พี่พอร์ชเยียวยาหัวใจเนาะ

ออฟไลน์ net. net_n2537

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 310
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -3- [28Nov17]
«ตอบ #91 เมื่อ30-11-2017 20:43:49 »

ใจเย็นๆนะณะ เดี๋ยวก็คงจะชินเองถ้าอยู่กับพี่พอร์ชทุกวัน

ออฟไลน์ Wordslinger

  • แป้งจี่รีรีข้าวสาร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1180/-5
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -3- [28Nov17]
«ตอบ #92 เมื่อ01-12-2017 04:59:52 »

เข้าใจน้องณะนะคะ เพราะตัวเองก็เคยเป็น เวลาเจอคนที่ชอบมากๆ แล้วจะไม่กล้ามองหน้า เพราะกลัวว่าเขาจะรู้ว่าคิดอะไร ฮ่าๆ เอาเป็นว่าน้องณะก็กล้าๆ หน่อยแล้วกัน ถ้าไม่แสดงออกบ้างเดี๋ยวพี่แกไม่รู้นะว่าคิดยังไง

ขอบคุณคุณเดย์มากๆ ค่ะ

ออฟไลน์ fullfeel

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 339
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -3- [28Nov17]
«ตอบ #93 เมื่อ03-12-2017 23:03:25 »

อยากรู้จริงๆว่าพี่พอร์ชมาดนี้จริงรึเปล่า ทิ้งลายเสือไปเป็นผู้ชายอบอุ่นแล้วจริงๆเหรอคะคุณพี่  :hao3:

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8459
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -3- [28Nov17]
«ตอบ #94 เมื่อ03-12-2017 23:46:33 »

 :ling1: :ling1: :ling1: :ling1:

ออฟไลน์ LadySaiKim

  • ▫▪□Dezine'Kim□▪▫
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1783
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-0
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -3- [28Nov17]
«ตอบ #95 เมื่อ04-12-2017 09:37:03 »

 :really2: :really2:

ออฟไลน์ EoBen

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3467
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-6
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -3- [28Nov17]
«ตอบ #96 เมื่อ04-12-2017 11:17:34 »

เราอ่านแล้วตื่นเต้นตามไปด้วย


รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นณะซะเอง

ออฟไลน์ afterday

  • อตด.
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1856/-9
    • afterday's twitter
Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #97 เมื่อ05-12-2017 20:13:56 »

4





เป็นเช้าที่ผมเดินออกจากบ้านเร็วกว่าปกติเล็กน้อย กะเวลาไว้ครึ่งชั่วโมง
หลังกินข้าวเสร็จก็ขับรถที่จอดไว้หน้าประตูตรงไปที่บ้านใหญ่เทียบทางเข้าแล้วลงจากรถเข้าไปในบ้าน
เจอคุณพ่อนั่งดื่มกาแฟที่อยู่โซฟารับแขก

“อรุณสวัสดิ์ครับ ”

อีกฝ่ายพยักหน้ารับ “นั่งก่อน”

ผมขยับตัวนั่งลงบนอาร์มแชร์ตรงกันข้าม “เมื่อคืนเด็กที่บ้านบอกว่าคุณพ่อให้มาพบตอนเช้า”

“อืม” เขาครางเสียง จิบเครื่องดื่มในมืออีกหนึ่งอึก ก่อนจะวางลงบนโต๊ะใกล้ตัว “คนรายงานว่าช่วงนี้กลับดึก”

“ครับ” ผมพยักหน้า “งานที่บริษัทเยอะครับ”

“เขาใช้งานหนักไปหรือเปล่า”

ผมรีบส่ายหน้า “ไม่ครับ ผมไม่ได้เหนื่อยอะไร”

“ยังไงอนาคตก็เข้าไปนั่งบริหารอยู่แล้ว อะไรที่ไม่จำเป็นก็ไม่ต้องทำ ให้คนของเราทำไป”

ผมไม่ได้อยากเก่งแค่สั่งคนแต่ทำอะไรไม่เป็นสักหน่อย “ผมโอเค ไม่เป็นไรเลยครับ” อย่างน้อยก่อนจะสอนหรือคุมใครได้ ก็ต้องทำเป็นทุกอย่างเสียก่อน

“อืม...ก็ตั้งใจทำงาน” พ่อหรี่ตามองผม “แล้วกับพอร์ชน่ะ รักษาระยะไว้หน่อย”

ผมชะงัก

“เห็นว่าวันแรกไม่ได้เอารถกลับ แต่มีคนมาส่ง”

ผมแอบกำหมัด นี่ให้คนตามดูผมทุกฝีก้าวเลยหรือไง ผมเป็นลูกนะ ไม่ใช่นักโทษ “พอดีพี่เขาชวนกินข้าวครับ เลยตัดสินใจนั่งรถไปด้วยกัน”

“รถตัวเองก็มี จะไปนั่งกับเขาทำไม”

“…ขอโทษครับ”

“อืม” อีกฝ่ายครางเสียง หันมาสบตาผม “ทำอะไรคิดถึงนามสกุลตัวเองให้มากไว้”

ผมนิ่งกัดฟันแน่น เอาอีกแล้ว...
   
นามสกุลอีกแล้ว

พ่อจะรู้หรือเปล่าว่าถ้าเลือกได้ผมก็ไม่อยากแบกนามสกุลอันสูงส่งของพ่อไว้เหมือนกัน
และถ้าให้เลือกได้ผมก็อยากใช้นามสกุลของแม่ นามสกุลที่ทำให้ผมรู้สึกมีความหมาย
ไม่ไร้ค่าหรือเป็นมะเร็งของครอบครัวแบบนี้

‘ณะรู้ใช่ไหม ไม่ว่าณะจะเลือกอะไร จะเดินทางไหน แม่ก็รัก’

ผมสูดลมหายใจเข้าสุดปอด กล่อมตัวเองด้วยคำพูดของแม่ ก่อนจะเอ่ยปากตอบรับ

“…ครับ”

“ไปทำงานได้แล้ว”

“ผมลานะครับ” ยกมือไหว้ก่อนจะเดินออกมา ตีสีหน้าให้นิ่งที่สุดแม้ว่าข้างในจะรู้สึกเจ็บไม่น้อย

ไม่เป็นไรณะ ต่อให้ต้องสวมหน้ากากเป็นใคร ต่อให้ต้องใช้นามสกุลไหน ณนนท์ ก็ยังเป็นชื่อที่แม่ตั้งอยู่ดี





“มาเร็วจังวะ” เติ้ลทักผม นั่งลงโต๊ะข้างๆ “นี่นึกว่าวันนี้กูมาเร็วแล้วนะเนี่ย”

“อืม พอดีเมื่อเช้าพ่อเรียกไปคุยเลยตื่นเร็ว”

“หืม” มันเอี้ยวหน้ามามองใกล้ๆ “เป็นอะไรปะวะ ซึมๆ”

“เปล่า” ผมรีบส่ายหน้าก่อนจะยิ้มกว้าง ไม่ชอบเลยที่มีอะไรในใจแล้วเก็บไม่เคยมิดอย่างนี้

“พ่อว่าอะไรมึงมาอีกล่ะสิ”

“ไม่มีอะไรหรอกน่า”

“หน้ามันฟ้อง”

“แค่เหนื่อยๆ แหละ”

“ไม่อยากเล่าก็ตามใจ” อีกฝ่ายพรูลมหายใจออก เอนหลังพิงพนักมองผม “แต่ถ้าอยากระบายเมื่อไหร่พูดให้กูฟังได้นะ โอเคปะ”

ผมยิ้ม พยักหน้ารับ “โอเค”

“ยังเหลือเวลาอีกยี่สิบนาที กูจะลงไปซื้อกาแฟไปด้วยกันไหม”

“อืม...” ผมหยุดคิด ตั้งใจจะปฏิเสธ แต่พอหันไปเห็นห้องที่ว่างเปล่าตรงนั้นแล้วก็เปลี่ยนใจ “ไปก็ได้” ซื้อกาแฟมาฝากพี่พอร์ชหน่อยแล้วกัน

เราลงมาชั้นล่าง เดินเข้าร้านกาแฟแบรนด์ดังโลโก้เขียว เติ้ลสั่งลาเต้เย็น
ส่วนผมกำลังลังเลว่าจะเลือกกาแฟแบบไหนให้พี่พอร์ชดี จำได้ว่าเมื่อก่อนเห็นเขาดื่มอเมริกาโน่เย็นบ่อยๆ
ไม่รู้เดี๋ยวนี้จะยังชอบเหมือนเดิมหรือเปล่า เพราะก็นานแล้วเหมือนกันตั้งแต่เลิกติดตามเขา

“เฮ้ย” คนข้างๆ ใช้ศอกสะกิดแขนผม “เหม่ออะไรของมึง ไม่สั่งอะ”

สงสัยฟุ้งนานไปหน่อย ด้วยความตกใจเลยไม่ทันคิดต่อ เอ่ยปากสั่งเมนูที่ยังไม่แน่ใจในหัวออกไปจนได้

“ปกติมึงไม่กินกาแฟไม่ใช่เหรอ” เติ้ลถาม “นึกว่าจะสั่งพวกโกโก้ ชาเขียว อะไรพวกนั้นเสียอีก”

ผมยิ้ม “ไม่ได้จะกินเองหรอก”

อีกฝ่ายเลิกคิ้ว ก่อนจะยิ้มมุมปากหรี่ตามองผม “รู้จักอ่อยเหมือนกันนะมึงอะ”

“อ่อยอะไรเล่า แค่ซื้อกาแฟให้เอง พี่เขาทำงานหนัก”

“ครับๆ แค่หวังดีกับรุ่นพี่ที่ทำงานเนอะ”

ส่ายหน้ากับคำแซะของอีกฝ่าย รอจนเครื่องดื่มถึงเดินไปขึ้นลิฟต์ มองแก้วกาแฟในมือแล้วก็ถอนหายใจยาว จะชอบอยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้

แต่ก็กินไปเถอะนะพี่พอร์ช...






เดินขึ้นห้องมาเห็นพี่พอร์ชนั่งอยู่ในห้องทำงานแล้ว ผมเม้มปากแน่นก้มลงแก้วกาแฟในมือตัวเอง เดินช้าๆ ไปที่โต๊ะนั่งลง

“เติ้ล” เจ้าของชื่อหันมามอง ผมถอนหายใจแล้วพูดต่อ “เรากินกาแฟดีปะวันนี้”

มันจิ๊ปาก ตีหลังผม “ไม่ต้องมาอยากหัดกินกาแฟเอาตอนนี้เลยไอ้บ้านี่ เอาไปให้เขา!”

“แต่เราว่าเขาอาจจะไม่ชอบ...”

“กูบอกให้เอาไปไง” อีกฝ่ายไม่ยอมให้ผมพูดจนจบ ตีหน้าดุแล้วชี้ไปทางห้องพี่พอร์ช

“เราว่า...”

“พูดจนน้ำแข็งจะละลายหมดแล้ว ลุกไป”

ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ลุกจากโต๊ะแล้วเดินตรงไปห้องเจ้าของกาแฟในมือผม
เคาะประตูสองครั้งรอจนเขาเงยหน้าขึ้นมาสบตาแล้วพยักหน้าอนุญาต ผมเดินเข้าไปในห้องรู้สึกประหม่า

“ว่าไง”

ยกมือไหว้อีกฝ่าย “สวัสดีครับ” แล้ววางแก้วกาแฟลงที่โต๊ะ “ผมซื้อมาฝากพี่พอร์ช”

เขาเลิกคิ้วขึ้น ก้มลงมองแก้วกาแฟสลับกับหน้าผม ก่อนจะยิ้มมุมปากพิฆาตใส่

หัวใจผม...

“รู้ได้ยังไงว่าพี่ชอบอเมริกาโน่”

“แค่เดาเอาครับ” ผมยิ้ม หลุบตาหลบเขาอีกจนได้

“ขอบใจนะ”

“ครับ” ผมพยักหน้าทำท่าจะเดินออก “งั้นผม...”

“เดี๋ยววันนี้ออกไปคุยงานด้วยกันนะ ออกไปกินข้าวเที่ยงแถวนั้นเลย”

“ไปกับพี่สองคนเหรอครับ”

“อืม สองคน” เขาพยักหน้า หยิบแก้วกาแฟมาดื่ม “อีกชั่วโมงนึงค่อยออก ทำอะไรไปก่อน”

“ครับ” ผมเม้มปาก พยายามกลั้นทั้งที่อยากยิ้ม แม้จะตื่นเต้นและประหม่าทุกครั้งที่อยู่กันสองคน แต่ก็ต้องยอมรับว่าดีใจมากกว่าเยอะเลย







[------------------------- ♥ -------------------------]







“เป็นยังไงบ้าง พอจะตามทันไหม” พี่พอร์ชเอ่ยปากอย่างอารมณ์ดีหลังจากประชุมมาเกือบสองชั่วโมงเต็ม เอาจริงสติผมก็จะหลุดหลายรอบแล้ว มีแต่เรื่องยากๆ ทั้งนั้น พอจะตั้งใจฟังก็ดันไม่รู้เรื่องเสียนี่

“นิดหน่อยครับ” ผมยิ้มแห้ง “ไม่รู้เรื่องหลายอย่าง”

“แน่สิ ถ้ารู้เรื่องหมดก็คงไม่ต้องเรียนรู้แล้วจริงไหม” เขาหัวเราะ “อาชีพเราน่ะ เรื่องงานช่างสำคัญ เพราะถ้าเรารู้ดีเทลเยอะ เราก็จะออกแบบได้เยอะ”

ผมพยักหน้า แอบเหลือบตามองเขาเป็นระยะ “ครับ” เวลาพี่พอร์ชขับรถเป็นช่วงที่ผมชอบที่สุด เพราะจะสามารถมองเขาได้โดยไม่เขินมาก ด้วยที่อีกฝ่ายต้องสนใจถนนด้านหน้าจนไม่อาจหันมาสบตากันได้บ่อยๆ

“แล้วธีสีสตั้งใจจะทำอะไร”

“คิดว่าอยากทำศูนย์การเรียนรู้ครับ อยากทำอะไรที่มีประโยชน์”

“อืม” เขาครางเสียงในคอ “ทำพวกนั้นต้องข้อมูลแน่นหน่อยนะ พวกโรงแรมจะง่ายกว่าหรือเปล่า”

“ผมไม่ค่อยถนัดดีไซน์หวือหวาเท่าไหร่ครับ กลัวว่าจะดีไม่พอจบ”

เขาหัวเราะ “เป็นคนจริงจังสินะ”

“เป็นคนเรียบๆ มากกว่าครับ” ผมยิ้ม

“เป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว”

ผมเม้มปาก ทำไมต้องมาพูดให้หวั่นไหวโดยไม่รู้ตัวแบบนี้ด้วย “...”

“ถ้าไม่ถนัดอะไรก็เรียนรู้ให้เยอะๆ แล้วกันตอนอยู่ที่นี่” เขาว่า “โปรเจกต์โรงแรมที่ให้ช่วยก็ดีไซน์แรงอยู่  ศึกษาให้มากไว้ ขาดอะไรเติมตรงนั้น”

“ครับ” ผมรับคำ แอบมองหน้าเขา “…พี่พอร์ช”

“หืม”

“ปกติพี่ทำงานหนักแบบนี้มาตลอดเลยเหรอครับ”

พี่พอร์ชเลิกคิ้ว “ทำไมอยู่ๆ ถามแบบนี้”

“ก็เห็นพี่พอร์ชยุ่งตลอดเลย ประชุมก็บ่อย งานก็เยอะ แถมยังกลับดึกแทบทุกวัน” จะเอาเวลาไหนพักผ่อนล่ะ

“อาชีพเราก็แบบนี้แหละ”

ผมยิ้ม “เรียนก็เหนื่อย ทำงานก็หนักเนอะ”

เขาหัวเราะในคอ หันมามองผมเล็กน้อย “แล้วชอบหรือเปล่า”

ตอนจะเข้ามหา‘ลัยก็เลือกเพราะความถนัด ชอบหรือเปล่าไม่แน่ใจรู้ก็แต่ว่าทำสิ่งนั้นได้ดี “…หวังว่าจะชอบครับ” ที่สำคัญเลยตลอดเวลาที่ผ่านมาเป้าหมายของผมก็คือ...พี่พอร์ช

“แต่ก็เรียนมาถึงตอนนี้ได้นี่ รู้สึกยังไงล่ะ อึดอัด อยากเลิก หรือยังไง”

“ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ” เหนื่อยมันก็ใช่แหละ “ท้อบ้าง แต่ไมได้อยากเลิก”

พี่พอร์ชยิ้ม หันมามองผม เราสบตากันครู่นึง “เด็กดี” แต่หัวใจเต้นแรงไม่หยุด

“ผม...”

“เดี๋ยวนะ” พี่พอร์ชเอ่ยปากเมื่อเสียงโทรศัพท์เขาดังแทรกขึ้นมา ผมพยักหน้า อีกฝ่ายเอื้อมมือไปหยิบมาดู อมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหยิบบลูทูธมาคล้องหูแล้วกดรับ “ว่าไงเพื่อน”

ผมชะงัก รู้สึกเหมือนใจที่เต้นแรงเมื่อครู่มันหยุดลงดื้อๆ

“ขับรถครับ แต่คุยได้ อื้ม น้องอยู่ไหน...ป่านนี้แล้วยังไม่กลับอีก”

ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายทำหน้าแบบไหนอยู่ แค่คิดก็ไม่อยากหันไปมองแล้ว แต่ผมเกลียดเสียงของเขาตอนนี้ชะมัด...

“วันนี้พี่น่าจะเลิกดึก ยังไงน้องกลับก่อนเลยนะ เดี๋ยวไว้ค่อยดูวันหลังก็ได้”

ชวนไปดูหนังกันหรือไง...

“ยังเลย งั้นวันเสาร์ไปที่ตึกแล้วกันเนอะ” เขายิ้ม “เอางั้นเหรอ ให้พี่ไปรับไหม อ่า โอเคครับ”

“...”

“โอเค งั้นไว้พี่โทรหาอีกทีนะ กลับระวังๆ ล่ะ...ครับ”

อีกฝ่ายวางสายแล้ว แต่รอยยิ้มยังประทับอยู่ที่มุมปาก พอเห็นแววตาของเขาแล้วผมก็คิดขึ้นมาว่าไม่น่าหันไปมองเลย

“เมื่อกี้ว่าไงนะ” เขาหันมาถาม ยังอุตส่าห์จำได้อีก

ช่างเถอะ “ไม่มีอะไรครับ”

ก็ไม่มีอะไรน่าสนใจจะคุยตั้งแต่แรกแล้ว...







“เป็นอะไรมึง นั่งซึมเลย” เติ้ลเอ่ยปากถาม หลังจากผมนั่งหน้ามุ่ยมาสักพักแล้วตั้งแต่กลับมา รู้ว่าไม่ดีแต่ก็ไม่อยู่ในอารมณ์มาปั้นหน้ายิ้มสักเท่าไหร่ ถ้าพ่อรู้ว่ายังควบคุมความรู้สึกตัวเองไม่ได้แบบนี้ต้องโดนตำหนิอีกแน่ “ไปกับพี่พอร์ชมาไม่ใช่หรือไง ทำไมกลับมาเป็นงี้”

ผมถอนหายใจ “อืม นิดหน่อย”

“อะไร เล่ามา”

“เรื่องไร้สาระน่ะ”

“กำลังอยากฟังเลย”

ผมยิ้ม หันไปมองอีกฝ่าย “อะไรของเติ้ล”

“ยิ้มออกแล้วหรือไง” เจ้าตัวกระตุกมุมปาก “ตกลงมีอะไร”

“ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่คิดว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่กันแน่”

“หมายความว่ายังไง”   

“ก็แค่คิดว่าชีวิตพี่พอร์ชเขาก็ดูมีความสุขดี กับคนนั้นก็ราบรื่น” ยิ่งพูดยิ่งเจ็บที่กลางหน้าอก “เราเห็นรอยยิ้มแบบนั้นของเขาอีกแล้ว ก็เพิ่งชัดเจนเนี่ยแหละว่าสุดท้ายเราก็ยังเจ็บอยู่ดี”

“ก็บอกแล้วไงว่าอย่าคิดเอาเอง”

“ไม่ต้องโง่ก็ยังดูรู้เลยว่าคนนั้นพิเศษขนาดไหน เติ้ลต้องเห็นแววตากับรอยยิ้มพี่พอร์ช…ถ้าเขามองเราแบบนั้น ยิ้มให้เราแบบนั้น เราคงตาย”

“ไอ้ณะ...”

“เติ้ล” ผมสูดลมหายใจเข้าลึก หันไปสบตาอีกฝ่าย “เรากลัวเจ็บ”

“…”

“เรากลัวเจ็บจริงๆ กลัวเจ็บเหมือนที่เคยเจ็บมาแล้ว” เจ็บตั้งแต่ยังไม่ทันลงมือทำอะไร เพียงเพราะทุ่มทั้งใจลงไปฝ่ายเดียว

อีกฝ่ายเงียบ ก่อนจะถอนหายใจแล้ววางมือลงบนบ่าผมเบาๆ ไม่ได้พูดอะไรอีก ผมไม่รู้ว่าควรจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไง
เมื่อต้องมาเผชิญหน้ากับเขาหลังจากไม่เจอกันมาหลายปี การตัดใจดูจะเป็นไปได้ยากเมื่อต้องอยู่ใกล้กันขนาดนี้...




ทำงานหนักจริงๆ นั่นแหละ

“ณะ”

ผมเงยหน้าจากหน้าจอคอมขึ้นมอง พี่พอร์ชที่ออกมาวางแปลนลงบนโต๊ะประชุมเล็กข้างๆ โต๊ะผมกำลังมองมาอยู่ “ครับ”

“กลับก่อนไหม จะสองทุ่มแล้ว”

“ไม่เป็นไรครับ” กลับไปก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว “ผมรอกลับพร้อมพี่เลยก็ได้”

“พี่น่าจะอยู่ถึงสี่ห้าทุ่มเลยนะ”

“ครับ”

เขาถอนหายใจ “ดื้อเหมือนกันนะเราน่ะ”

“แค่อยากช่วยครับ”

“โอเค” พี่พอร์ชยิ้ม “งั้นสั่งอะไรกินไหม พิซซ่า?”

“ความจริงไม่ต้องก็ได้ครับ เมื่อเย็นก็แวะกินข้าวไปแล้ว”

“จะให้พี่ใช้งานเราอย่างเดียวได้ไงล่ะ ในบรรดาเด็กฝึกงานก็มีเราเนี่ยงานหนักสุดแล้ว ไม่อยากให้คนมาว่าพี่ใจหินหรอกนะ”

“ผมอาสาอยู่เองต่างหาก” พี่พอร์ชก็บอกให้กลับตั้งแต่หกโมงแล้วด้วย

“งั้นพี่สั่งพิซซ่านะ อยากกินอะไร”

“อะไรก็ได้ครับ”

“ว่าแล้ว” เขายิ้ม “คำตอบเหมาะกับเราดี”

“…” พูดซะแอบเขินเลย

พี่พอร์ชโทรสั่งพิซซ่า เขาหันมาถามผมเป็นระยะ ซึ่งผมก็ทำได้แค่พยักหน้ากลับไป
ไม่รู้ทำไมกับคนที่ตัวเองรักนักหนาถึงทำตัวน่าเบื่อใส่อยู่ได้ ที่เคยทำตัวดีใส่คนอื่นเยอะแยะ
ได้รับคำชมว่าเป็นผู้ชายที่ดีที่สุด แต่สุดท้ายก็ห่วยจนทนไม่ได้เฉพาะกับเขาคนเดียว

“เป็นอะไรไป”

ผมสะดุ้ง เงยหน้าสบตาก่อนจะหลุบมองมือตัวเอง “อะไรนะครับ”

“เห็นเหม่อๆ” เขาหัวเราะ “กินไปเหม่อไปได้ด้วย”

“แค่ทำหัวให้โล่งๆ น่ะครับ”

“จะว่าไปนะ” อีกฝ่ายชวนคุย ใส่พิซซ่าคำสุดท้ายเข้าไปปาก พลางเดินมานั่งเก้าอี้ใกล้ๆ ทำเอาผมตัวเกร็งอัตโนมัติ “อยู่มาสักพักก็สังเกตเห็น”

“…” ผมเงียบ รอฟัง

“ปกติคุยกับคนอื่นก็ไม่เห็นจะหลบตาแบบนี้ พี่ดุมากเหรอ”

“...เปล่านะครับ”

“งั้นก็มองตาพี่บ้างนะ คุยกันแบบนี้แล้วรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตัวร้ายที่กำลังหาเรื่องแกล้งนางเอกอยู่เลย”

“ครับ…”

“งั้นกินเถอะ เดี๋ยวก็กลับกันแล้ว” ผมพยักหน้า ก่อนจะชะงักนิ่งไปเมื่ออีกคนเอื้อมมือมาปาดนิ้วที่ปลายคาง “เปื้อนหมด”

พูดจบเขาก็ผละออกไป ผมมองค้างอยู่ที่พื้น ตัวนิ่งสนิทแต่ก้อนเนื้อใต้อกเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง

อันตราย

อันตรายแล้ว...







to be continued...

วันนี้ฝากไว้แค่...
อย่าเพิ่งปักธงเชียร์ใคร และอย่าเพิ่งตัดสินแนวเรื่อง จนกว่าจะถึงวันที่เขาสองคนไปหัวหินด้วยกันค่ะะ ถถถถ

พูดคุยในทวิตฝากติด
#Outแสดงความรัก ด้วยน้า <3





ออฟไลน์ O-RA DUNGPRANG

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1834
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-5
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #98 เมื่อ05-12-2017 20:31:56 »

 o18 o18 o18 o18 o18

ออฟไลน์ poommy_TY

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 104
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #99 เมื่อ05-12-2017 20:36:34 »

ฮือออ พี่พอร์ชอ่อนโยนกับน้องเพื่อนตลอดมาตลอดไปเลย น้องณะ เจ็บมากไหมลูก โอ๋เอ๋นะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
« ตอบ #99 เมื่อ: 05-12-2017 20:36:34 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Dealta

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 97
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-1
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #100 เมื่อ05-12-2017 21:18:47 »

พี่่พอร์ชอ่อยค่ะ อะไรคือการไปเช็ดซอสห๊ะ!!!
น้องณะของพรี่ อยาเพิ่งท้อสิค่ะ พี่พอร์ชกับน้องเพื่อนเขาเป็นพี่น้องกันลูก  โถววๆๆๆ

ออฟไลน์ JellyKei

  • ✧٩(の❛ᴗ❛ の)۶
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #101 เมื่อ05-12-2017 21:28:25 »

เฝ้ารอวันที่หัวหินจะมาถึงเลยค่ะ :laugh:
รู้สึกกดดันแทนณะในเรื่องครอบครัว

ออฟไลน์ Wordslinger

  • แป้งจี่รีรีข้าวสาร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1180/-5
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #102 เมื่อ05-12-2017 22:06:27 »

เอ่อ...ฉากสุดท้ายนี่น่าจะแดมิจใจน้องณะอย่างแรงจริงๆ โอ๊ย พี่พอร์ช อะไรยังไงคะ

ป.ล. ขอบคุณคุณเดย์มากๆ ค่า

ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3736
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #103 เมื่อ05-12-2017 22:23:50 »

พี่พอร์ชอ่อยหรอคะ

ออฟไลน์ arjinn

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1445
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +180/-1
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #104 เมื่อ05-12-2017 23:03:54 »

ที่ละนิด
ค่อยเป็นค่อยไป ค่อยแสดงความรัก
รอวันไปหัวหินค่ะ

ออฟไลน์ crazydoii

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 929
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #105 เมื่อ06-12-2017 00:11:51 »

ค่อยๆก้าวไปทีละนิดนะครับ,,,

ออฟไลน์ aiyuki

  • รักแท้ไม่แบ่งแม้เพศพันธุ์
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2965
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-6
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #106 เมื่อ06-12-2017 05:49:08 »

น้องเพื่อนนนนนน 5555

ออฟไลน์ 。Atlas

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 150
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #107 เมื่อ06-12-2017 06:42:38 »

ไปหัวหินพรุ่งนี้เลยได้ไหมคะ 5555555

ถ้าไม่นับน้องเพื่อน พี่พอร์ชนี่เทคแคร์ดูแลดีแบบนี้กับทุกคนเลยเปล่า
บางทีมันก็อันตรายอะ เกิดในมุมของพี่พอร์ช การมาสกินชิพอะไรแบบนี้มันคือเรื่องธรรมดาสำหรับพี่เค้า นี่ทำไง ฮืออ ทุบ ๆๆ

เอ็นดูน้องณะเวลาตัดพ้อ แล้วก็ทั้งสงสารที่เหมือนจะพยายามตัดใจจากเค้า
แต่ก็โดนเค้าดาเมจคริติคอลใส่มาอีก
ไหนจะปัญาหาในครอบครัว คุณพ่อน้องเหมือนสวมหัวโขนไว้ตลอดเวลา สัมผัสไม่ได้ถึงความรักที่มีต่อลูกชายเลย
เหมือนมีไว้เพื่อคาดหวังในสิ่งที่ตัวเองต้องการกับกดดันถ้าไม่เป็นดั่งใจ แค่นั้น  :เฮ้อ:
สงสารจริง ๆ น้องเหมือนเด็กเก็บกด  :hao5:

ออฟไลน์ hoshinokoe

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1108
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-0
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #108 เมื่อ06-12-2017 06:52:43 »

หือออ อ่อยยอ่ะป่าววว พี่พอร์ชชชช

ออฟไลน์ EoBen

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3467
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-6
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #109 เมื่อ06-12-2017 09:39:40 »

เป็นกำลังใจให้ณะเลย


กอดปลอบบ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
« ตอบ #109 เมื่อ: 06-12-2017 09:39:40 »





ออฟไลน์ changemoo

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 42
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #110 เมื่อ06-12-2017 09:51:56 »

 ทำไมไม่กล้าอ่านเรื่องนี้ คือชอบเรื่องของคนแต่งมาก แต่ตอนอ่านเรืีองนู่นชอบพอร์ชกับเพื่อนมาก ฮือออ ทำไมเราใจร้ายไม่อยากให้พี่พอร์ชรักใคร

ออฟไลน์ Ginny Jinny

  • ความเป็นจริงมันวุ่นวาย ก็ขอให้ใจมันสบายๆในความฝัน
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2250
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-4
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #111 เมื่อ06-12-2017 14:46:04 »

เพื่อนมาแต่ชื่อเหรอ รับเชิญสักตอนสองตอนมั๊ยคะ  :m22: :m22:

ออฟไลน์ hereg407

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 87
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #112 เมื่อ06-12-2017 17:05:38 »

ณะ  เพื่อนกับเป็นไทได้กันแล้วไม่ต้องกังวลนะ   5555

ออฟไลน์ A_Narciso

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 984
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-2
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #113 เมื่อ06-12-2017 21:56:33 »

ชอบที่พี่พอร์ชเรียกเพื่อนว่า ...น้อง
ณะ เอ๊ยยย  เมื่อไหร่จะรู้ความจริง ว่าเค้าเป็นแค่พี่น้อง

ออฟไลน์ pandant

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 51
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #114 เมื่อ06-12-2017 23:13:25 »

พี่พอร์ชขี้อ่อนอะ พอคิดถึงพี่พอร์ชตอนเรื่องเพื่อนแล้วก้แบบ หื้อ พี่พอร์ชน่ารัก เรื่องพี่พอร์ชเองต้องน่ารักกว่าเป็นร้อยเท่าแน่ๆ ขี้เเกล้งขี้อ่อยเบอร์ไหนเนี่ย
แล้ว... พ่อเนี่ย ไม่ใชทุกอย่างของชีวิตนะ อย่าบังคับ ณ เราไม่ยอม พร้อมออกโรงปกป้องมาก


ออฟไลน์ utamon

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-2
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #115 เมื่อ07-12-2017 00:39:33 »

พี่พอร์ชกับพี่เพื่อนเป็นได้แค่พี่น้องเท่านั้นแหละ เป็นมากกว่านั้นเดี๋ยวมีคนบางคนสติแตกอีก 555 น้องณะอย่าได้กังวล

ออฟไลน์ labelle

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2877
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-0
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #116 เมื่อ07-12-2017 20:31:08 »

เหมือนพอร์ชรู้ทันณะ

ณะก็หลอนพอร์ชไปเหอะ
สงสารณะ พยายามทำดีให้มองเห็น แต่พ่อก็ไม่มอง


ออฟไลน์ BeeQ

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #117 เมื่อ09-12-2017 02:29:21 »

พี่พอร์ชอย่าอ่อยให้มากค่ะ ไม่ใช่แค่ณะที่จะหลง :heaven
รอวันไปหัวหินนะ :mc4:

ออฟไลน์ yummiie

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 143
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-2
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #118 เมื่อ10-12-2017 19:47:19 »

อยากอ่านต่อแล้วค่า :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ khwanruen

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1185
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-3
Re: Out of Love ❤️ แสดงความรัก -4- [5Dec17]
«ตอบ #119 เมื่อ10-12-2017 23:25:31 »

คิดถึงน้องเพื่อนเลย รัยเชิญสักตอนสิคะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด