(รวมเรื่องสั้น) สอง : ประธานคนหื่นปะทะเด็กการโรงแรมคนน่า..รัก 020462
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: (รวมเรื่องสั้น) สอง : ประธานคนหื่นปะทะเด็กการโรงแรมคนน่า..รัก 020462  (อ่าน 5763 ครั้ง)

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1166
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
ตัดสินใจเองเลย ไม่ต้องถามแม่
อะหื้อ ท่านประธาน

ออฟไลน์ pigarea

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 775
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-1
โอ๊ยยยยย ส่งหมูไปเชือด

ออฟไลน์ queenrose

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 9
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ nu-tarn

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 903
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-6
รีบโทรไปหาแม่ด่วนเลยจ้ากวาง 555 :hao7:

ออฟไลน์ Legpptk

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
อ่านเรื่องแรกจบแล้วแบบ อีคนหลงผัว :pighaun: :pighaun: :pighaun:

ออฟไลน์ fANISTINO

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 2
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4633
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-6

ออฟไลน์ unicorncolour

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 944
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
เรื่องแรก..ได้กับแบบงง ๆ  :m28:

เรื่องสอง..ไม่มาต่อแล้วหรอ..งง  :a5:

ออฟไลน์ lostinthelight

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 128
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เรื่องแรกแซ่บมาก :hao6:
รออ่านเรื่องสองต่ออยู่นะคะ  :กอด1:

ออฟไลน์ yunnutjae

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 604
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-2
กด 1 โทรถามแม่
กด 2 ต่อยปากท่านปาทาน
กอ 3 น้องน่าจะยังงงๆอยู่ แต่คือโดนลากเข้าห้องแร้ว 55555555555 รอนะคะะะ  :hao7:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ TheDoungJan

  • —☁gtrsrist
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 764
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
เรื่องแรกคือดี หลงผัวเก่งมากลูก แซ่บมาก เรื่องที่สองคงไม่แพ้เรื่องแรก รอนะคะ :mew3:

ออฟไลน์ KK ก้านแก้ว

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 7
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ nanremix

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 30
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-1

ประธานคนหื่นปะทะเด็กการโรงแรมคนน่า..รัก END



"ครับท่าน"

"ใกล้จะถึงแล้วครับ"

"ครับ เจอกันครับ"

'ตั้ม' ประธานบริษัทในเครือ JY ยักษ์ใหญ่ ที่ควบคุมการผลิตสินค้าทุกภาคส่วนของประเทศ เขาเป็นผู้ชายที่สาวๆทั่วโลกใฝ่หา ไม่ว่าจะเป็นรูปหน้าหล่อเหลาเนียน ใสกิ๊งเหมือนเด็กแรกรุ่น แต่งตัวดีติดแบรนด์เนมทุกตัว รองเท้าเอยเสื้อผ้าเอยนาฬิกาเอย ที่ใส่ในแต่ละวันมีมูลค่าไม่เคยต่ำกว่าหนึ่งแสนบาท

รวยจนแทบซื้อประเทศได้

เขาเป็นคนดี บริจาคเงินให้เด็กด้อยโอกาส แถมยังชอบช่วยเหลือผู้คน ว่างๆก็ยังพัฒนาประเทศโดยเป็นคนถือหุ้นสูงที่สุดในวงการ

เขาสมบูรณ์แบบ

มีข้อเสียอย่างเดียวของเขาก็คือ 'หื่นและมือไว'

นั่นเป็นคำพูดที่เล่าต่อกันมาจากคำให้การของคนที่มีอะไรกับเขาเสร็จ

มันไม่ใช่เรื่องสำคัญนัก

ซึ่งเขาก็ไม่สนใจอยู่แล้วว่า 'คนอื่น' จะคิดอย่างไร

"เจม ออกรถ"

สั่งคนขับไปแล้ว เขาก็หันหน้าออกหน้าต่าง ชีวิตมันเหมือนนก พเนจรไปตามความต้องการของตนเอง แต่พอถึงช่วงเวลาหนึ่ง นกก็ต้องกลับยังที่ๆเดิม มีครอบครัวรออยู่ นั่นคือเป้าหมายของนก

แต่สำหรับเขาล่ะ

ไม่มีครอบครัวให้กลับไปหา บางทีตอนนี้เขาอาจเป็นนกพเนจรที่ต้องการกลับรัง

แล้วใครกันนะ จะเป็นรังที่เขาอยากอยู่ด้วย

ขอให้ได้เจอ จะดูแลให้ดีๆเลย






"ทุกคน มารวมตัวทางนี้หน่อย"

รุ่นพี่สาขาการโรงแรมเรียกนักศึกษาฝึกงานอย่างพวกผมไปเช็คความพร้อมอีกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นเสิร์ฟทางไหน เสิร์ฟอะไร เวลาไหน ต้องทำให้เต็มที่ที่สุด เพราะวันนี้พวกรุ่นพี่จะประเมินงานให้แล้วครับ

ตื่นเต้นเนอะ

"กวาง อย่าเหม่อดิ ฟัง"

อ้าว ผมโดนดุซะงั้น เมื่อกี้เหม่อเหรอเนี่ย ไม่เห็นรู้ตัวเลย

"วันนี้เราได้รับเกียรติจากเครือสำนักงาน JY ท่านประธานบริษัทนั้นจะมาพบแขกที่นี่ อา ผู้ดูแลในส่วนนี้นั้น  ..."

พรึ่บ พรึ่บ

ยังกับการสะบัดเสื้อผ้าขึ้นตากหลังซัก เป็นบางคนที่อยากไปเพราะประธานหล่อ ส่วนอีกกลุ่มอยากไปเพราะได้เงินดี

ผมไม่เคยเห็นหน้าประธานสักที

แต่ก็นะ ผมจะไปสนใจเรื่องของเขาทำไมเนี่ย

"คนรับผิดชอบแขกท่านนี้ก็คือ กวางนั่นเอง"

รุ่นพี่พูดพร้อมมองหน้าผม เขาส่งยิ้มหวานให้หนึ่งทีแล้วเดินจากไปพร้อมเสียงกระซิบข้างหู...สู้สู้

พอเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนร่วมงาน ก็เห็นพวกเขามองมาที่ผมก่อนแล้ว

ทำได้แต่ส่งยิ้มแหยๆให้ขอตัวเดินไปเตรียมตัวหน้าห้องประชุมของแขก

มีรุ่นพี่เดินเข้ามาทักทายด้วยล่ะ

"รับแขกจากเจวายใช่ป่ะ"

พี่แจงถามขณะที่เธอจะเดินผ่านผมไป แต่มองป้ายชื่อหน้าห้องก็หยุดถามผมก่อน

"ใช่ครับ มีอะไรหรือเปล่า"

ถามอย่างสงสัย อาจมีอะไรที่ผมควรรู้ เพราะผมไม่เคยรับแขกท่านนี้เลยสักครั้ง

"ไม่มีอะไรแต่ก็สู้ๆนะ ครั้งแรกไม่เจ็บเท่าไหร่หรอก"

พี่แจงพูดจบก็เดินหนีไปเลย ได้แต่มองตาม เฮ้อ อะไรกันเนี่ย มีแต่คำว่าสู้ๆ หรือแขกท่านนี้จะเอาใจยากกันนะ

เชอะ คนรวยก็แบบเนี้ย!!!!

ผมยกมือขึ้นกอดอก มองไปตามพื้น อยากรีบรับแขก รีบกลับบ้าน คิดถึงแม่โคตรๆ

มองไปเรื่อยจนเห็นรองเท้าหุ้มส้นสีดำของคนที่เป็นประธานบริษัทชอบใส่ ผมรีบเงยหน้าขึ้นมองคนที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า

อ๋าา เขาเป็นใครกันนะ

หล่อคม สูทเรียบกริบขนาดนี้

เขามาทำอะไรที่นี่

หรือว่าเป็น...แขก??

"เธอ..."

เลิกคิ้วให้กับคำแรกของผู้ชายตรงหน้า

กำลังเปิดใจรับฟังว่าอาจมาเข้ามาสอบถามข้อมูลของโรงแรม แต่คำถามต่อมากลายเป็นการสอบถามข้อมูลของผมซะงั้น

"ตัวเธอ ขายคืนละเท่าไหร่"

อา ถามแบบนี้ จะให้ตอบว่าอะไรดีล่ะเนี่ย เรื่องแบบนี้ไม่เคยถามแม่ซะด้วยสิ

"ขอโทษนะครับ"

ผมตอบไปอย่างสุภาพ แล้วสอดมือเข้าไปในกางเกงเพื่อจะหยิบโทรศัพท์


"คิดจะอัพค่าตัวหรือไง ถึงปฏิเสธแบบนี้"

"เปล่าครับ"

ผมขมวดคิ้ว อัพค่าตัวคืออะไรว้า

เงินเดือนหรือเปล่านะ???

"ผมแค่ขอเวลาสักครู่"

กวางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโชว์คนตรงหน้า

"ญาติเสียหรือไง ไม่มีใครบอกหรอว่าให้ปิดโทรศัพท์ก่อนทำงาน"

"ครับผมรู้กฎข้อนั้น และตอนนี้ผมกำลังจะเปิดเครื่อง"

ท่านประธานขยับตัวเข้ามาใกล้แล้วคว้าตัวของกวางเข้าไปแนบกับอกแข็งแกร่งของเขา

"จะทำอะไร ฟ้องตำรวจ?"

สายตาดุดันของท่านประธาน ทำให้กวางรีบส่ายหน้าปฏิเสธ

"เปล่าครับ"

"เหอะ ฟ้องไปก็เท่านั้นสินะ"

ตั้มแค่นยิ้มกับการทำงานของพวกตำรวจ

"อย่าโยงการเมืองสิครับ ผมแค่อยากโทรหาแม่"

กวางกระพริบตาปริบๆ เมื่อเห็นท่านประธานทำหน้างง

"ก็คุณถามว่า ตัวผมขายคืนละเท่าไหร่ไงครับ ปกติผมทำงานเป็นรายเดือน ไม่เคยทำงานเป็นรายวันสักที ผมก็เลยอยากรู้ว่าเงินรายวันนี่เท่าไหร่ ไม่รู้ว่าค่าแรงขั้นต่ำอัพขึ้นหรือยัง ผมกำลังสับสนว่า 300 หรือ 330 กันแน่ และ อุ๊บ!"

ท่านประธานก้มหน้าลงต่ำจนปลายจมูกของทั้งคู่สัมผัสกัน

"มีครอบครัวหรอ"

กวางพยายามขยับตัวออกห่าง แต่ท่านประธานนั้นกลับทำอะไรอะไรได้รวดเร็วกว่าเขาไปหมด ตั้มใช้มือข้างขวายึดต้นคอของกวางไว้ เพื่อให้เงยหน้าสบตาเขา ส่วนมือซ้ายประคองตัวของนักศึกษาฝึกงานอย่างกวางไว้แน่น

"ทุกคนก็ต้องมีครอบครัวสิครับ"

ในเมื่อถอยไม่ได้ ก็ต้องเผชิญหน้าสินะ

แม่ของเขาสอนไว้ และกวางก็จำมาใช้จนถึงตอนนี้!

"...ฉันไม่มี"


เงียบกริบ

ทั้งตั้มและกวาง พวกเขาไม่เอื้อนเอ่ยคำพูดใดออกมาทั้งสิ้น นอกจากสบตากันเฉยๆ เพียงเท่านั้น จนกระทั่งกวางรู้สึกทนไม่ไหว และกำลังทำอะไรที่ไม่รู้ตัว อย่าง...ขยับริมฝีปากของตนเองให้สัมผัสกับแก้มของท่านประธานเป็นต้น

!!!!!!!!

พลั่ก!

ตั้มรู้สึกเหมือนไฟฟ้าช็อต จึงผลักกวางออกให้พ้นตัว และเขาก็เดินออกไปจากห้องทำงาน ทิ้งกวางที่ยืนอึ้ง ร่างกายปวกเปียกไม่มีแรงไว้เพียงคนเดียว...




เมื่อถึงเวลาเลิกงาน กวางก็เก็บข้าวของบนโต๊ะของตนเอง ได้ยินเสียงดีใจของเพื่อนที่ผ่านการประเมินจากรุ่นพี่ แต่ตัวของเขานี่สิ คงไม่ผ่านหรอกใช่ไหม และนี่เขาก็พอจะรู้ตัวเอง ทำอะไรขายหน้าแบบนั้น กลับบ้านไปเขาคงไม่กล้าเล่าอะไรให้แม่ฟังแน่ๆ

รุ่นพี่พนักงานเริ่มเดินเข้าใกล้โต๊ะของเขาขึ้นทุกที กวางหลับตาลงรับผลการประเมินในครั้งนี้

"กวาง"

เสียงเรียกชื่อของพี่มีมี่ดังขึ้น เขาสบตากับคนตรงหน้า เธอยื่นเอกสารแผ่นหนึ่งให้เขา ซึ่งก็รับมาอ่านแต่โดยดี

"เคสของกวางเป็นเคสพิเศษ ต้องได้รับความยินยอมจากท่านประธานจ้ะ"

เคสพิเศษ?

ได้รับความยินยอม?

อะไรวะเนี่ย?

"สู้ๆนะ คุยกับท่านประธานไม่ยากหรอก"

สู้ๆนะ อีกแล้วหรอวะเนี่ยยยยย

ฮืออออ สงสัยเรื่องแบบนี้ต้องปรึกษาแม่จริงๆแล้วล่ะ!!!!



ติ๊งหน่อง~~

กวางกดกริ่งประตูบ้านของตนเอง แต่ไม่เห็นมีใครออกมา พ่อกับแม่ไม่อยู่บ้านหรือไงกัน

เขามองไปรอบบ้าน แต่ไม่ยักจะเจอใคร เวลานี้ก็ทุ่มกว่าๆแล้ว เห็นเพียงแสงรำไรในบ้าน หรือไอ้กิ่งจะกลับบ้านมาแล้ว ไหนว่ามันจะอยู่หอจนถึงวันอาทิตย์ไงวะ?

สุดท้ายเมื่อกดกริ่งแล้วก็ไม่มีสัญญาณตอบรับอะไร กวางจึงโยนกระเป๋าสะพายข้ามรั้วไป แล้วตนเองก็ปีนขึ้นรั้วเข้าไปในบ้าน มันไม่ใช่เรื่องยากอะไร เพราะปกติเขาก็ปีนรั้วหนีออกจากบ้านฟไปตกปลาเล่นกับเพื่อนๆอยู่แล้ว

กวางหยิบกระเป๋าสะพายขึ้นมาแล้วเดินเข้าบ้าน ระหว่างนั้นก็ควานหากุญแจในกระเป๋ากางเกงเพื่อจะไขประตู แต่พอเงยหน้าขึ้นก็ชะงักค้างเพื่อประตูตรงหน้าเปิดออกโดยใครสักคน

ปากของเขากำลังจะอ้าขึ้นเพื่อด่าทอน้องสาวคนเดียวของเขา

แต่ก็จะหุบปากลงไว้เหมือนเดิม

เมื่อคนตรงหน้าของเขาไม่ใช่ไอ้กิ่ง แต่เป็น...

"ท่านประธาน?"

"ใช่ ฉันเอง เข้ามาสิ"

กวางกระพริบตาถี่ๆ แล้วหันมองรอบบ้านอีกครั้ง ชิงช้า ม้าโยก โต๊ะหินอ่อนที่ติดกับรั้ว นี่มันบ้านเราชัดๆ!!!

แล้ว...

เขา!!!

ท่านประธาน .. คนที่เขาจูบแก้มเมื่อตอนบ่าย ...

มาอยู่ที่บ้านของเขาได้ยังไงกัน!!!

"เอ่อ..."

"ไม่ต้องเกรงใจหรอก"

เขาพูดอะไรน่ะ

นี่มันบ้านของเขาหรือไง

กวางทำหน้างงและเต็มไปด้วยความสงสัย เขาเลือกที่จะเดินเข้าไปในบ้านโดยที่ไม่พูดอะไรสักคำ

"แม่ พ่อ"

เมื่อเข้าไปในบ้าน กวางก็พบกับพ่อแม่ที่นั่งทานข้าวกันอยู่ โดยที่นั่งประจำของไอ้กิ่งถูกแทนที่ด้วยท่านประธาน

นี่มันอะไรกันเนี่ย

กวางเดินไปนั่งบนเก้าอี้ที่อยู่ตรงข้ามกับท่านประธาน เขายกมือขึ้นไหว้พ่อแม่ แล้วก็ต้องงงหนักกว่าเดิม เมื่อคนตรงหน้าตักข้าวเข้าปากโดยไม่พูดอะไรเหมือนกัน

"นี่พี่ตั้ม พี่ที่ทำงานลูกไง ไม่ไหว้ล่ะ"

แม่ของกวางพูดขึ้น เธอตักผัดผักรวมมิตรของโปรดของเขาให้กับท่านประธาน!!!!

"แม่!"

กวางพูดเสียงดังแต่ก็ไม่ทำอะไรไปกว่านั้น นอกจากนั่งมองหน้าแม่เฉยๆ

"นี่ของโปรดกวางเลยนะลูกตั้ม"

ลูกตั้ม!!!

ตอนนี้ ตากลมใสของกวางเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ

"คุณ มานี่กับผมหน่อย"

กวางพูดขึ้นมาท่ามกลางวงข้าว ท่านประธานเลิกคิ้วแต่ก็เดินตามเขาไปแต่โดยดี

เขาพาท่านประธานขึ้นไปบนห้อง ยังไม่ทันได้ปิดประตู การจู่โจมของสัตว์ร้ายก็เริ่มต้นขึ้น

ท่านประธานผลักกวางให้แนบกับประตู แล้วเบียดตัวเข้าหา ขาแกร่งด้านขวาแทรกเข้าไประหว่างขาเรียวทั้งสองข้างของกวาง ทำให้เขาขยับตัวไม่ได้เลย

"เธอจะคบกับฉันไหม?"

อยู่ดีๆท่านประธานก็พูดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

เขาชะงักค้างอยู่อย่างนั้นนานนับนาที

"เธอจะคบกับฉันหรือเปล่า?"

"ผม.."

"ฉันต้องทำยังไง"

ท่านประธานลดระดับใบหน้ามาสบตากับกวาง เขาเห็นความเปล่งประกายมากกว่าครั้งไหนในนัยน์ตาคู่นั้นของคนตรงหน้า

"ถึงจะได้เธอมาเป็นแฟนกันนะ"

"คุณก็ทำเป็นขั้นเป็นตอนสิ"

กวางพูดโดยไม่คิด ไม่คุย ไม่ปรึกษาแม่อะไรทั้งสิ้น เขาเห็นว่าเรื่องแบบนี้ต้องตัดสินใจเองแล้วล่ะ

ในเมื่อพันธะแบบนี้มันเกิดขึ้นกับตัวของเขาเอง..

"ยังไง"

ท่านประธานทำหน้าคิด คิ้วเข้มนั่นขมวดเข้าหากันอย่างกังวล

โธ่!!!!

ท่านประธาน!!!!

"คุณก็ต้อง..."

"...?"

"รอผมอยู่ที่หน้าประตูบ้านก่อน พอผมไขกุญแจเสร็จ คุณค่อยเข้าบ้านไปพร้อมผมไง"


กริบ


ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก


"นี่ตกลงเธอจะคบกันฉันไหม"

ท่านประธานถามอีกรอบ ซึ่งกวางก็มองหน้าทำตาปริบๆ แบบไม่รู้เรื่อง

"คุณก็...ไม่คิดจะจีบผมก่อนหรือไง"

"ฉันจีบแม่เธอแล้ว แบบนี้โอเคไหม"

"ไม่รู้เหมือนกัน ขอถามแม่ก่อนได้ไหม"

กวางทำท่าจะเปิดประตู แต่ท่านประธานยึดต้นคอของเขาให้สบตากันก่อน

"แม่เธอบอกว่าให้ถามเธอ"

ความจริงจังพุ่งขึ้นมา นั่นคือสิ่งที่ท่านประธานรู้สึกในตอนนั้น กวางเม้มปากเข้าหากัน แล้วพยักหน้ากับตัวเอง

"คุณแนะนำตัวเองก่อนสิ"

"ฉันชื่อตั้ม...ขอจีบนะครับ"





------------------------- END -----------------




 :man1:

ออนไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2755
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-0

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด