▼ หลังม่าน l Behind The Scenes [แจ้งข่าวรวมเล่ม p.66] - west ♡ afterday -
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ▼ หลังม่าน l Behind The Scenes [แจ้งข่าวรวมเล่ม p.66] - west ♡ afterday -  (อ่าน 524004 ครั้ง)

ออฟไลน์ afterday

  • อตด.
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1856/-9
    • afterday's twitter

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17




เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม







รายละเอียดรวมเล่ม >> จิ้ม




---------------------------------------------------


#หลังม่าน

- west ♡ afterday -


Content

ฉากแรกฉากสองฉากสามฉากสี่ฉากห้า
ฉากหกฉากเจ็ดฉากแปดฉากเก้าฉากสิบ
ฉากสิบเอ็ดฉากสิบสองฉากสิบสามฉากสิบสี่
ฉากสิบห้าฉากสิบหกฉากสิบเจ็ดฉากสิบแปด
ฉากสิบเก้าฉากยี่สิบฉากยี่สิบเอ็ดฉากยี่สิบสอง
ฉากยี่สิบสามฉากยี่สิบสี่ฉากยี่สิบห้าฉากยี่สิบหก
ฉากยี่สิบเจ็ดฉากยี่สิบแปดฉากยี่สิบเก้าฉากสามสิบ
ฉากสามสิบเอ็ดฉากสามสิบสองฉากสามสิบสาม
ฉากสามสิบสี่
E n d!



ฉากพิเศษ

Turn down to the heat
Turn up to the heat



---------------------------------------------------
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-10-2018 02:19:53 โดย afterday »

ออฟไลน์ afterday

  • อตด.
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 367
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1856/-9
    • afterday's twitter


หลังม่าน l Behide the scenes

l ฉากแรก l
Pran l talk




เคยมีคนบอกผมว่าความลับไม่มีในโลก เมื่อไหร่ก็ตามที่ความลับรู้กันเกินสองคนขึ้นไปย่อมไม่นับว่าเป็นความลับอีกต่อไป
ผมเป็นคนไม่ชอบมีความลับ ไม่รู้สึกว่าการต้องปิดบังอะไรสักอย่างเป็นเรื่องสนุก รังแต่จะมีเรื่องยุ่งยากตามมาไม่หยุดเสียมากกว่า
แต่ไม่รู้ทำไมตั้งแต่จำความได้ ผมก็มีความลับเรื่องหนึ่งติดตัวมาด้วยตลอด เป็นความลับที่รู้กันเกินสอง
เป็นความลับที่ไม่ได้ตั้งใจให้เกิด แต่ก็เป็นความลับที่จนถึงตอนนี้ผมก็ยังพยายามสุดความสามารถเพื่อไม่ให้ใครรู้

อาจจะเพราะกำลังกลัว…กลัวว่าหากความลับนั้นไม่ใช่ความลับแล้ว…บางสิ่งจะหายไป
   





“ปราณ! ระวังหลัง!!”

ฟึ่บ! ตุบ!!

เสียงร้องตะโกนของไอ้ไวดังมาจากด้านหลัง ให้ผมเบี่ยงตัวหลบตามสัญชาตญาณอัตโนมัติ
ร่างของฝ่ายตรงข้ามพุ่งเลยตำแหน่งเดิมที่ผมยืนอยู่เมื่อครู่ไปอย่างรวดเร็ว และล้มกลิ้งไปที่พื้นเนื่องจากพลาดตำแหน่งปะทะที่ตั้งใจไว้

มันหันมาจ้องหน้าผมอย่างโกรธเคืองและพุ่งขึ้นมาหา หมัดที่กำแน่นจนสั่นง้างขึ้นเตรียมจะซัดเข้าที่สันกราม
ผมฉวยจังหวะนั้นก้มลงนิดเอียงใบหน้าจนกำปั้นเฉียดไปแค่ปลายนิ้ว ก่อนจะสวนหมัดเข้าที่ใต้คางอีกฝ่ายแรงๆ

ผมหอบหายใจและถอยเท้ามาหนึ่งก้าวเพราะใช้แรงกับการเคลื่อนไหวเมื่อครู่มากไป


“มึง!”

พลั่ก!!

“อั่กก!”

“ปราณ!”

ผมคงพลาดไปที่ยืนเรียกสตินานไปหน่อยถึงได้ถูกโจมตีจากด้านหลัง เท้าหนักๆ ของใครสักคนกระแทกเข้ามาที่กลางหลังแรงๆ
ตามด้วยหมัดหนักๆ ที่มุมปาก ผมล้มลงไปนอนและบิดกายเพราะความเจ็บปวดจากแรงกระแทกพื้นคอนกรีตแข็งๆ บริเวณแขน

เงยหน้ามองก็เจอไอ้ไวมันพุ่งเข้ามารั้งพวกวิดวะไว้และถีบออกไปไกลๆ  ผมถุยน้ำลายที่ผสมคาวเลือดลงพื้น
ปาดของเหลวที่ริมฝีปากสะบัดออกลวกๆ และขยับตัวยืนอย่างยากลำบากด้วยความช่วยเหลือของเพื่อนซี้ข้างกาย

“ไวมึงไปช่วยเก้ก่อน!”

ผมบอกไอ้ไว แล้วพยักหน้าไปทางเพื่อนอีกคน เมื่อหันไปเห็นเก้มันกำลังโดนฝ่ายตรงข้ามสองคนรุม
ไวยกรณ์พยักหน้าแล้วฟาดแข้งเข้าที่หน้าท้องของคู่ต่อสู้ก่อนจะก้าวขายาวๆ ไปทางนั้น

แต่ถึงจะพูดอย่างนั้นผมแทบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอไม่ได้เมื่อหันมาแล้วพบกับหมาหมู่สามตัวแยกเขี้ยวรออยู่

ในเวลาแบบนี้ไอ้พวกเด็กที่สร้างเรื่องไว้มันหายหัวไปไหนกันหมดวะ!


“อะไร คนอย่างปราณ ปารกุลนี่หน้าซีดเป็นด้วยสินะ”

เจ้าของน้ำเสียงใบหน้ากวนอวัยวะเบื้องล่างยกยิ้มที่มุมปาก ขยับตัวเข้ามาใกล้ มือยังสอดซุกอยู่ในกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้าง
ผมขมวดคิ้วเล็กน้อยและหรี่ตามองอย่างอยากถามว่า ‘มึงจะเอายังไง?’

“ตัวแข็งไปแล้วเหรอไง”

หึ

ผมยิ้มมุมปากและส่งเสียงหัวเราะหึในคอ

ผลั่วะ!!

ก่อนจะวาดหมัดซัดเข้าที่ข้างแก้มของคนตรงหน้าอย่างจังโดยไม่ให้สัญญาณ
อีกฝ่ายหน้าหันไปตามแรงหมัดแต่รอยยิ้มสะใจยังคงประทับอยู่ที่มุมปาก

“ไอ้เชี่ยนี่!”

สุนัขรับใช้ข้างหลังมันร้อนตัวแทนลูกพี่มันเห่าดังลั่นแล้วจะกระโจนเข้าหาผม
แต่ท่อนแขนสีกร้านแดดก็กางขึ้นมากันไว้ก่อนท่ามกลางแววตาไม่เข้าใจของคนพวกเดียวกัน

“อะไรวะภัทร”

“เดี๋ยวตรงนี้กูจัดการเอง”

ณภัทรพูดจบก็หันมายกยิ้มร้ายให้ผม รอยยิ้มแบบที่คุ้นเคยกันดีเพราะพบเห็นมาแล้วหลายต่อหลายครั้งในสนามกำปั้นแบบนี้
แววตาประสานกันแบบที่ผมก็ยิ้มรับคำท้าแต่โดยดี เรามองกันอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งได้ยินเสียงตีระฆังดังก้องอยู่ในหัว
และนั่นเป็นการมองหน้ากันครั้งสุดท้าย ก่อนที่ผมและมันจะกระโจนเข้าหากัน

หมัดแรกปะทะเข้าที่ท้องแต่ไม่ได้แรงจนจุก ผมจับท้ายทอยอีกฝ่ายแล้วตีเข่าเข้าที่หน้าท้องคืน
ในจังหวะที่ใบหน้าเฉียดกันก่อนที่คนโดนเข่าจะทรุดลงไปนั่งกุมท้องที่พื้น

“มึงไม่ออมแรงเลย”

เจ้าตัวเอ่ยกระซิบลอดไรฟันจนผมต้องลอบอมยิ้ม มันดันกายขึ้นจากพื้นแล้วพุ่งเข้ามาใหม่
อาศัยจังหวะที่ผมกำลังตั้งรับจากหมัดขวาเบี่ยงตัวไปทางตรงกันข้ามแล้วล็อคคอผมแน่น
ผมเบ้หน้าเพราะอึดอัดด้วยขาดอากาศหายใจ รวบรวมแรงทั้งหมดทิ้งตัวและตวัดขัดขาอีกฝ่ายจนล้มคว่ำไปทั้งคู่
แลกหมัดกันอยู่อย่างนั้นจนหมดแรงกระเด็นไปคนละฝั่ง






“ไอ้เชี่ยเจ็บฉิบหาย”

ไวมันบ่นอุบสลับกับซี๊ดปากตอนที่ใช้ผ้าชุบน้ำบิดจนหมาดเช็ดตามแผลบริเวณหัวคิ้วตัวเอง

“ไม่เจ็บก็แย่แล้ว คิ้วแตกขนาดนั้น” คนพูดอย่างไอ้เก้ก็ไม่ต่างกัน ปากแตกช้ำเลือดแบบที่แค่ขยับปากกนิ่วหน้าเพราะเจ็บปวด

“แล้วนี่กอล์ฟมันไปไหน” ผมถามพลางหันมองหาเพื่อนสนิทในกลุ่มอีกคน เพราะตั้งแต่วงแตกเพราะเสียงอาจารย์ดังมาจากไกลๆ ผมก็ยังไม่เห็นมันเลย

“ตอนวิ่งกันเห็นมันนำน้องๆ ไปอีกทาง เดี๋ยวก็ตามมามั้ง”

ไอ้น้องพวกนี้แม่งก็สรรหาแต่เรื่องไม่เว้นวันกันเลย แค่โปรเจคต์ที่กำลังทำอยู่มันยุ่งไม่พอใช่ไหมวะ ถ้าคราวนี้หัวข้อธีสีสกูไม่ผ่านนี่มีเรื่องแน่

“ตกลงคราวนี้มันเรื่องอะไร”

“กูไม่แน่ใจ” ไอ้เก้โคลงหัว “แต่เห็นมันพูดกันคร่าวๆ ว่าเด็กวิดวะปีสองมันมาแซวจะขอจับก้นน้องปีหนึ่งคณะเรา”

ไอ้เรื่องพวกนี้อีกแล้ว เมื่อไหร่อาจารย์มหา’ลัยเราแม่งจะยอมจัดงบประมาณซื้อตะกร้อมาครอบปากให้ไอ้พวกคณะโน้นเสียทีวะ

พวกกูจะได้สงบสุขขึ้นไม่ต้องคอยไล่ตีหมาแบบนี้


“มึงโอเคปะเนี่ย แผลที่แขนเป็นทางยาวเลย ไปล้างน้ำก่อนไหม” อยู่ๆ ไอ้ไวก็จับแขนที่ผมกำลังกุมอยู่ไปดู

“เดี๋ยวกูกลับไปทำแผลที่ห้องเลยก็ได้ เดินออกไปแค่นี้เอง”

“เดี๋ยวกูเดินไปด้วย เกิดเจอพวกปากเปราะอีกจะแย่เอา”

“สภาพพวกมันก็ไม่ต่างกันหรอก ป่านนี้หลบไปเลียแผลแล้วมั้ง”

“เออน่า ไอ้เก้มึงจะกลับเลยปะ” มันตัดบท แล้วหันไปพูดกับอีกคนที่ท้ายประโยค

“มึงกลับกันไปก่อนเลย เดี๋ยวกูนั่งอีกแป๊บ”

“เออ งั้นเจอกันพรุ่งนี้ อย่าลืมกลับไปแก้งานด้วย”

“มึงช่วยเลิกพูดถึงงานในเวลาที่ร่างกายกูกำลังจะพังแบบนี้ได้ปะเชี่ยไว”

ไวยกรณ์หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะซี๊ดปากเพราะแสบบริเวณที่แก้มขยับ พูดลากันอีกหน่อยผมกับมันก็เดินแยกออกมาด้วยกัน







อันที่จริงเปิดมาก็เจอพวกผมต่อยตีกันเหมือนหมูเหมือนหมาแบบนั้นก็อาจจะทำให้งงไปเสียหน่อย
แต่ไอ้การยกพวกตีกันก็กลายเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้วสำหรับแก๊งหัวหน้าของสองคณะที่แม่งเหมือนไม่ถูกกันมาตั้งแต่รุ่นหนึ่ง

อย่าง’ถาปัตย์แบบพวกผม และไอ้พวกปากเปราะวิดวะอย่างพวกมัน

ยิ่งพออยู่ปีสี่เป็นพี่โตสุดเวลารุ่นน้องมีปัญหาอะไรก็พุ่งมาบอกให้ต้องตามไปเช็ดไปล้างให้เสมอ
บางครั้งแก๊งผมกับแก๊งตรงข้ามแม่งก็ไม่ได้มีปัญหากันโดยตรงหรอก
เพราะหลายครั้งที่ระหว่างกำลังซัดกันจนล้มคว่ำเลือดพรากแบบนั้นก็ยังไม่รู้เหตุผลหรือเรื่องราวแน่ชัดเลยด้วยซ้ำ

แต่เพราะศักดิ์ศรีมันค้ำคอ พอมีเรื่อง...พวกกูก็ต้องชนะ



“แผลที่คิ้วมึงอะ กูว่าพรุ่งนี้ระบมชัวร์”

ไวหันมามองหน้าผมก่อนจะยกมือขึ้นแตะหางคิ้วตัวเองแล้วสูดลมหายใจเข้า

“เออกูพลาดไปหน่อย แม่งมาจากด้านหลัง”

“ท้องมึงเถอะเป็นไงบ้างวะ เห็นกุมแขนกุมท้องมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว”

จะให้เป็นยังไงได้ละวะ ไอ้ภัทรแม่งต่อยซ้ำเข้ามาที่ท้องตอนจังหวะล้มลงไปที่พื้นในทีแรก ครั้งที่สองกะแรงกันพลาดจนได้แผลจริงจังมาเนี่ย

“ใต้ร่มผ้า” ผมยักไหล่ “ไม่เป็นไรหรอก”

“คนอย่างมึงต้องช้ำในตายเข้าสักวัน”

“งั้นมึงก็คงตายหน้าเละสินะ”

“เชี่ยปราณ”

ผมยิ้มบางเดินลัดตามถนนต้นไม้ของมหา’ลัยมาจนถึงด้านหลังที่เป็นจุดรวมหอนอก

“มึง แวะซื้อข้าวเย็นแป๊บ” ไวยกรณ์ตีบ่าผมเบาๆ แล้วเดินนำไปทางร้านบะหมี่ “เล็กต้มยำพิเศษถุงนึงครับป้า มึงเอาปะ” พอสั่งเมนูประจำเสร็จก็หันมาถามผม

“ไม่อะ ปากมึงเหวอะขนาดนี้ยังเสือกจะทานของเผ็ด ไม่ดูสังขารตัวเอง”

มันหัวเราะ “เออกูซาดิสม์ แล้วนี่จะกินอะไร”

“ไม่รู้ดิ อิ่มหมัดแล้วมั้งเนี่ย”

อีกฝ่ายยิ้มและพยักหน้าสองสามครั้งรับคำผมเหมือนตัดจบบทสนทนา หันไปมองหม้อน้ำซุปรอป้าเจ้าของร้านที่กำลังลวกเส้นใส่ถุงอยู่

“งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะมึง”

ถึงหน้าหอผมแล้วไวมันก็เอ่ยปากลา เพราะมันอยู่ตึกถัดไปเลยต้องแยกกันตรงหน้าประตู ผมพยักหน้าส่งให้มันแล้วเดินผ่านประตูเข้าไปที่ลิฟท์
ยืนรออยู่ไม่นานประตูก็เปิดออก ผมก้าวเข้าไปยืนกดเลขชั้นของตัวเองและรอให้ประตูลิฟท์ค่อยๆ เคลื่อนตัวปิดลง

“เดี๋ยว! ไปด้วย!”

แต่ในขณะที่มันกำลังจะปิดเสียงคุ้นหูก็ดังขึ้นก่อน ตามด้วยการเคลื่อนตัวออกของประตู
พร้อมใบหน้าช้ำเลือดของคนที่ผมเพิ่งตะลุมบอนด้วยเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา

ตัวเจ้าปัญหามันยิ้มมุมปากแล้วแทรกตัวเข้ามายืนในลิฟท์ข้างๆ ผมและมองไปที่เลขชั้น ผมยาวระต้นคอที่รัดรวบไว้ข้างหลังดูกี่ทีก็รำคาญตา
ใบหน้าที่แต้มรอยยิ้มกวนอารมณ์อยู่เสมอนั้นหันมาสบตาเมื่อลิฟท์ปิดสนิทเตรียมเคลื่อนห้องโดยสารขึ้นด้านบนแล้วเรียบร้อย

ภัทร ณภัทร หัวหน้าแกงค์ปีสี่ของคณะวิศวะ คู่ตีคู่ต่อยตลอดระยะเวลาสี่ปีที่อยู่มหา’ลัยของผม
เป็นที่รู้กันว่าเมื่อไหร่เห็นพวกผมอยู่ในระยะรัศมีเดียวกันคือต้องมีเรื่อง เจอกันไม่ได้ต้องตั้งท่าจะฆ่ากัน
ถ้าเปรียบกันผมก็คงเป็นไฟ ส่วนอีกฝ่ายก็เป็นน้ำมัน ปะทะกันทีไรก็มีแต่พังกับบรรลัย

ซึ่งมันน่าตลกดีที่พวกผมไม่ได้กัดกันแค่รุ่นลูก…แต่มันเริ่มต้นมาตั้งแต่รุ่นพ่อรุ่นแม่

พ่อแม่ผมกับพ่อแม่มันเป็นคู่แข่งทางธุรกิจกันมาตั้งแต่ผมยังไม่เกิด เรียกได้ว่าเกลียดกันเข้ากระดูกดำกระดูกแดง
ก่นด่าสาปแช่งกันจนซึมเข้าสมองส่วนลึกของลูกๆ ตั้งแต่จำความได้

แล้วมันก็เหมือนสวรรค์ท่านแกล้งเมื่อดันมาอาศัยอยู่บ้านหลังติดกัน
เรียนอนุบาลเดียวกัน ประถมเดียวกัน มัธยมเดียวกัน เจอหน้ากันทีไรก็แทบจะประเคนบาทาให้เป็นของขวัญ
ความเกลียดชังจากผู้ใหญ่ส่งต่อมาให้เด็กอย่างพวกผมต้องพาลต่อยตีและเป็นคู่แข่งกันแม่งทุกเรื่อง
ทั้งเรียน กีฬา พละกำลัง ทุกอย่างที่คิดออกคือกูต้องเหนือกว่า

แม่งยิ่งน่าหัวเราะเมื่อพอเข้ารั้วมหา’ลัยมา พวกผมก็ดันมาเรียนมหา’ลัยเดียวกัน
ผิดก็ตรงที่แยกย้ายกันไปอยู่คณะคู่แข่งที่ตั้งอยู่ติดกันราวกับกำลังเชิญชวนให้ลงมือฆ่ากันเสียจะได้จบๆ ไป
สถานการณ์ทุกอย่างช่างเอื้ออำนวยจนจะเปลี่ยนเป็นบังคับอยู่แล้ว

แทบจะเอาเท้าก่ายหน้าผากเมื่อรู้สึกได้ว่าชาตินี้ผมกับมันคงหนีกันไม่พ้น ต้องตามรังควานกันอยู่แบบนี้ทั้งชีวิต
คิดดูแล้วมันก็น่าแปลกดีนะที่เกิดมาก็มีคนที่ถูกสร้างมาให้เกลียดจนเข้าไส้ตั้งแต่ยังไม่ทันได้รู้จักกัน

อยากเอาชนะตั้งแต่ยังไม่ได้เห็นหน้า


“มึงกินไรยัง”

ผมหลุดจากความทรงจำเก่าเปื้อนฝุ่นของตัวเองก็ตอนที่ไอ้หมาบ้าข้างๆ มันสะกิดเข้าที่บ่า

“ปากแบบนี้ให้กินอะไร” ผมว่าเสียงเรียบ เหลือบตามองใบหน้าที่มีแผลปริแตกพกช้ำไม่ต่างกันของอีกฝ่าย “กลับไปหยอดน้ำข้าวที่ห้องไปมึงอะ”

มันหัวเราะ ใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มด้วยอากัปกิริยาแบบเดียวกับที่ทำให้เบื้องล่างกระตุกทุกครั้งที่มอง

“เดี๋ยวแบ่งให้มึงถ้วยนึง”

ผมกรอกตาไปข้างๆ อย่างเบื่อที่จะมองหน้าอีกฝ่าย ก็แหงล่ะ…วันนี้ผมแม่งซัดอยู่แต่หน้ามันจนเอียนไปหมดแล้ว


“เก็บไว้แดกเองเหอะ”








Tbc...



สวัสดีค่าาา ในที่สุดก็ได้ฤกษ์เปิดเรื่องใหม่~~~~
แถมคราวนี้ยังพิเศษกว่าตรงที่จับมือขี่คอมากับพี่เวสต์ เฮ้!

หลังจากซุ่มวางพล็อตกันมากว่าร่วมเดือน ก็ได้เวลาเปิดตัวลูกชายคู่ใหม่แล้วววว
ตื่นเต้นมากเลย เรื่องนี้เดย์พยายามมาก เพราะมาแบทเทิลกับนักเขียนมือฉมัง (ปาดเหงื่อ)
หวังว่าทุกคนจะชอบกัน ยังไงก็ขอฝากนิยายเรื่องนี้เอาไว้ในใจทุกคนอีกเรื่องนะคะ ^^

ปล1. เดย์ขออนุญาตอ้างอิงสถาปัตย์ภายในแบบเรียนสี่ปีอย่างที่เดย์เรียนนะคะ อาจจะมีเพิ่มเติมนิดหน่อยจากความจริง
ปล2. ตั้งใจว่าจะลงกันทุกวันอังคาร ฉากต่อไปขอส่งต่อให้พี่เวสต์ค่าาาา  ฮรี่ <3

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 31-05-2016 15:48:21 โดย afterday »

ออฟไลน์ anntonies

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 895
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
ติดตามค่าาาาา
เป็นแฟนคลับทั้งคุณเดย์คุณเวสท์ งานนี้ไม่พลาดแน่นอน  :hao5: :hao5:

ออฟไลน์ THiiCHA

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1921
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +211/-4
กรี๊ดดดด +1 ให้ทั้งคู่เลย
เจิมเรื่องใหม่ !!!    :mc4:
ภัทรปราณ ปราณภัทร ตลกอ่ะ เหมือนต่อยกันจนชิน 5555555555
ปล. ลุ้นคุณเวสต์  อยากให้ถึงอังคารหน้าไวๆ


ออฟไลน์ koikoi

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3907
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +311/-13
อั๊ยยะแอบคบกันปะ

ออฟไลน์ AiiiKoiii

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 82
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
หื้มมมมม

ปลุกความคึกฮึกเหิมมมากกกกกกก

อร๊างงงงง

ออฟไลน์ TachibanaRain

  • มาโกโตะเทนชิ
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2575
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +76/-3
เปิดเรื่องใหม่มาแบบเซอร์ไพรส์จริงๆค่ะ แถมยังฟีทเทอริ่งกับคุณเวสต์อีก งานนี้สนุกแน่ จากที่อ่านเหมือนจะเปิดตัวคู่เอกตั้งแต่เปิดเรื่องเลยใช่ไหมคะ แล้วความลับที่ปราณว่านี่คืออะไรอ่าาา

ออฟไลน์ kosmos

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 242
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
เอ๊ะยังไงคะคุณขาาาาา อยู่หอเดียวกันเนี่ย แถมมีความลับอีก

ออฟไลน์ MyLavenderLand

  • ฉันสุขใจ เมื่อได้ Log in เล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1704
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
ว้าว ว้าว ว้าววววว เดย์ & west คนอ่านก็กำไรเห็นๆสิท่านผู้โชมมม รออะไรอยู่ ปรบมือสิค้าาาา  :katai2-1: เปิดเรื่องมาแบบนี้ ตะลุมบอลกันแล้วมานั่งทำแผลให้กันป่ะเนี่ยยยย อุคริ อุคริ ชอบค่ะชอบ ลงทะเบียนเกาะติดด้วยคน :mc4:

ออฟไลน์ minjeez

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
อร๊ายยยยย~ สัมผัสได้ถึงความมุ้งมิ้งของพระนายตั้งแต่ตอนแรกเลย
แล้วความลับที่พวกเขาเก็บไว้มันคืออะไรกันนะ อยากรู้จีงจะเป็นแบบที่คิดหรือเปล่า

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ nu-tarn

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 812
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-6
เปิดเรื่องมาก็บู้แหลดเลย  :o8:
ติดตาค่า ชอบทั้งคุณเดย์และคุณเวสต์มากเลยค่ะ

ออฟไลน์ asakurafy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 36
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
อั๊ยย่ะ! มาติดตามและตามติด  :impress2:

ออฟไลน์ 2pmui

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1527
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-6
คุณวิดวะหาเรื่องต่อยให้ได้เจอหน้าปราณหรอ
ปล. ถาปัตย์เรียน5ปี

ออฟไลน์ กฤษณ์

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 667
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-0
ยังคิดไม่ออกว่าจะรักกันยังไง คือถ้าจะตีกันขนาดนี้อ่ะนะ  o18

ออฟไลน์ Pawaree

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 451
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +162/-2
    • FANPAGE

ออฟไลน์ JilRose

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 7
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ว้าวววว สองนักแต่งที่ชอบทั้งคู่
รอติดตามอยู่นะคะ

คู่นี้แลดูมีดวงสมพงศ์กันแต่เด็ก ไม่เคยห่างกันเลย หุหุ

ออฟไลน์ Paparazzi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1105
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-11
แค่ตอนแรกก็มันละ แต่มันก็มีพลังงานของความมุ้งมิ้งอยู่นาาาาา :laugh:

ออฟไลน์ บูมเบส

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-4
เข้ามาติดตามเรื่องนี้

ออฟไลน์ เจ้าหญิงขี้ลืม

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 775
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-4
พระ-นายก็ต้องแอบคบกับใช่มั้ย
น่าติดตามมากอ่ะ
รอตอนต่อไปจ้า

ออฟไลน์ Kelvin Degree

  • ถ้าวันนั้นเลือกที่จะเดินออกไป คงไม่เจ็บมาจนถึงทุกวันนี้...
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1792
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-2
น่าติดตามครับผม,,,

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ wikawee

  • มีชีวิตอยู่เพื่อทำฝันให้เป็นจริง
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1231
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-7
บอกเรามานะ ที่จริงแล้วพวกเธอไม่ได้เกลียดกัน

เพนาะเราสัมผัสถึงพลังงานบางอย่าง ที่วนเวียนอยู่รอบตัว

ออฟไลน์ Zliezen

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 224
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +47/-1
สถาปัตย์เรียนกัน 5 ปีนะคะ

ออฟไลน์ ข้าวเหนียวหมูปิ้ง

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 139
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
โอ้ยยยยมาเช็คชื่อค่าาาา

แอบคบกันอยู่แน่ๆ อั้ยยยยชอบบบบ  :hao6:

ออฟไลน์ utamon

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 833
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-2
ต่อยกันไป ต่อยกันมา เดี๋ยวก็รักกันเอง  :laugh:
เราว่าพล็อตแนวนี้มันน่าสนใจดี ติดตามทั้งคุณเดย์และก็คุณเวสต์ค่ะ สู้ววววว!

ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3736
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
เกลียดอย่างไหนก็ได้อย่างนั้นนะจ๊ะ สงสัยจะได้กันเอง 555555555 :katai2-1:

ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2431
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
 :o8: อยากดูหลังม่านไวๆ ว่าเป็นไง

ออฟไลน์ PookPick

  • มองฉัน รักฉันสิ!
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 89
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-0
เก็บเงินรอ!! #เดี๋ยวๆเพิ่งลงตอนแรก 5555

จากคู่กัด กลายเป็นคู่รัก ก็งี้ละน๊า คู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน 555


ออฟไลน์ beerby-witch

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 592
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
พีคตรงนักเขียนสองคนที่ชอบมาเขียนด้วยกันนี่แหละ ฮือออออออ #รอเธอทุกวันอังคาร

ออฟไลน์ aiyuki

  • รักแท้ไม่แบ่งแม้เพศพันธุ์
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2965
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-6
รอแทบม่ไหวเลยทีนี้

ออฟไลน์ Zelsy

  • เพราะ "รัก" คำเดียวเท่านั้น
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1966
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-2
มีฟีลว่าต่อหน้าทะเลาะกัน แต่ลับหลังเป็นแฟนกัน ฮิฮิ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด