เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 17 5/7/2017 p.47 40 %
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 17 5/7/2017 p.47 40 %  (อ่าน 273090 ครั้ง)

ออฟไลน์ monaligo

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 452
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 4 28/4/59 p.2
«ตอบ #60 เมื่อ02-05-2016 02:51:38 »

ชอบจังเลย เนื้อเรื่องน่าติดตามมาก คำผิดมีประปราย สู้ๆนะคะ รออ่านตอนต่อไป :mew1:
แถมอีกนิด พอนึกเป็นหน้าโจวโจวแล้วกรี๊ดหนักกว่าเดิมอีก :o8:

ออฟไลน์ darling

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1824
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-7
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 4 28/4/59 p.2
«ตอบ #61 เมื่อ02-05-2016 13:03:21 »

รอนัองฝุ่น  :กอด1:

ออฟไลน์ dark-soleil

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 257
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-1
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 4 28/4/59 p.2
«ตอบ #62 เมื่อ02-05-2016 15:43:31 »

ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกก ชอบบุคลิกของฝุ่นคนใหม่มากกกก อ่อนโยนแต่โหดน่าดู รีบๆมาต่อนะคะ อยากอ่านอีก :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5847
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-6
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 4 28/4/59 p.2
«ตอบ #63 เมื่อ03-05-2016 01:16:50 »

อ่านไปลุ้นไปทุกตอนเลยค่ะ
แล้วใครกันที่เสียงเหมือนนาย

ออฟไลน์ diltosscap

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 723
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-1
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 4 28/4/59 p.2
«ตอบ #64 เมื่อ03-05-2016 01:55:17 »

สนุกค่ะ น่าติดตาม ราม กับ ฝุ่น ในอดีตจะมีความสัมพันธ์กันหรือเปล่านะ ตะวันเป็นเด็กดีจริงหรือเปล่ายังไม่แน่ใจ รอติดตามนะคะ

ออฟไลน์ หนอนเทพ

  • ลูกอ่อนตะบองพลำ
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 64
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 4 28/4/59 p.2
«ตอบ #65 เมื่อ03-05-2016 02:55:38 »

งานละเอียดๆ วนกลับมาดูรอบที่สี่ของวัน อยากอ่านต่อจังเลย

ออฟไลน์ tararatart

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 218
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-1
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 4 28/4/59 p.2
«ตอบ #66 เมื่อ03-05-2016 13:15:37 »

ดำเนินเรื่องดีจังหวังว่าพระเอกจะเป็นนายรามนะ น้องฝุ่นจะได้เป็นเคะนางพญา น่ารัก
ขอบคุณค่ะ

ออฟไลน์ Virginsnow

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 22
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-1
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #67 เมื่อ03-05-2016 13:40:34 »

ตอนที่ 5 บึงโคลน

ภูตะวัน บดินทร์ธรตกตะลึงอย่างถึงที่สุด จากนั้นความรู้สึกแปลกใหม่ที่ตามมาหลังจากนั้นก็ทำให้หม่อมราชวงศ์หนุ่มได้เข้าใจรสชาติของการโดนปฏิเสธเป็นครั้งแรก

น้อยคนนักที่จะปฏิเสธ ไม่สิต้องบอกว่าความเป็นไปได้เทียบเท่ากับศูนย์มาตลอดเพราะไม่มีใครเคยปฏิเสธความต้องการของเขามาก่อนหากแต่ตอนนี้ผู้ชายที่ชื่อฝุ่นกลับทำให้ศูนย์กลายเป็นหนึ่ง

ทำไมล่ะ? คำถามนี้เกิดขึ้นมาในทันที ทำไมฝุ่นถึงปฏิเสธหรือว่าจะเป็นเพราะฝุ่นไม่พอใจของขวัญตอบแทน
เงินยังไม่มากพอเหรอ? คำถามนี้ทำให้จิตใจของราชนิกูลหนุ่มเศร้าสร้อย ไม่ว่าใครก็หวังผลประโยชน์จากเขาทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ

ไม่ได้ เขาจะรีบสรุปไม่ได้ สาเหตุที่ฝุ่นไม่อยากเป็นเพื่อนกับเขาอาจจะมีสาเหตุอื่น ต้องโทรหาพี่ราม



พิธีปฐมนิเทศผ่านไปด้วยดี การพบปะกับรุ่นปีสองซึ่งเรียกรวมพลหลังจากนั้นก็ไม่มีปัญหาอะไรให้หนักอกแม้จะมีสายตามากมายมองมาอย่างคลางแคลงใจบ้าง ส่วนภูตะวันก็ไม่เข้าใกล้เขาอีก ฝุ่นจึงพอใจมาก
การเปิดเรียนวันแรกยังไม่มีการเรียนการสอนจากตารางเรียน การเรียนทีแม้จริงจะเริ่มขึ้นวันพรุ่งนี้ มันจึงแวะไปที่ร้านดอกไม้ครู่หนึ่ง

ร้านลิลล่าตามมาด้วยชื่อสาขาได้รับการออกแบบอย่างโดดเด่นสดใส ตัวร้านเป็นกระจก มองเห็นดอกไม่ด้านใน ส่วนด้านนอกก็มีสินค้านานาพันธ์ในกระถางตั้งโชว์ มุมด้านขวาของร้านออกแบบเป็นร้านกาแฟเล็กๆได้สัดส่วนสำหรับนักศึกษาหรือคนทำงานที่อยากจิบกาแฟในบรรยากาศที่อบอวนไปด้วยกลิ่นอายธรรมชาติและมวลดอกไม่นานาพันธ์ติดแอร์เย็นฉ่ำ มีอินเตอร์เน็ตความเร็วสูงให้บริการฟรี ส่วนงานจัดดอกไม้กาเหว่าจะเป็นคนควบคุมดูแลพร้อมลูกน้องอีกสองคน ส่วนด้านมุมกาแฟเล็กๆเป็นหน้าที่ของก้อนกับมันที่จะต้องเรียนรู้ที่จะทำทุกอย่างรวมไปถึงการบริหารร้าน

“เรียนวันแรกเป็นยังไงบ้างคะ” กาเหว่าในชุดพนักงานร้านเป็นเสื้อยืดสกรีนโลโก้ประจำร้าน กางเกงสแล็ดสีดำพอดีตัว มีผ้ากันเปื้อนสีเดียวกันซึ่งกำลังสอนงานลูกน้องใหม่หันมาร้องทักมันเสียงใส


“ก็ดี แต่ยังไม่ได้เรียนอะไรเป็นชิ้นเป็นอันหรอก”

“คุณฝุ่นรับกาแฟอะไรดีครับ” ไอ้ก้อนที่อยู่ในชุดแบบเดียวกันเดินเข้ามาพร้อมเมนูเปลี่ยนร่างจากหนุ่มชาวไร่มาเป็นหนุ่มพนักงานร้านกาแฟอย่างเต็มตัว ยิ้มหน้าบานพร้อมทีจะให้บริการมันเต็มที่

“เดี๋ยวชงเอง”

“โธ่ คุณฝุ่น ไอ้ก้อนอุตส่าห์จะโชว์ฝีมือ”

“ไว้โชว์กับลูกค้า โน่นไงมาแล้ว” ลูกค้าสาวในชุดนักศึกษาสองคนเดินเข้ามา

“ลิลล่า ลิลลาบลาย ยินดีต้อนรับค่า” สโลแกนหวานแหววนี่เป็นความคิดของคุณนายเง็กลั้งเขาล่ะ

“อยากได้ช่อดอกลิลลี่ช่อหนึ่งค่ะ”

“คุณลูกค้าสามารถเลือกกระดาษห่อและริบบิ้นได้เลยค่ะ โปรโมชั่นพิเศษสำหรับการเปิดร้านวันแรกของเราคุณลูกค้าสามารถสั่งกาแฟทางด้านโน้นฟรีหนึ่งแก้วทันทีเลยค่ะ” กาเหว่าพูดได้อย่างคล่องปาก น้ำเสียงอ่อนหวานมีจังหวะจะโคนน่าฟัง

“อุ๊ย มีมุมกาแฟด้วยเหรอคะ”

“ค่า ลูกค้าสามารถนั่งรอที่มุมกาแฟได้เลยนะคะ” กาเหว่ายิ้มสวย สองสาวลูกค้าของร้านจึงได้แต่พยักหน้าเคลิ้ม ต้องเสน่ห์พนักงานสาวสวยจนเดินตัวลอยมาทางชุดโต๊ะสีขาวสวยๆสำหรับสองที่นั่ง

“รับน้ำดื่มเย็นๆก่อนนะครับ ทางร้านเรานอกจากจะบริการเครื่องดื่มกาแฟแล้วก็ยังมีเครื่องดื่มเย็นชนิดอื่น รวมไปถึงเบเกอร์รี่อร่อยให้บริการด้วยนะครับ”

ไอ้ก้อนเดินเข้ามารับลูกค้า ชวนคุยเสียงทุ้มหูอย่างที่กาเหว่าได้เทรนมาอย่างดี ยิ่งเจอเข้ากับมาดใหม่ของไอ้หนุ่มบ้านไร่พร้อมรอบยิ้มกับหน้าตาคม บุคลิกเท่ห์ๆของมัน สองสาวที่เพิ่งเจอมนตร์สะกดของกาเหว่าไปก็ได้แต่เบิกตามองไอ้ก้อนอย่างเคลิบเคลิ้มเข้มาไปอีก

“ขอคาปูชิโน่แล้วเธอล่ะ” สาวคนแรกถามสาวคนที่สอง

“ลาเต้เย็นจ้ะ ขอดูเค้กที่ตู้ได้ไหมคะ”

“เชิญทางนี้ได้เลยครับ คุณลูกค้า”ไอ้ก้อนภายมือก่อนจะเดินมายังเคาน์เตอร์และเริ่มชงเครื่องดื่ม มันเองก็คิดว่าควรทำตัวเป็นพนักงานร้านที่ดีบ้าง

“รับอะไรดีครับ” มันถามนิ่งๆแต่ผลที่ได้รับคือตาโตๆเบิกโพลงของหญิงสาวซึ่งกำลังยืนจ้องค้างมองมัน

“น น น..."

“รับอะไรดีครับ”

“อ อ๋อเอาชิ้นนี้ค่ะ” หญิงสาวชี้ มันก็ก้มลงเปิดตู้จักเค้กชิ้นน้อยใส่จานกระเบื้องเคลือบฝรั่งเศสราคาแพงหูฉี่ แม่จะไม่ลงทุนกับร้านนี้มากไปหน่อยเหรอ มันส่งจานให้ก้อนไปเสิร์ฟและหันมาตรวจดูแก้วกาแฟทั้งหมดตรงเคาน์เตอร์

“ของนำเข้าจากฝรั่งเศสจริงๆด้วยแล้วเมื่อไหร่จะได้ทุกคืนล่ะครับคุณนาย” มันบ่นพึมพำกับตัวเอง

“เอ่อ คุณฝุ่นครับ”

“อะไรเหรอ” มันถามขณะกำลังบัญชีร่ายชื่อพร้อมกับราคาของอุปกรณ์ในร้านทั้งหมดขึ้นมา ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง “ค่าตกแต่งร้านนี้ร่วมสิบล้านเลยเหรอ แม่หนักมือไปหน่อยจริงๆด้วย”

“คุณฝุ่น”

“อือ อะไร”

“ลูกค้าถ่ายรูปคุณระรัวเลย”

“หืม” มันเงยหน้าก็พบว่าลูกค้าสาวสองคนกำลังถ่ายรูปมันจริงๆเมื่อเห็นมันมองก็ยิ้มเอียงอาย มันเห็นว่าเป็นลูกค้าจะไปตักเตือนก็พาลแต่จะให้เสียชื่อเสียงตั้งแต่วันแรกที่เปิดร้านไปเปล่าๆไหนจะเรื่องที่ต้องทำกำไรจนกว่าร้านจะคืนทุนอีก สิบล้านเชียวนะ มากเกินไปสำหรับร้านดอกไม้ที่มีร้านกาแฟเล็กเป็นกิจการเสริมจริงๆ

“ช่างเถอะ นั่นลูกค้า”

“ครับๆ”

สามสิบนาทีต่อมา

“ร้านเราขายดีจังเลยนะคะ เพิ่งจะเปิดวันแรกเอง” กาเหว่ายิ้มปลื้ม ไอ้ก้อนยิ่งยิ้มปากจะฉีก

“อืม” มันตอบขณะที่มองดูลูกค้าซึ่งเป็นผู้หญิงเสียส่วนใหญ่แต่ผู้ชายก็มีมาพอสมควรเหมือนกัน

“ถ้าเป็นอย่างนี้ทุกวันก็ดีสิคะ ยอดทะลุแน่” กาเหว่าบอก เมื่อมันเดินมาช่วยงานทางฝั่งดอกไม้เพราะลูกจ้างใหม่ยังไม่เป็นงานเท่าไหร่นัก

“อืม” มันตอบ มือก็จัดดอกไม้ไปขณะที่พยายามระงับความไม่ชอบใจที่กำลังกลายเป็นเป้าหมายถ่ายรูปไม่เหมือนไอ้ก้อนกับกาเหว่า ที่ไม่ว่าใครขอถ่ายรูปก็ยอมถ่ายแต่โดยดี

“คุณฝุ่นเหนื่อยไปพักก่อนเถอะค่ะ ทางนี้กาเหว่ากับก้อนจัดการได้อุตส่าห์ได้ออกจากไร่น่าจะไปเที่ยวตามประสาวัยรุ่นบ้าง”

“แล้วกาเหว่ากับก้อนล่ะ ไม่อยากไปเที่ยวบ้างเหรอ”

“อยากสิค่ะ วันหยุดมาเมื่อไหร่ กาเหว่าก็นัดกับพี่ก้อนไว้แล้วว่าจะไปเที่ยวกันสองคนถึงเวลานั้นก็ขอเบิกเงินล่วงหน้าด้วยนะคะ” กาเหว่ายิ้มตาหยีน่ารัก

“ไม่ต้องขอเบิกหรอก เดี๋ยวจะให้ลานานๆเพิ่มเงินให้ด้วยเลยดีไหม”

“แหม คุณฝุ่น แต่กาเหว่าก็ไม่ขัดนะคะ”

มันยกริมฝีปากขึ้นน้อยๆ อยู่กับไอ้ก้อนหรือแม้แต่กาเหว่า ทั้งสองคนให้ความรู้สึกเสมือนเป็นน้องชายและน้องสาวของที่มันไม่เคยมีเลยทีเดียว

เมื่อใกล้เวลาสี่โมงเย็น มันก็ออกจากร้าน เดินไปเรื่อยๆ มันมองถนนหนทาง มองความเปลี่ยนแปลง สามสิบปีเป็นเวลาที่มากพอที่จะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปตามกาลยุคสมัยไม่เว้นแม้แต่ผู้คน

มันคล้ายกลับมาเปล่าเปลี่ยวอีกครั้ง ความอบอุ่นที่ไร่ธุลีสรวงคือความอบอุ่นที่มันเริ่มจะคุ้นเคย หากแต่ความเปล่าเปลี่ยวเองก็เป็นความรู้สึกที่มันคุ้นเคยมาก่อนหน้าไม่แพ้กัน หรือ แม้แต่กับตัวเด็กฝุ่นเอง ความทรงจำในสมองของเด็กฝุ่นเต็มไปด้วยความเปลี่ยวเหงาไม่ต่างจากมัน นั่นเป็นสิ่งที่เราเหมือนกัน...อีกแล้ว

มันเดินขึ้นรถประจำทางที่แล่นข้ามาจอดอย่างไม่ลังเล เพียงเพราะเห็นชื่อย่านอันเป็นที่พำนักเก่า ที่ตรงนั้นคือบ้านของนาย
ถนนเดิมที่มันเคยผ่านเหมือนจะจำได้เพียงแต่เก่าและทรุดโทรมลงหากแต่บางแห่งก็เปลี่ยนแปลงไปจนไม่หลงเหลือในความทรงจำ

มันเดินเรื่อยๆไปยังทิศทางที่หัวใจของมันจดจำได้ดี จิตวิญญาณของมันเรียกร้องและโหยหาแม้จะรู้ดีว่าทุกสิ่งทุกอย่างไม่มีทางเหมือนเดิม


บ้านอันเป็นคฤหาสน์หลังใหญ่โตหายไปแล้ว ตั้งแต่เมื่อไหร่ มันไม่อาจทราบ สิ่งที่มาแทนที่ก็คือ ตึกระฟ้าสูงตระหง่าน คาดว่าคงเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ทีเดียวเพราะมันไม่ใช่ตึกสำหรับเช่าทำออฟฟิศ ตึกๆนี้มีเจ้าของเพียงบริษัทเดียว

Ogre Corporation (ออค คอร์ปอเรชั่น) Ogre ชื่อของมันมีความหมายตรงตัวทุกตัวอักษร “ยักษ์ที่กินมนุษย์เป็นอาหาร อ็อค”
ไม่เพียงแค่ชื่อเพราะแม้แต่รูปสัญลักษณ์บริษัทยังมีรูปร่างคล้ายกับยักษ์ราหูกำลังอมพระจันทร์ ดูท่าว่าเจ้าของบริษัทคงให้ความสำคัญต่อเจ้าสิ่งนี้เป็นอย่างมาก ในเมื่อบ้านหลังเดิมหายไปที่แห่งนี้ก็ไม่ได้มีความสำคัญใดๆกับมันอีกต่อไป แม้จะผิดหวังเล็กน้อย แต่มันก็หันหลังก้าวเดินจากไปอย่างเลื่อนลอย

ความรู้สึกของมันคล้ายกับกำลังเคว้งคว้างอยู่บ้าง อาจเป็นเพราะการที่มันได้มายืนอยู่ในร่างของคนอื่น ในใจลึกๆ มันก็คล้ายอยากจะให้มีใครสักคนรู้จักตัวตนเดิมของมัน ตัวตนที่แม้จะไร้ค่าไร้ราคาแต่นั้นก็เป็นสิ่งเดียวที่มันจะยึดเหนี่ยวเอาไว้ได้
มันคล้ายหวังเอาไว้ลึกๆสุดหัวใจว่าการเดินทางของมันอาจจะไม่ต้องโดดเดี่ยวมากจนเกินไป ความเปล่าเปลี่ยวที่คุ้นเคยจะได้มลายหายไปเสียบ้าง ไม่ต้องเกาะกินหัวใจมันให้อ่อนล้า มันคล้ายหวังและกำลังหลอกตัวเองว่า นายอาจจะกลับมาร่วมเดินทางชีวิตไปพร้อมกับมัน มันคล้ายหวัง...เพียงแค่คล้ายแทบจะไม่เป็นความหวัง แต่อย่างน้อยในตอนนี้มันก็เข้าใจถึงคำว่า...หวัง...ขึ้นมาบ้างแล้วเหมือนกัน

 “พ่อหนุ่ม อุดหนุนผลไม้ยายหน่อยจ้า” แม่ค้ารุ่นยายร้องบอกมันด้วยรอยยิ้มใจดีมีเมตตา มันจำแกได้ สามสิบปีมาแล้วแต่แกก็ยังวนเวียนขายแถวนี้ไม่ไปไหน

“พี่ยังขายของที่นี่อยู่อีกเหรอ แล้วลูกล่ะ” มันถาม รู้สึกดีนิดหน่อยที่มันยังพอจะรู้จักคนในอดีตอยู่บ้าง

“อุ๊ย ปากหวานนะคะคุณ ลูกยายมันเป็นตำรวจจลาจร ค่ำๆโน่นแหละถึงจะมา มันต้องรอรับลูกที่โรงเรียนพิเศษ เอ้ แล้วนี่คุณรู้จักลูกชายยายด้วยเหรอ”

“ก็เคยคุยกันบ้างครับ ผมขอมะม่วงมันสองลูก”

“จ้า ว่าแต่หน้ายังเด็กอยู่เลย มาฝึกงานที่นี่เหรอ เจ้าของที่นี่ยังหนุ่มอยู่เลยนะ” เพราะชุดนักศึกษา น้าแกถึงคิดว่าเป็นเด็กฝึกงานบริษัทคนหนึ่ง

“พี่ เอ้อ ยายครับ ผมเคยจำได้ว่าที่นี่เคยเป็นบ้านหลังใหญ่” มันชวนคุยไปเรื่อย พี่แกก็ปอกเปลือกมะม่วงไปด้วย ความที่เป็นคนช่างคุยมาแต่เดิม แกทำท่านึกก็เล่าออกมาไม่ขาด

“อู้ย มันก็นานมาแล้วนะ สามสิบกว่าปีเห็นจะได้ ที่นี่เคยเป็นข่าวใหญ่ลงหน้าหนึ่ง เห็นว่ามีคนเข้ามาฆ่าคนยกครัว ตายไปหลายสิบคน เลือดนี่ท่วมคฤหาสน์ พ่อหนุ่มสนใจข่าวนี้เหมือนกันเหรอ วันก่อนก็ยังมีคนมาถามยายอยู่เลย”

“ใครเหรอครับ” มันถาม หัวใจของมันเต้นโครมคราม อาจจะเป็นนายก็ได้

“เอ้ ยายก็จำไม่ได้ เอานี่จ้ะ สองลูกสี่สิบบาท”

ฟึบ

ขณะที่มันกำลังจะจ่ายเงิน จู่ๆสัญชาติญาณเก่าๆของมันก็ร้องเตือน กลิ่นอายสังหารรอยกรุ่นอยู่ในห้วงอากาศ มันเป็นสัญชาติญาณที่มันได้รับมาด้วยความเจนจัดแห่งวิถีนักฆ่าที่มันช่ำชอง สายตาคมดุจเหยี่ยวของมันกวาดมองไปโดยรอบ

ตรงไหน ดาดฟ้าตึกโดยรอบหรือว่าจะเป็นกลุ่มคนที่กำลังยืนออกันอยู่

นักข่าว...

มันสำรวจด้วยสติอันเฉียดคมฉับไวต่อสถานการณ์ก่อนจะนึกได้ว่ามันไม่ใช่คนก่อนอีกแล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องที่มันควรจะสนใจ มันไม่ควรจะสนใจ...

ชิ้ง

ท้ายทอยของมันปวดแปลบ ร่างกายตัดสินแทนสมองชั่วคราว มือขาวคว้ามีดปอกผลไม้จากมือแม่ค้า ปาไปทางกลุ่มนักข่าวที่กำลังกรูเข้าไปรุมสัมภาษณ์ชายชุดสูทผู้ซึ่งลงมาจากรถยนต์นอกคันงาม

ฉึก


อ๊ากกก
เสียงร้องลั่นดังขึ้น นักข่าวคนหนึ่งกุมมืออันมีมีดเล่มบางปักเข้าไปกลางฝ่ามือ ปืนจุดสามแปดออโต้หล่นลงบนพื้น เหตุการณ์ชุลมุนจึงเกิดขึ้นพร้อมกับเสียงกระสุนปืนระเบิดจากน้ำมือของนักข่าวอีกคนก็ดังขึ้นตามมาติดๆ

ปัง ปัง ปัง

“ไม่ต้องทอนนะครับพี่” มันยื่นส่งธนบัตรจำนวนห้าร้อยบาทให้กับมือแม่ค้าและหยิบถุงมะม่วงเดินจากมา ทิ้งเบื้องหลังความชุลมุนเอาไว้ไม่สนใจอีก

“บอสครับ” รามสูรพยักหน้าให้ลูกน้อยเคลียร์สถานการณ์ตรงหน้าให้เรียบร้อย ชายหนุ่มเดินนำเลขาและบอดี้การ์ดประจำตัวอีกสองคนเข้าไปในบริษัท

“มือปืนพลาด”

“เป็นความผิดของผมที่ไม่รอบคอบ” พศินโค้งเพื่อรับผิด มันโบกมือ

“ไม่ใช่”

“มีคนทำให้มันพลาด ตรวจสอบกล้องวงจรปิด ฉันต้องการรู้ว่าใครเป็นตัวการให้แผนของฉันพัง” รามสูรก้าวยาวๆเข้าไปในห้องทำงานของตน

“ก่อนเกิดเรื่องมีสายจากคุณชายตะวันครับ” ผู้เป็นนายขมวดคิ้วก่อนจะพยักหน้า สั่งให้เลขาคนสนิทออกไปแล้วโทรศัพท์หาน้องชายตัวแสบ

“ว่าไงตะวัน...”


“กลับมาแล้วหรือครับ/คะ คุณฝุ่น”

มันชะงักเมื่อเดินเข้าห้องแล้วพบว่าสองพี่เลี้ยงของมันมายืนรอรับด้วยรอยยิ้มแป้นเสียจนไม่น่าไว้วางใจ

“มีอะไรรึเปล่า” มันถาม ทั้งสองคนหันมามองหน้ากันก่อนจะรีบส่ายหน้า กาเหว่ารีบบอกว่าเตรียมอาหารอะไรไว้บ้าง

“นั่งกินด้วยกันนะทั้งสองคน” มันชวน

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เดี๋ยวกาเหว่ากับพี่ก้อนค่อยกินทีหลังก็ได้”

“ใจคอจะให้ผมนั่งกินข้าวคนเดียวเหรอ” มันหันไปมองทั้งสองคนด้วยสายตากดดันเล็กน้อย ทั้งสองก็ยอมมานั่งกินกับเขาแต่โดยดี

มื้อเย็นของวันนี้มีน้ำพริกลงเรือกับผักลวกและผักสด ชะอมไข่เจียว แกงจืดหมูสับวุ้นเส้น ตบท้ายมื้ออาหารด้วยผลไม้สดสองสามชนิด

มันที่กำลังจิ้มน้ำแตงโมเข้าปากมองก้อนกับกาเหว่าที่มองหน้ากันไปมาคล้ายกับอยากจะพูดอะไรบางอย่างกับมัน

“มีอะไร”

“คุณฝุ่นได้เช็คเฟสบุ๊คบ้างรึเปล่า” ไอ้ก้อนเอ่ยปากก่อน มันเลิกคิ้ว

“ทำไม”

“แสดงว่ายังไม่ได้ดู” กาเหว่าว่า

“มีอะไรเหรอ”

“ก็ตอนนี้ กาเหว่าว่าคุณฝุ่นไปเปิดดูเองดีกว่า เนอะ “ แล้วทั้งสองคนก็หันมาหัวเราะกันคิกคัก แม้จะสงสัยอยู่บ้างแต่มันก็มีเรื่องให้ต้องคิดเหมือนกันจึงไม่เก็บมาสนใจเท่าไหร่นัก

คืนนั้นมันอาบน้ำและนอนเลย

มันฝัน...ว่ากำลังว่ายน้ำในบึงโคลน มันกระเสือกกระสนเพื่อไปให้ถึงฝั่ง บนฝั่งนั้นมีเท้าเปลือยเปล่าคู่หนึ่งยืนอยู่

“หิน หิน”

นายเรียกมันที่ตะโกนร่ำร้องหานาย

“นาย นาย น...”

ฟึบ

มันตื่นพร้อมกับเสียงนาฬิกาปลุก ห้องที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำแต่เหงื่อของมันกลับไหลจนที่นอนเปียกชุ่ม

นาฬิกากรีดร้องแหวกอากาศจนกระทั้งดับไปมันจึงลุกขึ้น เดินไปเข้าห้องน้ำและเริ่มการออกกำลังกายยามเช้าเหมือนทุกวัน
มันกลับมาอีกครั้งก็เห็นกาเหว่าอยู่ในครัว ส่วนไอ้ก้อนคงกำลังดูแลดอกไม้อยู่ตรงระเบียงส่วนตัวของห้อง ตรงนั้นถูกจัดให้เป็นส่วยหย่อมเล็กๆครอบด้วยโดมกระจกป้องกันลมแรงและเพื่อให้แสงแดดเข้าถึงต้นไม้อย่างพอเหมาะ รวมไปทั้งมีระบบระบายอากาศอย่างดีทำให้กลายเป็นสวนสวยเล็กๆบนตึกสูง
 
มันขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวพร้อมสำหรับไปเรียนตอนเช้า วันนี้มันตั้งใจจะแวะที่ร้านก่อนจึงสั่งให้ก้อนเตรียมรถไว้แล้วตั้งแต่เมื่อคืน
เพราะเมื่อวาน มันใช้คอมคุยกับแม่ โทรศัพท์จึงยังคงปิดสนิท จึงคว้าลงมาขณะเดินลงมาด้านล่าง มือกดเปิดเครื่อง หูได้ยินข่าวสารจากหน้าจอโทรทัศน์

ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง....

ทันทีที่เครื่องเปิด การแจ้งเตือนก็ดังเข้ามาจนไอโฟนสั่นไม่หยุดและขณะเดียวนั้นเอง

“เหตุการณ์ครั้งนี้ผมคิดว่าให้เป็นหน้าที่ของตำรวจในการดำเนินการเรื่องคดีดีกว่าครับ ส่วนเรื่องอื่นๆ ผมไม่สามารถพูดได้เพราะมันอาจจะกระทบกับรูปคดี”

เสียงนี้...

“คุณรามสูรทราบตัวคนร้ายแล้วเหรอคะ”

“ให้เป็นไปตามกระบวนการทางกฎหมายดีกว่าครับ ขอบคุณ”


...เสียงของนาย

การรายงานข่าวตัดเข้ามาทางห้องส่งอีกครั้ง หากแต่มันก็ยังถือโทรศัพท์ค้างอยู่ในท่าเดิม

ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง

เสียงเตือนจากโทรศัพท์ไม่อาจดึงมันให้กลับมาสนใจได้อีกต่อไป

“นาย...จริงๆเหรอ”

“คุณฝุ่นคะ” เสียงกาเหว่าดังจากทางประตูห้อง กาเหว่าต้องเรียกมันมาถึงสามหน สติมันจึงกลับมา

“คุณฝุ่น มีดอกไม้มาส่งค่ะ เป็นกล้วยไม้ สวยเชียว ใครส่งมาก็ไม่รู้นะคะ ท่าทางไม่น่าจะใช่พนักงานร้านดอกไม้ ใส่สูทด้วย”
มันรับกล้วยไม้มาถือไว้ เปิดการ์ดออกอ่าน

ขอบคุณ...และขอบใจ

การ์ดไม่ลงชื่อเหมือนที่ส่งมาที่ไร่ ลายมือเดียวกัน

ใคร... นายเหรอ ไม่จริงน่า

มันสับสนและอยากรู้ นาย ใช่นาย จริงๆเหรอ นายของมัน

จิตใจในคล้ายจะสลดและพองฟู ก่อนจะกลับมาสลดและพองฟูอีกครั้ง

หากเขาคนนั้นคือนาย...แล้วมันจะทำอย่างไรและ

หากเขาคนนั้น...ไม่ใช่นาย มันจะต้องทำอย่างไร

คำตอบ คือความว่างเปล่าที่มันไม่อาจหาคำตอบได้


มันทำงานและเริ่มเปิดร้าน จิตใจของมันพะวักพะวน เอาแต่กลับมาคิดเรื่องเดิมๆซ้ำๆ
ไม่ว่าจะเป็นตัวนายและตัวมันในอดีต ตัวนายและตัวมันในปัจจุบัน

มันที่ยืนอยู่ในนามของเด็กฝุ่น

ส่วนนาย...ยืนอยู่ตรงจุดไหนกันแน่ หรือ แม้แต่...นาย อาจจะไม่มีอยู่จริง

นายอาจเป็นแค่ห้วงคำนึงที่มันเฝ้าคิดถึงแต่ไม่มีอยู่จริง...

ใช่...อาจไม่มีอยู่จริง

มันซึ่งเป็นคนที่ฆ่านายด้วยน้ำมือตนเอง จะมุ่งหวังอะไรให้นายยังคงอยู่เหมือนมัน

ชีวิตโสมม เหมือนว่ายวนอยู่ในบึงโคลน มันเองต่างหากที่อยากให้นายหลุดพ้น มันเองต่างหาก...ที่อยากหลุดพ้นจากนาย

“ไปเรียนก่อนนะ ตอนเที่ยงอาจเข้ามา”

“ค่า/คร๊าบ”

มันเดินออกจากร้านด้วยจิตใจเลื่อนลอยไม่ต่างไปจากความจริงที่ตระหนักถึง
ความจริงที่เป็นเหมือนความลวงเพียงเพราะใจมัน แค่อยากหาข้อสรุปให้ตนเองเท่านั้น

รถคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดตรงหน้ามัน ประตูด้านหลังถูกเปิดออกพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของชายคนหนึ่งที่ก้าวลงมา
ชุดสูทสีดำสนิทส่งให้ร่างนั้นองอาจและกดข่มคนรอบข้างให้ด้อยกว่าลงได้อย่างง่ายดาย

มันมองดวงหน้าขาวสะอาด เครื่องหน้าคมเข้มดุดัน ดวงตาลึกลับเกินหยั่ง ริมฝีปากหยักได้รูปขยับยกขึ้นน้อยให้มัน

“ฉันคิดว่าลืมคืนของให้เธอไปพร้อมกับของขอบคุณ” น้ำเสียงนุ่มน่าฟังเหมือนจนเป็นเสียงเดียวกับนายไม่ผิดเพี้ยน
มันมองคนตรงหน้านิ่ง ไม่ตอบคำใดๆจนกระทั่งมีดปอกผลไม้ที่ได้รับการห่อมาอย่างดีถูกยื่นส่งมาให้มัน

“ไม่ใช่ของๆผมหรอก”

“มันเป็นของเธอ ฉันคิดว่าตัวเองเสียมารยาทมากเกินไป แต่คงต้องบอกว่ายินดีที่ได้รู้จักฝุ่น ธุลี”
 
เสียงของนายมีอิทธิพลเหนือใจของมัน หากแต่คนตรงหน้าไม่ใช่นาย

“รามสูร”




ขอบคุณที่ติดตามค่า ฝุ่นกับราม รามจะเป็นนายรึเปล่าหนอ ไม่บอกค่ะ ฮ่าๆๆๆ
 :z1: :z1:
รีบมาลงก่อนเพราะย้ายห้อง ยังจัดไม่เสร็จเลย หนังสือเต็มไปหมด แล้วเจอกันตอนหน้านะคะ :katai4:  :bye2: :bye2:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03-05-2016 15:11:22 โดย Virginsnow »

ออฟไลน์ tararatart

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 218
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-1
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #68 เมื่อ03-05-2016 13:44:34 »

จิ้ม

ออฟไลน์ darinsaya

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 420
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #69 เมื่อ03-05-2016 13:54:39 »

 :o8: :o8: :o8: :o8:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
« ตอบ #69 เมื่อ: 03-05-2016 13:54:39 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ magarons

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1044
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +68/-6
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #70 เมื่อ03-05-2016 13:56:50 »

สาธุ !!!!!  รามสูรคือนายยย มีดนั้นคงจะบอกว่าเหตุการ์ณที่มือปืนทำพลาดเขารู้นะว่าเพราะใคร แต่ในขณะเดียวกัน มีดที่คืนนั้นคือตัวแทนมีดที่หินใช้ฆ่านาย... รึเปล่า จิ้นไกลมากกกกก

ออฟไลน์ skyberry

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 136
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #71 เมื่อ03-05-2016 14:05:17 »

กรี๊ดดดดดดด มาแล้ว

ออฟไลน์ หนูมาลีมีลูกแมวเหมียว

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 26
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #72 เมื่อ03-05-2016 14:26:39 »

น้องฝุ่นนนนนนน
สุดหล่อ กรี๊ดดดด เค้าได้เจอกันแล้วๆ เย้
จากนี้จะเป็นยังไงต่อไป ตกลงรามคือนายใช่มั้ยหรือไม่ใช่
เอ๊ะ ยังไง ถ้ารามเป็นนายจริงๆ รามจะรู้มั้ยว่าฝุ่นคือหิน
รอตอนต่อไปไม่ไหวแล้วววว

ออฟไลน์ polkadot

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 54
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-1
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #73 เมื่อ03-05-2016 14:29:05 »

เจอกันแล้ว จะเป็นยังไงต่อละที่นี้ นายคงไม่ตามมาแก้แค้นฝุ่นหรอกนะ

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5364
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-6
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #74 เมื่อ03-05-2016 14:54:51 »

“ลาเต้เย็นจ้ะ ขอดูเค้กที่ตู้ได้ไหมครับ” >>> ไม่แน่ใจว่าพิมพ์ผิดหรือตั้งใจให้ลูกค้าสาวคนที่สองพูดแบบนี้

ถ้านายคือรามสูร แล้วจะรักกันได้ไหมในเมื่อ มัน เป็นคนฆ่านาย  :ling3: :ling3:

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Inwoสูs

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1346
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #75 เมื่อ03-05-2016 14:57:44 »

ลุ้นนน ใช่ไม่ไม่้รู้ รู้แค่เขาเจอกันแล้ว

ออฟไลน์ winndy

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #76 เมื่อ03-05-2016 15:05:41 »

อ่านแล้วก็อยากอ่านต่อ ลุ้นนายจะเป็นใคร จะเปลี่ยนไปในทางที่ดีเหมือนฝุ่นไหม

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 14043
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +413/-25
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #77 เมื่อ03-05-2016 15:13:49 »

อ่านแล้วก็อยากอ่านอีกไม่เคยพอ

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5847
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-6
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #78 เมื่อ03-05-2016 15:22:30 »

ใจจริงไม่อยากให้เป็นนายนะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน 55

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4733
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #79 เมื่อ03-05-2016 15:26:33 »

ขอให้รามไม่ใช่นาย นายตายแล้วตายไปเหอะ แต่ขอให้รามคู่กะฝุ่นเป็นพอ อิอิ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
« ตอบ #79 เมื่อ: 03-05-2016 15:26:33 »





ออฟไลน์ zafiarest

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 23
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-1
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #80 เมื่อ03-05-2016 15:41:00 »

โอ้ย..ชอบอ่ะ อยากอ่านตอนน้องฝุ่นฮอตกว่านี้อ่ะ ชอบรามสูรด้วย ไม่ค่อยชอบตะวันเท่าไหร่

ออฟไลน์ DINNDANN

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 44
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #81 เมื่อ03-05-2016 16:01:28 »

ชอบมากกกกกกก

บรรยายได้ดีมากครับ

เป็นเรื่องที่ต้องค่อยๆ ละเลียดอ่านเพราะกลัวจบเร็วววว  :sad4: :sad4:

รีบมาต่อนะคร๊าบบบบบ  :impress2:

ออฟไลน์ Alicia

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 47
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #82 เมื่อ03-05-2016 17:29:25 »

ขอให้รามไม่ใช่นาย นายตายแล้วตายไปเหอะ แต่ขอให้รามคู่กะฝุ่นเป็นพอ อิอิ
เห็นด้วย นายคนเดิมโหดร้ายเกินไป..
ตอนนี้คำผิดมีอยู่2-3คำ เช่น ภายมือ ผิด คำที่ถูกคือ ผายมือ

ออฟไลน์ Zelsy

  • เพราะ "รัก" คำเดียวเท่านั้น
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2149
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-2
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #83 เมื่อ03-05-2016 19:08:22 »

ตื่นเต้นมากกกก

ออฟไลน์ Prattana

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 54
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #84 เมื่อ03-05-2016 19:57:08 »

พล็อตเรื่องสนุก ตื่นเต้น น่าติดตามมากๆค่ะ
อ่านไปลุ้นไป เดาไม่ถูกเลยว่าเรื่องจะเป็นไปแนวทางไหน
แอบเห็นด้วยกับคห.ข้างบน ไม่อยากให้รามเป็นนายเลยย ใจร้ายเกินไปง่ะ
แต่ดูๆแล้วเหมือนจะใช่เลย ฮือออออ

เป็นกำลังใจให้คนแต่งนะคะ บรรยายเรื่องได้ดีมากมาย ชอบค่ะ รอตอนต่อไปนะคะ

ออฟไลน์ diltosscap

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 723
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-1
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #85 เมื่อ03-05-2016 20:42:06 »

ไม่อยากให้นายมาเกิดใหม่เป็นราม นายคนเดิมโหดร้าย เกินคน เหมือนสัตว์ ป่าเถื่อนเกิน หรือถ้าใช่ก็ขอให้นายเป็นคนที่มีจิตใจที่อ่อนโยนบ้าง แต่ดูจากที่รักตะวันมากก็น่าจะพอรับได้อยู่อยากให้ฝุ่นมีรักครั้งใหม่ ที่ทำให้ลืมนายในอดีตได้

ออฟไลน์ dukdikdukdik

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2687
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +233/-3
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #86 เมื่อ03-05-2016 21:34:34 »

ถ้ารามเป็นนาย ก็ต้องนิสัยเหมือนเดิมหรือเปล่า sm อะไรแบบนั้น  :ling3:

ออฟไลน์ So_Da_Za

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 402
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +52/-3
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #87 เมื่อ03-05-2016 21:40:55 »

มาอ่านแล้วติดค่ะ ขอเข้ารอทุกวันเลยได้มั้ยยยยยยยยยยย

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4282
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +109/-7
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #88 เมื่อ03-05-2016 22:20:56 »

รามวางแผนให้มือปืนลงมือเหรอ เลยว่าฝุ่นทำเสียแผน
รอตอนต่อไปค่ะ

ออฟไลน์ Freja

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2605
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +143/-4
Re: เพียงฝุ่นธุลี ตอนที่ 5 3/5/59 p.3
«ตอบ #89 เมื่อ03-05-2016 23:17:33 »

เราเชื่อในเรื่องการกลับตัวและการกลับใจนะถ้าหากว่าคนๆนั้นตั้งใจและต้องการมากพอ
ไม่มีอะไรในโลกที่ถูกกำหนดไว้ทุกอย่างหรอก   อนาคตเราจะเป็นยังไงก็อยู่ที่เราเป้นผู้กำหนดด้วยการกระทำทั้งนั้น

นายกับฝุ่นได้โอกาสมาเกิดใหม่ อย่างน้อยที่สุดฝุ่นเองก็พยายามปรับตัวและใช้ชีวิตในด้านที่ดี  ทั้งหมดนี้ก็ขึ้นอยู่กับนายแล้วล่ะว่าเมื่อได้มาเกิดใหม่แล้วจะกลับตัวได้ไหม   ยังไม่ปักใจเรื่องรามสูรเป็นนายนะ   เสียงอาจจะใช่ หน้าตาอาจจะใช่  แต่ไม่ได้หมายความว่าต้องเป็นไปตามเดิม

เจอคำผิดหลายคำเลย  แต่จำได้คำเดียว - จราจร ค่ะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด