Beauty and the Beast ♥ โฉมงามกับเจ้าชายอสูร THE END + EXTRA (07-05-2015)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: Beauty and the Beast ♥ โฉมงามกับเจ้าชายอสูร THE END + EXTRA (07-05-2015)  (อ่าน 163031 ครั้ง)

ออฟไลน์ rosme

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 2
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ขอเป็นเรื่องยาวเลยได้ม้ายยยยยค้าาาาาาาา

แลดูคาเร็คเตอร์ตัวเอกน่าจะไปต่อได้อีกหลายๆตอนเลยค่ะ

อ่านแล้วชอบมากๆเลยอ่ะ พระเอกเหมือนจะร้าย นายเอกร้ายยิ่งกว่า

อร๊ายยยยย มันเลิศจิงไรจิงน่ะคะ  :katai2-1:

ออฟไลน์ Toon_TK

  • เ ด็ ก อ้ ว น
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 827
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
 :o8:

อยากให้อัพเรื่องนี้บ่อยๆอ่ะ

ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4455
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +684/-7
ผมนี่เขินแทนหนูเบลเลยครับ 555555

ขอบคุณคนเขียนที่มาต่อค่ะ
รอตอนต่อไปด้วยใจจดจ่อค่ะ 5555

ออฟไลน์ เจ้าหญิงขี้ลืม

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 821
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-4
จัดเป็นเรื่องยาวเลยเถอะค่ะ

ออฟไลน์ koikoi

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4040
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +311/-13

ออฟไลน์ cakecoke

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 306
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-1
แดดิ้นนนนนนน    :ling1:

ออฟไลน์ Poseidon

  • Unconditional love
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5214
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-12
จิกหมอนรัวๆๆๆๆ

ออฟไลน์ Toon_TK

  • เ ด็ ก อ้ ว น
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 827
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
เรื่องยาวเลยได้ไหม??

เอามาอ่านคอยตอนต่อไปรอบที่สามแล้ว

ช้อบชอบบบบ~

ออฟไลน์ ammchun

  • Don't Worry,Be Happy
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
เนื้อเรื่องนี่มันเซ็กซี่ขยี้ใจมากกกกกกกกก ห้าตอนน้อยไปนะพล๊อตแบบนี้สิบตอนขึ้นเถอะ นี่จริงจังนะ :hao3:

ออฟไลน์ ohho99

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 293
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-1
ชอบๆๆ เป็นเจ้าชายอสูรเวอร์ชั่นมาเฟีย
ส่วนเบลก็ราชินีมาก เล่นตัวแต่พองาม แม้จะเสียตัวไปแล้วก็เถอะ 555
ไม่อยากให้เป็นเรื่องสั้นเลยค่ะ ขอแบบยาวๆ ไปเลยได้มั้ยคะ


+1 เป็นกำลังใจให้คนเขียนค่ะ ^^

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ มาโซซายตี้

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 851
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +100/-2
เป็นคู่ที่สูสีกันมาก
อสูรตนนี้โคตรโรแมนติกเลย
แม่โฉมงามของเราก็โคตรยั่ว
รออ่านต่อค่ะ รู้สึกห้าตอนน้อยไปจริงๆ


ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8261
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +140/-6
เหมาะสมกันอย่างแรงงงงง

ออฟไลน์ whitefang

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 256
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +44/-0
แงงงง ชอบอ่ะ ชอบบรรยากาศของสองคนนี้มากๆๆ จะเอาอีกๆ :ling1:

ออฟไลน์ myapril

  • Tomorrow
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1634
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-3
ตามมาจาก พี่มิน น้องเจนค่ะ
มาเจอความราชินีของเบล และหล่อร้ายของอัคเขัาไปอีก. ฟินไปสามโลกแล้วจ้าาา

ออฟไลน์ aeecd

  • :: 8018 ::
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1193
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-0
 ชอบบบบบ. ขอยาวๆเลยจิ

ออฟไลน์ EverGreen™

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1918
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +192/-1
เปลี่ยนเป็นเรื่องยาวแทนได้มั้ยยยย
สนุกมากกก ไม่อยากให้จบ   :hao5:

ออฟไลน์ GlassesgirL

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1327
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +65/-2
อสูรร้ายก็หลงใหลในเสน่ห์ของโฉมงาม
โฉมงามก็หลงใหลในเสน่ห์ของอสูรร้าย
แบบนี้จะไปไหนเสีย ต่างร้อนแรงและมีชั้นเชิงทั้งคู่นะ
รอเมื่อไรจะตกลงปลงใจกันได้

 :mew1: :L2:

ออฟไลน์ ๐๐ตะวัน๐๐

  • ๐๐๐ลูกตาล๐๐๐
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1336
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3
หนูเบลราชินีสุดๆไปเลย อดัมก็เท่มากชอบบบ

5 ตอนไม่น่าจะพอน่ะ ขอยาวๆเลยได้มั้ย

ออฟไลน์ QXanth139

  • ♡동해 #Always13
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2769
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-5
ตามาอ่าน สนุกมากชอบสุดๆ เหมาะสมกันจริงๆ อยากให้เป็นเรื่องยาวเลย 5 ตอนมันไม่พอ
อยากอ่านพาร์ทอัคจัง  :-[

ออฟไลน์ nolirin

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2930
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +272/-4
โดนใจมากกกกกกก(กไก่ล้านตัว)
อิมเมจของตัวเอกก็เซ็กซี่ :z1: ขยี้ใจ
รอตอนที่สี่จ้า

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ chaotic69

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
ต่อเลยยาวๆก็ได้คะ นานๆจะเจอเคะราชินีขนาดนี้  :hao7:

ออฟไลน์ YOSHIKUNI RUN

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 342
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
ชอบบบบบบบบ~~ :hao7: o13

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5911
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-9



                                                                :-[ :-[ :-[ :-[ :-[

ออฟไลน์ konnarak

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2321
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +182/-0
น่ารักจัง

ออฟไลน์ pannuna

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 466
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
อยากให้เบลคงนิสัยอย่างนี้ไปจนจบเรื่องนะคะ ชอบเคะลุยๆแมนๆ 555

อยากให้เป็นเรื่องยาวววว คาเรคเตอร์ต่อได้อีกยาวเลยยิ่งเป็นมาเฟียด้วยแล้วเนี่ย เราว่าคงจะสนุกมากถ้ายาวกว่านี้ค่ะ tt
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-04-2015 13:28:37 โดย pannuna »

ออฟไลน์ cinquain

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1340
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +247/-0
หนูเบลแกร่งสมกับที่จะเป็นคู่ของอดัมละค่ะ
รออ่านตอนต่อไปนะคะ

ออฟไลน์ mpp

  • malynn
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 161
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-0
อะฮ๊อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ร้องยาวๆงี้จะบอกว่าชอบมากค่ะ!!  :z3: :z3: :z3:

ชอบทั้งชื่อเรื่อง(เป็นติ่งเรื่องนี้มาตั้งแต่เด็กๆ) ชอบทั้งภาพประกอบดอกไม้ฉีแดงงงง
ชอบทั้งคาแรคเตอร์พระนาย แล้วก็ชอบพล็อตเรืองอีกด้วยนะครัชชช
คือโดยรวมแล้วเรื่องนี้มันก๊าวใจจริงๆให้ตายเถ่าะจอร์จี้!
เค้าจีบกันได้สยิวมากเลยอ่ะเธอ คืออ่านไปยิ้มไป สักพักมีบิดละ มันเขินอ่ะ! >_<

พออ่านจบถึงตอนที่สามแล้วขุ่นพี่มะนาวบอกว่าจะยาวกว่าสามตอนผมนี่ไชโยในใจรัวๆเลย
ใจจริงอยากให้เป็นเรื่องยาวไปเลยด้วยซ้ำ ทำนองแบบว่าครอบครัวแมวน่ะค่ะ
แต่งไปแต่งมา อุ้ยเพลินมือจุงเบยยย ลากยาวเลยแล้วกันเนาะ555555555555
ชอบนิยายอารมณ์นี้สุดๆ เหมือนจะหวานๆธรรมดาแต่จริงๆมีแทรกความอีโรติคไว้
อ่านแล้วมันเพลิน อ่านแล้วฟีลกู๊ดแบบเร้าใจ(หื้ม?) คือแบบชอบอ่ะ ชอบบบบบบบบบบบบบบบบ
 :katai5: :ling1: :katai5: :ling1:

เอาจริงว่าชอบนิยายของตัวทุกเรื่องแล้วเนี่ย ทำไมอ่านแล้วติดอ่ะ
ใจร้ายไม่เบานะเรา ทำให้คนอ่านคิดถึง(นิยาย)ตัวเองตลอดเวลาแบบเน้ หึ้ยๆ -///-
เป็นกำลังใจให้เหมือนเดิมนะก๊ะ ฉู้ๆน้าาาาา

ปล.ไหนๆก็ไหนๆละ ขอพูดความในใจอีกนิดแล้วกัน ฮิฮ่า
เค้ารอรวมเล่มพ่อแมวแม่แมวลูกแมวส์(เติมsด้วย)อยู่เน้ออออ
นี่อยากมีครอบครัวนี้เก็บไว้ที่บ้านนะ รู้ยัง กิ้กิ้

ออฟไลน์ badbadsumaru

  • ♡ caramel macchiato
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2768
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-2
หนูเบลลล ดูสง่า เคะราชินีไปอีก
แต่งเป็นเรื่องยาวเลยค่ะ

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +158/-16
โอ้ววว

ชอบมากๆๆๆ รอตอนต่อไปนะคะ ชอบหนูเบลมาก :D

ไทเลอร์โรแมนติคผิดคอนเซปต์ที่เดาไว้ไปหลายโยชน์

ออฟไลน์ aiLime13

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 903
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1134/-11
    • twitter
Beauty and the Beast
โฉมงามกับเจ้าชายอสูร

Ch.04









เนย์บอกว่าผมกำลังเล่นกับไฟ..

อสูรร้ายไม่เคยปราณีใคร มันเตือนผมไว้อย่างนั้น..





ผมรู้และเข้าใจความหวังดีของมัน แต่หลังจากที่คุยกันเมื่อหลายวันก่อนในที่สุดเราก็ยอมรับการตัดสินใจของกันและกัน




และนับตั้งแต่เหตุการณ์ในวันนั้น.. เวลาก็ผ่านไปนานจนผมเริ่มที่จะแน่ใจถึงอะไรบางอย่าง การชีวิตอยู่กับอสูรร้ายทำให้ผมเรียนรู้ว่า มิสเตอร์อดัม ไทเลอร์ ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด ถ้ารู้จักวิธีเลี้ยงมันก็จะเป็นเพียงแค่สิงโตเชื่องๆ ตัวหนึ่งเท่านั้น


ไม่รู้จะมาตลบหลังกันทีหลังหรือเปล่าแต่ผมกลับคิดว่าเป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน อัคจะเชื่องกับผมเป็นบางครั้ง และยังเป็นตัวอันตรายในสายตาของคนอื่นอยู่วันยังค่ำ ซึ่งนั่นทำให้ผมคิดว่าตัวเองเหนือกว่าคนอื่นเพราะได้เห็นอสูรร้ายในอีกมุมหนึ่ง ซึ่งเป็นมุมที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักมัน และสิ่งเหล่านั้นก็ทำให้ผมอดรู้สึกว่าตัวเองพิเศษสำหรับคนคนนั้นไม่ได้..







“จะไม่ไปด้วยกันจริงๆ น่ะหรอ?”


เสียงทุ้มเอ่ยถามในระหว่างที่ผมกำลังนอนคิดอะไรเพลินๆ อยู่โซฟามาพักใหญ่ พอลืมตาขึ้นก็เห็นเงาร่างของอสูรร้ายทาบทับลงมา บดบังแสงสีนวลจากหลอดนีออนที่สว่างโร่อยู่บนเพดานเสียแทบมิด..


“ไม่ล่ะ.. กูไม่ชอบงานแบบนั้นเท่าไหร่?” ผมส่ายหัวให้เป็นคำตอบพร้อมกับส่งยิ้มให้ อัคหัวเราะอยู่ในลำคออย่างยอมใจ เพราะไม่ใช่ครั้งแรกที่มันชวนผมไปออกงาน ซึ่งนั่นก็เท่ากับว่าเป็นการเปิดตัวให้ใครต่อใครได้รู้จักว่าผมคือคนของอดัม ไทเลอร์


ก็อย่างที่บอกไม่นั่นแหละว่าผมไม่ชอบออกงานสังคม ไม่ชอบการปั้นยิ้มใส่หน้ากากเข้าหากัน และไม่ชอบที่จะเป็นจุดสนใจ..


ผมชอบชีวิตธรรมดาของตัวเองที่เป็นอยู่ตอนนี้มากกว่า ถึงแม้ว่ามันจะเริ่มไม่เป็นปกตินับตั้งแต่รู้จักกับอสูรร้ายที่มีข่าวลือว่าพ่อของมันเป็นมาเฟียก็ตามที แม้ว่าเราจะดูเหมือนอยู่บนโลกคนละใบอย่างนี้ แต่สิ่งที่ทำให้ผมกับอัคเข้ากันได้ดีก็คือการที่เราไม่ก้าวก่ายในเรื่องของกันและกัน ผมวาดรูปของผม อัคเองก็มีงานของมัน ถ้าให้พูดในเชิงคณิตศาสตร์เราก็คงเป็นเหมือนกับอินเตอร์เซกชั่น มีบางอย่างที่เหมือนกันเชื่อมความสัมพันธ์ของเราเอาไว้



“แล้วคืนนี้จะไปไหน?” อัคถามพร้อมกับใช้ปลายนิ้วเขี่ยผมยาวออกจากแก้มให้ มืออุ่นของมันหยาบกระด้างแต่กลับให้ความรู้สึกว่าอ่อนโยนอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าทำไม..


“ไปกินเหล้ากับพวกไอ้เนย์”


ผมตอบแล้วเอียงหน้าเข้าหาฝ่ามือของอีกฝ่าย อัคหัวเราะด้วยความชอบใจก่อนจะดึงให้ผมลุกขึ้นนั่ง หลังจากสะบัดหัวด้วยความมึนงงอยู่สักพักผมก็มานั่งมองแววตาสีเทาอมฟ้าของมัน ความเหนื่อยล้าที่สะสมมาหลายวันทำให้สติของผมไม่สมประกอบมากนัก เพราะเพิ่งส่งงานชิ้นสุดท้ายของเทอมนี้เสร็จหลังจากที่อดนอนมาสามวัน ได้งีบหลับไปเมื่อตอนบ่ายสามตื่นอีกครั้งก็เจออสูรร้ายมายืนยิ้มอยู่ตรงหน้าแล้ว



“ให้ไปส่งมั้ย?”


“ไปเอง” ผมตอบพร้อมกับเบี่ยงตัวหลบริมฝีปากร้อนของอีกฝ่าย ปลายจมูกของมันก็เลยเฉียดโดนผิวแก้มไปเพียงเล็กน้อยแค่นั้น


“งั้นขากลับจะไปรับ”


ผมหัวเราะในลำคอกับความเอาแต่ใจของมัน ไม่ได้อย่างก็จะเอาอย่างสมกับเป็นมิสเตอร์อดัม ไทเลอร์


“ตามใจ” ผมโคลงหัวให้อีกฝ่าย มีคนมาคอยดูแลเอาใจใส่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน



สีหน้าพึงพอใจของมิสเตอร์อดัม ไทเลอร์ ปรากฏขึ้นมาหลังจากนั้น ผมมองแววตาสีเทาอมฟ้าก่อนจะไล่ปลายนิ้วมือไปตามโครงหน้าได้รูปของมัน อสูรร้ายมีเสน่ห์ที่น่าหลงใหล โดยเฉพาะวันนี้อัคอยู่ในลุคที่แปลกตาออกไป ชุดสูทสีดำสนิทที่ใส่ดูเป็นทางการมากยิ่งขึ้นเมื่อเจ้าตัวใช้เจลจัดแต่งทรงผมเสียจนเรียบกริบ ท่าทางภูมิฐานและน่าเชื่อถือแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อนทำให้ผมจุดยิ้มออกมา จากแค่นักศึกษารูปหล่อพ่อรวยในมหาลัยธรรมดา ไม่น่าเชื่อว่ามันจะถึงทายาทมาเฟียธุรกิจพันล้าน


ถึงแม้ว่าจะยังเรียนอยู่ แต่มันสมองที่ฉลาดเป็นกรดของมิสเตอร์อดัม ไทเลอร์ ก็ทำให้มันได้รับความไว้วางใจจากพ่อให้ดูแลงานประจำสาขาในประเทศไทย


ผมไม่รู้ว่าครอบครัวของมันทำธุรกิจอะไร แต่ดูจากเครือข่ายที่กระจายตัวอยู่ในเกือบทุกภูมิภาคของประเทศในแถบเอเชีย และมีบริษัทแม่อยู่ที่อเมริกา ดูจากจำนวนลูกน้องและบอดี้การ์ดชุดดำเวลาออกงานก็พอจะรู้ว่า.. มันคงจะไม่ใช่ธุรกิจถูกกฏหมายเท่าไหร่นัก..






“ไม่รีบไปเดี๋ยวก็สาย”


ผมบอกก่อนจะยกมือขึ้นจัดปกเสื้อให้อีกฝ่าย อัคยิ้มมุมปากก่อนจะจับมือผมไปจูบแรงๆ แล้วส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้ เป็นอีกครั้งที่ผมเห็นว่าอสูรร้ายก็แค่สิงโตเชื่องว่าง่าย ขอแค่อย่าเอานิ้วไปแหย่กรงจนมันกลายร่างก็เท่าแหละ ไม่เห็นจะน่ากลัวอย่างที่ใครๆ บอกเลยสักนิด



“เที่ยงคืนจะไปรับ”



มันพูดก่อนจะโน้มตัวมากัดปากผมแรงๆ ไปหนึ่งคำ หลังจากนั้นผมก็รู้สึกว่าร่างของตัวเองลอยหวือเมื่อถูกยกออกจากตัก เงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งก็เห็นคนของมันเข้ามาในห้อง





“รถพร้อมแล้วครับคุณอัค”


เจ้าของชื่อพยักหน้ารับ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง 187 เซนติเมตรของมัน แววตาสีเทาอมฟ้ากลับมาเรียบเฉยอีกครั้ง มันดูเย็นชาแต่ทว่าหนักแน่นและจริงจัง สมกับเป็นผู้นำและทายาทของตระกูลไทเลอร์


ร่างสูงหันมาสบตาผมอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะก้าวออกจากห้องด้วยความมั่นใจ ผมมองตามแผ่นหลังกว้างของอีกฝ่าย สัมผัสได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่สั่นไหว หลังจากนั้นเมื่อเสียงฝีเท้าเงียบลงผมถึงได้ยิ้มออกมาอย่างย่ามใจ..



ใครจะรู้ว่าอสูรร้ายได้หัวใจผมไปแล้วครึ่งดวง..







.
.
.









ผมเทโซดาใส่ลงไปในแก้วก่อนจะใช้คีมคีบน้ำแข็งคนเหล้าให้เข้ากัน หลังจากนั้นก็ยกมันขึ้นดื่มราวกับคนกระหายน้ำจนเพื่อนในวงต้องหันมาปรามด้วยเหตุผลว่ามันเปลืองเหล้า


“เหี้ยเบลแม่งแบ่งกูกินบ้าง ตายอดตายอยากมาจากไหนวะ?”


“ไอ้เชี่ยอัคไม่ให้มึงกินรึไง?”


ผมไหวไหล่ ไม่เกี่ยวอะไรกับอัคหรอก แค่ช่วงที่ผ่านมาผมซัดกระทิงแดงจนเกือบหมดเซเว่นเพื่อทำงานส่งก็เท่านั้น ไม่ได้แตะแอลกอฮอลล์เลยเพราะเกรงว่างานจะไม่เสร็จ มันเป็นงานชิ้นสุดท้ายแล้วผมจึงตั้งใจเป็นพิเศษ ให้สมกับเป็นผลงานธีสิสก่อนเรียนจบมหาลัย


ไอ้เนย์เหลือบมองผมเล็กน้อยก่อนจะส่งยิ้มให้ เรานั่งกินกันเงียบๆ ฟังเพื่อนคุยกันผ่านเสียงเพลง ร้านเหล้าหลังมอเป็นสถานที่แห่งความทรงจำพอๆ กับห้องเรียนในคณะ ผมยกมุมปากยิ้มเมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าเจอกับอดัมครั้งแรกที่นี่ มันน่าตลกดี ทั้งที่ความสัมพันธ์ของเราเริ่มมาจากวันไนท์สแตนด์ เป็นความสัมพันธ์เพียงชั่วข้ามคืน ไม่คิดว่าจะเลยเถิดมาจนถึงจุดนี้ ..ตรงจุดที่ความรู้สึกดีๆ ก่อตัวขึ้นมา อสูรร้ายที่ใครต่อใครอยากจะเข้าหากลับกลายเป็นเพียงแค่สิงโตธรรมดาสำหรับผมเท่านั้น



“กินเยอะขนาดนี้แล้วมึงจะกลับยังไง?” เนย์เลิกคิ้วถามหลังจากที่เหล้าในแก้วของผมหมดไป ถึงจะเป็นประเภทคอทองแดงแต่เพื่อนก็คงห่วงกลัวผมเมาแล้วจะเกิดอันตราย..


หน้าสวยๆ แบบนี้บางทีก็เป็นภัย ยิ่งอยู่ในสถานที่อโคจรอย่างนี้กลิ่นเหล้าและบุหรี่อาจทำผมให้กลายเป็นผู้หญิงในสายตาคนอื่นอย่างช่วยไม่ได้


“เดี๋ยวอัคก็มา” ผมตอบพร้อมกับยักคิ้วให้ มองนาฬิกาข้อมือก่อนจะพบว่าอีกไม่กี่นาทีก็ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว แน่นอนว่ามิสเตอร์อดัม ไทเลอร์ เป็นคนตรงต่อเวลาเสมอ เท่าที่รู้จักกันมามันยังไม่เคยผิดนัดผมเลยสักครั้ง เป็นผมเสียอีกที่ทำให้มันต้องมาเสียเวลากับความใจเย็นของตัวเอง


เนย์พยักหน้ารับรู้เมื่อได้รับคำตอบที่ทำให้มันหายห่วง หลังจากนั้นก็หยิบแก้วไปชงเหล้าให้ใหม่ ในระหว่างนั้นผมก็กวาดตามองไปรอบๆ โดยที่ไม่ได้สนใจอะไรเป็นพิเศษ ก่อนจะใช้มือรวบผมยาวสยายของตัวเองขึ้นเป็นหางม้า เอายางมัดผมที่ติดข้อมืออยู่เสมอมารัดเอาไว้ อากาศร้อนอบอ้าวด้วยจำนวนคนที่เพิ่มมากทำให้เครื่องปรับอากาศทำงานไม่ทัน มันน่าอึดอัดเสียจนต้องขอตัวออกไปหาอากาศหายใจ






“กูไปห้องน้ำ เดี๋ยวมา”



ผมบอกเพื่อนซึ่งไอ้เนย์ก็พยักหน้า หลังจากนั้นก็ลุกขึ้นมาแล้วเดินไปออกไป..



ในระหว่างทางผมกลายเป็นจุดสนใจ แทบจะทุกสายตากำลังจดจ้องเรือนร่างสูงโปร่งที่แต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งและสกินนี่ยีนส์ขายาวแบบของผู้ชาย แต่ใบหน้าและผมเส้นยาวที่ถูกมัดรวบเอาไว้ก็ทำให้หลายคนไม่แน่ใจว่าเป็นเพศไหน ความสงสัยจากคนเหล่านั้นทำให้ผมหัวเราะหึอยู่ในใจ ชินแล้วกับการตกเป็นเป้าสายตาของใครต่อใคร และก็ชินที่จะทำเป็นไม่สนใจ จนท่าทางเฉยชาแบบนั้นถูกทำให้เข้าใจผิดว่ากลายเป็นคนหยิ่งไปโดยปริยาย แต่ใครจะสน?


ทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อยผมก็ออกมายืนจุดบุหรี่สูบอยู่คนเดียว ปลดปล่อยอารมณ์ให้ลอยละล่องไปตามกลุ่มควันสีเทาจางๆ จนกระทั่งหมดไปครึ่งมวนก็ก้มมองนาฬิกาข้อมืออีกครั้ง เลยเวลาเที่ยงคืนมานานมากแล้วและอัคก็น่าจะมาถึงแล้วทำให้ผมขยี้บุหรี่ที่เหลืออยู่ลงในถาดทรายเพื่อจะออกไปหามัน แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่ามีคนไม่รู้จักมายืนอยู่ใกล้ๆ





“มาคนเดียวหรอครับ?”


คำถามจากคนแปลกหน้าทำให้ผมขมวดคิ้วมองอีกฝ่าย ผู้ชายตรงหน้ามีรูปร่างกำยำสูงใหญ่ รอยยิ้มหยาบโลนและแววตาน่ารังเกียจอย่างเห็นได้ชัด


ผมไม่ตอบคำถาม แต่มองเลยไปยังด้านหลังก็เห็นว่ามีคนอื่นอีกที่มากับมัน ท่าทางดูไม่น่าไว้ใจกันทั้งกลุ่มคงเป็นพวกนักเลงแถวนี้


หันมาสบตากันคนที่เข้ามาคุยด้วยอีกที ผมทำหน้าเฉยชาบอกให้รู้ว่าไม่อยากเสวนาก่อนจะเบือนหน้าหนี แต่พอจะก้าวเท้าออกจากที่ตรงนี้ก็ถูกรั้งต้นแขนเอาไว้




“อย่าเพิ่งไปสิครับคนสวย”


จบประโยคนั้นพวกของมันก็หัวเราะคิกคักในขณะที่ผมได้แต่ยืนกรอกตาแล้วถอนหายใจ ผมหันไปสบตากับมันอีกครั้งแล้วก้มมองแขนที่ถูกจับเอาไว้ ส่งสายตาบอกให้รู้ว่าไม่ชอบใจ ไม่ชอบการสกินชิพกับคนแปลกหน้าเท่าไหร่ โดยเฉพาะกับพวกแมลงหวี่น่ารำคาญพวกนี้


“ปล่อย” ผมบอกเสียงเย็น และยังคงรักษาสีหน้าไว้ในระดับเฉยชา แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่สนใจ


“หืม? เป็นผู้ชายหรอกหรอ?”


เป็นอีกครั้งที่ผมถอนหายใจ รู้อย่างนี้ชวนไอ้เนย์ออกมาด้วยก็ดี เพราะนอกจากมันจะเป็นเพื่อนที่แสนดีแล้วยังช่วยเป็นไม้กันหมาให้ผมได้เสมอ มีมันก็เหมือนกับมีองครักษ์ส่วนตัวนั่นแหละ.. ไม่ได้ไม่ต้องมาคอยปัดพวกแมลงน่ารำคาญออกเองให้เสียเวลา


“อืม.. เป็นผู้ชาย รู้แล้วก็ไสหัวไปไกลๆ น่ารำคาญ” ผมแสดงออกชัดว่าไม่อยากจะสานสัมพันธ์ ปัดมือของมันออกแล้วเดินหนีอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับต้องชะงักเมื่อถูกมือหยาบกระชากหางม้าอย่างแรงเสียจนหน้าหงาย



“..!!..”



เสียงหัวเราะดังขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับเสียงกระซิบหยาบโลนดังอยู่ใกล้ๆ


“ผู้ชายแล้วยังไง สวยขนาดนี้ปล่อยไปก็เสียดายของแย่ อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลยน่า”


ผมมองรอยยิ้มน่าเกลียดของมันด้วยความรู้สึกเกลียดชังขึ้นมาจับใจ เจ็บหนังหัวเพราะมือของมันยังไม่ยอมปล่อย อุตส่าข่มอารมณ์หงุดหงิดเอาไว้แล้วแท้ๆ แต่ก็ยังมีคนกวนให้มันขุ่นขึ้นมาจนได้..




“เตือนอีกครั้งว่าให้ไสหัวไปไกลๆ”


ผมบอกเสียงเย็น มองฝ่ายนั้นด้วยแววตาที่แสดงออกถึงความหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด แต่พวกมันกลับเอาแต่หัวเราะขำ ปล่อยมือจากหางม้าแล้วผลักผมไปชนกับกำแพงที่อยู่ใกล้ๆ

ปกติแล้วผมคิดว่าตัวเองใจเย็นพอที่จะไม่เอาเรื่องใคร แต่ก็มีคนอยู่ไม่กี่ประเภทเท่านั้นที่จะทำให้รู้สึกว่าโมโหขึ้นมาได้ หนึ่งก็คือพวกที่พูดแล้วไม่ยอมฟังอะไร กับสองคือพวกป่าเถื่อนที่ชอบเอามือสกปรกมาจับเส้นผมของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่เต็มใจ คนพวกนี้ก็เหมือนกับแมลงน่ารำคาญที่ไม่มีใครอยากอยู่ใกล้ ต้องกำจัดมันออกไปให้พ้น..








“เขาบอกอย่างนั้นไม่ได้ยินหรือไง?”



เสียงทุ้มที่ดังขึ้นมาขัดจังหวะทำให้ทุกอย่างเงียบไป  ยังไม่ทันให้ผมได้ลงมือทำอะไร อสูรร้ายที่โผล่มาในชุดสูทเต็มยศก็เดินย่างสามขุมเข้ามาใกล้ แววตาสีเทาอมฟ้าของมันดูแปลกไป แม้ว่ามันจะดูสวยลึกล้ำแต่ผมก็สัมผัสได้ถึงความโหดเหี้ยมของเปลวไฟในหน่วยตาคู่นั้น


คนแปลกหน้าที่ยืนคร่อมผมอยู่ผละออกห่างแล้วหันไปมองอย่างไม่พอใจนัก ท่าทางเหมือนพวกนักเลงปลายแถวของมันทำให้ผมหัวเราะเสียงต่ำ ดูเหมือนว่ามันจะรู้จักอดัม ไทเลอร์ น้อยเกินไป




“เสือกอะไรด้วยวะ?”



สิ้นสุดประโยคนั้นพรรคพวกของมันก็เดินเข้ามาใกล้ อัคปรายตามองแค่แว่บเดียวก่อนจะเหยียดยิ้มเย็นใส่คนตรงหน้า ตอนนี้ไทมุงเริ่มขยับเข้ามาด้วยความสนใจ ผมสบตากับสิงโตเชื่องที่กำลังจะกลายร่างเป็นอสูรร้าย ก่อนจะยืนกอดอกรอมองความเป็นไป รู้สึกสนุกขึ้นมายังไงไม่รู้..


“ก็ไม่อยากเสือกหรอก.. แต่นั่นมันคนของกู”


“คนของมึง? เฮอะ! อย่ามาตลก กูเจอก่อนก็ต้องเป็นของกูสิวะ อย่ามาทำตัวเป็นพระเอกนิยายน้ำเน่าหน่อยเลยน่า” มันพูดพร้อมกับขยับเข้าไปไกล ผู้ชายคนนั้นตัวเล็กกว่าอัคเล็กน้อย แต่ด้วยความที่มีพรรคพวกอยู่เต็มไปหมดมันก็เลยกร่างออกมาเต็มที่ แมลงเม่าพวกนั้นไม่รู้เลยว่าตอนนี้กำลังบินเข้าหากองไฟ



“แต่งตัวคุณชายขนาดนี้.. เชิญไปนั่งจิบกาแฟหรูๆ ดีกว่ามาแส่เรื่องชาวบ้านนะ เดี๋ยวจะเจ็บตัวเปล่าๆ”




น้ำเสียงที่แสดงถึงความอวดเก่งของตัวเองอย่างเต็มที่ทำให้มิสเตอร์อดัม ไทเลอร์ ถึงกับถอนหายใจ แววตาเย็นชาของมันมองสบคู่กรณีก่อนจะล้วงปืนออกจากที่ซ่อนโดยไม่มีความลังเลใจ อาวุธสีเงินเงาวับสะท้อนกับแสงไฟทำให้ไทมุงที่เป็นผู้หญิงส่งเสียงกรีดร้องออกมา


ผมมองภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า หัวเราะในลำคอก่อนจะเดินเข้าไปอสูรร้ายที่กำลังใช้ปืนจ่อหน้าคู่กรณีโดยไม่พูดอะไร


ตลกดีที่คนอวดเก่งถึงกับถอยกรูดเมื่ออัคย่างสามขุมเข้าไปใกล้ พร้อมกับปลายกระบอกปืนที่จ่อไปยังกลางหน้าผากของคนตรงหน้าอย่างไม่ยอมลดละจนต้องกลั้นหายใจ



“ขอโทษที.. เมื่อกี้ยังไม่ได้ตอบเลยว่ามากับใคร แต่ก็คงเห็นแล้วสินะ” ผมยักไหล่แล้วหันไปมองคนแปลกหน้า แววตาของมันดูขลาดกลัวต่างจากที่เห็นเมื่อสักครู่เสียจนน่าขำ ท่าทางดูเหมือนอยากจะทำอะไรสักอย่าง แต่เพราะคนมีอาวุธถือไพ่เหนือกว่ามันจึงทำได้แค่เพียงมองเรากลับมาด้วยแววตาเกลียดชัง


“ไปเถอะ.. ไม่อยากมีเรื่อง” ผมหันไปบอกอดัม เราสองคนสบตากันก่อนที่อสูรร้ายจะลดปืนลงมา เสียงถอนหายใจด้วยความโล่งอกจากไทมุงดังขึ้นมาหลังจากนั้น..


ถึงเวลาแยกย้ายเมื่อผมกับอัคเดินออกห่าง แต่แมลงหวี่ก็ยังอุตส่าทำตัวน่ารำคาญ ดูเหมือนว่าถ้าไม่ทำให้หลาบพวกมันก็จะไม่จำ ถึงได้เรียกร้องความสนใจออกมาแบบนั้น ฟังแล้วหงุดหงิดจริงๆ ให้ตาย..!







“หึ! ที่แท้ก็เป็นคู่ขาไอ้คุณชายสินะ มันให้คืนละเท่าไหร่ละ? แต่สวยอย่างนี้คิดว่าคงจะค่าตัวแพงน่าดูเลยใช่มั้ย?”





“………….”






ผมถอนหายใจ..


ยืนนิ่งอยู่กับที่เหมือนขาทั้งสองข้างถูกตรึงเอาไว้ ถ้อยคำดูถูกฟังแล้วรู้สึกว่าช่างแสนหยาบคาย อัคเองก็คงจะไม่พอใจ มันทำท่าว่าจะหันไปเอาเรื่องอีกฝ่าย แต่ก็ถูกผมรั้งเอาไว้ด้วยน้ำเสียงเย็นชา..




“จัดการเอง..”




ผมบอกคนตรงหน้า อัคจ้องกลับมาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ แต่เมื่อผมยื่นมือขอปืนจากอีกฝ่าย อสูรร้ายก็ยิ้มออกมา..


“……….”


เสียงตะโกนหยาบโลนยังคงดังก้องอยู่เป็นระยะ ผมก้มมองกระบอกปืนสีเงินเงาวับสีเงินในมือของตัวเอง พร้อมกับอารมณ์คุกรุ่นที่กำลังพลุ่งพล่านอย่างเต็มที่ แน่นอนว่าถึงจะโกรธแต่ผมก็ยังมีสติดี และที่ทำอย่างนี้ก็แค่อยากจะสั่งสอนเท่านั้น


ผมไม่ปล่อยให้มือของตัวเองต้องเปื้อนเลือดหรอก โดยเฉพาะเลือดจากเศษสวะอย่างพวกมัน..





“ว่าไงละคนสวย? ไอ้คุณชายมันให้ค่าตัวเท่าไหร่? บอกมาเลยเดี๋ยวกูให้มากกว่านี้อีก เอามะ-------!“



ท้ายประโยคเสียงพูดของมันขาดหายไป ปลายกระบอกปืนในมือของผมหันเข้าหาอีกฝ่าย ในขณะที่เท้าย่างก็สามขุมเข้าไปไกล..



“หึ..”



มันคงคิดว่าผมไม่กล้าถึงได้แต่ยืนยิ้มยียวนกวนประสาทกลับมาอย่างย่ามใจ จนกระทั่งเหลือระยะห่างอยู่อีกไม่มากผมจึงหยุดยืนอยู่กับที่  ใช้จังหวะที่อีกคนไม่คิดจะหลบหนีหมุนตัวแล้ววาดขากลางอากาศ ก่อนจะเหวี่ยงส้นเท้ากระแทกลงบนสันคอของมันอย่างแรงจนคนที่ไม่ทันได้ตั้งหลักถึงกับตัวเซ ถลาล้มลงกับพื้นโครมใหญ่..!


เสียงของวัตถุบางอย่างหล่นกระแทกพื้นตามมาด้วยเสียงกรีดร้องจากไทมุงที่อยู่ใกล้ๆ มันสะบัดหน้าหันกลับมาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้น คงไม่คิดว่าผมจะทำอะไรแบบนี้ลงไป..




“…มึง!!....”


“บอกแล้วใช่มั้ยว่ามันน่ารำคาญ ทำไมถึงไม่ฟังกันบ้างล่ะ? หืม?” ผมไม่สนใจแววตาแข็งกร้าวของมัน พูดเสียงเย็นกับฝ่ายนั้นก่อนจะเหยียดรอยยิ้มออกมา..


จระเข้ฟาดหางยังใช้ได้ผลเสมอ ต้องขอบคุณที่พ่อเคยสอนมวยไทยให้สมัยเรียนอยู่ม.ปลาย แต่ตั้งแต่รู้จักกับไอ้เนย์มาผมก็ไม่ค่อยได้ใช้ เพราะมีมันคอยกันสวะพวกนี้ออกไปให้  รู้สึกว่าวันนี้ท่าไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ เห็นทีว่าคงจะต้องกลับไปเคาะสนิมกันหน่อยแล้ว..



“หรือชอบให้ขู่?”



คราวนี้ผมเป็นฝ่ายยิ้มยวนบ้างเมื่อเห็นว่าคู่กรณียังคงจ้องกลับมาตาค้าง เมื่อเห็นว่ามันทำท่าจะลุกขึ้นมาอีกครั้ง ผมก็จ่อกระบอกปืนไปตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชา ปลายนิ้วเตรียมเหนี่ยวไกนั้นทำเอาเจ้าตัวถึงกับผวา ลนลานหาที่ไป พรรคพวกที่อยู่แถวนั้นไม่มีใครกล้าขยับเข้ามาใกล้.. ขี้ขลาดจริงๆ


“ถ้าไม่อยากไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มอยู่โรงพยาบาลก็ อย่า มา ยุ่ง กับ กู..


เสียงเข้มเน้นทีละคำ.. มองแววตาคู่นั้นเพื่อบอกกับมันว่าถ้ายังวอแวกันไม่เลิกแบบนี้ ผมเอาจริงแน่..


“อ้อ.. แล้วเตือนไว้อีกอย่างนะ ถ้าไม่สนิทก็อย่าไปเที่ยวดึงผมใครเล่นแบบนี้อีกเพราะเดี๋ยวมันจะไปกระตุกต่อมโมโห”


“……”


“นี่ถือว่ากูยังใจดีนะ แต่อย่าให้เจออีก.. ไม่งั้นไอ้จ้อนมึงเป็นหมันแน่”



..ไม่พูดเปล่า ผมยกขาขึ้นแล้วใช้เท้าเหยียบลงไปตรงส่วนกลางลำตัวของคนที่นั่งอยู่อย่างไร้ความปราณี ในขณะที่มือก็ยังยกปืนขึ้นขู่จนมันต้องกระเสือกกระสนดิ้นร้นหนี ช่างเป็นภาพที่ตลกสิ้นดี เห็นแล้วอดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้



“อั่ก..!”



ท่าทางเจ็บปวดของมันยิ่งทำให้ผมบดขยี้ปลายเท้าลงไปอย่างย่ามใจ วาวตาที่เต็มไปด้วยไฟแค้นคู่นั้นจ้องกลับมาแต่ผมยิ้มให้ เป็นรอยยิ้มอย่างคนที่เหนือกว่า และแน่นอนว่าสวะอย่างมันจะต้องยอมสยบลงแทบเท้าอย่างไม่มีข้อกังขาใดๆ


จนกระทั่งเห็นว่ามันหน้าเขียวขึ้นมานั่นแหละผมถึงได้ยอมปล่อย แค่นี้ก็หมดแรงจะลุกขึ้นมาสู้ต่อแล้ว ผมเองก็ขี้เกียจจะเล่นกับมันต่อแล้วจึงตัดสินใจถอยห่างออกมา แต่ก่อนจะโบกมือลาก็ยังอุตส่าห์ยิ้มหวานให้เป็นการส่งท้าย




“ไปล่ะ..”




ผมบอกก่อนจะหันหลังให้ ส่งปืนคืนให้กับเจ้าของมันก่อนจะเดินไหล่ตั้งหลังตรงกลับเข้าไปด้านใน พร้อมกับเสียงหัวเราะด้วยความชอบใจของมิสเตอร์อดัม ไทเลอร์..









.
.
.

(ต่อหน้าถัดไป)

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-04-2015 23:12:14 โดย aiLime13 »

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด