เรื่องสั้น - [ แสนชัง ] - [จบ]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: เรื่องสั้น - [ แสนชัง ] - [จบ]  (อ่าน 85032 ครั้ง)

ออฟไลน์ yymomo

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 978
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-3
 :-[    อิพี่รบเปิดบริษัทน้ำตาลชิมิ  แบบว่าเอามาเททิ้งแบบนี้ มดก็ขึ้นแย่สิ   

ตอนท้ายๆเนี่ย แบบว่า เข้าใจอารมเลย ว่าคนที่ตายเค้าจากเราไปแล้ว แต่คนที่อยู่อย่างเราต้องอยู่ให้ได้ 

สำหรับเชิงรบนั้น ตอนแรกๆอาจจะทำใจไม่ได้ แต่สุดท้ายแล้วก็ก้าวผ่านมันมาได้เพราะมีน้องน้ำปิง   :o8:   

ว่าแต่ไหนอ่ะ ฉากเสียเลือด ?  :hao3: 

ขอบคุณสำหรับตอนพิเศษจร้า   :mew1:

ออฟไลน์ MK

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1298
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-4
พามาเปิดตัว   :katai5:  สินะ

ออฟไลน์ liza sarin

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2907
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-14

ออฟไลน์ Veesi3

  • coHon3 {ต้นฝ้าย}
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 887
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
 :mew3: :mew3: น่ารักน่าหยิกจริงๆ

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 14117
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +414/-25

ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4458
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +685/-7

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5920
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +121/-6
พี่รบหวานซะ
น้ำตาซึมตอนท้าย

ออฟไลน์ ~ ฤดูใบไม้ผลิ ~

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 573
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
พูดถึงเปรมแล้วก็แอบเศร้า   :monkeysad:

ออฟไลน์ zazoi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1008
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-1
คู่นี้ต่อไปท่าทางจะหวานน่าดู
อยากอ่านตอนพิเศษคู่นี้เรื่อยๆอีกค่ะ ไม่รู้จะมีโอกาสป่าวคะ

ปล. ตอนนี้กำลังติตามเรื่องบ้านไร่ปลายรักอยู่ด้วยค่ะ

ออฟไลน์ Chichi Yuki

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1877
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +94/-3
อยากรู้ต้นเหตุการตายของเปรมจังเลยค่ะ
มันเกิดอะไรขึ้น

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3276
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
ตอนพี่รบทำตัวดีๆนี่น่ารักสุดๆๆๆๆเลยนะ


ออฟไลน์ threetanz

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 775
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-1
พี่รบน่ารักกกกกกก ถึงตอนแรกจะโหดไปหน่อยก็เถอะ :)

ออฟไลน์ [Karnsaii]

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 425
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +463/-15








                ตอนพิเศษ (2)









              ...หึ เกลียดแม่ง...



        เชิงรบกำลังถลึงตาใส่พนักงานชายในร้านขายหนังสือชื่อออกแนวญี่ปุ่นซึ่งตั้งอยู่ในห้างดังกลางเมือง เท่านั้นไม่พอหน้าของมันยังเอียงเข้าไปใกล้ๆกับคนของเขา ซึ่งไม่รู้เรื่องรู้ราวว่าถูกลอบมองดูประกายตาแบบไหนซ้ำยังเอ่ยปากถามเรื่องหนังสือกับมันเสียงเจื้อยแจ้ว  หน้าขาวๆของริมนทีกำลังยิ้มกว้างด้วยความถูกใจแต่สำหรับเชิงรบต้องเรียกว่าตอนนี้อามรมณ์เขากำลังติดลบสุดๆ

         นึกแล้วอยากจะตั้นหน้าไอ้พนักงานขายหนังสือนั่น แม่งสายตามึงแพรวพราวมากนะเวลามองคนของกูเนี่ย เชิงรบสูดลมหายใจลึกๆเพื่อเรียกสติซึ่งพักนี้ต้องทำบ่อยๆเพราะเวลาเห็นใครเข้าใกล้ริมนทีทีไรส้นเท้าเขามักกระตุกแปลกๆ...อย่างเช่นตอนนี้...


       “ เสร็จรึยังครับน้ำปิง”


       ริมนทีเงยหน้าจากหนังสือจิตวิทยาที่เป็นหนังสืออ่านนอกเวลาแบบเข้าใจง่ายแล้วเห็นใบหน้าบูดบึ้งของคนตัวโตที่ทำหน้าเครียดริมฝีปากเม้มแน่น ท่าทางไม่พอใจอะไรสักอย่างเขาจึงยิ้มเจื่อนๆตอบ...สงสัยรอเขาเลือกหนังสือนานเกินไป...
สุดท้ายริมนทีก็ตัดสินใจหยิบหนังสือที่พนักงานแนะนำติดมือมาสองเล่มก่อนจะมองหาเคาน์เตอร์สำหรับจ่ายตังค์


       “ เดี๋ยวผมเอาไปจ่ายให้ครับ เชิญคุณลูกค้าทางนี้เลย”


        น่าจะได้เป็นพนักงานดีเด่นนะมึง เชิงรบทำเสียงในลำคอถลึงตาใส่มันแล้วยิ้มเครียดๆตอนที่มันหน้ามาสบตากับเขา เชิงรบจึงเดินเข้าไปโอบเอวริมนทีแล้วคว้าหนังสือจากมือมันมาถือเอง


         “ ขอบใจนะสำหรับความหวังดี...” ตาคมเจิดจ้าจนฝ่ายนั้นหลบตา “...ระวังความหวังดีจะทำให้เกิดสีตรงปาก”



        “ พี่รบ”


       ริมนทีอ้าปากกว้างก่อนจะกระตุกแขนเชิงรบแล้วรุนหลังให้เดินไปยังจุดชำระเงินแล้วหันไปพยักหน้าเชิงขอโทษพนักงานคนดังกล่าวที่หน้าเสียไปเลยเพราะคำพูดของคนตัวโต




       “ แม่งน่าจะโดนสักหมัดสองหมัด”


        เชิงรบยังบ่นไม่เลิกทั้งๆที่ออกจากร้านหนังสือมาได้เกือบยี่สิบนาทีแล้วและตอนนี้ทั้งคู่กำลังเดินหาร้านอาหารสำหรับทานกลางวัน วันนี้เป็นวันที่เขากับเชิงรบว่างตรงกันในรอบหลายสัปดาห์เพราะเขาก็ยุ่งเรื่องเรียน คนตัวโตนั่นก็ยุ่งๆเกี่ยวกับการเปิดโครงการใหม่ของบ้านจัดสรร อุตส่าห์หาเวลาให้ตรงกันกลับดันมีเรื่องให้ร่างสูงนั่นอารมณ์ไม่ดีอีก  ริมนทีถอนหายใจก่อนจะเร่งเท้าตามแผ่นหลังกว้างซึ่งไม่ยอมพูดกับเขาตั้งแต่ออกจากร้านหนังสือนั่น


         “ พี่รบ..” ริมนทีสอดมือไปกุมมืออีกฝ่ายแล้วกระตุกเบาๆจนฝ่ายนั้นหันมามอง เชิงรบถอนหายใจหนักๆหน้าตายังไม่สู้ดีแต่ก็พยายามยิ้มตอบเขาพร้อมกับกระชับมือกุมมือเขาแน่น


        “ ยิ้มกว้างๆสิครับ”

       “....” เชิงรบถอนหายใจแรงๆก่อนจะค่อยขยับรอยยิ้มทำหน้าใบหน้าบึ้งตึงราวกับโกรธคนทั้งโลกมาเปลี่ยนไปเป็นใบหน้าคมคายหล่อเหลาจนผู้หญิงสองคนที่เดินสวนกันไปถึงกับยิ้มเขิน

       “ ขอโทษนะที่พี่อารมณ์ไม่ดีใส่แบบนี้...” สุดท้ายเชิงรบก็ยอมเปิดปาก “...ใครเจอแบบพี่ก็อดใจไม่ไหวหรอก”

      “....” ริมนทีกุมมือหนาแล้วอมยิ้มน้อยๆยืนนิ่งตั้งใจฟังไม่อยากขัดคนอารมณ์บูด


      “ แม่ง...” เชิงรบสถบเสียงห้วนผิดกับบุคลิกที่เป็นถึงผู้บริหาร “...กล้าดียังไงมองน้ำปิงด้วยสายตาแบบนั้น ดีเท่าไหร่แล้วไม่ควักลูกตามันออกมากระทืบซ้ำ”


      “ เขาก็แค่มองนี่ครับ” ริมนทีพยายามอย่างใจเย็น


      “ แค่มองก็ห้าม”


      “.....” ร่างบางกลั้นยิ้มก่อนจะพยักหน้าหงึกๆ


       “ ห้ามน้ำปิงมองตอบใครแบบนั้นด้วย ต้องมองแค่พี่ แค่พี่คนเดียวเท่านั้น ใครเข้ามาใกล้ก็ห้ามใจอ่อน ห้ามหวั่นไหวเด็ดขาด” คราวนี้แววตาคมมองกลับมาอย่างจริงจังแต่ลึกลงไปนั้นมีแววของความอ่อนหวานจนคนมองนึกอาย ยิ่งตอนที่พวกเขายืนกุมมือกันกลางห้างดังแบบนี้


       “ เอ่อ พี่รบครับ” หันไปมองรอบๆที่มีบางคนหยุดยืนดูพวกเขาแล้วยิ้มๆ ได้ยินเสียงกรี๊ดเบาๆจากกลุ่มเด็กผู้หญิงที่คงมาเรียนพิเศษกันกลุ่มใหญ่


      “ พี่รบปล่อยน้ำปิงก่อน”


      “ ตอบพี่ก่อน” น้ำเสียงจริงจังกับใบหน้าคมที่โน้มเข้ามาเรื่อยๆทำเอาริมนทีสั่นเป็นจ้าวเข้า


      “ ครับตกลง ครับเอ่อ ปิง น้ำปิงจะมองพี่รบคนเดียว” พูดไปก็อายไปยิ่งได้ยินเสียงหัวเราะแผ่วๆในลำคอของเชิงรบและเสียงกรี๊ดรอบข้างที่พยายามกลั้นแล้วไม่ต้องบอกว่าตอนนี้เขาหน้าแดงมากแค่ไหน


      “ เอ่อ”
เชิงรบออกเดินแล้วโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้างแต่มือที่กุมริมนทีอยู่ยังไม่คิดจะปล่อยและกุมแน่นยิ่งกว่าเดิม  ทั้งอายทั้งดีใจที่คนตัวโตแสดงความรักเขาต่อหน้าสาธารณะโดยไม่สนใจใครจึงก้มหน้าอมยิ้มเดินตามแรงจูงของเชิงรบไปเรื่อยๆ




       “ พี่รบ” เขากระตุกข้อมืออีกฝ่ายเบาๆหลังจากทานข้าวเที่ยงกันเรียบร้อยแล้วก็จูงมือเดินเล่นกันไปเรื่อย แต่บังเอิญผ่านร้านขนมร้านหนึ่งเขาจึงบอกให้ฝ่ายอีกหยุดเดิน


      “ มีอะไรเหรอครับ”

        “ เดี๋ยวแวะซื้อขนมไปฝากคุณป้าก่อนครับ...” หันมาตอบยิ้ม “...คุณป้าชอบทานขนมร้านนี้” ริมนทีเดินตรงเข้าไปในร้านซึ่งเป็นร้านที่มีเฟรนชายส์ขายทั่วไป ก่อนจะใช้ที่คีบพลาสติกคีบเอาขนมปังที่อบสดใหม่ใส่ในถาดที่เชิงรบเดินถือตามมา
เชิงรบยิ้มกว้างลอบสังเกตใบหน้าขาวเนียนที่ดูตั้งใจเลือกขนมสารพัด กว่าจะเลือกมาได้แต่ละชิ้นเห็นยืนนิ่งคิดและพิจารณาอยู่นาน 

         นิสัยละเอียดและรอบคอบที่สำคัญคือความช่างสังเกตของริมนทีนั้นเชิงรบเริ่มสังเกตมานานแล้ว คนร่างบางนี่เป็นคนที่มักใส่ใจกับคนรอบข้างเสมอรู้ว่าใครชอบหรือไม่ชอบอะไรซ้ำยังสังเกตและจดจำรายละเอียดยิบย่อยได้เก่ง พิสูจน์ได้จากการที่บางทีเขามักลืมเอาเอกสารที่ต้องเซ็นกลับบ้านมาแล้ววางไว้อย่างลวกๆ ผลสุดท้ายคือหาไม่เจอก็ได้ริมนทีนี่แหละที่ค่อยช่วยทั้งจัดเก็บทั้งจดจำรายละเอียดต่างๆเกี่ยวกับเขา



        ...แค่คิดก็ปลื้มแล้ว บอกเลยว่าการดูแลของริมนทีชักเริ่มทำให้เขาเคยตัวจนชินกับการได้รับการเอาใจใส่ดูแล...




       “ ซื้ออะไรไปเยอะแยะครับเนี่ย”


       เขาก้มมองของในถาดที่นับได้ก็หลายชิ้นแต่คนร่างบางยังไม่หยุดที่จะคีบของหวานเหล่านั้นขึ้นมา ...บอกตรงๆว่าเขาไม่ค่อยพิศมัยกับของหวานนัก...


       “ ของพวกนี้เก็บได้หลายวันครับพี่รบ....ปิงเลยซื้อไปให้คุณป้าไปทานเป็นของว่างไม่ก็กินกับกาแฟช่วงเช้า ที่เหลือก็เอาไปฝากแม่บ้านที่บ้านด้วย” นั่นไงความมีน้ำใจยังอุตส่าห์เผื่อแผ่ไปถึงคนงานในบ้าน


       “ งั้นตามใจเราเลย”

       “ ครับ...” ริมนทียิ้มน้อยๆริมฝีปากสีสดนั่นยั่วเย้าจนเขานึกอยากจะคว้ามาจูบ “...นี่ผมซื้อไปเผื่อพี่รบด้วยนะ..” เชิงรบเลิกคิ้วจนริมนทีต้องรีบอธิบายเพราะรู้ดีว่าคนตัวโตไม่ค่อยชอบของหวานเท่าไหร่


       “ ครัวซองหน่ะครับไม่ค่อยหวานเป็นขนมอบกรอบๆเอาไว้ทานตอนเช้ากับกาแฟ เพราะตอนเช้าๆไม่พี่รบไม่ค่อยทานข้าว ทานแต่กาแฟดำขมจะตายแบบนั้นมันจะอยู่ท้องได้ไงหล่ะครับ อย่างน้อยกินกาแฟกับขนมปังให้อยู่ท้องสักหน่อยก็ยังดี  จะได้ไม่ต้องหิ้วท้องไปถึงตอนกลางวัน”


       น้ำเสียงเจื้อยแจ้วแฝงไปด้วยความห่วงใยของปากนิ่มนั่นพาให้หัวใจเขาเต้นระรัวด้วยความดีใจ จนไม่รู้ว่าว่าตอนนี้เขายื่นหน้าไปใกล้กับใบหน้าหวานนั่นจนปากแทบจะชนกัน


       “ อุ้ย”

        ริมนทีเผลอถอยหลังปากหนานั่นจึงจงใจกดจูบที่แก้มเขาเต็มๆ มือบางจึงดันอกแกร่งไว้ก่อนที่เชิงรบจะโน้มใบหน้าลงมาอีกครั้ง



       “ ทำอะไรครับพี่รบ”


       “ อยากจูบ”

       ห่ะ อยากจูบกลางร้านขนมปังเนี่ยนะ ริมนทีเม้มปากใบหน้าแดงเรื่อ


       “ นี่มันกลางร้านนะครับ”

       “ อืม”

      อืม คืออะไร คืออยากจูบตอนนี้งั้นเหรอ ร่างบางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เมื่ออยู่ๆคนตัวโตนึกอยากจะหื่นขึ้นมาไม่บอกไม่กล่าว เสียงหัวเราะแผ่วนี่อีกทำเอามือที่ถือที่คีบสั่นไปหมด



       “ อย่าเล่นแบบนี้สิครับ อายเขา”


       “ อายอะไรคนเยอะแยะ” ก็เพราะเยอะไงถึงต้องอาย หึ ริมนทีได้แต่บ่นเบาๆก่อนจะรีบเดินหนีแล้วคว้าถาดในมือเชิงรบไปจ่ายตังค์


       “ พี่รบ”

      “ ครับน้ำปิง”

      “ เร็วๆสิ ฮือ เร็วหน่อย”


      ร่างบางได้แต่บ่นในใจก่อนจะยิ้มแหยๆให้พนักงานที่แคชเชียร์ซึ่งพินอบพิเนาเหลือเกินกว่าจะหยิบขนมปังแต่ละชิ้นใส่ถุงได้ ปกติริมนทีคิดว่าตัวเองเป็นคนใจเย็นแต่วันนี้คงเย็นไม่ไหวเพราะคนตัวโตที่ยืนซ้อนหลังรอจ่ายตังค์นี่สิไม่ยืนเฉย มือหนาลูบสะโพกเขาบ้างหล่ะ แอบเนียนบีบก้นเขาเบาๆทีนึงจนต้องหันไปปราม แต่ก็เท่านั้นเพราะมือนั่นยังวนเวียนอยู่แถวสะโพกและก้นวนไปวนมาจนค้านที่จะปรามเลยได้แต่ภาวนาเร่งให้แคชเชียร์คิดเงินไว้ๆ



       “ เสร็จแล้วใช่มั้ยครับ”


       เสียงถามของริมนทีคล้ายกับเสียงตะโกนจนพนักงานตกใจ ร่างบางจึงทำหน้ายิ้มเจื่อนก่อนจะรีบหยิบถุงขนมนั่นออกมาแล้วเร่งเดินหนีเจ้าของเสียงหัวเราะที่นับวันดีกรีความขี้แกล้งให้เขาหน้าแดงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ








                                                       **********************************





           ...ก็อก ก็อก...



         เสียงเคาะประตูยามค่ำคืนนี่ไม่เปิดออกไปก็รู้ว่าใครเป็นคนเคาะ เพราะหลังๆมานี่มีคนเดียวเท่านั้น ครันจะไม่เปิดก็ไม่มีประโยชน์เพราะฝ่ายนั้นมีกุญแจสำรองสามารถเปิดเข้าห้องเขาได้ตลอดเวลา แล้วยังไงสุดท้ายริมนทีก็ต้องค่อยๆเปิดประตูห้องแง้มน้อยๆ


        “ พี่รบ...” ริมนทีโผล่ออกมาแต่หน้า ลำตัวยังอยู่ด้านในเผื่อเชิงรบเล่นตุกติกอะไรจะได้หลบทันและเหมือนคนตัวโตจะรู้ทันมือหนาค้ำอยู่ตรงประตูก่อนจะออกแรงดันจนประตูเปิดออกกว้าง ริมนทีจึงเผลอก้าวถอยหลัง


       “ เอ่อ พี่รบมีธุระอะไรกับปิงรึเปล่าครับ”

       “ มี...” ใบหน้าคมคายกดยิ้มมุปาก ถึงจะยืนกอดอกนิ่งแต่แววตาแพรวพราวนั่นทำให้เขานึกไม่ไว้ใจ


       “ อะไรครับ”

       “อยากกอดน้ำปิง”


       “ หืม..” ริมนทีขมวดคิ้วน้อยๆเพราะพรุ่งนี้คนตัวโตนี่มีประชุมแต่เช้าหรอกเขาเลยต้องบังคับแกมสั่งให้เชิงรบไปนอนห้องตัวเองไม่งั้นคิดว่าคงไม่ได้นอน เพราะอะไรนะเหรอ หึ...


       “ อื้อ” เชิงรบเคลื่อนกายอย่างรวดเร็วปากหนากดทับความนุ่มนิ่มตรงกลีบปากหอมแล้วบดคลึงอยู่นานกว่าจะปล่อย


       “ พะ พี่รบ พรุ่งนี้มีประชุมนะครับ”

       “ แล้วไง” ใบหน้าคมคายเลิกคิ้วกวนๆตอนที่รวบเขาเข้าไปกอดและเริ่มไซ้ซอกคอ


       “ อื้อ” เบี่ยงหน้าหลบ “...เดี๋ยว คุยกันก่อน เดี๋ยวพี่รบ” รีบคว้ามือหนาที่เลื่อยเข้าไปตามรอยแยกของชุดนอน


       “ เดี๋ยวตื่นไม่ทันนะครับ” มือบางดันแผ่นอกกว้างที่โถมเข้ามาจนร่างบางแทบจะเซถลา


       “ ใครบอกพี่จะนอน...” นัยน์ตาคมวิบวับฉายแววเจ้าเล่ห์ปากหนากดจูบพวงแก้มหอมอย่างหมั่นเขี้ยว  ริมนทีที่พยายามเบี่ยงตัวหนีจนแทบอ่อนเปลี้ย “...วันนี้พี่จะทำการบ้านอ่านทวนเอกสารที่ใช้ในการประชุมทั้งคืน”


       “ ทวนยังไงครับ” ริมนทีถามไปใจยังหวั่นๆ


       “ ก็อย่างงี้ไง”

        เชิงรบแทรกร้อนร้อนไปตามแนวฟันและลัดเลาะไปตามเรียวลิ้นของอีกฝ่าย ดูดเลียเกี่ยวกระหวัดซ้ำแล้วซ้ำเล่า





        “คุณป้า”



        ริมนทีตัวแข็งทื่อเมื่อมองออกไปเห็นอุปการะคุณยืนอ้าปากอยู่หน้าห้อง ใช่ เพราะพวกเขากำลังฟัดกันอยู่ตรงประตูซึ่งยังไม่ปิด  ร่างบางยืนนิ่งตัวสั่นพยายามดันตัวจากอ้อมแขนกว้างที่เกี่ยวรัดอยู่  ท่าทางเชิงรบดูสบายๆตรงข้ามกับเขาซึ่งละอายใจจนก้มหน้านิ่งไม่นึกว่าคุณป้าจะมาเห็นภาพความสัมพันธ์ของพวกเขาอย่างจัง


       “ คือ..” เหมือนหาลิ้นตัวเองไม่เจอ


       “ ทำอะไรก็อย่าให้มันประเจิดประเจ้อนักตารบ ดูสิน้ำปิงอายจนตัวแดงไปหมดแล้ว” นอกจากคุณป้านฤดีจะไม่แสดงอาการตกอกตกใจใดๆยังคว้าบ่าริมนทีมากอดหลวมๆแล้วลูบศีรษะแผ่วเบา

        “ เอ่อ คุณป้า” ริมนทีสบตากับผู้มีพระคุณแล้วนึกละอายใจ


        “ เป็นอะไรลูก ทำไมทำหน้าแบบนั้น”

        “ คุณป้าไม่รังเกียจเหรอครับ”


        “ โธ่ใครจะไปกล้าใจร้ายแบบนั้นกับน้ำปิงกัน...” รวบตัวเขาไปกอดแล้วโยกเบาๆ “...ท่าจะโกรธคงต้องโกรธพ่อตัวดีที่ยืนเก็กอยู่นั่นหล่ะ  ป้ารึอุตส่าห์เฝ้าถนอมปลาย่างมาอย่างดีดันมีแมวจมูกดีแอบมาลักไปกกซะได้”

        ท้ายประโยคส่งค้อนให้หลายชายแท้ๆที่ยืนยิ้มยักไหล่  ริมนทีหน้าแดงซ่านเมื่อเพิ่งรู้ว่าผู้มีพระคุณรับรู้วคามสัมพันธ์นี้มาตลอด


         “ หึ พ่อตัวดีได้เขาไปแล้วก็ดูแลดีๆหล่ะ ถ้าเกิดทิ้งขว้างหล่ะก็ฉันจะเอาให้หนักแน่”


        “ ครับ”
        เชิงรบยักคิ้วพร้อมกับรับคำก่อนจะรวบเอวบางมาไว้ในอ้อมแขนตอนที่นฤดีเดินกลับห้องไป


       “ คุณป้ารู้นานแล้วเหรอครับ”

       “ ก็ตั้งแต่อยู่ทะเล” คำตอบนี้เรียกแก้มขาวให้แดงก่ำเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในครั้งนั้น


       “ หึ น้ำปิงเล่นเป็นไข้ตั้งสองวันคุณป้าไม่รู้คงแปลก  พี่ไปสารภาพเองแหละว่าแอบเปิดซิงหลานเขา”



       “ บ้า” ทุบอกแกร่งอย่างแรง

       “ หึ” แววตากรุ้มกริ้มนี่ริมนทีมองแล้วเสียวสันหลังแปลกๆ

       “ ว่าแต่สนใจช่วยพี่ทวนเอกสารมั้ยเอ่ย”


       “ ไม่ครับ” รีบชิงปฎิเสธ

       “ สายไปแล้วเด็กน้อย ช่วงนี้พี่รบไม่ค่อยได้ตรวจการบ้านน้ำปิงเลย ดูสิว่าบทเรียนที่สอนไปพัฒนาขึ้นบ้างรึเปล่า” พูดจบก็ตวัดขาเรียวขึ้นแล้วก้าวอย่างมั่นคงตรงไปยังเตียงกลางห้อง

        “ ฮือ พี่รบ เดี๋ยวตื่นไม่ทันแล้วเข้าประชุมสายนะ”

        “ ไม่สายหรอกเพราะยังไงพี่ก็ไม่ได้นอนอยู่ดี”


         “ พี่รบ” แล้วเสียงโวยวายของริมนทีก็เงียบลงทันทีแต่มันถูกแทนที่ด้วยเสียงอื่น


               :hao6: :haun4: :z1:







******* ตอนพิเศษตอนสุดท้ายแล้วนะกะว่าจะเขียนอีกสักตอนแต่ไม่มีเวลาแล้วค่ะ เลยเป็นตอนสุดท้ายที่จบแบบจริงๆแล้ว (แต่ไม่แน่ว่าถ้ามีไฟอาจมีตอนพิเศษอีกซักตอนสุดท้าย) ยังไงก็ติดตามกันเรื่อยๆนะจ้า

****** ฝากติดตามผลงานเรื่องอื่นด้วยค่ะ  บ้านไร่ปรายรัก  (แนวพระเอกหล่อเลว สไตส์บ้านไร่) และ ● รักข้างเดียว ● [ One-side love]   (แนวรักใสๆวัยเรียน)

*** ขอบคุณทุกความคิดเห็นและคำติชม รักคนอ่านทุกคนจ๊ะ จุ๊บๆ



     

                                              สนใจพูดคุยและทำความรู้จักกันได้ที่นี่นะจ้า
                                                https://www.facebook.com/karnsaii




ออฟไลน์ sine_saki

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-2
หวานปิดท้ายเลยนะเนี่ย

ออฟไลน์ MK

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1298
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-4
ในร้านขนมพี่รบก็ไม่เว้นนะจ๊ะ   :hao6:

ออฟไลน์ purple

  • Aventador FC
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 355
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
โอยยย พี่รบหื่นแท้~~~ 555 คนอาร๊ายยย กลางร้านขนมเลยนะนั่น
'อายอะไรคนเยอะแยะ' อย่างฮาาาา คือพี่คิดแบบนี้จริงๆใช่มั้ย >~<
อ่านช่วงแรกๆนี่ดราม่าเนอะะ แต่หลังๆนี่ฟินมากกก เพราะน้องน้ำปิงน่ารักมากก อิอิ
ตอนที่พี่รบพาน้ำปิงไปหาน้องเปรมนี่แอบน้ำตาซึมนะ ซึ้งสุด~
ชอบมากค่าา ขอบคุณมากๆนะคะะ

ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4458
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +685/-7
น่ารักจริงจริ๊งงงงงคู่นี้
ขอบคุณคนเขียนมากนะคะ

ออฟไลน์ Jthida

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1717
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3

ออฟไลน์ item

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 282
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-0

ออฟไลน์ NIMME

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 569
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-1
สนุกมากกกกกก
อยากบอกพี่รบ นอนเห้อออออ เดี๊ยวไปประชุมแล้วจะเพลียยย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ mukmaoY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4031
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7
พี่รบคะ   :mew4:
หื่นไม่เลือกที่ หื่นตลอดเวลา
แสดงว่าเก็บกดมามากจริงๆ
น่าเห็นใจมากๆ
น้ำปิงช่วยพี่รบเถิดนะ สงสารเค้า

ออฟไลน์ วัวพันปี

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1582
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +540/-3
 :pig4:
เริ่มด้วยร้าย ลงท้ายด้วยรัก
หวานจนเราเต็มอิ่ม ปริ่มมากค่ะ

ออฟไลน์ zazoi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1008
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-1
ชอบคู่นี่ค่ะ ภาวนาให้มีอีกตอนนะคะ

ออฟไลน์ Ice_Iris

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1323
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +74/-0
รักเขาแต่ทำเป็นเกลียด

มันน่านัก

ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆที่แบ่งปันขอรับ


ออฟไลน์ Bear Company

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 766
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-0

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5920
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +121/-6

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 14117
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +414/-25

ออฟไลน์ Nus@nT@R@

  • Life is Investment
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6146
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +454/-10
พี่รบเนี่ย บทจะหวานก็หวานหยดย้อยเชียว อิอิ

ออฟไลน์ koikoi

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4067
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +311/-13

ออฟไลน์ nekko

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1635
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-4
พี่รบ น้องปิงน่ารักมากๆๆ  :o8:

 :กอด1: :L2: :pig4:


 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด