Ganymede [กรงรัก... เล่ห์มาเฟีย][020215]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Ganymede [กรงรัก... เล่ห์มาเฟีย][020215]  (อ่าน 437091 ครั้ง)

ออฟไลน์ spy_dummy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 59
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
ดิอนอ่าาา มายั่วให้(ริว)อยากแล้วจากไป เหลือทิ้งไว้เพียงแค่กลิ่นโคโลญจ์ แถมยังฝากเสื้อไว้ให้ริวเป็นของูต่างหน้าอีก เอร๊ยยยย ติดใจอะไรริวนักหนา คึคึ ว่าแต่ที่แอบกลับนั่นเพราะจะไปเตรียมตัวเดทซินะ คึคึ  :hao3:

ออฟไลน์ candy sweet

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 65
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
 :L1:ดิอนโครตเท่จังส่วนนู๋ริวน่ารักกวนนิดๆๆ
มีแอบตามด้วยตกหลุมรักริวแล้วชิมิค่ะ

 

ออฟไลน์ candy sweet

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 65
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ดิอนโครตเท่จังส่วนนู๋ริวน่ารักกวนนิดๆๆ.ป๋าดิอนมายั่วแล้วจากไป
มีแอบตามด้วยตกหลุมรักริวแล้วชิมิค่ะ

ออฟไลน์ Memindbucker

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 136
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
เป็นมาเฟียหรือเป็นผีเนี่ย ผลุ่บๆโผล่ๆ5555555
ดิอนดูลึกลับน่าค้นหาจริงๆ มาเต๊าะเด็กแบบมึนๆ เน้นมัดมือชก
ริวก็ดื้อไม่ธรรมดาเลย แต่น่าจะแพ้ทางดิอนนะ
รอเขาไปดูซากุระมุ้งมิ้งกัน รอตอนต่อไปค่า

ออฟไลน์ GETIIZ

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1263
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +90/-4
ดิอนดูลึกลับมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ออฟไลน์ Cockroach

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
แหม่ กินเด็กเลยนะเฮียยย หนูริวป้ารอวันที่หนูถูกกินอยู่นะลูกรักษาเนื้อรักษาตัวดีๆละ555

kingonnie

  • บุคคลทั่วไป
นู๋ริวแสบซ่า น่ารัก จริงๆเลย ต่อปากต่อคำกับมาเฟียหญ่ายยแบบไม่เกรงกลัว
ยังงี้ ทั่นดิอน ต้องทำงานหนักละสิ จะปราบเด็กแสบแสนซุกซนคนนี้ยังไงน๊า
ดูเอ็น เอ๊ย   เอ็นดูนู๋ริวด้วยน่า ทั่นดิอน น้องยังเด็กยังไม่รู้ประสา
มาอัพใหม่เร็วๆนะคุณดาว มันสั้นไปอะ ฮรอลลลล

ออฟไลน์ pagg

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 156
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
 :o12: อร้ายยยยยยยย ดิออนรุกมากค่ะ พูดตรงๆเลยว่ามาหา แถมยังเนียนชวนริวไปดูซากุระบานอีกนะ ฮ่าาาา
ดิออนอยากเดทกับริวล่ะสิ กร๊ากกกกกก ระวังป๊าริวด้วยนะจ๊ะ ท่าทางจะหวงลูกนะ

อรั้ยยยยย ดิออนน่ารักมากเลยค่ะเตรง ตีเนียนเก่งเชียว ชอบๆ รอตอตต่อไปอยู่นะคะ สู้ๆค่า

ออฟไลน์ yumijung

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 254
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
 :mew1: รีบตามเข้ามาอ่าน...
หือ....(ม่านตาเบิกกว้าง)...คุณดาวแต่งเพิ่ม..กรี๊ดดดดดดด  o13
ตอนที่เพิ่มเข้ามานี่..ทำให้รู้สึกว่าทั่นทรุดเวอร์นี้ดูซอฟลง..สุขุม..ลุ่มลึก..น่าสงสัย..น่าค้นหา
ต่างจากในเล่มที่ดูลึกลับ..เอาแต่ใจ...
เอาเป็นว่า..เก๊าชอบเวอร์ฯนี้อ่ะ  :z2:
มีการตามมาดูหน้าล่วย..คงคิดถึงหน้าหวานๆอ่ะจิ ช่ายยยม้าาาา  :o8:
อยากจะให้ถึงวันนัดเร็วๆจัง...(นึกภาพ) 2คนเดินคู่ดูซากุระบาน..  :impress2:


ออฟไลน์ khunkun91

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 89
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ฮรอลลลลล กว่าจะเข้ามาได้
ทั่นซุสก็มาเต๊าะเด็กที่ศาลเจ้าแล้ว ท่านซุสต้องการเป็นอมตะใช่มะคะ
กินเด็กมันคงแบกรุบกริบๆ ยิ่งเด็กตัวขาวๆปากแดงๆ แหม่ะ! มันใช่เลยย
 :impress2:
รอๆตอนต่อไป สู้ๆนะฮ๊าบ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4502
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6
มาเฟียมาชวนเด็กเดตแบบเนียนๆเลยนะคะ

 :L2: :L2:

ออฟไลน์ athena_tiew

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 36
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
น้องริวกำลังถูกจีบใช่มั้ยเนี้ย ดูท่าทางคุณดิอนจะเอาจริงนะคะ งานการไม่ทำมาบังคับนัดเด็กเที่ยวซะงั้น รอดูว่าน้องริวจะหาข้ออ้างไม่ยอมไปเดทด้วยยังไงดี แต่ดูๆไป น้องริวก็มีแอบเขินนะ ไม่รู้ที่บ่นว่าเขาเอาแต่ใจ จริงๆแล้วเอาใจให้เขาไปแล้วหรือเปล่าก็ไม่รู้ 555 จริงๆก็เคยอ่านเวอร์ชั่นเก่าแล้ว แต่ฉบับรีไรท์ให้ความรู้สึกที่แตกต่างนะคะ ถึงจะมีเหตุการณ์เดิมแต่อารมณ์ไม่เหมือนกันค่ะ ขอให้คุณดาวประสบความสำเร็จในการรีไรท์ครั้งนี้นะคะ


Ddt_duean

  • บุคคลทั่วไป
กินเด็กแล้วเป็นอมตะะะะะะะะะะะะะะ ท่องไว้ท่านดิอน

ฮายยยยยยยยยยยยย เรามาแล้ว คิๆๆๆๆๆๆๆ

ว่าแต่ตอนก่อนๆจะเม้นท์ตรงไหน หาทางไปไม่เจอ

น้องริวถึงจะฉลาด แต่ก็อาจจะพลาดตกหลุมรักท่านดิอนเข้าสักวัน

ออฟไลน์ newone

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 79
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
 :-[ น้องริวน่ารัก ที่สุดๆๆๆๆๆคร่า :impress3:
แต่ ท่าน..........ห๊ะ ชื่อไรนิ 555555 ขอเรียกท่านซุจเช่นเดิมนะคะ
ท่านน่ารักอ่ะ มีเวลามาหยอกเด็กดว๊ะ ช่วยจับปลา ช่วยเอาเสื้อให้ใส่ แถมชวนออกเดท
รับปากเองเสร็จสรรพ อื้มมมมมม มัดมือชกอ่ะ น้องริวงงเลยย
ถ้างั้นก็ไปเดท กันแบบงงๆนะคะ คริิคริิ รออ่านต่อฮ่ะ :bye2:
:pig4: :L1: :pig4:

ออฟไลน์ ★KVH™★

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 546
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3
สนุกมากเลยครับ :-[
มังกรน้อยช่างน่ารัก
ติดตามนะ  :L2:

ออฟไลน์ buathongfin

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1329
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-3
เต๊าะเด็ก ฮ่าๆ น่ารักจริงเชียว  :hao7:

ออฟไลน์ rkkurama

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 31
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ดิอนมาเพื่อเต๊าะหนูริวโดยเฉพาะ  :katai2-1:
มีหมอนแจกไหมค่ะ จิกขาดไปสองใบล่ะ 

ออฟไลน์ huskyhund

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 468
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1093/-4


Chapter 1.5 : The Mysterious of Zeus – First Date



“แจ็กเกตเปียกหมดแล้ว ถอดออกซะ แล้วใส่เสื้อนี่ทับไว้ เดี๋ยวจะไม่สบาย”

เสียงทุ้มต่ำแล่บแวบผ่านเข้ามาในความคิด ขณะที่เด็กหนุ่มหยิบเสื้อสูทออกมาจากห่อพลาสติกใสที่เขาเพิ่งได้รับกลับมาจากร้านซักแห้ง เขายกตัวเสื้อขึ้นมาแตะปลายจมูก กลิ่นของโคโลญจน์หายไปแล้ว เด็กหนุ่มเบ้ปากอย่างนึกเสียดาย

เสียดายงั้นเหรอ!? เขาจะเสียดายทำไมกัน แล้วทำไมจะต้องดมของพรรค์นี้ด้วย!

มือขาวจัดการพับเสื้อสูทตัวนั้นใส่ลงไปในถุงให้เรียบร้อย แล้วเอาวางไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือภายในห้องนอนของตน


“ฉันจะไปรับที่โรงเรียนนะ”


"ใครจะไปกับคุณกัน” ริวพูดกับตัวเอง “...ผมก็แค่จะรอคืนเสื้อนี่ให้คุณเท่านั้น”

...แล้วการที่บอกกับที่บ้านว่าจะไปธุระกับเพื่อน แล้วจะโทรบอกให้มารับทีหลังนี่... คืออะไร!!!

“ผมไม่ได้อยากไปกับคุณสักหน่อยนะ... แต่เพราะไม่รู้ว่าจะคืนเสื้อให้คุณได้ตอนกี่โมงต่างหากล่ะ”

เด็กหนุ่มขมวดคิ้ว พลางเหลือบมองแล็ปท็อปที่วางอยู่ข้างถุงใส่เสื้อสูท หลายครั้งที่นึกอยากสืบหาข้อมูลของชายหนุ่มที่ชื่อ แม็กซิมุส ดิอน ดิ คาร์เนียลลี แต่ก็ล้มเลิกความตั้งใจไปก่อนเสียทุกที เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไม... ลึกลงไปในหัวใจดวงน้อย เขาอาจจะกังวล... กลัวว่าชายหนุ่มจะเป็นคนที่เขาควรจะหลีกเลี่ยงไปให้ไกล แต่เพราะใจยังยึดติดกับอีกฝ่าย ริวจึงเมินเฉยต่อการค้นหาความจริง

..

...

..

ในตอนบ่ายของวันใหม่ หลังจากเลิกเรียนแล้ว ริวเดินถือกระเป๋าเป้และถุงใส่เสื้อสูทออกมาจากข้างในตึกเรียน ใจเต้นตุ้มต่อม ผู้ชายชาวต่างชาติคนนั้น จะมารับที่โรงเรียนจริงอย่างที่พูดรึเปล่า

เด็กหนุ่มเดินมาหยุดที่ประตูรั้วด้านหน้าโรงเรียนแล้ว ทว่าบริเวณนั้นไม่มีใครคนที่นัดกันไว้ มีแต่เด็กนักเรียนที่กำลังทยอยเดินออกจากโรงเรียนไป เขายืนนิ่งอยู่กับที่อีกพักใหญ่

...จะรอดีมั้ยนะ หรือจะโทรเรียกที่บ้านให้ส่งรถออกมารับ...

ขณะที่กำลังลังเล รถยนต์สีดำติดฟิล์มมืดก็เคลื่อนเข้ามาจอดตรงหน้า ส่งผลให้ขาเรียวก้าวถอยหลังไปเองด้วยความระแวง

ประตูรถด้านหลังถูกเปิดออกจากภายใน ผู้ชายชาวต่างชาติที่นั่งอยู่ภายในรถคันนั้นส่งยิ้มให้กับคนที่ยืนรออยู่ทางด้านนอก เขาอยู่ในชุดสูทสีดำสนิท เส้นผมหวีเรียบเป็นทรง คงเพิ่งจะกลับมาจากที่ทำงาน

“ขึ้นมาสิ”

หัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ ทั้งที่พยายามสงบอารมณ์ เขาจะตื่นเต้นทำไมกัน กะอีแค่ดิอนมาตามที่พูดไว้จริงๆ เท่านั้น

“คือ... ผม... ตั้งใจแค่จะคืนเสื้อให้คุณ”

“ขึ้นมาก่อน มีอะไรค่อยคุย”

“เอ่อ...” ริวหันมองซ้ายขวา แต่แล้วก็ตัดสินใจก้าวขึ้นไปนั่งบนเบาะหลังข้างๆ ชายหนุ่มเจ้าของรถ ทว่าพอรถเคลื่อนออกไป เขาก็นึกต่อว่าตนเองที่ทำตามคำพูดของชายหนุ่มง่ายๆ มือขาวส่งถุงกระดาษในมือให้กับอีกฝ่าย “นี่เสื้อสูทของคุณ ผมเอาไปซักแห้งมาให้แล้ว”

มือใหญ่วางซ้อนทับหลังมือขาว ก่อนจะตอบเพียงสั้นๆ “ขอบใจ”

สัมผัสที่ทำให้รู้สึกราวกับมีกระแสไฟแล่นแปลบเข้ามาจากบริเวณที่ถูกสัมผัส ริวชักมือออก “...บอกรถจอดได้แล้ว ผมจะกลับบ้าน”

“เราจะไปดูดอกซากุระด้วยกันไม่ใช่เหรอ”

“ผมไม่ได้ตกลงกับคุณสักหน่อย”

“แย่จัง... อุตส่าห์จองร้านอาหารไว้แล้วแท้ๆ” ดิอนพูดเสียงปนเศร้า พลางถอนหายใจ จากนั้นก็พูดกับคนขับรถ “จอดรถซิ”

พอรถยนต์คันหรูเบี่ยงเข้าไปเทียบจอดริมฟุตบาตตรงที่ว่าง ชายหนุ่มก็พูดขึ้น “น่าเสียดาย ที่ฉันต้องไปกินอาหารตามลำพังคนเดียวอีกแล้ว”

ริวทำท่าไม่สนใจ พร้อมกับหันไปเปิดประตูรถออก หากยังไม่ทันก้าวออกจากรถ เขาก็หยุดชะงัก แม้สมองสั่งให้รีบออกจากรถคนนี้ไป หากหัวใจกลับสวนทาง

ในที่สุด... เด็กหนุ่มก็เปลี่ยนใจ ดึงประตูให้ปิดลงสนิทอีกครั้ง จากนั้นก็ก้มหน้าหลุบตาต่ำ “...ผมไปกับคุณก็ได้ แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้นนะ” แล้วเหลือบมองอีกฝ่าย

ดิอนยิ้มมุมปาก “ขอบใจ”

...บ้า... ไอ้ริวบ้าเอ๊ย! เด็กหนุ่มต่อว่าตนเองอยู่ในใจ เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงปฏิเสธผู้ชายคนนี้ไม่ได้


หลังจากรถยนต์แล่นไปได้สักพัก ก็เลี้ยวเข้าไปเทียบจอดในที่จอดรถของร้านอาหารที่อยู่ติดกับสวนอุเอโนะ ร้านอาหารแบบพื้นบ้าน ซึ่งบรรจงตกแต่งอย่างพิถีพิถัน หากเป็นวันอื่นๆ คงจะหนาแน่นไปด้วยผู้คน ทว่าในตอนเย็นของวันนี้ กลับไม่มีแม้เพียงรถสักคนในที่จอดรถ

“ถึงแล้ว” ดิอนก้าวลงจากรถ เขายกมือขึ้นทักทายกับบริการจากร้านอาหารที่พากันออกมาต้อนรับ แล้วเดินวนไปเปิดประตูรถให้กับเด็กหนุ่ม

ดวงตากลมเบิกโพลง เพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะปฏิบัติกับตนอย่างเป็นสุภาพบุรุษเช่นนี้ เขาอ้ำอึ้ง หากก็ก้าวลงมาจากรถ แล้วเดินเคียงคู่กับชายหนุ่มเข้าไปภายในร้าน

โต๊ะอาหารที่ทางร้านจัดไว้ให้อยู่บนระเบียงของชั้นสองของร้าน เป็นมุมที่ดีที่สุด ที่แขกผู้มาเยือนร้านอาหารจะได้ชื่นชมเทศกาล ฮานามิ ไปพร้อมกับการลิ้มรสอาหารชั้นดี

ริวนั่งลงตรงที่นั่งตรงข้ามกับชายหนุ่ม พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ ขณะที่พนักงานในชุดกิโมโนเดินสลับกันเข้ามาเสิร์ฟเครื่องดื่มให้

“แปลกจัง ทำไมไม่มีคนเลย” เขาทอดสายตามองออกไปภายในสวน เสียงพูดคุยหัวเราะกันดังลั่นจากทางด้านนอก บ่งบอกชัดเจนว่าวันนี้ในสวนอุเอโนะแห่งนี้ก็มีผู้มาเยือนมากมายตามปกติ

“ไม่มีหรอก ที่นี่มีแค่เธอกับฉันเท่านั้น” ดิอนตอบ

เด็กหนุ่มขมวดคิ้ว “อย่าบอกนะ... คุณ...” ...ที่บอกว่าจองร้านไว้ คือจองทั้งร้านเลยเหรอ! โกหกน่า! คนปกติเขาจองกันเป็นโต๊ะนะ!

“อาหารมาแล้ว กินให้เต็มที่เลยนะ” ชายหนุ่มพูดตัดบท


อาหารถูกจัดแต่งมาอย่างพิถิพิถัน โดยพ่อครัวที่ปรุงอาหารอยู่บนเคาน์เตอร์ใกล้ๆ จากนั้นพนักงานในชุดกิโมโนก็นำมาเสิร์ฟให้กับพวกเขา

นัยน์ตาสีน้ำตาลจ้องมองอาหารที่จัดวางอยู่ตรงหน้าตนเองอย่างพอใจ และเมื่อได้ลิ้มรส ก็ยิ่งถูกใจมากขึ้นไปอีก ขณะที่รับประทานไป ก็หันไปมองดอกซากุระทางด้านนอก บรรยากาศดีและอาหารรสอร่อย ทำให้เด็กหนุ่มอารมณ์ดีจนเห็นได้ชัด ใบหน้าหวานดูสดใส แววตาเป็นประกายราวกับกักเก็บดวงดาวไว้นับล้านอยู่ในนั้น เขาเพลิดเพลินจนไม่ได้สนใจว่า ชายหนุ่มก็กำลังจ้องมองและพิจารณาตัวเขาอย่างละเอียดลอออยู่เช่นกัน

หลังจากจัดการกับของหวานชุดสุดท้ายที่พนักงานยกมาเสิร์ฟเรียบร้อย ดิอนเห็นอีกฝ่ายหันไปทอดสายตามองต้นซากุระทางด้านนอกอยู่สักพักแล้ว เขาจึงชวนพูดคุย “อาหารอร่อยดีใช่มั้ย”

“อร่อยครับ บรรยากาศก็ดี” ริวตอบพร้อมรอยยิ้มน่ารัก

“ฉันดีใจที่เธอชอบ” ดิอนเอื้อมมือออกไปแตะพวงแก้มสีชมพู แล้วไล้ลงไปยังลำคอระหง “เวลาเธอยิ้มแล้วน่ารักมาก”

ใบหน้าหวานร้อนวาบ เขาขยับหนีมือของอีกฝ่าย จากนั้นก็เบือนหลบนัยน์ตาสีฟ้าอมเทา ที่เอาแต่จ้องมองตนไม่กะพริบ “...ถ้าอิ่มแล้วละก็ ออกไปเดินดูซากุระในสวนกันดีกว่า”

“อืม” ชายหนุ่มชักมือกลับ แล้วหันไปขอบคุณพ่อครัวกับบริกร ซึ่งพวกเขาต่างค้อมตัวลงต่ำแสดงความขอบคุณกันเป็นการใหญ่ เสร็จแล้วร่างสูงจึงลุกขึ้น “ไปกันเถอะ ริว”

เด็กหนุ่มนึกหงุดหงิดกับตัวเอง... แค่ถูกมอง ถูกเรียกชื่อ หัวใจก็เต้นแบบแปลกๆ เขามั่นใจว่าใบหน้าในตอนนี้คงจะเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำแล้วแน่ๆ

ทั้งสองคนเดินเคียงคู่กันไปตามทางเดินภายในสวนช้าๆ ผ่านกลุ่มคนที่ปูเสื่อนั่งฉลองเทศกาลฮานามิกันเป็นกลุ่มใหญ่ๆ กลุ่มแล้วกลุ่มเล่า เสียงพูดคุย ร้องเพลงดังลั่นไปหมด

เมื่อหัวใจสงบลงได้บ้าง ดวงตาสีน้ำตาลก็ชำเลืองมองชายหนุ่มชาวต่างชาติที่เดินอยู่ข้างๆ กันเป็นระยะๆ เขาเห็นว่าอีกฝ่ายสอดสองมือเข้าไว้ในกระเป๋ากางเกง ใบหน้าหล่อเหลาแหงนมองดอกซากุระบนกิ่งก้านที่แผ่ปกคลุมเบื้องบน แล้วก้าวเดินไปอย่างเนิบนาบ ริวยอมรับว่าดิอนช่างดูโดดเด่น เป็นชายหนุ่มที่สง่างามมากจริงๆ ราวกับเจ้าชายยังไงยังงั้น แม้จะเป็นคนที่ดูลึกลับและน่ากลัวในบางเวลา แต่เขากลับไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเป็นคนไม่ดี

...หรือบางทีอาจเป็นที่ตัวเขา... ใจของเขาที่ไม่อยากคิดเช่นนั้น


“มีอะไรงั้นรึ”

“อะ... เอ่อ... เปล่า”

“เธอชำเลืองมองมาทางนี้อยู่บ่อยๆ นะ” ดิอนพูดเสียงเรียบ

“ผม... แค่สงสัยว่าคุณเป็นใครกันแน่”

ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปาก “สำหรับเธอคงไม่ยากที่จะสืบหาข้อมูลของใครต่อใคร ไม่ใช่เหรอ”

“แล้วคุณมายุ่งเกี่ยวกับผมทำไม...”

“...คงเพราะฉันสนใจเธอละมั้ง” ดิอนพูดกลั้วหัวเราะ

ริวชักสีหน้า เพราะชายหนุ่มดูจะพูดทีเล่นทีจริงซะมากกว่าตั้งใจตอบคำถามของตน “เอาจริงๆ สิครับ”

ร่างสูงหยุดกึก รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ยังคงปรากฏชัดเจนบนใบหน้าคมสัน “ฉันก็พูดตามความจริงแล้วไงล่ะ”

...สนใจ? สนใจทำไม สนใจเรื่องอะไร? ตัวเขามีอะไรน่าสนใจงั้นเหรอ? เด็กนักเรียนธรรมดาๆ อย่างเขา หรือสนใจเพราะบิดา... แต่เขาก็ไม่ได้รู้เห็นเรื่องคดีหรือการทำงานของบิดาสักหน่อย ถ้าเช่นนั้นแล้ว ผู้ชายคนนี้สนใจอะไรเกี่ยวกับเขากัน

ดิอนดูเหมือนจะรู้สึกได้ถึงสีหน้าที่เต็มไปด้วยคำถามมากมายของเด็กหนุ่ม เขาใช้หลังมือแตะลงบนพวงแก้มสีระเรื่อ แล้วเกลี่ยไปมาเบาๆ “...ฉันสนใจตัวเธอ”

“หยุดล้อเล่นสักทีน่ะครับ”

ริวปัดมือใหญ่ออก พร้อมกับจ้องชายหนุ่มกลับไปเขม็ง แต่ก็ไม่ได้ถามคำถามอะไรอีก เขาพาตัวเองจมลงสู่ห้วงแห่งความคิด สองขาเรียวก้าวเดินตามอีกฝ่ายต่อไปเรื่อยๆ ไม่นานก็วกกลับมาบริเวณของร้านอาหารที่จอดรถทิ้งไว้อีกครั้ง


บริเวณลานจอดรถนั้นว่างเปล่า มีรถยนต์เพียงคันเดียวจอดอยู่ หากรอบๆ ก็มีต้นซากุระที่ออกดอกจนเต็มต้นรายล้อม กลีบซากุระล่องลอยไปตามกระแสลมเอื่อยที่พัดผ่าน ริวก้าวขาช้าลงอีก ราวกับว่าไม่อยากให้พวกเขากลับไปถึงรถที่จอดรออยู่สักเท่าไหร่ เขาเหลือบมองชายหนุ่มที่เดินห่างออกจากตนไปเล็กน้อย ใจนึกอยากหยุดเวลาตอนนี้เอาไว้ ให้พวกเขาได้อยู่ด้วยกันอีกสักพัก มีคำถามที่อยากให้อีกฝ่ายตอบมากมาย เขาอยากจะรู้จักชายหนุ่มให้มากกว่านี้

“เป็นอะไรไป” ดิอนหยุดกึก แล้วอมยิ้ม พร้อมกับหันมาเผชิญหน้ากับเด็กหนุ่ม

“เอ้อ... เปล่า...”

สายลมพัดมาอีกครั้ง หมุนเป็นเกลียวน้อยๆ พัดพากลีบซากุระให้ลอยขึ้นสูง แล้วปล่อยให้ร่วงหล่นลงมา มองดูแล้วราวกับเกล็ดหิมะที่โปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า

มือใหญ่เอื้อมไปหยิบกลีบดอกซากุระออกจากเส้นผมสีน้ำตาลอ่อน “มีกลีบดอกไม้ติดแน่ะ”

ริวยืนนิ่ง ดวงตาจ้องมองอีกฝ่ายโดยไม่ไหวติง ยิ่งเมื่อเห็นชายหนุ่มก้าวเข้ามายืนจนชิด ฝ่ามือลูบไล้เส้นผม เลื่อนลงมาบนพวงแก้ม หัวใจก็เต้นรัวแรงจนแทบจะกระเด็นออกมานอกอก

...เป็นบ้าอะไรน่ะริว! จะตื่นเต้นทุกครั้งที่ผู้ชายคนนี้เข้ามาใกล้เลยรึไง เขาบอกกับตัวเองว่าให้ถอยหนีออกไปให้ห่าง แต่ร่างกายกลับไม่ยอมทำตามคำสั่ง

ปลายนิ้วยาวเคลื่อนไปสัมผัสกลีบปากสีแดงสดอย่างเบามือ ดิอนโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ ใกล้จนรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเด็กหนุ่ม

ริวไม่ได้ปฏิเสธหรือหลบหนีอีกฝ่าย ตัวเขานิ่งไม่ขยับเขยื้อนราวกับถูกคำสาปของดวงตาสีฟ้าอมเทาฉ่ำหวานสะกดตรึงไว้ เมื่อดิอนขยับเข้ามาใกล้ เสี้ยวหนึ่งในหัวใจดวงน้อยก็ยิ่งหวัง... ว่าเรียวปากหยักบางนั้นจะเคลื่อนเข้ามาประกบ

ทว่าเสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นแทรก ส่งผลให้เด็กหนุ่มสะดุ้งเฮือก “อ๊ะ! เอ่อ...” เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู แล้วจึงนึกขึ้นได้ว่า ยังไม่ได้โทรบอกที่บ้านเลยว่าจะให้มารับที่ไหน และที่สำคัญ ตอนนี้ก็ดึกมากแล้วเสียด้วย

พอกดรับสายเท่านั้น ปลายสายก็ต่อว่ามาเป็นชุดใหญ่ ใบหน้าน่ารักเจื่อนลง เขาขอโทษขอโพย ตามด้วยการสัญญากับคนในสายว่ากำลังจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้แล้ว

“จะต้องกลับแล้วเหรอ” เจ้าของเสียงทุ้มต่ำถามขึ้น

“ครับ” ริวตอบเสียงอ่อย

“น่าเสียดาย... แต่ก็ช่วยไม่ได้ งั้นไปเถอะ ฉันจะไปส่ง” ดิอนพูดพลางก้าวนำออกไปยังรถที่จอดรออยู่

ดวงตากลมใสมองตามอีกฝ่ายไปอย่างเสียดาย... นึกโกรธที่บ้านที่จะต้องโทรมาหากันตอนนี้ด้วย อีกนิดเดียวริมฝีปากของพวกเขาก็จะสัมผัสกันแล้วแท้ๆ

...แต่เดี๋ยวสิ! นี่เขากำลังหวังอะไรอยู่กันเนี่ย!

ริวนึกอยากจะดึงทึ้งเส้นผมบนศีรษะด้วยความสับสน


“ริว”


เจ้าของชื่อนั้นไม่ได้นึกตะขิดตะขวงใจเลยแม้แต่น้อยที่อีกฝ่ายเรียกตนเองด้วยชื่อจริงอย่างสนิทสนม เขาวิ่งตรงไปยังรถที่จอดอยู่ ซึ่งชายหนุ่มเปิดประตูรถรอเขาอยู่แล้ว

เด็กหนุ่มนั่งไปในรถอย่างเงียบเชียบ เขาไม่ได้รู้สึกอึดอัดเหมือนอย่างในคราวแรกที่นั่งอยู่บนรถคันนี้ หากอีกฝ่ายก็ไม่ได้พูดอะไร จนกระทั่งรถยนต์คันหรูเคลื่อนไปจอดหน้าประตูคฤหาสน์

ริวหันไปเปิดประตูรถออก หากพอจะก้าวออกไป ฝ่ามืออบอุ่นก็แตะลงบนแขนตน เขาหันขวับไปทางเจ้าของฝ่ามือนั้น

“ราตรีสวัสดิ์ แล้วพบกันใหม่”

...เมื่อไหร่ล่ะ... เด็กหนุ่มอ้าปากเพื่อจะตอบ หากก็หยุดตัวเองไว้เสียก่อน เขาอ้ำอึ้ง ก่อนจะผงกศีรษะลง แล้วรีบก้าวออกจากรถไป


To be continued~*


งืออออ หนูริว ใกล้ถึงวันโดนดิอนงาบแบ้ว ฮัสกี้อยากจะเสนอตัวไปให้ดิอนงาบแทนเหลือเกิน  :hao5:

ขอบคุณนักอ่านทุกคนนะคะ >.< ชอบหรือไม่ชอบยังไง เม้นบอกฮัสกี้บ้างนะคะ ฮัสกี้เพิ่งลงนิยายที่เล้านี่เป็นเรื่องแรก ใจฝ่อมากเลยค่ะ ขอบคุณทุกคนที่ช่วยเป็นกำลังใจผลักดัน ถีบ ตบตีฮัสกี้นะคะ 55555555 แล้วจะพยายามลงบ่อยๆ ค่ะ

ถ้าใครอยากจะเม้ามอยเรื่องแกนีมีด คุยกันในทวิตเตอร์ได้นะคะ
  :L2:

gumbo

  • บุคคลทั่วไป
ตามมาอ่านค่า
พอเพิ่มตอนที่ไม่เหมือนเดิม อ่านแล้วมันตื่นเต้น
แล้วทำให้รู้จักดิออน มากขึ้นด้วย
ริวท่าทางจะตกหลุมรักซะแล้ว น่ารัากกกกก
เขียนบรรยายซากุระ ที่อุเอโนะซะเห็นภาพเลย อินสุดๆเลย ชอตกลีบซากุระร่วง นั่นใช่เลย
โรแมนติกที่สุดๆๆๆ
 :mew1:

ออฟไลน์ spy_dummy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 59
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
หนูริวลูก ใจเย็นๆนะลูกนะ เดตแรกก็จะให้เขาจูบแล้วหรือลูก ถถถถถถ หลงสเน่ห์คุณดิอนเข้าไปเต็มๆแล้วซินะเนี่ย ใจแข็งหน่อยค่ะลูก เล่นตัวนิดนึงนะคะลูก :z1:

ส่วนอิตาคุณดิอนนี่ก็ไม่ลงอะไรเท่าไหร่ เดตแรกก็แค่จองร้านอาหาร จองทั้งร้าน!!!! (อยากจิสิงร่างหนูริวซะจริงๆ)  :hao5:


ป.ล. ท่านซุสเวอร์ชั่นนี้ดูใจเย็นกว่าเวอร์ชั่นแฟนฟิคมากๆๆๆๆเลยค่ะ หรือว่ายังไม่เผยธาตุแท้กันน๊าาาา????

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






แพร

  • บุคคลทั่วไป
ตามมาอ่านและให้กำลังใจค่ะ :กอด1:
น้องริวเคลิ้มเลยนะ ฮาแอบผิดที่บ้านโทรมาตาม
เอาน่าเดี๋ยวน้องริวก็ได้มากกว่าจูบแล้วนะคะ
ขอบคุณค่ะไรท์ :mew1:

kappa_uka

  • บุคคลทั่วไป
เกือบเสียจูบซะแล้ว แถมยังมีอาการ
ขัดใจที่ถูกขัดจังหวะอีกแหนะ หลงเสน่ห์
ดิอนแล้วละซินะ หุหุ

ออฟไลน์ rkkurama

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 31
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เค้าจิกหมอนขาดตอนที่ดิอนเก็บกลีบดอกซากุระออกจากผมสีน้ำตาลของหนูริว
ถ้าไม่มีเสียงโทรศัพท์นี่หมอนคงขาดไปอีกหลายใบ
เสน่ห์เหลือร้ายของดิอนทำให้หนูริวไม่เป็นตัวของตัวเองซะแล้ว   :z1:

ออฟไลน์ athena_tiew

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 36
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
ทำไมเราลุ้นให้คุณดิอนงาบนู๋ริวเร็วๆก็ไม่รู้ 555
แต่อีกใจก็เป็นห่วงและสงสารนู๋ริวนะ
เด็กซะขนาดนี้จะไปทันคนแก่กว่าแถมเหลี่ยมจัดได้ยังไง
แล้วนิถ้ารู้ว่านู๋ริวแอบคิดถึงอยู่บ่อยๆ คงจะยิ้มหน้าบานลืมเก๊กมาดราชสีห์แน่ๆ ก็เด็กน้อยจอมซนคงจะกลายเป็น..
. ลูกแมวบนอกคุณดิอนในไม่ช้า

ออฟไลน์ Memindbucker

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 136
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
ทำไมดิอนน่าหลงไหลขนาดนี้ อ่านแล้วเคลิ้มมากกกกกกกกกกกกกกก
ตอนที่ลูบแก้มริว เอาดอกไม้ออกจากผมริว โอ่ยยยยยย
เขินมากเขินจะแย่ หนูริวรีบๆยอมๆให้เขากินไปเถอะ
เค้าชอบท่านซุสเวอชั่นนี้มากๆๆๆๆๆๆๆ

ลงรวดเร็วทันใจทุกวัรเลย ขอบคุณนะค้าาา

ออฟไลน์ khunkun91

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 89
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
 :z10:
ตามกลิ่นดอกซากุระมา ฟิดๆๆๆๆ ช่างหอมมมม
ท่านซุสขยันรุกจริงๆ เด็กน้อยยังปรับอารมณ์ตัวเองไม่ทัน
สับสนไปหมดว่าจะไม่ต้องการหรือเสียดาย
ขอให้ท่านซุสได้งาบมังกรไวๆนะคะ

ฮูเล่ๆๆๆ  ฮูเล่ห้าๆๆ ไฟท์ติ้งคร่าา

9tails

  • บุคคลทั่วไป
อั๊ยยะ ท่านซุสดิอน เสน่ห์เหลือร้ายเสียจริงๆ ทำเอานู๋ริวหัวใจหวั่นไหว  :o8:
ทั้งที่บอกตัวเองว่าอย่าไปยุ่งกะคนๆ นี้แล้วเชีย แต่ว่าไม่ได้นะ เพราะเหมือนจะเป็นความต้ังใจของอีกคน
ที่จะทำให้ความสัมพันธ์(?)นี้เริ่มต้นขึ้น
พญาอินทรีย์ตัวนี้กำลังจะกางกงเล็บมาฉกแกนีมีดไปในอีกไม่ช้าแล้วสินะๆๆๆ
 :katai2-1:

ออฟไลน์ QueenPedGabGab

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
เกือบละน้องริว >/////<

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5084
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7
 o13 o13 o13 ดิอนมาเร็ว เคลมเร็ว ไปเร็ว จับปลาเก่งซะด้วยสิ งานนี้หนูริวดิ้นไม่หลุดแน่นอน  :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ pagg

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 156
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
อรั้ยหนูริวมีแอบดมเสื้อด้วยอ่ะ ชอบกลิ่นดิออนล่ะซี เสียดายพอซักแล้วกลิ่นเลยหายเลยเนอะ ไม่ต้องแอบดมเสื้อก็ได้นะ ดมตัวจริงเลย ดิออนเต็มใจชัวร์
แอบฮาริวนะคะ บางทีก็ดูจะหลงดิออน อีกใจก็ปฏิเสธ ยังไม่รู้ใจตัวเองใช่ม้ายยย ฮ่าาาา

โอยยยยยย บรรยากาศชวนเสียตัวมากเลยค่ะ กร๊ากกกกกก ไม่ใช่แระ บรรยากาศดีมาก กินอาหารไปชมธรรมชาติไป แถมกินกันสองคน โรแมนติกมากกกกก ดิออนคะ แต๊ะอั๋งริวตลอดนะ แหมๆไดทีมีจับแก้มลูบผม อร้อยยยยยยยย แค่นี้ริวก็เนิ่มหวั่นใหวแล้วค่า

กรีซซซซซซซซ อีกนิดเดียวดิออนก็จะได้ชิมลูกเชอร์รี่แดงๆของริวแล้ววว โทรศัพท์ขัดจังหวะมากกกกก เสียดายจริงๆ อ่าาาา แล้วเจอกันใหม่ อาจจะได้เจอกันเร็วๆนี้ใช่มั้ยดิออน กรีซซ รอลุ้นตอนต่อไปนะคะ รอว่าเมื่อไหร่เด๋กจะโดนกิน ฮ่าสสสส

สู้ๆนะคะเตรง เป็นกำลังใจให้เสมอน้าาา

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด