หรือจะเก็บรักไว้ในสายลม บทส่งท้าย (28 SEP 2011)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: หรือจะเก็บรักไว้ในสายลม บทส่งท้าย (28 SEP 2011)  (อ่าน 71722 ครั้ง)

ออฟไลน์ DarknLight

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 276
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-1
ความรู้สึกของคนที่รออยู่เบื้องหลัง คงจะทรมานน่าดู
เส้นทางที่พรหมลิขิต..จะเป็นอย่างไร
ก็ยังคงต้องติดตาม

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-15
น่าจะเกลียดตัวเองได้แล้วนะลม

โจ๊กกุ้ง

  • บุคคลทั่วไป
อ่านเรื่องนี้ละมันรู้สึกหน่วงๆเหมือนเพลงเลยอ่ะ  เราก็ยังอยากให้บอยเป็นพระเอกอยู่นะ แบบมันก็ยังมาทำดีทั้งๆที่มันก็มีอีกคนอยู่ ดีใจแล้วก็เสียใจไปพร้อมๆกันเลย กริ๊ดดด
สงสารลม

ออฟไลน์ Cherry Red

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +232/-0
รู้สึกเหมือนเป็นบุคคลที่สามในท้องเรื่องเลยสิ  ได้เห็นและรับรู้แต่ทำอะไรไม่ได้ 
ตามประสาเรื่องของคนสองคนที่เราไม่ควรเข้าไปยุ่ง  จึงทำได้เพียงเคารพการตัดสินใจของเ้ค้าเหล่านั้น
เพราะเราไม่ใช่บอยหรือลม เลยไม่อาจจะเข้าใจความคิด หรือ ความรู้สึกลึก ๆ ของเค้าได้
คือ จะบอกว่าเรื่องนี้ real จนเราคิดได้แบบนี้แล้วล่ะ... :a5:

ออฟไลน์ ลำนำบุหลันครวญ

  • Most Wanted!!!
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 222
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +377/-1
ตอนที่ 17

ก่อนวันเดินทาง ไอ้เจส่งราบชื่อคนที่จะไปพร้อมกับตารางห้องพัก ผมไล่อ่านดูแล้วก็ต้องร้อง...
“เย็x นี่มึงจะยัดเยียดกูให้พี่เต้เค้าไปถึงไหนวะ” ผมอุทาน
“พูดเชี่ยไรของมึง”
“ก็มึงดูนี่” ผมยื่นตารางรายชื่อให้แม่งดู ”ทำไมมึงต้องจัดให้กูนอนกะพี่เค้าด้วยล่ะ”
“อ๋อเรื่องนั้นน่ะหรอ” เจยิ้ม “เค้าไม่ได้เรียกยัดเยียด เค้าเรียกว่าสร้างบรรยากาศเว้ย”
“เอ้อ มึงนี่นะ”
.
.
.
ผมจัดความเรียบร้อยของเสื้อตัวบางสีฟ้าที่ใส่ทับอยู่ด้านนอก ด้านในเป็นเสื้อกล้ามหลวมๆ ผมหมุนตัวสองสามรอบ เพื่อเช็คความเรียบร้อยของร่างกายอีกครั้ง ก่อนจะใช้มือปัดผมให้เป็นทรงอย่างง่ายๆ และยิ้มให้กระจกหนึ่งที สักพักก็มีเสียงดังมาจากหน้าบ้าน
“ลม เสร็จหรือยัง พี่มารับแล้วนะ”
ผมหิ้วกระเป๋าเดินลงมา พร้อมกับส่งยิ้มทักทายสารถีประจำตัว ที่กำลังยิ้มจนหน้าบาน
“วันนี้....ลมน่ารักนะ”
“ฮ่าๆ แสดงว่าวันอื่นน่าเกลียด”
“ไม่ใช่ซะหน่อย แต่วันนี้น่ารักเป็นพิเศษ”
ผมยิ้มก่อนจะเปิดประตูขึ้นรถไป “ไว้ชมต่อบนรถแล้วกัน ยังไม่อยากตกรถ”
“ตกรถก็ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวพี่ขับตามไป จะได้อยู่กันสองคนไง”
ผมแกล้งทำหน้าหน่ายๆ “อย่าเยอะพี่ ไปกันเถอะ”
“ไปกันสองคนน่ะหรอ?”พี่เต้ยักคิ้ว
ผมทำหน้าดุใส่
“โอเคๆ ไปแล้วๆ”
.
.
.
ผมมาถึงจุดนับพบในเวลาไม่นาน แต่ก็ถือว่าสายอยู่สักหน่อยเพราะมีหลายๆคนมารออยู่แล้ว
“ว่าไงครับคู่รักคู่ใหม่” ไอ้เจเดินเข้ามาทักผมกับพี่เต้ ซึ่งดูแกจะพอใจมาก ยิ้มกรุ้มกริ่มทีเดียว
“ไอ้สัสเจ เล่นกูอีกแล้วนะมึง”
“มึงจะโวยวายทำไมล่ะลม ทีพี่เต้เค้ายังไม่ยินดียินร้ายอะไรเลยที่กูล้อมึงเนี่ย”ไอ้เจพูดพร้อมกับยิ้มให้พี่เต้
“ก็ไม่รู้จะปฏิเสธไปทำไม เนาะลม”พี่เต้พูดพร้อมกับหันมามองผม
ผมส่ายหัวไปมาอย่างเสียไม่ได้
“พี่เต้ งั้นเดี๋ยวผมไปช่วยไอ้เจมันดูแลน้องๆแล้วกัน ฝากพี่เอากระเป๋าผมไปเก็บด้วยนะ”
“เฮ้ย ลม ไม่ต้อง กูปลดมึงออกจากการเป็นผู้ช่วยกูแล้ว ให้ไอ้สันต์มันทำแทน” เจหันมายิ้มให้พี่เต้ “ส่วนมึง ผมกวนพี่เต้ดูแลลมมันหน่อยนะครับ ทริปนี้”
“ด้วยความยินดีเลยไอ้น้องรัก” พี่เต้หลิ่วตาเป็นเชิงรู้กันกับไอ้เพื่อนเต้
“เหอะๆ “
 “ป่ะ ลม เอาประเป๋าไปเก็บที่รถกัน”
รถที่เราจะเดินทางไปเป็นรถทัวร์ ท้องรถเป็นที่เก็บสัมภาระต่างๆ มีคนกำลังเก็บของอยู่พอสมควร และหนึ่งในนั้นมีบอยกับโลม มาในเสื้อยืดสีฟ้า สกรีนลายโดเรม่อนที่เสื้อของไอ้บอย และลายโดเรมี่ที่เสื้อของน้องโลม
บอยเงยหน้ามาเจอผม เราสบตากันแว่บหนึ่งก่อนจะยิ้มให้กันชั่วเสี้ยววินาที
“อ้าวพี่ลม สวัสดีครับ”โลมทักทายผม
“อ่ะ อื้มม สวัสดีครับน้องโลม” ผมยิ้มตอบ “เสื้อน่ารักดีนะ”
“แหะๆ ใช่ม้า ผมเลือกเองกะมือ “
 “เดี๋ยวพี่เอากระเป๋าไปเก็บให้”พี่เต้พูดพร้อมกับหยิบกระเป๋าไปจากมือผม
“พี่ลมแต่งตัวแบบนี้ก็น่ารักดีนะครับ”บอยพูดพร้อมกับยิ้มให้
“งั้นหรอบอย”ผมยิ้มพร้อมกับมองไปทางเด็กน้อยที่ยืนอยู่ข้างๆคนข้างหน้า “แต่คงน่ารักไม่เท่าน้องโลมหรอกเนาะ โลมว่ามั้ย”
“บ้า พี่ลมอ่ะ พูดแบบนี้ผมเขินแย่”
“ไปหาไรกินกันดีกว่าลม”พี่เต้เดินกลับมาหาผม พร้อมกับโอบไหล่ของผมเอาไว้
“อ่ะ เอ่อ ไปสิครับ”ผมยิ้ม พร้อมกับปล่อยให้พี่เต้พาเดินไปทั้งอย่างนั้น  ทิ้งบอยกับโลมไว้ข้างหลัง
ผมแอบหันไปมองทั้งคู่อีกครั้ง และได้สบตากับบอยแวบหนึ่ง ก่อนที่เราทั้งคู่จะต่างคนต่างหันไปมองข้างหน้าต่อไป
พี่เต้เหมือนจะรู้ใจผมไปทุกเรื่องเสมอและในเวลานี้ก็เช่นกัน มือของพี่เต้ข้างที่โอบผมอยู่เลื่อมมาขยี้ผมของผมเบาๆ แทนการปลอบใจ
“ผมโอเคครับพี่เต้” ผมพูดโดยไม่ได้มองหน้าคนข้างๆ
.
.
.
“ลมนั่งในเลย จะได้ดูวิวด้วย เราเมารถหรือเปล่า”
“เอ่อ ... ไม่หรอกครับ” ผมพูด พร้อมกับพาตัวเองไปนั่งเบาะใน โดยมีพี่เต้ตามมานั่งด้วย
“กินเลย์ป่าว”พี่เต้พูด พร้อมกับเขย่าถุงมันฝรั่งในมือ
“แหะๆ ยังดีกว่าครับ” ผมยิ้มแหยๆ พอดีกับที่หางตาผมเหลือบไปเห็นชายหนุ่มสองคนในเสื้อสีฟ้าลายการ์ตูนเดินมาด้วยกัน คนตัวเล็กกว่าดูอารมณ์ดีเป็นอย่างมาก ในขณะที่อีกคนที่เดินมาด้วยกันแสดงสีหน้าเรียบๆ
“แห้งๆ นั่งตรงนี้แหละ ข้างๆพี่ลมไง”โลมชี้มือมายังเบาะข้างๆผม บอยพยักหน้าเป็นเชิงเห็นด้วย พร้อมกับหลีกทางให้คนตัวเล็กกว่านั่งข้างใน
.
.
.
รถเริ่มเคลื่อนที่ไปข้างหน้า พร้อมกับที่เสียงพูดคุย เสียงสันทนาการจากพวกไอ้เจ
“แจวมาแจวจ้ำจึกน้ำนิ่งไหลลึกนึกถึงคนแจว เอ้า แจวมาแจวจ้ำจึกน้ำนิ่งไหลลึกนึกถึงคนแจว พายเรือจะไปซื้อกล้วย พายเรือจะไปซื้อกล้วย ขอเชิญคนสวยลุกขึ้นมาแจว”ไอ้เจร้องเพลง กับเพื่อนอีกคนที่ตีกลองอยู่ข้างหน้า พร้อมกับดึงคนนั้นคนนี้มาร่วมเต้นท่าแจวร่วมกับมัน สักพักมันหันมามองทางผม พร้อมกับยิ้มจนกว้างให้ความรู้สึกชวนสยดสยองกับผม

“แจวมาแจวจ้ำจึกน้ำนิ่งไหลลึกนึกถึงคนแจว เอ้า แจวมาแจวจ้ำจึกน้ำนิ่งไหลลึกนึกถึงคนแจว พายเรือจะไปซื้อหมู เอ๊า พายเรือจะไปซื้อหมู ใครมาเป็นคู่ให้ลุกขึ้นมาแจว!!!”
พี่เต้หันมามองผมทันที พร้อมกับยิ้มอย่างมีเลศนัย
“ป่ะลม ลุกไปแจวกัน”
“บ้าเหอะ ใครเค้าเป็นคู่กะพี่”
ไอ้เจยังร้องซ้ำไปซ้ำมาอย่างนั้นเรื่อยๆ พี่เต้เองก็ยังคงรบเร้าผมไม่หยุด
“ถ้างั้นเห็นทีต้องใช้กำลัง” พอพี่เต้พูดจบ ก็ดึงแขนผมให้ลุกขึ้นมาพร้อมกับแก
“เฮ้ยยยย”ผมร้อง
“โว้วๆๆๆ นั่นลุกมาอีกคู่แล้วเว้ย “ไอ้เจแซว พร้อมกับเสียงโห่ฮาของเพื่อนร่วมเดินทาง
ผมหันไปทางไอ้บอย คู่นั้นก็โดนฝ่ายเด้กน้อยรบเร้าอยู่เหมือนกัน
“ไม่เอาน่า อายเค้า”บอยตอบเรียบๆ
“อายอะไรกัน มีแต่เพื่อนตัวทั้งนั้นนะ เค้ายังไม่อายเลย น่าสนุกดีออก”
“ลุกมาสิบอย อายอะไร”ผมบอก บอยหันมามองผม พร้อมกับมองไปทางพี่เต้ แล้วยิ้มน้อยๆ
“อ่ะก็ได้”
“แจวมาแจวจ้ำจึกน้ำนิ่งไหลลึกนึกถึงคนแจว เอ้า แจวมาแจวจ้ำจึกน้ำนิ่งไหลลึกนึกถึงคนแจว พายเรือจะไปซื้อหมู เอ๊า พายเรือจะไปซื้อหมู ใครมาเป็นคู่ให้ลุกขึ้นมาแจว!!!”
พี่เต้โชว์ท่าแจวที่ดูเก้งก้าง พอๆกับผม
ผมแอบหันไปมองทางบอย โลมเต้นยุกยิกๆตามประสา ส่วนบอยแค่โยกตัวบอยๆ พร้อมกับหันมาทางผมเช่นกัน และเราต่างคนต่างเลือกที่จะหลบตากัน
.
.
.
หลังจากจบกิจกรรมที่พากันเต้นกันจนเหนื่อย หลายคนเริ่มหมดแรง รวมถึงสันทนาการจำเป็นอย่างไอ้เจ ที่แอบหลบฉากไปงีบแล้ว ทำให้บรรยากาศในรถเงียบลง มีเสียงพูดคุยกันบ้าง แต่ก็ไม่วุ่นวายเหมือนตอนแรก
“พี่ลมกินหนมป่าว” โลมเอี้ยวตัวมาพร้อมกับยื่นซองขนมมาให้
“เอ่อ เอาเลยครับ “ผมยิ้ม
“อ่ะแห้ง อ้าปาก”
บอยหันมาทางผม ก่อนจะอ้าปากอย่างเสียไม่ได้
“อ้ามมม”เด็กน้อยทำเสียงประกอบการป้อน
“จะว่าไป แฟนบอยเค้าก็น่ารักดีนะ”พี่เต้พูดขึ้นมาลอยๆ
“ครับ ผมก็ว่าอย่างนั้น”
“อื้ม ลมก็อย่าไปทำให้เค้าต้องเลิกกันเลย”
ผมหันมามองทางพี่เต้ทันที ไม่คิดว่าจะได้ยินคำๆนี้ออกจากปากแก
ลึกๆแล้วผมแอบไม่พอใจอยู่ที่ได้ยิน แต่.... ที่พี่เต้พูดมาก็ไม่ผิดไปซะทั้งหมด ทำให้ผมทำได้แค่ถอนหายใจ
“ครับพี่ ผมไม่ทำแบบนั้นแน่ๆ”
.
.
.
ผมเลือกที่จะมองไปยังข้างทาง ปล่อยใจให้ว่างและพยายามไม่คิดอะไร พี่เต้เงียบเสียงไป ผมเหลือบไปมองก็เห็นว่าแกหลับอยู่
ผมยิ้มให้กับหนุ่มแว่นที่นั่งข้างๆ พร้อมกับกุมมือหนาของพี่เต้
“ขอบคุณนะครับพี่เต้ ผมขอเวลาอีกหน่อย แล้วผมจะตอบพี่เต้เอง”ผมบอกเบาๆ
ผมชะโงกไปมองยังเบาะถัดไป เด็กหนุ่มหลับใหลลงบนไหล่ของอีกคนที่ยังคงมองข้างทางอยู่
“ลม พี่ว่าลมคงยังไม่ลืม ว่าพี่เคยบอกลมว่าพี่รู้สึกยังไงกับลม... และพี่ก็ยังรอให้ลมให้โอกาสพี่นะ”พี่เต้พูดและค่อยๆปรือตาขึ้น พร้อมกับใช้มืออีกข้างจับมือข้างที่ผมกุมมือแกไว้
ผมก้มหน้าหลบสายตาคู่นั้น “จำได้สิครับ...แต่ขอเวลาผมอีกหน่อยนะ”
พี่เต้ยิ้ม ก่อนจะดันให้ผมมาหนุนที่ไหล่ของตัวเองเบาๆ “รู้แล้ว นอนเถอะ เก็บแรงไปเล่นน้ำกัน”
 

ออฟไลน์ เฉาก๊วย

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2251
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +251/-6
 :n1:  มือคู่นี้จะเป็นของใครกับของใคร?

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4600
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
อบอุ่นมากกกลมอย่าให้พี่เต้รอเก้อนะ เพราะไม่อยากสนับสนุนให้ลมต้องบาป^^

pmnet

  • บุคคลทั่วไป
ยังติดตามอ่านอยู่เน้อ ถ่ายทอดได้ดี อารมณ์แบบแอบรักผัวเขา  :laugh:

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-15
เห็นๆอยู่ว่าอีกคนมีความสุขที่ได้รัก

ถึงไอ้เหี้ยนั่นมันจะมักมากก็เถอะ น่าสงสารคนที่ได้มาเจอกับมัน

แต่ละคนบอบช้ำกันทั้งนั้น ดีที่พระปลงได้ ไม่ต้องมาเจอมารอย่างมันอีก

คำว่ารักของมันมีแต่ความเห็นแก่ตัวสุดๆ ไอ้บอย

ออฟไลน์ nongrak

  • ยังไงก็รักคาเมะจังที่สุด
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +912/-14
ชักจะไม่ชอบลมซะแล้ว ถ้าไม่ได้ยินตอนสุดท้ายเรื่องให้คำตอบพี่เต้
บอยก็บอกแล้วว่าไม่ได้เป็นแฟนกัน ยังไม่รุ้จักห้ามใจตัวเอง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Cherry Red

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +232/-0
สุดแสนจะ unfaithful ชู้มรณะ ต้องกล้ำกลืน ฝืนความรู้สึก เมื่ออยู่ต่อหน้าเขาและแฟน (อารมณ์ฉันรักผัวเขาจริง ๆ ด้วย  :เฮ้อ: )
เห็นซีนหวานของคู่นั้น ลมยังเจ็บแปล๊บที่ใจ แต่จะร้าวรานและโศกตรมกว่านี้ ถ้าไม่มีพี่เต้ให้กำลังใจอยู่ข้าง ๆ
แค่คิดสภาพว่า ลมต้องเผชิญสถานการณ์นั้นโดยลำพัง จะดราม่าจัดหนักขนาดไหนเนี่ย ??? ฉนั้นมีพี่เต้ไว้อุ่นใจกว่า... :m13:


ออฟไลน์ DarknLight

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 276
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-1
ไหล่พี่นี่มีไว้ให้พักพิง
อกพี่นี้มีไว้คอยซับน้ำตายามอ่อนล้า
สองแขนนี้มีไว้คอยโอบกอดและปลอบประโลม
อีกหัวใจพี่นี้มีไว้เพื่อรอคอยคนรักมาเติมเต็มอีกเสี้ยวให้สมบูรณ์
....เห็นใจคนเฝ้ารออย่างพี่เต้ครับ....

โจ๊กกุ้ง

  • บุคคลทั่วไป
ถ้าลมคบกับพี่เต้ก็ดีมั้งแต่ทำไมไม่อยากให้สองคนนี้ลงเอยกันฟระ...บอยกะน้องโลมก็เหมาะกันดีอยู่แล้ว 

ออฟไลน์ ลำนำบุหลันครวญ

  • Most Wanted!!!
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 222
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +377/-1
ขอโทษที่มาช้านะครับ เนื่องจากป่วย แล้วก็งานที่ออฟฟิศมาแบบ บรึ่มมมม เป็นโกโก้ครันซ์

กว่าจะปลีกตัวมาได้ก็ เล่นเอาเกือบกลับเลย

แต่หวังว่าตอนนี้น่าจะถูกใจหลายๆคนนะครับ ^ ^

ตอนที่ 18

พวกเราเดินทางมาถึงที่พัก เป็นบังกะโลส่วนตัวของรุ่นพี่คนหนึ่งที่จบไปแล้ว สภาพโอเคพอสมควร แต่ไอ้พวกนี้มันคงไม่ได้สนใจสภาพที่พักกันเท่าไหร่ เพราะคงเน้นไปแค่หาที่กินเหล้าเปลี่ยนบรรยากาศมากกว่า
ที่พักของผมเป็นบ้านหลังใหญ่ ในบ้านแบ่งเป็นห้องสามห้อง โดยมีผมอยู่กับพี่เต้ห้องหนึ่ง และไอ้เจและพวกรุ่นพี่อีกสองห้อง
ผมเดินเข้าไปในห้อง มีเตียงขนาดนอนได้สองคนอยู่หนึ่งเตียง ผมคิดในใจ นี่ขนาดเตียงแม่งยังจัดเตียงเดี่ยวให้กูเลยนะสัส
“ของลมแขวนฝั่งนี้แล้วกัน ของพี่ฝั่งนี้”พี่เต้พูด พร้อมกับชี้แบ่งเขตตู้เสื้อผ้า
“ครับ”
“ลมจะอาบน้ำก่อนมั้ย”
“เอ่อ ไม่ล่ะครับ เปลี่ยนเสื้อกับกางเกงก็พอแล้วล่ะ”
พี่เต้ยิ้มเป็นเชิงตามใจ
ผมถอดเสื้อตัวนอกออก เหลือเพียงเสื้อกล้ามตัวที่ใส่มา พร้อมกับเปลี่ยนเป็นกางเกงขาสั้น สำหรับไปเล่นน้ำ หางตาของผมเหลือบมองไปทางพี่เต้ พี่เต้ถอดเสื้อตัวที่ใส่มา เผลให้เห็นกล้ามท้องและหน้าอกที่มีร่องรอยของการผ่านการออกกำลังกายมาพอสมควร แต่ไม่ได้ใหญ่โตจนน่าเกลียด
“ไม่ต้องแอบมองหรอก หันมามองตรงๆก็ได้ พี่ไม่หวงตัวหรอก”
“บ้า ใครเค้ามองกัน”
“ฮ่าๆ ก็ไม่อยากขี้โกงไง ทีพี่ยังมองลมเปลี่ยนเสื้อแบบไม่ต้องแอบเลยไง”
“ทะลึ่ง!!!”
“ลมนี่ตัวเล็กกว่าที่พี่คิดเยอะเลย”
“แล้วไง”
“เปล๊า เอาล่ะ พี่เปลี่ยนเสื้อเสร็จแล้ว หันมาเถอะ ไม่โป๊แล้ว”
ผมหันหน้าไปช้าๆ พี่เต้ใส่เสื้อกล้ามเช่นเดียวกัน พร้อมกับฉีกยิ้มกว้าง
“เป็นไง ใส่เสื้อกล้ามเหมือนกันเลย เหมือนแฟนกันมะ”
“กล้าพูดนะพี่” ผมหัวเราะกลบเกลื่อน “เสื้อกล้ามน่ะใครๆก็ใส่กัน”
“งั้นหรอ”พี่เต้ยิ้มเจ้าเล่ห์ “ไม่เป็นไร ไว้ชุดต่อไปรับรองเหมือนแฟนกันแน่ๆ”
“เฮ้อ เยอะอะ ผมไปเล่นน้ำละ”
“เดี๋ยวๆ รอด้วย” พี่เต้ พูดพร้อมกับวิ่งมาโอบไหล่ผม
“จะอะไรกับผมนักเนี่ย”
“แหะๆ กลัวหายน่ะ”
เมื่อประตูถูกปิดประตูออก ผมก็เห็นไอ้เจยืนยิ้มแฉ่งอยู่
“อะไรมึงเนี่ย แอบฟังไงวะ” ผมด่า
“สัส อย่ามาใส่ความกันสิวะ กูไม่ได้แอบฟังซะหน่อย กูก็แค่...”
“แค่อะไร”
“เอาหูแนบ ฮ่าๆ”
“เลว!!!”ผมพูด พร้อมกับง้างขาเตะ แต่ก็ไม่เคยทันมันหรอก
“กูก็แค่อยากรู้ความคืบหน้าแค่นั้นเอง”
พี่เต้หัวเราะแหะๆ พลางผิวปากอย่างอารมณ์ดี
“พี่เต้ๆ เมียพี่แม่งฤทธิ์เยอะว่ะ”ไอ้เจฟ้อง
“สัส ใครเมียวะ”ผมเตรียมง้างเท้าถีบไอ้เพื่อนรักลดอาการปากดีของมัน แต่ทว่า
“นั่นสินะ อย่างนี้ต้องปราบพยศสักหน่อย” พี่เต้พูด พร้อมกับรวบขาผมที่ยืนอยู่กับพื้นข้างที่เหลือจนผมตัวลอย และตกใจ ไม่คิดว่าจะโดนอุ้ม
“เฮ้ย พี่เต้ จะทำอะไรน่ะครับ”ผมอุทาน
“ปราบพยศไง” พี่เต้ทำตาเจ้าเล่ห์ ก่อนจะยื่นหน้ามาใกล้
“อ๊ายยยย บัดสีบัดเถลิง” ไอ้เจทำเสียงดัดจริตล้อเลียน
หน้าของพี่เต้เข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนผมต้องหลับตาหนี
“แบร่ คิดว่าพี่จะทำอะไรฮึ ไอ้เด้กบ๊อง” พี่เต้พูด ผมลืมตาขึ้นมาเห็นพี่เต้แลบลิ้นทำหน้าเป็นอยู่
“ว้ายยย นังลมมันคิดอกุศลจริงๆนะคะพี่เต้”ไอ้เจยังทำเสียงดัดจริตไม่เลิก
“หุบปากไปเลย อิกะเทยควาย”ผมตวาดหันไปทางเจ ก่อนจะมองมาทางพี่เต้พร้อมกบัส่งสายตาอ้อนวอน
“งั้นก็ปล่อยผมลงสิครับ”
“แฮ่ ยังไม่ได้ปราบพยศเด็กดื้อเลยนี่”
“ง่ะ พี่เต้จะทำไรผม”
“เดี๋ยวก็รู้”พี่เต้ยิ้มมุมปาก ก่อนจะอุ้มผมออกไปข้างนอก
“เอ้ยยย จะไปไหน จะทำไรอ้ะ ปล่อยยยย อายเค้าพี่ อ๊ากกก ปล่อย” ผมดิ้น แต่แขนของพี่เต้ก็แข็งแรงพอที่จะยึดผมไว้จนไม่สามารถลงมาได้
พี่เต้อุ้มมาถึงที่หาด มีคนออกมาเดินเล่นกันบ้าง หลายๆคนส่งเสียงโห่ฮาพร้อมกับมองมาทางผม ซึ่งพี่เต้ก็ยิ้มอย่างมีความสุขราวกับสนุกที่ได้แกล้งผมซะจริง
“พี่เต้จะทำอะไรน่ะ” ผมเลิกดิ้น เปลี่ยนเป็นส่งสายตาขอร้องแทน
“พาไอ้ดื้อมาแช่น้ำ”
“เอ่อ ผมลงเล่นเองก็ได้ ไม่ต้องอุ้มหรอก”
“อยากอุ้มจะทำไม จะได้หายดื้อหายพยศไง”
“เดี๋ยวก็ตกน้ำตายทั้งคู่อ่ะ ลงทะเลกันทั้งแบบเนี้ย”
“พี่ไม่ปล่อยลมตายหรอกน่า” พี่เต้มองตาผม “เชื่อใจพี่มั้ยล่ะ”
ผมหลบตา .... ถึงจะมองชายคนนี้เป็นรองมาตลอด แต่ก็ไม่เถียงหรอก ว่าในวันที่พี่เต้เข้ามา ถึงจะไม่ได้เข้ามาเต็มหัวใจ แต่ก็ไม่ถึงกับอยู่นอกสายตา
“เอ่อ งั้นอย่าพาไปลึกนักแล้วกันครับ” ผมพูด พร้อมกับโอบรอบคอพี่เต้
พี่เต้ยิ้ม ก่อนจะอุ้มผมเดินลงทะเลลึกลงเรื่อยๆ จนเกือบถึงอกพี่เต้
“เอ่อ พี่เต้ ผมว่ามันเริ่มลึกแล้วนะ”
“ทำไม ไม่เชื่อใจพี่รึไง”
“ก็... เชื่อ แต่ผมกลัวนี่นา ผมว่ายน้ำไม่เป็น”
“ฮ่ะๆๆ อะงั้นลองลงยืนสิ”พี่เต้บอกพร้อมกับค่อยๆปล่อยผมลง ผมค่อยๆใช้ขาตะกายหาพิ้นทราย และก็พบว่า...
“แค่กๆๆ “ น้ำทะเล เข้าปากผม เพราะระดับน้ำมันสูงเลยปากผมแล้ว
“ลมๆ กอดคอพี่” ผมตะกายคว้าคอพี่เต้ทันที พร้อมกับพยายามหายใจเข้าปอดแรงๆ
“แฮ่กๆ”
“นอกจากลมจะตัวเล็กกว่าที่พี่คิด ลมยังเตี้ยกว่าที่คิดอีกนะเนี่ย”
“เออ ผมมันตัวเล็ก ผมมันเตี้ย รู้แล้วก็อย่าแกล้งกันแบบนี้อีกนะ”
“ไม่แกล้งแล้ว แต่จะดูแลให้ดีที่สุดเลยล่ะ” พี่เต้เหลียวมาทางผม ที่ขี่คออยู่ “รอไอ้เตี้ยมันให้โอกาสอยู่เนี่ย ไม่รู้เมื่อไหร่”
ผมยิ้ม พลางเสตามองไปทางอื่น “พี่เต้ ผมมันดูอ่อนแอ ขนาดนั้นเลยหรอ ...... ครั้งนึงบอยมันก็บอกผมแบบนี้แหละ”
ผมพูด พร้อมกับวางคางไว้บนไหล่กว้างของพี่เต้
“ไม่หรอก ความรู้สึกอยากจะดูแลใครสักคนไม่เห็นจำเป็นต้องเกิดกับคนที่อ่อนแอสักหน่อย และสำหรับพี่ ความรู้สึกนี้มันไม่ได้เกิดกับคนอ่อนแอทุกคนด้วย แต่มันเกิดกับคนที่พี่รักเท่านั้นแหละ”
“ถ้างั้นบอยมันก็คงไม่ได้โกหกผมสินะ มันก็คงรักผมจริงๆ”
พี่เต้ถอนหายใจ “ก็อาจจะจริง แต่เค้าทำตามที่บอกได้มั้ย”
“...”
“แต่ถ้าเป็นพี่ ลมเชื่อพี่ได้เลยล่ะ ว่าพี่จะดูแลลมให้ดีที่สุด”
ผมมองไปทางพี่เต้ ที่เหลือบมามองทางผมเช่นกัน
วงแขนของผมกระชับรอบคอพี่เต้แน่นขึ้นอีก เหมือนช่องว่างในหัวใจของผมที่ค่อยๆแง้มออกทีละน้อย

 

 

 
 

ออฟไลน์ เฉาก๊วย

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2251
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +251/-6
 :pig4:  ขอบคุณคนเขียนค่า

หวังว่าทุกอย่างจะลงตัว   :L1:  บอย-โลม  :L1:  เต้-ลม  :L1:

Famelia

  • บุคคลทั่วไป
ปล่อยบอยไปเถอะลม เค้าไม่มีค่่าพอให้รักหรอกคนเห็นแก่ตัวแบบนั้น

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-15

ออฟไลน์ Cherry Red

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +232/-0
ถ้าเพื่อนเจ จับเพื่อนลมผูกโบว์ใส่พานถวายพี่เต้ได้ คงทำไปแล้ว ( ที่ทำอยู่นี่ ยังไม่ใช่ ??? )
พี่เต้ให้อิมเมจ สุภาพ อ่อนโยน อบอุ่น จริงใจ พึ่งพาได้
ถ้าให้ใช้สมองคิด ลมคงเลือกพี่เต้แน่นอน
แต่พอให้หัวใจตัดสิน พี่เต้เป็นรอง แถมยังไม่รู้จะอกหักรึเปล่าด้วยซ้ำ ... :เฮ้อ:
หัวใจกับสมอง บางทีก็ไม่ได้เป็นไปในทางเดียวกันเนอะ ~

minimonmon

  • บุคคลทั่วไป
 :เฮ้อ:เจ็บปวดกันทั้งสองฝ่ายเลยสิน้า เอาน่าชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอ :กอด1:

ออฟไลน์ ลำนำบุหลันครวญ

  • Most Wanted!!!
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 222
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +377/-1
ตอนที่ 19

ทั้งผมและพี่เต้ไม่ได้พูดอะไรกันอีก มีเพียงเสียงคลื่นลมทะเลดังครืนคราม เท่านั้น
“ไม่เมื่อยหรอ”ผมถาม
“ไม่หรอก ถ้าพี่รู้ว่าเวลาลมขี่คอพี่แล้วลมกอดพี่แน่นขนาดนี้ พี่จะไม่ยอมให้ลมลงเดินตลอดชีวิตเลยแหละ”
“เวอร์ “
“ลมพี่ถามจริงๆนะ.... เริ่มรู้สึกกับพี่มากกว่าวันแรกหรือยัง” พี่เต้ถาม พร้อมกับพาเดินไปด้วย
ผมเอาคางมาเกยไหล่พี่เต้อีกครั้ง ความจริงผมมีคำตอบให้คำถามนี้อยู่แล้ว แต่ยังรู้สึกไม่อยากตอบเท่าไหร่
“ให้ตอบตามจริง หรือตอบเอาใจล่ะ”
“..... “
“ก็.... ผมมีความสุขแล้วก็อุ่นใจนะ เวลามีพี่เต้อยู่ข้างๆน่ะ “
“นี่คือตอบตามจริงหรือเอาใจพี่ล่ะ”
“ไม่รู้ แต่ผมยังบอกพี่ไม่หมด คือ..... ในความรู้สึกของผม ก็เหมือนว่าบอยเองก็ไม่ได้หายไปไหน แต่ผมก็ไม่รู้ว่ามันเรียกความรู้สึกนี้ว่าอะไร มันไม่ใช่การอยากครอบครอง แล้วก็ไม่ใช่ความรู้สึกที่สนิทใจเท่าไหร่”
“บอยนี่มันน่าอิจฉานะ มีแฟนที่น่ารัก แถมยังมาทำให้ลมจำมันไม่ลืมเลย”
“พี่เต้ว่าผมจำมันด้วยความรู้สึกไหนล่ะ”
“ไม่รู้สิ รักมั้ง”
“ไม่ถูกซะทีเดียว ถ้าก่อนนี้อาจจะใช่ แต่ตอนนี้ ความรู้สึกนั้นผมว่ามันค่อยๆจางลง อาจจะไม่หมด อาจจะยังเก็บไว้ในซอกหลืบของหัวใจ แต่ผมรู้ดีว่า ผมคงไม่เดินกลับไปยืนจุดเดิมกับบอยหรอก เรื่องของผมกับมันก็เหมือนสายลมที่พัดผ่านไปแล้วนั่นแหละ”
“แล้วเวลาที่ลมมองบอยล่ะ พี่....รู้สึกว่าลม...ยังรักเค้ามากนะ”
ผมกระชับวงแขนที่โอบรอบคอพี่เต้ให้แน่นขึ้นอีกนิด ก่อนจะพูดต่อ “ให้ตายสิ ผมจะไม่ชอบพี่เต้ก็ตรงมองผมทะลุปรุโปร่งไปซะหมด”
“ก็.... มันเป็นเรื่องเดียวที่พี่รู้สึกปวดใจกับลมมากที่สุดนี่”
“ถ้าความรักมันเป็นสิ่งที่มองเห็นได้นะพี่ ผมก็อยากจะให้พี่เห็นว่า ความรู้สึกของผมที่มีต่อบอยน่ะมันยังคงอยู่ และค่อยๆลดลง ....”
ผมเลือกที่จะเว้นช่วงยาวสักนิด ก่อนจะพูดในสิ่งที่อยากจะพูดต่อไป
และไอ้คำพูดที่จะพูดออกไป มันต้องใช้การกระทำร่วมด้วยซะหน่อย
.
.
.
ผมใช้จมูกแตะที่แก้มของคนที่กำลังให้ผมขี่คอเบาๆ “แต่สำหรับอีตาคนเนี้ยเนี่ย มันเพิ่มขึ้นทุกทีๆนะ”   
พี่เต้หยุดนิ่ง ก่อนจะถามผมเบาๆ “จริงหรอ”
“ไม่จริงมั้ง”
พี่เต้รีบวิ่งกลับเข้าฝั่ง จนถึงจุดที่ระดับน้ำทะเลถึงเอวพี่เต้ พร้อมกับปล่อยผมลงยืนทันที
“ไหนพูดอีกทีซิ”พี่เต้พลิกตัว พร้อมกับจับแขนผมไว้
“พูดอะไร”ผมแกล้งกวน
“ก็ที่บอกเมื่อกี๊ไง พูดจริงใช่มั้ย”
“เออ จะให้พูดอะไรซ้ำซากนักล่ะ”ผมตอบเขินๆ
พี่เต้ยิ้มกว้าง พร้อมกับดึงผมไปกอดแน่น
“พี่ดีใจมากนะ”
“โอ๊ย เจ็บ จะดีใจอะไรนัก ยังไม่ได้ให้เป็นอะไรเลย”
“แค่นี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว อย่างน้อยพี่ก็รู้สึกว่าพี่มีความหวังนะ”
“โอ๊ยๆ เยอะอีกแล้ว ปล่อยเหอะ ผมจะขึ้นแล้ว”
.
.
.
“แหม หวานกันจังเลยนะครับ พี่ลม”เสียงใสๆทักขึ้น ผมมองไปตามเสียง ก็เห็นโลมยืนตัวเปียกยิ้มแฉ่งอยู่
“หวานอะไรกัน น้องโลม”
“พี่ลมก็ทำเป็นเขิน เค้าเห็นกันทั้งหาดนั่นแหละ”
“ฮ่าๆๆๆ” พี่เต้หัวเราะอย่างอารมณ์ดี ส่วนผมหน้าร้แนจัดเพราะความอาย
“ไม่ต้องมาหัวเราะเลย”ผมทำตาดุใสคนข้างๆ “แล้วไหงเรามาเล่นน้ำคนเดียวล่ะ บอยไปไหน”
“อ๋อ อยู่บนหาดนั่นแหละครับ ชวนแล้วนะ แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมไม่ลงมาเล่นด้วยกัน” โลมพูด พลางชี้ไปทางคนรัก
ผมทอดสายตามองไปข้างบน บอยยืนอยู่ที่ชายฝั่งและมองมาทางผม พร้อมกับยิ้มให้.....
..... ซึ่งผมเองไม่กล้าเดาว่ามันยิ้มให้ใคร โลม หรือ ลม
ผมถูกโอบให้แนบชิดกับพี่เต้อีกครั้ง ....
.....สายตาของผมเลื่อนไปมองคนตัวใหญ่ข้างกาย พี่เต้มองไปทางบอยตาเขม็ง พร้อมกับจับไหล่ผมแน่นขึ้นๆ
ผมรู้ ผมยังอ่อนไหว .....
..... แต่ถ้าผมยังเป็นแบบนี้ตลอดไป .... ทุกคนจะต้องเจ็วปวดไม่มีที่สิ้นสุด
ผมเลื่อนมือไปแตะมือพี่เต้ ข้างที่กำลังโอบผมอยู่ ทำให้พี่เต้ก้มลงมามองผม พร้อมกับยิ้มให้และผมก็ยิ้มให้เค้าเช่นกัน
บอยเดินมาทางผม พร้อมกับพูดกับโลม
“โก๊ะ ขึ้นฝั่งเหอะ เย็นแล้ว เดี๋ยวเป็นหวัด”
“เออ รู้แล้วน่าแห้ง..... , พี่ลม ผมไปก่อนนะครับ เจอกันตอนกลางคืนครับ”
บอยหันหลังกลับ พร้อมกับโลมที่เดินตามไปติดๆ
“ขอบใจนะลม”พี่เต้พูดกับผม
“ขอบใจ? เรื่องอะไรหรอครับ?”
“ขอบใจ...ที่เลือกพี่”
“เห..... ผมไปเลือกพี่ตอนไหน แล้วพี่ลงสมัครรับเลือกตั้งหรอ”ผมยิ้ม
“ตลกเหรอ เดี๋ยวปั๊ดจับจูบมันตรงนี้เลย”
“ทะลึ่งละ ..... “ ผมคว้ามือพี่เต้ พร้อมกับดึงเบาๆ “ป่ะ เราก็ขึ้นฝั่งกันมั่งเถอะ”
“อื้มมม”
.
.
.
ตอนกลางคืนมีปาร์ตี้เล็กๆกัน อาหารเป็นพวกอาหารทะเลและบาร์บีคิว และเหมือนเดิม เหล้าเบียร์ยังคงขาดไม่ได้
ผมมองเสื้อกับกางเกงเลที่ตัวเองใส่อยู่พร้อมกับนึกถึงเรื่องเมื่อตอนเย็น หลังจากอาบน้ำเสร็จ ผมก็เห็นว่ามีเสื้อกับกางเกงเลตัวนี้วางไว้ที่เตียง
“ของใครเนี่ย”ผมถาม
“ของลมไง”
“เอ๋ .... ผมไม่มีชุดแบบนี้”
“พี่ซื้อมาให้ นี่ไง เราจะได้ใส่เหมือนกัน”พี่เต้พูดพร้อมกับหันมาโชว์เสื้อที่ตัวเองใส่อยู่ เป็นเสื้อยืดสีขาวสกรีนรูปหัวใจเล็กๆที่อกข้างซ้าย เหมือนกับเสื้อตัวที่วางอยู่บนเตียงไม่มีผิด
“เอ่อ.... มันจะไม่น่ารักไปหน่อยหรอครับ”
“ดีออก น่ารักๆ ไม่ชอบหรือไง”
“คือ...ผมเขิน”
“เอาน่าลม พี่ยอมลมแทบจะทุกเรื่อง ยอมๆให้พี่หน่อยไม่ได้รึไง”
ผมถอนหายใจ “เฮ้อ เอาก็เอา”
.
.
.
บาร์บีคิวในมือถูกผมรุดเข้าปากช้าๆ มาเที่ยวครั้งนี้ผมรู้สึกเหมือนคนเป็นง่อยเลย เพราะไม่ว่าจะอยากได้อะไร ผู้ชายตัวโตก็แทบจะวิ่งไปหยิบให้เดี๋ยวนั้น พร้อมกับมานั่งเฝ้าจนแทบจะไม่ได้เดินไปไหน
“ว้าวว เพื่อนกูพัฒนาไปอีกขั้นเล้วเว้ย มีใส่เสื้อค่งเสื้อคู่”ไอ้เจเดินมาทักผม ในมือถือแก้วเหล้ามาพร้อม
“เหอะๆ “
“น่ารักใช่มั้ยล่ะ”พี่เต้ที่นั่งอยู่ข้างพูดไปยิ้มไป
“น่ารักแทบอ้วกเลยแหละพี่”ไอ้เจแซว
“เออ อ้วกก็อ้วก แฟนพี่น่ะน่ารักที่สุดอยู่แล้ว ฮ่าๆ”พี่เต้หัวเราะ
“น้อยๆหน่อยครับ ผมยังไม่ได้บอกว่าจะเป็นอะไรกับพี่นะ”ผมดุ
“โอ๊ย กูล่ะหมั่นไส้ จะนางเอกไปไหนวะไอ้ลม”
“ใครเป็นนางเอก เด๋วกูตบกะโหลกร้าว”
“ฮ่าๆ เออถ้าพี่จู๋จี๋กันสองคนจนพอใจแล้ว สนใจไปร่วมวงเมรัยกับพวกผมได้นะ”เจพูดพร้อมกับชี้ไปทางหน้าที่พักที่หลายๆคนรวมกันอยู่
“เออ ไปเลยก็ดี”ผมตอบ
“เอ๋.... ไม่อยากอยู่กับพี่แล้วหรอ”พี่เต้ทำตาอ้อนวอน
“เยอะแล้วพี่ ไปเหอะพี่ ไปคุยกับเพื่อนมั่ง”
.
.
.
ในวง เครื่องดื่มและอาหารครบครัน อีกทั้งงยังมีพวกเน้นเมาอย่างเดียว และอีกวงเป็นพวกที่นั่งร้องเพลงเล่นกีต้าร์กัน ผมเลือกจะไปวงนั้น
“อ้าวว พี่ลม มาๆนั่งนี่พี่” โลมทักผม พร้อมกับกวักมือให้ไปนั่งข้างๆ และแน่นอน อีกข้างของโลมมีบอยนั่งอยู่ บอยมองผมด้วยสายตาที่เหมือนจะเศร้าๆ ก่อนจะกระดกเหล้าที่ยกอยู่จนหมด
“หนักแต่หัวค่ำเลยนะบอย”ผมทักมัน
“หนักอะไรกันพี่ลม แค่นี้สบาย”บอยเหลือยตามามองผม ก่อนจะย้ายไปทางพี่เต้ที่นั่งตามผมเงียบๆ
“ซะหน่อยมั้ยพี่เต้”บอยยกแก้วที่ผสมมาใหม่มาทางพี่เต้ ผมมองหน้าพี่เต้เป็นเชิงหยั่งใจ
“ได้สิไอ้น้อง... พี่คงไม่แพ้เอ็งไปทุกเรื่องหรอกมั้ง”พี่เต้รับแก้วจากบอย
“แพ้อะไรกันพี่ ผมเคยชนะอะไรพี่งั้นหรอ”บอยยิ้มมุมปาก
พี่เต้กระดกหมดแก้วก่อนจะยื่นแก้วให้บอยผสมมาใหม่ จนผมต้องกระตุกชายเสื้อ
“พี่เต้!!!” ผมปราม
“หัวเราะทีหลังดังกว่านะพี่เต้ พี่จะไปใส่ใจทำไมกับคนที่เคยชนะ มันก็แค่คนเคยชนะ พี่ควรจะดีใจกับคนที่ได้รับชัยชนะในปัจจุบันมากกว่าจะไปอิจฉาแขมป์เก่านะ”
บอยเหลือบตามามองด้วยหางตา ผมมองหน้าพี่เต้ที่กำลังบดกรามแน่น  สถานการณ์ดูตึงเครียดขึ้นมาเล็กน้อย




 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03-10-2011 23:17:46 โดย Glorious »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ เฉาก๊วย

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2251
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +251/-6
บอยเห็นใจน้องโลมหน่อยเหอะ ถ้าจะเป็นแบบนี้ก็ไม่ควรชวนน้องเค้ามาด้วยนะ
พี่เต้ก็ให้มันน้อยๆ หน่อย บอยไม่ได้เป็นคนเริ่มหาเรื่องเปิดประเด็นก่อนนะคราวนี้
เดี๋ยวก็ยุให้ลมไม่เอามันซักคนหรอก เง้ออออ....เซ็งเป็ด  :seng2ped:

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4600
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
ลุ้นให้ความรู้สึกที่มีต่อพี่เต้มากขึ้นเรื่อยๆไม่ต้องรีบแต่ขอให้ยาวนานและมั่นคง
ในขณะที่อีกคนนึงความรู้สึกก็ขอให้ลดลงก็แค่คนที่ผ่านมานะ

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-15
อีบอยเห็นน้องโลมเป็นควายรึไงวะ

tanuki

  • บุคคลทั่วไป
บอยนิสัยแย่ ไม่ทำไรให้มันเด็ดขาดไปเลยวะ แต่ดูเหมือนลมจะชอบคนเลว ตัดไม่ขาดสักที สงสารพี่เต้ คนดีๆต้องมาปวดใจด้วย เพราะความลังเลของคนสองคน

ออฟไลน์ fuku

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +461/-19
เท่าที่อ่านรวดเดียว
จะตัดง่ายๆ ก็ไม่ใช่ลมแล้วล่ะ เพราะมันมีความรู้สึกระหว่างกันมานานมาก
แล้วบอยก็ไม่ใช่ไม่รัก แต่รักไม่ได้ต่างหาก
ถามว่ารักโลมมั้ย ไม่ค่อยรู้สึกแฮะ
(รู้ดีกว่าคนแต่งอีกกรุ)
มันเหมือนคนที่ช่วยพยุงไว้ในตอนที่ไม่มีใคร พอยืนได้ด้วยตัวเอง จะทิ้งเค้าก็ใช่ที่
มีโลมคนเดียวที่มองไม่ออกว่าคิดอะไร เพราะไม่มีมุมของโลมเอาซะเลย
แต่มองยังไงโลมก็น่าจะรู้บ้างล่ะ

มาก่อนหลังไม่สำคัญเท่า คนนั้นเป็นคนที่สำคัญที่สุด คนที่ลืมไม่ได้หรือเปล่า
ก็สงสารคนที่ไม่ถูกรัก
คนที่ต้องถูกพยายามที่จะรัก
แต่ความรัก มันก็แค่ รักกับไม่รักเท่านั้นเอง

ออฟไลน์ MyTeaMeJive

  • MyTeaMeJive
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1875
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3296/-9
อ่านแล้วชอบ จึงบวกพี่หนิงเป็ดพี่หนิง
เป็ดพี่ฟูกุ
(เพราะเป็ดเป็นของฟรี แจกได้ไม่จำกัด 55)

พี่เต้ฝากกระโดดถีบบอยสักทีเหอะ อ่านเจอชื่อคนนี้เมื่อไหร่ต่อมความหงุดหงิดจะกำเริบ
แต่ลมเนี่ย เหมือนพวกชอบคนเลว
ไม่รู้ว่าจะอา่ลัยอาวรณ์อะไรนักหนา
แต่ก็อ่าน 555

ออฟไลน์ nongrak

  • ยังไงก็รักคาเมะจังที่สุด
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +912/-14
หมั่นไส้บอย ชักจะเกลียดแล้วไปไกลๆหน่อย
พี่เต้กับลมเริ่มจะดีขึ้นแล้ว ให้ลมตัดบอยให้ขาดเุถอะ
คาราคาซังมันน่ารำคาญ

กดให้เป็ดจ้า

pmnet

  • บุคคลทั่วไป
ชอบอ่านเรื่องนี้ก็ เพราะเขียนจบเป็นตอนๆไป ส่วนตัวไม่เข้าไปอ่านนิยายที่เขียนว่าต่อแล้ว 30% 50%   :L1:

ออฟไลน์ DarknLight

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 276
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-1
พี่เต้ดูอบอุ่นดีนะครับ
แต่ก็อย่างว่า เรื่องความรักบังคับกันไม่ได้
 o18

ออฟไลน์ Cherry Red

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +232/-0
ดีใจจะแย่ที่พี่เต้-น้องลม เค้าเริ่มหวานกันแล้ว แต่อารมณ์มาดิ่งเหวก็ประโยคสุดท้ายของบอยเนี่ยแหละ  :เฮ้อ:
จากบรรยากาศสีชมพูระเรื่อ ( เพิ่งจะเริ่มหวาน ) กลายเป็นมืดมนโดยพลัน  :serius2:
รู้ว่าเรื่องนี้ขาดบอยไม่ได้ ( ฮีเป็น Core ของเรื่องโดยแท้ ) แต่ไม่โผล่สักตอนจะได้ไหม ? ( โดนคนเขียน  :z6: )


 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด