พิมพ์หน้านี้ - ...จอมร้าย...ตอนพิเศษ ของขวัญ ม.ม้า...หน้า 142 (24/12/2020)

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Boy's love => Boy's love story => นิยายที่โพสจนจบแล้ว => ข้อความที่เริ่มโดย: Dezair ที่ 01-04-2012 20:42:19

หัวข้อ: ...จอมร้าย...ตอนพิเศษ ของขวัญ ม.ม้า...หน้า 142 (24/12/2020)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 01-04-2012 20:42:19
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้



1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมฯทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0
 
..................................


สารบัญ

ตอน 1 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg1919451#msg1919451)
ตอน 2 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg1924902#msg1924902)
ตอน 3 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg1930989#msg1930989)
ตอน 4 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg1935612#msg1935612)
ตอน 5 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg1941519#msg1941519)
ตอน 6 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg1949712#msg1949712)
ตอน 7 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg1954156#msg1954156)
ตอน 8 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg1960528#msg1960528)
ตอน 9 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg1968856#msg1968856)
ตอน 10 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg1978767#msg1978767)
ตอน 11 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg1990191#msg1990191)
ตอน 12 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2000575#msg2000575)
ตอน 13 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2010178#msg2010178)
ตอน 14 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2019055#msg2019055)
ตอน 15 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2027532#msg2027532)
ตอน 16 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2032459#msg2032459)
ตอนพิเศษ จอมขวัญ VS ปวิน (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2038756#msg2038756)
ตอน 17 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2045607#msg2045607)
ตอน 18 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2053341#msg2053341)
ตอน 19 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2061210#msg2061210)
ตอน 20 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2069009#msg2069009)
ตอน 21 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2091178#msg2091178)
ตอน 22 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2101868#msg2101868)
ตอน 23 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2110194#msg2110194)
ตอน 24 (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2118060#msg2118060)
ตอนพิเศษ (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2127536#msg2127536)
ตอนพิเศษ(เล็กๆ) (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2271879#msg2271879)
ตอนพิเศษ(ครอบครัว) ครึ่งแรก (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.new#new)
ตอนพิเศษ(ครอบครัว) ครึ่งหลัง (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2393521#msg2393521)
ตอนพิเศษ (วันแม่) (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2454062#msg2454062)
ตอนพิเศษ (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2486018#msg2486018)
ตอนพิเศษ สายสืบสะดือจุ่น (ครึ่งแรก) (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2520807#msg2520807)
ตอนพิเศษ สายสืบสะดือจุ่น (ครึ่งหลัง) (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2528279#msg2528279)
ตอนพิเศษ วันพ่อ (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2560711#msg2560711)
ตอนพิเศษ ของฝาก (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2581528#msg2581528)
ตอนพิเศษ คู่เวรคู่กรรม (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2663930#msg2663930)
ตอนพิเศษ เด็กชายของขวัญ (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2739643#msg2739643)
ตอนพิเศษ ความลับของอธิป (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2746785#msg2746785)
ตอนพิเศษ ของขวัญ...วันสิ้นปี (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2918731#msg2918731)
ตอนพิเศษ จอมตามใจ (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg2928194#msg2928194)
ตอนพิเศษ งดเหล้าเข้าพรรษา (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg3146359#msg3146359)
ตอนพิเศษ วันสิ้นปีของจักรกฤษณ์ (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg3270088#msg3270088)
ตอน 30 ธันวา (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg3546538#msg3546538)
ตอนพิเศษ จอมอิจฉา (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg3739720#msg3739720)
ตอนพิเศษ ของขวัญคริสต์มาส (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg3760058#msg3760058)
ตอนพิเศษ Summer 2 pieces (https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg3824444#msg3824444)
ตอนพิเศษ พระเอกนางเอก (https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg3866397#msg3866397)
ตอนพิเศษ คริสต์มาส (https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg3927123#msg3927123)
ตอนพิเศษ เสน่ห์ (https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg3990742#msg3990742)
ตอนพิเศษ คุณป้าจอมร้าย (https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg4019195#msg4019195)
ตอนพิเศษ ของขวัญ ม.ม้า (https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=32451.msg4052815#msg4052815)
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 01-04-2012 20:43:18
จิ้มฉึกก่อนอ่าน ตามมาเพราะชื่อคนเขียน


.............

ดูจากตอนนี้แล้ว นายเอกนี่ก็คงเป็น ของขวัญสินะ ส่วนพระเอกก็  อธิป อิอิ
ใช่หรือเปล่าไม่รู้จะรอตามต่อตอนหน้าค่ะ

ป.ล.อ้อ อย่าลืมแปะกฎด้วยนะคะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: yeyong ที่ 01-04-2012 20:56:28
ได้อ่านเรื่องใหม่ เย้ๆๆ
ดราม่าไม่ว่า แค่จบแฮปปี้ก็พอ
เรื่องนี้ อธิป-จอมขวัญ ใช่มั้ยคะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: dawnthesky ที่ 01-04-2012 21:03:12
 :mc4: เรื่องใหม่ แต่อย่าลืมแปะกฎนะค่า เดี๋ยวเรื่องดี  ๆ จะหายไป พล็อตเรื่องใช้เวลาคิดนานเนอะ  :pig4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: roseen ที่ 01-04-2012 21:05:13
 :mc4: :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: pantanakan ที่ 01-04-2012 21:12:35
ชอบมากกกกกกก  ของขวัญน่ารักน่าชัง หมั่นเขี้ยวๆๆๆๆๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: kinjikung ที่ 01-04-2012 21:13:14
นายเอกเรา แสบ ร้าย จริง ๆ หรืออาจจะเป็นข่าวลือ
ต้องลุ้น ๆ Dezair แต่งเรื่องไหนก็หนุก  o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: malula ที่ 01-04-2012 21:38:30
น่าสนุก
คุณพี่อธิปติดใจสายตาละห้อยของนายจอมขวัญเข้าซะแล้ว
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 01-04-2012 22:13:13
จอมร้าย
By : Dezair
……………………………..
ตอนที่ 1



   เพลงแจ๊สฟังสบายดังคลอเบาๆในรถยนต์หรูที่กำลังแล่นไปตามถนนขนาดสี่เลนของกรุงเทพมหานครยามค่ำคืน ภายในรถค่อนข้างสลัว แต่ชายหนุ่มคนขับก็ยังเหลือบมองคนข้างกายบ่อยครั้งจนหญิงสาวผู้ตกเป็นเป้าสายตาต้องอมยิ้ม



   “มองน้ำทำไมคะ คุณขับรถอยู่นะ” น้ำทิพย์ หญิงสาวเจ้าของใบหน้าสวยหวานผู้ตกเป็นเป้าสายตาเอ่ยปาก



   “ก็ผมรักคุณน้ำนี่ครับ” เจ้าของสายตาที่ทำให้น้ำทิพย์อมยิ้มตอบกลับมาแบบนั้นจนหญิงสาวนึกเขินกับความปากหวานของเขา



   “คุณจอมน่ะปากหวาน บอกกับใครมากี่คนแล้วคะแบบนี้” คนถูกใส่ร้ายว่าปากหวานเอื้อมมือจากพวงมาลัยไปจับมือขาวของคนรักขึ้นมาจุมพิตเบาๆ



   “กับคุณน้ำ…จะเป็นคนสุดท้าย…” ว่าแล้วก็เหลือบมองอย่างที่ทำเอาหญิงสาวต้องหลบสายตาด้วยความเก้อเขิน



   น้ำทิพย์เป็นเช่นนี้เสมอ



…เธอเป็นหญิงสาวเรียบร้อยและอ่อนหวาน แค่ถูกคนรักแตะมือหรือจุมพิตอย่างแผ่วเบา หัวใจก็เต้นโครมครามหน้าแดงก่ำจนไม่อาจทำอะไรได้อีก…และดูเหมือนคนรักของเธอก็รู้นิสัยนี้ ชายหนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเจ้าชู้และมือไว เมื่อมาคบกับเธอ เขาจึงกลายเป็นสุภาพบุรุษที่แตะต้องเธอน้อยนับครั้งได้…



   มือเย็นๆของคนรักกอบกุมมือของน้ำทิพย์เอาไว้แบบนั้นจนกระทั่งรถยนต์เลี้ยวเข้าซอยบ้านของหญิงสาว ก่อนจะจอดนิ่งสนิทที่หน้ารั้วสีขาวของบ้านขนาดสองชั้นหลังไม่ใหญ่มากนัก



   “ขอบคุณนะคะที่มาส่ง แล้วก็…ขอบคุณสำหรับมื้อเย็น…” น้ำทิพย์กล่าวพร้อมกับรอยยิ้มหวาน รอยยิ้มที่ทำให้ชายหนุ่มพึงใจและมีความสุข


พวกเขาคบหากันฉันคนรักได้ปีเศษแล้ว และเป็นปีเศษที่อดีตคนเจ้าชู้บอกตัวเองว่าจะไม่มีวันกลับไปใช้ชีวิตเสเพลแบบเดิมๆอีก



   …น้ำทิพย์คือน้ำเย็นที่ชุ่มฉ่ำ…น้ำทิพย์คือน้ำสะอาดที่ทำให้หัวใจผ่องแผ้ว…



   “ราตรีสวัสดิ์นะครับ” อยากรั้งร่างกายผอมบางของน้ำทิพย์เข้ามากอด อยากเชยชมกลีบปากอิ่มไม่รู้เบื่อ…แต่…เขาทำไม่ได้…ชายหนุ่มไม่อยากให้เธอมองเขาไม่ดี หรือเป็นผู้ชายฉวยโอกาส



   “เช่นกันค่ะ” สองหนุ่มสาวมองตากันนิ่งนาน อยากอยู่ด้วยกันให้มากกว่านี้ อยากแตะเนื้อต้องตัวกันเฉกเช่นที่คนรักกันพึงทำได้มากกว่านี้…แต่รู้ดี…หมอกบางทว่าขุ่นมัวขวางกั้นพวกเขาเอาไว้



   ก๊อก ก๊อก ก๊อก



   เสียงเคาะกระจกประตูฝั่งที่นั่งของน้ำทิพย์ดังขึ้น ทำเอาสองหนุ่มสาวต้องพากันหันมองด้วยใบหน้าตื่นตกใจ ก่อนที่ทั้งสองจะรีบลงจากรถ



   “สวัสดีครับคุณน้า”    ชายหนุ่มรีบยกมือไหว้อย่างรู้มารยาท คนถูกเรียกว่า ‘คุณน้า’ คือหญิงวัยปลายร่างผอมผู้เป็นมารดาของน้ำทิพย์ แต่ชายหนุ่มเรียกได้แค่ ‘คุณน้า’ เพราะอีกฝ่ายไม่เห็นดีเห็นงามกับการที่น้ำทิพย์คบหากับเขา



   “ยัยน้ำ เข้าบ้านได้แล้ว” คุณรุ่งทิพไม่รับไหว้ ไม่แม้แต่จะแลสายตาไปที่คนรักของลูกสาวที่หน้าเจื่อนไปถนัด เธอคว้ามือน้ำทิพย์ได้ก็จูงเข้าบ้านทันที ทิ้งให้ชายหนุ่มเจ้าของรถยนต์หรูที่เทียวรับเทียวส่งน้ำทิพย์ทุกค่ำเช้าได้แต่ยืนนิ่งอยู่แบบนั้น ก่อนจะถอนหายใจแผ่วด้วยไม่รู้จะทำเช่นไรดี


……………………….
   



   “คุณแม่…น่าจะรับไหว้คุณจอมสักหน่อย” เสียงลูกสาวดังขึ้นเบาๆ ขณะที่คุณรุ่งทิพลากน้ำทิพย์เข้ามาในบ้าน



   “รับไหว้?! ให้แม่รับไหว้นายจอมขวัญนั่นน่ะเหรอ?! น้ำ! ต้องให้แม่บอกสักกี่ครั้งว่าแม่ไม่ชอบเขา!!” คุณรุ่งทิพร้องแทบลั่น แต่เมื่อเห็นลูกสาวเพียงคนเดียวมีสีหน้าสลด เธอก็ได้แต่ถอนหายใจเฮือกอย่างขุ่นเคือง



   “แม่รู้ว่าน้ำรักเขา แต่จะคบหาใครน่ะ มันรักอย่างเดียวไม่พอ!” น้ำทิพย์รู้ดีว่าต้นเหตุที่ทำให้แม่ไม่พอใจคนรักของเธอคือเรื่องอะไร แต่นั่นมันเป็นอดีต…อดีตที่ไม่มีใครกลับไปแก้ไขได้



   “ขึ้นไปอาบน้ำอาบท่าไป…แล้วไม่ต้องมาพูดเรื่องนี้อีก แค่แม่ยอมให้ไปไหนมาไหนด้วยกันก็มากพอแล้ว! อย่ามาบังคับให้แม่ต้องดูดำดูดีอีตาจอมขวัญอะไรนี่เลย!!” คุณรุ่งทิพว่าแล้วสะบัดหน้าหนีไปอีกทางด้วยไม่อยากทนมองหน้าเศร้าสลดของบุตรสาวเพียงคนเดียว



   …เธอรัก เธอหวง เธอเลี้ยงน้ำทิพย์มาคนเดียวนับตั้งแต่หย่าขาดจากสามี…ชีวิตคู่ที่ล้มเหลวทำให้คุณรุ่งทิพวาดฝันว่าเมื่อถึงคราวออกเรือนของบุตรสาว น้ำทิพย์จะมีคนรักที่ดี ไม่เจ้าชู้ ไม่โลเล และไม่ทำให้ชีวิตคู่ล่มจมแบบที่เธอประสบมา แต่นี่อะไร…ลูกสาวที่เธอฝากความหวังเอาไว้กลับไปคบหากับผู้ชายคนนั้น…คนที่มี ‘ชื่อเสีย’ ฉาวโฉ่ไปทั้งเมือง!...



   …ไม่มีทาง เธอไม่มีวันยอมให้น้ำทิพย์เดินซ้ำรอยเดิมกับชีวิตคู่ที่ล่มสลายแบบที่แม่เป็น!...



………………………….   



   ‘จอมขวัญ วิมลกิตติ’ กำลังคิดถึงชื่อตัวเองขณะขับรถกลับบ้านอย่างเหนื่อยอ่อนไปทั้งหัวใจ



   ป่านนี้คุณรุ่งทิพอาจจะกำลังก่นด่าชื่อเขา ตัวตนของเขา และประวัติชีวิตของเขาจนแทบไม่เป็นอันทำอะไร



…แม่ของน้ำทิพย์ไม่ชอบหน้าเขาแค่ไหน เขารู้ดี และที่ไม่ชอบมากที่สุดก็คือชื่อเสียงเสียหายที่ติดตัวเขามาตั้งแต่อายุเพิ่งจะสิบหก…



   จอมขวัญรู้…รู้ว่าแม้เขาจะร่ำรวยแค่ไหน หรือใช้นามสกุลที่ยิ่งใหญ่เพียงใด…แต่สิ่งเดียวที่คุณรุ่งทิพต้องการคือการที่เขาเป็นคนดีมาแต่อ้อนแต่ออก หากแต่เขาให้ไม่ได้…ตั้งแต่อายุสิบหก หรือก่อนหน้านั้นอีก เขาก็ขึ้นชื่อลือชาไปทั่วทั้งสังคมไฮโซว่าลูกหลานตระกูลวิมลกิตติมี ‘คนหนึ่ง’ ทำตัวเป็นกาดำ เที่ยวกลางคืน มั่วผู้หญิง และท้ายที่สุด ถูกส่งไปชุบตัวที่เมืองนอก แม้ปัจจุบันจะมีงานมีการทำในโรงแรมหรู แต่ก็เป็นเพราะโรงแรมนั้นอยู่ใต้การบริหารของคุณชัย วิมลกิตติ ลุงแท้ๆของเขา



   …เรื่องนี้ก็อีก…พ่อแม่เขาจากไปตั้งแต่จอมขวัญอายุได้สิบสี่…นับจากนั้นก็มาอยู่ใต้การอุปการะของลุงชัยและป้าพัชรี มีลูกของลุงและป้าเปรียบเสมือนพี่ชาย ส่วนญาติคนอื่นๆ เขาตัดทิ้งจากสารบบชีวิตนานแล้ว นับตั้งแต่พวกนั้นหมายจะเข้ามายุ่งกับเงินประกันชีวิตของพ่อและแม่



เพราะมาอยู่กับครอบครัวอื่นที่ไม่ใช่พ่อแม่แท้ๆ คุณรุ่งทิพก็เลยมองว่าเขาไม่ถูกอบรมทางมารยาทหรืออย่างดีที่สุดก็แค่ ‘เถื่อๆ’ 



…เป็นไอ้ผู้ชายประวัติแย่ๆ เจ้าชู้เกเรและไม่มีอะไรดี…พออยากกลับมาเป็นคนเต็มคนและมารักกับผู้หญิงดีๆอย่างน้ำทิพย์ ก็ถูกมองว่าเข้ามาเพื่อหวังฟันพรหมจรรย์



   ชายหนุ่มยิ้มอ่อนล้ากับตัวเอง แล้วพยายามสลัดเรื่องของมารดาคนรักออกจากใจ โดยไม่ได้รับรู้แม้แต่น้อยว่าบ้านหลังเล็กของน้ำทิพย์ที่เขาเพิ่งจะจากมา กำลังมีคลื่นใต้น้ำลูกใหญ่ก่อตัว และหมายจะพลัดพรากน้ำทิพย์ไปจากเขาชั่วชีวิต!!




………………………..


   จอมขวัญพยายามไม่ใส่ใจการแสดงออกของมารดาของน้ำทิพย์ ไม่ว่าจะไม่รับไหว้ ไม่พูด ไม่ทัก หรือไม่แม้แต่จะเหลือบมอง แต่เขาก็ทนมาได้ตั้งปีเศษ หากจะต้องทนต่อไปเพื่อความรักของเขา ก็คงไม่ลำบากลำบนเสียเท่าไหร่



   “สวัสดีครับ”



วันนี้วันเสาร์ เขานัดกับน้ำทิพย์ว่าจะพาไปดูหนังที่เธออยากดู จึงมารับที่บ้านตอนสิบเอ็ดโมง หมายจะพาไปดูหนังรอบบ่าย แล้วจบที่มื้อค่ำหวานๆ หากแต่ทุกอย่างจะมาชะงักก็เพราะคนที่ออกมาต้อนรับเขาที่หน้าประตูรั้วคือคุณรุ่งทิพ



   “มารับน้ำเหรอ” วันนี้มาแปลก…จอมขวัญเลิกคิ้วกับตัวเองเล็กน้อยเมื่อถูกถาม แต่ก็คิดเสียว่าเป็นนิมิตหมายที่ดี เขาก็เลยส่งยิ้มตอบกลับไป



   “ครับ”



   “ดี ถ้าอย่างนั้นพาลูกชายเพื่อนของฉันไปดูด้วยนะ” รอยยิ้มของชายหนุ่มเหือดลงในวินาทีนั้นอย่างไม่เข้าใจ จนกระทั่งน้ำทิพย์เดินออกมาจากบ้านพร้อมกับชายหนุ่มร่างสูงใหญ่อีกคนที่จอมขวัญไม่เคยเห็นหน้าค่าตามาก่อน หญิงสาวหน้าเสียพูดไม่ออกเพราะรับรู้ตั้งแต่เมื่อเช้าว่าเดทนี้ของเธอและคนรักจะมีใครอีกคนตามไปด้วย



   “ฉันรับปากอธิปเอาไว้ว่าน้ำจะไปดูหนังกับเขา ลืมไปสนิทว่าเธอก็ต้องพาน้ำไปดูเหมือนกัน ถ้าอย่างนั้นก็ไปทีเดียวสามคนเลยแล้วกัน” หญิงวัยกลางคนร่างผอมบางพูดหน้าตายก่อนจะหันไปยิ้มให้กับชายหนุ่มที่จอมขวัญไม่รู้จัก



   “อธิป ถ้ายังไงน้าฝากน้ำด้วยนะจ๊ะ ไปน้ำ ไปขึ้นรถกับพี่อธิป แล้ว…เธอ ขับรถตามไปนะ” ว่าแล้วมารดาของน้ำทิพย์ก็จัดแจงให้หญิงสาวขึ้นรถไปกับ ‘อธิป’ ส่วนจอมขวัญที่ไม่เคยอยู่ในสายตาของเธอก็ถูกสั่งให้เป็นฝ่าย ‘ขับรถตาม’ อย่างที่ไม่มีใครสักคนกล้าขัดคำสั่งเผด็จการเหล่านั้น




………………………..


   หนังไม่สนุก



   จอมขวัญบอกตัวเองแบบนั้นนับตั้งแต่เหลือบมองคนที่นั่งข้างกายในโรงภาพยนตร์อันแสนมืด และพบว่าที่นั่งที่ควรเป็นของน้ำทิพย์กลับเป็นของไอ้ผู้ชายตัวโตที่ชื่อ ‘อธิป’ ไอ้หมอนั่นมันนั่งขวางกลางระหว่างเขากับคุณน้ำจนแทบมองไม่เห็นกันอยู่แล้ว



   ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างหมดอารมณ์ นี่คงเป็นแผนของคุณรุ่งทิพ แม้แต่เด็กอนุบาลก็คงมองกันออก แต่ที่มองไม่ออกคือคุณรุ่งทิพตั้งใจจะให้ไอ้หมอนั่นเข้ามาแยกเขาและน้ำทิพย์ออกจากกันเฉยๆ หรือต้องการยัดเยียดมันให้น้ำทิพย์ด้วย ยิ่งคิดก็ยิ่งน่าเจ็บใจ อยู่ดีๆมันก็โผล่เข้ามาแบบนี้ จอมขวัญสังหรณ์ลึกๆว่าไอ้หมอนี่จะขวางกลางชีวิตเขาไปอีกนาน!!



   “คุณจอมคะ” เสียงเรียกทำให้เขารู้สึกตัว จอมขวัญหันมองเจ้าของเสียงสดใสก่อนจะยิ้มให้เล็กน้อย



   “ไปหาอะไรทานก่อนกลับบ้านดีมั้ยคะ” ทั้งๆที่เขาตั้งใจว่าหลังจากหนังจบ จะพาเธอไปทานมื้อค่ำอร่อยๆและต่อด้วยการฟังเพลง แต่เพราะก้างขวางคอชิ้นโตอย่างไอ้หมอนี่ที่มันยืนมองเขาอยู่ จอมขวัญเลยต้องจำใจหาอะไรทานแล้วแยกย้ายกันกลับบ้านตามที่หญิงสาวเสนอ   



   “ครับ คุณน้ำอยากทานอะไร” เขาหันมาถามให้หญิงสาวมองร้านอาหารที่เรียงรายรอบตัวราวกับกำลังตัดสินใจ แต่ชายหนุ่มรู้ดี เธอจะจบที่ร้านอาหารจีน น้ำทิพย์ชอบทานติ่มซำและอาหารจีนทุกชนิด ทุกครั้งที่นัดเดทมักจะจบที่ร้านอาหารจีนเสมอ



   “อาหารจีนแล้วกันค่ะ” เห็นมั้ยเล่า ชายหนุ่มเบือนสายตาจากร้านที่ตัวเองอยากทาน มามองป้ายร้านอาหารจีนที่น้ำทิพย์เป็นคนเลือก


ได้ยินเธอหันไปถามความสะดวกใจของ ‘แขกผู้มีเกียรติ’ ที่มาร่วมดูหนังด้วยกัน อีกฝ่ายก็ยอมตกลงจะตามใจเธอ น้ำทิพย์จึงเป็นคนเดินนำเข้าร้าน มีเขาเดินตามโดยทำลืมส่วนเกินของการเดทครั้งนี้ไปเสียสนิท แต่เมื่อเขาเดินผ่านฝ่ายนั้นเพื่อตามน้ำทิพย์เข้าร้าน เสียงทุ้มกลับดังเบาๆให้ได้ยินกันเพียงแค่สองคน



   “ทำแบบนี้บ่อยเหรอ ประเภทเทิดทูนทุกอย่างที่น้ำเลือกทั้งที่ตัวเองไม่อยาก” จอมขวัญหันมองตาขวาง แต่ใบหน้าหล่อเหลาของอธิปยังคงเรียบเฉย ทำเพียงแค่ปรายตามองเขา แล้วเป็นฝ่ายก้าวขาออกเดินตามน้ำทิพย์เสียเอง



   แล้วจอมขวัญก็บอกตัวเองว่ามื้อนี้ของเขาก็คงไม่อร่อยเหมือนที่ดูหนังไม่สนุกนั่นล่ะ



 
…………………………


   ชายหนุ่มก้าวขาลงจากรถ หลังจากแยกย้ายกับน้ำทิพย์และหมอนั่น


…มันชื่อ อธิป…




 เขาเพิ่งรู้จักอย่างเป็นทางการตอนทานอาหาร เลยได้รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นลูกชายของเพื่อนสนิทคุณรุ่งทิพ มีพ่อแม่ครบถ้วนและไม่เคยมีเรื่องเสียหายในแบบที่เขาเป็น คุณสมบัติครบสูตรเข้าตามารดาของน้ำทิพย์แน่ 



จอมขวัญได้แต่ปวดลึกในอก เมื่อรู้ว่าตัวเองสู้ไม่ได้ไม่ว่าจะแง่ไหน แม้ก่อนหน้านี้คุณรุ่งทิพจะไม่เคยสนใจใยดีเขา แต่ก็ไม่เคยมาเจ้ากี้เจ้าการส่งผู้ชายหน้าไหนเข้ามาแย่งน้ำทิพย์ไปจากเขาเช่นกัน หากแต่ครั้งนี้…ไม่ใช่อย่างนั้น



ดูท่าทีเทคแคร์ของอธิปที่มีต่อน้ำทิพย์แล้ว จอมขวัญก็บอกได้เลยว่าฝ่ายนั้นคิดจะแย่ง ‘คุณน้ำ’ ไปจากเขา



   “ของขวัญ ไปทำอะไรตรงนั้น ทำไมไม่ขึ้นบ้าน”   



เสียงเรียกทำให้คนชื่อเล่นว่า ‘ของขวัญ’ ต้องหันมอง



   ชื่อเล่นของจอมขวัญมีแต่ลุงชัย ป้าพัชรี และลูกชายของพวกท่านที่เรียกเขาแบบนี้ ส่วนคนอื่นนอกจากนั้นจอมขวัญไม่เคยบอกใครว่าตัวเองมีชื่อเล่นน่ารักน่าชัง ไม่ใช่ว่าเขาอายหรอก ระดับนายจอมขวัญ วิมลกิตติไม่เคยอับอายกับสิ่งที่เป็น แต่ที่เขาไม่บอก เพราะหมายจะให้ชื่อนี้ตายไปกับพ่อและแม่เท่านั้น



   “จะขึ้นแล้วป้า” เขายิ้มให้หญิงร่างอวบผิวขาวที่ยังยืนเท้าเอวอยู่ที่ชานเรือนไทย ป้าพัชรีเป็นผู้อุปการะเขานับตั้งแต่พ่อแม่จากไป ชายหนุ่มมาดดีต่อหน้าใครๆ แต่เมื่ออยู่ที่บ้านเรือนไทยหลังนี้แล้ว กลับกลายเป็นเพียง ‘เด็กชายของขวัญ’ นิสัยซนๆที่ชอบวิ่งขึ้นลงบันไดให้ป้าพัชรีต้องคอยดุคอยตี และครั้งนี้ก็ตีเข้าที่แขนดังเพี๊ยะเมื่อหลานชายสุดที่รักวิ่งขึ้นบันไดมายืนยิ้มแก้มแทบปริอยู่ข้างเธอ



   “สอนยากนักนะ ของขวัญ! ป้าบอกว่าห้ามวิ่งขึ้นลงบันได! แล้วนี่ทานอะไรมารึยัง ทำไมกลับเร็ว ไหนว่าจะไปเที่ยวกับหนูน้ำ” ความสัมพันธ์ป้าหลานนั้นแนบชิดราวกับแม่ลูกเพราะไม่เพียงแค่ป้าพัชรีจะยื่นมือเข้ามาอุปการะเขาหลังจากพ่อแม่เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ แต่ป้าอยู่กับเขามาตั้งแต่เขาเกิด ช่วยเลี้ยง ช่วยสอน ช่วยแม้กระทั่งตีนั่นแหละ



   “ก็แม่คุณน้ำน่ะสิ เขาหาผู้ชายมาให้คุณน้ำดูตัว วันนี้ก็หอบไปเที่ยวกันสามคน เซ็งชะมัดเลย” แม้จะไม่พูดโต้งๆแต่จอมขวัญไม่ใช่เด็กอมมือที่จะไม่รู้อะไรเลย คุณรุ่งทิพคงคิดจะลากลูกชายเพื่อนเข้ามาในชีวิตของลูกสาว ไม่จะรู้จะลากเข้ามาเพื่อผลระยะยาวคือการแต่งงานของคนทั้งคู่ หรือเข้ามาระยะสั้นเพียงเพื่อกันเขาออกไป



   “ถ้ารู้แต่แรกว่าเขาชอบลูกเขยเหนียมๆ ขวัญจะทำตัวให้ดีตั้งแต่ออกจากท้องแม่เลย”



   “หื้อ! คิดอะไรแบบนั้น ป้าสอนกี่ทีแล้วว่าอดีตมันแก้ไขไม่ได้” จอมขวัญยิ้มให้ป้า ก่อนจะเข้าไปโอบรอบเอวอวบๆของคุณพัชรีเอาไว้



   “คิดเล่นๆเอง ขวัญรู้หน่าว่าอดีตมันกลับไปไม่ได้ หือ? ป้ารีทำขนมเหรอ หอมๆ” เขาทำจมูกฟุดฟิดเมื่อได้กลิ่นขนมจากร่างอวบที่อยู่ในอ้อมแขนเขา



   “ถ้าจะกินก็ไปล้างหน้าล้างตาเปลี่ยนเสื้อผ้า เดี๋ยวป้าตักให้” จอมขวัญยิ้มทะเล้นแล้วหอมแก้มคุณพัชรีไปที พลางงึมงำว่าน่ารักที่สุดให้คนเป็นป้าต้องรีบตีแขนหลานชายตัวดี ฝ่ายนั้นถึงได้ยอมเผ่นเข้าห้องตัวเองอย่างเร็ว ทิ้งไว้เพียงสายตาของหญิงวัยปลายผู้มีเส้นผมสีดำที่แซมด้วยขาว 



เธอถอนหายใจเบาๆด้วยความสงสาร แม้จะรู้แก่ใจว่าคุณรุ่งทิพเป็นเพียงแค่แม่ที่ต้องการให้ลูกตัวเองได้สิ่งที่ดีที่สุด และเมื่อหลานชายของคุณพัชรีมีตำหนิด่างพร้อย ไม่ว่าจะเล็กน้อยหรือเป็นเรื่องที่เกิดเมื่อนานมาแล้ว แต่มันก็ถูกขยายด้วยสายตาอคติของคุณรุ่งทิพจนเป็นเหตุให้ความสัมพันธ์ของสองหนุ่มสาวไม่อาจพัฒนาได้มากกว่านี้ ไม่ว่าจะรักกันมากเพียงใดก็ตาม



……………………..



   “มันชื่ออธิป”


 จอมขวัญในชุดอยู่บ้านสบายๆได้แก่กางเกงเลและเสื้อยืดเนื้อบางกำลังตักซาหริ่มเข้าปากแล้วเล่าด้วยความเซ็ง



   “เห็นว่าเป็นลูกชายเพื่อนของแม่คุณน้ำ การศึกษาดี มาดดี ท่าทางดี เสียอย่างเดียว มันทำท่าจะมาแย่งคุณน้ำไปนี่ล่ะ” ชายหนุ่มเล่าต่ออย่างอดหงุดหงิดไม่ไหว คิดถึงตอนที่หมอนั่นนั่งตรงกลางขวางเขาและคุณน้ำแล้ว ก็ยิ่งพาลหนัก



   “คิดในแง่ดี เขาเองก็อาจจะถูกบังคับมาเหมือนกันก็ได้ ป้าเห็นบ่อยๆในละคร” คำพูดของคอละครทำเอาจอมขวัญตวัดสายตาขุ่นๆไปมอง



   “แล้วในละครตอนจบ คนที่ถูกบังคับก็ดันรักกันด้วยใช่มั้ย ป้ารีอยู่ข้างใครเนี่ย!” คุณพัชรีหัวเราะร่วนเมื่อหลานชายของเธอพาลพาโลงอแงเป็นเด็กๆ



   “ป้าก็ต้องอยู่ข้างของขวัญแล้ว แต่…สงสัยงานนี้คุณรุ่งทิพจะทุ่มทุนสร้างยิ่งกว่าผู้กำกับมือทองอีกนะ พระเอกเพอร์เฟ็คอย่างคุณอธิปน่ะ หาไม่ได้ง่ายๆ!” รอบที่สองที่ไม่เข้าข้างหลานแท้ๆ จอมขวัญทำหน้าบูด



   “ถ้าอย่างนั้นมันต้องเป็นละครที่เรตติ้งไม่ดีที่สุด ถ้าอยากให้เรตติ้งดีๆ พระเอกต้องเป็นขวัญเท่านั้น ถ้าเป็นนายอธิปนั่นนะ ล่มจม!” ไม่วายยังพูดเข้าข้างตัวเองจนคนเป็นป้าหัวเราะลั่นแล้วลูบศีรษะหลานชายที่เธอเลี้ยงดูมา แม้จอมขวัญจะผิดพลาด จะมีร่องรอยตำหนิในชีวิต…แต่จอมขวัญก็ยังเป็นหลานชายที่เธอรักและเอ็นดู



   “พระเอกต้องเป็นใครนะ?!” เสียงทุ้มดังลั่นมาแต่ไกล จนสองป้าหลานต้องหันไปมอง ชายหนุ่มร่างสูงผิวคล้ำดำแดดหน้าระรื่นยิ้มโชว์ฟันขาวขณะเดินเข้ามาร่วมวงที่กลางเรือนไทยด้วย



   “ทำไมกลับเร็วล่ะจักร” จักรกฤษณ์ยิ้มให้มารดาขณะทรุดตัวลงนั่งข้างน้องชายลูกพี่ลูกน้อง แล้วคว้าช้อนในถ้วยซ่าหริ่มของจอมขวัญมาตักเข้าปาก



   “โยนงานให้พ่อทำน่ะแม่” เขาตอบแค่นั้น แล้วตักเข้าปากอีกจนเจ้าของถ้วยเริ่มเหล่ตามอง



   “มองพี่ทำไมไอ้ขวัญ…แล้วเมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ ใครเป็นพระเอกอะไรสักอย่าง” จักรกฤษณ์เงยหน้าขึ้นมาถามด้วยน้ำเสียงทะเล้น



   “อยากรู้เหรอ” จอมขวัญย้อนพี่ชายหน้าตาย จักรกฤษณ์พยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว แต่คนเป็นน้องกระตุกยิ้มมุมปาก แล้วเอ่ย



   “ไม่บอก” คำว่าไม่บอกของชายหนุ่มผู้น้องทำเอาคนถามเข่นเขี้ยวอยากไล่เตะมันสักที



   “…สงสัยจะเป็นเรื่องคุณแฟนสาวแม่ดุแน่ๆ…ไม่ยอมบอกเพราะมันยอกในอกใช่มั้ยน้อง” คำถามน้ำเสียงกวนประสาทหวิดจะทำให้ถ้วยซ่าหริ่มในมือจอมขวัญไปฟาดใส่หน้านั่นสักที



   “พี่ช่วยเอาม้า?...” จักรกฤษณ์ว่าแล้วขยิบตา แต่คนเป็นน้องโบกมือทันที



   “ช่วยให้ยุ่งอ่ะดิ พี่จักรไม่ชอบคุณน้ำนี่” นอกจากมารดาของน้ำทิพย์จะไม่ชอบหน้าเขาแล้ว ลูกพี่ลูกน้องที่มีศักดิ์เป็นพี่ชายของเขาคนนี้ก็ไม่ชอบหน้าน้ำทิพย์เหมือนกัน จักรกฤษณ์เคยบ่นว่าคนรักของเขาเป็นผู้หญิงบื้อและไม่มีปากมีเสียง อยู่ด้วยแล้วเหมือนนั่งเล่นในป่าช้า



   “อ๊ะ! แน่นอน…ผู้หญิงอย่างงั้นไม่เหมาะกับแกหรอก ไอ้ขวัญ ฉันช่วยหาให้ใหม่ดีกว่า”



   “ไม่เหมาะแต่รัก โอเคมั้ย”



   “โฮ โคตรน้ำเน่า!” จักรกฤษณ์ทำปากเบ้ ก่อนจะขยับไปหยิบหม้อซ่าหริ่มที่วางบนโต๊ะมาตักเติมลงไปในถ้วยเพื่อแบ่งกันกินกับน้องชายลูกพี่ลูกน้องที่ถูกเลี้ยงมาด้วยกัน



   “เออ เดี๋ยวอาทิตย์หน้าแกเข้าไปดูห้องจัดเลี้ยงด้วยนะไอ้ขวัญ” คนพี่เริ่มคุยเรื่องงาน คนน้องก็พยักเพยิดขณะตักซ่าหริ่มเข้าปาก คุณพัชรีมองลูกชายและหลานชายที่รักใคร่กันยิ่งกว่าพี่น้องแท้ๆแล้วก็เบาใจไปเปราะ ต่อให้จอมขวัญจะไม่มีใครรักเพราะอดีตอันด่างพร้อย แต่อย่างน้อย…ขอให้ที่บ้านหลังนี้เป็นที่พักใจพักกายของจอมขวัญก็พอ…



   “กินไปก่อนนะ แม่จะลงไปดูข้าวเย็นที่ครัวก่อน” เธอว่าอย่างนั้นกับสองหนุ่ม ก่อนจะเดินลงจากเรือนไป จอมขวัญมองส่งจนลับสายตา ก่อนจะหันมาทางพี่ชายลูกพี่ลูกน้อง



   “พี่จักร ช่วยขวัญอย่างนึงดิ”


……………………….




   ในขณะที่จอมขวัญกำลังหาตัวช่วยเพื่อพิชิตภารกิจไม่ชอบหน้าว่าที่ลูกเขยของคุณรุ่งทิพ ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่เจ้าของชื่อ ‘อธิป’ นั้นเพิ่งจะเสร็จสิ้นจากการไปส่งน้ำทิพย์ชนิดที่ต้องร่วมมื้อของว่างด้วย ถึงจะกลับบ้านมาได้



เขาถอนหายใจเล็กน้อยอย่างเหนื่อยหน่ายขณะเดินเข้าบ้าน ก่อนจะนิ่งไปเมื่อเห็นมารดากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องนั่งเล่นทั้งๆที่เวลานี้ควรจะเป็นเวลาที่คุณกนกนุชนั่งติดโทรทัศน์ให้สมกับที่เป็นคอละครหลังข่าว



   “โต เป็นยังไงบ้าง” คุณกนกนุชเงยหน้าจากหนังสือเมื่อได้ยินฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ เธอวางหนังสือลงข้างกายแล้วตั้งคำถามอย่างห่วงใย อธิปมองมารดาก่อนจะทรุดตัวลงนั่งเคียงข้างพลางถอนหายใจเบาๆ



   ใช่…เขาอึดอัดกับการกระทำของตัวเอง แต่ก็ไม่อยากขัดใจคุณรุ่งทิพ อย่างน้อยๆบิดาของคุณรุ่งทิพก็เคยช่วยเหลือครอบครัวเขามาก่อน เมื่อครั้งนี้เป็นฝ่ายคุณรุ่งทิพที่เดือดเนื้อร้อนใจจนต้องหอบน้ำตามาขอความช่วยเหลือ ทั้งเขาทั้งมารดาจึงไม่อยากปฏิเสธ



   “ก็…คงพอไหวครับ แต่แฟนของน้ำก็ไม่ได้ดูเลวร้ายอะไรเท่าไร”



 คุณรุ่งทิพบอกกับเขาว่าแฟนของน้ำทิพย์เป็นผู้ชายปอกลอกและหวังฟัน นอกจากนั้นยังนิสัยแย่และมารยาททราม ครั้งแรกที่ได้ยินเขาถามตัวเองว่าถ้าผู้ชายมันเลวขนาดนั้นแล้วน้ำทิพย์ไปรักลงได้อย่างไร แต่เมื่อเจอวันนี้ จากท่าทางภายนอกที่เขาสังเกตก็บอกได้คำเดียวว่าคุณรุ่งทิพพูดเกินจริงไปมากโข



   จอมขวัญ วิมลกิตติไม่ได้ดูเหมือนผู้ชายรุ่มร่ามหัวงูหมายจะลวนลามน้ำทิพย์ ซ้ำยังระวังตัวที่จะไม่ล่วงเกินหญิงสาวเข้า นอกจากนั้นเรื่องมารยาท…เขาเห็นจากดวงตาเรียวๆคู่นั้นว่าแสดงความไม่พอใจเอาไว้มากแค่ไหนที่เดทวันนี้มีเขาติดสอยห้อยตามไปด้วย หากแต่ฝ่ายนั้นเลือกที่จะเงียบและเบนความสนใจทั้งหมดไปที่น้ำทิพย์แทน ส่วนเรื่องรักหวังฟัน…อธิปก็ตอบไม่ได้เพราะเพิ่งรู้จักวันนี้วันแรก



   “แฟนหนูน้ำใช่คนที่เป็นลูกหลานเครือ วิมาลา รึเปล่า” มารดาเอ่ยปากถามอย่างสงสัย



   “ครับ จอมขวัญ วิมลกิตติ หลานชายคุณชัยเจ้าของเครือโรงแรมวิมาลา” ตอนที่ต่างฝ่ายต่างทำความรู้จักกันในร้านอาหารจีน เพียงแค่จอมขวัญบอกชื่อและนามสกุล เขาก็พอจะรับรู้ถึงฐานะทางการเงินและชีวิตของอีกฝ่าย เครือโรงแรมวิมาลาถือว่าเป็นโรงแรมชั้นหนึ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังของประเทศไทย บริษัทของทางบ้านเขาเองก็เคยใช้โรงแรมนี้เป็นสถานที่จัดงานอยู่บ่อยๆ



   “ใช่คนที่เราเจอบ่อยๆตอนดีลงานรึเปล่า” อธิปส่ายหน้า



   “ไม่ใช่ครับ คนนั้นเป็นลูกชายแท้ๆของคุณชัย ชื่อจักรกฤษณ์” คุณกนกนุชพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะเอ่ยปากต่อ



   “วันนี้แม่ลองถามเพื่อนๆดู เขาว่าหลานชายของคุณชัยน่ะ เคยทำผู้หญิงท้องตอนอายุสิบหก แล้วฝ่ายหญิงก็ดันแท้ง หลังจากนั้นคุณชัยก็ส่งหลานไปเรียนเมืองนอกเสียเลย” นี่อาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้คุณน้ารุ่งทิพไม่พอใจกับประวัติชีวิตของฝ่ายนั้น



   …ทำผู้หญิงท้องตอนอายุสิบหก…



   ชายหนุ่มโคลงศีรษะไปมา อดีตแบบนั้นถึงใครจะลืม หากแต่คนที่จ้องจับผิดก็สามารถเอามาเป็นชนวนได้ไม่ยากหรอก



   “ยิ่งไปกว่านั้น…ผู้หญิงที่ท้องน่ะ เป็นแฟนเก่าลูกชายคุณชัยเอง” ผู้เป็นมารดาเล่าแล้วก็อึดอัดในอก ก่อนจะถอนหายใจแผ่ว



   “…ใจจริงแม่ไม่อยากให้โตไปยุ่งกับเรื่องนี้เลย”



เขาเองก็ไม่อยากยุ่ง แต่อย่างไรเสียครอบครัวคุณรุ่งทิพก็เคยมีบุญคุณกับครอบครัวของเขา จะไม่ดูดำดูดี แล้วเกิดเจ้าหมอนั่น ‘มือไว’ จนน้ำทิพย์ท้องล่ะ?



แต่…แบบนั้นน่ะหรือ แบบที่ยืนมองร้านอาหารที่ตัวเองอยากทานตาละห้อย แต่พอน้ำทิพย์บอกจะทานอาหารจีนก็ยอมว่าง่ายไม่ขัดใจ…คนที่แค่จะแตะตัวคนรักของตัวเอง ยังทำอย่างสุภาพด้วยการแตะที่แขนเบาๆแบบนั้นน่ะหรือ?...



   “โต เป็นอะไรรึเปล่า” คำถามของมารดาทำให้ชายหนุ่มรู้สึกตัว เขาปฏิเสธเบาๆ แต่ทั้งอย่างนั้นตัวเขาเองกลับรู้ดีว่าภาพนั้นยังสลัดออกจากหัวไม่ได้แม้แต่น้อย



   …ภาพตอนที่จอมขวัญยืนมองร้านอาหารที่ตัวเองอยากทาน แม้สายตาจะไม่ถึงขั้นโหยหา แต่ถ้าลองน้ำทิพย์ได้เห็น เขาทายได้เลยว่าหญิงสาวอาจจะไม่เรียกร้องทานอาหารจีนอีกตลอดชีวิตเพราะอยากตามใจคนตาละห้อยรายนั้นมากกว่า




ติดตามตอนต่อไป…(พฤหัสหน้านะจ๊ะ)


   แฮ่ม…เรื่องใหม่…
   จริงๆแล้วคิดพล๊อตไว้ประมาณ 2-3 ปีที่แล้ว แล้วก็ทิ้งค้างเอาไว้ ไม่ได้เขียนต่อ (ตามนิสัยขี้เกียจนั่นเอง อิอิ :-[)
   คาดว่าเรื่องนี้จะดราม่า(นิดหน่อย ฮ่าฮ่า ดราม่าเยอะไม่ได้ เพราะเราชอบความชิลลลลลล์ :laugh:) 

ยังไงก็ฝากเรื่องใหม่ด้วยนะคะ
   ขอบคุณมากๆค่ะ


ป.ล. ว่าแล้วว่าลืมอะไร  :sad4: ลืมแปะกฎบอร์ดนี่เอง ขอบคุณมากๆที่เตือนนะคะ  :o12:

หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 01-04-2012 22:20:19
ยินดีค่าาา
อิอิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: owo llยมuมข้u ที่ 01-04-2012 22:21:37
 :L2: :L2:น่าสนใจดีครับ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: สมุนไพร ที่ 01-04-2012 23:36:04
 :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: lidelia ที่ 01-04-2012 23:53:54
มาติดตามเรื่องนี้ด้วยคนค่ะ  :mc4: :mc4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: aorpp ที่ 02-04-2012 00:39:29
ว้าว ดีใจจัง น้องบัวมีเรื่องใหม่มาให้อ่าน คิดถึงนะคะ

พระเอกจะเป็น อธิป หรือเปล่าน้า

+1  :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: phakajira ที่ 02-04-2012 01:22:56
สนุกมากกกกกกกกกกกกก จอมนี่คงถึกๆหน่อยมั้ยเนี่ย เดี่ยวไม่มีแรงสุ้ พี่โต ล่าย 555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: gupalz ที่ 02-04-2012 02:19:36
ตามด้วยคนค่า
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Ipatza ที่ 02-04-2012 03:56:42
ท่าจะไห้รอยันพฤหัสหน้า......Kill me เถอะ
โอย
รอกันยันลูกบวชเบย
เรื่องราวจะเป้นไงต่อ
อดีตของขวัญนั้นเป้นยังไงน้า
แล้วที่แม่ของอธิปว่า คือแฟนเก่าของพี่จักรหรอ?(คนที่ท้องนะ)
โอ้วมันยังไง ดราม่าแน่ๆ
ไงก้มาต่อเร็วๆนะ (หมายถึงเร็วๆในวัน พฤหัสนะ...) ช้ำใจ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ขนมหวาน ที่ 02-04-2012 10:19:46
มาม่าตั้งแต่ตอนแรกเลย แต่คงไม่มากเนาะ
พอให้ขบคิดพอ อย่าให้เครียด 5555
สงสารของขวัญ แต่ว่าอดีตที่ไม่ดี มันชวนให้คนอื่น
เอามาเป็นจุดอ่อนจริง ๆ แหละ พี่โตช่วยของขวัญหน่อยเร็ว :L1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: bulldog17 ที่ 02-04-2012 10:36:47
 :mc4:

น่าสนุกอ่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: eastwind ที่ 02-04-2012 13:20:05
เห็นชื่อคนเขียนก็จิ้มเขามาอ่านแล้ว
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Ball ที่ 02-04-2012 13:27:14
+1 น่าสนุกค่ะ
รอติดตามนะคะ  :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: astral ที่ 02-04-2012 15:44:46
เรื่องใหม่คุณบัว ว้าวๆ

สีหน้าของขวัญทำตาละห้อย เป้นยังไงอยากเห็นบ้างจัง  :-[
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: murasakisama ที่ 02-04-2012 20:02:36
ชื่อน่ารักมากกกกก"ของขวัญ"
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Cherry Red ที่ 02-04-2012 20:11:25
ถ้าแม่ของสาวเจ้าตั้งแง่ รังแค รังคัด รังเกียจ เดียดฉันท์ขนาดนั้น ก็อย่าไปเอาเลย หาใหม่ดีกว่า  :m26:
ดูท่า คุณอธิป จะมีแววเป็นพระเอกมาแต่ไกล ( รึเปล่านะ ??? )
เจอกันครั้งแรกก็สามารถจับสังเกตุ มองออก รับรู้ และ เข้าใจในตัวคุณของขวัญ ว่ารู้สึกอย่างไร ? จริง ๆ แล้วต้องการอะไร ?
แต่เรื่องคงไม่ลงเอยง่าย ๆ เพราะ เห็นว่าจะมีดราม่าพอสมควร ตามลุ้นตอนต่อไป... :m1:   
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Whatever it is ที่ 02-04-2012 20:30:18
ใครพระเอกอ่า
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: iforgive ที่ 02-04-2012 21:12:45
เข้ามาเพราะชื่อคนแต่งเลยนะเนี่ยะ  อธิปพระเอกแน่นอน
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Isuru ที่ 02-04-2012 22:09:48
อยากให้อธิปแกะของขวัญ อิอิ

อย่าดราม่ามากนะคะ รออ่านตอนต่อไปค่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ไอ้ดื้อ ที่ 02-04-2012 22:37:36
น่าสนุกๆๆ ติดตามค่ะ  o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Lemon_Tea ที่ 03-04-2012 00:08:44
อธิปไม่ต้องมาคอยดูแลน้ำแล้ว
มาดูแลคนที่มีอดีตเจ้บปวดอย่าง 'ขวัญ' ดีกว่า
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Beast12honey ที่ 03-04-2012 00:26:45
~~รออย่างตั้งใจเลยล่ะ น่ารักดี~~มาต่อเร็วๆนะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: silverspoon ที่ 03-04-2012 00:37:47
เข้ามาเพราะเห็นชื่อคนเขียนค่า

จอมขวัญมีบุคลิกเป็นผู้ตามและต้องถูดตามใจ มากกว่าจะไปตามใจใครนะคะ

เพราะฉะนั้นน้องน้ำ หลีกทางให้หนุ่มๆเค้าเทอะ :z1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: chae ที่ 03-04-2012 01:15:52
แอร๊ เห็นชื่อคนแต่งก็รีบคลิกทันทีเลย

จอมขวัญ คงข่มขื่นน่าดูที่โดนแม่คนที่ตัวเอกรักมองแบบนี้

ไม่เป็นไรเดี๋ยวคงพี่อธิปไปปลอบใจนะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: 2pmui ที่ 03-04-2012 01:16:54
ตามมาอ่านเพราะชื่อคนแต่งเหมือนกัน
อยากจะเกลียดแม่น้องน้ำนะ แต่แต่ตอนนี้ยังเกลียดนางไม่ลง นางคงไม่รู้ตัวว่าได้เป็นแม่สื่อให้อธิปเรียบร้อยแล้ว ฮ่าๆๆ
ลืมน้องนีเสียเถอะจอมขวัญ หันไปรักพี่อธิปดีฝ่า ฮ่าๆๆๆๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: uknowvry ที่ 03-04-2012 08:06:44
หนุกอ่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: rubymoona ที่ 03-04-2012 09:18:07
อรั๊งงงงงงงงงงงงงงงงงง ดีใจมาก!!!!ของขวัญตาละห้อยน่ารัก ท่าจะดราม่าแต่ไม่เป็นไร ยังไงก็ชอบอยู่ดี จะรอติดตามนะคะ :impress2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: NOoTuNE ที่ 03-04-2012 22:59:44
เห็นชื่อคนเขียนปุ๊บกดเข้ามาปั๊บ

แล้วก็ไม่ผิดหวัง แค่ตอนแรกก็เริ่มสนุกแล้ว  o13


พี่โตพระเอก น้องของขวัญนายเอก ชัวร์

รอตอนต่อไปค่ะ  :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: charapin ที่ 04-04-2012 12:18:41
 :z3: ติดดดดดดดดดดดดดดงอมแงมแน่ๆเลย  พี่โต  กะ  ของขวัญ  โดนนนนนนนนนนนนนนนนนนมากกกกกกกกกกก


จริงๆตามมาเพราะชื่อคนแต่งนะ   แต่มันใจว่าโดนแน่  แล้วก็โดนจริงๆอ่ะ 

 o13 o13 o13 ชอบๆๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: pare_140 ที่ 04-04-2012 17:03:40
น่าสนุกมากๆค่าา  :mc4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: 2pmui ที่ 05-04-2012 13:21:16
เข้ามาดัน
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: pppp ที่ 05-04-2012 17:24:59
เรื่องใหม่ น่าติดตามสุดๆ
ดราม่าไม่ว่า แต่ขอดราม่าแค่เบาๆ นะจ๊ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 1 (01/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Tiamo_jamsai ที่ 05-04-2012 17:33:15
 :กอด1: :กอด1: :กอด1:
หัวข้อ: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 05-04-2012 20:34:22
จอมร้าย
By : Dezair
……………………………
ตอนที่ 2



   จอมขวัญไม่ใช่คนยอมแพ้อะไรง่ายๆ ถึงจะเคยล้มเลิกเรื่องบางเรื่องในระยะเวลาไม่นาน หากแต่กับเรื่องบางเรื่องแล้ว เขาก็สู้ขาดใจ


โดยเฉพาะเรื่องของน้ำทิพย์


 เรื่องนี้ชายหนุ่มหมายจะสู้ให้ตายกันไปข้าง เพราะตั้งมั่นแล้วว่าจะทำทุกวิถีทางเพื่อยื้อหญิงคนรักมาเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียวให้จงได้



เที่ยงวันนี้ ร่างสูงโปร่งจึงบุกไปที่ทำงานของน้ำทิพย์ ตั้งใจจะพาเธอไปทานอาหารจีนของโปรด ในเมื่อเข้าทางคุณรุ่งทิพไม่ได้ เขาก็จะทำให้น้ำทิพย์รักเขาไม่รู้ลืมเอง!



ทว่า…ทันทีที่เข้าเหยียบย่างเข้าไปที่โถงตึก จอมขวัญก็ชะงักกึกเมื่อเห็นว่าน้ำทิพย์กำลังยืนอยู่กับใคร



   “เฮ้ย! ค…คุณอธิป!!!...”



   อธิปและน้ำทิพย์หันมาเห็นเขาพอดี ฝ่ายหญิงสาวนั้นหน้าซีดเผือด ในขณะที่ชายหนุ่มกลับมีสีหน้าเรียบเฉยไม่ทุกข์ไม่ร้อน



   “สวัสดี” ฝ่ายนั้นทักทายเขาด้วยน้ำเสียงเหมือนเป็นเรื่องปกติที่จะเจอกันที่นี่ ยิ่งทำให้จอมขวัญคอแข็งอย่างไม่พอใจ



   “เช่นกันครับ ไม่ทำงานเหรอครับ” ใจจริงอยากจะถามว่า ‘ไม่มีงานมีการทำเหรอ’ แต่ดีว่าป้าพัชรีอบรมสั่งสอนมาดี ไม่อย่างนั้นคงหลุดปากออกไปแล้ว



   “คุณเองก็ด้วยนี่”



   “ผมมันพนักงานลูกกระจ๊อก งานน้อยอยู่แล้วเมื่อเทียบกับกรรมการผู้จัดการบริษัทอสังหาฯอย่างคุณ”



ครอบครัวของอธิปทำบริษัทเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ ส่วนตัวอธิปเองก็ขึ้นชื่อลือชาด้านฝีมือในการบริหาร เพราะเป็นคนฉุดธุรกิจของทางบ้านที่ตกอยู่ในเหวลึก แม้ในยามนั้น หมอนี่จะเป็นเพียงนักศึกษาธรรมดาๆก็เถอะ



   …คิดแล้วก็น่าหัวเราะ ในขณะที่มันกำลังถูกทับถมเพราะกิจการทางบ้านย่ำแย่ ตัวเขาในยามนั้นกลับเป็นวัยรุ่นคึกคะนองอย่างไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหน แล้วพอตอนนี้…เมื่อนายอธิปประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างงดงาม เขากลับกลายเป็นเพียงมดตัวเล็กๆในกำมือของคุณรุ่งทิพที่พร้อมจะปลิวหายไปได้ทุกเมื่อ…



   “กรรมการผู้จัดการก็มีวันที่งานน้อยเหมือนกัน” จอมขวัญหันหน้าหนีไปอีกทางแล้วบ่นเบาๆ



   “แล้วทำไมต้องมาน้อยวันนี้ด้วยวะ” อธิปโคลงศีรษะน้อยๆเมื่ออีกฝ่ายมาพาลเอากับงานของเขา แต่เพียงครู่เดียวคนที่ดูเหมือนจะหงุดหงิดก็ปรับอารมณ์เสียใหม่ ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปหาหญิงสาวที่ยืนหน้าเสียอยู่ข้างเขา



   “คุณน้ำงานหนักมั้ยครับ” น้ำทิพย์แทบอยากร้องไห้เมื่อจอมขวัญยังคงใช้น้ำเสียงนุ่มหูคุยกับเธอ ทั้งๆที่ตัวเธอเองกลับทำเหมือนกำลังนอกใจเขาอยู่แบบนี้ ที่ยอมเปิดทางให้อธิปเข้ามาตามความต้องการของมารดา เพื่อแลกกับที่การที่เธอไม่ต้องเลิกรักจอมขวัญ



   “ก็…นิดหน่อยค่ะ” เสียงที่ตอบกลับมานั้นอ้อมแอ้ม พร้อมกับการก้มหน้าลงอย่างไม่กล้าสบตา



   “ถ้าอย่างนั้นผมไม่กวนคุณน้ำดีกว่า” จอมขวัญตัดบทพาเอาคนที่กำลังก้มหน้าต้องรีบเงยมองด้วยความไม่เข้าใจ หากแต่ใบหน้าหล่อเหลายังคงส่งยิ้มมาให้



   “แล้วคุณอธิปเอง…ก็ไม่ควรกวนคุณน้ำด้วย จริงมั้ยครับ คุณอธิป” ว่าแล้วจอมขวัญก็หันไปทางชายหนุ่มอีกคนที่เขามองยังไงก็เหมือนเห็นคำว่าส่วนเกินแปะอย่บนหน้าผากของมัน



   …ใช่! มันเป็นส่วนเกิน!! เป็นส่วนเกินในเวลานี้! และเป็นส่วนเกินในชีวิตรักของเขาและน้ำทิพย์!!! 



อธิปพยักหน้ารับราวกับเห็นด้วย ก่อนจะเบี่ยงกายจากที่ยืนข้างน้ำทิพย์ มายืนข้างจอมขวัญแทน



“นั่นสิ…น้ำน่าจะได้ไปทานข้าวกับเพื่อนๆที่ทำงานมากกว่า”



จอมขวัญยิ้มกริ่มกับตัวเองที่ลากอธิปออกมาจากหญิงสาวคนรักได้สำเร็จ เขารีบลาน้ำทิพย์ ก่อนเหลือบตามองชายหนุ่มข้างกายแล้วใช้สายตาบังคับให้อีกฝ่ายเดินออกจากตึก



และทันทีที่ก้าวพ้นตัวอาคาร เสียงอธิปก็ดังขึ้นเบาๆที่ข้างหู



   “ในเมื่อตัวเองไม่ได้ คนอื่นก็ต้องไม่ได้ด้วย นิสัยหลักของพวกขี้แพ้ชวนตี ว่าอย่างนั้นมั้ย นายจอมขวัญ วิมลกิตติ”



……………………….



   “มันน่าหงุดหงิดมั้ยล่ะป้า เรื่องอะไรมาหาว่าขวัญขี้แพ้วะ!!”


โต๊ะอาหารเย็นวันนี้ยังคงเป็นที่ระบายเพียงหนึ่งเดียวของหลานชายสุดที่รักของคุณชัยและคุณพัชรี เจ้าตัวหอบหน้าบูดๆกลับมา แต่ก่อนจะมาถึง คุณชัยก็ได้รับรายงานจากลูกน้องในแผนกของจอมขวัญแล้วว่าวันนี้ หลานชายของเขาหงุดหงิดตั้งแต่บ่ายโมง จนกระทั่งเลิกงาน



   “เขาก็พูดถูกนี่ เรามันขี้แพ้ชวนตี ว่างๆพาเขามารู้จักป้าหน่อยนะ ป้าจะให้รางวัล” คุณพัชรีอดหมั่นไส้หลานชายไม่ได้  หวังจะให้ใครมาลดความมาดมั่นอันเกินพอดีของจอมขวัญมานานแล้ว แต่ไม่เห็นจะโผล่มาแม้แต่เงา แน่ล่ะ ไอ้เจ้าตัวแสบนี่มันร้ายที่หนึ่ง ฝีปากมันก็ไม่มีใครเกิน ใครที่ไหนจะกล้ามายุ่งวุ่นวายให้มันอารมณ์เสีย แต่ตอนนี้ดันมีคนที่สมน้ำสมเนื้อพอตัว อย่างนี้สิถึงจะเรียกว่าของจริง!



   “ลุงชัยดูป้ารีพูดดิ ครั้งที่สองแล้วนะที่ไม่เข้าข้างหลานตัวเองน่ะ”



   “แต่ลุงเข้าข้างเมียลุงว่ะ” จอมขวัญถึงกับหน้าคว่ำวางช้อนลงกับจานทันที พาเอาคุณชัยหัวเราะเอิ้กอ้ากอารมณ์ดี ก่อนจะหันไปตักไข่เจียวยัดไส้มาใส่จานหลานชาย



   “แกมันก็เหลือเกินนี่หว่า คุณอธิปเขายังไม่ได้ทำอะไรเลย แค่ไปหาหนูน้ำอย่างเดียวเอง” คนเป็นหลานที่ถูกประคบประหงมมาแต่เล็กยอมตักไข่ยัดไส้เข้าปาก แต่ทั้งอย่างนั้นก็ยังหน้าบูด



   “แค่ไปหาก็หึงแล้วลุง”



   “วะ! ขี้หึงเหมือนใครเนี่ย!”



   “เหมือนลุงไง” แล้วก็ตักข้าวเข้าปากอีกคำพร้อมกับผัดผักคะน้าปลาเค็ม



   “เหมือนลุงยังไง ลุงไม่เคยหึงป้าแกเว้ย!”



   “โห ไม่หึง ทีแต่ก่อนมีเด็กผู้ชายเอาดอกไม้มาให้ป้า ลุงยังไล่เตะเลย”



   “ก็นั่นมันไอ้เด็กเปรตที่แอบตัดดอกโป๊ยเซียนของลุงน่ะสิ!!!” แล้วไอ้คนถูกด่าว่า ‘เด็กเปรต’ ก็ก้มหน้างุดตอบกลับงุบงิบเบาๆ



   “เด็กเปรตอะไรกันเล่า” แค่เด็กซนที่ชื่อ จอมขวัญต่างหาก



   “เอาเถอะๆ ลุงหลานคู่นี้ แล้วนี่จะทำยังไงต่อล่ะของขวัญ ถึงขนาดเขาไปหาถึงที่ทำงานแบบนั้น  จะไม่แย่เหรอ” จอมขวัญได้แต่นิ่งเงียบเพราะใจเขาก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไป ถึงความรู้สึกที่ไม่อยากพ่ายแพ้ในความรักครั้งนี้จะแจ่มชัดทุกเวลา แต่เขาก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้คุณรุ่งทิพยอมรับในตัวเขา และยอมให้น้ำทิพย์ได้เลือกคู่ครองด้วยตัวของเธอเอง



   “ไม่แย่! ขวัญจะดึงคุณน้ำคืนมา…ส่วนนายอธิปนั่น…เขาต้องรู้ว่าถ้าจะหาเรื่องกับคนอย่างนายจอมขวัญ เขาต้องเตรียมใจที่จะพบกับ…นายจักรกฤษณ์”



จอมขวัญโยนงานให้เป็นของพี่ชายลูกพี่ลูกน้องที่วันนี้ไม่กลับบ้านทันที ก่อนจะหัวเราะลั่นอย่างที่คนเป็นป้าหวนคิดไปถึงตัวร้ายในละครที่เพิ่งดูมาเมื่อคืนเปี๊ยบ


………………….
   



   จักรกฤษณ์ วิมลกิตติวางโทรศัพท์มือถือลงกับโต๊ะทำงานอย่างครุ่นคิด เขาเพิ่งคุยกับน้องชายลูกพี่ลูกน้องเรียบร้อย รายนี้คงอัดอั้นมานาน เพราะเมื่อวานเขาไม่กลับบ้าน วันนี้ก็ไม่ได้เจอกันตั้งแต่เช้า มันก็เลยเล่นโทร.เข้ามาเสียเลย



 แม้จอมขวัญจะเคยออกปากไม่ต้องการให้เขาช่วยเหลือเรื่องของ ‘น้ำทิพย์’ แต่เอาเข้าจริงๆแล้ว เรื่องนี้ใหญ่เกินกว่าที่จอมขวัญจะรับมือคนเดียวได้ หากมีแค่ผู้หญิงบื้อๆไม่มีปากมีเสียงนั่นกับคุณแม่แสนดุก็คงพอรับไหว แต่นี่…มีผู้ชายเพิ่มมาอีกหนึ่ง…



   ‘มันชื่ออธิป…ขวัญเหมือนเคยเห็นชื่อบริษัทมันเป็นลูกค้าของโรงแรมเรา’ จักรกฤษณ์ในฐานะผู้บริหาร อยากบอกน้องชายเหลือเกินว่านอกจากบริษัทของอธิปจะเป็นลูกค้าของโรงแรมในเครือวิมาลาแล้ว ยังเป็น ‘ลูกค้า V.I.P’ อีกต่างหาก



   ‘ขวัญอยากได้ประวัติมัน พี่จักรหาให้ขวัญได้มั้ย’


…ประวัติผู้ชายเพอร์เฟ็คอย่างอธิปน่ะหรือ?...จักรกฤษณ์อยากย้อนไปแบบนั้น แต่กลัวรายนั้นจะงอนเสียก่อน เลยได้แต่รับคำอืออาไปตามเรื่องว่าจะจัดการให้ เจ้าน้องชายลูกพี่ลูกน้องถึงยอมวางสายแต่โดยดี



   …แล้วพอวางสายแล้ว จักรกฤษณ์ก็ได้แต่นิ่ง เพราะไม่รู้ว่าควรจะสนับสนุนให้จอมขวัญหาทางพิสูจน์รักแท้ต่อไปหรือไม่



   …คุณรุ่งทิพไม่ชอบจอมขวัญ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แล้วผู้หญิงแบบยัยน้ำทิพย์อะไรนั่นมีหัวสมองคิดอะไรเองเสียที่ไหน ดูก็รู้ว่าอ่อนแอ ว่าง่าย หัวอ่อน เข้าอีหรอบทำตามคำสั่งแม่ตามเคยนั่นแหละ! เขาคิดเอาไว้แล้วว่าคู่นี้คบกันไม่เกินสองปี คุณรุ่งทิพต้องจัดการอะไรสักอย่างเพื่อให้น้องชายเขากระเด็นออกจากชีวิตลูกสาวของเธอ แล้วเป็นยังไง ปีครึ่งฤกษ์งามยามดี คุณรุ่งทิพก็หาผู้ชายคนใหม่ที่ไฉไลกว่าน้องชายเขาทุกอย่างมาประเคนลูกสาว…



   …ถ้าจอมขวัญจะดันทุรังต่อไป ก็มีแต่เจ็บกับเจ็บ…อคติในใจคนมันลบกันได้ง่ายๆเสียเมื่อไหร่…



   ก๊อก ก๊อก ก๊อก…เสียงเคาะประตูห้อง ทำให้ชายหนุ่มหลุดจากภวังค์



   “เชิญครับ” พอเอ่ยปากออกไปแบบนั้น ประตูห้องก็เปิดเข้ามาด้วยเลขานุการรุ่นลุงที่ทำงานกับบิดาของเขามานาน พอจักรกฤษณ์เข้ามาทำงาน บิดาจึงโอนคนเก่าแก่มาเป็นทั้งเลขาฯและที่ปรึกษา



   “ทางศุภฤกษ์มากันพร้อมแล้วครับ”



   “คุณอธิปมาด้วยรึเปล่า” ศุภฤกษ์เป็นชื่อโครงการในเครือบริษัทอสังหาฯของครอบครัวของอธิปที่ใช้บริการห้องจัดเลี้ยงของเขามาตั้งแต่เปิดตัวโครงการครั้งแรก จนกระทั่งครั้งนี้ซึ่งเป็นครั้งที่ 5



   “มาครับ”



   “ลุงวิทย์ ให้คนไปตามจอมขวัญมาร่วมประชุมด้วยนะ”



   “ตามคุณจอมหรือครับ?” วิทยาทวนประโยคอย่างสงสัย



   “ก็มันต้องดูแลเรื่องห้องจัดเลี้ยงให้เขาไม่ใช่เหรอ ให้มันมาเจอระดับสูงของโครงการนี้ซะบ้าง จะได้คุ้นเคย” จักรกฤษณ์ให้เหตุผลแบบนั้นก่อนจะลุกขึ้นยืนเตรียมตัวไปต้อนรับลูกค้าสำคัญ ในขณะที่วิทยาได้แต่มองตามด้วยความไม่เข้าใจ



……………………   



   อย่าว่าแต่วิทยาไม่เข้าใจเลย กระทั่งคนโดนเรียกก็ยังนั่งหน้าเอ๋อมองคุณลุงวิทยาที่นำข่าวมาบอก



   “ให้ผมเข้าประชุมด้วย? เข้าทำไมอ่ะลุง!” จอมขวัญย้อนถามอีกต่างหาก ไม่ใช่ว่าเขาเกี่ยงงาน แต่เขาเป็นฝ่ายออกแบบห้องจัดเลี้ยงตามที่ฝ่ายขายคุยกับลูกค้ามา เขาไม่มีความจำเป็นใดๆที่จะต้องเข้าไปร่วมรับฟังความต้องการของลูกค้าด้วย



   “คุณจักรสั่งมาน่ะครับ”



   “พี่จักรเนี่ยนะ?!!” จอมขวัญย้อนอีกรอบ ยิ่งจักรกฤษณ์สั่งมายิ่งไม่น่าเชื่อเข้าไปใหญ่ พี่ชายลูกพี่ลูกน้องรู้จักนิสัยเขาดี ว่าไม่ชอบเข้าไปยุ่งเกี่ยวประจบนบนอบใคร เพราะอย่างนั้นก็เลยไม่ให้ไปพบเจอลูกค้าที่ไหน



   “ครับ” เมื่อวิทยาย้ำมาแบบนั้น จอมขวัญก็ได้แต่เก็บงำความสงสัยเอาไว้ แล้วยอมเออออลุกขึ้นเดินตามไปแต่โดยดี



…………………..



   …เอาแล้วไง!! พี่จักรเล่นเขาแล้ว!!!...



   จอมขวัญตะลึงตั้งแต่เปิดประตูเข้าไปในห้องประชุมแล้วเห็นว่าลูกค้าที่เขาต้องพบเป็นใคร และก็ได้แต่นั่งหงุดหงิดอยู่แบบนั้นไม่พูดไม่จาอย่างไม่สบอารมณ์ พอเหลือบตาไปมองจักรกฤษณ์ พี่ชายตัวแสบก็เอาแต่ยักคิ้วไม่แยแสน้องชายอย่างเขาเอาเสียเลย!!



   …บอกว่าให้ช่วยหาประวัติให้! ไม่ใช่ให้ลากเขามาเจอกับมัน! พูดภาษาไทยไม่รู้เรื่องคราวหลังจะสื่อสารด้วยภาษายานแม่! แม่ง!!!



   “ถ้าหากคุณอธิปต้องการแบบไหน บอกกับจอมขวัญได้เลยนะครับ รายนี้เป็นคนคุมเรื่องการจัดห้องจัดเลี้ยงทั้งหมด” จักรกฤษณ์เอ่ยปากแล้วผายมือมาที่น้องชายลูกพี่ลูกน้องที่นั่งนิ่งไม่พูดไม่จา แต่ถ้าใครมองสบเข้าไปในดวงตาของชายหนุ่มร่างโปร่งแล้ว จะรับรู้ในทันทีว่าตอนนี้ในใจจอมขวัญกำลังมีกองไฟใหญ่เบ้อเริ่มแผดเผาจนแทบนั่งไม่ติดเก้าอี้



   อธิปเหลือบตามองไปยังชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขา แค่สบตาก็พอจะรู้แล้วว่าอีกฝ่ายเกลียดเขามากแค่ไหน



   ...เพราะเขาเข้าไปยุ่งกับน้ำทิพย์…



จอมขวัญจะรู้ตัวไหม ว่าต่อให้ไม่ใช่เขา มารดาของน้ำทิพย์ก็ต้องหาผู้ชายคนอื่นมาเข้ามาแยกลูกสาวตัวเองกับจอมขวัญออกจากกันอยู่ดี…ไม่ว่าอย่างไร คนอย่างคุณรุ่งทิพก็ไม่มีวันยอมให้จอมขวัญได้แต่งงานอยู่กินกับน้ำทิพย์



   “เอาเป็นว่า เดี๋ยวผมจะเข้ามาคุยกับคุณจอมขวัญโดยตรงก็แล้วกัน”



   “เฮ้ย!!” จอมขวัญร้องแทบลั่น ก่อนจะรู้สึกตัวว่าเขาไม่ควรทำตัวไร้มารยาทกลางที่ประชุมที่ไม่ได้มีแค่เขา จักรกฤษณ์ และไอ้ผู้ชายหน้าด้านคิดจะแย่งแฟนเขา



   “หรือคุณไม่สะดวก?” อธิปถามทันควัน ซึ่งแน่นอนว่าจะตอบอย่างอื่นไม่ได้นอกจาก…



   “เปล่าครับ”



   “หมายความว่าสะดวก?” จอมขวัญเหลือบตามองชายหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างแค้นเคือง



   …ไอ้นี่ก็อีกคน! คราวหลังกูจะแสดงสีหน้าด้วยภาษาจากยานแม่ เผื่อมึงจะได้เข้าใจบ้างว่าหน้าตาแบบนี้คือกูไม่สะดวกทุกเวลากับมึง!!!...



   “จอมขวัญสะดวกอยู่แล้วครับ คุณอธิปติดต่อเขาได้ทุกเมื่อ” จักรกฤษณ์เป็นคนตอบแทนเมื่อน้องชายเริ่มไม่ให้ความร่วมมือ เขาเหลือบตาไปมองจอมขวัญแล้วส่งสายตาเป็นเชิงให้ผู้เป็นน้องแจกนามบัตรให้แก่อีกฝ่าย



   “ผมไม่ได้เอานามบัตรติดตัวมาด้วย…” จอมขวัญว่าอย่างนั้น กำลังจะเสริมว่าให้อธิปติดต่อมาทางเบอร์ส่วนกลางแล้วให้โอนสายเข้ามา แต่อีกฝ่ายชิงพูดขึ้นมาเสียก่อน



   “ไม่เป็นไร เลิกประชุมแล้วเดี๋ยวผมจะตามไปเอาที่โต๊ะคุณ”


 …แม่ง!!!! หน้าตากูเชื้อเชิญให้มึงไปที่โต๊ะทำงานกูรึไง!!! มึงเห็นไฟในตากูมั้ย!!!!...



จอมขวัญอยากจะพ่นไฟใส่ไอ้ผู้ชายหน้านิ่งตรงหน้านี่จริงๆ!!



   “โต๊ะผมรก…” จอมขวัญปฏิเสธทันที แต่พูดไม่ทันจบ จักรกฤษณ์ก็ขึ้นแทรก



   “จอมขวัญหมายความว่า จะสะดวกกว่าถ้าหากว่าคุณอธิปจะให้เกียรติร่วมมื้อเย็นด้วย เพื่อคุยงานแล้วก็แลกนามบัตรไปด้วยเลย” ร่างโปร่งที่ถูกอ้างชื่อถึงกับตาโต เขาตวัดสายตาไปมองพี่ชาย แต่รายนั้นไม่ได้สนใจเขาแม้แต่น้อย



   “งั้นหรือครับ เย็นนี้ผมว่างพอดี” คราวนี้จอมขวัญหันมามองอธิปทันที



   …นี่มันอะไรกันนักหนาวะเนี่ย!!...



   ………………….



   “หมายความว่าไงพี่จักร”


 ออกจากห้องประชุมมาได้ จอมขวัญก็ลากพี่ชายไปคุยกันแบบตัวต่อตัวทันที ส่วนลูกค้าอย่างนายอธิปนั้น เขาปล่อยไปตามเวรตามกรรม! มันจะไปไหนก็เรื่องของมัน! ไปตายได้ยิ่งดี!!



   “หมายความ? แกหมายถึงเรื่องอะไร” จักรกฤษณ์ทำซื่อไม่รู้เรื่อง



   “ก็เรื่องที่ให้ขวัญมาเจอมัน! แล้วไหนจะให้ขวัญพามันไปกินข้าวอีก! พี่จักรก็รู้ว่ามันจะแย่งคุณน้ำไปจากขวัญ!!” จักรกฤษณ์อยากบอกว่าผู้หญิงบื้อๆแบบน้ำทิพย์น่ะ ให้คนอื่นเขาแย่งไปเถอะ! แต่เขาก็รู้ดีว่าจอมขวัญผูกใจกับความรักครั้งนี้มากแค่ไหน น้องชายเขามองผู้หญิงเรียบๆแบบน้ำทิพย์ว่าเป็นนางฟ้านางสวรรค์ที่ทำให้คนอดีตร้ายแบบจอมขวัญกลับกลายมาเป็นคนดี…เหอะ! น้ำทิพย์ก็แค่คนธรรมดา ที่ทำให้จอมขวัญเลิกเจ้าชู้เสเพลก็เป็นเพราะตัวเองอยากจะเลิก! มันจะไปเกี่ยวกับคนอื่นได้ยังไง!!



   “พี่จักร! อย่าเงียบ!!!”



   “ก็ฉันเห็นว่าแกควรจะรู้จักเขาให้มากๆ รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง คนระดับคุณอธิป ประวัติเขาเพอร์เฟ็ค รู้มาก็รกสมองทำอะไรไม่ได้ ถ้าแกอยากจะรู้จุดอ่อนเขา แกต้องเข้าไปสัมผัสเนื้อแท้เขา เข้าไปรู้ว่าเขาทำตัวแบบไหน มารยาทยังไง” จอมขวัญนิ่งไป หากจะว่าตามที่จักรกฤษณ์พูดมาก็ถูก



   “เย็นนี้ไปกินข้าวกับเขาตามที่ฉันว่านั่นแหละ แล้ว ‘กินดีๆ’ อย่าหาเรื่องให้โรงแรมเสียชื่อ ไม่งั้นแกเตรียมก้นรอไม้เรียวแม่ฉันได้เลย” จักรกฤษณ์ขู่ ก่อนจะเดินเลี่ยงกลับไปที่ห้องทำงานของตัวเอง ทิ้งน้องชายให้มองตามอย่างขุ่นเคือง



…………………..


   ห้าโมงครึ่ง…


   อธิปเหลือบมองไปยังชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลาแบบหนุ่มสำอางที่ยืนอยู่หน้าลิฟต์ รายนั้นคงเห็นเขานั่งอยู่ที่ล็อบบี้แล้ว เพราะทันทีที่สบตากัน จอมขวัญก็ชักสีหน้าเป็นเรียบตึงทันทีก่อนจะยอมเดินเข้ามาหา



   “ขอโทษที่ให้รอครับ” ปากขอโทษแต่ใจไม่ อธิปเข้าใจได้ทันทีที่ได้ยินประโยคนี้จากปากของจอมขวัญ แต่สายตาของเจ้าตัวแลดูสะใจที่เห็นเขาต้องมานั่งรอ



   “ไม่เป็นไร แล้ว…จะไปทานที่ไหน”



   “ห้องอาหารของโรงแรมสิครับ” อธิปถอนหายใจแผ่ว ก่อนจะเอ่ยปาก



   “ผมเพิ่งทานที่นี่เมื่อกลางวัน” …ก็แล้วมึงจะกินอีกมื้อไม่ได้รึไง!!... จอมขวัญนึกอย่างหงุดหงิด



   “…ออกไปทานข้างนอกดีกว่า เดี๋ยวคุณไปรถผมเลย” อธิปเป็นฝ่ายตัดสินใจอย่างรวดเร็ว จนจอมขวัญต้องอ้าปากค้าง แล้วรีบร้องบอก



   “แต่ผมมีงาน!”



   “กินเสร็จ จะพากลับมาส่งที่นี่” ว่าแล้วอธิปก็หมุนตัวเดินนำออกจากล็อบบี้โรงแรมอย่างที่คนถูกบังคับได้แต่มองตามอย่างแค้นเคือง



   …ฝากไว้ก่อนเหอะวะ!! ทั้งไอ้อธิป! ทั้งไอ้พี่จักร!!!!...




………………..
หัวข้อ: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 05-04-2012 20:42:45
“แน่ใจเหรอว่าจะกินที่นี่” อธิปหันมาถามคนที่นั่งคู่หน้ามากับเขา ซึ่งก็เจ้ารายนี้แหละที่เป็นคนอาสาบอกเส้นทางมาร้านที่คอมเฟิร์มว่า ‘อร่อยที่สุด!’ ซึ่งก็คงจะอร่อยจริง เพราะตลอดฟุตบาทข้างถนนนั้นมีโต๊ะตั้งเรียงรายยาวเหยียดและลูกค้าแน่นขนัด



   …ใช่…ร้านที่จอมขวัญบอกเส้นทางให้เขาขับรถมาคือร้านแผงลอยข้างถนนเส้นหนึ่งของกรุงเทพฯ รถเข็นที่จอดบนฟุตบาทคือครัวชั้นเลิศมีชายแก่ๆคนหนึ่งกำลังวุ่นวายอยู่กับการทำอาหารเสิร์ฟตามที่ป้ายบนหัวแกบอก ‘ราดหน้าแป๊ะเล้ง’



จอมขวัญหันกลับมากระตุกยิ้มที่มุมปากให้กับคนขับรถ



   “คุณอธิปกินไม่ได้หรือครับ” จอมขวัญถามแต่ไม่รอเอาคำตอบเพราะถอดเสื้อสูทตัวนอกออกแล้วเปิดประตูลงจากรถเรียบร้อย เป็นฝ่ายอธิปที่ต้องบิดกุญแจรถดับเครื่องแล้วลงตาม



   “น้อง ราดหน้าพิเศษ 2…คุณจะสั่งอะไรก็ตามสบายเลยนะ เดี๋ยวผมเลี้ยง” จอมขวัญที่ได้โต๊ะนั่งเรียบร้อยตะโกนสั่งกับเด็กเสิร์ฟที่คาดว่าน่าจะเป็นลูกของอาแปะคนขาย ก่อนหันมาบอกกับคนที่ทรุดตัวลงนั่งอีกฝั่งของโต๊ะสแตนเลสที่ขาโยกเล็กน้อย แต่เพราะเอาเศษอิฐมายัดไว้ มันก็เลยพอจะใช้งานต่อได้อย่างไม่อเนจอนาถเท่าไหร่



   “แล้วเมื่อกี้…” อธิปทันได้ยินอีกฝ่ายสั่ง ‘ราดหน้าพิเศษ 2’ น่าจะหมายถึงสองจาน…แล้วหุ่นสูงโปร่งของจอมขวัญก็ไม่น่าจะกินเยอะขนาดสองจานด้วยซ้ำ



   “ผมสั่งของผม คุณจะสั่งสามจาน สี่จาน ก็สั่งเอง” อธิปเหลือบมองโต๊ะข้างๆ ดูจากจานแล้วคาดว่าเขาเองก็คงต้องทานสองจานเหมือนกัน ชายหนุ่มหันไปบอกกับเด็กเสิร์ฟที่นำแก้วพร้อมน้ำแข็งป่นมาวาง



   “ราดหน้าพิเศษ 2” จอมขวัญกระตุกปากอย่างหมั่นไส้



   …นึกว่ามาดดีแล้วจะกินไม่ได้ซะอีก!!...



   “แล้ว…เราจะคุยงานกันตรงนี้?” เสียงรถบนถนนที่จอแจ ทำเอาอธิปต้องเอ่ยปากถาม จอมขวัญก้มลงมองนาฬิกาข้อมือ ก่อนจะเงยหน้ายิ้ม



   “ขอโทษนะครับ ตอนนี้ผมเลิกงานแล้ว แล้วผมก็ไม่ได้โอ.ที. คงจะคุยเรื่องงานไม่ได้” …ร้ายอย่างที่คิดไม่มีผิด…อธิปคาดเอาไว้ในใจว่ามากินข้าวด้วยกันมื้อนี้เขาคงจะไม่ได้อะไรกลับไปแม้แต่นามบัตรสักใบของจอมขวัญ แต่ของพวกนั้นไม่ต้องเอาจากเจ้าตัวก็ได้…จักรกฤษณ์พร้อมจะให้เขาอยู่แล้ว เรื่องนี้เขารู้…หรือถึงไม่รู้ ก็พอจะมองการกระทำของจักรกฤษณ์ออก…



   “ก็ดี…ผมจะได้คุยกับคุณในฐานะ…คนรู้จัก” จอมขวัญเหลือบตามองคนพูดอย่างท้าทาย



   …คนรู้จักงั้นหรือ?!! ไอ้หมอนี่เป็นคนรู้จักของเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ! ในเมื่อมันคิดจะแย่งคุณน้ำไปจากเขา!!...



   “คนรู้จัก?...ถ้าอย่างนั้นผมคิดว่าคุณควรจะรู้จักนิสัยผมสักข้อนะครับ คุณอธิป…” จอมขวัญเอ่ยปาก ดวงตาเรียวจับจ้องใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายอย่างแข็งกร้าว



   “…ผมไม่ชอบแย่งของใคร แล้วก็ไม่ชอบใครมาแย่งของของผม!!” อธิปไม่ได้ตอบ เขาสบตากับดวงตาที่จ้องมองเขาราวกับจะแผดเผาให้กลายเป็นจุล



   “ราดหน้าพิเศษ” เด็กเสิร์ฟเอาจานราดหน้าของจอมขวัญมาวางพอดี ร่างโปร่งจึงหันไปตักเครื่องปรุงมาโปะลงบนจานตัวเอง



   “ใส่น้ำส้มขนาดนั้นเดี๋ยวก็ปวดท้องหรอก” อธิปเห็นคนตักเครื่องปรุงด้วยแรงอารมณ์แล้วทนไม่ไหวจนต้องห้ามปราม



   แต่…เงียบ…จอมขวัญทำหูทวนลมแล้วตักใส่อีกช้อน



   “ไม่กลัวกระเพาะพังรึไง” น้ำเสียงนั้นฟังดูห่วงใยอย่างจริงใจ จนจอมขวัญต้องเงยหน้ามอง แต่พอระลึกได้ว่าอีกฝ่ายคือคนจะเข้ามาเป็นมือที่สามในชีวิตรักของเขาและน้ำทิพย์ ความแข็งขึงและกระด้างกระเดื่องก็กลับมา



   “กลัว แต่ชอบ มีอะไรมั้ย” คำตอบที่ได้กลับมาทำเอาคนฟังนิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะอมยิ้มอย่างนึกขำ



   “ขำอะไร”



   “ก็…ขำคุณ นึกว่าจะวางมาดมากกว่านี้ซะอีก” ไอ้เรื่องยอมรับว่า ‘กลัว’ ง่ายๆ เขาไม่คิดว่าจอมขวัญจะยอมพูด พอวันนี้ได้ยินจากปากอีกฝ่ายโดยตรง อธิปยอมรับว่าดูเหมือนจอมขวัญจะน่าเอ็นดูขึ้นอีกเยอะ



   ราดหน้าอีกสองจานของอธิปมาเสิร์ฟพอดี สองหนุ่มต่างก้มหน้าก้มตากิน อธิปยอมรับว่าร้านราดหน้าข้างถนนที่จอมขวัญเป็นคนเลือกนั้น รสชาติใช้ได้ทีเดียว อันที่จริงไม่ต้องปรุงเลยก็ยังได้ นึกไม่ถึงว่าผู้ชายท่าทางสำอางแถมยังดูเป็นคนติดหรูอย่างจอมขวัญจะเคยมานั่งกินร้านแบบนี้ถึงขนาดรู้ว่าต้องสั่ง ‘พิเศษ2’ เพื่อจะได้อิ่ม…และนั่น…เจ้าตัวซัดหมดไปแล้วหนึ่ง



   จอมขวัญที่กำลังตักพริกน้ำส้มราดลงบนราดหน้าจานที่สองสะดุ้งน้อยๆเมื่อรับรู้ถึงแรงสั่นของโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกง และนั่นทำให้เขานึกขึ้นได้ว่าลืมอะไรไปบางอย่าง ชายหนุ่มรีบหยิบขึ้นมารับ



   “ป้ารี…อ่า ขวัญขอโทษ ขวัญลืมโทร.บอก…”


ทุกวันเขาต้องกลับไปทานข้าวเย็นที่บ้านกับลุงและป้า ส่วนพี่ชายอย่างจักรกฤษณ์นั้นกลับบ้างไม่กลับบ้างแล้วแต่อารมณ์ และคุณพัชรีก็ไม่เคยโทร.ตามเสียด้วย แต่กับเขา…จอมขวัญรู้ดีว่าตัวเองถูกรักถูกห่วงมากเพียงใด หากวันไหนเขากลับเย็นและไม่ได้โทร.บอก คุณพัชรีจะรีบโทร.มาหาเขาทันที



   ‘ของขวัญอยู่ที่ทำงานเหรอ กินข้าวรึยัง’



   “ไม่ได้อยู่ที่โรงแรมครับ ขวัญออกมากินข้าวกับ…กับ…กับลูกค้า…”



พูดจบประโยคนั้น มอเตอร์ไซค์คันหนึ่งก็บิดเสียงดังกระหึ่มแล่นฉิวจนส่งเสียงเข้าไปในโทรศัพท์แบบที่ชายหนุ่มมองตามด้วยสายตาสาปส่งอวยส่ง…มึงจะบิดหาพระแสงอะไรให้เสียงเข้าไปในโทรศัพท์กูวะ!! เดี๋ยวป้ารีก็ถามจนได้ว่ากินกับลูกค้าที่ไหน!!...



   ‘ทำไมเสียงมันดังแบบนี้ล่ะของขวัญ’ คุณป้าคนดีบ่นมากับสัญญาณโทรศัพท์ แต่จอมขวัญเลือกจะเงียบและไม่ยอมตอบ ปล่อยให้คุณพัชรีพูดต่อ



‘…แล้ววันนี้จะกลับดึกมั้ย จะให้ป้าเตรียมมื้อดึกเอาไว้ด้วยรึเปล่า เผื่อกลับมาแล้วของขวัญหิว’ คุณพัชรียังคงถามด้วยน้ำเสียงห่วงใยเต็มที่ เรื่องปากท้องมาก่อนเสมอสำหรับคุณป้าร่างอวบของเขา จอมขวัญคิดแล้วอมยิ้มกับตัวเองก่อนจะตอบกลับไป



   “ไม่เป็นไรครับป้ารี เดี๋ยวขวัญจะซื้อกลับไปเองเลย”



   ‘เอาอย่างนั้นเหรอ งั้นขับรถดีๆนะของขวัญ ไม่ต้องรีบนะลูก ใครปาดหน้าก็ปล่อยมันไป อย่าไปยุ่งกับมันนะ’ คุณป้าผู้รู้นิสัยเลือดร้อนของเขาดีกำชับเรื่องนี้แทบทุกครั้งที่รู้ว่าเขาต้องเป็นขับรถไปไหนมาไหนคนเดียว จอมขวัญรับคำก่อนจะกดตัดสายแล้วเก็บโทรศัพท์ลง ชายหนุ่มที่นั่งอยู่อีกฝั่งของโต๊ะเลยได้มีโอกาสถาม



   “สรุปว่าชื่อเล่นชื่อจอมหรือชื่อขวัญกันแน่”


อธิปจำได้ว่าน้ำทิพย์เรียกร่างโปร่งว่า ‘คุณจอม’ คนในโรงแรมก็เรียกจอมขวัญว่า ‘คุณจอม’ เหมือนกัน ส่วนจักรกฤษณ์…รู้สึกว่าจะเรียกจอมขวัญด้วยชื่อเต็ม



   ร่างโปร่งเจ้าของชื่อเหลือบตามองอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นักที่ถูกถามจี้เรื่องส่วนตัว



   “ชื่อ…จอมขวัญ…” อธิปทำเป็นพยักหน้ารับรู้



   “ถ้าอย่างนั้น ต่อไปผมเรียกคุณว่าคุณขวัญแล้วกัน” …กวนประสาท!!!... จอมขวัญได้แต่นึกหงุดหงิดในใจ อารมณ์ดีๆที่ได้คุยกับป้าเมื่อกี้หายวับเมื่อต้องมารับรู้ว่าลูกค้าที่เขากำลังนั่งกินข้าวด้วยนั้นคือนายอธิป! ไอ้ผู้ชายกวนส้นที่มีดีกว่าเขาทุกอย่าง และมันกำลังถูกหมายตาให้กลายเป็นคนรักคนใหม่ของน้ำทิพย์!!



   “คุณ…คบกับน้ำทิพย์มานานรึยัง” อธิปเปิดประเด็นอย่างที่ทำเอาคนกำลังตักราดหน้าเข้าปากเกิดอิ่มขึ้นมากะทันหัน



   “ปีเศษ! นานพอมั้ย?!”



   “คิดจะแต่งงานมั้ย”



   “คิด! คบแล้วไม่คิดจะแต่งงาน แล้วจะคบทำไม?!!” ในเมื่อเขาเจอคนที่ใช่ เจอคนที่ดีแล้ว จอมขวัญไม่อยากปล่อยเวลาให้สูญเปล่า น้ำทิพย์จะเป็นภรรยาที่ดีของเขาพอๆกับที่จะเป็นแม่ที่ดีของลูก เขาเองก็พร้อมจะเป็นสามีที่ดีของน้ำทิพย์ และเป็นพ่อที่ดีของลูกที่เกิดจากน้ำทิพย์เหมือนกัน



   “แต่แม่ของน้ำไม่ชอบคุณ คุณรู้ใช่มั้ย” จอมขวัญเหยียดริมฝีปาก



   “รู้! แต่ไม่เลิก! ยังไงๆผมก็ไม่ยอมเลิกกับคุณน้ำเด็ดขาด!!” อธิปมองคนดื้อแล้วได้แต่ถอนหายใจแผ่ว



   “ถึงคุณไม่เลิก น้ำก็ต้องเป็นฝ่ายมาขอเลิกคุณอยู่ดี น้ำอยู่กับแม่แค่สองคน เพราะฉะนั้นอะไรก็ตามที่แม่เธอไม่รับ หรือรับไม่ได้…ในที่สุดเธอก็จะไม่รับไปด้วย” จอมขวัญเงียบ เขารู้ว่าน้ำทิพย์เป็นลูกที่เรียกได้ว่าตามใจแม่ ถ้าคุณรุ่งทิพอยากได้อะไร น้ำทิพย์จะไปสรรหามาให้ ลองว่าถ้าคุณรุ่งทิพขอดาวขอเดือน ลูกสาวแสนดีอย่างน้ำทิพย์ก็คงทำทุกวิถีทางเพื่อเอามาให้จนได้



   “ผมไม่ได้อยากเข้ามายุ่งเรื่องนี้ แต่ถ้าผมไม่เข้ามา คุณน้ารุ่งทิพก็ต้องหาคนอื่นมาอยู่ดี…ยังไงๆเขาก็ไม่เอาคุณ” ร่างโปร่งเบือนสายตาออกไปนอกถนนอย่างไม่รู้จะตอบอย่างไร



   … ‘ยังไงๆเขาก็ไม่เอาคุณ’…



เพราะเขาเป็นอดีตผู้ชายชั่ว เป็นคนเลวในสายตาคุณรุ่งทิพ ต่อให้รักน้ำทิพย์ยังไง ต่อให้รักมากแค่ไหน ต่อให้ปรับปรุงตัวมากแค่ไหน…แต่สุดท้ายแล้ว…


…อดีตก็ล้ำหน้าขึ้นมาหลอกหลอนเสมอ…


ติดตามตอนต่อไป…วันจันทร์หน้านะคะ

แฮ่มๆ สวัสดีค่ะ
ก่อนอื่นเลย ขอบคุณคนอ่านทุกคนที่ยังจำบัวได้ แหะๆ
นานทีเข้ามาลงนิยายสักหน ก็ยังไม่ลืมกัน ขอบคุณมากๆนะคะ
สำหรับเรื่องนี้ มันดราม่านิดหน่อยไม่ต้องห่วง บัวไม่ปล่อยให้มันดราม่านาน ฮ่าฮ่า

ป.ล. เขียนไปเขียนมา ชอบพี่จักรอ่ะ

เจอกันวันจันทร์นะคะ

ขอบคุณคนอ่าน คนเม้นท์ คนคิดถึง และก็พื้นที่บอร์ดค่ะ


หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: fuku ที่ 05-04-2012 21:26:30
=v= ชอบซะแล้ว
เด็กดื้อๆ แบบนี้แหละที่เรารอคอยคนมากำหราบ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: murasakisama ที่ 05-04-2012 21:29:23
อ่านแล้วสงสารของขวัญจัง :m15: :m15: :m15:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: malula ที่ 05-04-2012 21:35:43
ท่าทางอธิปจะเอ็นดูของขวัญนิด ๆ แล้วสินะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: davina ที่ 05-04-2012 21:49:28
"ยังไงๆเขาก็ไม่เอาคุณ" ฟังแล้วเจ็บอ่ะ

ชอบคุณอธิปอ่ะ ดูเหมือนเฮียแกจะเห็นว่าของขวัญน่ารักขึ้นทีละนิดๆ ฮี่ๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: MiSS-U ที่ 05-04-2012 22:09:27
 :mc4:

อดีตแม้มันจะผ่านมานานแค่ไหนก็สามารถกลับมาทำร้ายกันได้อีก

สงสารจอมขวัญจัง 

หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: kny ที่ 05-04-2012 22:17:45
 :impress3: :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: yeyong ที่ 05-04-2012 22:21:30
ขวัญแสบจริงๆ แต่ก็มีมือดีที่กำลังจะมาปราบ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 05-04-2012 22:24:02
ของขวัญน่ารักอะ
ชอบชื่อนี้จัง
เป็นกำลังใจให้คุณบัว จะรอตอนต่อไปนะคะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ขนมหวาน ที่ 05-04-2012 22:25:48
เขาไม่เอาคุณ แต่ผมจะเอาคุณรึเปล่า คุณอธิป
ตอนต้น ๆ ดราม่าเนาะ คุณแม่ปากร้าย คุณลูกหัวอ่อน
จอมขวัญงานหนักแน่ ๆ :เฮ้อ:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: NOoTuNE ที่ 05-04-2012 22:43:56
 :m15: สงสารของขวัญอ่ะ


อะไรที่มันไม่ใช่ก็อย่าดันทุรัง ถ้าน้ำรักเราจริงเค้าก็ต้องไม่ทิ้งเราน่ะขวัญ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: gupalz ที่ 05-04-2012 22:50:52
สงสารขวัญจัง
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: aorpp ที่ 05-04-2012 23:10:01
+1  :กอด1:

หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Ball ที่ 05-04-2012 23:32:33
อ่านไปแค่สองตอนแต่เราชอบเรื่องนี้จังเลย o13
เด็กดื้อๆแบบของขวัญนี้ล่ะ มันน่าปราบมากกกก  o18

รอติดตามตอนต่อไปค่ะ :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Giniz ที่ 06-04-2012 00:00:09
อธิปเริ่มอยากได้"ของขวัญ"รึยัง??  :oo1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: สมุนไพร ที่ 06-04-2012 00:01:49
ชอบพี่จักรเหมือนกันเลยย  :-[

ของขวัญดื้อจริงๆด้วย ให้อธิปปราบให้เข็ด คึคึ :z2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: silverspoon ที่ 06-04-2012 00:11:20
อธิปน่ารักออก ช่วยดามอกของขวัญด้วยนะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: namngern ที่ 06-04-2012 00:23:16

ชอบมากคะ
อ่านแล้วรู้สึกอยากอ่านต่อเรื่อยๆ
ฮ่าๆ ชอบคุณอธิป นิ่งๆแต่ได้ใจอะ
สงสารจอมขวัญเหมือนกันนะ
ทำไมคนเราต้องมองอดีต
ปัจจุบันมันสำคัญกว่าไม่ใช่หรอ ???
เฮ้อออ รออ่านตอนต่อไปนะคะ

หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: bulldog17 ที่ 06-04-2012 00:43:26
เลิกเลย เลิกเลย เลิกเลย เลิกเลย
               :oni3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: pare_140 ที่ 06-04-2012 00:58:47
ไรว่ะ อดีตที่เคยเลวมันก็เป็นแค่อดีต มันแก้ไขอะไรไม่ได้ซะหน่อย :z3:

รุ่งทิพท์ :z6:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: phakajira ที่ 06-04-2012 01:08:15
มาต่อเร็วๆน๊าาา กำลังสนุกเลยย ><
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Pupay ที่ 06-04-2012 01:57:39
ชอบชื่อของขวัญ  :กอด1:

 :pig4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: moneza ที่ 06-04-2012 02:04:38
อยากให้อธิปคู่กะขวัญ  ส่วนคุณน้ำถ้ายังเป็นตัวของตัวเองไม่ได้ก็ให้แม่จัดการเหอะ สงสารขวัญ

ปล.หาคู่ให้พี่จักรซักคนนะคะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Ipatza ที่ 06-04-2012 02:32:22
ชอบพี่จักรเหมือนกันเหะ555+
รายนั้นเจ้าคิดดีเหลือเกิน
ไงก็มาต่อเร็วๆนะ
แต่ละตอนรอนานเหรือเกิน ขาดใจแบ๊ว
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: charapin ที่ 06-04-2012 05:44:10
 o13 o13 o13

ติดดดดดดดดดดตามมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

 :z2: :z2: :z2:

เต้นให้กำลังใจน้องบัว  555555555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: roseen ที่ 06-04-2012 07:32:25
 :call: :call:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: nongrak ที่ 06-04-2012 08:34:41
แม่แฟนของขวัญใจร้ายจัง คนเขากลับตัวกลับใจเป็นคนดีแล้ว
ยังไม่ยอมเข้าใจอีก ชอบจักรเหมือนเปิดทางให้น้องคุยกับอธิปเลย
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: rubymoona ที่ 06-04-2012 09:42:23
อร๊ายยยยยยยยยย ชอบคุณอธิป เอ็นดูของขวัญ รักป้ารีลุงชัย อยากเตะพี่จักร(นิดหน่อย)
จะรอวันจันทร์อย่างใจจดใจจ่อเลยคะ!!! :call:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: lidelia ที่ 06-04-2012 11:01:46
แอบสงสารของขวัญ เฮ้อ !!
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: evilheart ที่ 06-04-2012 11:09:00
สงสารขวัญเหมือนกัน
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: pppp ที่ 06-04-2012 11:43:32
อธิปชักชอบน้องขวัญแล้วใช่มั้ยล่ะ
ส่วนพี่จักร เราแอบจับคู่ไว้ในใจแล้ว อิอิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: u-only-one ที่ 06-04-2012 13:24:08
ชอบน้องของขวัญแรงๆ ร้ายๆแบบนี้ล่ะดี ทำให้คิดถึงน้องถ้วยฟูตะหงิดๆ
คุณอธิปก็เท่ขนาด แล้วก็ชอบพี่จักร์ 555 ชอบหมดเลย

ติดตามเหมือนน้องบัวเหมือนเดิม สู้ๆค่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: katte ที่ 06-04-2012 16:19:52
นิยายคุณบัว  :oni2:
ขอระบำหน้าท้องต้อนรับแปดรอบ :110011:(ฮ่าาา)

เรื่องสนุกมากเลยค่ะ ของขวัญน่ารักมากเลย
ชอบคาแรคเตอร์ตัวละครทุกตัวเลยค่ะดูมีมิติยิ่งพอรวมกับเนื้อเรื่องเเล้วช่างกลมกล่อม แซ่บสะเดิด :a1:

มอบช่อดอกไม้ :L2: ขอบคุณที่เเต่งเรื่องสนุกๆมาให้อ่านค่ะ

หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: irksome ที่ 06-04-2012 16:55:43
ติดตามๆ  :z2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: 2pmui ที่ 06-04-2012 17:03:12
เลิก เลิก เลิก  :ped149:
หาคนใหม่ ไฉไลกว่าเย๊อออะ
อธิปหน้ามึน อยากสนิทสนมกับเค้าอะดิ พยายามเสนอหน้า เสนอตัวซะเหลือเกิน
แถมทำเนียนเรียกชื่อเล่นเค้าอีก
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: หมอตัวเปียก ที่ 06-04-2012 17:58:20
จะไปสนใจทำไมผู้หญิงแบบนั้นอะ ถ้ารักเราจริงก็ต้องพยายามช่วยของขวัญสิ แต่นี้อะไรตามใจแม่  :angry2:

เชียร์อธิป สู้ๆ ถ้าดื้อมากก็จับกดเลย  :laugh3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: pigrabbit ที่ 06-04-2012 18:19:47
 :sad4: สงสารจอมขวัญ แต่ยังไงหนูก็ต้องได้ผู้ชายนะลูก♥
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: didi ที่ 06-04-2012 20:53:35
ชอบมากค่ะอ่านไปก็หัวเราะไปด้วยจอมขวัญน่ารักมากๆๆๆๆๆ :impress2:
ขอบคุณค่ะ :pig4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ♠DekDoy♠ ที่ 06-04-2012 21:21:28
บางคนชอบเอาอดีตมากำหนดอนาคต ทั้ง ๆ ที่ความจริงแล้วอนาคตมันไม่นอนแต่มันอยู่บนพื้นฐานของปัจจุบันต่างหากหล่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: sam3sam ที่ 06-04-2012 21:41:49
เห็นชื่อคนแต่งก็รีบจิ้มเข้ามาอ่านทันทีเลย
ของขวัญกับอธิปคู่กันใช่มั้ยเนี่ย
ชอบพี่จักร ถึงขวัญจะแสบแต่พี่จักรแสบกว่า ฮ่าๆๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: moredee ที่ 06-04-2012 23:33:34
คู่เอกรู้แล้ว อยากรู้ใครคู่พี่จักร(คนมีอดีต???) :mc4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: uknowvry ที่ 07-04-2012 01:09:42
อยากกินราดหน้าขึ้นมาซะอย่างงั้น
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: cavalli ที่ 07-04-2012 04:34:54
 :z13:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Isuru ที่ 07-04-2012 17:35:35
อยากให้น้ำมาบอกเลิกกับจอมขวัญเร็วๆ
อธิปจะได้มาอยู่ใกล้จอมขวัญกว่านี้ อิอิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: isn ที่ 07-04-2012 17:58:15
โฉบมาอ่านในเล้าด้วยยยยยย
ดีใจมากที่พี่บัวมีเรื่องใหม่ เย๊เย :z2:

ลุ้นว่าจอมขวัญจะมาชอบอธิปได้ไง แบบว่าดูไม่น่ามีทาง 555
รอตอนต่อไปค่าา
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: JJHJJH ที่ 07-04-2012 18:23:30
คนเชียร์จอมขวัญเยอะจัง
ขอบวกเชียร์อธิปมั่งละกัน
รออ่านต่อจ้า
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: vanny ที่ 07-04-2012 20:32:04
 :mc4: :mc4: :mc4:

ขอตามมาเป็นแฟนคลับน้องของขวัญด้วยคน เห็นเค้าลางของดราม่ามาลิบๆ

ของขวัญดูท่าจะรักแฟนมาก ถึงขนาดยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองขนาดนี้

แต่คนเป็นแม่ก็ไม่ผิดที่จะรักและต้องการให้ลูกได้สิ่งที่ดีที่สุด อคิติที่มีทำให้ยากที่จะเปิดใจยอมรับว่าคนเราเปลี่ยนแปลงได้
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: mellowshroom ที่ 07-04-2012 22:41:08


อยากอ่านต่อแล้วววว

ของขวัญ น่าสงสารอ่ะ

จะเป็นไงต่อน้าาาาา

 :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: เฉาก๊วย ที่ 07-04-2012 22:48:34
เข้ามาเป็นแม่ยกน้องบัวอีกคน   :ped149:

เรื่องนี้นายเอกซ่าส์แสบอีกแล้ว  สนุกแน่   :laugh:

ว่าแต่พระเอกจะเป็นหนุ่มซึนหรือเป็นพวกรุกจนนายเอกรับไม่ทันหรือเปล่านี่สิ ต้องรอลุ้น   :z13:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: fannan ที่ 07-04-2012 23:27:55
อดีตของจอมขวัญเลวร้ายขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย


น่าสงสารจริงๆๆรออ่านตอนต่อไปค้าบบบบบบ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: kogomon ที่ 07-04-2012 23:37:16
อ่านแล้วชอบมากกก

เนื้อเรื่องก็ดี (ถ้าจะให้ดีกว่าก็ไม่อยากได้ดราม่า เหอะๆๆ)

อยากให้มาต่อเร็วๆกว่านี้...

ขอบคุณก๊่าบบบ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: CHoMe ที่ 07-04-2012 23:52:06
สนุกมากๆเลย อ่านแล้วรู้สึกว่าหยุดไม่ได้
น่าติดตาม  o13
จอมขวัญน่ารักมาก :o8:
เป็นกำลังใจให้คนแต่ง :กอด1: +1 จร้า
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Cherry Red ที่ 08-04-2012 14:13:30
แผนการแยก น้ำทิพย์ ออกจาก จอมขวัญ น่าจะเป็นไปได้ ไม่มีพลาด
แต่สองหนุ่ม อธิป-จอมขวัญ คงจะมาผูกพันกันเอง เพราะ เริ่มเกี่ยวข้องพัวพันในชีวิตของกันและกันมากขึ้นเรื่อย ๆ  :m1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: A-J.seiya* ที่ 08-04-2012 15:28:18
อ่อยยยยย
สงสารน้องขวัญมากอ่ะ
ก็แค่อดีตนะะ ใจร้ายกะน้องจัง
แต่แบบ ได้เจอพี่โต ก็โอเคนะะ ของขวัญ ฮ่าาาา
ต้องน่ารักมากกก
รอพี่โตจีบบบบบบบบ ก๊ากกกกก
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 09-04-2012 19:05:41
เข้ามานั่งปูเสื่อรอตามคำสัญญา อิอิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: bulldog17 ที่ 09-04-2012 19:10:50
เข้ามาแอบส่อง อิอิ
 :m22: 
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: เฉาก๊วย ที่ 09-04-2012 19:13:50
 :call: วันจันทร์ วันจันทร์ วันจันทร์ วันจันทร์ วันจันทร์ วันจันทร์ วันจันทร์  :call:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: vanny ที่ 09-04-2012 19:15:12
มาเข้าคิวรอด้วยคนค่ะ

 :impress: :impress: :impress:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 2 (05/04)
เริ่มหัวข้อโดย: milkshake✰ ที่ 09-04-2012 19:52:13
เชียร์คุณอธิปอ่ะ
สเปกเราเลย 555555555555555555555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 09-04-2012 20:15:27
   
จอมร้าย
Dezair
……………………………
ตอน 3



   อธิปขับรถไปส่งเขาที่โรงแรมอีกครั้ง จอมขวัญจึงขับรถตัวเองออกมา แต่เขาไม่ได้ตรงกลับบ้าน



…ถ้ากลับไปตอนนี้…เขาคงไปนั่งระบายเรื่องซ้ำๆเดิมๆที่คุณรุ่งทิพไม่ชอบหน้าเขาให้ป้าฟัง…แล้วป้าพัชรีก็จะพลอยกังวลไปด้วย…ชายหนุ่มไม่อยากเป็นหลานอกตัญญูอีก แค่เรื่องที่เคยเกิดขึ้นในอดีตมันก็มากเพียงพอแล้วสำหรับกาฝากอย่างเขา



   จอมขวัญแวะมาดื่มที่ผับซึ่งเมื่อเกือบ 2 ปีที่แล้วเป็นผับประจำของเขา แต่พอมาคบกับน้ำทิพย์ ทุกสิ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนไป กิจวัตรไม่เป็นกิจวัตร นิสัยเที่ยวกลางคืนหายไปจนแทบกลายเป็นคนละคน



เขาเลือกนั่งที่เคาน์เตอร์บาร์ซึ่งคนไม่พลุ่กพล่านเท่าไหร่นัก ผู้คนมากหน้าหลายตา สาวๆสวยๆ หรือแม้แต่หนุ่มน้อยหน้าตาน่ารักที่ส่งรอยยิ้มมาให้เขา…แต่จอมขวัญไม่สนใจ หัวใจเขามีแต่น้ำทิพย์เพียงคนเดียว



“ไอ้จอม?...ไอ้จอมเปล่าวะ?” เสียงทักดังขึ้นใกล้ๆ ทำเอาชายหนุ่มที่กำลังยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มต้องหันมอง



เขาเพ่งตามองในความมือสลัวของร้าน ชายหนุ่มตรงหน้ามองเขาด้วยสายตาฉาบเล่ห์อย่างที่ทำเอานึกออกทันที



“ไอ้พล?” พอเขาเรียกชื่อออกไปเท่านั้น คนชื่อ ‘พล’ ก็ยิ้มกว้าง



“จำกูได้ด้วย? นึกว่าลืมกันไปแล้วซะอีก เห็นหายหน้าไปตั้งนาน เป็นไงวะ สบายดีรึเปล่า” พลหรือทรงพลเป็นชายหนุ่มหน้าตาท่าทางเจ้าเล่ห์


จอมขวัญรู้จักกับอีกฝ่ายที่นี่ สมัยกลับมาจากเมืองนอกใหม่ๆ ตอนคบหากันแรกๆก็ไม่เท่าไหร่ พอคบไปนานๆแล้วถึงได้รู้ว่าทรงพลมีธุรกิจใต้ดินพวกปล่อยของเถื่อนไม่ว่าจะอาวุธ หรือของโจร เขาก็เลยถอยออกมาเพราะไม่อยากให้ลุงและป้าเดือดร้อน พอดีกับที่มาคบหากับน้ำทิพย์ เลยไม่ได้มาที่ผับนี้อีก และพลอยเป็นไม่ได้เจอทรงพลไปด้วย



“สบายดี มึงล่ะ”



“ก็เรื่อยๆ ดีบ้างไม่ดีบ้างแล้วแต่ช่วงชีวิตว่ะ เออ! ว่าแต่มึงเหอะ เขาลือกันให้แซ่ดว่าคุณจอมขวัญมีแฟนแล้ว?”



“ก็…ใช่” จอมขวัญอยากตอบให้เต็มเสียงกว่านี้ แต่อะไรบางอย่างทำให้น้ำเสียงที่ใช้ตอบนั้นแผ่วเบาอย่างน่าประหลาด อาจจะเป็นเพราะคำพูดของอธิปเมื่อตอนเย็นที่ว่าแม่ของน้ำทิพย์ไม่มีวัน ‘เอาเขา’



“เฮ้ย! ทำไมเสียงเป็นงั้นวะ? หรือว่ามีปัญหาอะไรกัน”



“เปล่า” จอมขวัญตอบเรียบๆ แล้วหันไปยกแก้วเหล้าดื่ม ทรงพลมองคนตรงหน้า เขาพอจะรู้นิสัยของอีกฝ่ายอยู่บ้าง ถ้าเรื่องไหนไม่อยากพูด เจ้าตัวก็จะเลี่ยงประเด็นด้วยคำว่า ‘เปล่า’ แล้วไอ้เรื่องที่ไม่อยากพูดส่วนใหญ่ของปุถุชนทั่วไป ก็มักเป็นเรื่องคิดไม่ตกและปัญหาหนัก…



“ถ้า…มีอะไรให้ช่วยก็โทร.หากูแล้วกัน” ทรงพลเป็นฝ่ายยื่นนามบัตรตัวเองให้ แล้วกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นว่าจอมขวัญเหลือบตามามอง



…แบบนี้แสดงว่ามีเรื่องจริงๆ…



“แล้วไว้เจอกัน” ทรงพลคิดว่าถ้าเดาไม่ผิด อีกไม่นานนี้ ถ้าจอมขวัญยังหาทางออกไม่ได้ เขาอาจจะได้อีกฝ่ายเป็นลูกค้า



…ใช่…พ่อค้าอย่างเขา…อาจจะมีวันได้ไฮโซ ‘ดีแตก’ เป็นลูกค้าเพิ่มมาอีกสักคน…



……………………..



จอมขวัญกลับมาที่บ้านเรือนไทยตอนเกือบจะเที่ยงคืนเข้าไปแล้ว ทั้งเรือนเงียบกริบเพราะลุงและป้าเข้านอนไปแล้ว ส่วนจักรกฤษณ์ เขาไม่รู้ว่าพี่ชายจะกลับมานอนที่นี่หรือไม่ แต่…ไม่เจอใครก็ดี เขาไม่อยากเอาหน้าตาบอกบุญไม่รับไปให้ใครกังวลเพิ่ม



ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งที่ริมหน้าต่างในห้องนอนส่วนตัว ก่อนจะล้วงกระเป๋าเสื้อหยิบนามบัตรสีอ่อนออกมา บนนั้นเขียนชื่อ ‘ทรงพล’ เอาไว้



…รู้ดีแก่ใจว่าทรงพลมีเบื้องลึกเบื้องหลังอย่างไร แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะหยิบมันติดมือมาด้วย…ด้านมืดของความเห็นแก่ตัวทำให้จอมขวัญหยิบมันมาเพราะคิดว่าวันหนึ่งอาจจะได้ใช้…



... ‘ใช้’ อย่างนั้นหรือ? …


…หากเขาติดต่อทรงพล หากเขาขอความช่วยเหลือจากทรงพล นั่นหมายความว่าเขาจะต้องเข้าไปคลุกคลีกับเรื่องผิดกฎหมายอย่างที่ทรงพลถนัด…



มือขาวตั้งท่าจะฉีกนามบัตรในมือทิ้ง แต่ก็ตัดใจไม่ลง…หากวันหนึ่งจำเป็นต้องใช้…หากวันหนึ่ง…



ร่างโปร่งถอนหายใจแผ่ว…เอาเถอะ เก็บไว้ก่อน ไม่เสียหายอะไรสักหน่อย หากเขาไม่ได้เป็นฝ่ายติดต่อไป มันก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น…



จอมขวัญเดินไปเก็บนามบัตรนั้นไว้ในลิ้นชักโต๊ะทำงานที่ปลายเตียง แล้วพยายามตัดใจลืมว่าตัวเองคิดจะทำอะไร ก่อนจะล้วงเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดหาเบอร์ของหญิงคนรัก



“ฮัลโล คุณน้ำ…” เสียงใสๆที่ตอบกลับมาทำให้หัวใจที่แห้งผาดกลับชุ่มชื้นอย่างประหลาด ริมฝีปากหยักยิ้มอย่างอ่อนโยนยามคิดถึงน้ำทิพย์กำลังนอนเล่นสบายบนเตียงนุ่ม



…เมื่อไหร่หนอ…เมื่อไหร่เขาจะได้เคียงข้างกับน้ำทิพย์อย่างถูกต้องเสียที…



“…ผม…คิดถึงคุณน้ำเลยโทร.มา”



“ไม่ได้ปากหวานนะครับ…เราได้เจอกันแค่เสาร์อาทิตย์เอง นี่เพิ่งจะวันพุธด้วยซ้ำ…วันเสาร์นี้คุณน้ำจะไปไหนรึเปล่า ผมอยากชวนไปกินข้าว ไปกินแถวเยาวราชดีมั้ย” ปลายสายมีน้ำเสียงร่าเริงทันทีที่พูดถึงย่านอาหารจีนชื่อดัง จอมขวัญอดใจรอให้ถึงวันเสาร์แทบไม่ไหว เขาอยากเจอน้ำทิพย์เร็วๆ อยากเห็นรอยยิ้มหวานๆของน้ำทิพย์อีก



“ครับ…งั้นวันเสาร์สักเก้าโมง ผมไปรับคุณน้ำไปไหว้พระก่อน แล้วค่อยไปเดินเที่ยว ตอนเย็นก็ไปกินข้าวแถวเยาวราช ดีมั้ยครับ”



พอปลายสายตอบตกลง จอมขวัญก็ได้แต่ยิ้มกว้างอย่างมีความสุข พวกเขาคุยกันอีกครู่หนึ่ง ก่อนจะบอกราตรีสวัสดิ์อย่างอิ่มเอม



………………



“วันเสาร์หรือครับ?”


อธิปทวนปลายสายอย่างงุนงง อยู่ดีๆคุณรุ่งทิพก็โทร.มาหาเขาตอนเกือบจะตีหนึ่งเพื่อขอให้เขามารับน้ำทิพย์ในวันเสาร์



“ให้ผมไปรับน้ำตั้งแต่แปดโมงเช้า?!” เขาทวนอีกรอบ จนคุณรุ่งทิพยอมอธิบายเพิ่มเติมว่าเป็นเพราะแอบได้ยินบุตรสาวนัดแนะกับคนรักให้มารับไปเที่ยว



“เอ่อ…ครับ…ก็ได้ครับ…” อธิปยอมรับปากเมื่อคุณรุ่งทิพอ้อนวอนอย่างน่าเห็นใจ ก่อนจะยอมวางสายแล้วเก็บโทรศัพท์มือถือเข้ากระเป๋า



“คุณรุ่งทิพกีดกันจอมขวัญทุกทางเลยนะครับ” เสียงคนที่นั่งดื่มอยู่ข้างๆดังขึ้น ทำเอาอธิปต้องหันมอง



จักรกฤษณ์ วิมลกิตติ…


ในเวลางานนั้น พวกเขาสองคนเป็นบริษัทนายจ้างและบริษัทลูกจ้าง แต่เมื่อเป็นเวลาว่างแล้ว พวกเขานับว่าเป็นเพื่อนคุยเพื่อนปรึกษากันได้อย่างดี หรืออย่างน้อยก็เป็นเพื่อนดื่มที่มีรสนิยมคล้ายๆกัน เพราะฉะนั้นวันนี้ หลังจากส่งจอมขวัญที่โรงแรมแล้ว เขาจึงนัดจักรกฤษณ์มาดื่มกันที่ผับประจำ



“น้ารุ่งทิพไม่ชอบ…น้องคุณมาก” อธิปเอ่ยปากอย่างค่อนข้างหนักใจ เขาไม่อยากเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับเรื่องนี้ แต่เพราะเห็นว่าบ้านของคุณรุ่งทิพเคยมีบุญคุณกับเขา จึงปฏิเสธไม่ลง



จักรกฤษณ์กระตุกยิ้มที่มุมปาก



“เรื่องนี้ใครก็รู้ดี แต่ไม่มีใครทำอะไร ทั้งจอมขวัญทั้ง…ยัยคุณน้ำอะไรนั่น คุณรุ่งทิพเลยต้องจัดการซะเอง ไม่น่าเชื่อว่าคุณจะร่วมมือเป็นจริงเป็นจังขนาดนี้นะเนี่ย” อธิปถอนหายใจแผ่ว



“ผมก็ไม่ได้อยาก แต่…มันพูดยาก น้ารุ่งทิพมาขอความช่วยเหลือถึงบ้าน จะให้ไม่ดูดำดูดีเลย…มันก็…”



ชายหนุ่มอธิบายลำบาก เขายังจำภาพตอนที่บ้านเขาไปขอความช่วยเหลือจากบิดาของคุณรุ่งทิพได้ดี ในยามนั้นบิดาของคุณรุ่งทิพเต็มใจช่วยเหลืออย่างยิ่ง แล้วเวลานี้…แค่เรื่องเล็กๆน้อยๆเช่นนี้จะให้ปล่อยปละละเลยก็ใช่ที่…



 “ว่าแต่คุณเถอะ ไม่ชอบน้ำทิพย์หรือ” พอถูกถามแบบนั้นจักรกฤษณ์ก็ยักไหล่



“ผมไม่ชอบคนแบบนั้นน่ะ หัวอ่อนไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง แล้วก็ตามใจพ่อแม่มากเกินไปเพียงเพื่อจะเอาคำว่ากตัญญูมาบังหน้า แต่จริงๆแล้วคิดจะทำอะไรเองไม่เป็น”



“แต่น้องชายคุณรักเขามาก วันนี้ก็ประกาศกลางโต๊ะกินข้าวว่าจะไม่เลิกเด็ดขาด” คนเป็นพี่ที่รู้จักนิสัยน้องชายดีหัวเราะเบาๆ ก่อนจะหันมาถาม



“ว่าแต่มันพาคุณไปทานที่ไหน”



“ราดหน้าข้างถนน”



“เฮ้ย! พูดเป็นเล่น!!” อธิปยิ้มบางแล้วส่ายศีรษะไปมา



“ผมพูดจริง น้องคุณบอกทางให้ผมขับรถไปจอดร้านราดหน้าข้างถนนจริงๆ แต่อร่อยดี…เออ ว่าจะถามเหมือนกัน สรุปแล้วน้องชายคุณชื่อเล่นชื่อจอมหรือขวัญกันแน่ พอดีผมได้ยินเขาคุยกับป้าเขา…คุณแม่ของคุณ” หนุ่มผิวเข้มผู้ชื่อจักรกฤษณ์ยิ้มกว้าง



“มันชื่อของขวัญ…มีแต่คนในบ้านผมเรียกมันว่าของขวัญ ส่วนเพื่อนมันหรือว่าคนอื่นๆเรียกมันว่าจอมกันหมด มันไม่ได้อายชื่อเล่นน่ารักของมันหรอกนะ แต่...มันเอาไว้จัดเกรดคนสนิท ถ้าสนิทระดับครอบครัวก็เรียกชื่อเล่นมันได้ แต่ถ้านอกครอบครัวก็…เคยมีคนเรียก ปรากฏว่าวันต่อมาแม่ผมต้องไปวิ่งเต้นขอให้พ่อแม่อีกฝ่ายไม่แจ้งความเพราะ ‘ไอ้ของขวัญ’ เล่นไปอัดไอ้คนเรียกซะหมอบหยอดน้ำข้าวต้ม” จักรกฤษณ์เล่าวีรกรรมน้องชายลูกพี่ลูกน้องแล้วอมยิ้ม แม้จะรู้ว่าไม่ใช่เรื่องน่าขำ แต่เพราะเขาเข้าใจนิสัยใจคอของมัน



นี่ก็ไม่รู้ว่าวีรกรรมสมัยประถมของมันอันนี้จะรู้ไปถึงหูคุณรุ่งทิพด้วยมั้ย



“คุณก็อย่าไปเรียกมันล่ะ ไม่งั้นอย่าหาว่าผมไม่เตือน” เขาหันมาบอกคนที่นั่งจิบเหล้าอยู่ข้างๆ อธิปทำเพียงแค่ยิ้มบางไม่ยอมตอบตกลงหรือปฏิเสธ



“จะตีหนึ่งแล้ว เดี๋ยวผมคงต้องกลับ คุณจะกลับเลยรึเปล่า” จักรกฤษณ์เอ่ยปากพลางเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ อธิปพยักหน้าอย่างเห็นด้วย พรุ่งนี้เขาเองก็มีงานแต่เช้า



“ส่วนเรื่องที่คุณจะไปรับยัยคุณน้ำนั่น ผมจะไม่บอกไอ้ขวัญมันหรอก สบายใจได้” อธิปเหลือบมองคนพูด ดูท่าทางแล้วจักรกฤษณ์ไม่ต้องการน้ำทิพย์มาเป็นน้องสะใภ้จริงๆ



“คุณนี่…กีดกันพอๆกับน้ารุ่งเลย” เขาสัพยอกเบาๆ จักรกฤษณ์หัวเราะ



“ผมรู้ว่าทั้งไอ้ขวัญแล้วก็แฟนมันน่ะรักกัน แต่เอาจริงๆเถอะ ถ้าจะให้ถึงขั้นแต่งงาน แค่ความรักอย่างเดียวมันไม่พอหรอก ชีวิตคู่ไม่ใช่เรื่องของคนสองคน โดยเฉพาะคนอย่างน้ำทิพย์อะไรนั่น ถ้าแต่งงานกันไป ต้องเกิดศึกแม่ยายปะทะลูกเขยชัวร์ สู้เลิกกันวันนี้เจ็บกันตรงนี้ทีเดียว ดีกว่ายืดเยื้อดันทุรังเพราะแต่งกันแค่ความรัก แต่ความเหมาะสมไม่มี” พี่ชายของจอมขวัญว่าอย่างนั้นก่อนจะค้อมศีรษะเป็นเชิงลาหนึ่งทีแล้วจึงเดินจากไป ทิ้งให้อธิปมองตาม



………………………….



วันเสาร์…จอมขวัญตื่นแต่เช้า เขาลงมาใส่บาตรกับคุณพัชรีอย่างอารมณ์ดีชนิดที่ผู้เป็นป้ายังอดหมั่นไส้ไม่ได้



“ยิ้มแบบนี้แสดงว่าวันนี้เป็นวันของหนูน้ำ” คนเป็นหลานยิ้มตาแทบมิด ภาพลักษณ์ชายหนุ่มเจ้าสำอางกลายเป็นเด็กชายซนๆเสมอในสายตาป้า



“เดี๋ยวพรุ่งนี้ถึงจะเป็นวันของป้ารีนะครับ หลานชายหน้าตาดีแบบนี้แบ่งร่างไม่ได้ วันนี้ยกให้แฟน ส่วนพรุ่งนี้ยกให้ป้าบังเกิดเกล้า” คุณพัชรียิ้มแล้วหยิกแก้มขาวๆของหลานชายอย่างหมั่นเขี้ยว



“จ้ะ!! หลานบังเกิดเกล้า! แล้วนี่นัดหนูน้ำกี่โมง” สองป้าหลานเดินกลับขึ้นเรือนไทย หลังจากส่งถาดเปล่าที่ใส่บาตรแล้วให้แก่คนรับใช้



“เก้าโมงครับ เดี๋ยวขวัญช่วยป้ารีทำข้าวเช้าก่อน แล้วค่อยไปอาบน้ำ เวลาเหลือเฟือ” ชายหนุ่มพูดแล้วยิ้มอย่างมีความสุข เขาไม่รีบเร่งเพราะเตรียมทั้งเสื้อผ้าและขนมที่จะนำไปฝากน้ำทิพย์เอาไว้แล้ว



ไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย…ว่าสิ่งที่เขาเตรียมไว้ มันจะไม่มีความหมายอะไรเลย…


……………………




“น้ำน่ะเหรอ? ออกไปตั้งแต่เช้าแล้วล่ะ”



คุณรุ่งทิพยืนอยู่หลังประตูรั้วบานใหญ่ที่คั่นระหว่างตัวเธอและชายหนุ่มรุ่นลูกผู้ซึ่งคุณรุ่งทิพมองว่าไม่คู่ควรกับลูกสาวของเธอเลยแม้แต่น้อย



…จอมขวัญ วิมลกิตติมีดีแค่เป็นลูกไฮโซและมีเงินมีทอง การศึกษาแม้จะจบจากต่างประเทศแต่มันก็แค่เกรดที่พอจะถูไถรอดออกมาได้ จากสถาบันที่…เธอไม่เคยได้ยินชื่อเสียง…ส่วนงานการ ที่ได้ทำก็เพราะเป็นญาติโกโหติกากับเจ้าของโรงแรม ที่ร้ายไปกว่านั้นคืออดีตอันไม่พึงประสงค์…



…แบบนี้น่ะหรือจะให้มาแต่งงานกับน้ำทิพย์ลูกสาวแสนดีของเธอ! คุณรุ่งทิพมองการณ์ไกลว่ามันจะต้องไม่มีวันนั้น!!!...



“ออกไปแต่เช้า?!! คุณน้ำไปไหนครับ?!!” จอมขวัญย้อนถามด้วยน้ำเสียงตกใจและตกตะลึง เมื่อวานเขายังโทร.มาคุยกับน้ำทิพย์อยู่เลย สัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าเก้าโมงเช้าจะไปทำบุญด้วยกัน แต่นี่!!...นี่เกิดอะไรขึ้น!!!



“ไปไหนก็ไม่รู้สิ รู้แต่ว่าออกไปกับอธิป” คุณรุ่งทิพกล่าวอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว แม้ว่าการที่อธิปมารับบุตรสาวของเธอออกไปแต่เช้านั้น จะเป็นเพราะเธอไหว้วานอ้อนวอนให้อธิปมาเองก็ตาม



“อธิป…” ชายหนุ่มร่างโปร่งทวนชื่อที่คล้ายกับเป็นหอกแหลมแทงเข้ามาในใจ ฝ่ามือกำจิกแน่น อารมณ์ขุ่นเคืองโมโหก่อตัวจนหายใจแรง



“ใช่ ฉันก็ไม่รู้ว่าจะกลับกี่โมง จะเข้ามารอมั้ย” ปกติคุณรุ่งทิพไม่เคยชวนเขาเข้าบ้าน จอมขวัญมองเห็นแววเยาะเย้ยถากถางบนใบหน้าของหญิงอาวุโส เขาได้แต่เจ็บใจเพราะทำอะไรไม่ได้ ชายหนุ่มยกมือขึ้นไหว้ลา ก่อนจะเดินกลับมาขึ้นรถด้วยหัวใจปวดร้าว


……………………




   น้ำทิพย์ไม่มีความสุขเลย



 เธอรู้สึกว่าตัวเองเหมือนผู้หญิงน่ารังเกียจ ทั้งๆที่คบอยู่กับจอมขวัญ แต่ต้องไปเที่ยวสองต่อสองกับอธิป ซ้ำร้ายไปกว่านั้น…เธอไม่มีโอกาสได้บอกคนรักเลยแม้แต่น้อยว่าวันนี้ต้องผิดนัดเขา…



   วันนี้มันฉุกละหุกไปหมด นับตั้งแต่มารดามาปลุกเธอตั้งแต่เจ็ดโมงเพื่อขอยืมโทรศัพท์มือถือ โดยอ้างว่าหาของตัวเองไม่เจอ น้ำทิพย์เลยให้แม่ยืมโทรศัพท์ไป แล้วพอตื่นแล้วเธอก็เลยไม่อยากนอนต่อ อาบน้ำแต่งตัวรอเก้าโมงตามที่จอมขวัญนัด แต่พอแปดโมงเท่านั้น รถอธิปก็จอดเทียบที่หน้าประตูบ้าน ก่อนที่เธอจะถูกยัดเยียดให้ขึ้นรถมากับชายหนุ่มโดยที่ยังไม่ได้ขอโทรศัพท์ตัวเองคืนจากมารดา



   …สุดท้ายก็เลยไม่ได้โทร.บอกจอมขวัญสักคำ เพราะเธอจำเบอร์โทรศัพท์ของคนรักไม่ได้…



   “วันนี้น้ำดูเหนื่อยๆนะ” อธิปหันมาถามหญิงสาว ขณะเดินออกมาจากวัดพร้อมกัน ชายหนุ่มเลือกพาน้ำทิพย์มาทำบุญถวายสังฆทาน เพราะเขาเองก็ไม่รู้ว่าจะพาน้ำทิพย์ไปไหน ร่างสูงไม่ใช่พวกชอบเที่ยวเท่าไหร่นัก ปกติเสาร์อาทิตย์ก็มักจะอยู่แต่บ้าน เลี้ยงสุนัขปลูกต้นไม้ไปตามเรื่องเท่านั้น



   “เอ่อ…น้ำ…ไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ…” น้ำทิพย์อยากขอให้อธิปพาเธอกลับ แต่ก็พูดไม่ออกด้วยความเกรงใจอีกฝ่ายเป็นเหตุ



   “พาไปโรงพยาบาลเอามั้ย” ร่างสูงไม่ใช่ไม่รู้ว่าเพราะน้ำทิพย์กังวลเรื่องจอมขวัญ แต่…ก็เลือกทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไปเสีย



   “ไม่…ไม่เป็นไรค่ะ…” น้ำทิพย์ได้แต่ก้มหน้าอย่างอึดอัดแล้วก้าวขาเดินตามชายหนุ่มไปที่รถที่จอดอยู่ที่ลานวัด



   “ปกติ เวลาว่างๆน้ำชอบทำอะไรหรือ” อธิปหันมาถาม ก่อนจะก้าวขึ้นรถ ทำเอาหญิงสาวนิ่งไปเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าจะถูกถาม



   “เอ่อ…ก็…ปลูกต้นไม้ค่ะ”



   “งั้นไปจตุจักรกันมั้ย” คำชวนของร่างสูงยิ่งทำเอาน้ำทิพย์นิ่งงัน อธิปยิ้มบาง



   “พี่เองก็ชอบปลูกต้นไม้ อยากได้ต้นไม้ไปลงใหม่สัก 2-3 ต้น น้ำไหวรึเปล่า ที่ว่าไม่สบาย…”



   “อ่า…ไหวค่ะ คุณอธิป”



   “เรียกพี่ก็ได้ ไม่ต้องเรียกคุณหรอก จริงๆแล้ว ตอนเด็กๆเราก็เคยเจอกันอยู่ แต่น้ำคงจำไม่ได้แล้ว…พี่เองก็ต้องกลับไปค้นดูรูปเก่าๆในอัลบั้มตั้งนาน เดี๋ยวไว้คราวหน้าจะเอารูปน้ำตอนเด็กๆมาให้ดู” อธิปพูดแล้วยิ้มอย่างมีไมตรี



   “ต้องเป็นรูปน้ำเปิ่นๆแน่ๆเลยใช่มั้ยคะ” น้ำทิพย์ถามอย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก จนชายหนุ่มหัวเราะ



   “ไว้น้ำดูเองดีกว่า พี่ไม่อยากฟันธง”



   “แสดงว่าต้องแย่มากๆแน่ๆ งั้นน้ำต้องกลับบ้านไปหารูปพี่อธิปจากในอัลบั้มของคุณแม่บ้าง เผื่อจะได้เอามาแบล็กเมล์คืน” แล้วสองหนุ่มสาวก็หัวเราะ


มิตรภาพเริ่มก่อตัวขึ้นพร้อมๆกับที่อีกด้านหนึ่ง ความอดทนของใครบางคนเริ่มมอดไหม้จนแทบไม่เหลือแม้แต่ซาก



………………………..



   น้ำทิพย์กลับมาถึงบ้านในตอนเย็น หลังจากไปจตุจักรกับชายหนุ่มผู้ที่มารดาของเธอพึงพอใจ หญิงสาวได้ต้นกระบองเพชรเล็กๆมาต้นหนึ่ง กะจะเอาไว้ตั้งข้างคอมพิวเตอร์ในห้องนอน



   “น้ำ” ทันทีที่เหยียบเท้าเข้าบ้าน คุณรุ่งทิพก็ร้องทักทันที ทำเอาบุตรสาวต้องหันมองก่อนจะยกมือไหว้



   “เป็นยังไงบ้าง ไปเที่ยวกับอธิป…แล้วนี่…” คุณรุ่งทิพมองเห็นต้นไม้เล็กๆที่สองมือของบุตรสาวประคองอยู่ก็ร้องถามก่อนจะเหลือบตามองอย่างอารมณ์ดี



   “ไปจตุจักรกับพี่อธิปมาค่ะ พี่อธิปก็ชอบปลูกต้นไม้ เดินกันซะเพลิน…เอ่อ…แม่คะ เมื่อเช้านี้คุณจอม…” น้ำทิพย์กำลังจะถามถึงคนรัก แต่มารดาชิงพูดตัดหน้า



   “ตายจริง! นี่อธิปก็ชอบปลูกต้นไม้เหมือนกันเหรอ งั้นไว้คราวหน้า ชวนอธิปไปอีกสิ อืม…อาทิตย์หน้าดีมั้ย แม่ว่าตรงซุ้มหลังบ้าน น่าจะมีกล้วยไม้สวยๆสักต้นสองต้นมาลงนะ หรือน้ำว่าไง” น้ำทิพย์เห็นว่าคุณรุ่งทิพไม่อยากพูดเรื่องคนรักของเธอก็ได้แต่เสียใจอยู่ในอก



   “น้ำ…ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ” เมื่อเห็นว่ามารดาไม่ฟังคำเธอเลย น้ำทิพย์จึงจนใจจะพูด ได้แต่เดินเลี่ยงขึ้นห้อง ในขณะที่คุณรุ่งทิพมองตามแล้วลอบยิ้มอย่างสมใจ



………………………



   จอมขวัญนั่งอยู่ในห้องนอนแล้วเอาแต่เหม่อออกไปนอกหน้าต่าง ป้าพัชรีไม่ได้ถามอะไรเขานับตั้งแต่เขากลับมาทั้งๆที่เพิ่งออกไป ป้าไม่ได้ให้ใครมาตาม แม้ว่าเขาจะไม่ได้ออกไปกินมื้อเที่ยงและเย็น



   …ป้าคงจะรู้…เรื่องแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นครั้งแรก นับตั้งแต่ที่เขาคบหากับน้ำทิพย์แล้วคุณรุ่งทิพรู้จักเขา และไม่ชอบหน้าเขา…



   …หลายครั้งที่เดทของเขาและน้ำทิพย์ล่มกลางคันเพราะหญิงสาวถูกคุณรุ่งทิพส่งไปนั่นมานี่ แต่…ไม่เคยมีครั้งไหนที่ให้น้ำทิพย์ออกไปกับผู้ชายคนอื่นสองต่อสองเช่นนี้…นี่คือครั้งแรก…



   …น้ำทิพย์ไปกับอธิป…



   แค่ชื่อผู้ชายคนนั้นกระแทกเข้ามาในใจ จอมขวัญก็เบาโหวงไปทั้งร่างจนไม่อยากจะทำอะไร เขาลองกดโทรศัพท์โทร.หาน้ำทิพย์ แต่เมื่อโทร.ไปถึงห้าครั้งและไม่มีการรับสาย ชายหนุ่มก็ยอมถอดใจแล้วทิ้งมือถือตัวเองไว้บนเตียง ส่วนตัวเองมานั่งเล่นที่ริมหน้าต่าง แล้วปล่อยให้เวลาผ่านเลยไปอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดี



   …ใช่…เขาไม่รู้ว่าตัวเองควรจะทำยังไง…ทำยังไงถึงจะสู้ผู้ชายคนนั้นได้…ทำยังไงคุณรุ่งทิพถึงจะเห็นใจเขาบ้าง เข้าใจหัวใจเขาบ้าง…เขาต้องทำยังไง…



   เสียงโทรศัพท์มือถือดังปลุกสติชายหนุ่มให้หันมอง เขาเดินไปหยิบมาดู ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้จอมขวัญนิ่งงัน



   …น้ำทิพย์…



   เขาอยากรับสาย แต่อีกใจก็ไม่อยากรับ…ไม่ได้โกรธน้ำทิพย์เพราะรู้ดีว่าเธอถูกบังคับ…แต่…แต่…



   “ครับ…” และในที่สุดเขาก็กดรับสาย



   ‘คุณจอมคะ…วันนี้น้ำขอโทษ…’



   “ไม่เป็นไรครับ แล้ว…คุณน้ำ…ไปไหนมา” เขาพยายามทำน้ำเสียงให้เป็นปกติ พยายามยิ้มกับตัวเองให้ได้ เผื่อมันจะส่งผลถึงน้ำเสียงไม่ให้แข็งกระด้างจนปลายสายเสียใจ



   ‘ไปวัดค่ะ แล้วพี่อธิปก็พาไปจตุจักร…’



   “จตุจักร?”



   ‘ค่ะ…เอ่อ…พี่อธิปเขา…ชอบต้นไม้น่ะค่ะ’


…เหมาะเจาะเสียจริง…น้ำทิพย์ก็ชอบต้นไม้ ผู้ชายคนนั้นก็ชอบต้นไม้…



   …เดี๋ยว!! ‘พี่อธิป’?!!



   …น้ำทิพย์เรียกไอ้หมอนั่นว่าพี่?!!!...



   ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนหัวใจตัวเองถูกกระทืบซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยิ่งน้ำทิพย์ให้ความสนิทสนมกับผู้ชายคนนั้น เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าเธอเริ่มห่างไกลเขาไปเรื่อยๆ…



   “คุณน้ำครับ ผม…พอดี…ผมมีงานค้างน่ะ เอ่อ…”



   ‘ถ้าอย่างนั้นน้ำไม่กวนแล้วค่ะ…คุณจอมคะ…’ ชายหนุ่มเงียบเมื่ออีกฝ่ายเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วอ่อนระโหย



   ‘…น้ำขอโทษจริงๆนะคะ…’ จอมขวัญกลั้นใจอยู่ครู่ ก่อนจะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงแผ่วพอกัน



   “ไม่เป็นไรครับ”



 …หากแต่ใจ… ‘เป็น’ จนเกินจะทน!...



………………………….
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 09-04-2012 20:17:07



   “ไอ้ขวัญออกจากห้องรึยังแม่” จักรกฤษณ์ถามมารดาแล้วเหลือบตามองไปยังประตูห้องนอนของน้องชาย เขาไม่เห็นหน้าจอมขวัญมาตั้งแต่รายนั้นกลับมาตอนเก้าโมงครึ่ง จนนี่จะสองทุ่มครึ่งอยู่แล้ว



   “ยัง…ไม่กินข้าวมาสองมื้อแล้ว แม่ก็กะว่าจะไปเคาะเรียกเหมือนกัน” คุณพัชรีหันมาตอบ ใจนึกห่วงหลานชายที่เลี้ยงมา แม้จะรู้จักนิสัยจอมขวัญดีว่าเวลามีปัญหาแล้วชอบเงียบ แต่เธอก็ปล่อยให้เงียบและอยู่กับตัวเองได้แค่นี้เท่านั้น หากปล่อยไว้นานกว่านี้ คุณพัชรีกลัวใจจอมขวัญจะสร้างเรื่องให้ตัวเองยิ่งเจ็บปวด



   “กับแค่ผู้หญิงคนเดียว” ชายหนุ่มคนลูกพึมพำอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย แค่ผู้หญิงซื่อๆหัวอ่อนนั่น จอมขวัญถึงกับต้องอดข้าวสองมื้อเชียวรึไง



   “แต่ก็เป็นคนที่ของขวัญรัก มันไม่เกี่ยวหรอกว่าจะเป็นผู้หญิงคนเดียว หรือกี่คน หรือจะเป็นใคร…ถ้าเป็นคนที่รัก เป็นคนที่แคร์ ไม่ว่ายังไง เขาก็สำคัญ” คุณพัชรีหันมาสอนลูกชาย



   “สอนไอ้จักรจะได้เรื่องอะไร มันไม่รู้จักหรอก คนรักน่ะ!” พอภรรยาสอนลูกชายหัวดื้อ คุณชัยก็หันมาร่วมผสมโรงด้วย เพราะไม่เห็นจักรกฤษณ์คบหาผู้หญิงคนไหนจริงจังจนอายุจะสามสิบอยู่แล้ว



ตอนแรกก็คิดว่าจักรกฤษณ์อาจจะชอบผู้ชาย คุณชัยก็พยายามสอดส่องว่ามีคนไหนที่จักรกฤษณ์ให้ความสำคัญเป็นพิเศษหรือไม่…แต่ก็ไม่มี…



   …จักรกฤษณ์ไม่คบหาใครจริงจัง ไม่มีความรัก ไม่ศรัทธาในความรัก...น่าห่วงหนักกว่าเดิมเสียอีก!...



   “โธ่พ่อ ไม่รู้จักแหละดีแล้ว ดูคนรู้จักดีอย่างไอ้ขวัญสิ เป็นไง! แค่ยัยคนนั้นไปกับผู้ชายอื่นก็อดข้าวตั้งสองมื้อ คุ้มกันมั้ยเนี่ย! ยัยคนนั้นมารับรู้อะไรด้วยซะที่ไหน มีแต่มันคนเดียวเจ็บทั้งใจ เจ็บทั้งกาย ป่านนี้กระเพาะทะลุไปถึงตับอ่อนแล้ว” คนเป็นลูกให้เหตุผลอย่างไม่แยแสสนใจจะมีคนรักเป็นตัวเป็นตน ถ้าเอาไว้แก้เหงามันก็หาไม่ยากหรอก แต่ถ้าจะมีใครสักคนมาอยู่ข้างกายเขาทั้งวันทั้งคืน จักรกฤษณ์ยอมรับว่าใครคนนั้นต้องทนสภาวะใจร้อนของเขาให้ได้ แต่เขาจะทนความใจเย็นของอีกฝ่ายไหวมั้ย นั่นก็อีกเรื่อง…



   “ตาจักร…แกรู้ได้ยังไงว่าหนูน้ำไปกับผู้ชาย?” คุณพัชรีรู้สึกประหลาดกับคำพูดลูกชาย



จอมขวัญไม่ได้เล่าว่าทำไมถึงกลับมาเร็ว และไม่ได้เล่าว่าเพราะอะไรถึงขังตัวอยู่ในห้อง แต่ก็พอเดาได้ว่าน่าจะเป็นเรื่องของน้ำทิพย์ แต่เรื่องที่เกี่ยวกับน้ำทิพย์ก็มีตั้งหลายเรื่อง ไล่มาตั้งแต่เรื่องที่แม่น้ำทิพย์ไม่ชอบหน้าจอมขวัญ…แต่…ทำไมจักรกฤษณ์ถึงชี้เป้าว่าเป็นเพราะน้ำทิพย์ไปกับผู้ชายคนอื่น



   จักรกฤษณ์เงียบ ไม่ยอมตอบ เอาแต่จ้องโทรทัศน์ที่กำลังขึ้นเพลงของละครหลังข่าว



   “ตาจักร!!!” คุณพัชรีขึ้นเสียงเมื่อเจ้าลูกชายตัวดีทำนิ่งเงียบ จักรกฤษณ์เลยยอมหันมามอง



   “ก็…เดาเอา…ช่วงนี้กำลังถูกสั่งให้คั่วผู้ชายคนใหม่ไม่ใช่เหรอ” คนเป็นแม่มองลูกชายอย่างคาดคั้น แต่เมื่อจักรกฤษณ์ไม่อธิบายอะไรเพิ่มเติม เธอก็เลยได้แต่ถอนหายใจแรง



   “พูดให้มันเบาๆหน่อย ผู้ชายคนใหม่นั่นก็คุณอธิป” คนเป็นบิดาที่พอจะรู้เรื่องเอ่ยปากปรามลูกชาย



   “แล้วคุณอธิปเขาบอกอะไรบ้างมั้ยล่ะจักร เขาสนใจหนูน้ำจริงๆรึเปล่า” คุณพัชรีถามด้วยความเป็นห่วง เธอรู้ว่าอธิปเป็นลูกค้าของโรงแรม และก็สนิทสนมกับจักรกฤษณ์อยู่เหมือนกัน



   “ก็ไม่เห็นพูดอะไรนี่ แม่คงไม่ให้ผมไปถามเขาหรอกนะ” จักรกฤษณ์แย็บทันที ถ้าเขาจะยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของอธิป จอมขวัญและน้ำทิพย์ล่ะก็ เขาจะยุ่งเรื่องเดียว คือเรื่องสนับสนุนน้ำทิพย์ให้ไปกับอธิปเสีย



   …ไม่ใช่ว่าเขาเห็นด้วยกับคุณรุ่งทิพ แต่เป็นเพราะปฏิกิริยาของคุณรุ่งทิพที่ไม่พอใจจอมขวัญทุกอย่างนั่นต่างหาก…แต่ถ้าเรื่องนี้ไม่มีคุณรุ่งทิพ จักรกฤษณ์ก็อาจจะยอมรับคนรักของน้องชายได้อยู่หรอก…



   “ก็ลองถามๆดูหน่อยสิ ถ้าเขาไม่จริงจังกับหนูน้ำ อย่างน้อยของขวัญมันจะได้สบายใจ” คุณพัชรีเอ่ยปาก จนคนเป็นลูกต้องหันมามองหน้า



   “แม่ คราวนี้น่ะคนที่จริงจังที่สุดคือคุณรุ่งทิพ เพราะงั้นไม่ต้องไปถามจากใครหรอก ถามคุณรุ่งทิพดีกว่าว่าจะเอาใครเป็นลูกเขยอย่างจริงจัง งานนี้คนตัดสินใจไม่ใช่ทั้งไอ้ขวัญ ไม่ใช่ทั้งคุณอธิป แล้วก็ไม่ใช่ทั้งยัยหัวอ่อนนั่น…แต่ผมไม่โทษคุณอธิปนะ เป็นเพราะไอ้ขวัญดันไปรักยัยนั่น แล้วยัยนั่นก็ดันเป็นคนตามใจพ่อแม่มากเกินเหตุ ส่วนรายแม่นั่นก็เจ้ากี้เจ้าการทุกเรื่องในชีวิตลูกตัวเอง ถามจริงเหอะ แม่ยังอยากให้ไอ้ขวัญแต่งกับผู้หญิงแบบนั้นอีกเหรอ แต่งกันไปมีหวังจะทำอะไรต้องโร่ไปถามคุณรุ่งทิพก่อน”



จักรกฤษณ์ไม่อยากคิดว่าถ้าแต่งงานกันไปจริงๆ จอมขวัญจะทนได้ไหม ถ้าหากจะมีลูกก็ต้องวิ่งไปถามคุณรุ่งทิพ ลูกจะเกิดเดือนไหนก็ต้องถามคุณรุ่งทิพ ลูกจะชื่ออะไรก็ต้องถามคุณรุ่งทิพ…



   …แค่คิดล่วงหน้า จักรกฤษณ์ก็เหนื่อยใจแทน…



   “อย่าโทษคนอื่นจักร…ถ้าจะมีคนผิด ก็คือแม่ที่เลี้ยงของขวัญมาไม่ดีพอ” คุณพัชรีตัดบทลูกชายเสียงเศร้า



ต้นเหตุที่ทำให้มารดาของน้ำทิพย์ไม่ชอบจอมขวัญ เป็นเพราะอดีตอันเลวร้ายของจอมขวัญ เธอที่เป็นคนรับช่วงต่อเลี้ยงดูส่งเสียจอมขวัญกลับไม่อาจทำให้จอมขวัญมีอดีตที่ดีได้ ตอนนั้นจอมขวัญเสียคน เสียเด็ก และมีประวัติแย่ๆติดตัวก็เป็นเพราะเธอที่ดูแลไม่ถ้วนทั่ว…



   “ไม่เอาหน่ารี…” คุณชัยขยับเข้าไปปลอบภรรยา ภาพเซื่องซึมของมารดาผู้อารมณ์ดีเป็นนิจทำให้จักรกฤษณ์พูดต่อไม่ออก



   …ถ้าจะบอกว่าเป็นความผิดของแม่คนเดียวก็ใช่ที่ เขาเองก็ผิด ทั้งๆที่เขาก็รู้ว่าวัยรุ่นเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ แล้วจอมขวัญก็ขาดแคลนครอบครัวแท้ๆไว้เป็นที่พึ่งทางใจ แต่เขากลับไม่อยู่ข้างๆน้อง ไม่อยู่ให้น้องปรึกษาปัญหา ไม่อยู่ให้น้องระบายความคับข้องใจใดๆ เขาที่น่าจะเป็นที่พึ่งให้น้องได้ กลับไม่อยู่ข้างๆมันในเวลานั้น…จนในที่สุดมันก็ไปพบเพื่อนชั่ว ดีแค่ไหนว่าไม่ติดยาทำลายตัวเองมากไปกว่าเดิม…



   …จักรกฤษณ์สัญญากับตัวเองนับตั้งแต่วันที่เกิดเรื่องราวคราวนั้นว่าเขาจะไม่ให้ความสำคัญกับใครมากไปกว่าจอมขวัญ จนกว่าจอมขวัญจะมีคนมาเคียงข้างอย่างที่ทำให้เขาสบายใจและยอมปล่อยวางได้…



   “มันก็ความผิดเราทุกคนแหละแม่…” ชายหนุ่มได้แต่พึมพำ


………………..




   จอมขวัญยังคงไปทำงานตามปกติ ยิ้มแย้มกับคนรอบข้างเท่าที่ปกติเคยเป็น ทว่าส่วนลึกในจิตใจของเขานั้นดำมืดจนไม่มีแสงสว่างใด



   …เขาจะจัดการเรื่องของน้ำทิพย์อย่างไรดี…เขาควรจะทำยังไง…



   “คุณจอมครับ ลูกค้ามาแหน่ะครับ” พนักงานในแผนกเดินเข้ามาบอกจอมขวัญที่กำลังตรวจดูการตกแต่งห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมเพื่องานเปิดตัวโครงการของศุภฤกษ์



   ชายหนุ่มหันมองตามคำพูดลูกน้องก็ได้แต่นิ่ง มือที่ถือแฟ้มกำจิกแน่นเมื่อเห็นว่าใครกำลังเดินตรวจสถานที่ในฐานะลูกค้า



   …ใช่! มาในฐานะลูกค้า!!!...ไอ้อธิป!!!...



   “คุณจอมครับ?” เสียงเรียกของลูกน้องดังเตือนสติ ร่างโปร่งก็เลยยกยิ้มที่มุมปากบางๆเพื่อซ่อนร่องรอยของความโกรธเคือง



   “เดี๋ยวผมไปดูแลเอง” เขาเก็บกดความโมโหก่อนจะเดินตรงดิ่งไปหา ‘ลูกค้า’



   “สวัสดีครับคุณอธิป” จอมขวัญเอ่ยปากเสียงเรียบ ดวงตาที่มองใบหน้าคมเข้มเบื้องหน้านั้นรายเรียบทว่าเบื้องหลังคือกองไฟที่โหมกระพือจนแทบจะมอดไหม้หัวใจเขาอยู่แล้ว



   “ผมมาดูว่าสถานที่ไปถึงไหนแล้ว” อธิปหันมากล่าวเรียบๆเหมือนเป็นแค่ลูกค้าธรรมดาหนึ่งคน ที่ไม่มีความเกี่ยวข้องส่วนตัวใดๆกับจอมขวัญ



   “ทันวันงานแน่นอนครับ” จอมขวัญตอบได้แค่นั้น สายตาก็เหลือบไปเห็นพี่ชายตนเองเดินเข้ามาในห้องจัดเลี้ยง



   จักรกฤษณ์ตรงรี่มาที่อธิปและจอมขวัญทันที เพราะมีคนไปรายงานว่าอธิปมาที่โรงแรมเพื่อตรวจดูสถานที่ เขาเลยต้องรีบถลาออกจากห้องทำงานลงมาดูแลอีกทอดหนึ่งเพราะกลัวว่าจอมขวัญที่กำลังแค้นอธิป จะทำอะไรเกินเหตุ



   “สวัสดีครับคุณอธิป” ชายหนุ่มผิวคล้ำผู้เป็นทายาทสายตรงของคุณชัยร้องทักพร้อมรอยยิ้มกว้าง



   “อ้อ สวัสดีครับ พอดีผมมาแถวนี้ก็เลยแวะมาดูสถานที่เสียหน่อย”



   “งานคืบหน้าไปเยอะมากแล้วครับ รับรองว่าวันงานทุกอย่างเรียบร้อยแน่นอน” จักรกฤษณ์ให้ความมั่นใจอย่างเต็มที่



   “ดีครับ” อธิปรับคำแล้วเหลือบตามองไปรอบๆห้องพยายามไม่สนใจร่างโปร่งของจอมขวัญที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเขา ดวงตาเรียวที่จ้องมองมาที่เขานั้นเรียบเฉยดูไม่มีอะไร แต่แววแข็งกร้าวแค้นเคืองก็ยังปรากฏในดวงตาคู่นั้น



   …จอมขวัญโกรธเขา…มันก็แน่อยู่แล้ว เขาทำท่าเหมือนจะมาแย่งน้ำทิพย์ไป เป็นใครก็ต้องโกรธทั้งนั้น…



   “แล้วคุณอธิปจะไปไหนต่อรึเปล่าครับ วันนี้มีเมนูใหม่ของทางโรงแรมเพิ่งออกหมาดๆ ถ้ายังไงอยู่ทานด้วยกันกับผมและจอมขวัญมั้ยครับ” จักรกฤษณ์เอ่ยปากชวนชายหนุ่มทันที



   ในเมื่อยังไงเสีย เขาก็คิดจะผลักดันน้ำทิพย์ให้ไปกับอธิปอยู่แล้ว ทางที่ดีเขาควรให้จอมขวัญได้รู้จักตัวตนของอธิปให้มากขึ้น เผื่อจอมขวัญจะเข้าใจและทำใจได้ง่ายขึ้นว่าน้ำทิพย์จะ ‘ไป’ กับคนที่ดีพอ



   “พอดีวันนี้ผมมีนัดตอนเย็น เอาเป็นวันมะรืนนี้ได้มั้ย ผมจะแวะมาดูอีกรอบนึง เผื่อมีอะไรอยากเพิ่มเติมอีก”



   “ได้ครับ” จักรกฤษณ์ยิ้มรับ



เขาเป็นคนพาลูกค้าเดินชมรอบห้องจัดงาน มีจอมขวัญเดินตามหลังและอธิบายรายละเอียดของงานเป็นพักๆเมื่อถูกถาม ก่อนที่อธิปจะยอมกลับไป และทันทีที่เหลือแค่สองพี่น้อง ร่างโปร่งก็ตวัดสายตาขุ่นคลักมาที่พี่ชายทันที



   “ไปชวนมันกินข้าวทำไมอีก?!!”



   “เขาเป็นลูกค้า” จักรกฤษณ์ให้เหตุผล แต่จอมขวัญยังจ้องไม่เลิก ร่างสูงเลยได้แต่ถอนหายใจ ก่อนจะดึงน้องชายออกไปที่สวนหย่อมของโรงแรม เพื่อหาที่เงียบๆคุยกันตามลำพัง



   “ขวัญ…ฉันพูดตามตรงนะ ฉันว่าแกควรจะทำความเข้าใจกับความจริงให้มากกว่านี้…แกไม่มีทางผ่านด่านคุณรุ่งทิพไปได้ ไม่ว่าแกจะรักน้ำทิพย์มากแค่ไหนก็เถอะ”



คนเป็นน้องได้แต่เงียบ จ้องมองพี่ชายด้วยไม่รู้จะเถียงอย่างไร ความจริงข้อนี้เขารู้ดี แต่เขาไม่อยากยอมรับและไม่ต้องการให้ใครมาพูดซ้ำๆว่าเขาไม่มีทางได้รักกับน้ำทิพย์ไปชั่วชีวิต



   “แล้วอีกอย่าง…ฉันอยากให้แกเปิดใจมองผู้ชายที่เข้ามาในชีวิตของน้ำทิพย์ ถ้าวันนึงข้างหน้า น้ำทิพย์ต้องอยู่กินกับใครที่ไม่ใช่แก แกจะได้สบายใจ…ว่าอย่างน้อย ผู้ชายคนนั้นก็ดีพอ”



   …ผู้ชายที่ดีพออย่างนั้นหรือ…ไม่ต้องเว้นช่องว่างให้เขาเติมชื่อหรอกว่าไอ้ผู้ชายคนนั้นคือใคร…



   จอมขวัญข่มกรามอย่างอัดอั้น ดวงตาที่มองพี่ชายเปลี่ยนเป็นแววแข็งกระด้างอย่างที่จักรกฤษณ์ยังนึกกลัวใจน้องชาย



   “มันจะต้องไม่มีวันนั้น!!”



ติดตามตอนต่อไป…ขอเป็นวันศุกร์นะคะ

   แฮ่มๆ มันใกล้จะถึงจุดพีคของดราม่าแล้ว แล้วดราม่าก็จะหมดไป วะฮ่าฮ่า :o8:
เพราะงั้นไม่ต้องห่วงนะจ้ะ ดราม่ามา แต่ดราม่าก็จะไปตามทางก็มันเอง อิอิ

เพิ่งกลับมาจากไปเที่ยว มีขอต้องจัดการมากมาย ผ้าประมาณแปดล้านกองยังไม่ได้ซัก ต้องไปซักล่ะเดี๋ยวไม่มีใส่ :sad4:
ขอบคุณเช่นเคย ทั้งคนอ่าน คนเม้นท์ และกำลังใจ รวมทั้งพื้นที่บอร์ดด้วยนะคะ :pig4:

ป.ล. มีแต่คนเชียร์ให้น้องขวัญเลิก…ฮ้า น้องขวัญช่างน่าสงสารจริงจริ๊งงงง :o12:
ป.ล. 2 ขอเม้านิดนึง ชื่อ ‘ของขวัญ’ เนี่ย เกิดขึ้นเนื่องมาจากว่าอยากได้ชื่อที่ดูเป็นของสำคัญ ใครๆก็อยากได้ ชื่อแรกที่คิดได้คือ ‘ของกิน’ แหล่มสุดๆ :laugh: ฮ่าฮ่า แต่มันจะเกรียนเกินไปหน่อย เลยต้องคิดชื่อใหม่ ก็เลยได้เป็น ‘ของขวัญ’ แทน :impress2:  


หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 09-04-2012 20:23:57
จิ้มก่อนอ่าน

..........

น่าสงสารของขวัญ แต่ก็อย่างที่ว่า อยากให้เลิกจริงๆนั่นแหละ
เลิกกับน้ำทิพย์ซะแล้วหันมาหาคุณอธิปดีกว่านะ 555
เป็นกำลังใจให้ค่าาา
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: RoseBullet ที่ 09-04-2012 20:49:06
อ่านตอนนี้แล้วแอบเกลียดคุณรุ่งทิพกับน้ำทิพย์ โทษฐานทำจอมขวัญเสียใจ
รู้สึกอึดอัด เหมือนอารมณ์จะระเบิดแทนจอมขวัญละเนี่ย สงสารด้วย

เห็นด้วยกับที่จักรพูดถึงน้ำ คือน้ำเหมือนเป็นหุ่นเป็นตุ๊กตาที่คนแม่จะชักเชิดนำไปทางไหนก็ได้ตามแต่ใจ เห็นแล้วน่ารำคาญที่สุด
ถ้าขวัญไม่ผ่านด่านคุณแม่ ก็อย่าหวังว่าจะได้ลูก แถมยังต้องเหนื่อยต่อสู้อยู่คนเดียว คนรักก็ไม่คิดจะช่วยอะไร
เพราะดูลักษณะแล้วน้ำทิพย์ก็ไม่ใช่คนที่พร้อมจะสู้เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ต้องการอยู่แล้ว
ขนาดเห็นว่าจอมขวัญถูกแม่ตัวเองกีดกันอย่างนั้น ก็ไม่เห็นว่าจะทำอะไรได้ ปล่อยผู้หญิงไปเถอะขวัญเอ๊ย

แต่กลัวว่าขวัญจะติดต่อทรงพลไปแล้วเกิดเรื่องอะไรไม่ดีขึ้นน่ะสิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: rubymoona ที่ 09-04-2012 20:50:42
โอ๊ย จะเป็นลมด้วยความหมั่นไส้อ่ะ อย่าจะเฉดหัวยัยน้ำอะไรนั้นทิ้ง โอยๆๆๆๆๆๆๆ ขอโทษนะคะคนแต่ง แต่คนอ่านไม่ชอบอย่างรุนแรง!!!!!!!!!!!อร๊าคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค :m31: :m31: :m31:
อยากให้ของขวัญไปพูดเหยียบหน้าทั้งยัยน้ำทั้งแม่เลย ว่าผมก็ไม่เอาเหมือนกัน!!!!
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: iforgive ที่ 09-04-2012 20:54:09
จอมขวัญเอ๋ย  เมื่อไหร่จะถึงวันที่หนูหลุดพ้นซักที
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: เฉาก๊วย ที่ 09-04-2012 20:57:08
เตรียมต้มน้ำรอกินมาม่าแล้วนะน้องบัว  :m15:  อย่าโหดร้ายกับจอมขวัญมากนักน้า  :serius2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: roseen ที่ 09-04-2012 20:57:33
เอาน่าเลวหน่อยก็ยอมนะจอม เพราะทุกอย่างและทุกทางมันบังคับแล้วนี่


อย่าเจ็บคนเดียว เอาให้จำกันไปทั้งบางเลยจอม เลวอีกนิดเพื่อให้ทุกคนได้คิดกันซะบ้าง


ว่าทำดีไม่ได้ดีก็มีถมไป หรือว่ามันเป็นเรื่องปกติ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: LalaBam ที่ 09-04-2012 21:03:12
รู้สึกไม่ชอบน้ำทิพย์ยังไงไม่รู้
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: k00_eng^^ ที่ 09-04-2012 21:05:22
ผู้หญิงที่คิดอะไรเองไม่เป็นแบบนั้นเลิกชอบไปเหอะ  :m16:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: yeyong ที่ 09-04-2012 21:10:18
จะสงสารขวัญก็สงสาร
จะรำคาญก็รำคาญ
แต่ว่าความรักมันไม่เข้าใครออกใคร
แต่ถ้าขวัญขอความช่วยเหลือจากทรงพลนี่ มีเฮแน่ :เฮ้อ:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: davina ที่ 09-04-2012 21:14:55
คุณน้องน้ำควรทำอะไรเพื่อความรัก เพื่อชีวิตของตัเองบ้างนะคะ

สงสารน้องของกิน เอ้ย ของขวัญ

เจ้จะบอกวิธีดีๆที่ไม่ต้องพึ่งเพื่อนพลนะคะ
เอา"ตัว"เข้าแลกไงคะ   o18
ให้คุณอธิปมาติดกับเรา  เพราะเค้าก็ดูจะสนใจของขวัญมากกว่าสนใจคุณน้องน้ำอีกนะคะ 
พอตัว(น้องขวัญ)ไป เดี๋ยวใจ(พี่อธิป)ก็มาเองอ่ะค่ะ เอิ้กๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: evilheart ที่ 09-04-2012 21:25:09
สงสารขวัญ แต่ไม่มีแววว่าจะสมหวังเลย :monkeysad:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: malula ที่ 09-04-2012 21:27:59
ว้ากกกกก นามบัตรใบนั้นได้ใช้งานแน่ ๆ ของขวัญโกรธถึงขีดสุดแล้ว
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: silverspoon ที่ 09-04-2012 21:28:35
จอมขวัญจัดไปเลย แล้วอธิปก็เอาคืนหนักๆ  :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: NOoTuNE ที่ 09-04-2012 21:42:54
โอยยยยย อ่านแล้วอึดอัด จะบ้าตาย

ถ้าเราเป็นของขวัญเราคงไม่มีทางญาติดีกับอธิป ไม่ว่าเหตุผลมันคืออะไร เพราะสรุปสุดท้าย อธิปก็มีส่วนทำให้มันเกิดขึ้นอยู่ดี (ถึงเหตุผลใหญ่จะอยู่ที่ แม่กับน้ำทิพย์ก็ตาม)

ติดตามตอนต่อไปค่ะ  :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: gupalz ที่ 09-04-2012 21:44:20
เรารอมาม่ามันจะได้พ้ไปซะที
ความจริงเลิกกะยัยน้ำทิพย์ไปก็ดี
คบแล้วเครียดป่าวๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ♠DekDoy♠ ที่ 09-04-2012 22:21:31
อย่าติดต่อทรลพลเชียวนะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: arun do d ที่ 09-04-2012 22:32:42
 
 อะไรกันเนี่ย :เฮ้อ:
 ไม่รู้จะเห็นใจใครดี การกระทำที่แตกต่างไปของแต่ละคน
 แต่เชื่อเหอะ ทุกคนมีเหตุผลเดียวกัน คืนทำเพื่อความรัก
 และทำเพื่อคนที่ตัวเองรัก บางครั้งความรักความห่วงใย
 ถ้ามีมากไปมันก็จะกลายเป็นการก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวไปนะ ว่าป่ะ
 ทางที่ดีอย่าไปคิดแทนเขา ปล่อยให้เขาคิดตัดสินใจเอง
 จะผิดจะถูก ก็ให้เขาเรียนรู้ด้วยตัวเอง นั่นแหละดีที่สุดแล้ว
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: didi ที่ 09-04-2012 22:33:03
ลุ้นว่าของขวัญจะทำยังไงต่อไป :3129:อยากอ่านตอนใหม่เร็วๆจังค่ะ.รอให้ถึงวันศุกร์เร็วๆ.
ขอความกรุณาคนแต่งช่วยลงตัวเลขหน้าของตอนใหม่ได้ไหมค่ะ? :z3:กลัวว่าถ้าเราหายไปนานแล้วจะหาเนื้อเรื่องไม่เจอค่ะ :z3:
ชอบมากค่ะ, :pig4:ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกๆแบบนี้ให้อ่าน.
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Orange151987 ที่ 09-04-2012 22:43:27
 :pig4: :pig4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: namngern ที่ 09-04-2012 22:49:20

เอาจริงๆนะ .. เอาจริงๆ
ฉันหมั่นไส้ยัยน้ำทิพย์อะไรนั่นเป็นบ้า`!`
ไม่ไหวนะคุณเธอ ทำตัวเหลาะแหละชะมัด
อธิปนี่ก็อีกคน -*- มิตรภาพเบ่งบาน
เดี๋ยวได้มีสามเส้าขึ้นมาจริงๆหรอก เฮ้อออ

รออ่านตอนต่อไปจ้า
+1 น้าาาา
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: milkshake✰ ที่ 09-04-2012 23:02:48
น้ำทิพย์นั่นก็ง่ายไปอะ
แบบให้ไปไหนก็ไป ไม่ดีเลย
จริงอย่างที่พี่กฤษณ์พูด แต่งงานกันไปจะทำอะไรไม่ต้องไปถามแม่ก่อนหรอนั่น 5555

มาหาพี่อธิปก่อนดีกว่าค่ะลูก
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: moredee ที่ 09-04-2012 23:04:35
 :monkeysad:สงสารตัวเอง ลุ้นของขวัญจนเหนื่อยแระ
ไปหานมเย็นกินก่อนดีกว่า มาม่ามันเผ็ด :sad11:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: A-J.seiya* ที่ 09-04-2012 23:18:21
คุณรุ่งทิพ ร้ายสุดบอกเลย โฮววววว
สงสารของขวัญมากอ่ะ ,,
น้องพยายามแล้วนะะ แต่ชีไม่แคร์จริงๆ
ยัยน้ำก็เป็นแบบพี่กฤษว่าเลย น่าเบื่อ เอาแต่ใจไม่เป็นเราะ ยัยบ้าาา


ของขวัญจะทำไรพี่อธิปป่ะเนี่ยยยย
เหอๆ อย่ารุนแรงนะะ พี่อธิปเค้าเป็นคนดีนะะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Acacha ที่ 09-04-2012 23:42:07
ตามอ่านทันแล้ว
คุณแม่ยายทำให้เป็นเรื่องใหญ่นะ ส่วนคุณลูกสาวก็หัวอ่อนเป็นวุ้นจนน่ารำคาญจริงๆแหละ  :เฮ้อ:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: sam3sam ที่ 09-04-2012 23:51:31
ในเมื่อยัยแม่นั่นเห็นว่าขวัญไม่ดี  ขวัญก็ทำไม่ดีใส่ยัยแม่นั่นให้สุดๆเลยสิขวัญ คงจะสะใจดี หึหึ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: takara ที่ 09-04-2012 23:51:54
เชียร์อธิปอะ แต่อย่าดราม่ามากนะ สงสารขวัญอะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: moobarpalang ที่ 09-04-2012 23:57:43
แม่แบบนี้ก็มีในโลกเว้ยยยยย
บงการเข้าไปต่อไปลูกก็เป็นง่อยทำอะไรไม่เป็น
ต้องรอให้ตายก่อนรึไงถึงจะรู้ว่าผู้ชายคนไหนที่ลูกรักและดีพอ
แม่แบบนี้ตายไปเหอะอยู่ไปรกโลก
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: pare_140 ที่ 10-04-2012 00:20:42
อยากเห็นจอมร้ายแล้ววว  :impress2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: jannie ที่ 10-04-2012 00:27:48
สนุกมากค่า
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: charapin ที่ 10-04-2012 00:38:07
 :o12: :o12: :o12:

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

กะลังเข้มข้นเลยอ่ะ  แต่ว่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

 :z3: :z3: :เฮ้อ: :เฮ้อ: :เฮ้อ:

เค้าต้องไปทำงานตั้งสองอาทิตย์  จะหาที่เปิดเน็ทอ่านได้มั๊ยก้ไม่รู้อ่ะ  กระซิก กระซิก

 :L2: :L2: :L2:

มอบดอกไม้ไว้เป็นกำลังใจให้น้องบัวก่อนไป
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: phakajira ที่ 10-04-2012 00:42:28
นี่เหรอคนรัก แค่เบอร์ยังจำไม่ได้ จะไปทำอะไรกิน ผู้หฺญิงบ้าๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: chae ที่ 10-04-2012 01:07:07
คนละแนวกับพี่ธันเลยอ่ะ

แต่ก็ปลื้มแนวนี้นะ

ดราม่านิดๆให้สุขใจ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: สมุนไพร ที่ 10-04-2012 02:08:18
แต่ก็จริงนะ เลิกไปเถอะกับน้ำทิพย์น่ะ :z6:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: mellowshroom ที่ 10-04-2012 08:50:37
   :เฮ้อ:  :เฮ้อ:  :เฮ้อ:

สงสารของขวัญอ่ะ .. :o12:

จริงอย่างที่พี่จักรว่า น้ำทิพย์ไม่เป็นตัวของตัวเอง

ใครให้ไปทางไหนก็ไป ไม่ค้านไม่อะไรเลย

รักแล้วก็ต้องช่วยกันสิ ให้ของขวัญพยายามอยู่คนเดียว

ส่วนตัวเองก็ตามใจแม่ แล้วไปกับคนอื่น ทิ้งให้ของขวัญต้องทุกข์ตลอดๆ

ของขวัญคะ ทิ้งไปเถอะค่ะ ผู้หญิงแบบนี้ .. :angry2: :angry2:

ไปหาคุณอธิปดีกว่า ..เนอะ  :z1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: numay ที่ 10-04-2012 10:00:46
ขวัญคงไม่คิดทำอะไรที่มันไม่ดีออกไปนะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: choijiin ที่ 10-04-2012 15:16:56
ของขวัญน่าสงสาร ตัดใจได้ก็ดี
เพราะถ้าเป็นคนอ่านนี่คงเลิกสนใจคุณน้ำนี่ไปนานนมแล้ว
 :เฮ้อ:
อย่างที่คุณพี่ชายว่า หัวอ่อน ไม่มีความคิดของตัวเอง
น้องขวัญตัดใจซะเถอะ
มาสนใจคนที่เป็นมือที่สามดีกว่า
 :z1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: vanny ที่ 10-04-2012 19:39:29
กลัวใจจริงๆ กลัวว่าจอมจะกลับไปใช้หันกลับไปทำตัวแบบเดิมอีก

กลัวว่าแผนหรือวิธีที่จะนำมาใช้ มันจะส่งผลร้ายมากกว่าดี

และที่กลัวที่สุดก็คือ ผลร้ายที่ว่านั่นจะส่งผลถึงตัวของขวัญเองในที่สุด

 :เฮ้อ: :เฮ้อ: :เฮ้อ: :เฮ้อ:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: kimyunjae ที่ 10-04-2012 21:02:06
 :เฮ้อ:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: fuku ที่ 10-04-2012 21:21:03
เห็นด้วยกับพี่จักร
คิดนานๆ ยาวๆ แล้วแบบน้ำทิพย์นี่ไม่เหมาะกับขวัญ
แบบที่เหมาะกับขวัญต้องเป็นเจ้าคุณสมัยร้อยปีก่อน เพราะนางไม่ดิ้นรนเลยซักอย่าง
ไอ้น่ารักมันก็ใช่ แต่สมัยนี้แล้วงอมืองอเท้าตลอดเวลามันน่าเบื่อ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: u-only-one ที่ 10-04-2012 22:51:55
จะนั่งรอนับวันให้ของขวัญไม่ต้องมานั่งซึม เสียใจอีกต่อไป น่าสงสารจริงๆ :impress3:

มาม่าชามใหญ่มาแต่ไก่โห่ เติมมาเรื่อยๆ ชักเริ่มอิ่มแล้วค่ะน้องบัว   :o12:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: mayabee ที่ 10-04-2012 23:17:22
สงสารของขวัญ  ยัยแม่นั้น วุ่นวายมากกก  ต้องอยากจับอธิปแน่เลย   น้ำทิพย์ก็นะ สมองนะลูกคิดบ้างอะไรบ้าง

ปล.  แต่ก็ใจเย็นลงได้เมื่อคิดได้ว่า ยังไงแม่ลูกนั้นก็ไม่สมหวัง แถมจะเจ็บหนัก เพราะ หนุ่มๆ เค้ารักกัน
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: K2KARN ที่ 11-04-2012 01:43:38
ปล่อยน้ำทิพย์อะไรนั่นไปเถอะของขวัญจ๋า
มาดูคุณอธิปดีกว่ามา ฮ่าๆๆๆ XD
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: katte ที่ 11-04-2012 09:57:12
ตอนนี้เข้มข้นมาก(ในความรู้สึกของคุณพี่จักร)
รู้สึกรำคาญน้ำทิพย์เล็กๆ (... :beat:)
แต่มีกลิ่นตงิดๆว่าิอิคุณพี่จักรนี่แหละที่จะเลิฟๆกับน้ำทิพย์ในอนาคต :m29:
โปรดอย่าไปไปตามที่สังหรณ์ :o12:

ของขวัญกับอธิปยังเขม่นกันเช่นเดิม น่ารักกกก :m3:

ดรอลุ้นในวันศุกร์ต่อค่ะ
กอดคุณบัว :กอด1:

หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: nongrak ที่ 11-04-2012 11:28:24
ขวัญเลิกไปเถอะ จะรักอะไรนักหนากับแค่ผู้หญิงคนเดียว
จะยอมเป็นคนโง่ไปถึงเมื่อไหร่นะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: saylmya ที่ 11-04-2012 12:55:44
เชียร์ให้ขวัญเลิกยัยน้ำทิพย์นั่นไวๆ ซะที

เห็นด้วยกับจักรกฤษณ์มากๆ ที่ว่าเป็นคนหัวอ่อน 555

 :call: เลิกกันไวๆ เถิดดดดดด
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: myd3ar ที่ 11-04-2012 16:58:47
ยัยแม่ก็เกินไปนะ กีดกันจนน่าเกลียด ลากคนอื่นเข้ามายุ่งด้วย

ส่วนยัยคุณลูกก็เข้าใจว่าเป็นลูกที่ดี แต่ปฏิเสธบ้างก็ได้นะ

ขวัญเลิกไปเถอะ หาอธิปดีกว่า 55555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Maprang_W ที่ 11-04-2012 18:07:10
เพิ่งได้ติดตามอ่านเรื่องนี้
เข้มข้นจริงๆ
ถ้าต้องมีแม่ยายแบบนี้นะ ไมเกรนขึ้นทุกวันแน่
น้ำทิพย์อะไรนั่นก็เหลือเกิน ปากบอกว่ารักแต่ไม่เคยค้านแม่ตัวเองสักแอะ
ก็ดีที่มีอธิป ถือโอกาสพิสูจน์รักไปเลย
จอมขวัญจะได้รู้สึกตัว
ไม่เชียร์อธิปด้วย ! งอน เอาเหตุผลบุญคุณมาใช้ทำร้ายจิตใจคนอื่น
น้องขวัญต้องเป็นของชั้นคนเดียว วะฮ่าฮ่า (โดนรุมตื้บ)
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Ipatza ที่ 12-04-2012 03:23:37
กลัวใจจังเลย
กลัวว่าขวัญจะทำอะไรที่เลวร้ายหงะ
อย่าได้ไปพึ่งพลเบยนะ
T^T
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 13-04-2012 14:17:04
เข้ามานั่งรอ เพราะวันนี้เป็นวันศุกร์
พี่บัวจะหนีไปเล่นน้ำสงกรานต์แล้วหรือเปล่าน้ออออ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 3 (09/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Dark-aholic ที่ 13-04-2012 15:59:22
เข้ามาอ่านเรื่องใหม่ อิอิ

...ตามเข้ามาอ่านเพราะชื่อคนเขียนนะเนี่ย  :man1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 13-04-2012 17:57:29
...จอมร้าย...
BY: Dezair
.......................

ตอน 4

   วันนี้น้ำทิพย์ก็ออกมาทานมื้อเย็นกับอธิปอีกแล้ว


หญิงสาวรู้สึกว่าตนเองทำไม่ถูกที่คบหากับจอมขวัญ แต่กลับต้องไปไหนมาไหนกับชายหนุ่มอีกคน โชคดีที่ช่วงนี้จอมขวัญยุ่งกับงานจนไม่ได้โทร.มาคุยกับเธอบ่อยนัก เรื่องที่มากินข้าวกับอธิปวันนี้ เธอจึงไม่ต้องเล่าให้เขาฟัง


   “ขอบคุณมากนะคะ” รถจอดที่หน้าประตูบ้าน น้ำทิพย์จึงหันมายกมือไหว้ชายหนุ่มอาวุโสกว่า


   “ไม่เป็นไรครับ” อธิปหันมายิ้มบาง


   หญิงสาวลงจากรถ มองส่งจนรถยนต์คันหรูแล่นออกจากซอยไปแล้ว เธอถึงได้เดินเข้าบ้าน รองเท้าส้นสูงที่ถอดอยู่ตรงบันไดเฉลียงนั้นทำให้น้ำทิพย์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เพราะรองเท้าคู่นี้ไม่ใช่ทั้งของเธอและมารดา


   …แม่คงมีแขก…


   น้ำทิพย์ถอดรองเท้าเดินเข้าบ้าน ก่อนจะนิ่งไปเล็กน้อยที่เห็นหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกับเธอกำลังนั่งคุยกับคุณรุ่งทิพอยู่ และพอทั้งสองคนหันมาเห็นเธอ บทสนทนาก็หยุดเสียเท่านั้น


   “ถ้ายังไง ฉันกลับก่อนแล้วกัน แล้วอย่าลืมเอาเรื่องของฉันไปพิจารณานะคะ” แขกของมารดาเอ่ยปากก่อนจะลุกขึ้นเดินสวนน้ำทิพย์ออกจากบ้านไป


   และทันทีที่ลับร่างของหญิงสาวผู้นั้น เสียงคุณรุ่งทิพก็ดังกร้าว

   “นั่นน่ะ! เมียเก่านายจอมขวัญ!!!” น้ำทิพย์หันมามองมารดาด้วยความตกตะลึง

   “อะไรนะคะ”

   “เมียเก่านายจอมขวัญ!!” คุณรุ่งทิพตอบเสียงแข็งอีกครั้ง น้ำทิพย์เย็นเฉียบไปทั้งร่าง


   …ไม่ใช่เธอไม่รู้ว่าจอมขวัญมีอดีตอย่างไร ชายหนุ่มสารภาพว่าเคยทำผู้หญิงท้องตั้งแต่ยังวัยรุ่น แต่เด็กไม่ทันได้เกิดก็แท้งเสียก่อน แต่ปัจจุบันนี้จอมขวัญไม่ได้ติดต่อกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว…แล้วทำไม…ทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงมาหาแม่ของน้ำทิพย์กันล่ะ…


   “เขา…มาทำไมหรือคะ” น้ำทิพย์ใจไม่ดีเลย ปกติมารดาก็มองจอมขวัญเป็นผู้ชายเลวร้ายอยู่แล้ว แล้วยังเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาอีก


   “มาทำไม?!! มันก็มาขู่น่ะสิ! ว่าถ้าน้ำแต่งงานไปกับนายจอมขวัญ มันจะบุกไปถึงกระทรวงที่คุณตาทำงานอยู่! แล้วมันจะไปประจานว่าน้ำกินของเหลือจากมัน!!!!” คุณรุ่งทิพตวาดเสียงลั่น ก่อนจะยกสองมือขึ้นกุมขมับ


   “น้ำเห็นรึยัง เห็นรึยังว่าอดีตของผู้ชายคนเดียวจะไปก่อเรื่องกับคุณตาที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร! คุณตาเป็นข้าราชการผู้ใหญ่ ถ้ายัยคนนั้นไปทำเรื่องอย่างที่มันมาขู่จริงๆ คุณตาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!!” น้ำทิพย์พูดไม่ออก ได้แต่มองมารดาด้วยความเสียใจ


   …เธอแค่รักจอมขวัญ และจอมขวัญแค่รักเธอ ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอรู้ว่ามารดาไม่พอใจคนรักของเธอ แต่น้ำทิพย์เลือกที่จะเงียบ ไม่โวยวาย ไม่ต่อต้านมารดาเพราะคิดว่าวันหนึ่งความประพฤติของจอมขวัญจะทำลายกำแพงในใจของคุณรุ่งทิพลง อย่างที่เขาทำให้เธอเชื่อใจเขาได้ เธอเชื่ออย่างนั้น เชื่อว่าความดีของเขา ความจริงใจของเขาจะพิสูจน์ทุกอย่าง


…แต่…

…แต่ตอนนี้…อดีตของเขา…อดีตของเขากำลังกลับมาหลอกหลอน…

…หลอกหลอนด้วยผู้หญิงตัวเป็นๆ! ผู้หญิงที่เป็น ‘เมียเก่า’ ของเขา!...


…และไม่ใช่แค่หลอกหลอนเธอเพียงคนเดียว แต่ผู้หญิงคนเก่าของจอมขวัญกำลังจะทำในสิ่งที่เธอคิดไม่ถึง… ‘บุกไปถึงกระทรวงที่คุณตาทำงานอยู่!’ แม้ว่าน้ำทิพย์จะไม่ได้สนิทสนมกับคุณตามากนัก แต่เธอก็รู้ว่าไม่ควรให้เรื่องของเธอและคนรักไปก้าวก่ายถึงท่านในทางเสียหาย…


   “แล้ว…ผู้หญิงคนนั้น…เขาต้องการอะไร…”


   “มันก็ต้องการให้น้ำเลิกยุ่งกับผัวเก่ามัน!! ไม่อย่างนั้นถ้าน้ำอยากได้นายจอมขวัญมาอยู่กินกันจริงๆ มันก็ขอเงินสิบล้าน!!!”


   “สิบล้าน?!!!...แต่…แต่คุณจอมเลิกกับเขาไปตั้งนานแล้วนะคะ…”


   “เลิกไม่เลิกแม่ไม่รู้! รู้แต่ว่ามันมาขู่แม่แบบนี้! น้ำจะให้แม่ทำยังไง!!!” คุณรุ่งทิพตวาดลูกสาวกลับแล้วก้มหน้ากุมขมับ น้ำทิพย์มองมารดาด้วยความเสียใจ ก่อนจะเดินเข้าไปโอบร่างของสตรีสูงวัยเอาไว้


   “…แม่มีลูกคนเดียว เห็นใจแม่บ้างได้มั้ย วันนี้เมียเก่าเขามาแสดงตัว วันต่อไปจะมีเมียอื่นมาอีกรึเปล่าก็ไม่รู้…น้ำ แม่ไม่ได้ต้องการให้น้ำมีแฟนรวย หล่อ หรือว่ามาจากตระกูลใหญ่โต ขอแค่เขาเป็นคนดี ไม่มีเรื่องเสียหาย ไม่เจ้าชู้เสเพลแบบพ่อของน้ำ น้ำให้แม่ได้มั้ย”


คำขอตรงๆจากมารดาทำเอาน้ำทิพย์ชะงัก ตลอดมาแม้ว่าคุณรุ่งทิพจะเคยกรอกหูเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าผู้ชายอย่างจอมขวัญนั้นไว้ใจไม่ได้ เพราะคบหาผู้หญิงมากมายก่อนที่จะมาคบกับเธอ แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่แม่ขอกับเธอเช่นนี้


   เมื่อเห็นว่าบุตรสาวนิ่งไป คุณรุ่งทิพจึงสูดหายใจลึก แล้วยืดตัวตรง


   “ก็ได้…แม่เข้าใจ ความรักหนุ่มสาวมันพูดยาก น้ำรักเขาแม่รู้…หึ! นี่ละมั้งที่เขาเรียกว่าลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น” คุณรุ่งทิพเอ่ยปากอย่างขมขื่น


   …ชีวิตคุณรุ่งทิพนั้น ต้องพบเจอกับความหายนะของชีวิตคู่อย่างที่เกือบจะเอาตัวไม่รอด


…นายวิทวัสผู้เป็นสามีเป็นข้าราชการในสังกัดของบิดาของเธอ เขาตามจีบเธอ และให้คำมั่นว่าเธอคือคนสุดท้ายของชีวิตเขา ตอนนั้นบิดาของคุณรุ่งทิพทั้งห้ามทั้งเตือนเพราะรู้ดีว่าวิทวัสเจ้าชู้เสเพล ทว่าคุณรุ่งทิพไม่เชื่อ เธอยอมแต่งงานกับเขา แต่ชีวิตคู่อันชื่นมื่นช่างแสนสั้น เพียงแค่สองปีหลังจากนั้น เมื่อคุณรุ่งทิพตั้งครรภ์ นายวิทวัสก็เริ่มหันเหไปหาหญิงอื่น และพอเธอคลอดน้ำทิพย์ออกมา ชีวิตคู่ก็ยิ่งง่อนแง่น เธอตามไปเอาเรื่องสามีและชู้รักของเขาถึงที่ทำงาน ทำทุกทางเพื่อให้สามีกลับมา แต่ลงท้ายแล้วก็กลายเป็นทะเลาะวิวาทเจ็บเนื้อเจ็บตัว และสร้างความอับอายหนักข้อ

…ท้ายที่สุด…คุณรุ่งทิพจึงเลือกที่จะหย่าขาดแล้วตั้งมั่นว่าลูกสาวคนเดียวที่เธอมี จะต้องไม่เดินซ้ำรอยเดิมของเธอ!

   …แต่…น้ำทิพย์กลับไปคบหากับจอมขวัญ…ผู้ชายที่นอกจากจะเจ้าชู้ เสเพลมาก่อน ยังเคยทำผู้หญิงท้องตั้งแต่เพิ่งจะเข้าวัยรุ่นเสียด้วยซ้ำ!...

   …แล้วแบบนี้จะให้คุณรุ่งทิพยินดีกับความรักครั้งนี้ของบุตรสาวได้อย่างไรกัน!!


   “แม่คะ…แม่…” น้ำทิพย์พูดไม่ออก เธอรู้ดีว่ามารดามีความหลังฝังใจ

   “เลิกพูดเถอะน้ำ ส่วนเรื่องเมียเก่านายจอมขวัญ…ถ้า…มันจะทำอะไร ก็ปล่อยให้มันทำ”

   “แล้วคุณตา…” คุณรุ่งทิพแค่นยิ้มอย่างเจ็บปวด

   “คงจะเป็นกรรมของท่าน…มีลูกสาว ลูกสาวก็เลือกลูกเขยเฮงซวย พอมีหลานสาว หลานสาวก็…” หญิงวัยปลายพูดค้างเอาไว้เพียงเท่านั้น ก่อนจะถอนหายใจแผ่วแล้วลุกขึ้นยืน

   “ช่างมัน อะไรจะเกิดก็ปล่อยให้มันเกิด ในเมื่อน้ำเลิกกับนายจอมขวัญไม่ได้ ก็ปล่อยเอาไว้อย่างนี้ล่ะ”


น้ำทิพย์ได้แต่ก้มหน้า เธอเสียใจ…เสียใจที่ตัวเองเป็นคนทำให้มารดาเจ็บปวด  เสียใจที่อาจจะเป็นต้นเหตุทำให้คุณตาเดือดร้อนขายหน้า…เพราะเธอ…เพราะความรักของเธอ

   “แม่!” น้ำทิพย์ครางแผ่ว เมื่อเห็นว่าใบหน้าเรียบตึงของมารดามีหยาดน้ำไหลอาบ แต่พอเธอร้องเรียกออกไป คุณรุ่งทิพก็รีบปาดมันออกเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั่นยิ่งทำเอาหัวใจของคนเป็นลูกสั่นรัว


   น้ำทิพย์เคยเห็นแม่ร้องไห้


…สมัยที่พ่อกับแม่ยังอยู่ด้วยกัน พ่อกับแม่ทะเลาะกันครั้งแล้วครั้งเล่า และลงท้ายด้วยการที่คุณรุ่งทิพร้องไห้เงียบๆ ทว่า…ดวงตาปูดโปนแดงก่ำอย่างที่ทำเอาคนเป็นลูกทรมานไปทั้งใจ


นับตั้งแต่พ่อและแม่เลิกกัน น้ำทิพย์สัญญากับตัวเองว่าจะทำทุกทางให้แม่มีความสุข…ไม่ว่าใครจะว่ายังไง ไม่ว่าใครจะพูดแบบไหน แต่เธอมีแม่แค่คนเดียว แม่คนเดียวคนนี้เลี้ยงดูส่งเสียเธอโดยไม่เคยปริปากว่าเหนื่อยหรือท้อ…จนวันนี้…น้ำทิพย์มีงานมีการทำ พึ่งพาตัวเองได้แต่ไม่เคยคิดจะก้าวขาออกจากใต้ปีกแม่ น้ำทิพย์ไม่ได้ต้องการให้แม่ปกป้อง แต่เธอต้องการจะอยู่กับปีกอันอบอุ่นนี้ที่นับวันจะยิ่งโรยรา…


   …แม่คนเดียว…แม่ของเธอ…แม่ที่ทำให้เธอทุกอย่าง…แต่วันนี้…แม่กำลังจะร้องไห้อีกครั้งเพราะตัวเธอ…วันนี้…แม้แม่จะยังคงเชิดหน้า แต่หลังของแม่งองุ้ม ดวงตาที่เคยแข็งกร้าวกลับแดงเรื่อและคลอไปด้วยน้ำใส…แม่แก่แล้ว…แต่แม่ยังจะต้องมากลุ้มใจเพราะเธอ…เพราะความรักของเธอ…เพราะคนรักเก่าของจอมขวัญกำลังจะไปก่อเรื่องกับคุณตา…


   …น้ำทิพย์จะเห็นแก่ตัวทำให้คนที่มีบุญคุณสูงสุดในชีวิตเป็นแบบนี้ได้อย่างไร…

   “แม่…แม่ทำใจให้สบายนะคะ…” มือเรียวเล็กบีบไหล่มารดา เจ็บไปหมดทั้งใจจนแทบหายใจไม่ออก แต่…เธอไม่อาจทนให้อดีตของจอมขวัญทำร้ายทั้งแม่และคุณตาของเธอได้…


   …คุณตาจะเป็นยังไง…ถ้าเรื่องของหลานสาวทำให้ท่านขายหน้า แล้วถ้าคุณตาขายหน้า แม่ของเธอก็คงยิ่งเสียใจ…แค่คิดภาพ น้ำทิพย์ก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นลูกหลานที่อกตัญญูจนไม่รู้จะเอาคำใดมาเปรียบ…



   “น้ำ…น้ำจะเลิกกับคุณจอมค่ะ…”



   …เธอยอมรับอดีตของจอมขวัญได้ และเธอก็เชื่อว่าจอมขวัญจบสิ้นกับผู้หญิงคนนั้นไปแล้ว แต่ในเมื่อฝ่ายผู้หญิงไม่จบ และก้าวก่ายเข้ามาทำร้ายครอบครัวของเธอ…น้ำทิพย์ก็จำเป็น…จำเป็นที่จะปกป้องครอบครัวของตัวเอง…


   “จริงหรือน้ำ” คุณรุ่งทิพหันมามองลูกสาวทันที คนเป็นลูกยิ้มรับบางเบา พยายามสะกดกลั้นความเสียใจที่เอ่อล้น

   …รัก…รักมาก…แต่…มันเป็นไปไม่ได้…เธอรู้แล้ว…เข้าใจแล้วว่าอดีตของจอมขวัญสามารถกลายมาเป็นปัจจุบันและอนาคตหลอกหลอนเธอและครอบครัวได้…


   “ค่ะ…น้ำ…จะขอเลิกกับเขา…เอ่อ…น้ำ…น้ำขอขึ้นห้องก่อนนะคะ”ก่อนที่น้ำตาจะหยดให้มารดาเห็น น้ำทิพย์ก็รีบวิ่งขึ้นห้องนอนทันที


หญิงสาวไม่ได้รับรู้เลยแม้แต่น้อยว่าเบื้องหลังนั้น…คุณรุ่งทิพกำลังมองตามด้วยรอยยิ้มสมใจ


…………….

   จอมขวัญหยิบช่อดอกไม้ลงจากรถ วันนี้น้ำทิพย์นัดเขามาทานข้าว ชายหนุ่มแทบเนื้อเต้นนับตั้งแต่หญิงสาวโทร.มาหาเขาแล้ว ไม่บ่อยนักที่น้ำทิพย์จะเป็นฝ่ายนัดเขาเอง แต่ครั้งนี้…นิมิตหมายอันดี…ป้าพัชรีบอกเขาแบบนั้น ตั้งแต่จอมขวัญวิ่งถลันออกจากห้องไปแจ้งว่าน้ำทิพย์นัดเดทเขา


   ชายหนุ่มเดินตรงไปยังโต๊ะที่น้ำทิพย์นั่งอยู่แล้ว วันนี้เขาเลิกงานช้าเพราะต้องเคลียร์เรื่องห้องจัดเลี้ยงให้แก่โครงการของอธิปให้เรียบร้อย หญิงสาวจึงมาถึงก่อน


   “คุณน้ำ…”เขาเรียกด้วยน้ำเสียงรื่นเริง ก่อนจะส่งดอกไม้ให้ ใบหน้าซีดขาวของน้ำทิพย์จึงเข้าสู่สายตา ชายหนุ่มนิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะทรุดตัวลงนั่งแล้ววางช่อดอกไม้ลงบนโต๊ะเมื่อรับรู้ถึงความผิดปกติ


   …น้ำทิพย์เป็นผู้หญิงร่าเริง แต่ทำไมวันนี้…


   “น้ำมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณจอม…” น้ำเสียงของหญิงสาวสั่นสะท้านหัวใจคนฟัง จอมขวัญมองเห็นลางร้ายบางอย่าง แต่เขาก็พยายามไม่คิดอะไร ชายหนุ่มทำเป็นยิ้มร่า


   “ครับ เรื่องอะไรหรือครับ”


   “เรา…เลิกกันเถอะค่ะ” เหมือนมีใครเอาค้อนมาทุบหัว รอยยิ้มของจอมขวัญเหือดลงจนไม่เหลือค้างอยู่บนใบหน้าอีก


   …เมื่อกี้…น้ำทิพย์พูดว่าอะไร…เขาได้ยินผิดใช่ไหม…


   “คุณน้ำ…พ…พูดเล่น…ใช่มั้ยครับ”


   “น้ำไม่ได้พูดเล่นค่ะ…เราเลิกกันเถอะนะคะ”

น้ำทิพย์อยากจะร้องไห้ตรงนี้ แต่ตลอดสองวันนับตั้งแต่วันที่เธอตัดสินใจจะขอจอมขวัญเลิก น้ำทิพย์ร้องไห้หนักมากและถึงขั้นต้องลางาน


   “ท…ทำไมล่ะครับ?!! ทำไม…หรือว่า…” ใบหน้าของอธิปลอยเข้ามาในห้วงสำนึก มือของจอมขวัญกำจิกเข้าหากัน


   “เพราะน้ำ…น้ำ…น้ำผิดเองค่ะ…คุณจอม น้ำขอโทษ…” ใบหน้าของชายคนรักเบื้องหน้าถูกกลบด้วยม่านน้ำตาพร่ามัว จนน้ำทิพย์ทนไม่ไหวต้องลุกขึ้นเดินหนีออกจากร้านไปแล้วทิ้งให้จอมขวัญนั่งอยู่ตรงนั้นเพียงลำพังกับช่อดอกไม้ที่เตรียมมาให้หญิงสาว และหัวใจที่แหลกสลายจนแทบไม่เหลือชิ้นดี


   …ไอ้อธิป!! เพราะมึง!!!!...

   
…………………………


   งานเปิดตัวโครงการศุภฤกษ์ที่อยู่ในเครือของบริษัทของอธิปดำเนินไปด้วยดี จอมขวัญมาคอยอำนวยความสะดวกด้วยตัวเอง เขายังคงยิ้มแย้มกับคนรอบข้าง และแน่นอน…ยังคงทักทายกับอธิปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น…


   ชายหนุ่มภาวนา…ก่อนที่เขาจะจัดการอะไร อย่าให้ใครรู้เรื่องที่เขาและน้ำทิพย์เลิกกัน โดยเฉพาะ…อธิป…


   “ขอบคุณมากสำหรับงานครั้งนี้”


งานจบลงด้วยดี แขกเหรื่อและสื่อมวลชนกลับไปหมดแล้ว เหลือเพียงเจ้าของสถานที่และเจ้าของงานเท่านั้น


   “ทางเราก็ต้องขอบคุณเหมือนกันที่คุณอธิปไว้วางใจให้เราจัดงานให้” จักรกฤษณ์กล่าวตอบแล้วยิ้มกว้าง ก่อนจะหันมาทางน้องชายหมายจะเปิดโอกาสให้จอมขวัญได้รู้จักอธิปมากยิ่งขึ้น แต่จอมขวัญกลับยกโทรศัพท์ที่กำลังสั่นขึ้นมาเป็นเชิงขอออกไปคุยโทรศัพท์ จักรกฤษณ์จึงได้แต่พยักหน้าอนุญาต


   จอมขวัญเดินเลี่ยงออกมาจากงาน ตรงดิ่งกลับไปที่ห้องทำงานของตัวเองเพื่อความเป็นส่วนตัว ก่อนจะกดรับสาย

   “ว่าไงพล”

   ‘ของที่ต้องการ หาให้เรียบร้อยแล้ว’

   “เดี๋ยวกูไปเอาคืนนี้เลย” ดวงตาจอมขวัญฉายประกายสมใจเมื่อได้ยินว่าสิ่งที่เขาคิดเอาไว้ใกล้ประสบความสำเร็จ

   ‘รีบขนาดนั้นเชียวหรือวะ’ เสียงของปลายสายเหมือนจะเย้ยหยันเล็กน้อย แต่จอมขวัญไม่ติดใจ เขาต้องการแค่ให้ทรงพลเตรียมของให้เขาเท่านั้น ของมาเงินไป แล้วทุกอย่างก็จบ

   “ใช่” ชายหนุ่มร่างโปร่งได้ยินเสียงหัวเราะเจ้าเล่ห์ดังมา ก่อนที่ฝ่ายนั้นจะตัดสายไป เขาจึงเก็บโทรศัพท์ลงบ้าง ก่อนจะออกจากห้องทำงานตรงไปยังรถยนต์ส่วนตัวแล้วขับออกจากโรงแรมทันที


……………………..


   “น้ำ เติมข้าวอีกมั้ย” เสียงคุณรุ่งทิพดังขึ้น ทำเอาฝ่ายลูกสาวที่กำลังก้มหน้าก้มตาทานให้เสร็จๆไปนั้นต้องเงยมอง


   “ไม่ค่ะแม่” น้ำทิพย์ทานข้าวน้อยลงนับตั้งแต่ที่ลูกสาวประกาศต่อหน้าผู้เป็นแม่ว่าจะเป็นฝ่ายขอเลิกกับจอมขวัญเอง คุณรุ่งทิพเป็นห่วงร่างกายของบุตรอยู่หรอก แต่ถ้าเทียบกับอนาคตชีวิตคู่ของน้ำทิพย์แล้ว เธอคิดว่าเธอทำถูก


   “ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวแม่จะหั่นชมพู่ให้แล้วกันนะ” หญิงสาวมองมารดาที่ลุกจากโต๊ะอาหารทั้งๆที่ยังทานไม่เสร็จ เพื่อจะไปหยิบถุงชมพู่และมีดปอกผลไม้มาจัดแจงให้


   น้ำทิพย์มองตามร่างผอมของคุณรุ่งทิพแล้วได้แต่สะท้อนใจ พวกเธอมีกันสองแม่ลูก แม่ทำให้เธอทุกอย่าง ขนาดยังทานข้าวไม่เสร็จก็ยังลุกไปหยิบผลไม้มาให้…แม่ที่รักเธอขนาดนี้ ถ้าเธอจะตอบแทนความรักของแม่ด้วยการทำร้ายหัวใจตัวเอง…มันก็คงไม่ถึงตายนักหรอก…


   “น้ำ…” คุณรุ่งทิพกลับมาที่โต๊ะอาหารอีกครั้งทันเห็นน้ำทิพย์ร้องไห้ หญิงสาวเงยหน้ามองมารดาแล้วยิ้มให้ทั้งน้ำตา


   “น้ำ…ดีใจจังค่ะ ที่เกิดเป็นลูกแม่” คุณรุ่งทิพวางถุงชมพู่และมีดลงกับโต๊ะ ก่อนจะเดินไปโอบลูกสาวด้วยความรักและความหวังดีเต็มเปี่ยม


   “แม่ก็ดีใจ…ที่ได้น้ำเป็นลูก…”


   สองแม่ลูกทานข้าวและดูละครหลังข่าวด้วยกันแล้ว จึงแยกย้ายเข้าห้องนอนส่วนตัว น้ำทิพย์กำลังจะล้มตัวลงนอนอยู่แล้ว ทว่า…เสียงโทรศัพท์มือถือกลับดังขึ้น หญิงสาวเดินไปหยิบขึ้นมาดูก่อนจะนิ่งไปเล็กน้อย

   ‘คุณจอม’

   ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอโทรศัพท์ทำให้น้ำทิพย์ต้องแตะมือกับอกตัวเอง ก่อนจะตัดสินใจกดรับสาย

   “สวัสดีค่ะ”

   ‘คุณน้ำ…ผมคิดว่าคุณจะไม่ยอมรับโทรศัพท์ผมเสียอีก’

 เสียงของจอมขวัญ…เสียงที่เธอไม่ได้ยินอีกเลยนับตั้งแต่วันที่เธอตัดความสัมพันธ์กับเขาวันนั้น

   “ทำไม…น้ำจะต้องไม่รับโทรศัพท์คุณด้วยล่ะคะ…ในเมื่อ…ในเมื่อตอนนี้เราเป็นเพื่อนกัน…”

   ‘ครับ…เพื่อน…ถ้า…ถ้าคุณน้ำเห็นผมเป็นเพื่อน…คุณน้ำออกมาคุยกับผมอีกสักครั้งได้มั้ยครับ ผมอยาก…อยากคุยกับคุณ…ในฐานะเพื่อน…’ คำว่าเพื่อนที่ออกมาจากปากของอีกฝ่ายทำให้หัวใจที่บีบรัดหนักอึ้งของน้ำทิพย์ผ่อนคลายลงในวินาทีนั้น เหมือนเธอถูกปลดปล่อยจากความผิดที่เป็นฝ่ายขอเลิกเขา

   …เพื่อน…คำนี้ราวกับชายหนุ่มให้อภัยที่เธอทำให้เขาเสียใจ

   “ค่ะ คุณจอมสะดวกวันไหนคะ”

   ‘พรุ่งนี้…ตอนเย็น ผมไปรับคุณน้ำที่ที่ทำงานนะครับ’

   “ค่ะ พรุ่งนี้เจอกันนะคะ”

   ‘ครับ…เจอกัน…ในฐานะเพื่อน’


………………..

   วันต่อมา จอมขวัญก็ขับรถมารับหญิงสาวอดีตคนรัก ก่อนจะพาไปร้านอาหารเงียบๆ แล้วเริ่มต้นมื้ออาหารเย็นแห่งความเป็นเพื่อนกันที่นั่น

   “คุณจอมรู้มั้ยคะ น้ำดีใจ…ที่คุณโทร.หาน้ำ น้ำ…น้ำ…” หญิงสาวพูดต่อไม่ออก รู้ดีว่าเธอทำร้ายหัวใจของอีกฝ่ายมากแค่ไหน จอมขวัญรักเธอ และเธอก็รักเขา แต่ในเมื่อความรักของเธอและเขาย้อนมาทำลายครอบครัวของเธอ…เธอก็จำต้องตัดใจ


   จอมขวัญเงยหน้ามองแล้วยิ้มบาง

   “อย่าคิดมากเลยครับคุณน้ำ...เอาขนมมั้ยครับ” ชายหนุ่มถามเมื่อเห็นหญิงสาวรวบช้อนแล้ว น้ำทิพย์ส่ายหน้า

   “ไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ แค่นี้ก็อิ่มจะแย่”

   “ผมดีใจที่คุณอิ่ม…” คำพูดของจอมขวัญทำให้น้ำทิพย์งุนงง แต่ไม่ทันได้ถามอะไร จอมขวัญก็เอ่ยปากพูดต่อ

   “ถ้ายังงั้น…เดี๋ยวผมไปส่งคุณที่บ้านนะครับ”

   “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ น้ำกลับเองได้”

   “อย่าเลยครับ คุณเป็นผู้หญิง…กลับคนเดียวอันตราย”

   “ก็ได้ค่ะ”


 จอมขวัญหันไปเรียกพนักงานมาคิดเงิน ก่อนจะพากันลุกจากโต๊ะออกจากร้านไปยังรถยนต์ที่จอดอยู่ ชายหนุ่มขึ้นรถได้ก็เอื้อมมือไปด้านหลังเบาะแล้วหยิบขวดน้ำเปล่าออกมาเปิดฝาส่งให้หญิงสาวอดีตคนรัก


   “คุณชอบดื่มน้ำไม่เย็นหลังทานอาหารไม่ใช่หรือครับ” น้ำทิพย์ยิ้มบางก่อนจะรับขวดน้ำมาจากมือชายหนุ่ม จอมขวัญยังคงดีกับเธอเสมอต้นเสมอปลายแม้จะถูกเธอทำร้ายจิตใจก็ตามที

   “ขอบคุณนะคะ” หญิงสาวรับมาดื่ม ขณะที่จอมขวัญเลี้ยวรถออกจากที่จอดสู่ถนนใหญ่


   ทว่า…เส้นทางที่จอมขวัญขับนั้น…กลับไม่ใช่ทางไปบ้านของน้ำทิพย์

   “คุณจอมจะไปไหนหรือคะ” คนขับกระตุกยิ้มบางที่มุมปาก

   “ทะเลครับ”

   “ทะเล?! แต่…แต่พรุ่งนี้น้ำ…” น้ำทิพย์พูดได้แค่นั้นก็รู้สึกง่วงงุนขึ้นมา เธอวางขวดลงกับช่องว่างใกล้เกียร์ ก่อนจะเอนศีรษะพิงกับพนักเบาะ


   “พรุ่งนี้คุณน้ำจะอยู่ที่ทะเลกับผม…สองคน…”


เสียงของจอมขวัญดังเข้ามาในห้วงสุดท้ายก่อนที่สติของน้ำทิพย์จะดับวูบ



ติดตามตอนต่อไป (วันอังคารรรร)

   สวัสดี ศุกร์ 13 วันสงกรานต์!!
อิจฉาคนได้เล่นสงกรานต์อ่ะ ปีนี้ไม่ได้เล่น ไม่รู้จะไปเล่นกับใคร (หรือว่าจะชวนหนุ่มข้างห้องเล่นสงกรานต์ดี? :-[ ฮ่าฮ่า)
   ตอนนี้พี่จักรไม่ออก คุณอธิปก็ไม่ออก เดี๋ยวขอเคลียร์คุณน้ำก่อนนะคะ ฮ่าฮ่า
   มีแต่คนไม่ชอบคุณน้ำ  :sad4: เธอช่างน่าสงสาร
 (แต่บัวก็อึดอัดกับชีเหมือนกัน ต้องใช้พลังอย่างมากในการเขียนคนนิสัยแบบนี้ออกมา ซึ่งมันตรงข้ามกับตัวบัวอย่างสิ้นเชิงงงง )
   
   
   ขอบคุณคนอ่าน คนเม้นท์ คนติดตามและพื้นที่บอร์ดเช่นเคยนะคะ  :pig4:


ป.ล. มีใครพอจะสอนวิธีทำลิงค์ให้บัวได้มั้ยคะ บัวอยากทำลิงค์ตอนแปะเอาไว้หน้าแรกบ้าง :z10:
 (จะได้เอาไปทำใส่ ตำนานรักดอกไม้ กับถ้วยฟูด้วย)
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 13-04-2012 18:15:35
เบื่อยัยน้ำทิพย์ แล้วนี่จอมขวัญจะทำอะไร
คงไม่ทำอะไรบ้าๆอีกนะ ขอทีเถ๊อะ จบปัญหานี้ไวๆที

ป.ล. ส่วนลิงค์ พิมพ์เป็นภาษาอังกฤษนะคะ [ยูอาร์แอล = ลิงค์ที่เราต้องการ ] ข้อความที่จะใช้  [/ยูอาร์แอล]   


ตัวอย่างจะได้แบบนี้    รักนี้ไม่ต้องมี 'เสียง' (http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=31097.0)
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: CHoMe ที่ 13-04-2012 18:18:46
 :a5:อ๊ากกก จอมอย่าทำอะไรไม่ดีน้า
สงสารจอมมาก ผู้หญิงแบบน้ำนี่เลิกๆไปเถอะ
ตัดสินใจอะไรเองไม่ได้แบบนี้ :เฮ้อ:
+1 ให้ค่า มีความสุขมากๆในวันสงกานต์นะคะ
 :o12: เสียใจไม่ได้เล่นน้ำสงกานต์
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: saylmya ที่ 13-04-2012 18:23:23
จอมนายจะทำไร อย่าทำไรบ้าๆนะเฟ้ยยย  :m16:

ใครก็ได้มาขัดขวางด่วนๆ ไม่ยอมๆๆๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: mellowshroom ที่ 13-04-2012 18:24:34
 :z13:

.............

จะทำอะไร นายของขวัญ

อ๊าาาาา อยากรู้ .. :serius2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: สมุนไพร ที่ 13-04-2012 19:56:02
อย่าทำแบบนี้เลยจอม ทำกับยัยน้ำมันไม่ได้อรรถรสหรอก ทำกับคุณอธิปสิ :z2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: NOoTuNE ที่ 13-04-2012 20:15:21
 :angry2: :angry2: โอยยยรำคาญยัยน้ำกับแ่ม่หล่อนมาก ใครก็ได้เอาไปเก็บด่วน



แล้วของขวัญ จะทำอะไรเค้า อย่ามาน้ำเน่านะ ไม่ได้ใจได้ตัวก็ยังดี  :serius2: :serius2:

ค้างมากค่ะ  :m15:


 :กอด1: :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: kimyunjae ที่ 13-04-2012 20:18:34
นายจอม ร้ายจริงๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: iforgive ที่ 13-04-2012 20:30:12
ขวัญเอ๊ยยยย  จะเอาผู้หญิงคนนี้เป็นเมียจริงอ่ะ  ไม่ดีหรอก  เปลี่ยนใจเห๊อะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: yeyong ที่ 13-04-2012 20:39:56
ขวัญทำแบบนี้ ระวังผลร้ายกลับย้อนมาสู่ตัวเองและคนรอบข้างนะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: oOMqROo ที่ 13-04-2012 20:44:56
อ่านแล้วเจ็บปวด
เกลียดคุณแม่กับยัยน้ำจริงๆ
ขวัญก็ดันสร้างเรื่องซะอีก เฮ้อ~
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Acacha ที่ 13-04-2012 20:49:54
ยัยคุณหนูน้ำนี่็คงได้แต่ถูกคนจูงไปจูงมาตลอดชีวิต  :fcuk:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Nus@nT@R@ ที่ 13-04-2012 20:55:03
เคราะห์ซ้ำกรรมซัดจริงๆ ขวัญเอ้ย
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: malula ที่ 13-04-2012 20:57:18
จอมแพ้ไม่เป็น
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: numay ที่ 13-04-2012 21:01:56
จอมอย่าทำแบบนั้นนะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: myd3ar ที่ 13-04-2012 21:10:53
ท่าทางต่อไปจะเรื่อยใหญ่นะ

ขวัญจะทำไรเนี่ย
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: fuku ที่ 13-04-2012 21:11:48
คุณแม่มีอาการทางจิตอ่อนๆแล้วนะ
แบบนี้คนในบ้านในครอบครัวน่าสงสารแย่

หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: silverspoon ที่ 13-04-2012 21:28:09
อธิปมาด่วนน
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: evilheart ที่ 13-04-2012 21:36:32
ของขวัญกำลังจะทำให้ทุกอย่างแย่ลง
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: vanny ที่ 13-04-2012 21:40:44
 :serius2: :serius2: :serius2:

ไม่นะ...........ของขวัญตัดสินใจทำอะไรลงไป

โอ๊ย............เรื่องใหญ่กำลังจะตามมาในไม่ช้านี้
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: เฉาก๊วย ที่ 13-04-2012 21:45:19
 :เฮ้อ:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: pare_140 ที่ 13-04-2012 21:55:02
จอมจะข่มขืนน้ำทิพท์ (!?) :z10:

ไม่ได้เล่นสงกรานต์เหมี๋ยนกันเยยย :z3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: A-J.seiya* ที่ 13-04-2012 21:56:02
ชั้นว่าจอมร้ายก็ใช่อ่ะนะ
แต่น่าจะเพิ่มไปว่า รุ่งทิพร้ายมาก
อ๊ายยยย อ่านแล้วอยากจะกรี๊ด
แล้วน้องจอมทำไรเนี่ย เดี๋ยวก็เข้าตัวหรอก
ผญ.คนเดียว ตัดใจเถอะหนู !!
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: bulldog17 ที่ 13-04-2012 22:07:29
นิสัยตามชื่อเรื่องเริ่มโผล่..รึเปล่า?
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: 2pmui ที่ 13-04-2012 22:14:51
อธิปปปป เอาว่าที่เมียไปเก็บด่วน อย่าให้มันทำอะไรน้ำทิพย์ได้นะ
(ไม่ได้ห่วงน้ำทิพย์เลย ห่วงนังจอมต่างหาก :laugh:)
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: gupalz ที่ 13-04-2012 22:23:33
เป็นแผนของตัวแม่แน่
จอมอย่าทำอะไรไม่ดีเลย
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: milkshake✰ ที่ 13-04-2012 22:34:21
โธ่ของขวัญ แค่ผู้หญิงคนเดียวอะ TTTTTTTTTT
อย่าให้คนอื่นมาทำร้ายครอบครัวที่เรารักเด้
หงุดหงิดจริงๆ

เดี๋ยวจะไปเรียกพี่อธิปมาตีขวัญให้ก้นลายเลย 555555555555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: iranen ที่ 13-04-2012 22:51:09
ของขวัญ จะทำอะไรนะ
ของขวัญไม่ใช่ว่าจะมีแต่ยายคุณน้ำสะหน่อยที่ของขวัญรัก
คุณลุง คุณป้า พี่จักร รักและหวังกับของขวัญมากกว่าอีก แถมเป็นกำลังใจและเข้าใจของขวัญมากกว่าอีก
ของขวัญต้องคิดให้ได้นะ อย่าให้เรื่องแย่ๆ มาทำร้ายตัวเอง
ใครจะช่วยของขวัญได้บ้างเนี๊ย
ปล. ของขวัญจะปล้ำยายคุณน้ำนั้นเหรอ หรือจะสร้างสถานการณ์อะไร
ปล.แม่ยายคุณน้ำสุดยอดเลย น่าได้รางวัลมาก
ปล.พี่จักรครั้งนี้จะปกป้องของขวัญได้ไหมนะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Isuru ที่ 13-04-2012 23:07:39
จอม น้ำเค้าอุตส่าห์ขอเลิกก็ปล่อยเค้าไปตามทางเถอะ
มาจัดการกับอธิปดีกว่า  55+++

รอตอนต่อไปจ้า
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: takara ที่ 13-04-2012 23:14:36
สงสารจอมอะ อย่าทำแบบนี้เลย ยิ่งจะเข้าทางแม่ของคุณน้ำนะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: jinjin283 ที่ 13-04-2012 23:20:40
ของขวัญเป็นหนุ่มซึยเหรอคะเนี่ย
แต่แหม ไปะเลพาไปทำไมอะ ไปกับอธิปไม่ดีก่าเหรอคะของขวัญ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: roseen ที่ 14-04-2012 08:19:57
เอาเลยฆ่าให้ตายกันไปข้างนึง

ดูสิว่าอีแม่มันจะเป็นอย่างไร เมื่อรู้ว่าสิ่งมันทำกำลังจะเป็นแบบนี้
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: didi ที่ 14-04-2012 16:22:00
ค้างๆๆอยากรู้ตอนต่อไป :z3:
 :call: :call:
 :pig4: :pig4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: moobarpalang ที่ 14-04-2012 16:51:44
แม่ของน้ำทิพย์โคตรเลวอะ
ไม่รู้จะอธิบายยังไงแต่แบบว่าเลวมาก
มรึงทำอย่างนี้ไม่ฆ่าลูกตัวเองไปเลยอะ
น้ำก็โง้โง่เนอะยอมให้เค้าหลอกอีกแล้ว
หัวอ่อนอย่างนี้ถ้าแม่ตายใครเค้าจะดูแล
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: mayabee ที่ 14-04-2012 19:01:42
เข้าใจน้ำทิพย์กับแม่น่ะ  แต่ถ้าเรามีลูกจริงๆ ก็ทำใจยอมรับลูกสะใภ้แบบนี้ไม่ได้จริงๆ  คือ เหมือนจะต้องหาลูกมาเพิ่มเลย แบบไม่คิดไรเลย เมียเก่าจะมาขู่เอาเงิน น้องค่ะคิดนิสหนึ่ง สมองอ่ะ มันสมเหตุผลไหม ผ่านมาตั้งกี่ปีแล้ว  แล้วอีกอย่าง คือ ถ้ามีแม่สามีแบบนี้ อนาคตต้องเป็นปัญหาจริงๆ   
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Ipatza ที่ 15-04-2012 02:33:32
จะมีคนผิดก็คนเดียว
คืออิแม่ของน้ำและ -*- (เอ๊ะหรือว่าถูก หว่าที่ทำไห้ จอมหันไปชอบพระเอกเราได้ -*-)
เซงจริงๆ
แล้วทำไมน้ำถึงไม่บอกเรื่องราวของการเลิกกันละ
เพื่อว่าจอมจะเข้าใจ ได้
จะเป้นไงต่อไป
ลุ้นๆ มาต่อเร็วๆนะ จบตอนแต่ละทีปวดใจจริงๆ
(เห็นคำว่า ต่อ ภายในวัน อังคารแล้วอยากจะร้องไห้)
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: choijiin ที่ 15-04-2012 11:17:51
เย้ยยยยยยยยยยยยยยยยย
ของขวัญทำไมทำแบบนี้ล่ะเนี่ย
 :sad5:
เราอุตส่าห์หลงคิดว่าเป็นคนดีน่าสงสารแล้วเชียว
ทำแบบนี้คนอ่านผิดหวังนะ
 :monkeysad:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: loveview ที่ 15-04-2012 13:03:29
โอ๊ยๆๆ คุณแม่รุ่งจะร้ายยยมากไปแล้วนะเนี่ย :m31: :m16: :fire: :angry2: :serius2: เฮ้อ! :เฮ้อ: เหนื่อยใจแทน
ขออย่าให้จอมทำไรน้ำเล้ย :z3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5...หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 17-04-2012 20:05:18
จอมร้าย
Dezair
……………………………
ตอน 5



   คลื่นซัดสาดกลบผืนทรายก่อนจะไหลลงไปรวมเป็นคลื่นลูกใหม่แล้วซัดขึ้นฝั่ง ครั้งแล้วครั้งเล่า วนเวียนอยู่อย่างนั้น…



   จอมขวัญปล่อยสายตาไปกับความเวิ้งว้างของทะเลเบื้องหน้า ความรู้สึกผิดถูกชั่วดีกำลังตีกันในใจ แต่…ก็เท่านั้น…เขาทำลงไปแล้ว…



   …วางยานอนหลับน้ำทิพย์ แล้วลักพาตัวเธอมาที่นี่…จากนี้ไป เขาจะอยู่กับน้ำทิพย์ที่นี่…แค่สองคน…



   …ไม่มีใครมาขวาง ไม่มีใครมาห้าม…เขากับน้ำทิพย์จะแต่งงาน มีลูกด้วยกัน เราจะอยู่ด้วยกัน…อยู่ด้วยกันจนกว่าจะตายจากกันไปข้าง…



   ชายหนุ่มยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา เกือบจะสองทุ่มแล้ว ทรงพลบอกว่ายานอนหลับมีฤทธิ์ 2-3 ชั่วโมง ป่านนี้น้ำทิพย์คงใกล้ตื่น เขาหมุนตัวทิ้งท้องทะเลเอาไว้เบื้องหลังแล้วกลับเข้าไปในบ้านหลังเล็กอีกครั้ง



   บ้านเล็กๆหลังนี้มีแค่หนึ่งห้องนอน หนึ่งห้องน้ำ และโถงกว้างๆที่กั้นเป็นส่วนครัวเล็กๆกับชุดเก้าอี้ยาวและโทรทัศน์เท่านั้น



   จอมขวัญเดินผ่านครัวตรงไปยังประตูห้องนอน ก่อนจะเปิดเข้าไป น้ำทิพย์ตื่นแล้ว กำลังนั่งอยู่บนเตียง ท่าทางฤทธิ์ยายังตกค้าง เพราะหน้าตาดูมึนงง เรียบเรียงสถานการณ์ไม่ถูก



   “คุณจอม…” เธอเรียกชื่อเขาเสียงแผ่ว สะบัดศีรษะไปมาเล็กน้อย



   “ตื่นแล้วหรือครับ อยากอาบน้ำมั้ย ผมจะเตรียมเสื้อผ้าให้” จอมขวัญเดินเข้าไปหาแล้วแตะหลังมือลงกับพวงแก้มขาวของหญิงสาวที่เขารัก



   “คุณ…พาน้ำมาที่นี่ทำไมคะ” น้ำทิพย์เงยหน้ามองเขาอย่างไม่เข้าใจ ดวงตาของจอมขวัญที่มองสบกลับมานั้นมันขุ่นขลักไม่เหมือนดวงตาของจอมขวัญคนเดิมที่เคยมองเธอ



   “พามาอยู่กับผมสองคน ผมรู้…ที่คุณขอเลิกกับผม เพราะแม่คุณใช่มั้ย…แต่ที่นี่…ที่นี่ไม่มีแม่คุณ เรารักกันได้ คุณน้ำ…เราจะแต่งงานกันที่นี่ อยู่ด้วยกันที่นี่…” จอมขวัญโอบกอดร่างกายของหญิงสาวเอาไว้ด้วยความรัก เขาเฝ้าพร่ำบอกว่ารักเธอ และจะอยู่กับเธอที่นี่แค่สองคน



   จอมขวัญไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว วินาทีนี้…ความต้องการอยู่เหนือเหตุผล เขาต้องการแค่น้ำทิพย์ ไม่ว่าใครจะว่ายังไง ไม่ว่าใครจะคิดแบบไหน…แค่ให้น้ำทิพย์อยู่กับเขา แค่มีน้ำทิพย์อยู่ข้างกายในฐานะคนรักเท่านั้นก็พอ…



   “คุณจอม…คุณ…” ในขณะที่จอมขวัญพร่ำซ้ำๆว่ารักเธอมากแค่ไหน น้ำทิพย์กลับอึ้งตะลึง เธอเงยหน้ามองชายหนุ่มอดีตคนรัก ใบหน้าหล่อเหลาของจอมขวัญที่เคยมีรอยยิ้มกว้างสดใสให้เธอนั้น มาวันนี้มันเป็นเพียงรอยยิ้มบางที่มุมปาก ดวงตาที่เคยทอดมองเธอด้วยความรัก ณ วันนี้…มันกลับเป็นดวงตาขุ่นด้วยแรงปรารถนา



   …จอมขวัญในเวลานี้ไม่ใช่ชายหนุ่มที่มีสติครบถ้วนและคิดคำนึงถึงเหตุผล…ในทางตรงกันข้าม น้ำทิพย์ดูออกว่าอดีตชายคนรักนั้นพร้อมจะบ้าได้ทุกเมื่อ!!...



   “ดีใจมั้ยครับคุณน้ำ…เราจะได้อยู่ด้วยกัน…อยู่ด้วยกันแค่สองคน” คำพูดราวกับคนขาดสติ มันเลื่อนลอยและน่ากลัวจนน้ำทิพย์สั่นไปทั้งตัว



   เธอรักจอมขวัญ แม้แต่ตอนนี้เธอก็ยังรักเขา…แต่ตอนนี้คนที่เธอรักกลับทำให้เธอหวาดกลัว จอมขวัญคนที่กำลังกอดเธอไม่ใช่จอมขวัญคนเดิม จอมขวัญคนที่กำลังมองเธอ ไม่ใช่จอมขวัญคนเก่า…เขากลายเป็นผู้ชายที่ผูกติดอยู่กับความปรารถนาของตัวเองจนถึงขั้นพาเธอมาถึงนี่!!...



   “กอดผมสิครับ คุณน้ำ กอดผม…” เสียงแหบพร่านั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความปรารถนา น้ำทิพย์กลัวจับใจ แต่ก็จำยอมต้องยกสองแขนไปโอบรอบเอวจอมขวัญ และ…แขนเธอไปสัมผัสกับอะไรบางอย่างที่เหน็บอยู่ตรงเอวใต้เสื้อ



   …ป…ปืน!...ปืนหรือ?!!!...



   น้ำทิพย์ชักมือกลับทันทีแล้วเงยหน้ามองจอมขวัญที่ยังคงยิ้มให้เธอราวกับไม่รู้สึกรู้สาอะไร



   “ค…คุณจอม…ป…ปื…”



   “ผมแค่มีไว้ป้องกันตัว…ผมกลัวใครจะมาแย่งคุณไป…ไม่ต้องกลัวนะครับ” แม้คำพูดของจอมขวัญจะบอกว่าไม่ต้องกลัว แต่น้ำทิพย์แทบอยากจะร้องไห้



   “คุณ…อย่าทำอะไรใครเลยนะคะ น้ำขอ…”



   “ผมไม่ทำอะไรใคร ถ้าไม่มีใครมาแย่งของของผม…” ฝ่ามือของจอมขวัญไล้ผิวแก้มหญิงสาวแผ่วเบาอย่างหลงใหล



   “คุณน้ำไปอาบน้ำนะครับ จะได้นอนสบายๆ…”



   “น…น้ำ…น้ำ…” น้ำทิพย์พูดไม่ออก ความกลัวและหวาดหวั่นกอบกุมไปทั่วหัวใจ ทั้งเรื่องที่จอมขวัญมีปืน และเรื่องที่ถูกจอมขวัญพามาที่ไหนก็ไม่รู้



   “กังวลหรือ…ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก ห้องนี้จะเป็นห้องส่วนตัวของคุณ ผมไม่เอาเปรียบคุณ จะรอจนกว่าคุณจะพร้อม” คำมั่นสัญญาของชายหนุ่มไม่อาจทำให้เชื่อใจได้แล้ว น้ำทิพย์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก



   “น…น้ำ…น้ำขอโทร.บอกแม่ได้มั้ยคะ…แม่จะเป็นห่วงที่น้ำ…น้ำหายออกมา…” พอพูดถึงมารดาแล้ว รอยยิ้มบางบนใบหน้าของจอมขวัญก็หายไปแทบจะในทันที ดวงตาของชายหนุ่มจับจ้องใบหน้าซีดเผือดของหญิงสาวคนรัก ก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมาอีกครั้ง



   “บอกแม่คุณ ว่าคุณจะไปค้างบ้านเพื่อน…นะครับคุณน้ำ”


……………………………




   “ยัยน้ำนี่ก็เหลือเกินจริงๆ จะไปค้างบ้านเพื่อนก็ไม่บอกล่วงหน้าหรอก…ต้องขอโทษอธิปด้วยนะจ๊ะ น้าก็เพิ่งรู้ว่าน้ำจะไม่กลับบ้าน ปกติไม่เคยเหลวไหลขนาดนี้” คุณรุ่งทิพกดตัดสายจากลูกสาว ก่อนจะหันมาพูดกับชายหนุ่มร่างสูง ที่วันนี้แวะเวียนมาหาลูกสาวเธอที่บ้าน



   “ไม่เป็นไรหรอกครับ”



   “อ้อ…แล้วก็…เรื่องที่น้าขอให้อธิปช่วยกันน้ำออกมาจากนายจอมขวัญน่ะ ตอนนี้ประสบความสำเร็จแล้วนะ ยัยน้ำไปขอเลิกกับนายจอมขวัญอย่างเด็ดขาดแล้วล่ะ” ใบหน้าของรุ่งทิพนั้นสุขสมแค่ไหนเกินจะบรรยาย อธิปเพียงแค่รับคำเสียงแผ่วเป็นอันรับรู้แม้จะแปลกใจที่เรื่องเลิกกันของจอมขวัญและน้ำทิพย์ไม่มาถึงหูเขาก่อน เพราะถ้าเลิกกัน จักรกฤษณ์ก็น่าจะรู้เรื่อง และถ้าจักรกฤษณ์รู้ ก็น่าจะมาเล่าให้เขาฟัง



   “เลิกกันนานแล้วหรือครับ”



   “สัปดาห์ที่แล้วนี่เองจ้ะ ยัยน้ำซึมตั้งหลายวันแหน่ะ…จะอาลัยอาวรณ์อะไรนักหนาก็ไม่รู้ ผู้ชายแย่ๆแบบนั้น!” อธิปไม่ได้ต่อความยาวสาวความยืดเรื่อง ‘ผู้ชายแย่ๆ’ เพราะเอาแต่คิดถึงเรื่องของจอมขวัญ



   …เลิกกันมาสัปดาห์นึงแล้ว…แต่เขาก็ยังเห็นจอมขวัญยิ้มแย้มกับคนรอบข้าง รวมไปถึง…ยังต้อนรับขับสู้เขาตอนวันงานเปิดตัวของโครงการศุภฤกษ์อยู่เลย…ไม่เห็นจะมีแววเสียใจเลยสักนิด หรือจะทำใจได้แล้ว?...



   “อธิป? เป็นอะไรรึเปล่าจ๊ะ” คุณรุ่งทิพเห็นชายหนุ่มนิ่งงันไปเลยเรียกสติเบาๆ อธิปหันมามองหญิงวัยปลายก่อนจะยิ้มบาง



   “เปล่าครับ ถ้ายังงั้น…ผมลากลับเลยดีกว่า”



   “ขอบใจอีกครั้งนะอธิป” คุณรุ่งทิพยิ้มให้เขาอย่างจริงใจ อธิปเพียงแค่ยิ้มก่อนจะยกมือไหว้ลาแล้วกลับขึ้นรถยนต์ของตัวเอง และทันทีที่ขึ้นมานั่งเรียบร้อย เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากด



   “ฮัลโล คุณจักร…ตอนนี้จอมขวัญอยู่กับคุณรึเปล่า”



   ‘ไม่นี่ครับ ทำไมหรือ’



   “คุณรู้เรื่องที่น้ำทิพย์กับจอมขวัญเลิกกันแล้วหรือยัง”



   ‘คุณว่ายังไงนะ?!!’   เสียงของจักรกฤษณ์ที่ตอบกลับมานั้นตกใจอย่างเห็นได้ชัด



   “แม่ของน้ำทิพย์บอกผมว่าสองคนนั่นเลิกกันแล้วเมื่ออาทิตย์ก่อน”



   ‘ผมไม่รู้เรื่องเลย! ไอ้ขวัญไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใคร…หรือว่า…คุณอธิป! ขอผมติดต่อเพื่อนผมก่อน งานนี้ไอ้ขวัญก่อเรื่องแน่!!!’



……………………………..



   จักรกฤษณ์แทบอยากจะเอาหัวปักกำแพงสักร้อยที!



   เมื่อวาน เพื่อนเขาโทร.มาบอกว่าเจอจอมขวัญอยู่กับนายทรงพล…เขาน่าจะเอะใจแต่แรกว่าทำไมจอมขวัญถึงหันกลับไปคบไอ้หมอนั่นอีก รู้แก่ใจว่ามันไม่ใช่คนดีอะไร ชีวิตของทรงพลทั้งเบื้องหน้าเบื้องหลังนั้นเกี่ยวข้องกับเรื่องผิดกฎหมายทั้งสิ้น!!



   …แล้วนี่!!!...โทร.หาจอมขวัญไม่ติด!!!...



   ชายหนุ่มกดโทรศัพท์จนมือจะหักตั้งแต่ออกจากที่ทำงาน จนขับรถกลับมาถึงบ้าน เขารีบวิ่งขึ้นเรือนเพื่อไปพบหน้าบิดาและมารดา



   “ตาจักร! เรื่องที่ของขวัญเลิกกับหนูน้ำน่ะ! สรุปว่ามันเป็นไงมาไง!!” คุณพัชรีใจร้อนกว่าใครรีบถลามาถามลูกชายทันที



   “แม่ของน้ำทิพย์บอกว่าสองคนนี่เลิกกันเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว…แล้ว…แล้วเพื่อนผม…เพื่อนผมบอกว่าเมื่อวานนี้มันเจอไอ้ขวัญกับนายทรงพล” คุณชัยฟังแล้วแทบทรุดลงกับพื้น



   “ทรงพล…” เขาครางชื่อชายหนุ่มผู้ที่ใครต่อใครรู้จักกันดีว่าเป็นพวกที่ทำงานอยู่เหนือกฎหมายบ้านเมืองมาตลอด



   “ครับพ่อ…ตอนแรกผมก็…ไม่ได้เอะใจ…ไม่ได้คิดว่าไอ้ขวัญจะกลับไปยุ่งกับมันอีก ผมกำลังให้เพื่อนติดต่อมันให้ผมอยู่ เราจะได้รู้ว่าไอ้ขวัญไปเจอมันทำไม…”



   “ของขวัญคงไม่ทำอะไรบ้าๆใช่มั้ย” คุณพัชรีรู้ดีว่าหลานชายเลือดร้อนและบ้าระห่ำ เธอฟังแล้วใจหวิวไปหมดเมื่อรู้ว่าหลานชายกลับไปคบหากับมาเฟียใต้ดินอย่างนายทรงพล



   จักรกฤษณ์หันมามองมารดาด้วยแววตาเต็มไปด้วยความกังวล



   “ไม่รู้ครับแม่ ตอนนี้ติดต่อไอ้ขวัญไม่ได้…ส่วนน้ำทิพย์…คุณอธิปบอกว่า น้ำทิพย์โทร.มาบอกแม่เธอว่า เธอจะค้างบ้านเพื่อน เพื่อนคนไหนก็ไม่รู้ แล้ว…ก็โทร.มาบอกแบบกะทันหัน…” สามพ่อแม่ลูกมองหน้ากัน ภาวนาว่าน้ำทิพย์คงไม่ได้หายไปกับจอมขวัญที่ป่านนี้ยังติดต่อไม่ได้



   …แม้ในความเป็นจริง…คำภาวนานี้จะไม่มีหวังเลยแม้แต่นิดเดียว…



…………………..



   ‘…ไอ้จอมน่ะเหรอ…มันซื้อยานอนหลับกับปืน…’



   จักรกฤษณ์แทบทรุดตรงนั้น เมื่อรู้ว่าน้องชายซื้ออะไรจากนายทรงพล แม้แต่พ่อแม่เขาก็เกือบจะเป็นลม



   “ซื้อปืน?!” คุณพัชรีทวนคำอย่างทำใจไม่ได้



   “แล้วที่ทำงานของหนูน้ำเขาว่ายังไงบ้าง” คุณชัยหันมาถามบุตรชาย



   “น้ำทิพย์โทร.มาลางานเองครับ แล้ว…ผมลองไปถามยามแถวนั้น เขาบอกว่ารถคันที่มารับน้ำทิพย์ออกไป…เป็นรุ่นเดียว สีเดียว…กับที่ไอ้ขวัญใช้”



   “หมายความว่า…ของขวัญ…เป็นคนพาหนูน้ำไปจริงๆเหรอ จักร” คุณพัชรีพึมพำก่อนจะหลับตาลงอย่างเจ็บปวดเมื่อรู้ว่าหลานชายที่รักเหมือนลูกกำลังสร้างปัญหาใหญ่หลวง



…ลักพาตัวผู้หญิง…แถมยังมีทั้งปืน มีทั้งยานอนหลับในมือ…



“ก็…น่าจะเป็นอย่างนั้น…” จักรกฤษณ์เองก็พูดไม่ออก



คุณชัยกับคุณพัชรีมองหน้ากันอย่างเจ็บปวด ก่อนที่ฝ่ายหญิงร่างอวบจะหันมาทางบุตรชาย



“จักร…” เธอเรียกชื่อลูกชายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนเป็นป้าที่เลี้ยงหลานชายคนเดียวมาด้วยความรักจะรู้สึกเช่นไร



   “อย่าบอกคุณอธิปเรื่องนี้ จะให้คุณอธิปไปเจอของขวัญไม่ได้” คุณพัชรีสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด แม้ดวงตาจะคลอไปด้วยน้ำตา จอมขวัญวางความแค้นเอาไว้กับอธิป และคิดมาตลอดว่าอธิปจะแย่งน้ำทิพย์ไป ปืนที่จอมขวัญซื้อไปจากทรงพลนั่นก็คงเพราะกลัวว่าอธิปจะตามไปเจอตัวและพาน้ำทิพย์กลับ



   …เพราะฉะนั้น…จะต้องไม่ให้อธิปไปเจอเด็ดขาด!!...



   “ครับแม่”



   “แล้ว…ให้คนออกตามหา เช็คทุกที่ที่ของขวัญน่าจะไป เจอเมื่อไหร่…มาบอกแม่…แม่จะเป็นคนไปเอาปืนออกมาจากมือของขวัญเอง” สิ้นประโยคนั้นคุณพัชรีก็ปล่อยให้น้ำตาไหลอาบหน้าอย่างสุดจะทานทน



   ……………………



    สามวันแล้ว…สามวันแล้วที่น้ำทิพย์อยู่กับเขาในบ้านหลังเล็กริมทะเล



   …ไม่มีใครมาวุ่นวาย ไม่มีใครมาคอยออกคำสั่ง มีแค่เธอและเขา…แค่สองคน



   “ทำอะไรหรือคะคุณจอม” น้ำทิพย์ไม่ได้ร้องไห้โวยวายหรือเรียกร้องจะกลับ ใจหนึ่งเธอกลัวจอมขวัญจะทำอะไรเพราะเขามีปืน อีกใจ…เพราะคิดว่าที่จอมขวัญเป็นเช่นนี้ก็เพราะผูกใจรักเอาไว้กับเธอ เมื่อเธอมาขอเลิกกะทันหัน เขาจึงกลายเป็นเช่นนี้



   “ข้าวผัดครับ คุณน้ำหิวหรือยัง” ดวงตาของจอมขวัญที่มองเธอ น้ำทิพย์รู้สึกว่าไม่ใช่จอมขวัญคนเดิม ม่านหมอกขุ่นมัวในแววตาที่มองมาที่เธอนั้นเหมือนคนขาดสติ



   …ราวกับจอมขวัญรู้แค่ว่าโลกนี้มีแค่เธอและเขา…ชายหนุ่มไม่คำนึงถึงสิ่งอื่นใดอีกแล้ว…



   …นั่นล่ะคือสิ่งที่น่ากลัว…



   “ให้น้ำช่วยนะคะ”



   “ไม่เป็นไรครับ คุณน้ำนั่งสบายๆเถอะ” จอมขวัญหันมาบอก ก่อนจะหันไปยกกระทะผัดอย่างคล่องแคล่ว น้ำทิพย์มองแผ่นหลังของชายหนุ่มอยู่อึดใจหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปากถาม



   “คุณจอม…ได้โทร.หาคุณป้ารีบ้างมั้ยคะ” คำถามของหญิงสาวทำเอาจอมขวัญนิ่งชะงัก



   …ป้ารี…



   …ใช่…เขามีป้ารี มีลุงชัย และมีพี่จักร…แต่จอมขวัญไม่ได้บอกใครเลย ไม่ได้โทร.ไปหา ไม่ได้ติดต่อกลับไป…เขาเลือกที่จะทิ้งพวกนั้นเอาไว้แล้วมาอยู่กับน้ำทิพย์แค่สองคน…



   หัวใจเหมือนถูกบีบขย้ำจนอึดอัดไปหมด เมื่อตระหนักได้ว่าเขาทำตัวเหมือนพวกอกตัญญู จอมขวัญไม่ได้ถูกเลี้ยงมาให้ไม่เห็นค่าใคร ยิ่งเฉพาะกับคุณพัชรีและคุณชัยที่เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่บิดามารดาเสีย แต่เวลานี้…เขากลับทิ้งผู้มีพระคุณเอาไว้เบื้องหลังแล้วตัดขาดตนเองจากโลกทั้งหมดเพื่อมาอยู่กับน้ำทิพย์…



   “คุณจอมคะ?” น้ำทิพย์เรียกซ้ำเมื่อเห็นชายหนุ่มนิ่งงันไป จอมขวัญได้สติหันมายิ้มบางให้ ก่อนจะยกกระทะลงจากเตาตักข้าวผัดแบ่งใส่จานสองใบ



   “ข้าวผัดเสร็จพอดีเลยครับ”



   พวกเขาสองคนนั่งกินข้าวกันเงียบๆ น้ำทิพย์ได้แต่ลอบมองชายหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม จอมขวัญดูซีดเซียว และผอมลง จอมขวัญคนเก่าที่หล่อเหลาและสนุกสนานร่าเริงหายไปแล้ว…หายไปเพราะเธอ…



   จังหวะนั้น จอมขวัญเงยหน้าจากจานข้าวขึ้นมาสบตาพอดี ทำเอาหญิงสาวชะงัก



   “มีอะไรหรือครับ”



   “เอ่อ…คุณ…คุณดู…หน้าซีดๆ ขอโทษนะคะ…” น้ำทิพย์ส่งมือออกไปแตะเบาๆที่มือของชายหนุ่ม ก่อนจะนิ่งชะงัก แล้วเปลี่ยนไปแตะที่หน้าผากของจอมขวัญแทน



   “ตายจริง! คุณตัวร้อน!!” คำพูดของหญิงสาวทำให้จอมขวัญตระหนักว่าสภาพตัวเองเป็นเช่นไร ช่วงหลายวันที่ผ่านมานี่ เขาอาศัยนอนที่โซฟาซึ่งเปิดหน้าต่างให้ลมโกรกทั้งคืน และบางคืนก็นอนไม่หลับเพราะเอาแต่คิดซ้ำๆวนไปวนมาเกี่ยวกับเรื่องของเขาและหญิงสาวคนรัก



   …ไม่แปลกใจนักหรอกที่จะไม่สบายเช่นนี้…



   “ทานยารึยังคะ”



   “ยังครับ ทานข้าวเสร็จค่อยกิน” จอมขวัญไม่ได้บอกว่าเขาไม่ได้ติดเอายารักษาโรคมาด้วย เพราะกลัวว่าน้ำทิพย์จะรู้ตัวว่าถ้าเขาออกไปซื้อ แล้วจะเหลือเธอเพียงคนเดียวในบ้าน



   …เขากลัวหญิงสาวจะหนีเขาไป…



   หลังมื้ออาหาร จอมขวัญบอกให้น้ำทิพย์กลับเข้าไปพักผ่อนในห้อง ก่อนจะเอาแม่กุญแจล็อกจากด้านนอก แล้วจึงออกจากบ้านเพื่อไปหาซื้อยาโดยไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย ว่าแม้น้ำทิพย์จะไม่หนีออกมาเอง ก็มีใครบางคนตามตัวหญิงสาวเจอแล้ว



……………………..



    “บ้านหลังนี้เหรอคุณ” ชายวัยปลายเอ่ยปากถามคนในรถยนต์ที่ยื่นกระดาษใบเล็กๆให้เขาช่วยดูให้



   ในกระดาษใบนั้นมีที่อยู่เขียนด้วยตัวอักษรติดกันเป็นพืดเหมือนคนเขียนรีบเร่งนักหนา



   “อยู่ท้ายหาดนู่น…เออ จะว่าไป มีคนมาถามหาบ้านหลังนี้คนนึงแล้ว” คนฟังถึงกับเลิกคิ้วด้วยความสงสัย



   “มีคนมาถามหาแล้ว? เอ่อ…เป็น…เป็นผู้ชายขาวๆ หล่อๆรึเปล่าครับ”



   “หึ! ไม่ใช่ เป็นพ่อหนุ่มหน้าเข้ม”



   “หน้าเข้ม?” คนในรถทวนคำ ก่อนจะหันไปมองผู้โดยสารในรถอีกสองคนอันได้แก่บิดาและมารดา ก่อนที่ฝ่ายมารดาจะทำหน้าตกใจ



   “ตายแล้วจักร!!!! ต้องเป็นคุณอธิปมาถามทางแน่ๆ!!!!” จักรกฤษณ์ชะงักกึก ก่อนจะรีบหันออกไปนอกรถ เพื่อถามชายชาวบ้านผู้บอกเส้นทางที่ยังยืนให้ความช่วยเหลืออย่างมีน้ำใจ



   “เขาถามเมื่อไหร่ครับ ลุง!”



   “เมื่อเช้านี้เองล่ะ”



   “ขอบคุณมากครับ” แล้วจักรกฤษณ์ก็รีบขอที่อยู่คืนจากลุงชรา ก่อนจะขับรถบึ่งตรงไปยังท้ายหาดอันเป็นที่อยู่ที่เขาได้มาจากนักสืบ แต่ดูเหมือนจะมีบางคนที่สืบเรื่องนี้ได้ก่อนหน้าเขาไม่กี่ชั่วโมง



   …อธิป!!!...



   ขออย่าให้จอมขวัญเจออธิปก่อนที่พวกเขาจะไปถึงเลย!!!


……………………..
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 17-04-2012 20:06:07
   



   อธิปเห็นจอมขวัญขับรถออกจากบ้านไปแล้ว เขาจึงรีบลงจากรถแล้วแอบเลาะเข้าบ้านจากรั้วทางด้านหน้าหาดที่ค่อนข้างเตี้ยพอจะกระโดดข้ามได้ บ้านหลังเล็กมีประตูออกเพียงทางเดียว คือหน้าเฉลียงที่หันออกสู่ทะเล ชายหนุ่มลองเลื่อนบานประตูดู โชคดีที่มันไม่ติดล็อค เขาจึงรีบเข้าไปในบ้าน บานประตูห้องหนึ่งมีแม่กุญแจคล้องเอาไว้ทำให้อธิปไม่รีรอที่จะรีบเข้าไปทุบ



   “น้ำ! น้ำอยู่รึเปล่าครับ?!!”



   “พี่อธิป!!!!” เสียงตอบกลับมาทำให้ชายหนุ่มยิ้มออก โล่งใจที่อย่างน้อยเขาก็ตามหาหญิงสาวจนเจอโดยไม่คว้าน้ำเหลว



   “พี่อธิป! แล้วคุณจอม…”



   “พี่เห็นเขาออกไป พี่จะช่วยน้ำออกมานะ” อธิปหันซ้ายหันขวา ไม่รู้จะเอาอะไรมาทุบแม่กุญแจออกดี ทั้งบ้านมีแค่เฟอร์นิเจอร์ชิ้นใหญ่น้อยชิ้น เขาตัดสินใจกลับออกไปที่รถแล้วเอาประแจออกมา ก่อนจะรีบกลับมากะเทาะแม่กุญแจออก



   แกร๊ก!

   อธิปหมุนลูกบิดประตู แล้วผลักบานประตูเข้าไป น้ำทิพย์ก็รีบถลาออกมาทันที



   “น้ำ! ไม่เป็นอะไรนะ” หญิงสาวส่ายหน้ารัวๆ



   “ไปเถอะ ก่อนที่…”



   “ไอ้อธิป!!!!!” จอมขวัญเดินเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้าโกรธแค้น ดีแค่ไหนว่าเขาขับรถกลับมาเพราะคิดว่าตัวเองอาจจะยังไม่ได้ล็อคประตูบ้าน ยังนึกโทษตัวเองว่าเพราะฤทธิ์ไข้จึงมึนหัวและเผลอไผล


ทว่า…พอกลับมา…เขาถึงได้เห็น…อธิปกำลังจะพาน้ำทิพย์หนีไปจากเขา!!!



   “มึง!!!!” คนโกรธไม่เหลือสติอีกแล้ว ชายหนุ่มร่างโปร่งที่ถูกพิษไข้รุมเร้าพร้อมๆกับความโมโห ควักปืนออกมาจ่อไปที่อธิปทันที น้ำทิพย์สะดุ้งยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกใจ



   “อย่านะคะคุณจอม!” เธอร้องขอเสียงแผ่ว แม้จะถูกอธิปดันเธอให้ยืนอยู่เบื้องหลังเขาแล้วก็ตาม



   “มันจะมาเอาคุณไปจากผม!!!!” จอมขวัญตวาดก้อง ดวงตามีแต่ไฟโกรธแผดเผาหัวใจจนร้อนเหมือนตกนรก



   …เพราะมีมัน! เพราะมีไอ้อธิป! เขาถึงเหมือนตกนรกหมกไหม้! ถ้าไม่มีมันสักคน แค่ไม่มีมัน…แค่ไม่มีมัน!!...



   “ของขวัญ!!!!!” นิ้วที่กำลังจะเหนี่ยวไกชะงักกึกเมื่อเสียงกรีดร้องดังมาจากหน้าประตู จอมขวัญนิ่งงัน เมื่อสามัญสำนึกกำลังร้องบอกว่าใครคือเจ้าของเสียงนั้น



   …เจ้าของเสียงที่เลี้ยงดูเขาแทนพ่อแม่ เจ้าของเสียงที่พร่ำสอนอบรม เจ้าของเสียงที่…รักเขา…รักโดยไม่มีเงื่อนไข แม้ว่าเขากับเธอคนนั้นจะไม่มีความเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดเลยแม้แต่นิดเดียว มีแค่สถานะทางสังคม…ที่เป็นป้าสะใภ้กับหลานชายกันเท่านั้น…



   จอมขวัญค่อยๆเบือนหน้ามามอง ที่ประตูมีทั้งคุณชัย จักรกฤษณ์และ…คุณพัชรีที่กำลังยืนร้องไห้



   …เขาทำให้ป้ารีร้องไห้…ทำให้ป้ารีร้องไห้อีกแล้ว…เขาทำชั่วซ้ำๆ ทำเรื่องเลวร้ายซ้ำซาก…เขามันเป็นหลานเลว แต่ป้าก็ยัง…



   “ของขวัญ…ฮึก ของขวัญ…” แต่เขาก็ยังเป็น ‘ของขวัญ’ ของป้าเสมอ…



   “มาหาป้านะลูกนะ…มาหาป้า…” คุณพัชรีร้องไห้สลับกับเสียงสั่นเครือที่พยายามปลุกสติหลานชาย มืออูมที่เริ่มเหี่ยวย่นยื่นออกไปในอากาศหวังให้จอมขวัญกลับมาหาเธอ



   ทว่าจอมขวัญยังยืนอยู่กับที่ แต่คุณพัชรีรู้…สายตาที่จอมขวัญมองตรงมาทางนี้คือหลานชายคนเดิมที่รักและเคารพเธอ



   “ของขวัญ…” คุณพัชรีเรียกชื่ออีกครั้ง ก่อนจะทรุดฮวบลงกับพื้น



   “แม่!!!/ป้ารี!!!!” ทั้งจักรกฤษณ์ ทั้งจอมขวัญร้องเรียกแทบลั่น สติกลับมาในวินาทีนั้น ก่อนจะรีบทิ้งปืนแล้ววิ่งถลาเข้ามากอดผู้เป็นป้า



   “ป้ารี!! ป้ารีอย่าเป็นอะไรนะ! ป้ารี!” ชายหนุ่มพยายามเขย่าร่างของหญิงวัยปลายด้วยหวังว่าคุณพัชรีจะฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง …แต่…ไม่เลย…คุณพัชรีไม่แม้แต่จะขยับตัว หัวใจของจอมขวัญสั่นเทายิ่งกว่าครั้งไหนๆ เขาเสียพ่อเสียแม่แค่นี้ก็มากเกินพอแล้ว ถ้าจะต้องมาเสียป้าไปอีกคน เขาจะทำยังไง!



“ป้ารี!! ป้ารี!! ป้ารีฟื้นสิป้ารี!!!” จอมขวัญร้องเรียกอย่างบ้าคลั่ง เหงื่อกาฬเม็ดโตผุดขึ้นข้างขมับ มันร้อนรนเสียยิ่งกว่าตอนที่เห็นน้ำทิพย์กำลังจะหนีไปจากเขาเสียอีก   


   “โอ๊ย!!!!!” แล้วเสียงร้องเรียกของชายหนุ่มก็ถูกขัดด้วยเสียงร้องของจักรกฤษณ์ จอมขวัญหันไปมองทันที ทำเอาจักรกฤษณ์เหวอ



   “เอ่อ…อ่า…” พูดไม่ออก จักรกฤษณ์พูดไม่ออก!!...คนเป็นลมแอบหยิกเท้าเขาได้เจ็บมาก!!!!



   เมื่อเห็นว่าพี่ชายไม่พูดอะไร จอมขวัญจึงหันไปเขย่าร่างคุณพัชรีอีกครั้ง



   “ป้ารี!! ป้ารี!!!!”



   “ลุง…ลุงว่า…ลุงว่าพาไปโรง’บาลดีกว่านะ” คุณชัยส่งเสียงบอก และดูเหมือนจอมขวัญจะได้สติ แม้จะไม่สบาย แต่เขากลับอุ้มร่างอวบของผู้เป็นป้าขึ้นได้อย่างว่องไว



   “พี่จักร! ไปเอารถออก!!” เขาหันมาสั่งพี่ชายที่ยังนั่งอึ้ง ก่อนจะก้าวขาพรวดๆออกจากบ้านทันที แต่จักรกฤษณ์ก็ยังนั่งนิ่งอยู่กับที่ เพราะไม่คิดว่าน้องชายจะอุ้มแม่ตนลอยเสียขนาดนั้น



   “ไอ้พี่จักร!! มาสตาร์ทรถสิโว้ย!!!” จอมขวัญหันมาตะโกนลั่น ใจสั่น ทั้งห่วงทั้งรักป้า แต่จักรกฤษณ์กลับไม่ขยับเสียที



   “เอ่อ…เออๆ…เออ! ไปเดี๋ยวนี้แหละ!!” จักรกฤษณ์ร้องบอก ก่อนจะรีบลุกขึ้นวิ่งตามน้องชายออกไป



ตอนแรก เขาก็เกือบเต้นไปกับน้องเหมือนกันที่เห็นมารดาล้มลงไปต่อหน้า แต่…ว่ากันว่ามารยาหญิงนั้นร้ายนัก! ทำตัวว่าเป็นลมได้เนียนกริบ แต่ที่ไหนได้!! แอบหยิกเท้าส่งซิกให้เขา!! ส่วนพ่อเขาก็ดูเหมือนจะรู้สถานการณ์ เพราะรีบแยกไปเก็บปืนเรียบร้อย ก่อนจะทำทีแนะนำว่าให้พาเมียตัวเองไปโรงพยาบาล



…งานนี้จักรกฤษณ์ยกนิ้วให้ว่าร้ายทั้งผัวร้ายทั้งเมีย!!!...เล่นเอาลูกอย่างเขาตามไม่ทันเลยวุ้ย!!...


……………………

ไปแล้ว…ตัวต้นเหตุที่ก่อเรื่องพาคุณพัชรีไปโรงพยาบาลเรียบร้อย คุณชัยเชื่อว่าหลานตัวแสบของเขาจะไม่คิดถึงเรื่องอื่นใด จนกว่าป้าของมันจะฟื้นขึ้นมาอีกครั้งนั่นล่ะ…



   เมื่อในบ้านเหลือกันแค่คุณชัย และหนุ่มสาวรุ่นลูก ผู้อาวุโสกว่าจึงเป็นฝ่ายเอ่ย



   “ลุง…” แม้จะพยายามคิดคำพูดมากแค่ไหน แต่สุดท้ายคุณชัยก็จนใจจะเอ่ยสิ่งใด ด้วยไม่รู้ว่าก่อนที่จะตามมาเจอเหตุการณ์นี้ น้ำทิพย์ถูกหลานชายตนรังแกไปมากน้อยเพียงใด



   น้ำทิพย์เดินเข้ามาหาชายสูงวัยแล้วส่งยิ้มบางเบาอย่างจริงใจ ก่อนจะยกมือไหว้



   “น้ำ…กราบขอโทษนะคะคุณลุง…เพราะน้ำเอง น้ำเป็นต้นเหตุให้คุณจอมทำแบบนี้” ยิ่งพูด น้ำทิพย์ยิ่งสะเทือนใจ จอมขวัญเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเพราะเธอทำร้ายหัวใจเขา เธอบอกเลิกเขาโดยไม่แม้แต่จะบอกเหตุผล



   “ลุงต่างหาก…ลุงต่างหากที่ต้องขอโทษหนู เพราะลุงกับป้าเลี้ยงของขวัญมาให้ดีไม่ได้…” คุณชัยอับจนจะพูด ภาพที่ปืนอยู่ในมือหลานชายยังคงติดตา เมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว จอมขวัญยังเป็นเพียงเด็กชายแสนซุกซนที่ติดตามพ่อและแม่มาเที่ยวเล่นที่บ้านเรือนไทยของเขาและภรรยา เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วจอมขวัญยังคงเป็นเด็กชายที่ร่าเริง



   ทว่า…สิบกว่าปีผ่านไป อะไรๆหลายอย่างหล่อหลอมให้จอมขวัญหันมาจับปืนหมายจะเหนี่ยวไกปลิดชีวิตคนอื่น…



   คุณชัยน้ำตาคลอเบ้าอย่างเจ็บปวด เพราะรักจอมขวัญเหมือนลูก อยากเห็นลูกคนนี้มีความสุขและยิ้มแย้มแจ่มใส แต่…



   “คุณจอมเป็นคนดีค่ะ คุณลุง…สำหรับน้ำ ไม่ว่าใครจะว่ายังไง คุณจอมเป็นสุภาพบุรุษเสมอ” น้ำทิพย์ยิ้มให้ชายชราอีกครั้ง



   “ขอบใจนะ…คุณอธิป ฝากพาหนูน้ำไปส่งที่บ้านด้วยแล้วกัน เดี๋ยวผมจะจัดทางนี้เอง…ส่วน…เรื่องที่ของขวัญทำ…ถ้าทั้งคุณทั้งหนูน้ำจะแจ้งความ ทางผมก็พร้อมที่จะให้ทุกอย่างเป็นไปตามกฎหมาย…” คุณชัยตัดสินใจแน่วแน่ ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนที่จอมขวัญทำผู้หญิงท้อง เพราะฉะนั้นถ้าอะไรจะเกิดก็ต้องเป็นไปตามครรลองของมัน



   น้ำทิพย์หันไปมองชายหนุ่มที่ยังยืนนิ่งเหมือนจะขอความเห็นใจ



   “ผมแค่…ผ่านมาที่นี่เพราะมารับน้ำกลับบ้าน ส่วนน้ำ…เขาก็…” อธิปทิ้งประโยคเอาไว้ให้หญิงสาวเป็นคนตอบ



   “…ส่วนน้ำ…แค่มาค้างกับเพื่อนค่ะ ทั้งน้ำทั้งพี่อธิปไม่รู้ไม่เห็นอะไรค่ะคุณลุง” คุณชัยนิ่งงันเพราะไม่คิดว่าสองหนุ่มสาวจะทำเฉยกับเรื่องที่เกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็ว



   “ถ้ายังไง น้ำลากลับก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ” น้ำทิพย์และอธิปยกมือไหว้ชายสูงวัย ก่อนจะพากันเดินออกจากบ้านไป ทิ้งให้คุณชัยมองตามอย่างโล่งอกระคนเจ็บปวด


…โล่งอกเพราะทั้งน้ำทิพย์และอธิปให้อภัย…จอมขวัญจะรู้ตัวบ้างไหม ว่าต่อให้ทำผิดถึงขนาดนี้ แต่ก็ยังได้รับการให้อภัย…หลานชายของเขาโชคดีเหลือเกิน โชคดีที่ได้รับโอกาสให้แก้ตัว ได้รับโอกาสให้ยืนขึ้นใหม่ได้อีกครั้ง แม้ว่าจะ…ทำตัวร้ายกาจถึงเพียงนี้…



…แต่ก็ยังเจ็บปวด…เพราะครั้งนี้ จอมขวัญทำเกินไปจริงๆ ถ้าหากว่าพวกเขามาไม่ทัน อธิปจะเป็นยังไง…จะต้องมีการสูญเสียใช่ไหม…ต้องให้อธิปแดดิ้นไปต่อหน้าอย่างนั้นหรือ จอมขวัญถึงจะพอใจ


…คุณชัยหายใจอย่างยากลำบาก เมื่อตัดสินใจจะลงโทษหลานชายที่รัก…แต่จะลงโทษอย่างไร ลงโทษอย่างไรให้เจ้าตัวรู้ซึ้งว่าสิ่งที่เกือบจะทำนั้นคือการปลิดลมหายใจของคนอื่น คนอื่นที่เขามีพ่อมีแม่ มีคนที่เขารักและรักเขารอคอยอยู่…


คุณชัยมือสั่น ได้แต่เงยหน้าเพื่อกลั้นน้ำตา หากเขาปล่อยให้เรื่องทุกอย่างจบลงแบบนี้ โดยไม่ลงโทษจอมขวัญ แล้วตอนที่เขาไปเจอหน้าน้องชายผู้เป็นพ่อของจอมขวัญในโลกหน้า เขาจะสู้หน้าน้องได้อย่างไรกัน…


…ต้องลงโทษ…จะต้องลงโทษเพื่อให้จอมขวัญรู้…


เขาก้มหน้าลงพยายามรวบรวมสติทั้งหมดแล้วปลดลูกโม่เพื่อจะนำไปเก็บให้ปลอดภัย ทว่าชายชราก็ต้องผงะ


…นี่มัน!!!...


…ไอ้ของขวัญ!!!…


…นี่มันปืนปลอมนี่หว่า!!!!!!...


…ไอ้หลานแสบ!!!! เอาปืนปลอมไปท้ายิงคนนั้นคนนี้ได้ยังไง!! ใครสั่งใครสอน!!!!!...


ติดตามตอนต่อไป (ขอวันอาทิตย์นะจ๊ะ)

บอกแล้ววววว…ดราม่ามันมาได้ มันก็จากไปได้ (กร๊ากๆๆๆๆ)  :m20:
แอบชอบพี่จักร ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้ น่ารัก   :o8:

ขอบคุณคนอ่าน คนเม้นท์ กำลังใจ และพื้นที่บอร์ดนะคะ ^.^

ป.ล. ขอบคุณคุณ Rafael มากๆนะคะที่สอนวิธีทำลิงค์ :pig4: กรี๊ดๆ ทำได้แล้วอ่ะ

สปอยล์…ต่อจากนี้จะเริ่มวายแหละ (นี่เขาเรียกว่าสปอยล์เปล่าอ่ะ ฮ่าฮ่า) :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 17-04-2012 20:12:01
จิ้มก่อนอ่านค่าา

.....................

อ๊ากกก ตอนนี้ทำเอาน้ำตาร่วงได้เหมือนกัน
รอตอนหน้าอย่างใจจดใจจ่อ ตอนนี้ต้องการความวายจากเรื่องนี้ด่วน 5555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 4 (13/04)
เริ่มหัวข้อโดย: iforgive ที่ 17-04-2012 20:17:22
กร๊ากกกกก  โดนหลอกกันทุกผู้ทุกคน  ตรูก็ด้วย  เว้ยยยยย   :m16:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: choijiin ที่ 17-04-2012 20:19:41
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ชอบพี่อธิปจริงจังค่า
 :-[
แบบนี้แหละถึงจะมาปราบของขวัญได้
แค่กับชะนีคนเดียวต้องเป็นขนาดนี้เลยเหรอคะของขวัญ??
แบบนี้เค้าเรียกไม่รู้จักคิด ไม่รู้จักโตนะคะ
 :เฮ้อ:
ตอนนี้เราขอฝากหน้าที่ดัดนิสัยน้องให้พี่อธิปเลยนะคะ
 :z1:

ขอบคุณน้องบัวคนสวยสำหรับตอนนี้ด้วยค่ะ

ปลล.อยากอ่านตำนานรักดอกไม้จังเลยน้อ...
 :haun5:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: evilheart ที่ 17-04-2012 20:20:57
ก็คิดเหมือนกันว่าขวัญจะกล้าทำอะไรน้ำหรือเปล่า
แต่สงสารขวัญนะ อดีตแก้ไขไม่ได้
อดีตที่ยังสงสัยว่าขวัญทำจริงๆ หรือเปล่า  :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: bluekawai ที่ 17-04-2012 20:25:39
สงสัยว่าอธิปกะของขวัญจะรักกันยังไง
^^
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: LalaBam ที่ 17-04-2012 20:30:41
ของขวัญ อย่าไปอาลัยอาวรณ์กับผู้หญิงเลย
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: jinjin283 ที่ 17-04-2012 20:31:07
รออ่านเรื่องนี้ทั้งวันเลยคะ
แอบเสียวอะ นึกว่าของขวัญจะยิงอธิปทิ้งจริงๆซะแล้วอะ 
แต่คุณป้าก็ร้านอะ ไม่แพ้คุณหลายเลยนะคะ สงสารก็แต่อธิปอ่า ><
หวังว่าคุณลุงจะลงโทษขอขวัญดีๆนะคะ อิอิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: rubymoona ที่ 17-04-2012 20:33:28
แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยย ชอบ และไม่ชอบ ไม่ชอบฉากที่ขวัญไม่ใช่ขวัญ ชอบฉากของครอบครัวทั้งหมด ทั้งมารยาของป้ารี การรู้ทางกับของลุงชัย ความซื่อบื้อของพี่จักร น่ารักๆๆๆ แต่ของขวัญที่ห่วงป้านั้นน่ารักที่สุด!!!
ลุงชัยคะ ขอร้องละคะ อย่าลงโทษของขวัญเลยนะ อะฮึก
บ้าบอที่สุด เกลียดคุณอธิป
ปล.สปอยส์ได้ใจมากคะ!
ปล.2ดีใจ จากนี้จะไม่ต้องเจอน้ำกับแม่แล้วสินะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: yeyong ที่ 17-04-2012 20:41:56
อ่านมาช่วงแรกน้ำตาคลอถึงความรักของป้ากับหลาน
แต่มาเริ่มอมยิ้มที่จักรโดนแม่หยิกเท้า
และยิ่งฮาใหญ่ตอนลุงรู้ว่าเป็นปืนปลอม
หักมุมมากค่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: malula ที่ 17-04-2012 20:42:30
กะลังอินได้ที่ ต้องเบรคตัวโก่งเพราะเสียงร้องของพี่จักร
และพอรู้ว่าถูกคนเป็นลมหยิกถึงกับขำพรืด คนเขียนหักมุมได้เก่งจริง ๆ
แถมตอนท้ายปืนปลอมอีก น้ำตากำลังจะหยดเพราะสงสารคุณลุง ก็ต้องไหลย้อนกลับทางเดิมซะนี่
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: irksome ที่ 17-04-2012 20:44:31
ปืนปลอม...    :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: NONSENSE ที่ 17-04-2012 20:44:59
เอ่อ..กำลังซึ้ง+ เศร้า
เจอปืนปลอม เข้าไป  อึ้งเลยย 
เง้ออออออออออออออออออ...

 o13 o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: allenlover ที่ 17-04-2012 20:45:52
555+ นึกว่าแต่ดราม่าทั้งตอนแล้วซะอีก

ถูกใจมารยาของป้ารีจริง ๆ ต่อไปเข้าเนื้อเรื่องจริง ๆ แล้วสินะ

เป็นกำลังใจให้นะจ้ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: khalwfarng ที่ 17-04-2012 21:14:55
คอยวายมานานแสนนาน....ทรมานเปล่าเปลี่ยวเอกา...

โหเว่อร์!?!  แต่แบบสงสารของขวัญรีบสวีทวี๊ดวิ๊วกับอธิปเถอะค่ะ....
จริงๆแล้วอยากอ่านสนองนี๊ดตัวเองมากกว่า  :jul3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: สมุนไพร ที่ 17-04-2012 21:21:19
ชอบของขวัญจังเลย :impress2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: gupalz ที่ 17-04-2012 21:29:34
ไอ้เราก็คิดจอมโหดขนาดนั้น
ที่ไหนได้ปืนปลอม
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: CHoMe ที่ 17-04-2012 21:29:48
ปืนปลอม o22
อ่านแล้วสงสารของขวัญมาก
ตอนกลางๆก้อินจัด อยากจะร้องไห้
พอจบเท่านั้นแหละ อึ้ง ช็อค ค้าง กันเลยทีเดียว
ยังดีที่เป็นปืนปลอม  :เฮ้อ:
โดนหลอกแบบเต็มเปา  :serius2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: myd3ar ที่ 17-04-2012 21:37:38
ซึ้งแทบแย่ มาตายตอนจบ

กลับปืนปลอม 5555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: numay ที่ 17-04-2012 21:50:40
กำ ปืนปลอมซะงั้น 55+
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Isuru ที่ 17-04-2012 21:58:49
เอาตัวประกอบออกไปได้แล้วค่ะ
ตอนหน้าขออธิปกับของขวัญล้วนๆนะคะ

อิอิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: panari ที่ 17-04-2012 22:00:13
ลุ้นแทบตาย นึกว่าจะเกิดเหตุการณ์นองเลือดซะแล้ว ที่ไหนได้ ปืนปลอมซะงั้น  :m20:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: anuruk97 ที่ 17-04-2012 22:01:19
 :o12:   น้ำตาไหลไม่หยุดเลยอ่ะหน้าคอมเปียกเลย  สงสารขวัญมากๆๆๆๆๆๆๆๆขอแค่ลุงอยากลงโทษของขวัญเป็นพอแค่นี้ก็จะตายทั้งเป้นอยู่แล้ว...แต่ก็ดีแล้วที่เรื่องมันไม่เลยไปใกลกว่านี้ไม่งั้นพระเอกเราคงจบ....แต่ตอนนี้ :fire:ไฟความแค้นได้เกิดขึ้นแล้วของขวัญจะหยุดหรือปล่าวนี้สิที่พวกเราต้องติดตาม


เราพึ่งมาอ่านแค่เห็นซื่อผู้เขียนก็รีบกระโดมาอ่านเลยอาจจะช้าหน่อยแต่ไม่สาย.....+1ให้กำลังใจนะค่ะ
และขอบคุณมาก :pig4: ที่แต่งเรื่องดีๆๆๆๆมันๆๆมาม่าบ้างแต่จะบอกว่า เลิศ คำเดียวจบค่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: takara ที่ 17-04-2012 22:02:06
โอ๊ย โดนหลอกกันหมดเลยอะปืนปลอมอะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: mamaUM ที่ 17-04-2012 22:09:02
ชอบจังเลยยย  >////< อ่านแล้วมีความสุขมากอะ ^^
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: fuku ที่ 17-04-2012 22:11:13
ซื้อปืน แล้วไหงเป็นปืนปลอมล่ะเนี่ย =__=
หรือว่าเพื่อนให้ของปลอมมา?
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: pare_140 ที่ 17-04-2012 22:25:11
เฮ้ยยย ปืนปลอม :a5:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: mellowshroom ที่ 17-04-2012 22:26:59


อ่านแล้วเศร้ามาตั้งนาน

ทำไมตอนสุดท้าย เสียให้กับคุณลุง

..ปืนปลอม  :a5: :a5: :a5:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: oOMqROo ที่ 17-04-2012 22:43:55
อ่า...ต้องไปกินหญ้าซะแล้วเรา
โดนขวัญหลอกกันหมด 55+
อุตส่าห์เครียด!
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: NannY ที่ 17-04-2012 22:46:21
ของขวัญ ร้ายที่สุด 5555555555555555555555555555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Bronc ที่ 17-04-2012 23:08:27
อ่ะนะ ปืนปลอม

อธิป จับจอมขวัญมาลงโทษซะ ฐานคิดร้ายใส่ว่าที่คนรัก อิอิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Nus@nT@R@ ที่ 17-04-2012 23:14:40
คุณป้า acting เนียนนะคะ
ส่วนเรื่องปืน,,, คิดได้ไงเนี่ย ของขวัญ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Acacha ที่ 17-04-2012 23:17:20
เฝ้ารอตอนต่อไป >w<
ชอบพี่จักรเหมือนกันนนน  :L1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: NOoTuNE ที่ 17-04-2012 23:24:29
 :angry2: :angry2:


เอาน้ำตาชั้นคืนมาของขวัญ



ร้ายกาจนักนะ หึ แต่ป้ารีร้ายกว่า กร๊ากกกกกกกกก  :laugh:


หลอกลวงคนอ่าน ให้พี่อธิปลงโทษ ซะให้เข็ด  :z1:


รอตอนต่อไปค่ะ  :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: didi ที่ 17-04-2012 23:32:16
ขำตอนจบของขวัญจะรู้ไหมนั้นว่าปืนปลอม :a5:

สงสารของขวัญจัง :m15:
 :pig4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Cynthia_Moonlight ที่ 17-04-2012 23:33:16
อ่านตอนนี้แล้วเศร้าไป อึนไป จนกระทั่งมาเจอ.....


ปืนปลอม....


ของขวัญอ่า เดี๋ยวตีตาย!!  :เฮ้อ: :เฮ้อ:


หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: เฉาก๊วย ที่ 17-04-2012 23:33:38
งานนี้ อธิปได้รักจอมก่อนแน่ๆ เลย ก็จอมไม่มีวี่แววว่าจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อนเลยอะนะ
เอ..หรือว่าจะไปอ่อยอธิปเพื่อแก้แค้น เหอๆๆ ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ สู้เอาปืนไปยิงยังง่ายกว่าอีก


 :L2:   :pig4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: A-J.seiya* ที่ 18-04-2012 00:02:54
ช่วงบนดราม่ามากอ่ะ
แต่บรรทัดสุดท้ายแบบ ,,,,
ของขวัญน่าร้ากกกกก
55555
เยเยเย จะวายแล้วๆ ^^
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: namngern ที่ 18-04-2012 00:13:31

อิโธ่ เราก็นึกว่าปืนจริง
เล่นเอากลัวไปหมด นึกว่าของขวัญจะสิ้นคิด
ยิงคนนู้นคนนี้
รออ่านตอนต่อไปจ้า หึหึ
รอตอนวายๆ นี่แหละ 55555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Cherry Red ที่ 18-04-2012 00:22:47
บิวท์ดราม่าจัดหนัก ตรึงเครียด กดดัน มาทั้งตอน ช่วงท้าย ๆ ทำเอาเปลี่ยนอารมณ์แทบไม่ทัน
คุณป้า คุณลุง สุดยอดมากค่ะ แสดงได้เนียน รับ-ส่งบทจนพ้นวิกฤติ o13
แต่มุขปืนปลอมเนี่ย สุดยอดกว่าเห็น ๆ โดนคุณขวัญหลอกกันหมดเลย ไม่เว้นแม้กระทั่งคนอ่าน

บทลงโทษต่อจากนี้ จะเป็นดราม่าจริง ๆ สำหรับคุณขวัญสินะ... :o9:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: sam3sam ที่ 18-04-2012 00:24:45
ป้ารีเป็นลมซะเนียนเลย แถมสุดท้ายมาเจอปืนปลอมอีก
ไอ้อารมณ์ที่กำลังซึ้งๆถึงกับหดกลับไปหมดเลยจ้า
รอติดตามว่าลุงชัยจะลงโทษของขวัญยังไงให้หลาบจำ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: roseen ที่ 18-04-2012 00:25:52
 :เฮ้อ:มันแนวไหนกันเนี้ย


ดูๆแล้วชักจะเหมือนละครหลายสีเข้าทุกวัน
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: moobarpalang ที่ 18-04-2012 00:27:09
จอมหน้าสงสาร
น้ำทิพย์ตามใจคนอื่นเกินไปนะ
จอมหน้าจะเหนี่ยวไกลที่น้ำทิพย์เลย
เอาปืนปลอมมาเล่นทำไม
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: sanri ที่ 18-04-2012 01:16:01
ปืนปลอม o22
อ่านแล้วสงสารของขวัญมาก
ตอนกลางๆก้อินจัด อยากจะร้องไห้
พอจบเท่านั้นแหละ อึ้ง ช็อค ค้าง กันเลยทีเดียว
ยังดีที่เป็นปืนปลอม  :เฮ้อ:
โดนหลอกแบบเต็มเปา  :serius2:
คิคิ เราก็อินตามเหมือนกันแหละค่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: zitronen-tee ที่ 18-04-2012 01:26:47
คุณลุงคุณป้าสุดยอดมาก o13 o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: K2KARN ที่ 18-04-2012 01:48:17
ของขวัญ !!! ปืนปลอม !!! เราก็ลุ้นนะ ฮ่าาาาาาาาาาา
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: NuPpEr ที่ 18-04-2012 03:18:43
555555555555555555555555555555555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: fox ที่ 18-04-2012 08:48:29
โอ้โห...บ้านนี้นี่เจ้าเล่ห์กันทั้งบ้านเลยป่าว
คุณป้าก็แกล้งเป็นลม
ส่วนจอมขวัญ...ปืนปลอม... :m28:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: nongrak ที่ 18-04-2012 09:31:51
แล้วขวัญจะโดนลุงทำโทษยังไงเกือบฆ่าคน
ป้ารีร้ายมากแกล้งเป็นลมทำให้ขวัญเป็นห่วง
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: AllRiseApril ที่ 18-04-2012 10:08:03
 o22 o22
หักมากค่ะตอนจบ ของขวัญนะของขวัญ
สติกลับมาแล้วสินะ  เพี้ยงๆๆๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: qq_oo ที่ 18-04-2012 11:15:59
โถ ปืนปลอม เราก็ตกใจซะ
สนุกๆๆเลยค่ะ สู้ๆๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: fffx ที่ 18-04-2012 11:31:14
แอร๊กกกก เพิ่งเข้ามาอ่าน สนุกมาก
รอตอนต่อไปฮวัฟฟฟฟ ของขัวญ ของขวัญ
ชื่อน่ารักที่ซ๊ดดด
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: davina ที่ 18-04-2012 12:49:48
ป้ารีเจ๋งมากค่า ^_^ ขำพี่จักรโดนหยิกเท้า ฮ่าๆ

ของขวัญเป็นแบบนี้ คุณอธิปรีบมาดูแลเร็วๆสิคะ ทำให้ของขวัญมีความสุขจริงๆซะที
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: astral ที่ 18-04-2012 14:03:14
ของขวัญ ปล่อยชีไปตามทางของชีเหอะ (ชีน่ารำคาญมากกกกกกกก)
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: loveview ที่ 18-04-2012 20:39:49
ง่ะ งานนี้โทษน้ำทิพย์คนเดียวเลย
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: vanny ที่ 18-04-2012 21:33:03
 :laugh: :laugh: :laugh:

โทรทัศน์ทองคำ หรือ นาฏราช ต้องมอบให้แก่ป้ารีในฐานะ นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: bulldog17 ที่ 18-04-2012 22:11:46
ร้ายทั้งตระกูล

55555555555555555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: TONG ที่ 18-04-2012 22:26:17
จะได้สาีก็งานนี้ละมั้งนายจอม
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: cavalli ที่ 18-04-2012 23:33:11
 :เฮ้อ: :เฮ้อ: :เฮ้อ:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Ipatza ที่ 19-04-2012 01:40:26
ลงโทษ ยังไง?
ส่งตัวไปไห้อยุ่อบรมกับอธิปดีไหม 555+
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: jimmyFG ที่ 19-04-2012 10:24:10
 :serius2: ปืนปลอม กำ -*-
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: vi2212 ที่ 19-04-2012 12:59:45
ของขวัญ.....ขื่อน่ารักง่ะ :impress2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 22-04-2012 11:37:48
เข้ามาปูเสื่อรอ วันอาทิตย์ กี๊ดกิ้ว 555
รอเสพความวายจากเรื่องนี้
รอเสพฉากน้องของขวัญกับพี่อธิป 5555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: moredee ที่ 22-04-2012 16:21:24
 :sad4:แล้วมะไร จะได้เป็นจอมใจของนายอธิป :z3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ขนมหวาน ที่ 22-04-2012 16:29:51
หลานแสบ มันก็มาจากเชื้อลุงกับป้าหละเหวย
ปืนปลอม แต่พี่อธิปมันไม่รู้ใช่มะว่าปืนปลอม
มันจะตามมาลงโทษน้องของขวัญป่าวอ่ะ
อยากให้มาตามไปลงโทษ อิอิ แบบสองต่อสองไรงี้ :m20:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 22-04-2012 21:35:30
ดันๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: fffx ที่ 22-04-2012 22:01:21
ปูเสื่อๆ -..-
หัวข้อ: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 22-04-2012 22:09:29
จอมร้าย
Dezair
……………………………
ตอน 6


   “แล้ว…ทำไม…กลายเป็นของขวัญแอดมิด…”


 คุณชัยหันมาถามลูกชายที่ยืนอยู่ข้างเตียงคนป่วยที่ยังนอนหลับไม่รู้เรื่อง และแน่นอนว่าเจ้าตัวไม่รู้แม้กระทั่งว่าตัวเองถูกย้ายเข้ามาในโรงพยาบาลในกรุงเทพฯแล้วเรียบร้อย


   …แล้วเห็นมันนอนแบ่บอย่างนี้แล้วจะกล้าลงโทษอะไรมันอีกมั้ยล่ะเนี่ย!....


   “ก็จะอะไรล่ะพ่อ…ส่งแม่ถึงมือหมอปุ๊บ ไอ้นี่ก็เป็นลมเพราะไข้ขึ้นปั๊บ!” จักรกฤษณ์ตอบเหลือบตามองน้องชายที่ยังนอนหลับอยู่บนเตียงคนป่วยด้วยความหมั่นไส้ก่อนจะส่งมือไปดีดหน้าผากจอมขวัญเสียทีหนึ่ง!



   “ตาจักร!! ทำอะไรของขวัญ!!!” คุณพัชรีร้องเสียงแทบลั่นเมื่อเห็นลูกชายทำร้ายร่างกายหลานชายต่อหน้าต่อตา



   “หมั่นไส้มัน!! ชอบทำให้คนอื่นเป็นห่วงเรื่อย!” ดูเหมือนคนถูกหมั่นไส้จะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพอดี จอมขวัญบิดตัวเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้น



   “แหม! ทีอย่างงี้ล่ะสู่รู้ตื่นขึ้นมาตอนกำลังนินทา!” จักรกฤษณ์อยากจะดีดเหม่งน้องชายอีกสักที ถ้าไม่ติดว่าคุณพัชรีส่งสายตาดุๆมาให้ พร้อมกับถลาเข้ามาที่เตียง



   “ของขวัญ…ของขวัญเป็นยังไงบ้างลูก” มืออวบอูมลูบศีรษะหลานชายด้วยความรัก อุณหภูมิร่างกายของจอมขวัญลดลงแล้ว แต่ก็ยังจัดว่าร้อนกว่าคนทั่วไปอยู่ดี



   “ป้ารี?...ป้ารี...ดีขึ้นแล้วเหรอ” จอมขวัญถามประโยคแรกด้วยสามัญสำนึกทั้งหมดที่พอจะมี เขาจำได้ว่าเรื่องเดียวที่เขากังวลคือป้าของเขาเป็นลม



   “ดีขึ้น?”


   “ป้ารีเป็นลม” ชายหนุ่มในชุดคนป่วยว่าอย่างนั้น ทำเอาคุณพัชรียิ้มบางแล้วส่ายหน้า


   “ป้าไม่เป็นอะไรแล้ว ของขวัญเถอะ…ทำไมปล่อยให้ตัวเองไม่สบายขนาดนี้…” คนเป็นป้าน้ำตารื้นด้วยความรักหลานห่วงหลาน วินาทีที่เธอรู้ว่าจอมขวัญเป็นลม ซ้ำยังไข้ขึ้นสูงจัด ทำเอาหัวใจตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ตอนที่จอมขวัญแบกเธอมา คุณพัชรีไม่ได้เอะใจกับอุณหภูมิร่างกายของหลานชายเลย เพราะตอนนั้นหวังเพียงแค่ให้จอมขวัญไกลปืนให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้



   “ขวัญขอโทษ…” จอมขวัญเอ่ยเสียงเครือ เขายกมือขึ้นพนมแล้วกราบลงบนแขนของหญิงวัยปลายทำเอาคุณพัชรีน้ำตาร่วงเผาะ



   “ขวัญขอโทษครับป้า…ขวัญมันชั่ว ขวัญไม่น่าเกิดมาเลย ขวัญทำให้ป้า ทำให้ลุงเสียใจ…” พอสติและสามัญสำนึกกลับมา ก็เหมือนเมฆหมอกที่ลอยบดบังสายตามลายหายไป



   …ตอนนั้น เขามองเห็นแต่น้ำทิพย์ ต้องการแต่น้ำทิพย์ หญิงสาวผู้ที่เขาชื่นชมว่าหล่อนเป็นน้ำจากสวรรค์ที่ทำให้เขาอยากกลับเนื้อกลับตัวเป็นคนดี…แต่วินาทีนี้…วินาทีนี้เขาแค่ต้องการคนที่เข้าใจและกล้าสวมกอดเขา…แม้ว่าเขาจะชั่วช้าเลวทรามแค่ไหน…และคนคนนั้นก็คือป้าพัชรี…



   หัวไหล่อีกข้างของจอมขวัญอุ่นซ่านเมื่อถูกฝ่ามือกร้านของคุณชัยบีบ จอมขวัญหันมามองผู้เป็นลุง ก่อนจะเหลือบสายตาไปยังจักรกฤษณ์ที่ยืนอยู่เบื้องหลังคุณชัย



   “ขวัญขอโทษครับลุง ขอโทษพี่จักร…”



   “พวกเรารักแกนะของขวัญ ทำไมจะทำอะไรไม่ปรึกษา แกไม่ยอมเล่าให้พวกเราฟัง แต่กลับไปปรึกษาคนอย่างไอ้ทรงพลอย่างนั้นเหรอ…” คุณชัยเอ่ยปากเสียงเครือ อย่างที่ทำเอาหลานชายสะเทือนใจได้แต่ก้มหน้าอย่างสำนึกผิด



   “ขวัญขอโทษครับลุง ขวัญยอมรับผิดทุกอย่าง…” คำว่ายอมรับผิดนั้นทำเอาคุณชัยถอนหายใจเฮือก ถ้าจะมีคนผิดก็ควรจะเป็นเขา เพราะเอาความสงสารหลานชายคนนี้เป็นที่ตั้ง พอจอมขวัญทำผิดเรื่องอะไรขึ้นมา เขาก็เลยไม่กล้าลงโทษสักที



   …แต่ครั้งนี้…ครั้งนี้นอกจากจอมขวัญจะต้องรับผิดแล้ว เจ้าตัวต้องสารภาพให้คนเป็นลุงสบายใจอีกอย่างนึง แล้วคุณชัยจะยอมเมตตาลงโทษสถานเบา



   “ของขวัญ…รับผิดลุงมาอย่างนึง แกซื้อปืนมากระบอกเดียวใช่มั้ย” คำถามของคุณชัยทำเอาจอมขวัญต้องเงยหน้ามองอย่างงุนงง



   “เอ่อ…ครับ ขวัญได้มาแค่กระบอกเดียว…” จอมขวัญคิดว่าอนาคตเขาคงไม่มีอะไรเหลืออีกแล้ว น้ำทิพย์อาจจะยอมความ แต่คนอย่างอธิปจะต้องเล่นงานเขา อย่างน้อยก็เพราะเขาเกือบจะยิงมัน



   “แกได้ลองยิงรึยัง”



   “พ่อ!! พูดอะไรอย่างงั้น! มันจะไปลองยิงที่ไหน?!!” จักรกฤษณ์ค้านเสียงดัง



   “นั่นสิลุง ขวัญจะไปยิงอะไรล่ะ” พอไม่มีฤทธิ์บ้าบิ่นเหมือนเก่าแล้ว จอมขวัญก็นึกขยาดว่าเขาจะเอาปืนไปลองยิงกับอะไร


   คุณชัยสบตาหลานชาย และในชั่ววินาทีนั้นมะเหงกหนักๆก็เขกลงบนศีรษะของจอมขวัญทันที


   โป้ก!!
   “โอ๊ย!!! ลุง!!!”


   “ไปตีหลานทำไม!” นอกจากจอมขวัญจะโวยแล้ว คุณพัชรีก็ไม่ยอมความเหมือนกัน เธอรีบตวัดสายตาดุๆมาที่สามี


   “ก็ไอ้หลานเวรมันโง่! โอ๊ย!! ถ้าตอนนี้แกไม่ได้นอนบนเตียงคนป่วยล่ะก็ ลุงจะตีก้นแกให้ลายเป็นแทบเลย!!” คุณชัยชี้หน้าหลานชายอย่างคาดโทษ


   “ข…ขวัญรู้ว่าขวัญโง่…แต่…แต่ขวัญงง…สรุปว่าที่เขกหัวขวัญนี่เพราะเรื่องอะไร…” คุณชัยกุมขมับตัวเองแล้วสูดลมหายใจลึกๆ ก่อนจะยอมเอ่ยปาก


   “ปืนที่แกซื้อมาน่ะ มันปืนปลอม”


   “อะไรนะ!!!!” จอมขวัญ จักรกฤษณ์และคุณพัชรีพากันร้องประสานเสียงแล้วทำตาถลึงโตตกใจ


   “ป…ปืนปลอม?...” จักรกฤษณ์ทวนคำอย่างไม่เชื่อ ก่อนจะกลายเป็นถอนหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยถ้าหากวันนั้นจอมขวัญเกิดเหนี่ยวไกจริงๆ ก็คงไม่มีใครล้มตาย


   ส่วนจอมขวัญตัวต้นเหตุนั้นถึงกับอ้าปากค้างแล้วพูดอะไรไม่ออกอีก ใจนึงนึกเคียดแค้นทรงพลที่เอาของปลอมมาหลอกขายเขา แต่อีกใจ…ก็นึกขอบใจมันที่ไม่เอาของจริงมา เกิดวันนั้นเขาหึกเหิมฆ่าใครขึ้นมาจริงๆ วันนี้คงได้เข้าไปนอนในคุกเป็นแน่แท้


   “ลุงลองติดต่อไปหามันแล้ว…ไอ้ทรงพลก็ยอมรับว่าขายปืนปลอมให้จริงๆ” คุณชัยไม่อยากจะเล่ารายละเอียดมากนัก เพราะน้ำเสียงกวนโทโสของมาเฟียใต้ดินอย่างนายทรงพลนั้นแสนจะบาดหูและกวนส้นเขาเหลือเกิน


   ‘คุณคงไม่คิดว่าผมจะขายปืนจริงให้พวกที่ดีแต่บ้าระห่ำแบบหลานคุณหรอกใช่มั้ย ไม่เอาหน่า เกิดมันเอาไปฆ่าใครขึ้นมาจริงๆ ผมที่เป็นคนหาปืนให้มันก็ซวยน่ะสิ นายทรงพลคนนี้ยังไม่อยากเอาชีวิตตัวเองไปผูกติดกับข้อเท้าของไอ้จอมหรอกนะ’ ดูเหมือนทรงพลจะคาดการณ์ล่วงหน้ามาแล้ว ว่าจอมขวัญจะต้องก่อเรื่องอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง


   “แต่ก็ดีแล้วที่มันขายปืนปลอมให้…” แม้จะนึกขุ่นเคืองกับความโง่ของหลานชายที่ถูกย้อมแมวขายของได้ปืนปลอมมาอยู่ในมือแล้วยังไม่รู้ตัว แต่อีกใจก็โล่งอกที่อย่างน้อยทรงพลก็ยัง ‘ฉลาด’ รู้ทันเกม


   จอมขวัญเงยหน้ามองคุณชัย ลุงของเขาแก่ลงไปมาก ใบหน้ามีริ้วรอยเหี่ยวย่นตามวัย คงเป็นเพราะช่วงหลายวันที่ผ่านมาหลานอย่างเขาก่อฤทธิ์ทิ้งเอาไว้ให้ท่านทั้งห่วงทั้งกลุ้ม ผมหงอกข้างขมับก็เลยดูเหมือนจะยิ่งชัดขึ้น


   “ขวัญขอโทษ”


   “อืม แล้วคราวหน้าคราวหลัง ถ้ามีอะไร ลุงขอร้อง…นึกถึงพวกเราที่เป็นครอบครัวเดียวกับขวัญ ปรึกษาพวกเรา ก่อนจะไปปรึกษาใคร…”


   “ครับ ลุง…ขวัญสัญญา ถ้ามีคราวหน้า…เอ่อ…หมายถึงถ้ามีปัญหา ขวัญจะวิ่งหาลุงกับป้าเป็นคนแรก”


   “อะแฮ่ม!! ตรงนี้อีกหนึ่ง…” จักรกฤษณ์ส่งเสียงบอก จอมขวัญเลยหันไปยิ้มแล้วกวักมือเรียกพี่ชายให้เดินเข้ามาใกล้เตียงมากกว่าเดิม


   “อย่าน้อยใจเลยหน่า เดี๋ยวหัวก็ล้าน ขวัญหล่อกว่าแล้วจะหาว่าหล่อไม่เตือน”


   “เออ! ไอ้หล่อ!! ขอดีดเหม่งแม่งอีกสักทีเหอะวะ! ปากมากน่าหมั่นไส้จริงๆ” จักรกฤษณ์วุ่นวายจะเข้ามาดีดหน้าผากน้องชายให้ได้ ลำบากคุณชัยกับคุณพัชรีต้องห้ามปรามในขณะที่จอมขวัญหัวเราะเอิ้กอ้ากอย่างมีความสุข


   …ความสุข…ที่หายไป…ณ วันนี้มันกลับคืนมาแล้วไม่ใช่เพราะมือของผู้หญิงที่เขาคิดว่าเป็นชีวิตทั้งชีวิตของเขา…แต่เป็นเพราะลุง เพราะป้า และเพราะพี่…


   …เพราะครอบครัวของเขา…


………………………

   นอนโรงพยาบาลได้หนึ่งคืนเต็มๆ คนป่วยก็เริ่มกลับมาซ่าได้เหมือนเก่า


   “อยากกินแอปเปิ้ล” จักรกฤษณ์ที่วันนี้ถูกบิดาและมารดาโยนงานให้มาเฝ้าน้องถึงกับเหลือบตามองไอ้ตัวดีที่นอนกดรีโมทยิกๆอยู่บนเตียง


   “เพิ่งกินส้มไปไม่ใช่เหรอวะ”


   “อยากกินแอปเปิ้ล”


   “จะกินอะไรนักหนาวะ เอ้า!” จักรกฤษณ์เดินไปหยิบแอปเปิ้ลพร้อมมีดมายื่นให้น้องชาย เลยโดนจอมขวัญจ้องเขม็ง


   “ก็ได้ๆ!! ยอมให้แกครั้งเดียวตอนป่วยนะเว้ย!” แล้วก็กลายเป็นคนเป็นพี่ต้องลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียงแล้วปอกแอปเปิ้ลส่งให้จอมขวัญที่นอนอารมณ์ดีดูโทรทัศน์เหมือนเด็กๆ


   จักรกฤษณ์มองใบหน้าด้านข้างของน้องชายที่ดูอิ่มเอิบมีความสุขแล้วก็ได้แต่ลอบถอนหายใจเบาๆ เรื่องที่เกิดขึ้นคงทำให้จอมขวัญรับรู้และเข้าใจความจริงมากกว่าแต่ก่อน มันคงรู้ตัวแล้วว่าไม่ว่ายังไง…ระหว่างมันและน้ำทิพย์ก็เป็นได้แค่เรื่องเพ้อฝันเท่านั้น


   “พี่จักร…โทร.หาคุณน้ำให้หน่อยดิ”


   “เฮ้ย!!!!” …เพิ่งชมอยู่แหมบๆ! ว่าตัดใจได้แล้ว!!


   “ตกใจทำไมอ่ะ ขวัญแค่อยากคุยกับเขา…ตั้งแต่เกิดเรื่อง ขวัญยังไม่ได้ขอโทษเขาเลย” จอมขวัญหันมามองหน้าพี่ชาย ดวงตาที่มองตรงมายังจักรกฤษณ์นั้นไม่มีแววเจ้าเล่ห์ใดๆอีกแล้ว


   “แล้วแกไม่คิดจะขอโทษคุณอธิปด้วยรึไง ทำกับเขาไว้ซะขนาดนั้น ถึง…จะเป็นปืนปลอมก็เถอะ” จักรกฤษณ์ย้อนถาม


ภาพตอนที่จอมขวัญเล็งปืนไปยังอธิปนั้น แค่คิดถึงก็ยังเสียวไส้ไม่หาย ไม่อยากจะจินตนาการว่าถ้าปืนในมือจอมขวัญเป็นปืนจริง และจอมขวัญเหนี่ยวไกออกไปจริงๆ ระยะประชิดแบบนั้น ต่อให้คนไม่เคยจับปืนมาก่อนแบบจอมขวัญ…ก็คงปลิดชีพใครสักคนได้ไม่ยาก…แล้วใครคนนั้นก็คืออธิป


   ตัวต้นเหตุนิ่งเงียบไป แม้จะยอมรับเรื่องระหว่างตัวเองและอดีตคนรักว่ามันไม่อาจเป็นไปได้ แต่เขาก็ยังรู้สึกไม่เป็นมิตรกับผู้ชายที่ชื่ออธิปอยู่ดี


   “ไอ้ขวัญ ถ้าแกยอมรับเรื่องของแกกับน้ำทิพย์ได้แล้ว แกก็น่าจะเปิดใจให้กับผู้ชายคนอื่นที่จะเข้ามาในชีวิตของน้ำทิพย์ด้วย ไม่ใช่หวงก้างแบบนี้ มันจะไม่ดีต่อทั้งแกและน้ำทิพย์”


   “ก…ก็ไม่ได้หวงก้าง…แต่…” จอมขวัญอึกอัก แต่สุดท้ายก็ได้แต่ผ่อนลมหายใจ


   …มันไม่ดีจริงอย่างที่จักรกฤษณ์ว่านั่นแหละ เลิกกันแล้ว ก็เป็นได้แค่คนอื่น…เขาไม่ควรอาฆาตมาดร้ายกับผู้ชายคนอื่นที่จะเข้ามาในชีวิตน้ำทิพย์ แม้ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันจะเข้ามาในช่วงเวลาที่เขากับน้ำทิพย์ยังคบกันก็เถอะ…โธ่เว้ย!!!! ยังไงมันก็แค้นอยู่ดีแหละวะ!!!


   “ไอ้ขวัญ” หน้าตายู่ยี่บอกแววโกรธของน้องชายทำเอาชายหนุ่มร่างหนาต้องเรียกชื่อปราม จอมขวัญเลยตวัดสายตามามองขุ่นๆ


   “ก็ได้! โทร.บอกคุณน้ำให้หน่อยแล้วกันว่าอยากขอโทษ ถ้าเขา…ถ้าเขากลัวขวัญ ก็บอกให้เขามาหาที่โรง’บาลก็ได้…ส่วน…ถ้ามีใครจะตามมา ก็เป็นเรื่องของคนนั้น ขวัญไม่เกี่ยว” จักรกฤษณ์พยักหน้ารับ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือตัวเองแล้วเดินออกจากห้องพักของน้องชายไป

………………..

   



   แล้ว…คนจะตามมาก็ตามมาจริงๆ…


   …จอมขวัญพ่นลมหายใจแรงๆด้วยความเซ็ง เขาก็ลืมไปว่าพี่ชายเขาไม่มีเบอร์โทรศัพท์ของน้ำทิพย์ เพราะงั้นจักรกฤษณ์ก็ต้องอาศัยโทร.ฝากทางอธิปให้ไปบอกน้ำทิพย์ให้! แล้วมีหรือที่คนอย่างจักรกฤษณ์จะไม่บอกให้อธิปมาด้วย! แม่ง!!!...


   “คุณจอม…อาการเป็นยังไงบ้างคะ” น้ำทิพย์เอ่ยปากอย่างเกรงๆ ไม่ใช่เพราะว่าเธอยังหวาดกลัวจอมขวัญหรอก แต่เป็นเพราะรู้สึกเกรงใจชายหนุ่มที่ต้องให้พี่ชายเขาโทร.มาตามเธอผ่านทางอธิปให้มาเยี่ยมจอมขวัญเสียที


   “เป็นไข้ ไม่ได้ผ่าตัด ถามมาได้อากงอาการ ฟังแล้วประหลาด” เสียงจักรกฤษณ์กระแหนะกระแหนดังมาจากโซฟา ทำเอาคนเป็นน้องต้องส่งสายตาไปปราม ชายหนุ่มเลยต้องยอมเงียบ


   จอมขวัญเบือนสายตากลับมายิ้มให้หญิงสาว


   “ดีขึ้นมากแล้วครับ ผมกำลังหาทางหนีออกจากโรง’บาลอยู่” คนป่วยว่าอย่างนั้นแล้วยิ้มเผล่อย่างขี้เล่น ดวงตาสดใสมีวี่แววเหน็ดเหนื่อยเล็กน้อยคงเป็นเพราะฤทธิ์ของไข้ที่ยังหลงเหลือ แต่น้ำทิพย์ก็มองออกว่าชายตรงหน้ากลับมาเป็นจอมขวัญคนเดิมที่สนุกสนานและร่าเริงอีกครั้ง


   เธอยิ้มกว้างอย่างดีใจ…ดีใจที่เขาไม่เป็นอะไร และดีใจที่เขากลับมาเป็นคนเดิมอย่างที่เธอรู้จัก…


   จอมขวัญมองใบหน้าหวานของหญิงสาวที่ยังเป็นดวงใจของเขา ก่อนจะสูดลมหายใจเรียกความกล้า


   “คุณน้ำครับ…มัน…พอจะเป็นไปได้มั้ยที่เรา…จะเป็นเพื่อนกัน…ผมหมายถึง…เพื่อนจริงๆ…” เขาเคยหลอกเธอด้วยประโยคขอความเป็นเพื่อน ดังนั้นเมื่อวันนี้ต้องใช้ประโยคนี้อีกครั้ง จอมขวัญจึงหวั่นใจว่าน้ำทิพย์จะคิดว่าเขาหลอกเธอ


   “ค่ะ เราจะเป็นเพื่อนกัน” เพียงเท่านั้น ชายหนุ่มก็ยิ้มกว้างอย่างดีใจทันที


   “แต่คุณจอมต้องสัญญากับน้ำ ถ้ามีอะไรที่น้ำถาม ห้ามโกหกน้ำอีก”


   “ครับๆ ผมจะไม่โกหกคุณอีก” จอมขวัญรีบรับปากอย่างยินดี


   พวกเขาสองคนคุยกันอีกพักใหญ่ จนกระทั่งจักรกฤษณ์ที่นั่งมองสองหนุ่มสาวอดีตคนรักคุยกันอยู่นานชักจะทนไม่ไหว


   …ไอ้น้องรักของเขามันรู้เรื่องบ้างมั้ย ว่านอกจากมันและยัยคุณน้ำอะไรนี่แล้ว มีเขากับอธิปหัวโด่กันอีกสองคน!...


   “อะแฮ่ม!! ไอ้ขวัญ อย่าลืมที่สัญญากันเอาไว้” ชายหนุ่มเป็นคนเอ่ยปากเตือนสติ ทำเอาจอมขวัญต้องเหลือบมองพี่ชายที่นั่งอยู่บนโซฟามุมห้องอย่างไม่เข้าใจ


   “สัญญา?” นั่นไง…ไอ้น้องที่รักของจักรกฤษณ์มันลืมจริงๆ!! 


จักรกฤษณ์โบ้ยหน้าไปทางอธิปที่ยืนอยู่เบื้องหลังน้ำทิพย์เป็นเชิงทวงสัญญาที่จอมขวัญรับปากเขาเอาไว้ และเพียงเท่านั้น คนถูกทวงสัญญาก็ถึงกับทำหน้าเบ้ด้วยความเซ็งทันที


   “เอาล่ะ คุณน้ำทิพย์ น้องชายผมมีเรื่องจะคุยกับคุณอธิปนิดหน่อย เชิญคุณออกมารอข้างนอก” จักรกฤษณ์เดินเข้ามาบอกหญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวของห้อง


   “เอ๋?” น้ำทิพย์ทำหน้างงด้วยความไม่เข้าใจ เธอไม่รู้มาก่อนว่าทั้งจอมขวัญและอธิปสนิทสนมมีเรื่องพูดคุยเป็นการส่วนตัวเสียด้วย หญิงสาวทำอะไรไม่ถูกจนจักรกฤษณ์ทนรำคาญไม่ไหวกับความชักช้าของเธอ จนต้องเป็นฝ่ายดึงแขนลากออกไปจากห้องเสียเอง ทิ้งจอมขวัญและอธิปเอาไว้ด้วยกัน


   “มีอะไรจะคุยกับผม” อธิปเป็นฝ่ายเปิดปากพูดก่อน เพราะรู้ดีว่าถ้าขืนยืนเงียบ คนป่วยอาจจะแผลงฤทธิ์ไม่พูดอะไรขึ้นมาเลยก็ได้


   หนุ่มร่างโปร่งในชุดคนป่วยทำสีหน้าหงุดหงิด ก่อนจะเหลือบตามองคนที่ยืนอยู่ข้างเตียงเขา มีแต่ความเงียบอยู่พักหนึ่ง จนกระทั่งจอมขวัญทำในสิ่งที่อธิปคาดไม่ถึง


   เขายกมือขึ้นพนมแล้วกดศีรษะลงจรดปลายนิ้ว ก่อนจะเอ่ยปาก


   “ผมขอโทษ” จอมขวัญเงยหน้าสบตาคนที่ยืนนิ่งงัน


   “แล้วก็ขอบคุณ ที่ไม่เอาเรื่อง ลุงชัยบอกผมแล้วว่าคุณ…ไม่ติดใจอะไร ถึงปืนนั่นจะเป็นปืนปลอมก็เถอะ” อธิปเกือบจะซึ้งถ้าไม่ใช่เพราะประโยคหลังที่จอมขวัญเสริมมา


   …ปืนปลอม?!!!!...


   “หมายความว่าปืนอันนั้น…”


   “ปืนปลอม…ตอนแรกก็ไม่รู้หรอก ลุงชัยมาบอก” จอมขวัญเริ่มรู้สึกเสียเส้นเล็กน้อยที่ดันหลุดปากเรื่องปืนออกไป


   อธิปถอนหายใจยาวเหยียด รู้สึกสบายใจขึ้นมากะทันหัน เขามองคนที่นอนอยู่บนเตียงคนป่วย แม้เจ้าตัวจะทำหน้าไม่พอใจอยู่บ้าง ติดจะคิ้วขมวดเล็กๆ แต่อะไรบางอย่างบอกเขาว่าจอมขวัญสำนึกผิดจริง


   …น่าแปลก…อธิปไม่เคยคิดมาก่อนว่าถ้าวันนึงเขาถูกเอาปืนจ่อหน้า แม้ว่าสุดท้ายจะมารู้ว่านั่นคือปืนปลอม แต่เขาก็ไม่คิดเอาเรื่อง หากเป็นตัวเขาเมื่อสิบปีก่อน จอมขวัญคงไม่ได้นอนสบายแบบนี้…แต่นี่…ชายหนุ่มคิดว่าเป็นเพราะเขาพ้นวัยฮึกเหิมเลือดร้อนมาแล้ว จึงตั้งสติรับกับเรื่องที่เกิดขึ้นได้ ถึงขั้นไม่เอาเรื่องจอมขวัญตัวแสบ…


   “คราวหลังก็อย่าเล่นแบบนี้อีกแล้วกัน” ร่างสูงสอน   


   “คุณก็อย่าทำตัวเก่งขวางทางปืนแบบนี้อีกล่ะ” จอมขวัญยอกย้อน จากคนสำนึกผิดกลับกลายเป็นคนดื้อดึงอีกครั้ง ทำเอาอธิปส่ายหน้าไปมา


   “หมายความว่าจะทำแบบนั้นอีกงั้นสิ?”


   “คนอย่างผมไม่ทำผิดเรื่องเดิมซ้ำซากหรอก เอาเวลาไปสรรหาวิธีชั่วใหม่ๆดีกว่า”


   “คุณไม่ใช่คนชั่วหรอก จอมขวัญ”


 เจ้าของชื่อ ‘จอมขวัญ’ นิ่งไป เขาหันมองคนพูดอย่างไม่เชื่อสายตา ดวงตาสดใสสนุกสนานมาบัดนี้เปลี่ยนแปลงกลายเป็นหม่นหมอง



   “แต่ผมก็ไม่ใช่คนดี” น้ำเสียงนั้นแปร่งปร่า ถ้าเขาเป็นคนดีจริง แม่ของน้ำทิพย์คงไม่ทำทุกวิถีทางเพื่อให้เขาและหญิงสาวเลิกกันจนได้แบบนี้หรอก



   “เอาเถอะ! ถึงไม่เป็นคนดีก็ไม่ตายซะหน่อย มีสาวๆอีกตั้งหลายคนชอบผู้ชายเลวนิดๆ ว่างั้นมั้ย” หนุ่มร่างโปร่งเปลี่ยนอารมณ์อย่างรวดเร็วเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายรับรู้ว่าเขาอ่อนแอกับเรื่องนี้มากแค่ไหน ต้องทำใจเท่าไหร่กว่าจะยอมรับให้น้ำทิพย์มาหาด้วยสถานะที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง



   “…ยังไง ผมฝากคุณน้ำด้วยแล้วกัน” จอมขวัญหันมาพูดกับอธิป ในเมื่อผู้ชายคนนี้คือคนที่แม้แต่พี่ชายปากร้ายอย่างจักรกฤษณ์ยังยอมรับ เขาก็คงไม่มีอะไรต้องขัดขวาง หากว่าวันหนึ่งข้างหน้า อธิปจะกลายเป็นผู้ดูแลน้ำทิพย์แทนเขา



   “ฝากผมไม่ได้ ผมกับน้ำเป็นแค่พี่แค่น้อง…”


   “อ้าว แต่แม่ของคุณน้ำ…”


   “นั่นเรื่องของเขา” อธิปตอบเสียงเรียบ


   “ได้ไง?!!!” จอมขวัญร้องเสียงแทบลั่น เมื่อไอ้ผู้ชายตรงหน้าที่เขาหมายจะฝากน้ำทิพย์ไว้ในมือมันดันมาปัดความรับผิดชอบกันซึ่งๆหน้า


   …อย่างงี้เรียกหน้าด้านมาแย่งแล้วเขี่ยทิ้งนี่หว่า!!!!...



   “ทำไมจะไม่ได้? ถ้าผมจะรับฝากอะไรจากใคร ผมก็ต้องเป็นคนยินดีที่จะรับฝากเอง ไม่ใช่ถูกใครมายัดเยียดแบบที่คุณกำลังทำ คุณของขวัญ…” ทั้งประโยค ทั้งชื่อเล่นของจอมขวัญ ทำเอาชายหนุ่มเลือดร้อนโมโหจนแทบอยากจะคว้าเสาน้ำเกลือฟาดหน้าคนพูดสักที


   …มันพูดมาได้ยังไง! พูดมาได้ยังไง!!!  ทั้งๆที่เขาอุตส่าห์ทำใจที่จะไว้ใจมัน ยอมยกผู้หญิงที่เปรียบเหมือนดวงใจให้มันไปดูแล! มันคิดว่าเขายกให้ใครก็ได้รึไงวะ! มันถึงไม่เห็นค่ากันแบบนี้!!!...


   “แล้วอีกอย่าง…คุณเป็นใคร ถึงเที่ยวยกน้ำทิพย์ให้คนนั้นคนนี้ดูแล” อธิปถามแล้วมองหน้า เล่นเอาจอมขวัญแทบปรี๊ดในวินาทีนั้น


   “จะมากไปแล้วนะเว้ย!!!” แล้วคนป่วยก็กระถดตัวหมายจะลงจากเตียงไปเอาเรื่อง โชคดีที่จักรกฤษณ์และน้ำทิพย์ที่อยู่นอกห้องได้ยินเสียงโวยวายของจอมขวัญเลยรีบวิ่งเข้ามาห้ามเสียก่อน


   “ไอ้ขวัญ!! จะทำอะไร!!” จักรกฤษณ์รีบคว้าตัวน้องชายเอาไว้ก่อนที่มันจะถลาไปชกต่อยกับอธิปที่ยังยืนนิ่งไม่ทุกข์ไม่ร้อน


   “ก็มัน!!!!...” หนุ่มร่างโปร่งพูดไม่ออก เมื่อน้ำทิพย์มองเขาอย่างตกใจ สุดท้ายจอมขวัญเลยต้องเก็บอารมณ์โมโหลงกับอก แล้วกระโดดกลับขึ้นเตียงพลิกตัวตะแคงหันหลังให้ทุกคนในห้องทันที จักรกฤษณ์มองน้องชายทำตัวเหมือนเด็กอนุบาลสามทะเลาะกับเพื่อนแล้วต้องยกมือขึ้นนวดขมับ


   “ท่าทางน้องชายคุณจักรคงง่วง ถ้างั้นผมกับน้ำกลับเลยแล้วกัน”


   “อ้อ ครับ ขอบคุณมากที่มา” จักรกฤษณ์หันมาบอกแล้วยิ้มบางให้ชายหนุ่มผู้เป็นทั้งเพื่อนและลูกค้าทางธุรกิจ


   “แล้ว…ต้องให้ผมออกไปบอกพยาบาลข้างนอกให้มั้ยว่าน้องชายคุณอาการไม่ค่อยดีเท่าไหร่ น่าจะได้ฉีดยาสักเข็ม สองเข็ม…”อธิปหาเรื่องแกล้งคนนอนหันหลังให้เขาเสียเลย ต่อให้เป็นผู้ชายก็เถอะ แต่ใครก็ไม่อยากเจ็บตัวทั้งนั้น แม้จะเป็นการเจ็บตัวเพราะฉีดยาก็ตาม


   จอมขวัญตวัดสายตาหันกลับมามองอย่างไม่พอใจ ก่อนจะลุกขึ้นนั่งแล้วตะโกนลั่น


   “ไปบอกว่าเอาสักสิบเข็มเลย! แค่ฉีดยาน่ะไม่กลัวหรอกเว้ย!!!”


   “ไอ้ขวัญ!! เงียบแล้วนอนไปเลย!!” จักรกฤษณ์ต้องหันมาปรามน้องชาย ก่อนจะหันมายิ้มแหยให้อธิปอีกครั้ง ชายหนุ่มผู้เป็นแขกจึงยอมเดินออกจากห้องพักไปแต่โดยดี มีน้ำทิพย์แอบหัวเราะคิกคักตามออกไป แต่ก็ยังทันได้ยินเสียงโหวกเหวกของคนป่วยแต่ซ่าทันอยู่ดี



   “พี่จักรดูมันดิ!!! เห็นมั้ยเล่า!! มันจะให้พยาบาลมาฉีดยาขวัญ!!!!”


   …น้ำทิพย์กลั้นยิ้มจนตาแทบปิด ตั้งแต่คบกับจอมขวัญมา เธอก็พอรู้ว่าเขาเลือดร้อน แต่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าบางครั้ง การเลือดร้อนของเขากลับน่ารักแบบนี้…


   “พี่ว่าเขาคงได้ออกจากโรง’บาลวันนี้แหละ โทษฐานทำให้หนวกหูน่ะ” อธิปหันมาบอกหญิงสาว ก่อนจะเดินนำไปที่ลิฟต์ น้ำทิพย์มองตามแผ่นหลังชายหนุ่มแล้วไม่อยากจะย้อนเลยว่าก็เป็นเพราะพี่อธิปนั่นแหละ ที่ทำให้คุณจอมของเธอเป็นแบบนี้


ติดตามตอนต่อไป (ขอเป็นวันพุธนะคะ)

ฮ้า…ในที่สุดพี่อธิปกับน้องขวัญก็ได้มาเจอกันอีก ฮ่าฮ่า หลังจากพลัดพรากจากกันมาหลายตอนแล้ว :m16:
หลังจากนี้ สัญญาด้วยเกียรติของเนตรนารีว่าจะวาย (อย่างช้าๆและมั่นคง ฮ่าฮ่า :-[)
ขอบคุณสำหรับการติดตาม การอ่าน การเม้นท์ และกำลังใจนะคะ
(รู้สึกตอนที่แล้วจะหักปากกาเซียน น้องขวัญเราเล่นปืนปลอมซะงั้น
อย่าเพิ่งโกรธบัวนะ บัวไม่ได้แกล้ง แต่มันเป็นคอนเซ็ปต์ของน้องขวัญ กร๊ากกกก :laugh:)

แล้วเจอกันวันพุธนะคะ (ขอบคุณพื้นที่บอร์ดด้วยค่ะ :pig4:)
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 22-04-2012 22:11:14
จิ้มก่อนอ่าน

..............

แอร๊ยย น้องขวัญ ขอฉีดยาสิบเข็มจะไหวเหรอ  :o8:
ของขวัญน่ารักอะ พี่อธิปก็ขี้แกล้ง
อยากเห็นเขาทะเลาะ เอ๊ย รักกัน 5555
ขอบคุณคุณบัวที่มาต่อนะคะ
รอตอนต่อไปค่ะ

 :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5......หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: RoseBullet ที่ 22-04-2012 22:18:40
เย้ๆ ในที่สุดเรื่องน้ำทิพย์ก็จบลงด้วยดี
ชอบที่อธิปไม่ต้องมาเกี่ยวพันอะไรกับน้ำทิพย์ไปมากกว่าสถานะพี่น้องด้วย
ไม่งั้นออกแนวว่าจะวุ่นวายอีก

 :L2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ขนมหวาน ที่ 22-04-2012 22:21:03
เริ่มปะทะกันแล้ว รุนแรงแบบฮา ๆ อ่ะ
นี่คือตัวตนของน้องของขวัญ
ตอนอธิปเรียกคุณของขวัญ น่ารักดีอ่ะ
รออ่านพัฒนาการของคู่นี้ คงจะปะทะกันทุกตอนแน่ ๆ :jul3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ruby ที่ 22-04-2012 22:23:52
รอตอนหน้าค่ะ :oo1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: A-J.seiya* ที่ 22-04-2012 22:27:37
สัญญาแล้วนะะ ว่าจะวาย
อากาศร้อนเป็นพยานนน
555
อั้ยย่ะ ของขวัญน่ารัก
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: kuichai ที่ 22-04-2012 22:34:03
ของขวัญ  น่ารัก เคะแตกสุดๆ :o8:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: yeyong ที่ 22-04-2012 22:36:02
concept น้องขวัญ โง่แล้วอวดฉลาด :เฮ้อ:
แต่ก็ดีใจทุกอย่างกับน้ำทิพย์จบลงแล้ว
ทีนี้ก็เหลืออธิปกับขวัญที่ต้องลับฝีปาก ลับเหลี่ยมคมกันสุดฤทธิ์
แล้วจะไปรักกันตอนไหนหว่า
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: เฉาก๊วย ที่ 22-04-2012 22:40:55
ขวัญน่ารักกกกกกกกกก   ขี้เหวี่ยงใช่เล่นนะเนี่ย
เดาไม่ได้เลยว่าสองคนนี้จะไปมีโมเม้นท์กันตอนไหน อธิปจะถูกป่วนเพราะน้องขวัญ หรือน้องขวัญจะถูกตามจีบจากพี่อธิป
อยากอ่านตอนต่อไปแล้วอ่า   :z13:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: numay ที่ 22-04-2012 22:43:43
อธิป+ของขวัญ อิอิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: jaejoong22 ที่ 22-04-2012 22:44:12
ชอบมากเลยค่ะ  o13 o13

จะติดตามต่อไปเรื่อยๆจ้า  o13 o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: cavalli ที่ 22-04-2012 22:49:29
 :impress2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: NOoTuNE ที่ 22-04-2012 22:51:23
ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงได้ดี

รอตอนต่อไปด้วยใจจดจ่อ  :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: choijiin ที่ 22-04-2012 23:04:45
นี่ถ้าไม่ติดว่าหนูทำงานแล้วนะของขวัญ
พี่ว่าหนูนี่นิสัยเด็กน้อยจอมดื้อมากๆเลย
แล้วเด็กดื้อเนี่ยก็ต้องโดนคนหล่อๆอย่างพี่อธิปดูแลใช่มั้ยจ้ะ
คริๆๆ รอดูว่าพี่อธิปจะจีบน้องยังไง
 :z1: :z1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: fffx ที่ 22-04-2012 23:07:07
ใกล้เข้ามาอีกนืดชิดเข้ามาอีกหน่อยแล้ว ของขวัญ ของขวัญ อิอิ :impress2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Pikky ที่ 22-04-2012 23:07:40
 o13 เข้ามาอ่านแล้วหลงรัก หนุ่มเลือดร้อนอย่างของขวัญ ไปเต็มๆๆๆ ^^
ผ่านเรื่องอกหักมา หวังว่าจะลงเอย กับพี่อธิปในเร็วๆ นี้ คึคึ  :impress2:

เป็นกำลังใจให้คนแต่งนะคะ :L2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: gupalz ที่ 22-04-2012 23:08:32
กริ๊ดกร๊าด ขวัญน่ารักโฮก
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Bronc ที่ 22-04-2012 23:09:20
อิอิ ของขวัญของอธิป ส่งตรงมาจากแม่ของน้ำทิพย์

 :laugh:

หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: qq_oo ที่ 22-04-2012 23:12:27
รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆจ้า
สนุกมากๆๆๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: bulldog17 ที่ 22-04-2012 23:18:09
อร๊ายยยยยยยน่ารัก

อยากฉีดยาหรอจ๊ะขวัญ คริคริ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: malula ที่ 22-04-2012 23:40:05
เจอแล้วคนที่จะมาปราบพยศจอมขวัญ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ชะรอยน้อย ที่ 22-04-2012 23:42:43
ของขวัญน่ารักเกิ๊นนน  :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: rubymoona ที่ 22-04-2012 23:52:58
แอร๊ย กลับมาคอมเมดี้แล้ว ดีจังคะ!
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: 2pmui ที่ 22-04-2012 23:56:38
ฮ่าๆๆ กัดกันน่ารักดี
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: bigbeeboom ที่ 22-04-2012 23:59:01
น่ารักมากเลยจ้า ของขวัญ รอวันพุธหน้าน้า ดูวิธีการของขวัญตัวแสบว่าจะทำไงต่อ อิอิอิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: pare_140 ที่ 23-04-2012 00:10:56
โอ้ ในที่สุดก็จะวายแล้ว o18
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: oOMqROo ที่ 23-04-2012 00:16:05
รู้สึกว่าพี่จักรกับน้ำนี่มันยังไงๆอยู่- -
จอมขวัญนี่ก็น่ารักจริงจริ๊งงงงงง
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: t2007 ที่ 23-04-2012 00:16:54
นายอธิปจะได้รับของขวัญแบบใหนหนอ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: สมุนไพร ที่ 23-04-2012 00:31:05
รักจอมขวัญ :-[
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: cocoaharry ที่ 23-04-2012 00:39:36
อ่านตอนนี้แล้วก๊าวใจ
น่ารักจริงๆ

แต่ขวัญ! ขอฉีดยาสักสิบเข็ม ถ้าวันหลังอธิปเกิดอยากจะฉีดให้ จะไหวหรอจ้ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ♥lvl♀‘O’Deal2♥ ที่ 23-04-2012 00:40:00
น่ารักดี
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: fox ที่ 23-04-2012 01:00:10
ของขวัญน่ารักจัง  :m1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Ipatza ที่ 23-04-2012 01:07:27
ตอนนี้น้อยไปหน่อยงะ
รอตั้งนาน
แต่อ่านแล้วขำน่ารักเกิ๊น
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: pigrabbit ที่ 23-04-2012 02:14:59
กรี๊ดดดด♥ ของขวัญ เริ่มจะเป็นนางเอกละนะหนู มีงอนๆ 555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: WoonMyuk ที่ 23-04-2012 02:50:34
เอาแล้วดราม่าเริ่มหายไป ปฏิบัติการ "ผู้ชายเค้าจะรักกัน"เริ่มบังเกิด จอมร้ายและอธิปเกรียน 55555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: phakajira ที่ 23-04-2012 08:51:43
อึ๋ยยยย จอมน่ารักกกก
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: didi ที่ 23-04-2012 09:11:56
 :pig4: :pig4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: AllRiseApril ที่ 23-04-2012 09:20:17
ของขวัญมันน่ารักแบบไม่รู้ตัวอ่ะ
เหมือนเด็กน้อยชะมัดเวลาอยู่กับลุงป้า และพี่ชายเนี่ย
อ้อคุณอธิปด้วย 55555555555
คุณน้ำขาาาา  เปลี่ยนมาเชียร์พี่อธิปกับคุณขวัญดีกว่าค่ะ  มาๆๆ  :z2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: moredee ที่ 23-04-2012 09:28:28
 :o8:เข็มเดียวของพี่อธิปก้อพอม้าง
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: หมอตัวเปียก ที่ 23-04-2012 09:45:20
เข็มเดียวไม่พอใช่ไหม ของขวัญ  :z1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: kinjikung ที่ 23-04-2012 11:26:05
คู่นี้จะชอบกันได้ยังไงหล่ะเนี่ย เจอหน้ากันทีไรก็ปะทะคารมณ์กันตลอด
ลุ้น ๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: davina ที่ 23-04-2012 12:12:57
ชอบจังเวลาที่ของขวัญทำตัวน่ารักน่าชังตอนอยู่กับคุณอธิป

สงสัยต่อจากนี้คุณอธิปต้องหาวิธีมากำราบของขวัญเรื่อยๆซะแล้ว

ปล. เวลาที่คุณอธิปเรียกจอมขวัญว่า ของขวัญ มันอริ๊งอรั๊งจริงๆค่า
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Ball ที่ 23-04-2012 12:16:02
ชอบเรื่องนี้มากกกกกกกกก
ของขวัญนี่ดื้อและพยศดีจริงๆ
จะรู้ตัวไหมที่ทำเนี่ยมันดูน่ารักน่าชังมากกว่าน่าโกรธนะ
ระวังคุณอธิปจะหาวิธีมาปราบ ฮ่าๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: nongrak ที่ 23-04-2012 13:10:38
ของขวัญน่ารักมากเลยมีฟ้องพี่ชายด้วย
อธิปชอบไปขัดขวัญเขาทำไมก็ไม่รู้
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: jinjin283 ที่ 23-04-2012 14:05:25
อธิปก็แสบนะคะเนี่ย แกล้งของขวัญอะ
แต่...แกล้งอีกก้ได้นะคะ อิอิ  เพราะมันน่ารักมากก
ปล อยากให้ถึงวันพุธไวๆจัง ฮ่าๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: winndy ที่ 23-04-2012 15:58:48
ขวัญมีครอบครัวที่น่ารัก และอบอุ่นมาก ค่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: LalaBam ที่ 23-04-2012 17:56:23
เฮ้อ หวังว่าคุณน้ำอะไรนั่นคงไม่คู่กับพี่จักรหรอกนะ
ไม่ยอม ไม่ชอบ รับไม่ได้ :angry2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Morethan ที่ 23-04-2012 18:23:55
55555 จากตอนที่แล้ว ตอนแรกอ่านไปก็รู้สึกมาม่าจริงๆ น้อ
ตอนที่ป้าของขวัญล้มลง ก็นึกว่าเป็นจริง ไหนได้แกล้งนี่นา ปืนก็ปืนปลอมอีก XD
ตอนนี้น่ารักอบอุ่นดีค่ะ >_< แล้วก็ ดีแล้วล่ะที่เคลียร์กับน้ำทิพย์ได้
จะได้มาพัฒนาความสัมพันธ์กับคุณอธิปสักที หุๆ

รอตอนต่อไปนะคะ :))
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Acacha ที่ 23-04-2012 20:46:34
เย้ คุณหนูน้ำทิพย์หลุดจากวงโคจรแล้ว  :mc4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: loveview ที่ 23-04-2012 20:48:47
อร๊ายยย รีบวายเลยค้า รออยู่นาน กำลังลุ้น :mc4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Maprang_W ที่ 23-04-2012 20:58:47
ดราม่าไปแล้ว เย่ๆ
เฮ้อ เบื่อแม่คุณน้ำ เบื่อคุณน้ำด้วย
ส่วนยัยเมียเก่านั่นก็ของเก๊ใช่มั้ย
หลอกกันได้ไม่กลัวบาปกรรม
สงสารของขวัญ
ยังหมั่นไส้อธิปตะหงิดๆ เชียร์พี่จักร
 (เกี่ยวไร)
ได้กลิ่นบีแอลโชยมาแต่ไกล
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: sam3sam ที่ 24-04-2012 00:19:31
นั่นไง  และแล้วลุงชัยก็ลงโทษของขวัญไม่ลง
เอ่อ.. รู้สึกตะหงิดๆระหว่างพี่จักรกะน้ำทิพย์จัง
หวังว่าจะไม่ใช่อย่างที่คิดนะคุณบัว
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ์ำNeFuji ที่ 24-04-2012 01:38:20
อธิปรู้จุดของขวัญทุกอย่างเลย
น่ารักจริงเชียว คิคิ :-[ :-[
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: takara ที่ 24-04-2012 03:42:29
ฮาอะ ของขวัญซื้อปืนปลอมมาแล้วยังไม่รู้ตัวอีก
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: PetitDragon ที่ 24-04-2012 07:28:04
สนุกมาก...

รอตอนหน้าครับ

 o13

ปล นึกภาพไม่ออกเลยว่าสองคนนี้จะไปรักกันได้ยังไง คนนึงก็กวน อีกคนก็แสบ  :laugh3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: nemonoy ที่ 24-04-2012 09:38:18
ของขวัญน่ารักจัง ^^ ดูวีนแบบเด็กๆน่าเอ็นดู
แล้วก็พี่อธิปก็จะมาปราบความแสบ คริ คริ รอตอนต่อไปค่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: evilheart ที่ 24-04-2012 09:59:47
ยังนึกภาพของขวัญกับอธิปดีกันไม่ออกเลย :serius2:
 
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: gumrai3 ที่ 24-04-2012 14:34:12
สงสารขวัญอ่ะ อะไรๆก้ว่าขวัญ

 ชิน้ำเน้มอะไรกันอย่ายุ่งกับขวัญอีกนะ หมั่นไส้

โป้งอธิป : P
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: phoenixa ที่ 24-04-2012 21:34:28
ตามเข้ามาเพราะคนแต่งค่ะ
คุ้นๆ ว่าแต่งฟิคอาคาเมะนะ
หรือเราเข้าใจผิดหว่า

แต่เรื่องนี้น่ารักดีค่ะ
ของขวัญน่ารัก กวนๆ ดีจัง
คุณอธิปคงต้องทำงานหนักหน่อยล่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Cherry Red ที่ 25-04-2012 00:57:13
บางทีคนเราก็มองข้ามสิ่งสำคัญไปแบบไม่รู้ตัว ดีใจที่คุณขวัญตระหนักได้ว่าคนที่สำคัญที่สุด คือ ครอบครัว
ครอบครัวที่รักเขาจริง ๆ โดยไม่มีเงื่อนไข พร้อมจะอยู่เคียงค้างและไม่มีวันทอดทิ้งเขา  :กอด1:
ดราม่าผ่านพ้น(?) จะถึงเวลาของ คู่กัด แล้วใช่ไหมค่ะ ?
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 25-04-2012 17:50:51
วันพุธที่รอคอย...
เข้ามานั่งปูเสื่อรอน้องของขวัญกับพี่อธิป ฮาา
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 25-04-2012 20:57:29
…จอมร้าย…
By: Dezair
………………………………….
ตอนที่ 7


   คุณรุ่งทิพเงยหน้าจากนิตยสารความงามเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าบุตรสาวก้าวเข้ามาในบ้าน น้ำทิพย์ยกมือไหว้แล้วยิ้ม


   “น้ำซื้อก๋วยจั๊บมาฝากคุณแม่ค่ะ ร้านนี้ชื่อดัง” น้ำทิพย์ชูถุงขึ้นอวดแล้วเดินเข้ามานั่งข้างมารดา


   “ไปกินก๋วยจั๊บกับอธิปมา?” ผู้เป็นมารดารู้ว่าบุตรสาวออกไปกับอธิป เพราะเมื่อตอนบ่าย น้ำทิพย์โทร.บอกว่าหลังเลิกงานจะไปกับอธิปต่อ เธอจึงไม่ได้ถามว่าจะไปที่ใดกัน แต่เมื่อเห็นถุงของฝากจากบุตรสาวแล้ว คุณรุ่งทิพก็นึกสงสัยว่าหนุ่มสาวสมัยนี้เลือกสถานที่เที่ยวที่กินเป็นร้านก๊วยจั๊บกันแล้วหรือไร


   “ไปเยี่ยมคุณจอมที่โรงพยาบาลมาค่ะ แล้วแถวนั้นมีร้านก๋วยจั๊บอร่อยก็เลยไปกินกัน” ชื่อ ‘คุณจอม’ จากปากของน้ำทิพย์ทำเอาคนฟังนิ่งชะงักในวินาทีนั้น หญิงสาวเห็นเค้าความไม่พอใจบนใบหน้าของมารดาจึงเอ่ยปากเสริม


   “แม่คะ น้ำกับคุณจอมเป็นเพื่อนกัน” คุณรุ่งทิพเชิดหน้าไปอีกทาง


   “ให้มันจริงเถอะ!!”


   “จริงค่ะแม่ น้ำกับคุณจอมเราตกลงกันแล้วว่าเราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน” น้ำเสียงจริงจังของน้ำทิพย์ทำเอาหญิงสูงวัยต้องหันมามอง ดวงหน้าของบุตรสาวนั้นไม่มีเค้าความเศร้าหลงเหลืออีกแล้ว บัดนี้น้ำทิพย์พูดเต็มปากว่าเป็นเพียงเพื่อนกับผู้ชายคนนั้น


   “น่าแปลกนะคะ พอเป็นเพื่อนกันแล้ว น้ำรู้สึกว่าคุณจอมนิสัยเหมือนพวกน้องชายเฮ้วๆน่ะค่ะ คุณแม่รู้มั้ยคะ คุณจอมทะเลาะกับพี่อธิปด้วย” แทนที่น้ำทิพย์จะกังวลที่ชายหนุ่มสองคนทะเลาะกัน แต่กลับกลายเป็นว่าเธอคิดว่าสองคนนี้ทะเลาะกันแล้วครื้นเครงดี


   “อธิปน่ะเหรอ?!” จอมขวัญทะเลาะกับคนอื่นไม่ใช่เรื่องน่าแปลกสำหรับคุณรุ่งทิพนักหรอก แต่พอบอกว่าคนที่จอมขวัญทะเลาะด้วยคืออธิป สตรีสูงวัยก็อดสงสัยไม่ได้


   …อธิปเป็นพี่ชายคนโตของบ้าน ซ้ำอายุก็เหยียบสามสิบแล้ว ทั้งสุขุม นิ่ง และเยือกเย็น มองอย่างไรก็ไม่น่าไปทะเลาะเบาะแว้งกับพวกเฮ้วห่ามอย่างจอมขวัญได้เลย…


   “พี่อธิปนั่นแหละค่ะคุณแม่ คุณแม่ต้องเห็นเองแล้วจะเชื่อ ก่อนจะออกจากห้อง พี่อธิปยังขู่คุณจอมด้วยนะคะว่าเดี๋ยวจะไปบอกพยาบาลให้เข้ามาฉีดยาให้สักเข็มสองเข็ม คุณจอมโวยใหญ่เลยล่ะค่ะ” น้ำทิพย์เล่าแล้วหัวเราะร่วนเนื่องจากเธอกลั้นขำมานาน


   คุณรุ่งทิพนึกภาพไม่ออกด้วยซ้ำ แต่ใบหน้าเริงร่าและมีความสุขของบุตรสาวทำให้เธอบอกตัวเองว่าที่พยายามผลักดันให้น้ำทิพย์เลิกกับจอมขวัญนั้นถูกต้องแล้ว


   “แม่เห็นน้ำหัวเราะได้อย่างนี้ แม่ก็สบายใจ” คำพูดของมารดาทำให้น้ำทิพย์นิ่งไปเล็กน้อย เธอรู้ว่านับตั้งแต่เลิกกับจอมขวัญ เธอเสียใจมากแค่ไหนและแสดงออกทางสีหน้ามากเพียงใด เธอรู้ว่าแม่กังวลและห่วงใย แต่วันนี้…เธอยิ้มได้แล้ว ยิ้มอย่างเต็มใจกับสถานะของเธอและเขา…


   “น้ำเองก็สบายใจที่ทำให้แม่สบายใจค่ะ น้ำขอโทษนะคะแม่…ที่น้ำเคยทำให้แม่ทุกข์” น้ำทิพย์เอนศีรษะลงหนุนตักมารดาด้วยความรัก ฝ่ามือผอมลูบเส้นผมนิ่มของบุตรสาวด้วยรักไม่แพ้กัน


   “มาคิดดูดีๆแล้ว น้ำกับคุณจอมเราเหมาะที่จะเป็นเพื่อนกัน…ไม่สิ น้ำอยากได้เขามาเป็นน้องชายมากกว่า ถ้ามีเขาเป็นน้องล่ะก็ น้ำต้องหัวเราะได้ทั้งวันเลย เพราะเขาเฮี้ยวขนาดหนัก ส่วนพี่อธิปต้องเป็นพี่ชาย…แล้ว…พี่ชายกับน้องชายก็ทะเลาะกัน น่าสนุกนะคะ” น้ำทิพย์หันมามองมารดาด้วยใบหน้าสดใส เธอจินตนาการเวลาจอมขวัญอยู่กับอธิปแล้วอยากจะเข้าไปอยู่ตรงกลางระหว่างสองหนุ่ม ขี้หูเธอคงเต้นดีพิลึก


   “ให้อธิปเป็นแค่พี่เองเหรอ” คุณรุ่งทิพถามชี้นำ อธิปนับว่าเป็นผู้ชายเพอร์เฟ็คที่หายาก แต่เธอก็ไม่อยากกะเกณฑ์ให้บุตรสาวรักใคร เพียงแค่ขออย่าไปรักคนที่ดูท่าแล้วมีโอกาสเจ้าชู้เพลย์บอยแบบนายจอมขวัญเป็นพอ


   “ค่ะแม่ ไม่ต้องเชียร์น้ำกับพี่อธิปเลยนะคะ เราเป็นได้แค่พี่น้องเท่านั้นล่ะค่ะ”


   “ก็…แม่เห็นอธิปเขามารับมาส่ง”


   “เราชอบอะไรคล้ายๆกันนี่คะ เดี๋ยวน้ำขึ้นไปอาบน้ำก่อนดีกว่า” น้ำทิพย์เงยหน้าจากตักมารดาก่อนจะผุดลุกจากโซฟากำลังจะเดินขึ้นห้องแล้ว แต่นึกอะไรได้เสียก่อนจึงหันมาทางมารดา


   “แม่คะ พรุ่งนี้วันเสาร์ไปเยี่ยมคุณจอมกับน้ำมั้ยคะ” คำชวนของบุตรสาวทำเอาคุณรุ่งทิพเงยหน้ามองทันที ดวงตาของน้ำทิพย์นั้นนิ่งสงบไม่มีความหมายอื่นใดนอกจากต้องการให้ไปเยี่ยมจอมขวัญในฐานะที่เขาเป็นเพื่อนเท่านั้น


   “ถ้าน้ำยืนยันว่าที่ชวนแม่เพราะ ‘เพื่อน’ ของน้ำป่วย…แม่ก็จะไป” น้ำทิพย์ยิ้มกว้าง


   “งั้นพรุ่งนี้ตอนเช้า เราไปด้วยกันนะคะแม่”



…………………….


จอมขวัญรู้สึกเหมือนตาขวาตาซ้ายขยิบสลับข้างจนไม่รู้ว่าจะทำนายว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ หรือบางทีมันอาจจะมาพร้อมกัน แต่ชายหนุ่มขอโชคดีมาก่อนได้มั้ย เขายังไม่อยากเจอเรื่องโชคร้ายเท่าไหร่ นี่ก็เพิ่งจะอกหักดังเป๊าะมา จะให้เจอเรื่องโชคร้ายอีกก็ทำร้ายจิตใจกันเกินไปแล้ว!!



   “เป็นไร ไอ้ขวัญ ทำหน้านิ่วคิ้วขมวด” เสียงจักรกฤษณ์ดังขึ้น…นี่ก็อาจจะเรียกว่าเป็นโชคร้ายลำดับที่ 1 เพราะตลอดสองวันแห่งการนอนโรงพยาบาล เขามีพี่ชายปากเสียมานอนเฝ้า เพราะลุงและป้าติดธุระจนทำได้แค่ส่งกับข้าวมาให้กินต่างหน้าเท่านั้น


   “เปล่า…เออ ถ้าหมอมาตรวจรอบสาย บอกไปเลยนะเย็นนี้ขวัญขอออกจากโรง’บาล” เมื่อเช้า หมอมาตรวจแล้วรอบนึง แต่เนื่องจากจอมขวัญนอนดึกเพราะเชียร์บอล หลังจากกินข้าวเช้าแล้วก็เลยหลับปุ๋ย หมอเข้ามาตรวจเขาก็เลยไม่รู้เรื่อง กลายเป็นว่าไม่ได้ขอออกจากโรงพยาบาลซะที


ชายหนุ่มไม่เข้าใจว่ากับแค่ไข้ขึ้นจนเป็นลม ซึ่งปัจจุบันไข้ลงจนหายดีเยี่ยมแล้ว จะให้เขานอนเล่นในฐานะคนป่วยไปอีกทำไม


   “ออกพรุ่งนี้ แม่สั่งมา” จักรกฤษณ์เอ่ยปากทันที เขารู้ว่าจอมขวัญหายดีแล้ว แต่ภาพตอนที่มันเป็นลมกลางโรงพยาบาลตอนนั้นยังติดตาเขาอยู่เลย แม้ชายหนุ่มจะปากเสียกัดจอมขวัญได้ทุกวินาทีที่มีโอกาส แต่ใจเขาแล้วรักมันยิ่งกว่าน้องในไส้


   “งั้นบอกป้ารีให้หน่อยดิ ออกจากโรง’บาลขอฉลองด้วยกับแกล้มรสเด็ดๆ โอ๊ย!! ดีดเหม่งทำไมวะ!” จอมขวัญปิดหน้าผากตัวเองทันทีที่ถูกพี่ชายดีดเปรี๊ยะ เจ็บแสบจนหน้างอ


   “เพิ่งหายไข้แล้วยังซ่า เดี๋ยวเถอะแก”


สองพี่น้องยังไม่ทันจะได้ทะเลาะกันมากกว่านั้น แขกเยี่ยมไข้ยามเช้าก็โผล่หน้าเข้ามาในห้องสองคนรวด


   “เฮ้ย!!” จอมขวัญและจักรกฤษณ์หันไปมองแล้วสะดุ้งโดยพร้อมเพรียง ดีว่าที่ส่งเสียงตกใจออกไปนั้นไม่ดังเท่าไหร่นัก ไม่อย่างนั้นสองแขกผู้มีเกียรติอาจมีหนึ่งแขกในนั้นชักสีหน้าไม่พอใจใส่ทันที



   “ส…สวัสดีครับคุณน้ารุ่ง” จอมขวัญยกมือไหว้คนแรก ส่วนจักรกฤษณ์ยกตาม


   “เป็นยังไงบ้าง เห็นน้ำว่าไม่สบาย” คุณรุ่งทิพเดินเข้ามาที่ข้างเตียงคนป่วยที่หน้าตาดูสดใสเหมือนไม่ได้ป่วยเลยสักนิด


   “ดีขึ้นแล้วครับ พรุ่งนี้จะออกจากโรงพยาบาลแล้ว” จอมขวัญตอบ ยังอดอีหลักอีเหลื่อไม่ได้ อย่างน้อยเขาก็เคยจับน้ำทิพย์ไป


   “ขอโทษนะ ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับน้องชายคุณหน่อย ช่วยออกไปรอข้างนอกก่อนได้ไหม” หญิงสูงวัยหันมากล่าวกับจักรกฤษณ์ที่ถึงกับใบ้กินเมื่อถูกไล่กันโต้งๆ


ชายหนุ่มเหลือบตามามองน้องชาย จอมขวัญพยักหน้ายอมให้เขาออกไป ร่างสูงเลยไม่อยากขัด จำใจต้องออกมา แต่ก็ไม่วายลากน้ำทิพย์ออกมาด้วย โทษฐานที่เธอก่อเรื่องยุ่งพามารดามาหาจอมขวัญถึงโรงพยาบาล!!


   ทั้งจักรกฤษณ์และน้ำทิพย์ออกจากห้องไปแล้ว เหลือเพียงจอมขวัญและคุณรุ่งทิพ



   “น้ำบอกว่าเธอกับเขาเป็นเพื่อนกันแล้ว” จอมขวัญอดไม่ได้ที่จะทำเสียงขึ้นจมูก


   …ก็สถานะนี้ไม่ใช่หรือที่คุณรุ่งทิพใฝ่ฝันนักหนาต้องการให้ลูกสาวตัวเองและเขาเป็น…


   “คุณน้าทราบมั้ยครับ ว่าสถานะไหนที่ถ้าผมกับคุณน้ำเป็นแล้วจะทำให้เราสองคนสามารถคบหากันไปได้ตลอดชีวิต…” จอมขวัญเอนตัวลงนอนบนเตียงอย่างสบาย เอาแขนรองศีรษะแล้วมองหน้าสตรีสูงวัยอย่างกวนประสาท



   “…เพื่อน…ไงครับ เพื่อน…ที่รักคุณน้ำ…”


   “นี่แก!! อย่าตุกติกเอาไอ้คำว่าเพื่อนมาหลอกฉันนะ! ถ้าฉันจับได้ว่าแกคิดไม่ซื่อเมื่อไหร่ล่ะก็  ฉันจะสั่งให้น้ำเลิกเป็นเพื่อนกับแกทันที!!”


   “แน่ใจ้? คุณน้าก็รู้ว่าคุณน้ำน่ะเป็นผู้หญิงที่ดี ทั้งรูปร่างหน้าตาอาชีพการงาน นอกจากผมแล้ว คุณน้าจำไอ้อนุชาได้มั้ยครับ…ที่มันเคยจีบคุณน้ำก่อนหน้าผม แต่พอคุณน้ำเป็นแฟนกับผมแล้ว มันก็กลับไปเลียแผลมันในที่มืด คุณน้าว่าผมเลวใช่มั้ยครับ คนเลวอย่างผมขอมอบรางวัลเพชรน้ำเอกแห่งวงการคนเลวให้ไอ้อนุชาไปเลย ทั้งเหล้ายาผู้หญิงแถมการพนันอีกต่างหาก”


คุณรุ่งทิพมองคนพูดพล่ามอย่างไม่ไว้ใจว่าจะมาไม้ไหน จนกระทั่งจอมขวัญเอ่ยปากประโยคถัดมา


   “แล้วถ้ามันรู้ว่าคุณน้ำเลิกกับผมแล้ว แถมยังถูกกีดกันไม่ให้เป็นเพื่อนกันอีก งานนี้ล่ะลาภปากไอ้อนุชาแน่ๆ คุณน้าจะได้ลูกเขยเลวสุดทรวงก็คราวนี้แหละ”


   “พูดอย่างกับว่าถ้ามีแก มันจะไม่เข้ามาวุ่นวายงั้นสิ!” จอมขวัญทำเป็นเลิกคิ้ว


   “แล้วช่วงที่ลูกสาวคุณคบผม คุณเคยเห็นมันมาป้วนเปี้ยนมั้ยล่ะ” คุณรุ่งทิพนิ่งไป จริงอย่างที่จอมขวัญว่า ช่วงที่น้ำทิพย์และจอมขวัญคบกัน นายอนุชาหายเข้ากลีบเมฆไปเลย คุณรุ่งทิพก็ไม่ได้ติดตามว่าชายคนนั้นไปทำอะไรที่ไหน เพราะวันๆเอาแต่เป่าหูบุตรสาวให้เลิกกับจอมขวัญวันละร้อยรอบ!...


   “จะบอกว่าเป็นเพราะแกงั้นเหรอ”


   “หรือคุณน้าว่าไม่ใช่ล่ะครับ ผมคลุกคลีกับชีวิตกลางคืนมาตั้งแต่เด็ก มีเพื่อนมีคนรู้จักอยู่ในนั้นก็มาก ผมมีคนที่เป็นหูเป็นตาให้ได้ ไอ้อนุชาทำอะไรที่ไหน ผมรู้…แต่สิ่งที่ผมรู้จะเป็นประโยชน์ก็ต่อเมื่อผมเป็นเพื่อนคุณน้ำและได้ปกป้องเธอในฐานะเพื่อนที่ดีคนนึง”



   “เพื่อนที่ดีแน่นะ!”


   “ไม่มีอะไรแน่ไปกว่านี้แล้วครับ”


   “ให้มันจริงแล้วกัน! ถ้าแกคิดไม่ซื่อขึ้นมาเมื่อไหร่ ฉันจะเฉดหัวแกออกจากวงจรชีวิตลูกสาวฉันแน่!!” คุณรุ่งทิพนั้นเป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่เวลาพูดถึงเรื่องลูกสาวเพียงคนเดียวแล้ว กลับกลายเป็นหญิงแกร่งขึ้นมาได้อย่างไม่น่าเชื่อ


   จอมขวัญมองใบหน้าสวยที่มีริ้วรอยตามวัยแล้วพาลนึกไปถึงมารดาผู้ล่วงลับของตัวเอง แม่เขาก็เด็ดเดี่ยวเช่นนี้เหมือนกัน น่าเสียดาย…ที่เขาไม่มีโอกาสได้เห็นมานับสิบกว่าปีแล้ว…


   “เอ่อ…แล้ว…แล้วคุณน้าคิดยังไงเรื่องนาย…เอ่อ…เรื่องคุณอธิป” จอมขวัญนึกถึงเรื่องที่ทำให้เขาอารมณ์เสียเมื่อวาน เมื่อไอ้หมอนั่นปัดความรับผิดชอบจะไม่ดูแลน้ำทิพย์ขึ้นมาเสียดื้อๆ ทั้งๆที่ตอนแรกมันเข้ามาเป็นมือที่สามระหว่างเขาและคนรักด้วยซ้ำ


   คุณรุ่งทิพมองคนถามอย่างไม่ไว้ใจ


   “คือ…ผมไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียอะไร แต่…หมอนั่นมันไม่เหมาะกับคุณน้ำ ผมว่าน่าจะหาคนอื่นมาเป็นตัวเลือกเสริม”


   “อธิปน่ะเหรอไม่เหมาะ?!!” คุณรุ่งทิพย้อนเสียงสูง ถ้าคนอย่างอธิปไม่เหมาะสมกับลูกสาวเธอ เธอก็คงต้องไปสอยเทวดาจากสวรรค์ลงมาคู่กับน้ำทิพย์เสียล่ะมั้ง!!


   “เอาเป็นว่า ควรจะเล็งผู้ชายคนอื่นได้แล้วครับ ถ้าปล่อยให้คุณน้ำรอนายคนนี้ล่ะก็ ผมว่าท้ายที่สุดคุณน้ำขึ้นคานชัวร์!” แม้คุณรุ่งทิพจะได้ยินจากปากน้ำทิพย์เองว่าเธอและชายหนุ่มเป็นไปได้แค่พี่น้องเท่านั้น แต่ผู้เป็นแม่ก็ยังคาดหวังว่าสักวันหนึ่งบุตรสาวอาจจะหันมาเห็นความเพอร์เฟ็คของอธิปเข้า


   แต่…พอมาได้ยินจอมขวัญ ‘ใส่ไฟ’ แบบนี้แล้ว ก็ทำให้คุณรุ่งทิพชักเอนเอียง


   …หรือที่น้ำทิพย์เอ่ยปากว่าเป็นได้แค่พี่น้อง เพราะน้ำทิพย์ก็เห็นว่าอธิป ‘ไม่เหมาะ’ อย่างที่จอมขวัญว่ามา


   “ผมแนะนำเอาไว้ คุณน้าจะได้ไม่เจ็บใจทีหลัง ผมกับนายคนนั้นผู้ชายเหมือนๆกัน หมอนั่นเป็นไง ผมดูออก” ว่าแล้วจอมขวัญก็ทำเบ่งเหมือนรู้ดี แท้จริงแล้วเขาไม่รู้อะไรเลยต่างหาก นอกเสียจากว่ามันน่าหมั่นไส้


   คุณรุ่งทิพเหลือบตามองชายหนุ่มบนเตียงคนไข้อย่างไม่เชื่อใจนัก แต่…ถ้าจะมีสายสืบเอาไว้ใช้งาน คนอย่างจอมขวัญก็น่าจะเป็นตัวเลือกที่ใช้ได้


   “แล้ว…แกว่า…อธิปเขาเป็นคนยังไงล่ะ”


จอมขวัญเหลือบตามองคนถาม สาบานเถอะว่าเขาไม่ได้อยากจะแก้แค้นที่ไอ้อธิปเข้ามาเป็นมือที่สาม ไม่ได้ผูกใจเจ็บที่พอเขายอมถอยให้มัน มันกลับบอกปัดหน้าตาเฉย…และก็ไม่ได้อาฆาต…ที่คุณรุ่งทิพดูจะมีความสุขมากมายที่เขากับน้ำทิพย์เลิกกัน


   …สาบานว่าไม่ได้อยากแก้แค้น ไม่ได้อยากผูกใจเจ็บ ไม่ได้อยากอาฆาต…


   แต่…


…น่าเสียดาย…นายจอมขวัญคนนี้ดันไม่ใช่คนดีเสียด้วย ไอ้เรื่องไม่อยากทำชั่วมันก็พอจะมีในใจหรอก แต่มันหยุดยาก!!...



“คุณน้าอยากรู้จริงเหรอครับ?” จอมขวัญทำเป็นถามหยั่งเชิง ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อสตรีสูงวัยทำหน้าปะหล่ำปะเหลือกที่เขาเล่นตัว


“อย่าตกใจแล้วกัน…”


“…ผมว่าเขาเป็นเกย์”


   “อะไรนะ!!!!”


…………………..


   “อะไรนะ!!!!” เสียงร้องลั่นของคุณรุ่งทิพทำเอาสองหนุ่มสาวที่กำลังถกเถียงกันหน้าดำหน้าแดงถึงกับหยุดชะงัก ก่อนที่จักรกฤษณ์จะยิ่งโมโหที่ผู้หญิงตรงหน้าก่อเรื่องวุ่นด้วยการพาแม่ตัวเองมาเฉ่งน้องชายเขาถึงโรงพยาบาล


   “อย่าเพิ่งค่ะ!” น้ำทิพย์รีบปรามชายหนุ่มเลือดร้อนที่ชื่อจักรกฤษณ์เอาไว้ ไม่อย่างนั้นเขาต้องบุกถลาเข้าไปในห้องแน่นอน


   “ทำไม!! แม่เธอจะมีเรื่องกับไอ้ขวัญรึเปล่าก็ไม่รู้! เพราะเธอคนเดียว! ยัยบ้าเอ๊ย!! เอาอะไรคิด! ถึงพาแม่เธอมาเจอกับไอ้ขวัญ!!” จักรกฤษณ์หัวเสียเป็นที่สุด หลังจากลากเธอออกมาจากห้องแล้ว เขาถึงได้รู้ว่าต้นคิดที่พาคุณรุ่งทิพมาเจอจอมขวัญก็คือยัยผู้หญิงบื้อและบ้าที่ชื่อน้ำทิพย์นี่ล่ะ!!!


   “คุณแม่ไม่ทะเลาะกับคุณจอมแน่นอนค่ะ”


   “รู้ได้ยังไง!!”


   “เพราะคุณจอมเป็นเพื่อนของฉัน และเรื่องนี้คุณแม่ก็ทราบ  ต้องให้บอกอีกกี่ครั้งว่าที่ฉันชวนคุณแม่มาก็เพื่อให้คุณแม่รับรู้ว่าระหว่างฉันกับคุณจอมเราเป็นเพื่อนกัน” จักรกฤษณ์ทำเสียงหึขึ้นจมูกอย่างหมั่นไส้ นึกหงุดหงิดที่ยัยคนนี้ต้องบอกแม่ตัวเองทุกเรื่อง


   “ถ้าแม่เธอทำอะไรไอ้ขวัญล่ะก็! ฉันจะถือว่าเป็นความผิดของเธอ!!!”


   “น้ำ?...” สองหนุ่มสาวไม่ทันได้ทะเลาะกันมากไปกว่านั้น เพราะเสียงเรียกชื่อน้ำทิพย์ดังขึ้นมาเสียก่อน ทั้งเจ้าของชื่อและจักรกฤษณ์หันไปมอง ก่อนที่หญิงสาวจะยกมือไหว้คนทัก


   “สวัสดีค่ะพี่อธิป” อธิปเดินตรงเข้ามาหาด้วยความแปลกใจที่เห็นทั้งคู่ออกมายืนนอกห้อง แทนที่จะอยู่ข้างในกับคนป่วย


   “คุณอธิปมาเยี่ยมไอ้ขวัญมันใช่มั้ยครับ! เชิญเลยๆ” จักรกฤษณ์นึกวิธีกู้สถานการณ์ออกขึ้นมาทันที เขารีบเชื้อเชิญชายหนุ่มผู้มาใหม่ทันที อธิปยังไม่เข้าใจ แต่จักรกฤษณ์เปิดประตูแล้วดันหลังชายหนุ่มเข้าไปในห้องแล้ว ก่อนจะรีบปิดประตูทันทีแล้วลากน้ำทิพย์ที่กำลังจะโวยออกจากตรงนั้น


   …จักรกฤษณ์เหลือบตามองกลับไปที่ประตูห้องพักของน้องชาย แล้วภาวนาขอให้เรื่องที่อาจจะเกิด ถูกอธิปแก้ไขได้ทันเวลาด้วยเถิดดดดด…

   
……………………….

   อธิปเข้ามายืนอยู่ในห้องพักคนป่วยแล้ว แต่เพราะห้องพักหรูของโรงพยาบาลแห่งนี้แบ่งเป็นส่วนพักผ่อนด้านนอก และส่วนเตียงนอนของผู้ป่วยด้านใน ทำให้คนในห้องไม่รับรู้ถึงการมาของเขา


   “…ไม่เชื่อไม่เป็นไรนะครับคุณน้า แต่ผมยืนยัน” เสียงจอมขวัญดังขึ้น


   “ยืนยันยังไง?”


   “ก็…ผม…เคย…เห็นมันแอบมองผม”

   “อะไรนะ?!!!!!”

   “ผมก็หน้าตาดี…จะว่าสเป็กเกย์กะเทยก็ใช่อยู่ เพื่อนผมหลายคนที่เป็นแบบนั้นยังชมผมเลยว่าผมหล่อ…”


   “แล้วอธิปไปมองแกตอนไหน?!! เขาอาจจะมองว่าแกประหลาดก็ได้!” เจ้าของชื่อชะงักกึก เมื่อได้ยินว่าตัวเองมีส่วนพัวพันอยู่ในบทสนทนา… คุณรุ่งทิพและจอมขวัญคุยกันเรื่องอะไร ทำไมถึงมีชื่อเขา


   “คุณน้าไม่เห็นสายตาที่มันมองผม ก็อย่าเถียงแทนเลย” น้ำเสียงของจอมขวัญยังคงไว้เชิงอย่างเหนือกว่า


   “แก…มั่นใจเหรอ…ว่าเขามองแก…แบบ…แบบ…”


   “แบบเกย์มองผู้ชาย”


   …อะไรนะ!! ใครเป็นเกย์?!!!...


   “คุณน้าดูไม่ออกจริงๆหรือครับว่านายอธิปเป็นเกย์”


   …นี่จอมขวัญหาว่าเขาเป็นเกย์!!!!...
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 25-04-2012 21:03:19


“ถามจริงๆเถอะ ไม่แปลกใจบ้างรึไงว่าผู้ชายที่สมบูรณ์แบบซะขนาดนั้น อยู่เป็นโสดมาจนอายุขนาดนี้โดยไม่มีแฟนเป็นผู้หญิงได้ยังไง ผมที่เป็นผู้ชายด้วยกันยังอดอิจฉาความเพอร์เฟ็คของมันไม่ได้เลย รับรองได้ว่าถ้าหมอนี่ไปจีบผู้หญิงที่ไหน ไม่มีใครไม่คว้าเอาไว้หรอกครับ เสียแต่ว่า…มันไม่เข้าไปจีบเอง…เพราะไม่ชอบผู้หญิง…” เสียงจอมขวัญยังยียวนกวนประสาท อย่างที่ทำเอาคนถูกอ้างชื่ออย่างอธิปนึกอยากบีบคอไอ้คนพูดจอมแสบ


   …มันน่าจริงๆ!!! ขนาดนอนอยู่ในโรง’บาล มันยังหาเรื่องจนได้!!!...


   ชายหนุ่มไม่บ้าพอจะยืนบื้อแล้วปล่อยให้จอมขวัญใส่ไฟเขาอีกต่อไป อธิปเดินเข้าไปทันที ทำเอาคนป่วยที่กำลังปากเปราะถึงกับอ้าปากค้าง ก่อนจะรีบสำรวมกิริยาตีหน้าซื่อไม่รู้เรื่อง มือกดรีโมทยิกๆ เบี่ยงสายตามาดูโทรทัศน์ เหมือนเมื่อกี้ตนเองไม่ได้ทำอะไรเสียหาย ทั้งๆที่กล่าวหาอธิปว่าเป็นเกย์และสมบูรณ์แบบเกินกว่าจะเป็นผู้ชาย!!


   คุณรุ่งทิพเงียบกริบ พูดไม่ออก เมื่อเห็นว่าคนที่ตนและจอมขวัญกำลังพูดถึงเดินเข้ามาปรากฏตัวในห้อง


   “สวัสดีครับ น้ารุ่ง” อธิปทำเหมือนไม่ได้ยินอะไร ทั้งๆที่ในใจเขาคาดโทษเจ้าคนที่นอนกระดิกเท้ายิกๆอยู่บนเตียงคนป่วยแล้วเรียบร้อย


   …เดี๋ยวจะได้เจอกัน!! ไอ้จอมแสบ!!!...


   “สวัสดีจ้ะ…เอ่อ…น้ำล่ะ อยู่ข้างนอกเหรอ”


   “ครับ”


   “น้าจะกลับพอดี ถ้ายังไงขอตัวก่อนนะจ๊ะ” คุณรุ่งทิพเหลือบตามามองจอมขวัญที่ทำเป็นนอนดูโทรทัศน์ไม่รู้เรื่อง ในขณะที่เธอนั้นร้อนๆหนาวๆ เกรงว่าอธิปจะได้ยินเรื่องเมื่อกี้


   อธิปยกมือไหว้อีกครั้ง สตรีสูงวัยจึงเดินออกจากห้องอย่างที่ทำเอาจอมขวัญนึกหมั่นไส้คุณรุ่งทิพขึ้นมา ทีเมื่อกี้ล่ะฟังเขาพูดไม่มีขัด ทีอย่างงี้ล่ะหาเรื่องชิ่งปล่อยให้เขารับหน้าไอ้บ้านี่ลำพัง


   ในห้องเหลือเพียงคนป่วย และแขกผู้มีเกียรติที่จอมขวัญนึกสงสัยว่ามันจะมาทำไม เขาไม่ได้เชิญมันสักหน่อย!


   “เมื่อกี้พูดอะไร” อธิปค้ำสองแขนลงกับราวกั้นเตียงที่ถูกยกสูงค้างเอาไว้ จอมขวัญชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะปรับสีหน้าอย่างรวดเร็วแล้วยักไหล่


   “จะให้พูดอะไรล่ะ ก็ทักทาย…ญาติผู้ใหญ่ของอดีตแฟน…”


   “ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น” คราวนี้จอมขวัญเงียบ รู้แน่แล้วว่าอีกฝ่ายได้ยินเรื่องที่เขาใส่ไฟหาว่ามันเป็นเกย์


   “จอมขวัญ…อย่าให้ผมหมดความอดทนกับคุณ”


   “โฮ!!! ต้องเป็นผมมั้งที่พูดคำนี้! ตอนผมคบกับคุณน้ำอยู่ดีๆ คุณก็เข้ามาเป็นมือที่สาม พอผมยอมถอยออกมา คุณเสือกบอกว่าไม่ได้คิดอะไรกับคุณน้ำ! แม่งเอ๊ย! มันน่าฟาดด้วยเสาน้ำเกลือสักที!!!” จอมขวัญหาเรื่องโวยวายอย่างเอาเรื่องเป็นการเบี่ยงประเด็น


   …คราวนี้คนผิดก็จะกลายเป็นไอ้อธิปแทน! เรียกกันง่ายๆว่าคดีพลิก!!!...


   “เพราะงั้นก็เลยปากเสียหาว่าผมเป็นเกย์งั้นสิ!” …แต่ดูเหมือนอธิปจะไม่ยอมให้พลิกตามความตั้งใจของอีกฝ่าย “…คิดจะแก้แค้นอย่างนั้นใช่มั้ย?!” จอมขวัญหุบปากเงียบ แต่ไอ้จะแสดงท่าทางลนลานน่าเวทนาก็ไม่ใช่เขาเสียด้วย ชายหนุ่มร่างโปร่งในชุดคนป่วยเลยทำเป็นยักไหล่อีกรอบ


   “ถ้า…ถ้าคุณไม่ได้เป็นก็ไม่เห็นต้องเดือดร้อน มันอยู่ที่ว่าคุณ ‘เป็น’ อย่างที่ผมพูดรึเปล่าเหอะ” ท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาวของจอมขวัญยิ่งทำให้อธิปโมโหหนัก แต่เขาไม่ใช่คนแสดงความรู้สึก ดังนั้นสีหน้าจึงไม่เปลี่ยน หากแต่ในใจนั้นเขาคาดโทษเอาไว้แล้วว่าคนปากพล่อยอย่างจอมขวัญจะต้องถูกเขาลงโทษ!!


   “แล้วนี่คุณมาทำไม? ไม่มีอะไรทำเลยแวะมาเยี่ยมเยียนผมรึไง แล้วไหนล่ะของเยี่ยม ไม่มีติดไม้ติดมือมาเลยเหรอ อะไรก๊านนนน…รวยซะเปล่า ใจดำจริงๆ” คนบนเตียงพยายามทำตัวสบายๆ เก็บความกลัวเอาไว้ในใจเพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะข่มได้ข่มเอา


   แต่จอมขวัญไม่รู้เสียแล้วว่าไอ้ท่าทางไม่เดือดเนื้อร้อนใจของตัวเอง ยิ่งทำให้อธิปโมโหหนักกว่าเดิม


   คนโมโหแต่เก็บอารมณ์ กระตุกยิ้มมุมปากแล้วเอื้อมมือไปแตะเบาๆที่ปลายคางของคนป่วย ทำเอาจอมขวัญต้องเหลือบตามองอย่างงุนงง


   ปลายนิ้วสากลูบคางที่มีไรเคราขึ้นน้อยๆ ก่อนจะไล้ปลายนิ้วขึ้นมายังแก้มขาว ทำเอาจอมขวัญขนลุกซู่แล้วกระเถิบตัวลุกขึ้นนั่งถอยห่างจากมือร้อนนั่นทันที

   “ทำอะไร?!!”

   “จะว่าไป…คุณเองก็…ดูดี…” อธิปเอ่ยปาก ดวงตาที่จับจ้องใบหน้าขาวของคนป่วยนั้นเหมือนจะโอ้โลมอย่างที่ทำให้คนถูกมองสะดุ้งเฮือก

   …อย่าบอกนะเว้ย!! ว่ามึงเป็นจริงๆเนี่ย!!!...


   …ตายห่า!!!...นี่เขาไปเปิดกล่องลับแพนโดร่ามหาสยองเข้ารึไงวะ!!!...


   “ก…ก็…ก็…จะ…จะดูดีได้ไง! ป่วยอยู่!!” คนป่วยตอบกลับไปเสียงแข็ง เหลือบตามองหาทางลงจากเตียง แต่เตียงเจ้ากรรมดันยกที่กั้นขึ้นสูง ถ้าเขาจะลงจากเตียง ก็ต้องกระโดดข้ามที่กั้น ไหนจะสายน้ำเกลือนี่อีก แล้วขวดน้ำเกลือก็ดันอยู่ฝั่งไอ้อธิป!! โธ่เว้ย!!! แล้วแบบนี้จะหนีมันได้ยังไง!!!


   “มองหาอะไร” อธิปยังคงตั้งคำถามด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย หากแต่ในใจเริ่มสนุกเมื่อเห็นพฤติกรรมของจอมแสบที่เริ่มหันรีหันขวางหาทางหนีทีไล่

   “ไม่ได้หาอะไร” จอมขวัญตอบปัดเสียงแข็ง แต่ในหัวนั้นคิดจนสมองแทบจะระเบิดเพราะไม่รู้จะหนีไปทางไหนดี! ปกติเขาก็ไม่เคยกลัวไอ้หมอนี่หรอก แต่วันนี้! ตอนนี้!! จอมขวัญบอกได้คำเดียวว่าอะไรบางอย่างในสายตามันน่ากลัวชิบหาย!! กลัวจนขี้หดตดหายเป็นยังไง จอมขวัญเข้าใจชัดๆก็วันนี้!!!


   “แล้วทำไมต้องขยับไปซะขนาดนั้น กลัวอะไรผม” อธิปไม่ถามอย่างเดียว แต่ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ คราวนี้จอมขวัญสะดุ้งเฮือก ถอยจนหลังติดกำแพง


   “ม…ไม่ได้กลัว!” แม้หลังจะสู้ฝาแล้ว แต่ปากยังเก่งจนอธิปนึกขัน


   “ถ้าไม่ได้กลัว…” เขาเอ่ยปาก “…แล้วหนีผมทำไม” สิ้นประโยคนั้น ชายหนุ่มก็คว้าแขนขาวแล้วกระชากคนป่วยจนร่างของจอมขวัญ


   “โอ๊ย!!!!” จอมขวัญร้องเสียงแทบลั่นเมื่อหน้าเขากระแทกเข้ากับไหล่แข็งๆของอธิปจนเจ็บ ชายหนุ่มพยายามยันร่างกายตัวเองออกมา แต่มือร้อนของอธิปยึดแขนเขาไว้มั่น จอมขวัญจึงไปไหนไม่รอด นอกจากแค่เอาหน้าออกมาจากไหล่แข็งนั่นเท่านั้น


   “ปล่อยดิวะ!! จับแขนทำไม!” แขนสองข้างถูกยึดเอาไว้ แถมจอมขวัญยังอยู่บนเตียงแคบ ท่านั่งนั้นอิหลักอิเหลื่อเพราะมีแค่สองเข่าที่ใช้รองรับน้ำหนัก จะขยับหนีไปไหนก็ลำบาก หนำซ้ำยังติดสายน้ำเกลือระโยงรยางค์น่ารำคาญไปหมด


   “ก็คุณหนี”

   “ไม่ได้หนี!!!”

   “หนี…เพราะว่าคุณกลัวผม” อธิปยังยิ้มเย็น

   “ไม่ได้กลัวโว้ย!!”

“แน่ใจนะว่าไม่กลัว” อธิปเอ่ยปาก แล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ จอมขวัญนั้นอยากหันหน้าหนีแทบตาย แต่…ถ้าเขาหันหนีมันล่ะก็ มันจะต้องหาว่าเขากลัวมัน!...ชายหนุ่มเลยใจแข็ง ทำหน้าเฉยยอมให้อีกฝ่ายยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนแทบจะใช้ลมหายใจเดียวกัน

   ณ วินาทีนั้นจอมขวัญอยากจะเรอออกมาจริงๆ! ให้ตายเถอะวะ!! เขาเสือกเรอไม่เป็น!!


   “ตัวแข็งทื่อขนาดนี้น่ะเหรอ ไม่กลัว” …กูกำลังพยายามเรอใส่หน้ามึงอยู่โว้ย!!!...


   “แล้วต้องให้ตัวอ่อนเป็นขี้ผึ้งรึไง!” อธิปนึกหมั่นไส้คนปากดี เขาขยับหน้าเข้าไปหาอีก แล้วเบี่ยงปลายจมูกเข้าใกล้ผิวแก้มขาวยิ่งกว่าเดิมชนิดที่จอมขวัญแทบลืมหายใจ ลืมแม้กระทั่งว่าตัวเองกำลังพยายามจะเรอใส่หน้าอีกฝ่าย


   …แม่งเอ๊ย!!! นี่มันเป็นเกย์จริงๆ!!!!...


   ผิวแก้มขาวซีดอยู่ตรงหน้า อธิปคิดแค่อยากจะแกล้งคนปากดีเท่านั้น


ทว่า…พอปลายจมูกโด่งยื่นเข้าไปใกล้ กลิ่นผิวเนื้ออ่อนๆกลับลอยแตะจมูกจนลืมความตั้งใจเดิมที่แค่อยากจะหยอกเท่านั้น


…มัน ไม่ใช่กลิ่นน้ำหอม ไม่ใช่กลิ่นอาฟเตอร์เชฟ…เขาลืมตัวสูดกลิ่นนั้นเข้าไปอีกอึกใหญ่ กดปลายจมูกเข้าไปใกล้มากขึ้นเพราะคาดหวังว่าอาจจะได้กลิ่นอ่อนๆนั้นมากกว่าเดิม


   “ว้าย!!!!” ยังไม่ทันที่ปลายจมูกอธิปจะแตะที่แก้มขาว เสียงร้องก็ดังมาจากเบื้องหลังของชายหนุ่ม ทำเอาทั้งอธิปและจอมขวัญต้องหันไปมองพร้อมกัน


   คุณรุ่งทิพยืนนิ่งตะลึงงัน ตาเบิกโต อ้าปากค้าง

   “อ…เอ่อ…คือ…คือ…น้า…น้ามาเอากระเป๋าของยัยน้ำ…” หญิงร่างผอมเอ่ยปากอย่างนั้นแต่ตายังไม่อาจกะพริบจากภาพเบื้องหน้า มือสองข้างของอธิปยังจับที่แขนของจอมขวัญ และสองคนนั่น…ยังคงใกล้ชิดกัน!


   …หรือที่จอมขวัญพูดว่าอธิปเป็นเกย์…เป็นเพราะจอมขวัญก็เป็นเหมือนกัน!!!...แล้วถ้าอย่างนั้นตอนที่คบหากับลูกสาวของเธอล่ะ!!!...


   “กระเป๋านี่รึเปล่าครับ” ต้องเป็นฝ่ายอธิปหยิบมาให้ เพราะคุณรุ่งทิพพูดอย่างเดียว แต่ไม่ยอมขยับเข้าไปหยิบกระเป๋าถือของน้ำทิพย์ที่วางอยู่บนโซฟาเสียที ทั้งยังเอาแต่จับจ้องเขาและจอมขวัญ แค่นี้อธิปก็รู้แน่แล้วว่าเรื่องที่จอมขวัญหย่อนระเบิดเอาไว้ว่าเขาเป็นเกย์ ถูกทำให้กลายเป็นเรื่องจริงด้วยภาพเมื่อครู่นี้ในมุมมองของคุณรุ่งทิพ


   “อ…อ้อ…จ้ะ…ขอบใจมากนะอธิป” คุณรุ่งทิพมองชายหนุ่มที่ยื่นกระเป๋าถือให้เธออยู่อึดใจหนึ่ง นึกเสียดายผู้ชายดีๆ ที่แสนเพียบพร้อมแบบนี้…นอกจากจะเป็นเกย์แล้ว…ยังดูท่าจะไปลงเอยกับคนอย่างจอมขวัญเสียอีก!!...


   “ง…งั้นน้าขอตัวก่อนนะจ๊ะ” แล้วเธอก็รีบหมุนตัวเดินออกจากห้องทันที จอมขวัญอยากจะเรียกคุณรุ่งทิพให้อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน แต่ฝ่ายนั้นเดินเร็วยิ่งกว่าจรวด แปบเดียวก็ลับร่างไปแล้ว


   อธิปหันกลับมามองคนบนเตียง และพอฝ่ายนั้นสบตากับเขา จอมขวัญก็ขยับจนหลังชิดผนังเหมือนเดิม ชายหนุ่มนึกสนุกที่เห็นตัวร้ายทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่พอเขาจะขยับเข้าไปแกล้ง หูก็ได้ยินเสียงเปิดประตู จึงจำต้องยืนอยู่กับที่


   “แล้วเจอกันใหม่…ของขวัญ...” จอมขวัญอ้าปากค้างที่อธิปเรียกชื่อเล่นตนออกมา แต่ไม่ทันจะได้พูดอะไร จักรกฤษณ์ก็เดินเข้ามาในห้องเสียก่อน


   “ประหลาดทั้งแม่ทั้งลูก!” คนเข้ามาใหม่บ่นถึงสองแม่ลูก ที่เมื่อครู่นี้คุณรุ่งทิพเดินตาลอยจากไป เขาถามอะไรก็ไม่ตอบ ส่วนยัยคนลูกก็บ้าบอพาแม่ตัวเองมาเยี่ยมจอมขวัญ…


   …แล้วพอคิดถึงจอมขวัญ จักรกฤษณ์ก็เหลือบตามามองน้องชายตัวเอง ก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความสงสัยที่เห็นมันนั่งชิดกำแพงหวิดจะตกเตียงเสียด้วยซ้ำ


   “นั่งท่าอะไรของแกน่ะไอ้ขวัญ…อยู่ในโรง’บาลก็ช่วยทำตัวเป็นคนป่วยหน่อยได้มั้ยวะ พิเรนทร์จริง” เขาบ่นใส่ ก่อนจะหันมาทางอธิปที่ยืนอยู่


   “คุณอธิปทานอะไรมารึยัง ไปหาอะไรทานด้วยกันมั้ย”


   “ไปเลยๆ!! พาไปเลย!!” จอมขวัญตะโกนบอกก่อนที่คนถูกถามจะได้ตอบเสียอีก จักรกฤษณ์หันมามองคนพูดอย่างงงๆ


   “อะไรของแกวะ ฉันว่าออกจากโรง’บาลพรุ่งนี้ พาแกไปส่งโรง’บาลบ้าเลยดีมั้ย” อธิปอมยิ้มที่เห็นจอมขวัญคนซ่าพูดไม่ออก


   “คุณไปแล้วใครจะเฝ้าเขาล่ะ” อธิปถาม แต่จักรกฤษณ์รีบโบกมือ


   “แม่ผมมาแล้ว กำลังเม้าส์แตกกับพยาบาลอยู่”


   “งั้น…ได้ครับ ผมเองก็มีเรื่องอยากจะคุยกับคุณเหมือนกัน” อธิปว่าอย่างนั้น ก่อนจะเหลือบตามองจอมขวัญอีกครั้งแล้วเดินออกจากห้องไป จักรกฤษณ์หันมาชี้หน้าน้องชายเป็นคาดโทษก่อนจะเดินตามหลังอธิปออกไป


   และเมื่อทั้งห้องเหลือเพียงแค่คนป่วย จอมขวัญก็ถอนหายใจเฮือกอย่างโล่งอก

ติดตามตอนต่อไป (วันอาทิตย์ๆ)

จริงๆแล้วคุณอธิปเขาแอ๊บอ่ะนะ ฮ่าฮ่า ฟาดมาแปดตอนแล้ว นิสัยพระเอกยังไม่ออกเลย เป็นเรื่องที่ช้าสุดๆ  :sad4:
มัวแต่กำจัดคุณน้ำออกจากชีวิตน้องขวัญ อิอิ

ป.ล. ขอแก้ข่าวแทนน้องขวัญนิดนึงนะคะ เรื่องฉีดยาพาร์ทที่แล้ว คือน้องขวัญเขาไม่กลัวเข็มคุณหมอนะคะ :z13:
ทุกคนกลับมาก่อนค่ะ กลับมาก่อน อย่าเพิ่งคิดไปถึงสิ่งอื่นที่ไม่ใช่เครื่องมือแพทย์นะคะ ฮ่าฮ่า  :-[


สปอย…       พาร์ทฉีดยาด้วยสิ่งที่ไม่ใช่เครื่องมือแพทย์มีชัวร์! (รับรองด้วยเกียรติของเนตรนารี วิ้ววววว)

ขอบคุณคนอ่าน คนเม้นท์ คนติดตาม และทุกกำลังใจนะคะ ขอบคุณพื้นที่บอร์ดด้วยค่ะ :L2:

แล้วเจอกันวันอาทิตย์เน้อออออ  
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 25-04-2012 21:09:00
กรี๊ดดดดดดดด
น่ารักอะ น้องของขวัญเราโดนหอมแก้มซะแล้ว ฮิ้วววววว
แต่ก็สมควรล่ะ แสบจริงอะไรจริง ไปว่าพี่อธิปเขา เดี๋ยวเจอของจริงแล้วจะหนาว กร๊ากกก

ป.ล.ด้วยเกียรติของเนตรนารี เราจะรอการฉีดยาอย่างใจจดใจจ่อ (แต่คงไม่ใช่เร็วๆนี้ล่ะมัง อิอิ)
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: panari ที่ 25-04-2012 21:09:23
กำลังรออยู่ มาพอดีเลย >.<  :impress2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: fffx ที่ 25-04-2012 21:19:36
อ๊ากกกกก เริ่มร้ายกันทั้งคู่แต่ว่าน่าร๊ากกกสุดๆ รอตอนต่อไปค่าา :o8:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: A-J.seiya* ที่ 25-04-2012 21:29:55
>< เข้าตัวอ่ะ ของขวัญ!!!
ชอบๆ คุณรุ่งทิพดูดีขึ้นมาเลย

^^
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: khalwfarng ที่ 25-04-2012 21:43:57
คิดว่า...จักกฤษณ์อาจจะลงเอยกับน้ำทิพย์ก็ได้

ถึงยัยป้าแร้งทึ้ง....ตาลอยเลยจิเจอกระแสวายเข้าไป
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: yeyong ที่ 25-04-2012 21:49:30
ของขวัญทำตัวเองจริงๆ  สร้างกับดักตกหลุมเป็นเกย์ในอนาคต หุหุ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: gupalz ที่ 25-04-2012 21:49:46
ของขวัญน่ารัก แอ๊บ ซ่าส์ จังเลย
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: k00_eng^^ ที่ 25-04-2012 21:50:34
งานงอกเลยของขวัญ o18
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: vanny ที่ 25-04-2012 21:52:01
 :laugh: :laugh: :laugh:

น้องของขวัญขยันหาเรื่องใส่ตัวเสียจริง แต่......เมื่อเป็นเรื่องวายๆ แบบนี้ล่ะก็ สนับสนุนเต็มที่เลยจ๊ะ

พี่อธิปคะ....ต้องพิสูจน์กลิ่นให้ชัดเจนกว่านี้นะคะ ว่าเป็นกลิ่นอะไรกันแน่ ต้องแบบจมูกแนบแก้มอะไรแบบนี้

แล้วถ้าจะให้ดีละก็ ต้องชิมรสชาติด้วยปากด้วยนะคะ

หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: malula ที่ 25-04-2012 22:05:04
ของขวัญเวลาอยู่ต่อหน้าอธิป ออกแนวแก่น เซี้ยว เฮี้ยว ซน
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: rubymoona ที่ 25-04-2012 22:05:22
แอร๊ย เจอสปอยส์เข้าไปนี่ลืมหมดเลยคะว่าจะเมนต์อะไร ฉีดยา!!!!!!!!!
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ชะรอยน้อย ที่ 25-04-2012 22:18:32
จอมขวัญเราน่ารักจริ๊ง ไอ้พี่อธิปนี่มันซ่อนนิสัยขี้แกล้งมาตั้งแต่แรกซินะ  :z1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: davina ที่ 25-04-2012 22:23:17
อุ๊ยตายว้ายกรี๊ด เรื่องราวกำลังจะเป็นอย่างที่มันควรจะเป็นแล้วค่า

ออร่าสีม่วงแผ่กระจาย...

เดี๋ยวคุณอธิปก็ติดใจกลิ่นหอมอ่อนๆจากแก้มซีดๆของของขวัญ ฮึๆ

ปล. ชอบเวลาที่คุณอธิปเรียกว่า "ของขวัญ" จริงๆ เหมือนตั้งมาเพื่อให้คุณอธิปเรียก >//<
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Kaame ที่ 25-04-2012 22:29:03
เพิ่งได้สมัครเข้ามาคอมเมนต์จริง ๆ ซะทีหลังจากอ่านอยู่นาน  55

ชอบของขวัญเกิน ดื้อ ๆ ซน ๆ ส่วนพี่อธิปนี่ระวังติดใจไม่รู้ตัวน้า > <
แอบชอบสปอย์จริง ๆ  :o8:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ์ำNeFuji ที่ 25-04-2012 22:30:08
น่ารักอ่ะ อ่านแล้วเขินเลย :o8: :-[
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Nus@nT@R@ ที่ 25-04-2012 22:33:11
นั่นไง ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตัว ฮ่าๆๆๆๆๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 6......หน้า 9 (23/04)
เริ่มหัวข้อโดย: IIMisssoMII ที่ 25-04-2012 22:34:52
เพิ่งได้อ่าน จอมขวัญนี่แสบจริงๆเลย ท่าทางสูสีกะถ้วยฟูได้นะเนี่ย
สนุกมากคะ ดูท่า น้ำคงคู่กะพี่จักรรึเปล่าน้าาา เเบบเกลียดไรได้อย่างนั้น

บวกหนึ่งค่าา :L2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Maprang_W ที่ 25-04-2012 22:36:32
ว้าวๆ มาแล้วๆๆๆ
พาร์ทนี้ฮาแตกตรงคุณรุ่งเนี่ยแหละ
เรื่องที่จอมขวัญโกหก กำลังจะกลายเป็นเรื่องจริงซะแล้วสิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: fox ที่ 25-04-2012 22:54:27
จอมขวัญนี่แสบซนจริงๆ ซนไปซนมาดันทำให้ตัวเองซวยซะงั้น  :laugh3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: สมุนไพร ที่ 25-04-2012 22:54:43
สมกันอย่างกิ่งทองใบหยก :really2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: moobarpalang ที่ 25-04-2012 23:11:53
5555555555+
คู่แข่งตัวจริงเลยของขวัญ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: pare_140 ที่ 25-04-2012 23:14:09
 :laugh: :laugh: :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: qq_oo ที่ 25-04-2012 23:25:14
จะรออย่างใจจดจ่อ จ้า
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Acacha ที่ 25-04-2012 23:27:09
กร๊ากกกกกกกกก กะจะเรอใส่หน้าเลยเหรอ มุขนี้ร้ายมาก  :jul3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: isn ที่ 25-04-2012 23:29:19
เข้าพระเข้านายแล้ว   :impress2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: PetitDragon ที่ 25-04-2012 23:29:33
สงสัยของขวัญจะกลัวเข็มของอธิป

 :oo1:

ถูกใจให้เป็ดคร้าบบ   o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: choijiin ที่ 25-04-2012 23:43:26
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
 :laugh:
เป็นไงล่ะของขวัญ
พี่เค้าอยู่ของเค้าดีๆ
เราน่ะไปทำให้เค้าไขว้เขวเองนะ อิคึ อิคึ
 :z1:

ของขวัญเสร็จแน่ เสร็จแน่ของขวัญ *ร้องเพลง
 :oo1:

แอบคิดๆว่าพี่จักรอาจจะเกลียดนักมักได้น้ำรึเปล่าเนี่ย
มีแววนะมีแวว
 :m12:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: minchy ที่ 25-04-2012 23:57:34
สรุปว่า อธิปสุดเพอร์เฟค เป็นเกย์ จริงๆ และที่ทำทุกอย่าง เพราะแอบหลง ของขวัญ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: cocoaharry ที่ 26-04-2012 00:13:33
คิดว่า...จักกฤษณ์อาจจะลงเอยกับน้ำทิพย์ก็ได้

เห็นด้วยค่ะ

แต่เจอตอนนี้เข้าไป อ๊ายย เขินจัง จะโดนหอมแก้มแล้ว

เราจะรอตอนของขวัญโดนฉีดยา กี๊ซซ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: myd3ar ที่ 26-04-2012 00:14:53
วางกับดักไว้ แต่กะบดักเข้าตัวเองนะ 5555

อธิปนี่ก็กวนแบบนิ่งๆ นะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: RoseBullet ที่ 26-04-2012 02:31:30
เยสสส ถึงจะแค่นิดๆแต่ก็ดีใจแล้ว
ขำเกือบตายตอนของขวัญใส่ความคุณอธิป กับตอนที่คุณรุ่งเปิดประตูเข้ามาเจ๊อะฉากเด็ดพอดี ฮ่าๆๆๆ
หึๆ สงสัยจะสมพรปากนะของขวัญนะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: nemonoy ที่ 26-04-2012 07:55:36
อ่านมา 8ตอน ชอบ ช๊อบบ ตอนนี้ ^^ ของขวัญน่าแกล้ง 555+
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: takara ที่ 26-04-2012 07:57:43
ฮาอะ สิ่งที่พูดจะเป็นจริงแล้วนะขวัญ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: oOMqROo ที่ 26-04-2012 09:48:16
โอวววววว
ขวัญนี่หาเรื่องใส่ตัวแท้ 555+
ภาพลักษณ์"ผู้ชายเพอร์เฟค"ของอธิปก็คงไม่เหลือ 555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: เฉาก๊วย ที่ 26-04-2012 10:00:35
ติดใจกลิ่นเนื้อหนุ่ม แถมยังเอ็นดูผู้ชายได้ง่ายๆ แบบนี้ สงสัยคุณอธิปจะมียีนเกย์แฝงอยู่จริงๆ ล่ะมั้งเนี่ย  :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Ball ที่ 26-04-2012 10:11:03
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ชอบมากเลยค่า ทั้งของขวัญและคุณอธิป :impress2:
พี่จักรกฤษณ์นี่สงสัยได้คู่กับคุณน้ำแหงๆ  :laugh:
อยากให้ถึงตอนสปอยเร็วๆจัง อยากอ่าน :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: jimmyFG ที่ 26-04-2012 10:20:38
เมื่อไหร่จะถึงสปอยอ่า กร๊ากกก :m20:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: kinjikung ที่ 26-04-2012 10:27:20
อิอิ ในที่สุดคุณอธิปก็เริ่มเผยนิสัยออกมาแ้ล้ว
เฮี้ยวแบบจอมขวัญจะโดนปราบพยศก็คราวนี้หล่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: winndy ที่ 26-04-2012 11:31:11
อธิป ชอบเด็กดื้อ แสบ ซน แบบของขวัญ ชัวร์เลย
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: iforgive ที่ 26-04-2012 11:47:05
เหมือนว่าน้ำทิพย์กับจักกฤษณ์จะต้องมีซัมติงกันในอนาคตอันใกล้ ๆ นี้แน่
ทั้งพี่ทั้งน้องคงเข้าข่าย  เกลียดใครก็ได้คนนั้นแหละ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: moredee ที่ 26-04-2012 11:47:17
 :o8:หอมกลิ่นเนื้อหนุ่ม ชัดป่ะคุณอธิป
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: phoenixa ที่ 26-04-2012 12:59:49
ของขวัญน่ารักจริงๆ ค่ะ
เห็นแล้วน่าแกล้งจริงๆ
เข้าใจคุณอธิปนะ

เราว่าพี่จักรกับคุณน้ำเนี่ย เหมาะสมกันอยู่นะ
(คหสต. ไม่จำเป็นต้องวายทุกคู่)
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: suck_love ที่ 26-04-2012 13:00:16
มารอติดตามว่าจะรักกันยังไงค่ะ :))

ทำไมเซนส์เรามันบอกว่าจักร์กฤษณ์ต้องคู่กับน้ำทิพย์ยังไงไม่รู้
หวังว่าไม่ใช่นะ   :serius2:
ปล่อยคุณน้ำเป็นนางฟ้าอยู่บนคาน เอ๋ย อยู่บนสวรรค์นั่นแหละดีแล้ว o18
ยังไงเรื่องนี้ต้องมีแต่ความรักแบบชายชาย  :impress2:

ปล  :pig4: :pig4: :pig4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Horizon ที่ 26-04-2012 14:27:28
ตามชื่อนักเขียนมา พลาดเรื่องไปได้ยังไง
สนุกเหมือนเคย
+1 +เป็ด
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: lidelia ที่ 26-04-2012 15:30:13
ของขวัญแสบจริงๆ มันน่าโดนมากกว่าหอมแก้มนะ  :laugh: :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: phakajira ที่ 26-04-2012 16:25:16
ของขวัญ...จอมแสบ  555 น่ารักมากๆๆเลยอ่าาา >////<  อยากให้คุณอธิปรุกเร็วๆ ฮิฮิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: bulldog17 ที่ 26-04-2012 17:03:54
ของขวัญน่ารักอ่ะ!
 :o8:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: roseen ที่ 26-04-2012 18:45:53
 :pig4:เกือบไป   แต่สงสัยจะรอดยาก
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: nekko ที่ 26-04-2012 19:27:26
 ของขวัญ.......โดนแน่งานนี้ :z1:


 พี่อธิปอย่าแอ๊บนานรีบมาปราบของขวัญไวๆๆ

 :กอด1: :L2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Isuru ที่ 26-04-2012 22:30:11
เหมือนมีแววว่าพี่จักรของเราจะคู่กับยัยน้ำทิพยืวะแล้วสิ
ของขวัญเล่นแรงระวังตกหลุมรักไม่รู้ตัวนะจ๊ะ  อิอิ

รอของขวัญโดนอธิปฉีดยาให้ค่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: sam3sam ที่ 27-04-2012 00:55:54
ของขวัญร้ายจริงๆ  ร้ายๆแบบน่ารักๆอย่างนี้ต้องให้อธิปปราบให้อยู่หมัด
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: cavalli ที่ 27-04-2012 03:53:28
 o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: LalaBam ที่ 27-04-2012 08:02:03
เก็บพี่จักรไว้ไม่ให้คู่ใครไม่ได้เหรอ please please  :m15:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: jinjin283 ที่ 27-04-2012 09:00:56
คุณอธิปป ได้ใจอะ จุ๊บของขวัญด้วยอะ
แทบจะกรี๊ดเลยคะ ตอนคุณแม่เข้ามาเห็นอะ อิอิ
แล้วอธิปจะเอาคืนของขวัผยยังไงบ้างคะเนี่ย ...^_^
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: nemesis ที่ 27-04-2012 09:40:46
เรื่องนี้น่าติดตามมากคับ ฮา  จอมขวัญ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: nongrak ที่ 27-04-2012 11:06:17
ขวัญหาเรื่องใส่ตัวอีกแล้ว เจออธิปแกล้งแค่นี้ยังกลัวเลย
แล้วจะไปต่อกรกับเขาไหวหรือ งวดหน้าสงสัยจะโดนอีกแน่
น้องขวัญน่ารักจังทำตัวเป็นเด็กนิสัยไม่ดีแต่ก็กลัว
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: 2pmui ที่ 28-04-2012 20:58:09
ฮ่าๆๆๆ ของเข้าตัวแล้วจอมขวัญ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Ipatza ที่ 29-04-2012 05:59:56
อธิป นายอย่าเผลอๆ
555+
 เส็ดแน่ๆขวัญ เอ้ย ขวัญของอธิป 555+
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: t2007 ที่ 29-04-2012 08:59:00
ฮ่าๆ แสบจริงเลยของขวัญของอธิป
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 29-04-2012 19:54:04
เข้ามาปูเสื่อรอคุณบัวมาต่อ อิอิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Ball ที่ 29-04-2012 20:18:05
เข้ามารอของขวัญคร่า >.<
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: IIMisssoMII ที่ 29-04-2012 20:46:27
เเว๊บมารอ. ของขวัญ ค่ะ^^
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: evilheart ที่ 29-04-2012 21:38:30
อ๊ะๆๆๆ หวั่นไหวกันหรือยัง :-[
หัวข้อ: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 29-04-2012 22:22:10
…จอมร้าย…
By: Dezair
………………………………….
ตอน 8


   จอมขวัญออกจากโรงพยาบาลในวันต่อมา หลังจากหมอยืนยันนอนยันว่าหายดีทุกส่วน จนจักรกฤษณ์พอใจนั่นแหละ เขาถึงได้ก้าวขาออกจากห้องพักคนป่วยที่นอนแกร่วมาเสียหลายวัน และพอก้าวออกมาแล้ว ใบหน้าของชายหนุ่มร่างโปร่งก็ยิ่งอิ่มเอิบมากขึ้นเมื่อเห็นว่าใครเดินออกจากลิฟต์ตรงมาหาเขา


   “คุณน้ำ” เขาส่งยิ้มกว้างให้ โดยทำเป็นไม่เห็นชายหนุ่มอีกคนที่เดินตามน้ำทิพย์มาด้วย


   “ออกจากโรงพยาบาลแล้วหรือคะ น้ำเกือบมาเก้อแหน่ะ”


   “ขอโทษนะครับที่ไม่ได้บอกคุณน้ำก่อน”


   “แล้วนี่แข็งแรงดีแล้วแน่นะคะ” จอมขวัญเบ่งกล้ามให้ดู ทำเอาหญิงสาวหัวเราะ จักรกฤษณ์เห็นแล้วต้องถอนหายใจแรงๆ


   “เส้นตื้นจริงๆ โอ๊ย!!” แอบกัดหญิงสาวสุดที่รักของน้องชายไปที จักรกฤษณ์เลยถูกจอมขวัญกระทุ้งศอกใส่เสียเลย


   คนถูกกระทุ้งศอกลูบท้องตัวเองน้อยๆ เบื่อหน่ายน้องชายที่ปากว่ายอมรับความเป็นเพื่อนแล้ว แต่สายตาที่มองน้ำทิพย์นั้นยังสุดจะบูชาและเทิดทูน ส่วนยัยน้ำทิพย์นั่นก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย! เสนอหน้ามาได้ทุกวันแล้วแบบนี้เมื่อไหร่น้องเขาจะทำใจได้จริงๆเสียที!



   “เฮ้อ คุณอธิป เราลงกันเถอะ ปล่อยพวกอ้อยอิ่งไว้แบบนี้แหละ เผื่อพยาบาลมาเจอเข้าจะได้ลากมันเข้าไปเจาะน้ำเกลือนอนเล่นโรง’บาลอีกสักรอบ” ชายหนุ่มผิวคล้ำว่าอย่างนั้นแล้วเดินนำไปที่ลิฟต์ จอมขวัญมองตามแผ่นหลังของพี่ชาย ก่อนจะเหลือบมองอธิป แล้วเหตุการณ์เมื่อวานก็ย้อนกลับเข้ามาในสมอง


   …มันจับคางเขา มันลูบหน้าเขา มันจับแขนเขา มันยื่นหน้าเข้ามาใกล้เขา…และมันเป็นเกย์!!!...


   แค่คิด จอมขวัญก็สั่นวูบไปทั้งร่างด้วยความคลื่นไส้ ไม่ใช่ว่าเขารังเกียจเกย์ เป็นเพื่อนได้ เป็นคนรู้จักได้ แต่ไม่ใช่ให้มาแตะเนื้อต้องตัวเขาแบบนั้น!!!...


   “คุณจอม เป็นอะไรไปคะ?!” น้ำทิพย์เห็นชายหนุ่มตัวสั่นก็เลยร้องถามอย่างตกใจ พลอยให้จักรกฤษณ์หันมามองเช่นกัน


   “เปล่าครับคุณน้ำ เราไปกันเถอะครับ” จอมขวัญบอกปัดแล้วรีบก้าวขาเดินไปหาพี่ชายทันที จักรกฤษณ์หันมามองด้วยความเป็นห่วงก่อนจะจับหน้าผากน้องชาย


   “เป็นไร” ยังไม่ทันจะออกจากโรงพยาบาล จอมขวัญก็หน้าซีดเสียแล้ว


   “เปล่า รีบลงเหอะ เดี๋ยวพยาบาลมาเรียกขวัญกลับไปนอนเล่นบนเตียงคนไข้อีก” จอมขวัญตอบเลี่ยงไป แล้วไม่ยอมหันกลับไปมองเบื้องหลังอีกเลย


   …ไอ้เวรอธิปนั่น…กูสาบานว่าจะไม่อยู่กับมึงสองต่อสองอีกเด็ดขาด!!!...


…………………
   



   สามหนุ่มกับอีกหนึ่งสาวเดินออกจากลิฟต์ที่ชั้นล็อบบี้ของโรงพยาบาล จักรกฤษณ์หันมาทางน้องชายหมายจะสั่งให้จอมขวัญไปรอที่ด้านหน้า ส่วนเขาจะเป็นคนไปเอารถมารับ ทว่ายังไม่ทันจะได้พูด สายตาก็เหลือบไปเห็นใครบางคนเข้าเสียก่อน


   “อีฟ…” ชื่อจากปากของจักรกฤษณ์ทำเอาจอมขวัญชะงักแล้วหันมองตาม ก่อนจะกลายเป็นทั้งจักรกฤษณ์และจอมขวัญพากันนิ่งงัน


   เจ้าของชื่อ อีฟ ดูเหมือนจะเห็นเขาสองพี่น้องเช่นกัน หญิงสาวร่างเพรียวบางเดินเข้ามาหาแล้วส่งยิ้มให้


   “สวัสดีค่ะพี่จักร จอม…” สองพี่น้องพูดไม่ออก


   “จอมไม่สบายหรือ” หญิงสาวยังคงพูดต่อเมื่อเหลือบเห็นหลังมือของชายหนุ่มมีสำลีติดเอาไว้


   “อือ…อ…อีฟล่ะ…มาเยี่ยมไข้หรือ” เธอส่ายหน้าไปมา


   “มาหาหมอนิดหน่อย อีฟไม่รู้เลยว่าจอมกลับมาจากเมืองนอกแล้ว ตอนไปก็ไม่ลา ตอนกลับมาก็ไม่บอก ทำอะไรตามใจตัวเองไม่เคยเปลี่ยน จริงมั้ยคะ พี่จักร” ท้ายประโยค เธอหันมาถามชายหนุ่มอีกคนพร้อมรอยยิ้มเหมือนรู้เห็นนิสัยของจอมขวัญเป็นอย่างดี


   จักรกฤษณ์ไม่ตอบ แต่เขาคว้าแขนของเธอแล้วลากให้เดินจากตรงนั้นไปทันที จอมขวัญมองตามก่อนจะหันมาทางน้ำทิพย์


   “คุณน้ำกลับไปก่อนเถอะครับ เดี๋ยวผมรอพี่จักรตรงนี้”


   “ค่ะ” น้ำทิพย์ได้แต่รับคำ เธอเดินออกมาจากตรงนั้นพร้อมกับอธิป แต่ก็ยังไม่วายห่วงใย หันกลับไปมองชายหนุ่มอดีตคนรัก เธอไม่เข้าใจว่าจอมขวัญเป็นอะไร เมื่อครู่นี้ยังพูดคุยกับเธอสนุกสนานอยู่แท้ๆ


   “น้ำ” อธิปเรียกเตือนสติ จนหญิงสาวต้องหันมามองเขา


   “พี่อธิป…กลับไปอยู่เป็นเพื่อนคุณจอมได้มั้ยคะ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่คุณจักรกฤษณ์จะกลับมา เดี๋ยวน้ำนั่งแท็กซี่กลับบ้านเองได้” น้ำทิพย์คิดว่าเพราะเธอเป็นผู้หญิง จอมขวัญจึงเอ่ยปากระบายปัญญากับเธอลำบาก แต่หากเป็นอธิปที่เป็นผู้ชายเหมือนกัน จอมขวัญอาจจะยอมพูดอะไรออกมาบ้าง


   “แต่…”


   “นะคะพี่อธิป น้ำเป็นห่วงคุณจอม” น้ำทิพย์พูดแค่นั้นก่อนจะถอนหายใจเมื่อเห็นจอมขวัญทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตัวใหญ่ ไหล่สองข้างที่เคยผึ่งผายลู่ลง


 จอมขวัญตอนนี้เหมือนเด็กตัวเล็กๆที่แบกรับปัญหาเอาไว้บนบ่าทั้งสองข้าง เห็นแล้วนึกหวั่นนักว่าวันหนึ่งในไม่ช้า ไหล่สองข้างของจอมขวัญจะไม่อาจแบกรับสิ่งใดได้อีก…และเมื่อวันนั้นมาถึง…จอมขวัญอาจจะแตกสลาย…


   “ก็ได้”


………………………….


   เกือบ 10 ปีแล้วที่เขาไม่ได้เจอเธออีกเลย…อัญญิกา…ผู้หญิงที่เข้ามาเล่นตลกกับชีวิตเขา


   อย่างที่เธอว่า เขามันนิสัยเหมือนเดิมไม่มีผิด ตอนจะไปต่างประเทศก็ไม่ลาเธอ ตอนกลับมาก็ไม่บอกเธอ ทั้งเขาและจักรกฤษณ์ไม่มีใครติดต่อกลับไปหาเธออีกเลย นับตั้งแต่เรื่องราวคราวนั้น…


   โซฟาข้างๆยุบลงเมื่อมีคนทรุดตัวลงนั่ง ทำเอาจอมขวัญได้สติ เขาพยายามยืดตัวตรง แม้จะรู้สึกว่าไหล่สองข้างของตัวเองหนักอึ้ง


   “อดีตก็คืออดีต…แต่ถ้าเอาแต่คิดถึงมัน อดีตจะทำลายทั้งปัจจุบันและอนาคต ในเมื่อกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ก็ปล่อยวางบ้างเถอะ” เสียงจากคนที่นั่งข้างๆ ทำเอาจอมขวัญต้องหันมอง ก่อนจะนิ่งไปเมื่อเห็นว่าคนที่พูดคืออธิป


   …มันรู้อดีตของเขาอย่างนั้นหรือ…แน่ล่ะ…ใครๆก็รู้กันทั้งนั้น ในเมื่ออดีตของเขาเป็นเรื่องฉาวโฉ่เสียขนาดนั้น…


   “คุณน้ำล่ะ” เขาถามเปลี่ยนเรื่อง


   “เธอบอกว่าจะกลับแท็กซี่ แล้วให้ผมมานั่งเป็นเพื่อนคุณ”


   “นั่งทำไม”


   “เธอเป็นห่วงคุณ จอมขวัญ…อดีตมีไว้เป็นบทเรียน ไม่ใช่เอามาคิดซ้ำๆเพื่อทำร้ายตัวเอง” จอมขวัญลุกพรวดอย่างไม่พอใจ


   “ไม่รู้อะไรอย่าพูด!!!” มันรู้ดีแค่ไหน มันเข้าใจเขานักรึไง ถึงมาสั่งสอน! มันไม่ได้เป็นเขา มันไม่ได้มีอดีตเลวร้ายที่นอกจากจะกลับไปแก้ไขไม่ได้แล้ว ยังฉุดขาครั้งแล้วครั้งเล่า!!


   “ถ้าคิดว่าคนอื่นไม่รู้ และมีแต่ตัวเองที่รู้ดีจริงๆ ก็น่าจะเอาไอ้ที่รู้ดีมาแก้ไขตัวเอง ไม่ใช่เอาไว้วนเวียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า…”


   “กูบอกให้มึงหยุดพูด!!!” จอมขวัญตวาดลั่น ทำเอาทั้งคนไข้ ทั้งพยาบาลพากันหันมองด้วยความตกใจ จักรกฤษณ์เดินกลับมาพอดี และทันได้ยินเสียงตวาดของน้องชายจึงรีบถลาเข้ามาดึงแขนเอาไว้


   “ไอ้ขวัญเป็นอะไร?!!”


   จอมขวัญพยายามระงับอารมณ์ เขาไม่อยากให้จักรกฤษณ์เป็นกังวลไปกับเขา ตลอดเวลาสิบปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีวันไหนเลยที่เรื่องในอดีตหยุดหลอกหลอนเขา มันกลับมาทุกครั้งที่หลับตา ตลอดสิบปี ไม่เคยมีใครเอ่ยปากเรื่องนี้ ไม่ว่าจะเป็นจักรกฤษณ์ คุณชัย หรือคุณพัชรี ทุกคนทำเหมือนมันไม่เคยเกิดขึ้น…ทว่า…แท้จริงแล้ว จอมขวัญรู้ดีกว่าใครว่านอกจากมันจะเกิดขึ้นมาแล้ว มันยังเกิดขึ้นซ้ำๆในมโนสำนึกของเขา…เพียงแต่…วันนี้…มโนสำนึกถูกทำให้กลายเป็นรูปเป็นร่างเมื่อผู้หญิงคนนั้นมาปรากฏตัว


   …อีฟ…


   “...ขวัญจะกลับแล้ว” ชายหนุ่มเอ่ยปากเสียงเรียบ


   “พาน้องคุณกลับไปเถอะ แล้วถ้าเขา ‘กลัว’ อดีตมากซะขนาดนั้น ก็อย่าปล่อยให้ออกจากบ้านอีกเลย เดี๋ยวจะเจอคนนั้นคนนี้แล้วอดีตจะกลับมาหลอกหลอนให้เป็นแบบนี้อีก” อธิปพูดเสียงเรียบพอกัน ก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากล็อบบี้โรงพยาบาลไปทันที


   “โธ่เว้ย!!!!” จอมขวัญได้แต่สบถเพราะทำอะไรคนที่เดินจากไปไม่ได้เนื่องจากจักรกฤษณ์ยังจับแขนเขาไว้แน่น


   …คนที่ไม่มีอดีตให้กลัว มีสิทธิ์อะไรมาสั่งสอนเขาวะ?!!!!...


………………………………


   ในรถที่สองพี่น้องนั่งกลับจากโรงพยาบาลนั้นเงียบกริบ จักรกฤษณ์เหลือบมองน้องชายที่นั่งหน้าคู่เขา นับตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาล จอมขวัญไม่พูดอะไรเลย


   …เหมือนตอนนั้น…ตอนนั้นก็เป็นแบบนี้…จอมขวัญไม่พูดอะไรเลย…นอกจาก…


   …ยกมือขึ้นไหว้ขอโทษเขา…


   …จอมขวัญโทษตัวเองมากแค่ไหน จักรกฤษณ์รู้ดี ทั้งๆที่เป็นแค่แฟนเก่าของเขา แต่พวกเขาสองคนถูกเลี้ยงดูมาเหมือนพี่น้องแท้ๆ ถูกอบรมสั่งสอนมาว่าพี่ต้อง ‘ให้’ น้อง…น้องต้อง ‘เคารพ’ พี่…พี่น้องต้องแบ่งปัน ไม่ใช่แย่งกัน…แต่ต้องไม่ใช่แบ่งกันเรื่องผู้หญิง…


   …แม้ว่าหลังจากนั้น ผู้หญิงคนนั้นจะแท้ง และไม่มีใครติดต่อกลับไปหาเธออีก…ก็ดูเหมือนพวกเขาจะยอมรับรู้เรื่องราวในอดีตแค่ว่า จอมขวัญทำผู้หญิงท้องตั้งแต่อายุเพิ่งจะ 16 และผู้หญิงคนนั้นก็แท้ง…ไม่มีใครพยายามรื้อฟื้นว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟนเก่าของเขา…พวกเขาพากันลืมอดีตนี้…ทว่า…แท้จริงแล้วไม่เลย…


   …แค่เมื่อกี้เพียงครู่เดียวที่ทั้งเขาและจอมขวัญเจออัญญิกา…จักรกฤษณ์ก็รู้ในทันทีว่าเรื่องที่เธอเป็นแฟนเก่าของเขา ก่อนจะไปท้องกับจอมขวัญนั้น ยังคงตกค้างอยู่ในใจพวกเขาสองพี่น้องตลอดมา…


   “ขวัญ แกคิดอะไรอยู่” ชายหนุ่มผิวคล้ำตัดสินใจถาม จอมขวัญหันมามองแล้วยิ้มบาง…ทว่า…เป็นรอยยิ้มที่เศร้านัก


   “ขวัญ…ไม่น่าเกิดมาเลย”


   “ไอ้ขวัญ!!!” จักรกฤษณ์ถึงกับร้องเสียงลั่นแล้วชะแลบรถเข้าจอดที่ข้างฟุตบาทด้วยความตกใจ จอมขวัญเหมือนจะรู้สติว่าตัวเองพูดอะไรออกมา จึงทำเป็นหัวเราะลั่นกลบเกลื่อน


   “พูดจาดราม่าดีมั้ย”


   “ไอ้ขวัญ! ไม่ตลก!!!” เสียงหัวเราะของน้องชายยิ่งทำให้จักรกฤษณ์แทบบ้า


   “พูดเล่นเองหน่า”


   “พูดเล่นก็ไม่ได้! แกอย่าพูดอย่างนี้อีก! ห้ามแม้แต่จะคิด!!” น้ำเสียงของจักรกฤษณ์นั้นทั้งจริงจังและทั้งเอาจริง จนคนเป็นน้องได้แต่นั่งเงียบ


   “ไอ้ขวัญ…ต้องให้ฉันพูดอีกกี่ครั้ง เรื่องที่ผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟนเก่าฉัน หรือเรื่องที่เขาแท้ง ไม่ใช่ความผิดของแก! ถ้าแกจะผิด ก็คือผิดที่ทำเขาท้อง!” จอมขวัญอยากย้อนพี่ชายว่าเพราะเขาทำให้ผู้หญิงคนนั้นท้อง เรื่องราวทั้งหมดก็เลยเกิดขึ้น…เพราะเขาทำแฟนเก่าพี่ชายท้อง แล้วพอเธอท้อง…เธอก็แท้ง…จอมขวัญหลับตาลง…ไม่อยากคิดเรื่องที่ตนเองทำ แม้เวลาจะล่วงเลยมาถึงสิบปี แต่ภาพในวันนั้นยังแจ่มชัด


   …เธอท้องกับเขา…และเขาเพิ่งรู้ว่าเธอคือคนรักเก่าของพี่ชาย…


   …เขา…บอกให้เธอเอาเด็กออก…เลือดเนื้อเชื้อไขของเขา…แต่เขามันชั่วเองที่เอ่ยปากบอกให้เธอเอาออก…


   …แล้ว…หลังจากนั้นไม่นาน…เธอก็แท้ง…แม้จะแท้งเพราะอุบัติเหตุ แต่…จอมขวัญก็อดโทษตัวเองไม่ได้ว่าเป็นเพราะเขาตั้งใจจะไม่เอาเด็กคนนั้น…สุดท้ายจึงแท้ง…


   “มันเป็นอดีตไปแล้ว…แกเข้าใจมั้ยไอ้ขวัญ มันเป็นอดีต แกแก้ไขไม่ได้ แกกลับไปเริ่มต้นใหม่ในอดีตไม่ได้ สิ่งที่แกทำได้คือทำวันนี้ไม่ให้ซ้ำรอยเดิม!” จอมขวัญเงยหน้ามองพี่ชาย


   …ไม่ว่าเมื่อไหร่ จักรกฤษณ์ คุณชัย และคุณพัชรีก็ยังคงเคียงข้างเขาเสมอ ครอบครัวนี้รักเขาแค่ไหน ห่วงใยเขาแค่ไหน ไม่ว่าเขาจะทำผิดเรื่องอะไร ทำชั่วซ้ำซากแค่ไหน แต่สิ่งที่เขาได้กลับมาจากสามพ่อแม่ลูกครอบครัวนี้คือฝ่ามืออุ่นๆที่วางบนศีรษะๆ อ้อมกอดอบอุ่นที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนมีที่พึ่งพิง และหัวใจ…หัวใจที่มีแต่ให้…โดยไม่เคยเรียกร้องสิ่งใดตอบแทน


   “ขอโทษ พี่จักร” …ขอโทษ…คำนี้จอมขวัญพูดมานับล้านครั้ง แต่เขาไม่เคยเลิกพูดได้เลย


   “เอาล่ะ…ทำหน้าดีๆ วันนี้ฉันพาแกออกจากโรง’บาล เราเจอแค่คุณอธิปและน้ำทิพย์เท่านั้น ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราไม่ได้เจอใครอีก เข้าใจมั้ย” จักรกฤษณ์ย้ำแล้วลูบศีรษะน้องชายด้วยความรัก


   …ไม่ว่าอดีตจะเป็นยังไง ปัจจุบันจะเป็นแบบไหน…จอมขวัญยังคงเป็น ‘ของขวัญ’ ล้ำค่าสำหรับเขาและพ่อกับแม่เสมอ…


   “แกเป็นของขวัญ…แกเป็นของขวัญที่มีค่าที่ฉันและพ่อกับแม่รับมาดูแล…ไม่ว่าใครจะว่ายังไง ไม่ว่าแกจะเป็นอะไร แต่แกมีค่าสำหรับพวกฉันเสมอ”


……………………..


   ‘อีฟท้อง…’ หญิงสาววัยรุ่นเอ่ยปาก หลังจากบุกมาหาถึงเรือนไทย ตอนนั้นจอมขวัญไม่รู้…ไม่รู้ว่าทำไมผู้หญิงที่เขาคบด้วยแค่สามเดือนกลับรู้ที่อยู่เขาถึงขนาดมาหาถึงบ้านได้เช่นนี้


   จนกระทั่ง…จนกระทั่ง…จักรกฤษณ์เดินขึ้นเรือนมา


   ‘อีฟ?!!’


   ‘พี่จักร…เป็นพี่ชายจอมจริงๆด้วยเหรอคะเนี่ย’ หญิงสาวยังพูดเหมือนไม่รู้ร้อนรู้หนาว ในขณะที่จอมขวัญกลับยืนนิ่งด้วยความงุนงง


   ‘อีฟนี่เก่งจัง…ได้ทั้งพี่ทั้งน้องเลย’


   …หมายความว่ายังไง ได้ทั้งพี่ทั้งน้อง…


   ‘เธอพูดอะไร?!’ ทั้งๆที่จอมขวัญก็อยากรู้ความหมายในประโยคนั้น แต่จักรกฤษณ์กลับเอ่ยปากเร็วกว่า


   ‘ก็…อีฟเป็นแฟนเก่าพี่จักร แล้วตอนนี้…อีฟก็เป็น…แม่ของลูกของจอม…’ เหมือนมีใครเอาค้อนมาทุบแซกหน้าเขา จอมขวัญอึ้งค้าง


   ‘เอ…เดี๋ยวนะ อีฟเลิกกับพี่จักรเดือนก่อนใช่มั้ย แต่ตอนนี้อีฟเป็นแม่ของลูกจอมได้สามเดือนแล้วล่ะ…’ เด็กสาวเล่าเรื่อยพร้อมด้วยใบหน้ายิ้มแย้มไม่ทุกข์ร้อน ก่อนจะหันมาทางจอมขวัญ



   “แต่จอมไม่ต้องเป็นห่วงนะ อีฟกับพี่จักรเลิกกันแล้ว แล้วตอนนี้อีฟก็เป็นเมียจอม ส่วนจอมก็เป็นพ่อคนแล้วนะ” เสียงของเธอยังคงสดใสเหมือนไม่ได้ทำเรื่องอะไรร้ายแรง ทว่าสำหรับจอมขวัญนั้น…เรื่องที่เกิดขึ้นมันยิ่งกว่าร้ายแรงเสียอีก


   …ผู้หญิงที่เขาคบด้วยเป็นแฟนเก่าของพี่ชาย ไม่สิ…ที่เธอพูดเมื่อกี้…เธอเพิ่งเลิกกับจักรกฤษณ์เมื่อเดือนที่แล้ว แต่กับเขา…เธอท้องกับเขาได้สามเดือนแล้ว…หมายความว่าเขากับจักรกฤษณ์คบผู้หญิงคนเดียวกันอย่างนั้นหรือ?!!!...


   ‘ไปเอาเด็กออก’


   ‘จอมว่ายังไงนะ’


   ‘กูบอกให้มึงไปเอาเด็กออก!!!!!!’
.
.
.
.
.
   เฮือก!!...


   จอมขวัญลืมตาโพลง แสงแดดลอดเข้ามาทางผ้าม่านห้องบอกให้รู้ว่าเป็นเวลาเช้าแล้ว และตอนนี้เขาก็นอนอยู่ที่ห้องนอนในเรือนไทย


   …หลังจากเมื่อหลายวันก่อนออกจากโรงพยาบาล ชายหนุ่มก็กลับมาที่บ้านเรือนไทย มีคุณพัชรีและคุณชัยเฝ้าวนเวียนถามไถ่ดูแลเสียยิ่งกว่าพยาบาลเสียอีก


   ทว่า…ทั้งเขาและจักรกฤษณ์ไม่มีใครพูดเรื่องที่ไปเจอใครคนอื่นนอกจากน้ำทิพย์และอธิป


   ชายหนุ่มลุกขึ้นนั่งบนเตียงแล้วเสยผมราวกับมันจะไล่ความทรงจำร้ายๆทั้งมวลออกไป แต่ทำมาหลายเช้าแล้ว ทุกคืนก็ยังฝันเห็นแต่เรื่องเดิมๆ จอมขวัญสูดหายใจลึกก่อนจะเหลือบมองนาฬิกาบนโต๊ะข้างเตียง


   …แปดโมงครึ่ง…


   จอมขวัญกระเถิบตัวลงจากเตียง แล้วเดินเข้าห้องน้ำด้านข้างเพื่อล้างหน้าแปรงฟัน ก่อนจะเปิดประตูออกจากห้องนอน ทันทีที่บานประตูเปิดกว้าง กลิ่นหอมฉุยก็ลอยมาเตะจมูก


   “ของขวัญ ตื่นแล้วเหรอลูก มากินข้าวนี่มา” เสียงดังมาจากกลางเรือนซึ่งยกพื้นสูงเป็นทั้งที่รับแขกและที่รับประทานอาหารในคราวเดียวกัน จอมขวัญหันมองตามเสียงนั้น คุณพัชรีส่งยิ้มให้เขาพร้อมกับกวักมือเรียก และไม่ใช่แค่ป้าของเขาคนเดียวที่นั่งอยู่ เพราะมีแขกอีก 2 คน


   “คุณน้ำ” มีแขกสองคน แต่จอมขวัญจมสายตาอยู่ที่น้ำทิพย์คนเดียว ส่วนอีกคนเขายังไม่หายแค้นที่คราวก่อนมันทำมาเป็นรู้ดีปากมากกล้าสั่งสอนเขา


เขาส่งยิ้มให้หญิงสาว ก่อนจะเหลือบตาลงมองสภาพตัวเองที่ล้างแค่หน้าแปรงแค่ฟัน แต่เสื้อผ้ายังเป็นชุดนอนอันได้แก่เสื้อยืดเก่าๆกับกางเกงเลสีซีดที่ควรจะทิ้งไปหลายปีแล้ว แต่เขาก็ยังเก็บเอาไว้


   …ทว่า…นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะใส่มัน!! ถ้ารู้ว่าน้ำทิพย์จะมาเซอร์ไพรส์ถึงบ้านแต่เช้า เขาจะแต่งตัวตอนนอนให้ดีที่สุด! หรืออย่างน้อยก็ไม่ขี้เกียจอาบน้ำตอนเช้าแบบวันนี้!!!


   “อรุณสวัสดิ์ค่ะ พอดีเมื่อเช้าน้ำไปวัดมา แถวนั้นข้าวต้มปลาอร่อย แล้วขากลับต้องผ่านบ้านคุณจอม น้ำเลยซื้อมาฝาก” น้ำทิพย์เอ่ยปากพร้อมรอยยิ้มสดใส จอมขวัญเลยพูดไม่ออก ใจจริงอยากจะวิ่งกลับเข้าไปแต่งตัวใหม่ แต่มันจะแลดูเป็นผักชีโรยหน้าเกินไป ก็เลยต้องจำใจเดินเข้าไปร่วมโต๊ะด้วย


   …แน่นอน…จอมขวัญไม่กล้าไปนั่งชิดหญิงสาว เวลานี้เลยต้องไปกระแซะป้าของตัวเอง อย่างน้อยถ้าเนื้อตัวเหม็น ก็ให้ป้าที่ชินกลิ่นแล้วดมก็แล้วกัน…หลานอกตัญญูกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว!


   “ทีอย่างนี้ล่ะมานั่งเบียดป้า” คุณพัชรีรู้ใจหลานชาย เลยต้องหันกลับมาแขวะเบาๆ จอมขวัญรีบขยิบตาอย่างรู้กันอย่างที่ทำเอาคนเป็นป้าหัวเราะร่วนก่อนจะหันไปหยิบถ้วยมาเทข้าวต้มให้


   “กินข้าวเสร็จแล้วก็ออกไปเดินรอบบ้านสักรอบ จะได้ไม่อุดอู้”


   “คร้าบบบบ…”


   “พาคุณอธิปไปด้วย” จอมขวัญแทบสำลักกับคำสั่งเพิ่มเติมของคุณพัชรี


   “ทำไมอ่ะ?!!!”


   “ก็ไม่ทำไม แต่เมื่อกี้ป้าโม้ไว้เยอะว่าสวนหลังบ้านเราต้นไม้เยอะมาก!”


   …แล้วยังไง!! ป้ารีโม้เอาไว้แล้วเขาต้องเป็นคนพามันไปพิสูจน์อย่างนั้นเรอะ?!!...


   จอมขวัญเหลือบมองอธิป เห็นอีกฝ่ายมองเขาแล้วต้องรีบตาตกกลับมามองข้าวต้มในถ้วยของตัวเองตามเดิม


   …แม่งเอ๊ย!! อย่าเหล่ตามามองกูนักได้มั้ย!! กูรู้ว่ามึงจะหาพวก!! แต่กูไม่ใช่พวกเดียวกับมึง! กูชอบผู้หญิงโว้ย!!!...


   “นี่ป้าก็อยากพาไปเองหรอก แต่ป้าติดธุระ” เห็นท่าทางหลานชายไม่อยากร่วมมือด้วย คุณพัชรีเลยต้องชักแม่น้ำมาพูด


   “ธุระ?” คนเป็นเจ้าบ้านทวนคำ    


   “ป้าติดธุระกับหนูน้ำจ้ะ” คุณพัชรีเอ่ยปากด้วยสีหน้าปิติยินดี เธอไม่มีลูกสาว หลานสาวน่ารักเรียบร้อยก็ไม่มี เมื่อตอนที่น้ำทิพย์และจอมขวัญคบหากันอย่างคนรักเธอก็นึกดีใจที่จะได้หลานสะใภ้นิสัยเรียบร้อยมีมารยาทรู้จักกาลเทศะ แม้จะเสียดายที่ทั้งสองเลิกกัน แต่เมื่อน้ำทิพย์ไม่ได้รังเกียจที่จะคบหากับจอมขวัญในฐานะเพื่อน เธอก็เลยลดความเสียดายลงไปได้หน่อย


   จอมขวัญหันมาทางน้ำทิพย์ทันทีด้วยความไม่เข้าใจ


   “วันนี้คุณป้ารีจะทำต้มโคล้งเป็นมื้อกลางวันค่ะ น้ำเลยขอเป็นลูกมือ”


   “ใช่แล้ว…เพราะงั้น กินซะให้เสร็จแล้วพาคุณอธิปออกไปที่สวนนะจ๊ะ เดี๋ยวป้าจะพาลูกมือไปตลาดก่อน” จอมขวัญอ้าปากค้าง


   …หมายความว่าทั้งเรือนเหลือเขาและไอ้อธิปสองคน!!!


...ไม่สิ…ยังเหลือจักรกฤษณ์…


   “เต็ม…ไปตามตาจักรให้ไปอุ่นรถให้หน่อยไป” จอมขวัญคิดถึงจักรกฤษณ์ไม่ถึงนาที คุณพัชรีก็เอ่ยปากกับคนรับใช้ทันที


   “ป้ารี…จะเอาพี่จักรไปด้วยเหรอ”


   “ใช่แล้ว”


   …ไม่จริงหน่า!!!!!...


……………………………..


หัวข้อ: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 29-04-2012 22:30:41


   แล้วเรื่องที่จอมขวัญไม่อยากให้เป็นจริงก็กลายเป็นจริง


   …ทั้งเรือนเหลือแค่เขากับอธิป…อ้อ มีป้าคนครัวอีกคน แต่แกก็อยู่แต่ในครัวจริงๆ แล้วสวนหลังเรือนกับครัวนี่มันใกล้กันซะที่ไหน แถมขึ้นชื่อว่าสวน นอกจากต้นไม้กับแมลงแล้วมันก็ไม่มีใครอื่น ถ้าเกิดมันทำอะไรเขาขึ้นมา ตะโกนขอความช่วยเหลือจะมีใครได้ยินมั้ยเนี่ย!!…


   “ร่มรื่นดีนะ” เสียงของคนที่เดินตามมาด้านหลัง ทำเอาจอมขวัญผู้เป็นเจ้าบ้านสะดุ้งเฮือกก่อนจะหันมอง


   “ป้อมตำรวจอยู่ตรงนู้น…” เจ้าของบ้านผู้รู้จักที่ทางดีเยี่ยมชี้ไปที่ท้ายสวนซึ่งติดกับถนนใหญ่อีกฝั่ง เขาจำได้ว่าฟากนั้นมีป้อมตำรวจอยู่ แต่ไม่รู้ว่าจะมีตำรวจรึเปล่านี่สิ!!


   อธิปทำหน้างงที่อยู่ดีๆ จอมขวัญก็พูดเรื่องป้อมตำรวจขึ้นมา แต่พอเห็นอีกฝ่ายพยายามมองซ้ายมองขวาราวกับกำลังหาทางหนีแล้ว เขาก็ได้แต่กระตุกยิ้มมุมปาก


   …ดูเหมือนจอมแสบจะคิดว่าเขาเป็นเกย์อย่างที่เจ้าตัวพูดจริงๆ…


   ชายหนุ่มไม่ได้เดือดร้อน อย่างน้อยๆเขาก็ไม่ได้มีคนรักเป็นตัวเป็นตน อธิปเข้ามาช่วยงานของทางบ้านตั้งแต่สมัยยังเรียนมหาวิทยาลัย พอเรียนจบก็มุ่งหน้าเข้าสู่งานสายธุรกิจเพื่อบริษัทของครอบครัวที่ยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ จนกระทั่งตอนนี้ เลยเป็นเหตุให้อธิปไม่ได้คบหาใครอย่างจริงจัง แม้ว่ามารดาจะหาลูกสาวของเพื่อนหลายคนมาให้เขาพบหน้าก็ตามที


   …แล้วถ้าเขา…คิดจะแกล้งไอ้จอมแสบตัวร้ายตรงหน้านี่เสียบ้าง…มันก็คงทำให้ชีวิตมีสีสันน่าดู


   อธิปตัดสินใจก้าวขาเดินเข้าไปใกล้มากกว่าเดิม จนเจ้าของบ้านที่ยังอยู่ในชุดนอนตาเหลือกรีบขยับหนี


   “เข้ามาทำไม?!!”


   “จะถามว่า…นั่นต้นอะไร” แล้วอธิปก็ทำทีเป็นชี้ไปที่ต้นไม้สูงตระหง่านด้านหลังจอมขวัญ


   “ไม่รู้เว้ย!! ไม่ใช่คนปลูก!!!”


   “คุณนี่ท่าทางกลัวผมเอาเรื่องนะ” ร่างสูงเอ่ยปากอย่างที่ทำเอาคนถูกหาว่ากลัวถึงกับถลึงตาใส่


   …ไม่ให้ผู้ชายอย่างกูกลัวเกย์อย่างมึง! แล้วให้กูกลัวอะไรวะ?!!!!...


   “จะดูแค่นี้ใช่มั้ย งั้นกลับ!” จอมขวัญหาทางเปลี่ยนเรื่องพูด แล้วหมุนตัวจะเดินนำออกจากสวนที่เพิ่งเข้ามา ทว่ามือใหญ่คว้าแขนเขาเอาไว้เสียก่อน คนกำลังจะเดินเลยชะงักกึก


   “เฮ้ย! อะไรอีกล่ะ!!”


   “เรื่องเมื่อคราวก่อนที่ผมพูด ได้เอากลับไปคิดบ้างรึยัง” อธิปเอ่ยปาก ทำเอาเจ้าของบ้านที่หงุดหงิดอยู่แล้ว ถึงกับตวัดสายตาขุ่นขลั่กมามองหน้าเขาทันที


   “กูบอกว่าให้มึงหยุดพูดเรื่องนี้!!” จอมขวัญตวาดลั่น ทว่าอธิปไม่ได้สนใจเสียงนั้นเลย เขาหันมองต้นไม้สูงใหญ่ที่รายล้อมรอบตัว เหมือนไม่รับรู้อารมณ์ใดๆทั้งสิ้นของจอมขวัญ


   “ไอ้อธิป!!!”


   “รู้ไหมทำไมผมถึงชอบต้นไม้” คนกำลังโมโหถึงกับอ้าปากค้างอย่างไม่เข้าใจ


   …นี่มึงคุยภาษาเดียวกับกูรึเปล่าวะ!!! กูกำลังโมโห! เสือกมาสาธยายว่าชอบต้นไม้!! แม่งเอ๊ย!!!...


   “เพราะผมสามารถพูดกับต้นไม้ได้โดยที่ไม่ต้องตะโกน”


   …อะไรของมึง!!! ติสต์แตกพูดไม่รู้เรื่องไปแล้ว!!!...


   จอมขวัญไม่เข้าใจ และกลายเป็นยิ่งหงุดหงิดมากกว่าเดิม เมื่ออธิปเดินเข้ามาหาเขา


   “หลับตาลงสิ”


   คนถูกสั่งให้หลับตาทั้งๆที่ยังยืนอยู่กลางสวนทำหน้างงหนักกว่าเดิม แต่อธิปไม่ปล่อยให้ถาม เขายกมือขึ้นปิดตาให้


   “หลับตาลง แล้วหายใจเข้าลึกๆ หายใจออกยาวๆ”


   “หายใจเข้า…”


   “หายใจออก…”


   เสียงทุ้มดังอยู่ตรงหน้า มืออุ่นวาบทาบอยู่บนเปลือกตาของจอมขวัญ


   ชายหนุ่มร่างโปร่งไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงยอมหลับตาตามที่อีกฝ่ายสั่ง ยอมหายใจเข้า หายใจออกตามที่อธิปพูด มือข้างหนึ่งของอธิปดึงมือเขาให้เอื้อมไปแตะกับลำต้นของต้นไม้ เปลือกแข็งหยาบแนบอยู่กับฝ่ามือเขา ในขณะที่ความอุ่นร้อนของฝ่ามือของอธิปวางทาบอยู่บนหลังมือของเขาอีกทีหนึ่ง


   “ต้นไม้กำลังฟังคุณ ไม่ต้องตะโกน ไม่ต้องตวาด พูดออกมาด้วยน้ำเสียงปกติ คุณคิดอะไรอยู่ คุณรู้สึกแบบไหน ค่อยๆพูด ค่อยๆเล่า ที่นี่ไม่มีใครสั่งสอนคุณ ไม่มีใครติฉินนินทาคุณ ไม่มีใครเอาเรื่องของคุณไปบอกคนอื่น…ที่นี่แค่รับฟังคุณ ระบายสิ่งที่อยู่ในใจคุณออกมา…ค่อยๆพูด ไม่ต้องตะโกน…”


   จอมขวัญยังนิ่ง แต่ไม่มีทีท่าโวยวาย ร่างสูงเลยถือเอาว่าตอนนี้อีกฝ่ายกำลังยอมรับฟังในสิ่งที่เขาจะพูด


   “หายใจเข้าลึกๆ อากาศที่นี่ปลอดโปร่ง เย็นสบาย รู้สึกไหม…ในร่างกายคุณตอนนี้กำลังเย็นลง แล้วค่อยๆผ่อนลมหายใจออก ช้าๆ…หายใจเข้าลึกๆ หายใจออกยาวๆ…อย่าคิดถึงใคร อย่าคิดถึงเรื่องอะไร มองลงไปที่หัวใจของตัวเอง…คุณเห็นรึเปล่า หัวใจคุณกำลังบอกอะไร…” อธิปพูดได้แค่นั้นเขาก็เงียบ ฝ่ามือที่ปิดตาจอมขวัญอยู่รู้สึกอุ่นร้อนอย่างประหลาด ชายหนุ่มหันมองแล้วได้แต่นิ่งเมื่อเห็นหยาดน้ำไหลลงกับแก้ม



   “ค่อยๆพูดมันออกมา…สิ่งที่คุณเห็น…สิ่งที่หัวใจคุณบอก…ที่นี่มีแค่คุณกับต้นไม้…ไม่มีใคร อย่ากังวล…”


   “ผม…ผมไม่เห็นใครเลย…ไม่เห็นอะไรเลย…” จอมขวัญเอ่ยปากเสียงแผ่ว ในใจของเขาดำมืด มันเย็นเยียบ ไม่มีใคร ไม่เสียง ไม่มีแม้แต่แสงสว่าง…แต่…มีแค่เขา…แค่เขาคนเดียวอยู่ในนั้น…เขารู้แค่ว่าเขาอยากออกมา หรืออย่างน้อย แค่มีใครสักคนโผล่หน้าเข้าไปหา เข้าไปเรียกชื่อเขา…แต่…ตลอดเวลาที่ผ่านมา…มันไม่มีเลย…ไม่มีใครเข้าไปหาเขา ไม่มีใครเรียกชื่อเขา…ไม่มี…


“ของขวัญ…” ฝ่ามืออุ่นที่ปิดตาเลื่อนออกไปพร้อมกับเสียงเรียกชื่อเขา…ชื่อ ‘ของขวัญ’ …


 จอมขวัญลืมตาขึ้น และเหมือนจะเพิ่งรู้ตัวว่าตนเองกำลังร้องไห้ต่อหน้าอธิป จึงรีบยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตาอย่างรวดเร็ว แต่มือใหญ่ของอธิปดึงแขนเอาไว้เสียก่อน


   “ถ้าเช็ด น้ำตาก็หยุด แต่มันจะมีประโยชน์อะไรถ้าปล่อยให้ส่วนที่เหลือตกค้างอยู่ในใจ ปล่อยมันออกมาให้หมด แล้วให้มันแห้งไปเอง…”


“ให้ปล่อยตรงนี้อ่ะนะ?!”



“กลัวอะไร ที่นี่มีแต่ต้นไม้ ไม่มีใครเห็นคุณ” จอมขวัญอยากจะย้อนว่าก็เพราะมีอธิปนั่นล่ะ เขาถึงต้องรีบเช็ด! กระทั่งตอนพ่อแม่เสีย เขายังไม่ร้องไห้ต่อหน้าใคร ตอนที่ทำให้ลุงและป้าเสียใจเพราะเรื่องผู้หญิงคนนั้น เขาก็ยังไม่แม้แต่จะร้องไห้สักนิด


   …แต่กับอธิป…



   “คุณเคยได้ยินเรื่องอดีตของผมมั้ย” อธิปเอ่ยปากแล้วยิ้มบาง ในขณะที่คนน้ำตากำลังแห้งทำหน้างงอีกรอบ


   …นี่สรุปว่าวันนี้มันจะพูดจารู้เรื่องบ้างมั้ยเนี่ย!...


   “อดีตของนายอธิปคนนี้คือคนที่ทำให้ธุรกิจของครอบครัวฟื้นตัว และกลับมาประสบความสำเร็จอีกครั้ง คุณได้ยินมาอย่างนั้นใช่มั้ย” จอมขวัญพยักหน้ารับ แต่ยังไม่เข้าใจว่าอธิปต้องการจะพูดเรื่องอะไร


   “จริงๆแล้วมันไม่ใช่อย่างนั้น”


   “อ้าว!!”


   มันจะไม่ใช่ได้ยังไงในเมื่อเขาพูดกันทั้งเมือง!!


   “ตอนนั้นเศรษฐกิจไม่ดี พ่อผมบริหารผิดพลาด แล้วก็ถูกโกง วันนั้นผมเพิ่งกลับจากไปเที่ยวกับเพื่อน พ่อเดินมาบอกผมว่าเทอมหน้า ผมคงจะไม่ได้เรียนแล้วเพราะว่าไม่มีเงินค่าเทอม พ่อขอกุญแจรถผมเพื่อเอาไปขาย เอาเงินมาใช้หนี้ คุณรู้มั้ยว่าตอนนั้นผมรู้สึกยังไง…ผมเป็นวัยรุ่น เรียนมหา’ลัย ใช้ชีวิตสุดโต่ง เที่ยวกลางคืน ใช้เงินมือเติบ…แต่แค่เพียงวันเดียว ทุกอย่างหายไปหมด ตอนนั้นเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวันพรุ่งนี้จะมีเงินใช้มั้ย ทุกอย่างมืด…มืดมากจริงๆ”


   จอมขวัญไม่เคยรู้เรื่องนี้ ข่าวลือที่ได้ยินเกี่ยวกับครอบครัวนี้มา เป็นแค่เรื่องที่อธิปช่วยฉุดกิจการของทางบ้านเท่านั้น ส่วนรายละเอียดอื่น เขาไม่เคยได้ยินใครพูด


   “…หลังจากวันนั้นผมหยุดเรียน พ่อแม่เรียกผมและน้องชายไปคุยเรื่องฐานะของพวกเรา ทุกอย่างที่มีถูกเอาไปขายเพื่อหมุนเป็นเงิน ผมดร็อปเรียนสองเทอมเข้าไปช่วยงานพ่อ…จริงๆแล้วเพราะไม่มีค่าเทอมน่ะนะ ผมทำทุกอย่างตั้งแต่ส่งเอกสาร ไปจนถึงตามพ่อไปเจรจาธุรกิจ แต่ตอนนั้น ผมเป็นวัยรุ่นใจร้อน…ผมทำผิดพลาดหลายครั้ง มันเป็นอดีตที่แย่มากๆ จากวัยรุ่นที่ไม่ต้องคิดอะไร มีเงินใช้ไปวันๆ หาความสุขใส่ตัวไปวันๆ พอวันนึงต้องมารับผิดชอบ ต้องมาทำงานโดยมีเดิมพันเป็นเงินที่จะมีใช้หรือไม่มีใช้ มันยากมาก”



   
“แต่รู้มั้ย…ผมไม่เคยกลัวอดีตพวกนั้นเลย อดีตที่เลวร้ายคือประสบการณ์ที่ดีที่สุดของชีวิต ทุกคนมีอดีตที่อยากลืม…แต่มีแค่บางคนเท่านั้นที่เรียนรู้จากมัน และคนที่เรียนรู้จากมันก็คือคนที่ชนะมัน”


“…และที่สำคัญ…ประวัติศาสตร์อยู่ที่คนเขียน” จอมขวัญยังไม่เข้าใจ เขามองคนพูดด้วยความสงสัย แต่อธิปยังยิ้ม “ที่บริษัทของบ้านผมกลับมายืนได้อีกครั้ง ไม่ใช่เพราะผมคนเดียวแบบที่คุณได้ยินมา แต่เป็นเพราะทั้งพ่อ ทั้งแม่และน้องผมช่วยกัน”


   “อ้าว…แล้วที่เขาพูดกัน…” จอมขวัญไม่เข้าใจว่าทำไมเรื่องที่รับรู้กันในสังคมวงกว้างถึงมีแค่อธิปคนเดียวที่เป็นวีรบุรุษ


   อธิปยิ้ม


   “ตอนนั้นพ่อผมป่วย…พ่อคิดว่าพ่อคงอยู่ได้ไม่นาน แล้วช่วงแรกๆ บริษัทก็ยังไม่เข้าที่ ผมต้องเรียนไปทำงานไปด้วย พอเรียนจบก็เข้ามาช่วยงานเต็มตัว อายุผมยังน้อยถ้าเทียบกับผู้บริหารบริษัทอื่นๆ เพราะงั้นพ่อเลยปล่อยข่าวว่าผมคือคนทำให้ธุรกิจทางบ้านดีขึ้น พ่อคิดว่าถ้าพ่อเป็นอะไรไปตอนนั้น ผมก็ยังเป็นตัวแทนได้ เวลาไปไหนมาไหน อย่างน้อยคนก็เชื่อถือ จะเข้าไปนั่งร่วมประชุมกับใคร ไปเจรจาธุรกิจกับใคร เขาก็ไม่มองว่าเป็นพวกมือใหม่อ่อนหัด แต่ผมก็ต้องทำงานหนักมาก เพื่อให้ตัวเองมีความสามารถเพียงพอกับฐานะ ‘วีรบุรุษ’ ตามข่าวที่พ่อปล่อย…” อธิปไม่ได้ผ่านช่วงเวลานั้นมาอย่างง่ายดายอย่างที่ใครพูดกัน


   …เขาผ่านความกดดันมากมาย ต้องแบกรับทั้งความรับผิดชอบและความคาดหวัง…มันเหนื่อยและหนักหนาสาหัส…หลายครั้งที่ผิดพลาด หลายครั้งที่พลาดพลั้ง…แต่มันก็เป็นแค่อดีต อดีตที่กลับไปแก้ไขไม่ได้…


…เหมือนจอมขวัญ เหมือนมนุษย์คนอื่นๆ เรามีอดีตที่อยากกลับไปแก้ไข แต่ไม่ว่ายังไงก็กลับไปไม่ได้…แล้วถ้าอย่างนั้นจะมีประโยชน์อะไรกับการเอาอดีตมาหลอกหลอนซ้ำๆ…


ชายหนุ่มมองคนตรงหน้า ดวงตาของจอมขวัญที่มองมาที่เขาเหมือนกำลังยอมรับในสิ่งที่เขาพูดให้เข้าไปในใจทีละน้อย อธิปยิ้มบางอย่างยินดีที่เวลานี้ คนตรงหน้ารับฟังเขาอย่างเต็มใจ


   “ผมไม่ได้แนะนำให้คุณทำเหมือนพ่อผม แต่แค่อยากให้คุณเห็น…ประวัติศาสตร์และอดีตมันเป็นเรื่องที่เกิดมาแล้ว มีกี่คนกันที่รู้ความจริง และมีอีกกี่คนที่เอาไปเล่าเพื่อความสนุกปาก ในเมื่อคุณคือคนที่รู้เห็นอดีตของตัวเอง ก็เอาอดีตมาเป็นบทเรียน และไม่ต้องไปใส่ใจกับคำพูดของคนอื่นที่มาตัดสินอดีตของคุณเพียงเพราะเขาได้ยินต่อๆกันมา…” สองมืออุ่นของชายหนุ่มจับไหล่สองข้างของร่างโปร่งแล้วยืดให้ผึ่งผาย


“ยอมรับอดีตอย่างเต็มใจได้แล้ว เรียนรู้มันแล้วเปลี่ยนมันให้เป็นประสบการณ์ที่ดีของชีวิต ผมอยากเห็นคุณมีความสุข รับปากกับผมได้มั้ยว่าคุณจะพยายาม”


“ครับ” เสียงรับคำนั้นแผ่วเบาจอมขวัญสบตาคนพูด ดวงตาของอธิปเข้มแข็งราวกับเหล็กกล้าที่เข้ามาช่วยพยุงให้เขาหยัดยืน รอยยิ้มบางบนใบหน้าคมเข้มราวกับจะปัดเป่าความทุกข์ในใจเขาให้มลายหายไป และที่สำคัญ…ความอุ่นร้อนของฝ่ามือที่จับไหล่เขานั้นเหมือนจะแผ่ซ่านกระแสความอ่อนโยนเข้ามาในหัวใจที่ดำมืดและเย็บเยียบ


…มัน…อุ่น…


…อุ่นในใจ…


   …อุ่นใจ?!!!...


   …ไอ้อธิปเนี่ยนะทำให้เขาอุ่นใจ?!!!...


   เหมือนจะรู้ตัว จอมขวัญรีบหมุนตัวจะเดินหนีออกจากสวนทันที แต่อธิปคว้าแขนเอาไว้ คิดเอาไว้แล้วว่าพอรู้สึกตัวได้สติ ไอ้คนดื้อร้ายจะต้องทำแบบนี้


…จริงๆเลยเถอะ…ไอ้คนมาดเยอะ!!…ทำตัวน่าสงสารมาตั้งนาน จะมาน่าเตะก็ตอนเดินหนีกันนี่ล่ะ!...



   “จะรีบไปไหนล่ะ ยังพาผมดูสวนไม่ทั่วเลย ไหน…ป้อมตำรวจอยู่ไหน” แล้วอธิปก็ดึงแขนเขาให้เดินตามเข้าไปในสวนลึกอย่างที่จอมขวัญได้แต่เงียบ เขาเหลือบตามองแผ่นหลังกว้างของคนที่จูงมือเขาซึ่งเดินนำอยู่เบื้องหน้า ก่อนจะลดสายตาลงมองมือหนาที่ยังดึงแขนเขาอยู่


   …อุ่น…


   …มือของอธิป…


   …อุ่นเหลือเกิน…


แล้วรอยยิ้มบางจุดที่เรียวปาก…รอยยิ้มแรก...ที่จอมขวัญมีให้อธิป แม้อธิปจะไม่เห็นก็ตาม


ติดตามตอนต่อไป (ยังบอกวันไม่ได้ เพราะว่าไม่รู้ว่าอาทิตย์หน้าจะว่างมาลงวันไหนได้มั่ง แต่จะรีบมาลงน้า)

ตอนนี้…สวีท(มั้ง?) ฮ่าฮ่า บอกแล้วว่าเขาวายช้าๆ อย่างมั่นคง อิอิ :-[
พาร์ทนี้เขียนไป รักพี่จักรไป ผู้ชายอะไร้ น่ารักน่าหยิก
แต่ว่าคุณอธิปวันนี้พูดมากกกกกกกกก…พูดเยอะกว่า 7 ตอนแรกรวมกันซะอีกอ่ะ ฮ่าฮ่า
เอาล่ะ ดราม่ามาเล็กน้อย แต่อย่าห่วงไป ตามคอนเซ็ปต์คือ ดราม่ามาเองแล้วมันก็จะไปของมันเอง ฮ่าฮ่า

ป.ล. เนื่องจากเมื่อวันที่ 28 เมษาที่ผ่านมาเพิ่งจะจับมือก็อบน้องถ้วยฟูได้แบบคาหนังคาเขา :a5:
(ต้องขอบคุณพี่ๆน้องๆคนอ่านมากๆเลยค่ะ
เพราะพอ คุณพายมัฟฟิน ลงเรื่องถ้วยฟูโดยใส่เป็นนามปากกาของเขาวันที่ 28 ปุ๊บ
 ก็ถูกคนอ่านจับได้วันนั้นเลย แจ๊คพ็อตแตกสุดๆ :z3:)


เพราะงั้นเลยขอแจ้งอีกครั้งนะคะ บัวลงนิยาย 3 ที่ ที่เล้า ที่นาบู แล้วก็ที่บล็อกของบัวนะจ๊ะ ส่วนที่อื่นไม่มีค่ะ
ถ้าใครเห็นนิยายบัวไปอยู่ที่อื่นและไม่ใช่ชื่อ Dezair รบกวนมาบอกบัวหน่อยนะคะ o18
บัวไม่ค่อยได้เล่นบอร์ดอื่นๆ หูตาไม่กว้างไกลเท่าไหร่ แหะๆ

ขอบคุณพื้นที่บอร์ด ขอบคุณการติดตาม การอ่าน การเม้นท์ และทุกกำลังใจนะจ๊ะ :pig4:

แล้วเจอกันอาทิตย์หน้า แต่ยังไม่รู้วันอ่ะ  :o12:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 29-04-2012 22:36:06
แอร๊ยยย
มีดราม่าเล็กๆแต่ทนได้เพราะเดี๋ยวมันก็ผ่านไป 555
หวานแบบเบาๆ
ค่อยๆขยับความสัมพันธ์ขึ้นมาอีกนิด
ขอบคุณคุณบัวมากค่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: iforgive ที่ 29-04-2012 22:45:09
จอมขวัญโดนสะกดจิต
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 7......หน้า 11 (25/04)
เริ่มหัวข้อโดย: bun ที่ 29-04-2012 22:47:31
คุณป้าเปิดโอกาศให้สุด ๆ เลยนะ
 :z2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: yeyong ที่ 29-04-2012 23:06:44
ในที่สุดของขวัญก็เริ่มใจละลายนิดๆแล้ว
อธิปเจ๋งมาก o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Vesi ที่ 29-04-2012 23:09:48
คุณบัวลองก็อบประโยคสั้นๆ ในนิยายตัวเองใส่กูเกิ้ลดูก็ได้นะครับ เผื่อจะมีอะไรที่ไม่ใช่ของเราโผล่มา กูเกิ้ลนี่ช่วยทุ่นแรงได้เยอะจริงๆ นะ ฮี่ๆ
ชอบขวัญจัง เป็นนายเอกซ่าๆ เกรียนๆ คล้ายๆ ถ้วยฟูเลย
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Kaame ที่ 29-04-2012 23:12:40
อธิปอบอุ่นจริง ๆ ชอบของขวัญดื้อซะไม่มี 5555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Acacha ที่ 29-04-2012 23:15:27
เริ่มมีสัญญาณที่ดีแล้ว  :-[
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: bulldog17 ที่ 29-04-2012 23:16:53
น่ารักจัง :o8:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: murasakisama ที่ 29-04-2012 23:20:10
สงสารของขวัญชีวิตต้องมาพังเพราะชะนีอีฟแท้ๆ ผู้หญิงที่คบผช2คนพร้อมกันนี่มันน่า :z6:จริงๆแล้วแบบไม่สะทกสะท้านเลยเนอะ :เฮ้อ:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: pigrabbit ที่ 29-04-2012 23:33:58
 :impress2: ของขวัญจังมือมันอุ่นน้อยนะหนู พี่ว่ากอดดีกว่า :laugh:

หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Jesale ที่ 29-04-2012 23:35:32
ของขวัญ เริ่ม เห็นพี่อธิป ในด้านดี แล้วสินะ

รอลุ้น ให้ พี่อธิป ได้รับ ของขวัญ อิอิ

 :L2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: jaejoong22 ที่ 29-04-2012 23:36:39
ยิ่งอ่านยิ่งชอบ"ของขวัญ" ไม่รู้ทำไม

 :กอด1: :กอด1: :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: wiseducky ที่ 29-04-2012 23:38:29
ของขวัญสุดที่รักมาแล้ววววววววว
น่ารักอะะะะะะะะะะะะ >_______<
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: oOMqROo ที่ 29-04-2012 23:39:17
ทำไมมันแลดูหวานนนนนนนนนน
โอ๊ย น่ารักจริงๆตอนนี้ ในที่สุดก็จะได้เข้าสู่เส้นทางความวายซักที*หัวเราะ*
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: gupalz ที่ 29-04-2012 23:41:45
อีฟนี่ดูเหมือนหญิงร่านเลยนะ
ช่างกล้าพูด ได้ทั้งพี่ทั้งน้อง
ของขวัญเริ่มจะรู้สึกอิ๊อ๊ะกะอธิปบ้างแล้ว อิอิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: เฉาก๊วย ที่ 29-04-2012 23:42:41
อ๊ากกกกกกกกก  ใครจะหวั่นไหวก่อนกัน เดาไม่ถูกเลย
ตอนแรกคิดว่าจะเป็นอธิป เพราะเห็นว่าได้กลิ่นกายของน้องของขวัญแล้วมีปฏิกิริยาแปลกๆ
แต่ตอนนี้น้องของขวัญเริ่มรู้สึกดีกับสัมผัสของคุณพระเอกซะแล้ว
อ๊ากๆๆๆๆๆๆ  อยากอ่านตอนบิ๊กวายเร็วๆ ซะแล้วน้องบัว งืดๆๆๆๆๆๆๆ   :z3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: roseen ที่ 29-04-2012 23:45:22
 :a5:อุ่นๆเหมือนกัน  อุ่นใจกับตอนนี้เหลือเกิน
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Pikky ที่ 29-04-2012 23:48:42
เราจะค่อยๆๆ ซึมซับ ความฟิน และความวายอย่างช้า ไม่รีบร้อน 555+
ชอบคำพูดของอธิปจังเรย o13 และวันนี้คุณพระเอกพูดเยอะมาก

ตอนนี้เค้าเริ่มจับมือ เริ่มมีแอบยิ้ม กันแล้ว
ตอนหน้าจะมีอะไรมาให้ลุ้นไหมอ่ะคะ :impress2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: andear ที่ 29-04-2012 23:57:27
ของขวัญโดนลากเข้าป่า(?)ไปแล้ว :impress2: :impress2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: NOoTuNE ที่ 29-04-2012 23:59:04
 :-[ :-[

หวั่นไหวแล้ว


แต่คนอย่างของขวัญห็เหมาะกับคนอย่างอธิปจริงๆ



ส่วนเรื่องอดีต อยากจะบอกว่าอย่าเอา เรื่องของผู้หญิงคนนี้ มาเป็นอดีตที่หลอกหลอนทำลายอนาคตตัวเราเลยน่ะ ของขวัญ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: PetitDragon ที่ 30-04-2012 00:01:23
ถึงตอนนี้จะแค่จับมือกัน  แต่ต้องบอกเลยว่า อ่านแล้วมีความสุขมากจริงๆ

 o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: fuku ที่ 30-04-2012 00:06:39
พี่ชายจักรน่ารักมากๆ
แต่เท่าที่เล่า นั่นลูกของขวัญแน่เหรอ?
คือนางมั่วมาก ชัวร์ได้ไงว่าของใคร
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: 2pmui ที่ 30-04-2012 00:15:38
เราสังหรใจว่าพี่จักรคนดีจะต้องเสร็จน้ำทิพย์แน่ๆ ชวนทะเลาะกลบเกลื่อนเหมือนน้องชายหรอปล่าวพี่จักร  :เฮ้อ:
อธิปมีงานอดิเรกเป็นนักสะกดจิตหรอเนี่ย  :oni3: สะกดให้รักให้หลง ได้ผลเสียด้วย จอมแสบมันชักเคลิ้มๆและ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: nemesis ที่ 30-04-2012 00:18:18
อย่าคิดมากนะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: -west- ที่ 30-04-2012 00:38:52
 o13 ทำได้ดี อธิป  กรี๊ดดด
ขวัญเริ่มมองพระเอกของเราในแง่ดีละ  รออ่านค่าา
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: YELLOWSTAR ที่ 30-04-2012 00:42:47
สู้ๆนะขวัญ เอาอดีตมาเป็นบทเรียนของเรา แล้วพัฒนาตัวเองต่อไปนะ สู้ๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: A-J.seiya* ที่ 30-04-2012 00:51:43
อ่าาาาา
ของขวัญยิ้มให้พี่อธิปแล้วๆๆๆ
เขินนะ อย่างอแงมากนักเลย
ผช. ดีดีแบบนี้ นานๆทีจะมีมา
คว้าไว้เลยๆๆๆๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: สมุนไพร ที่ 30-04-2012 01:01:15
 :m3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: davina ที่ 30-04-2012 01:04:42
ตอนนี้คำพูดของพี่จักรกับคุณอธิปดีมากๆเลย

ไม่ใช่แค่ทำให้จอมขวัญตาสว่างเท่านั้น พอได้อ่านแล้วมันกระทบเข้าไปในใจคนอ่านด้วย
สิ่งที่คุณอธิปพูด อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นมากเลย
จริงๆทั้งอบอุ่นทั้งเขินอ่ะ
อ่านแล้วรู้สึกถึงเสียงนุ่มทุ้มของคุณอธิปกระซิบอยู่ที่ข้างหู  :o8:

โอ้ยยย มีจับแขน มีปิดตาอีก

จากนี้จอมคงเริ่มเปิดใจให้คุณอธิปมากขึ้นเรื่อยๆแล้ว

ปล. ไม่รู้ถ้าคุณอธิปได้เห็นรอยยิ้มของจอมจะทำหน้ายังไงน้า ฮึๆ
ปล2. ผู้หญิงคนนั้นดูจะไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่เธอก่อไว้เล้ย ทั้งที่ทำให้คนๆนึงต้องเหมือนกับตายทั้งเป็นและใครอีกหลายคนต้องเสียใจเสียความรู้สึก
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: mayabee ที่ 30-04-2012 01:30:23
ความรู้สึกส่วนตัว 1.  ลูกของอีฟไม่ใช่ลูกของจอม
                       2.  อีฟคงตกใจมาก ที่จอมให้เอาเด็กออก ประมาณคงคิดให้รับผิดชอบ  แต่จอมแรว๊งกว่า
                       3.  ที่อธิปบอกจอมมันก็จริงคนเราต้องยอมรับอดีต  คนทุกคนมีอดีตที่ต้องยอมรับ  แต่ว่าความน่ากลัวของอดีตมันส่งผลกับแต่ละคนไม่เท่ากัน  เพราะพื้นฐานแต่ละคนมันมีไม่เท่ากัน  เป็นเราก็ไม่พอใจอ่ะที่อธิปมาสอน(ตอนแรก) เพราะสิ่งที่อธิปรู้ก็คือสิ่งที่อธิปได้ยินมา  ไม่ใช่ได้เจอกับตัว

ปล. ความรู้สึกตัวเองจริงๆ เพราะเจอมากับตัว  โดนสอนโดยคนที่แค่ได้ยินมา เรื่องบางเรื่องมันก็ไม่เหมาะให้คนภายนอกมาวุ่นวาย

ปล.2  เพ้อละ 555+
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: K2KARN ที่ 30-04-2012 02:24:57
หน่ะ เหมือนจะทะเลาะกัน แต่สุดท้ายแล้ว ฮิ้วววววววว
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: cocoaharry ที่ 30-04-2012 02:57:20
ตอนนี้ขวัญอุ่นใจ คนอ่านก็อุ่นใจตาม
เขินอะ ถ้ามีแฟนแบบคุณอธิปก็ท่าจะดี ฮาๆๆ

ขวัญเริ่มมีใจให้อธิปทีละน้อย ค่อยๆไปแบบอบอุ่น หวังว่าดราม่าจะไม่เยอะเท่าไหร่
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: nutty ที่ 30-04-2012 03:33:38
เริ่มรู้สึกดีอีกหน่อยก้อหลงรักนะตัวเอง

ปล พี่อธิปนิสัยดีผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่อบอุ่นแบบนี้เหมาะกับหนุ่มขี้เหงาอย่างของขวัญ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Ball ที่ 30-04-2012 06:33:24
ของขวัญเริ่มเปิดใจแล้ว ฮิ้วววววว
เอาละสิ เราจะเฝ้าดูความสัมพันธ์ของพวกคุณต่อไป
ตอนหน้ามาเร็วๆนะคะ คุณบัว >.<
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Nus@nT@R@ ที่ 30-04-2012 07:26:10
ของขวัญเวลาไม่ดื้อน่ารักมาก จริงป่าวคุณอธิป อิอิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: LalaBam ที่ 30-04-2012 07:59:02
ลูกในท้องของอีฟ ใช่ลูกของขวัญรึเปล่า
แล้วทำไมขวัญต้องไปมีอะไรกับอีฟด้วยล่ะ ยังเด็กอยู่แท้ๆ :เฮ้อ:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: IIMisssoMII ที่ 30-04-2012 09:33:09
เห็นในเชาท์บลอคของบัวเเระ เรื่องถ้วยฟู สงสารคนทำจังเพราะเค้าไม่มีส่วนที่เรียกว่าสามัญสำนึกเราก้อไม่ค่อยไป บลอคไหนหนอกจากเล้าหรอก เเต่บอกได้เลยว่า เด็กดีอ่ะมีเเบบนี้เยอะ เเาะบางทีก้อพวก บอร์ด ปิดที่เ่ป็นคุ่วาย นักร้องเกาหลี ก้อเอาไปลอกเปลี่ยนชื่อ พิมพ์ ขายซึ่ง หน้าเลย


อธิปนี่เเหละที่จะเอา จอมขวัญ อยุ่
ของขวัญที่ล้ำค่าขอองอธิป

ปล. เเวะไปดูเฟสของ พายมัฟฟิน คนที่ก๊อปบัวไปหน่ะ ท่าทางไม่สำนึกจริง ๆ เด็กสมัยนี้ บัวอย่าเพิ่งท้อนะ พี่อยา่กอ่านเรื่องดีๆจาก นักเขียนคุณภาพอย่างบัว
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: phoenixa ที่ 30-04-2012 09:36:30
หวานแบบอุ่นๆ เนาะพาร์ทนี้
คุณอธิปนี่เท่จริงๆ นั่นแหละค่ะ
จอมร้ายแบบของขวัญอาจจะตามเล่ห์เหลี่ยมไม่ทันได้
คุณน้ำน่ารักอ่ะ แต่พี่จักรก็ฮามากเหมือนกัน
ออกไปจ่ายตลาดด้วยกันแบบนั้น
พี่จักรไม่อึดอัดแย่เรอะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: kinjikung ที่ 30-04-2012 10:15:03
ดีนะอธิปเป็นผู้ใหญ่ใจเย็น ไม่งั้นหล่ะกันทะเลาะกับของขวัญบ้านแตกแน่
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: evilheart ที่ 30-04-2012 10:29:48
ของขวัญหวั่นไหวเพราะความอบอุ่นที่อธิปมี
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: didi ที่ 30-04-2012 10:34:19
ใครคู่กับพี่จักรน้า? :man1:
หลงรักพี่จักรคะ :-[
 :pig4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: fffx ที่ 30-04-2012 11:22:06
อ๊ากกกกเริ่มหวานเข้าแล้วไหมล่ะ 555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Sirada_T ที่ 30-04-2012 11:55:38
ลั้นล้า~ น่ารักแฮะ มาติดตามอีกคน
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: NannY ที่ 30-04-2012 12:14:10
อบอุ่นใจมากๆๆๆๆ กับคุณอธิป ><
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ์ำNeFuji ที่ 30-04-2012 12:33:46
ของขวัญน่ารักอีกแล้ว
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: malula ที่ 30-04-2012 13:08:00
อธิปเหมือนผู้ชุบจิตวิญญาณของจอมขวัญให้ตื่นจากฝันร้ายในอดีต
ผู้ชายสองคนที่ไม่ใช่เกย์ จะจัดการยังไงกับสิ่งที่เริ่มปั่นป่วนในใจ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: moobarpalang ที่ 30-04-2012 13:21:42
อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
อ่านไปยิ้มไปอะสงสัยเราใกล้บ้าแล้ว
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: jinjin283 ที่ 30-04-2012 14:13:16
น้ำกะคุฯพี่ชายจะจับคู่กานป่าวคะเนี่ย แต่ตอนนี้คุณอธิปแลดูอบอุ่นมากมายอะ
เหมือนจอมร้ายจะเรืิ่มมีใจให้เลยอะ ><
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: pare_140 ที่ 30-04-2012 14:24:18
หวานนน o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: nongrak ที่ 30-04-2012 15:40:23
ตอนนี้ขวัญคงจะอุ่นไปถึงหัวใจแล้วล่ะมั้งเพราะอธิปคนเดียวเลย
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: winndy ที่ 30-04-2012 18:07:53
วายแบบช้า ๆ แต่มั่นคง เหมือนอธิปเลยค่ะ มั่นคง
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Sorso ที่ 30-04-2012 19:27:04
เริ่มรักเขาแล้วล่ะสิ จอม ^[+++]^
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: loveview ที่ 30-04-2012 21:19:24
อร๊ายน้องของขวัญเริ่มจายอ่อน
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ruby ที่ 30-04-2012 21:38:23
เริ่มต้นช้าๆ แต่มั่นคง เอาใจช่วยค่ะขอให้รักกันเร็วๆ :L1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: t2007 ที่ 30-04-2012 22:03:19
พี่จักรจ๋าช้อบชอบ น้องของขวัญมีค่ามากสำหรับครอบครัว โอ้สุดยอด นายอธิปแกล้งของขวัญทำไม ระวังจะตกหลุมรักนะ 
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: vanny ที่ 30-04-2012 22:06:44
 :-[ :-[ :-[ :-[

กรี๊ด..........ต้องอย่างคุณอธิปเนี่ยแหละ เหมาะกับน้องของขวัญที่สุด

รับมือน้องได้ทุกสถสถานกาณ์ จะแสบ จะร้าย หรือเศร้า คุณพี่ดักได้หมด

ว่าแต่ว่าคุณอีฟเนี่ย แรงใช้ได้เลยนะ ได้ฟังคำพูดแค่ไม่กี่ประโยค ก็รู้สึกได้ถึงความร้ายของหล่อน
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: suck_love ที่ 30-04-2012 22:18:23
อธิปพูดได้ดีมาก
อดีตที่เลวร้ายสุดท้ายมันก็แค่เหตุการณ์ที่ผ่านเลยไป ก็แค่สิ่งที่เคยเกิดขึ้นในชีวิตเรา แต่ไม่ใช่สิ่งที่เราจะกลับไปแก้ไขหรือทำอะไรกับมันได้ ที่ทำได้ก็แค่เพียงปล่อยวางมัน และถือให้มันเป็นบทเรียนเท่านั้น

แอบสงสารจอมขวัญนะ ที่แอบสงสารก็เพราะจอมขวัญทำตัวของตัวเอง เราเลยไม่ได้สงสารมากเท่าไหร่ แต่ยกป้ายไฟเป็นแฟนคลับพี่อธิป

ปล ขอบคุณสำหรับเรื่องดีๆค่ะ  :pig4: 
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: takara ที่ 30-04-2012 22:42:45
ของขวัญเริ่มเปิดใจแล้วล่ะสิ อิอิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: myd3ar ที่ 01-05-2012 00:05:29
พี่อธิปนี่ปราบเด็กแสบได้อยู่หมัดจริงๆ

พี่คนโตกับน้องคนเล็ก 55555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: mellowshroom ที่ 01-05-2012 19:19:08


ของขวัญ ของขวัญ ของขวัญ ..

ของ ..อธิป  :o8: :o8:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: lovely2min ที่ 01-05-2012 20:32:04
ขอติดตามด้วยคนนะจ๊ะ

จอมสู้ๆนะ พี่อธิปเป็นผู้ใหญ่ดีจัง
เหมาะสมมาก ^^
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ice_painful ที่ 03-05-2012 20:33:13
ตาม Dezair มาอีกเรื่องนึง
ติดใจ สไตล์การเขียนอ่ะ
สนุก
ไปอ่านก่อนว่าเรื่องนี้ แนวไหน

 :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: bulldog17 ที่ 03-05-2012 21:25:07
เข้ามาส่อง :m7:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 5...หน้า 7 (17/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ice_painful ที่ 04-05-2012 01:20:53
:m20: :m20: :m20:
โดนต้มไงไม่รู้ กับปืนอ่ะ
สมแล้ว ชื่อออกจะ ฮา ของขวัญ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: ice_painful ที่ 04-05-2012 02:22:30
อ่านถึงนี้แล้ว
มีอดีตที่เลวร้ายกันทั้งนั้น
พี่อธิป ฮีโร่สุดๆ

อย่าพูดถึง คุณน้ำมากได้ป่ะ เอาไปเก็บเถอะ (ขอร้องงงงงงงงงง) เวลา สาวๆมาปรากฎในเรื่องรู้สึกยังไงๆก็ไม่รู้

รีบมาต่อไวๆๆเน้อ สนุกดี
ดูมีอะไรในเนื้อเรื่อง ดี

 :กอด1: :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Ball ที่ 04-05-2012 06:47:53
คิดถึงของขวัญคุณอธิป
และคุณบัวค่ะ ;)
มาต่อเร็วๆนะคะ
หัวข้อ: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 04-05-2012 20:17:37
…จอมร้าย…
By: Dezair
………………………………….
ตอน 9


   ดึกแล้ว…แขกผู้มีเกียรติของบ้านอย่างน้ำทิพย์และอธิปกลับไปหลังจากจบมื้อเที่ยง ไม่รู้ว่าจักรกฤษณ์คิดไปเองรึเปล่า รู้สึกว่าหลังจากปล่อยให้จอมขวัญเป็นไกด์นำเที่ยวสวนแล้ว ดูเหมือนน้องชายเขาจะไม่ค่อยเขม่นอธิปเสียเท่าไหร่ หรืออาจจะเป็นเพราะมันคิดได้แล้วก็ไม่รู้


ชายหนุ่มเงยหน้ามองท้องฟ้ามืด เขาไม่ใช่คนนิยมธรรมชาติหรอก เพียงแต่คืนนี้…นอนไม่หลับ ภาพบางอย่างรบกวนอยู่ในสมองจนทำให้เขาข่มตาไม่ลง…เพราะหลับตาลงทีไรก็เห็นภาพผู้หญิงคนนั้น…น้ำทิพย์…


…เขาประทับใจเธอ…แต่…แค่ประทับใจก็มากเกินไปแล้ว เขาไม่อยากให้อดีตที่เป็นเสี้ยนตำหัวใจของเขาและจอมขวัญย้อนกลับมาอีก…


จักรกฤษณ์ถอนหายใจเฮือก ขณะจับจ้องไปที่ดาวสุกสกาวที่โดดเด่นที่สุดในคืนนี้


   ‘นั่นดาวศุกร์’ จักรกฤษณ์ในวัยเด็กชี้ชวนน้องชายลูกของอาแท้ๆให้เงยหน้ามองท้องฟ้า


   ‘รู้ได้ไง’ แต่เจ้าเด็กนั่นมันกวนเหลือร้าย อายุแค่สิบขวบรู้จักย้อนถามพร้อมหน้าตาเอาเรื่อง


   ‘ในหนังสือบอก’


   ‘เอาหนังสือมายืนยันเลย’ แล้วคืนที่ดาวสวย ฟ้ากระจ่างอย่างคืนนั้น เขาก็ไม่ได้ดูดาวอีก เพราะลำบากลำบนต้องไปขนหนังสือทั้งหมดที่มีมาอธิบายเทียบให้ดูทีละตำแหน่งว่าดาวที่เขาชี้ให้น้องชายตัวแสบดูเป็นดาวศุกร์จริงๆ


   “ไหนดาวศุกร์?” เสียงยียวนดังมาจากด้านหลัง ทำเอาจักรกฤษณ์ตื่นจากภวังค์ เขาหันมองต้นเสียง


   น้องชายวัยสิบขวบหน้าตาน่ารักแต่นิสัยกวนประสาทคนนั้นเติบโตกลายเป็นชายหนุ่มเต็มตัวในวันนี้เสียแล้ว


   “ชี้ให้ดูแล้วเอาหนังสือมาเทียบด้วย ไม่งั้นไม่เชื่อ โอ๊ย!!” จอมขวัญเดินเข้ามานั่งข้างๆและเพราะแบบนั้น เลยถูกพี่ชายดีดหน้าผากไปที


   คนน้องลูบหน้าผากป้อยๆ แล้วแหงนหน้าดูท้องฟ้ายามค่ำคืนบ้าง เรือนไทยหลังนี้มีบริเวณกว้างขวาง ซ้ำยังอยู่นอกเมือง ท้องฟ้าเลยไม่ถูกบดบังจากตึกสูงที่ขึ้นเบียดเสียด


   “พี่จักรว่าคุณน้ำเป็นยังไง” คำถามของจอมขวัญทำเอาคนพี่ที่นั่งเงียบต้องหันมามองก่อนจะทำปากแบะ


   “ทำไม แกจะกลับไปคบเขาอีกเหรอ?”


   “ตอบมาก่อนดิ พี่จักรว่าคุณน้ำเป็นคนยังไง” จักรกฤษณ์ยักไหล่


   “หัวอ่อน อ่อนแอ ว่าง่าย ทำตามใจแม่อ้างแต่กตัญญู แต่จริงๆแล้วคิดจะทำอะไรเองไม่เป็น…”


   “แต่สวย…” จอมขวัญต่อท้ายให้


   “อือ สวย…เฮ้ย!” เหมือนจักรกฤษณ์จะรู้ตัวเลยหันมามองหน้าน้องชายเขม็ง “…ก็…หน้าอย่างงี้หาได้ดาษดื่นละวะ!” คนเป็นน้องหัวเราะเบาๆ กับอาการร้อนตัวของพี่ชาย ก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืน


   “พี่จักรรู้มั้ย ทำไมขวัญรักคุณน้ำ…” จักรกฤษณ์เงียบไป เพราะเขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมน้องชายที่ทั้งเฮ้ว ทั้งห่ามถึงมารักผู้หญิงอ่อนแอหัวอ่อนแบบนั้นได้


   “…คุณน้ำเป็นคนใจดี จิตใจดี แล้วก็รักครอบครัวมาก คุณน้ำรักแม่มาก…ขวัญชอบดูเวลาคุณน้ำเลือกของไปฝากแม่เขา คุณน้ำจะมีความสุขมาก ไม่ว่าจะไปไหนด้วยกัน จะใกล้ไกลแค่ไหน ถ้าที่นั่นมีของฝากดีๆ มีอาหารอร่อยๆ ประโยคหนึ่งที่ขวัญได้ยินจนชินคือ ‘น้ำจะซื้อไปฝากแม่’ …มัน…ทำให้ขวัญรู้สึกว่า ผู้หญิงคนนี้น่ารัก กระทั่งตัวเองมาเที่ยวยังคิดถึงคนที่อยู่ข้างหลัง” จักรกฤษณ์พูดไม่ออก เพราะเมื่อตอนกลางวันที่ไปตลาดด้วยกันมา เขาก็ได้ยินประโยคนี้จากปากของเธอ


‘น้ำจะซื้อขนมหวานไปฝากแม่ค่ะ ท่าทางน่าอร่อย’ นั่นคือคำตอบของเธอตอนที่มารดาของเขาตั้งคำถามเมื่อเห็นเธอซื้อขนมหวานทุกชนิด แต่ชนิดละถุงเท่านั้น


‘คุณแม่ชอบทานขนม แต่กินนิดหน่อยก็เลิกเพราะว่ากลัวอ้วน น้ำเลยซื้อไปหลายๆอย่าง’ หน้าตาตอนที่น้ำทิพย์อธิบายนั้นเต็มไปด้วยความสุขอย่างน่ามอง


“…พี่จักร?” เมื่อเห็นพี่ชายเงียบไป จอมขวัญจึงหันมาเรียกชื่อ


“อะไร”


“คิดไรอยู่”


“เปล่า แกจะเพ้ออะไรอีกก็พูดมาสิ”


“ก็…แค่จะบอกว่า คุณน้ำไม่ใช่แค่คนที่หัวอ่อน เพราะถ้าหัวอ่อนจริง ขวัญกับคุณน้ำคงไม่คบกันตั้งปีกว่าหรอก ตลอดเวลาที่คบกัน นั่นคือคุณน้ำกำลังดื้อกับแม่ตัวเอง แต่ก็ดื้อได้แค่นี้เท่านั้น…เธอรักแม่มากนะพี่จักร…ผู้หญิงคนนั้นทำทุกอย่างเพื่อให้แม่ตัวเองมีความสุข…คนหัวอ่อนทำตามคำสั่งคนอื่น กับคนที่ทำทุกอย่างเพื่อให้คนที่ตัวเองรักมีความสุขมันต่างกัน”


“เหอะ! เปรียบเทียบซะสวยหรู สุดท้ายมันก็ไม่ต่างกันหรอกวะ เหมือนอัจฉริยะกับคนบ้าก็ต่างกันแค่ด้ายเส้นเดียว!”


“ก็คงจะอย่างนั้นมั้ง…มันแล้วแต่คนจะมอง แต่สำหรับขวัญ เพราะคุณน้ำรักแม่ ขวัญเลยรักคุณน้ำ เพราะคุณน้ำกตัญญู ขวัญก็เลยรักคุณน้ำ…”


“…ตอนนี้…แกก็ยังรักเขาอยู่?” จักรกฤษณ์ถาม ทำเอาจอมขวัญเงียบ ก่อนจะเอียงหัวไปมาเหมือนกำลังตรองคำที่จะพูด


“อืม…ไม่รู้สิ เวลาอยู่กับคุณน้ำ ขวัญรู้สึกเหมือนอยู่กับน้ำเย็น ทำให้สงบ สดชื่น…แต่ก่อน…ขวัญไม่เคยรู้สึกกับใครแบบนี้ ขวัญก็เลยคิดว่า เขาเป็นคนเดียวที่ทำให้ขวัญนิ่งลง เย็นลง…แต่ว่า…” เขาพูดได้เท่านั้นก็เงียบ น้ำทิพย์ทำให้เขาเย็นและสดชื่น แต่…ใครอีกคน…กลับทำให้เขาอบอุ่น…


…ใครบางคนที่บอกให้เขาหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆหายใจออกยาวๆ…


…ใครบางคนที่ประคองไหล่เขาให้ผึ่งผาย…


…ใครบางคน…ที่เรียกชื่อเขา… ‘ของขวัญ’


…ไม่!! มันมีสิทธิ์อะไรมาเรียกชื่อเขา!!!!...


“…แต่ว่า…” เสียงจักรกฤษณ์ดังขึ้นเพื่อกระตุ้นให้น้องชายพูดต่อ ทำเอาจอมขวัญรู้สึกตัว


“อ่า…แต่ว่า…ตอนนี้ขวัญกับคุณน้ำเป็นเพื่อนกันแล้ว”   


   “แล้วในเมื่อเป็นเพื่อนกันแล้ว อยู่ดีๆมาพรรณนาความงดงามของยัยนั่นให้ฉันฟังทำไม” จอมขวัญหันมองแล้วทำเป็นยิ้ม


   “ก็…ขวัญแค่เสียดาย หากว่าคนอย่างคุณน้ำ สุดท้ายแล้วต้องกลายเป็นเมียน้อยไอ้อนุชา”


   “อนุชา?” จักรกฤษณ์ทวนชื่ออย่างไม่คุ้นหู เท่าที่จำได้เขาไม่รู้จักคนชื่อนี้


   “อ้อ ไม่รู้จักอ่ะดิ มันเคยตามจีบคุณน้ำมาก่อนขวัญ แต่รู้สึกเมื่อปีก่อนเพิ่งจะแต่งงานไป ไอ้นี่มันหาดีไม่ได้ ที่แต่งงานก็เพราะจะเอาสมบัติทางเมียมาลบหนี้พนันที่ปอยเปต เห็นเพื่อนขวัญว่ามันรู้แล้วเรื่องที่ขวัญเลิกกับคุณน้ำ และมันก็…หมายมั่นปั้นมือว่าจะกลับมาตามตื้อคุณน้ำให้ได้”


   “อะไรวะ คนอย่างน้ำทิพย์อะไรนั่นมีดีขนาดนั้นเล้ย?!!”


   “มีดีกว่าที่พี่จักรคิดเยอะเหอะ ทั้งนิสัย ทั้งรูปร่างหน้าตา แถมคุณตาของคุณน้ำก็เป็นข้าราชการผู้ใหญ่ มีเกียรติยศชื่อเสียง เงินทองก็ไม่ได้น้อย…น่าเสียดาย ถ้าสุดท้าย…”


   “แกก็ปกป้องไปดิ ออกจะรักและเทิดทูน” จักรกฤษณ์โยนงานให้น้องเสร็จสรรพ



   “ปกป้องอย่างมากก็ได้แค่ในฐานะเพื่อน ไม่เหมือนปกป้องในฐานะแฟนหรือสามีนี่หว่า”



   “แล้วไง?! แล้วแกต้องการให้ฉันไปเป็นผัวเขารึไง?!!” จอมขวัญไม่ตอบ แต่สบตาพี่ชายเงียบๆ จักรกฤษณ์นิ่งอึ้ง เขาหวนคิดถึงเรื่องราวในตลาดที่เขาและน้ำทิพย์ช่วยกันเลือกซื้อของ ช่วยกันถือของ ช่วยกันเสนอเมนูอาหารมื้อกลางวันกับมารดาเขา


   …อะไรหลายอย่างในตัวเธอทำให้เขาประทับใจ…แต่…ไม่ได้…


   “เขาเป็นแฟนเก่าแก”


   …จักรกฤษณ์จะให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยไม่ได้…


   …เมื่อสิบปีที่แล้ว เรื่องในครั้งนั้นยังคงเป็นเสี้ยนสากระคายในใจทั้งเขาและจอมขวัญจนกระทั่งบัดนี้…


   …และตอนนี้…จะให้เขาคบหากับแฟนเก่าของจอมขวัญอย่างนั้นหรือ…


   …ทั้งเขาและจอมขวัญจะมองหน้ากันติดอีกได้ยังไง ไหนจะพ่อแม่เขาอีกจะมองเขาและจอมขวัญแบบไหน คนอื่นในสังคมล่ะ จะมองเขายังไง จะมองจอมขวัญยังไง และที่สำคัญจะมองน้ำทิพย์ยังไง…


   …พี่น้องสองคนคบหาผู้หญิงคนเดียวกัน ถึงจะมีคนมาก่อนมาหลัง แต่…ครั้งเดียวก็เกินพอแล้วที่จะเกิดเรื่องราวแบบนั้น…


   “อีฟกับคุณน้ำไม่เหมือนกัน”


   “แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่ได้ เลิกคิดเรื่องเพ้อเจ้อได้แล้วไอ้ขวัญ แล้วอีกอย่าง…แม่ของยัยคนนั้นก็เล็งคุณอธิปเอาไว้แล้ว ถ้าคุณน้ำของแกดีจริง ผู้ชายอีกหลายล้านคนก็คงเสนอตัวมาปกป้องเองล่ะ ไม่ต้องพึ่งมือฉันหรอก” จักรกฤษณ์ตัดบทด้วยการลุกขึ้นยืน เขาขยี้หัวน้องชายอย่างหมั่นเขี้ยว


   “แล้วไม่ต้องมาพูดเรื่องนี้อีก ครั้งเดียวรู้เรื่อง โอเค้?!” ชายหนุ่มผิวคล้ำเดินกลับห้องไปแล้ว ในขณะที่น้องชายอย่างจอมขวัญยังคงมองตาม


   …แล้วจักรกฤษณ์จะรู้…ครั้งเดียว…รู้เรื่อง!! โอเค!!!!...


………………..



   “น้ำ” เสียงเรียกของมารดาทำเอาน้ำทิพย์ที่กำลังถอดรองเท้าต้องหันมอง หญิงสาวยิ้มกว้าง จัดรองเท้าเข้าชั้นวางเรียบร้อยจึงเดินเข้าบ้านยกมือไหว้มารดาที่กำลังนั่งปอกผลไม้อยู่หน้าโทรทัศน์



   “สวัสดีครับ คุณน้า” คุณรุ่งทิพนิ่งไปเล็กน้อยเมื่อพบว่าวันนี้ บุตรสาวไม่ได้กลับมาคนเดียว แต่มีชายหนุ่มอดีตคนรักติดตามกลับมาด้วย



   “คุณจอมนั่งก่อนค่ะ” หญิงสาวเชื้อเชิญแขกให้นั่ง จอมขวัญยิ้มรับ ก่อนจะนั่งลงบนโซฟาอีกตัวใกล้กับคุณรุ่งทิพ ทำเอาสตรีสูงวัยชะงักไปเล็กน้อย เมื่อคราวก่อนที่จอมขวัญเล่าเรื่องอธิปให้เธอฟัง แล้วเจ้าตัวเข้ามาพอดีนั้น ยังทำให้เสียวสันหลังไม่หาย ทุกวันนี้แทบจะไม่อยากเจอหน้าชายหนุ่มรายนั้น เพราะกลัวอธิปจะพูดอะไรขึ้นมาให้เธอเสียผู้ใหญ่


   “คุณน้าสบายดีนะครับ” จอมขวัญถามพร้อมรอยยิ้มเหมือนเจ้าตัวไม่เคยทำอะไรเอาไว้


   “สบายดี…มีอะไรล่ะ มาถึงบ้านเชียว” แม้จะรับรู้ว่าทั้งน้ำทิพย์และจอมขวัญกลายมาเป็นเพื่อนกันแล้ว แต่คุณรุ่งทิพก็ยังไว้เชิงไม่ยอมญาติดีด้วยเสียเท่าไหร่ เพราะดูแล้วเหมือนสองหนุ่มสาวจะสนิทสนมกันมากกว่าสมัยเป็นคนรักกันเสียอีก เว้นเสียแต่ว่า ทั้งสองไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วยกันสองต่อสอง เพราะทุกครั้งจะมีอธิปไปด้วย


   …คิดถึงอธิป…คุณรุ่งทิพก็ลอบถอนหายใจแผ่วอย่างนึกเสียดาย อันที่จริงเธอไม่น่าเอาคำพูดของจอมขวัญกลับมาคิดมาก หากไม่ใช่เพราะว่าคุณรุ่งทิพไปถามไถ่มารดาของอธิปมาจนได้ความว่า อธิปไม่เคยมีแฟนเลยนับตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยจนกระทั่งปัจจุบัน


   …เป็นไปได้อย่างไร?!! ผู้ชายเพียบพร้อมขนาดนี้แต่ไม่เคยมีผู้หญิงข้างกาย!!!...


   “พอดี อาทิตย์หน้าครอบครัวผมจะไปเที่ยวทะเลกัน ผมเลยมาชวนคุณน้าแล้วก็คุณน้ำไปด้วยกันครับ” เสียงของจอมขวัญทำเอาคุณรุ่งทิพได้สติหันมองอย่างสงสัย


   …นึกยังไงถึงมาเชิญเธอกันเล่า?!!!...


“ลุงและป้าผมก็ไป พี่ชายผมก็ด้วย หรือถ้าคุณน้าไม่สบายใจ จะเอาตัวเพิ่มความสบายใจอย่างคุณอธิปก็ได้ครับ เพราะรายนั้นตกปากรับคำไปด้วยแน่นอนแล้ว”


“อธิปไปด้วย?” คุณรุ่งทิพทวนคำ จอมขวัญยิ้มแทนคำตอบ


“นะคะคุณแม่ ไปนะคะ” น้ำทิพย์เข้ามาอ้อนวอนมารดาอีกแรง


“เอ่อ…อาทิตย์หน้าหรือ”


“ค่ะ…ไปนะคะ น้ำจะได้บอกให้พี่อธิปแวะมารับพวกเรา” น้ำทิพย์ตกลงกับอธิปเรียบร้อยแล้วว่าจะรบกวนให้เขามารับเธอและมารดา หากว่ามารดายอมไปด้วยกัน


ชื่อของอธิปที่ยังวนเวียนอยู่กับลูกสาว ทำเอาคุณรุ่งทิพชักสีหน้าไม่ค่อยดี อย่างที่จอมขวัญต้องลอบยิ้ม ดูเหมือนที่เขาหย่อนระเบิดเอาไว้จะทำงานได้ผลเสียเหลือเกิน


“สรุปว่าไปกันนะครับ ผมจะได้กลับไปบอกที่บ้าน…” จอมขวัญสรุปรวบรัดแล้วยิ้มกว้าง “แค่คิดก็น่าสนุกแล้ว…” เขาเอ่ยปากแล้วยังคงส่งยิ้มให้คุณรุ่งทิพ


 “ถ้าอย่างนั้นผมลากลับเลยแล้วกันครับ” จอมขวัญยกมือไหว้ลาคุณรุ่งทิพ กำลังจะก้าวเท้าออกโดยมีน้ำทิพย์เดินตามทำท่าจะไปส่งที่ประตูรั้ว แต่คนเป็นมารดาเรียกเอาไว้เสียก่อน


“น้ำ…เดี๋ยวแม่ไปส่งเขาเอง แม่มีเรื่องจะคุยกับเขานิดหน่อย” น้ำทิพย์หน้าเสีย เมื่อมารดาเอ่ยปากว่ามีเรื่องจะคุยกับอดีตคนรักของเธอ


“…เรื่อง…เรื่องทะเลน่ะ น้ำไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะไป จะได้ลงมากินข้าวเย็น” น้ำทิพย์รับคำเสียงเบา ก่อนจะยอมเดินขึ้นห้องตามที่คุณรุ่งทิพสั่ง


จอมขวัญกระตุกยิ้มบาง ขณะเดินออกจากตัวบ้าน คุณรุ่งทิพเดินตามอยู่เบื้องหลัง


“เรื่องทะเล…คุณน้ามีอะไรสงสัยหรือครับ” เขาทำเป็นย้อนถามอย่างที่ทำเอาสตรีสูงวัยนึกหงุดหงิดกับท่าทางเจ้าเล่ห์แต่ตีฝีปากซื่อ


“ฉันจะถามเรื่องอธิป…” พูดแล้วก็กระดากปาก แต่คุณรุ่งทิพอยากรู้เรื่องเลยจำต้องถาม


“…เขา…ไปหาเธอบ่อยมั้ย”


“หาผม?!” จอมขวัญทวนคำอย่างงงๆ แต่นึกขึ้นมาได้ว่าคราวนั้นเขาพลีชีพบอกกับคุณรุ่งทิพว่านายอธิปนั่นกำลังเล็งเขาอยู่



“ไม่ครับ ดูเหมือนจะมีเป้าหมายใหม่แล้ว” จอมขวัญปัดเรื่องให้พ้นตัวทันที



“เป้าหมายใหม่!” คุณรุ่งทิพทวนคำแล้วยกมือทาบหน้าอกเหมือนตกใจอย่างที่ทำเอาคนปากบอนนึกขำที่อีกฝ่ายมีปฏิกิริยาขนาดนี้ ทว่าเขาก็ต้องตีสีหน้าเรียบเฉย เพราะเดี๋ยวความจะแตกเอาเสียก่อน



“ผมบอกแล้ว ว่าให้คุณน้าเล็งผู้ชายคนอื่น ก่อนที่คุณน้ำจะกลายเป็นเมียน้อยใคร”



“เมียน้อย?!! หมายความว่ายังไง?!!!” คนเป็นแม่พอได้ยินว่าลูกสาวตัวเองมีสิทธิ์จะได้เป็นเมียน้อยใครก็ถึงกับร้องลั่น ตกใจยิ่งกว่ารู้เรื่องอธิปเป็นเกย์เสียอีก



 “ก็…ที่ผมเคยพูดเรื่องไอ้อนุชา ผมลองไปสืบมา เลยรู้ว่ามันเพิ่งแต่งงานเมื่อปีก่อน แต่ก็ยังเที่ยวไข่เรี่ยราดตามสันดาน…และตอนนี้มันก็รู้แล้วว่าคุณน้ำเลิกกับผม มีคนบอกว่ารอบนี้มันตั้งใจจะเอาคุณน้ำเป็นเมียมันให้ได้” จอมขวัญเอ่ยปาก อันที่จริงแล้วเขารู้แค่เรื่องที่อนุชาแต่งงาน แต่เรื่องที่มันจะกลับมาหาน้ำทิพย์นั้น เขาแต่งเพิ่มไปให้ดูเหมือนเรื่องใหญ่เท่านั้นเอง…



“มันเลวจริงๆ!!” คุณรุ่งทิพครางอย่างเจ็บใจ เล่นเอาคนปั้นน้ำเป็นตัวเกือบสะดุ้งเพราะเหมือนคำด่าจะเข้าตัว



“ครับ มันเลว…เราก็เลยต้องปกป้องคนดีๆอย่างคุณน้ำ ด้วยการหาผู้ชายที่ดีที่สุดมาให้…” คุณรุ่งทิพเหลือบมองจอมขวัญอย่างไม่วางใจ


“แกพูดเหมือนกับว่า…แกมี ‘ผู้ชายที่ดีที่สุด’ มานำเสนอฉันอย่างนั้นล่ะ!”


“แน่นอนครับ” ชายหนุ่มตอบแล้วยิ้มบาง



“ใคร?!” ถ้าจอมขวัญแนะนำตัวเองออกมา คุณรุ่งทิพสาบานว่าจะไม่ให้มันเข้ามาเหยียบบ้านหลังนี้อีก!



“จักรกฤษณ์ วิมลกิตติ…พี่ผมเป็นชายแท้ แมนร้อยเปอร์เซ็นต์ คบผู้หญิงทีละคน แต่ไม่ค่อยเปิดเผยเพราะเป็นพวกรักครอบครัว คุณน้าก็รู้ว่าสังคมเราชอบเอาเรื่องพวกนี้ไปพูดกันแบบใส่สี พี่ผมไม่อยากให้ผู้หญิงเสียหาย ก็เลยไม่เคยเปิดตัว…แต่น่าเสียดาย…ไปไม่รอดสักราย ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน” จอมขวัญแต่งเรื่องพูดไปเรื่อย ปั้นน้ำจนจะกลายเป็นตัวเท่ากอซซิล่าอยู่แล้ว!


“ลูกฉันเลิกกับแกก็จะมาเอาพี่แกงั้นเหรอ?!! ไม่มีทางหรอก! คนเขาจะพูดกันยังไง เลิกกับน้องก็มาคว้าพี่!” จอมขวัญทำเป็นยักไหล่เหมือนไม่สนใจในสิ่งที่คุณรุ่งทิพพูดออกมา


…เขาก็ไม่ได้ต้องการความเห็นใดๆของคุณรุ่งทิพอยู่แล้ว ก็แค่พูดไปให้คุณรุ่งทิพ ‘รู้ตัว’ เอาไว้ก่อนว่ามีสิทธิ์ได้ลูกเขยชื่อ จักรกฤษณ์ ก็เท่านั้น…


“ผมก็แค่เสนอ เพราะเห็นว่าพี่ผมเป็นคนดี รักครอบครัว ไม่เจ้าชู้ ถึงจะดื่มเหล้าตามงานสังสรรค์บ้างแต่ไม่เคยเมาเหมือนหมาแล้วใช้กำลังกับใคร…ที่สำคัญ ประวัติดี เรียนจบจากมหา’ลัยชื่อดัง เกรดก็สวยหรูอีกต่างหาก ไหนจะมีตำแหน่งหน้าที่การงานใหญ่โต แล้วไม่ใช่ได้ตำแหน่งเพราะเป็นลูกเจ้าของนะครับ แต่ฝีมือเขานี่ที่หนึ่ง” จอมขวัญพล่ามไปเรื่อย ก่อนจะยิ้ม


“…แต่…ถ้าคุณน้าติดปัญหาเรื่องเขาเป็นพี่ชายผม อันนี้ผมก็ไม่รู้จะพูดยังไง อ่า…ดึกมากแล้ว ขอตัวก่อนนะครับ ราตรีสวัสดิ์ แล้วเจอกันวันไปทะเล” จอมขวัญยกมือไหว้อีกครั้ง ก่อนจะเปิดประตูรั้วเดินออกจากบ้านไปขึ้นรถ แล้วจึงขับออกไปทิ้งคุณรุ่งทิพให้มองตามอย่างครุ่นคิด


…จักรกฤษณ์ วิมลกิตติ…ก่อนที่จะต้องตกเป็นเมียน้อยของอนุชา…หรือเธอควรจะยอมให้กลายเป็นขี้ปากคนเพราะเลิกกับน้องมาเอาพี่!...


คุณรุ่งทิพถอนหายใจเฮือกอย่างหนักอก


…ถ้าแค่ผู้ชายทั้งสองคนเปลี่ยนเป็นอธิป…เธอจะไม่คิดมากขนาดนี้เลย


…หรืออย่างน้อย…แค่อธิปเปลี่ยนเป็นผู้ชายแท้ๆ! ไม่ใช่เกย์เหมือนทุกวันนี้!!!...


……………………………




หัวข้อ: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 04-05-2012 20:29:22
ทะเล…จอมขวัญเลือกทะเลเพราะมันเป็นสถานที่แห่งความทรงจำที่สวยงาม เขาเจอน้ำทิพย์ครั้งแรกที่ทะเล ตอนนั้นเธอมาเที่ยวกับเพื่อนที่ทำงาน ชายหนุ่มจำได้ว่าวันนั้นเขาขับรถตีออกจากกรุงเทพมาทะเลใกล้ๆเพราะเบื่อโลกแสงสีของเมืองกรุง และนั่น…ทำให้เขาได้พบหญิงสาวอย่างน้ำทิพย์



   …ครั้งแรก…เขาประทับใจที่เธอสวยและดูสดใสสมวัย



   …เขาทำทีเข้าไปถามทาง ทั้งๆที่ดูก็รู้ว่าเธอคือนักท่องเที่ยว และนั่น…กลายเป็นสิ่งประทับใจเป็นอย่างที่สอง…เขาถามทาง แต่เธอไม่รู้ และเธอเสนอว่าจะวิ่งกลับเข้าไปถามทางจากโรงแรมที่เธอพักซึ่งอยู่ใกล้ๆให้…



   ...และท้ายที่สุด…ตอนที่เธอกลับมาบอกทางกับเขานั้น เธอปิดท้ายด้วยประโยคเรียบง่ายพร้อมรอยยิ้มกว้างที่สวยงาม ‘เดินทางโดยสวัสดิภาพนะคะ’



หัวใจของจอมขวัญกระตุก



   …ชีวิตของเขา…จอมขวัญ วิมลกิตติเกิดมาบนครอบครัวที่เพียบพร้อมไปด้วยชื่อเสียง เกียรติยศและเงินทอง แต่…เขาขาดความรัก…เขาขาดความเชื่อใจที่จะมีให้คนอื่น…แม้จะมีลุงและป้ามาดูแลนับตั้งแต่พ่อแม่จากไป แต่ลึกๆแล้วเขายังโหยหาความรักและความหวังดีจากคนรอบข้าง…



   …จนกระทั่ง…วันที่เขาได้พบเธอ…



   จอมขวัญไม่รู้ว่าเป็นเพราะโชคชะตาหรือสวรรค์แกล้ง โรงแรมที่น้ำทิพย์เข้าพักในวันนั้นคือโรงแรมในเครือวิมาลาของลุงของเขา…และมันไม่ใช่เรื่องยากเลย ที่เขาจะตามหาชื่อของเธอ…



   เมื่อได้ชื่อก็ตามหาที่ทำงานหรือแม้แต่ที่อยู่ เขาทำทีเป็นพบเธอโดยบังเอิญอีกหลายครั้ง และในที่สุด…เธอกับเขาก็คบหากัน จากความเป็นเพื่อนพัฒนาเป็นคนรักในเวลาไม่นาน…และก็เพียงไม่นานเช่นกัน…ที่ความรักครั้งนี้สิ้นสุดลง



   …ในเมื่อมันเริ่มที่ทะเล เขาก็ควรจะให้มันสิ้นสุดที่ทะเลเหมือนกัน…



   “สุดที่รักแกมาแล้วน่ะไอ้ขวัญ” เสียงของจักรกฤษณ์ทำเอาคนที่กำลังนอนเล่นบนเก้าอี้ผ้าใบมองผืนทะเลกว้างเบื้องหน้าต้องหันมองตามเสียง ก่อนจะเลยสายตาไปยังเบื้องหลังอีกทอดหนึ่ง หญิงสาวที่อยู่ในความคิดของเขาเมื่อครู่นี้กำลังจูงมือคุณรุ่งทิพเดินลงมาที่หาด



   …สุดที่รัก…อย่างนั้นหรือ…จะเป็นสุดที่รักได้แค่วันนี้เป็นวันสุดท้ายเท่านั้น…จากนี้ไป…เธอจะต้องกลายเป็นสุดที่รักของคนอื่น…



   จอมขวัญมองหญิงสาวอย่างใจหาย เรื่องที่เขาจะทำ ดูไร้เหตุผลอย่างที่สุด…แต่…น้ำทิพย์ต้องมีคนปกป้อง เธอเป็นผู้หญิงเรียบร้อยและใจดี เขากลัวเธอไม่ทันคน กลัวเธอถูกผู้ชายชั่วๆหลอก เขาหวังดีกับเธอและอยากให้เธอมีความสุข…และเขาเชื่อ…เธอจะมีความสุขแน่นอน



   ชายหนุ่มลุกจากเก้าอี้ผ้าใบก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาน้ำทิพย์และมารดา รวมถึง…คนขับรถที่ชื่ออธิปซึ่งเดินตามหลังหญิงสาวมา



   “สวัสดีครับ คุณน้า” จอมขวัญยกมือไหว้ ทำเอาคุณรุ่งทิพนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยรับไหว้เลย เพราะหนามยอกในใจที่เห็นว่าอีกฝ่ายเป็นคนรักของลูกสาวและมีอดีตเป็นพวกเจ้าชู้เสเพลแบบอดีตสามีของเธอ แต่ตอนนี้…จอมขวัญกลายมาเป็นเพื่อนของน้ำทิพย์แล้ว…



   หญิงสูงวัยยกมือรับไหว้อย่างที่ทำเอาคนไหว้ถึงกับชะงัก



   “คุณชัยกับคุณพัชรีล่ะ”



   “ลุงกับป้าอยู่ในบ้านครับ กระเป๋าอยู่ที่ไหนหรือครับ ผมจะให้คนเอาไปเก็บที่บังกะโลให้” จอมขวัญเลือกรีสอร์ทเล็กๆที่ไม่ใช่ในเครือวิมาลา เขาเหมาทั้งรีสอร์ท จองบ้านพักสำหรับคุณชัยและคุณพัชรีหนึ่งหลัง และบ้านหลังเล็กๆอีก 4 หลัง เป็นส่วนตัวของเขา จักรกฤษณ์ อธิป และสองแม่ลูก



   “อยู่ท้ายรถของอธิปน่ะ น้ำ…ไปเอากระเป๋ากับอธิปไป เดี๋ยวแม่จะเข้าไปคุยกับคุณชัยคุณพัชรี” คุณรุ่งทิพหันมาสั่งลูกสาว ทั้งน้ำทิพย์และอธิปเดินกลับไปที่รถแล้ว ในขณะที่คนเป็นแม่มองตามสองหนุ่มสาวด้วยความเสียดาย



   …เสียดาย…ที่ผู้ชายอย่างอธิป…ดัน…



   “เสียดายนายอธิปหรือครับ” เสียงของจอมขวัญดังขึ้นเบาๆ ทำเอาคุณรุ่งทิพต้องหันมอง



   “ก็…ทำไงได้ล่ะ แต่ก็ดี…อธิป…เป็น…เป็นแบบที่เธอว่าก็ดีเหมือนกัน”



   “ดี?...ดียังไงครับ” จอมขวัญไม่เข้าใจว่าขนาดตัวเองใส่ไฟไปเสียขนาดนั้น ปั้นน้ำกลายเป็นตัวเท่ากับกอซซิล่า 2 ตัวรวมร่างกัน แต่คุณรุ่งทิพก็ยังหน้ามืดตามัวเห็นว่าไอ้อธิปนั่นดี?!!



   “อย่างน้อย…ฉันจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงนัก เวลาน้ำไปไหนมาไหน มีอธิปเป็นเพื่อนก็พอจะเบาใจ ถึงจะ…เอ่อ…เป็นเพื่อนสาวก็เถอะ”



   ……………………..



…เพื่อนสาว!!!...



…ให้ตายเถอะวะ! ขำจนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว! จอมขวัญเห็นอธิปทีไร เป็นต้องนึกถึงคำนี้ของคุณรุ่งทิพขึ้นมาทันที ไม่คิดว่าสตรีสูงวัยที่ดูอนุรักษ์นิยมแบบนั้นจะรู้จักคำร่วมสมัยอย่าง ‘เพื่อนสาว’ แถมยังใช้ถูกที่ถูกเวลาด้วย!



“หัวเราะอะไร” จอมขวัญมัวแต่ก้มหน้าก้มตากลั้นหัวเราะจนไม่ทันรู้ตัวว่าคนที่เขากำลังนึกขำแทบเป็นแทบตายนั้นเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเสียแล้ว



   “ผมหัวเราะก็ต้องรายงานคุณรึไง?” คำย้อนทำเอาอธิปส่ายศีรษะอย่างนึกระอาใจที่อีกฝ่ายไม่ญาติดีกับเขาเสียที ถึงจะไม่ตั้งแง่มองเขาแล้วหาเรื่องเหมือนแต่ก่อน แต่ไอ้เรื่องจะตอบคำถามเขาดีๆนั้นเป็นเรื่องที่ทำได้ยากยิ่งสำหรับจอมขวัญ และที่มาทะเลครั้งนี้มีรายชื่อเขาร่วมด้วยทั้งที่คนจัดคือจอมขวัญ ก็เป็นเพราะจักรกฤษณ์เป็นคนชวนเขามา โดยให้เหตุผลว่าน้องชายต้องคิดทำอะไรแผลงๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่เป็นตัวตั้งตัวตีจะมาทะเลพร้อมกับสองแม่ลูกน้ำทิพย์และคุณรุ่งทิพ



   “ปากคุณนี่นะของขวัญ”



   “ผมอนุญาตให้คุณเรียกผมว่าของขวัญตั้งแต่เมื่อไหร่” ดุเหมือนที่จักรกฤษณ์ว่าไม่มีผิด อธิปยกยิ้มมุมปาก แล้วก้าวขาเดินเข้าหา ทำเอาจอมขวัญที่กำลังหงุดหงิดกลายเป็นหน้าตื่นแล้วถอยหลังหนีเขา



   “เรา…รู้จักกันมาตั้งนานแล้วนะ” นอกจากการขยับเข้าหาแล้ว น้ำเสียงที่อธิปใช้พูดยังจั๊กจี้รูหูจอมขวัญสิ้นดี ชายหนุ่มร่างโปร่งมองซ้ายมองขวาหาทางหนีทีไล่ และคนช่วย แต่…ฉิบหาย! นี่มันหน้าบ้านพักของเขาที่อยู่หลังสุดท้าย! แล้วคนอื่นๆก็รวมกันอยู่ที่บ้านหลังใหญ่ซึ่งเป็นที่พักของคุณชัยและคุณพัชรีเพื่อเตรียมมื้อเย็น!



   “มองหาป้อมตำรวจเหรอ” อธิปถามแกล้งเมื่อเห็นหน้าตาหล่อเหลาของคนตรงหน้าเริ่มมีท่าจะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก



   “ของขวัญ…อยู่นิ่งๆแล้วคุยกันก่อนได้มั้ย” เมื่อคนตรงหน้ายังหลุกหลิกและเอาแต่ถอยหลังหนี อธิปเลยต้องเอ่ยปาก แล้วพอเขาอาจหาญเรียกชื่อเล่นของเจ้าตัวเข้า จอมขวัญก็ตวัดสายตามาจ้องทันที



   “อย่าเรียกชื่อนั้น!!!”



   “ทำไม?”



   “แล้วทำไมผมต้องให้คนอื่นเรียก!”



   “ชื่อนี้เพราะ” เหตุผลของอธิปทำเอาคนฟังนิ่งงัน จอมขวัญไม่เคยคิดว่าชื่อประหลาดแบบนี้เพราะสำหรับคนฟังคนเรียกมากแค่ไหน เขาแค่ต้องการเก็บชื่อเอาไว้เพราะมันมีความหมายต่อชีวิตของเขา


   … ‘ของขวัญ’ ชื่อนี้พ่อเป็นคนตั้งให้ และมันคล้องกับชื่อแม่…


เพราะฉะนั้น จอมขวัญจึงรักษาชื่อนี้ให้มีค่าสำหรับเขาแค่คนเดียว ไม่ให้ใครคนนอกเรียก ไม่ให้ใครใส่คำนำหน้าว่า ‘ไอ้’ กระทั่งจักรกฤษณ์ที่เคยเรียกเขาว่า ‘ไอ้ของขวัญ’ ยังเป็นครั้งแรก ครั้งเดียว และครั้งสุดท้าย เพราะทันทีที่จักรกฤษณ์เอ่ยปาก เขาก็กระโดดจิกหัวอีกฝ่ายทันที ทั้งๆที่ตอนนั้นอายุแค่สิบขวบเท่านั้น จำได้ว่าคราวนั้นจักรกฤษณ์ร้องลั่นจนลุงป้าและพ่อแม่ของเขาต้องวิ่งมาห้าม ตั้งแต่นั้นมา จักรกฤษณ์เลยเรียกเขาว่า ‘ไอ้ขวัญ’ แทน เนื่องจากหยุดปากเรียก ‘ไอ้’ นำหน้าไม่ได้



   “ใครเป็นคนตั้งให้?”



   “พ่อ…” จอมขวัญตอบแล้วยิ้มบางยามคิดถึงบิดา หน้าตาพ่อคล้ายลุงชัยมาก สมกับที่เป็นพี่น้องกัน



   “พ่อ…เอาชื่อแม่มาตั้ง แม่ผมชื่อขวัญแก้ว” ชื่อของแม่ทั้งเพราะทั้งหวาน ให้ความรู้สึกว่าต้องเป็นผู้หญิงใจดี ใจเย็นคล้ายน้ำทิพย์ แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เลย…



   “ชื่อแม่คุณก็เพราะ” อธิปออกปากทำเอาจอมขวัญยิ้ม



   “เพราะแค่ชื่อน่ะสิ นิสัยแม่น่ะทั้งเอาเรื่อง ทั้งแกร่ง ผมเคยลอกข้อสอบเพื่อนแล้วถูกจับได้ แล้วพอจับผมได้คนนึง ครูก็สาวไปถึงคนอื่นๆจนสุดท้ายคือลอกกันเกือบทั้งห้อง ผมกลับไปบ้านแล้วบอกพ่อกับแม่เรื่องลอกข้อสอบ วันต่อมาแม่ผมบุกไปที่โรงเรียนไปหาครูใหญ่ ครูประจำชั้นแล้วก็ครูประจำวิชาที่ผมลอก คุณรู้มั้ยว่าแม่ผมไปขอเรื่องอะไร” อธิปส่ายหน้า



   “…แม่ไปขอให้ปรับผมตก” จอมขวัญพูดแล้วยิ้ม ยามหวนคิดถึงภาพที่ยังคงติดตาเขา แม่บุกไปที่โรงเรียน ไปพูดเสียงแข็งกับครูว่าต้องเอาเรื่องเขาให้ถึงที่สุด ให้ปรับเขาตก ให้เรียนซ้ำชั้นไปเลยก็ได้ แม่ยินดี



   “แม่คุณใจเด็ดมาก” ร่างสูงเอ่ยปากชม น่าเสียดายที่เขาไม่มีโอกาสได้เจอ เพราะอีกฝ่ายอายุสั้นด่วนจากไปเสียก่อน



   “ครูที่โรงเรียนก็พูดแบบนี้ หลังจากวันนั้นกลายเป็นเรื่องตลกประจำโรงเรียนว่ามีผู้ปกครองคนนึงมาตบโต๊ะครูบอกให้เอาลูกตัวเองซ้ำชั้น แต่สุดท้ายก็ไม่ซ้ำชั้นหรอกนะ…ไม่ถูกปรับตกด้วย แค่ถูกตัดคะแนนเท่านั้นเอง…”



   “…แต่…ถ้าแม่อยู่ถึงตอนนี้ แม่อาจจะใจเด็ดไม่ออกก็ได้ เพราะว่าผมมันเลวเกิน” ยิ่งคิดว่าตัวเองทำอะไรมา และตัวเองคิดจะทำอะไรต่อไป จอมขวัญก็รู้ว่าปลายทางชีวิตของเขาคงไม่สวยงามนัก…อาจจะต้องอยู่คนเดียวไปจนกว่าจะหมดลมหายใจ อาจจะไม่มีใครคบหา อาจจะกลายเป็นเศษขยะในสังคม ไม่มีเพื่อน ไม่มีพี่ ไม่มีครอบครัว…


ดวงตาเรียวหม่นแสง…ถ้าวันนั้นของชีวิตมาถึง เขา…ก็อาจจะไม่มีกำลังใจจะหายใจต่อไปอีก…ถ้าต้องอยู่โดยไม่มีใคร อยู่…โดยไม่อาจกอดใครได้อีก อยู่…โดยที่ไม่อาจได้รับความรักใดๆจากใครได้อีกแล้ว…เขาก็คง…ไม่รู้จะอยู่ไปทำไม…


   “ของขวัญ…” เจ้าของชื่อเหมือนจะตื่นจากภวังค์…ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าปอด…ในเมื่อเลือกที่จะเป็นคนทำ ก็ต้องยอมรับในผลที่จะตามมา…



   “ผมจำได้ที่คุณบอกผม ผม…กำลังพยายาม” ร่างโปร่งตัดบท เมื่อเห็นว่าตนเองกำลังเผยความอ่อนแอ อ่อนล้าให้อีกฝ่ายเห็น



   “ไปที่บ้านใหญ่เถอะ ป่านนี้เตาปิ้งบาร์บีคิวคงจะเรียบร้อยแล้ว ผมหิวจะแย่” จอมขวัญหมุนตัวเดินนำออกไป ทิ้งให้อธิปมองตาม



   … ‘ผม…กำลังพยายาม’ …ประโยคนี้ของร่างโปร่ง ไม่ได้ทำให้อธิปสบายใจเลย…

…………………………………



   ปาร์ตี้บาร์บีคิวริมหาดนั้นสนุกสนานและไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง


คุณรุ่งทิพเข้ากับคุณชัยและคุณพัชรีได้เป็นอย่างดี แม้ฝ่ายญาติผู้ใหญ่ของจอมขวัญจะอิหลักอิเหลื่อเล็กน้อยเมื่อยังตระหนักอยู่เสมอว่าครั้งหนึ่ง จอมขวัญเคยลักพาตัวน้ำทิพย์ไป แม้เรื่องคราวนั้นจะกลายเป็นความลับไปแล้วก็เถอะ แต่อย่างไรก็ยังไม่สนิทใจเสียเท่าไหร่


   “คุณน้าดูง่วงๆนะครับ” จอมขวัญทักเมื่อเดินออกจากห้องครัวออกมาพร้อมกับจานปลาหมึกสดเพื่อเอาไปเติม แต่ก็ต้องหยุดทักเมื่อเห็นมารดาของอดีตคนรักกำลังจะเดินกลับไปบ้านพักของตัวเอง



   “อืม…สงสัยนั่งรถมาเหนื่อยล่ะมั้ง” คุณรุ่งทิพเอ่ยปากแล้วนวดข้างขมับเล็กน้อยเหมือนมันจะช่วยให้เธอหายง่วงได้ แต่…ไม่มีประโยชน์เลย เธอยิ่งรู้สึกง่วงหนักกว่าเดิม



   “ถ้าอย่างนั้นราตรีสวัสดิ์นะครับ” จอมขวัญยิ้มให้ คุณรุ่งทิพจึงเดินจากไป ชายหนุ่มมองส่งหญิงวัยปลายที่เดินเข้าบ้านพักไปแล้วได้แต่ยิ้มบาง ก่อนจะรีบก้าวเท้าไปยังสนามหน้าบ้านใหญ่ที่ใช้จัดปาร์ตี้บาร์บีคิว น้ำทิพย์ยืนปิ้งอาหารทะเลอยู่ที่เตาปิ้ง อธิปและจักรกฤษณ์นั่งกินดื่มอยู่ที่โต๊ะไม่ห่างมากนัก ส่วนลุงและป้าของเขาก็คงจะ ‘ง่วง’ เหมือนที่คุณรุ่งทิพง่วงนั่นล่ะ



   ชายหนุ่มร่างโปร่งตรงไปที่โต๊ะวางเครื่องดื่ม ซึ่งอยู่ไม่ห่างนัก แล้วใช้ร่างกายตัวเองบังสายตาเอาไว้ ก่อนจะรีบเทผงจากขวดสีชาเล็กๆลงในแก้วน้ำดื่ม จากนั้นจึงถือแก้วเดินมาหาน้ำทิพย์



   “สุกบ้างรึยังครับ ผมเริ่มหิวอีกแล้ว” เขาถาม แล้วยื่นจานปลาหมึกสดให้เธอคีบลงปิ้งต่อ



   “คุณจอมไปทานที่โต๊ะได้เลยค่ะ ทั้งกุ้งทั้งปลาหมึกเลย” น้ำทิพย์ตอบก่อนจะหันไปหยิบแก้วน้ำมาดื่ม แต่เพราะวางใกล้เตาไฟมันจึงละลายจนจืดชืดอย่างที่ทำเอาหญิงสาวหน้าแหย จอมขวัญหัวเราะเบาๆ แล้วยื่นแก้วน้ำที่ตนถือมาให้กับเธอ



   “เอาของผมก็ได้ครับ ผมยังไม่ได้ดื่ม”



   “อุ๊ย! ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวน้ำ…” เธอตอบไม่ทันจบ จอมขวัญก็แกะแก้วน้ำออกจากมือเธอ แล้วดันแก้วน้ำในมือเขาใส่มือเธอแทน



   “คุณน้ำอุตส่าห์มาเป็นแม่ครัวคอยปิ้งให้พวกท้องมารทั้งที ให้ผมทำอะไรเพื่อคุณน้ำบ้างเถอะครับ” เขาพูดแล้วขยิบตาพร้อมรอยยิ้มกว้าง



   “ขอบคุณค่ะ” น้ำทิพย์ตอบ แต่ยังไม่ได้ยกแก้วขึ้นดื่ม พอดีกับที่อธิปลุกขึ้นเดินมาหาเสียก่อน



   “คุณจักรเรียกแหน่ะ” ร่างสูงหันมาบอกจอมขวัญ ทำเอาคนกำลังลุ้นให้น้ำทิพย์ดื่มได้แต่ขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่พอใจ แต่ก็จำต้องยอมเดินไปที่โต๊ะที่จักรกฤษณ์ยังดื่มกินฟังเสียงคลื่นสุขสมอารมณ์หมาย



   “เรียกขวัญเหรอพี่จักร” เขาถามแล้วทรุดตัวลงนั่ง ตาเหลือบมองไปที่เตาปิ้งบาร์บีคิว พยายามมองว่าน้ำทิพย์ได้ดื่มแก้วที่เขายื่นให้แล้วหรือยัง และนั่น…เขาเห็นเธอยกแก้วขึ้นดื่มแล้ว!



   “ไอ้ขวัญ…ไอ้ขวัญ!” เสียงเรียกของจักรกฤษณ์ทำเอาคนกำลังจับจ้องอยู่แต่น้ำทิพย์ต้องรีบหันมามองหน้าตื่น



   “มีอะไร” จักรกฤษณ์มองตามสายตาน้องชายเมื่อกี้ก็พอจะรู้ว่าจอมขวัญมองใคร เขาถอนหายใจแผ่ว ก่อนจะหันมามองน้องชาย



   “เมื่อไหร่จะเลิกอาลัยอาวรณ์ยัยผู้หญิงคนนั้นสักทีวะ” จอมขวัญสบตาตอบ



   “วันนี้จะเป็นวันสุดท้าย…” เขาตอบแล้วยิ้มบาง ก่อนจะจิ้มปลาหมึกเข้าปาก จักรกฤษณ์มองน้องชายที่ก้มหน้าก้มตากินเงียบๆ เขาถอนหายใจ ก่อนจะลุกจากโต๊ะไป



   จอมขวัญรู้ดี…รู้…ว่าถ้าทุกอย่างสำเร็จ วันพรุ่งนี้…น้ำทิพย์จะกลายเป็นของคนอื่นตลอดไป…เขาจะไม่อาจใฝ่ฝัน ขวนขวายหรือแม้แต่ละเมอเพ้อพกถึงเธอได้อีกแล้ว…



   “เอ้า! เหล้าผสมโค้กของโปรดแก” เสียงจักรกฤษณ์ดังขึ้น ทำเอาจอมขวัญต้องหันมอง แก้วเหล้าถูกวางลงข้างกายเขา



   “ฉันไม่ชอบเห็นน้องชายหน้าตาเหมือนจะลาโลกวันละแปดเวลา ขอให้วันนี้เป็นวันสุดท้ายอย่างที่แกว่า ถ้าพรุ่งนี้ยังเป็นแบบนี้ ฉันจะไล่เตะแกไปตลอดชีวิต คอยดู!” คนเป็นพี่เอ่ยปากอย่างจริงจัง ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งที่เดิมแล้วเริ่มแกะปูแกะกุ้งส่งให้



   “ไม่กลัวป้ารีว่ารึไง รู้เปล่าว่าขวัญเด็กใคร” จอมขวัญถามยิ้มๆ เขารู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา จักรกฤษณ์เป็นห่วงเขา และรักเขามากเพียงใด



   จักรกฤษณ์เหลือบตามองขวางๆ



   “กลัว แต่จะทำ มีไรมั้ย?!” จอมขวัญหัวเราะ ก่อนจะจิ้มเนื้อปูกับน้ำจิ้มรสเด็ดแล้วยัดเข้าปาก เขาเหลือบตามองน้ำทิพย์อีกครั้ง เห็นแก้วน้ำใกล้ตัวเธอเหลือเพียงค่อนแก้วก็สบายใจ เขาทำทีเป็นลุกจากโต๊ะ แล้วหยิบแก้วเหล้าของพี่ชายมาถือเอาไว้



   “เดี๋ยวไปเติมเหล้าให้”



   “แกยกโต๊ะเหล้ามาไว้ตรงนี้เลยก็ได้ พวกแม่ไปนอนหมดแล้ว” จักรกฤษณ์สั่ง ก่อนจะดึงแก้วของตัวเองมาจากมือน้องชาย เป็นเชิงให้จอมขวัญใช้สองมือยกโต๊ะเครื่องดื่มมาไว้ใกล้ๆ เพราะตอนแรกแม่เขาบ่นว่าเหม็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล เลยต้องยกไปไว้เสียไกล



   “ก็ได้…” จอมขวัญตอบแล้วยิ้มบาง เขาเดินไปยกโต๊ะมาไว้ใกล้ๆโต๊ะกินอาหาร ก่อนจะหยิบแก้วเหล้าพี่ชายไปชง ดวงตาเรียวของคนเป็นน้องจ้องมองพี่ชายที่เอาแต่แกะกุ้งแล้วกระตุกยิ้มบาง…



   …จากนี้ไปอีกหนึ่งชั่วโมง เขาจะต้องมอมเหล้าจักรกฤษณ์และอธิป!!!…



ติดตามตอนต่อไป (ขออาทิตย์หน้าน้า…)

สัปดาห์ที่ผ่านมา ไมเกรนขึ้น  :sad4: แถมมีงานพิเศษอีกต่างหาก ก็เลยไม่ได้มาต่อเลยยยย (แต่แวะเล้าทุกวัน ฮ่าฮ่า :laugh:)
เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ต้องไปทำอีก แถมเลิกดึกด้วย เลยต้องรีบเอามาลงก่อน

ฮ่วยยยย เมื่อไหร่จะมีพาร์ทที่มีแค่ของขวัญและพี่อธิปฟะเนี่ยยยยย :m16: 9 ตอนแล้วนะ ยังไม่ได้สวีทให้คุณรุ่งทิพชื่นใจเลย กร๊ากๆๆๆ :-[

สปอยล์ เดี๋ยวมีได้เสีย อิอิ
แล้วเจอกันพาร์ทหน้า มาต่อก่อนวันศุกร์หน้าชัวร์

ขอบคุณคนอ่าน คนติดตาม คนเม้นท์ และพื้นที่บอร์ดนะคะ :L2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 04-05-2012 20:39:40
โอ้ววว
ของขวัญจะทำอะไรอะ
แต่ชอบสปอยอะ งานนี้มัได้เสีย!!
กร๊ากกก แต่ใครกับใครล่ะทีนี้
ขอบคุณคุณบัวที่มาต่อให้นะคะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: iforgive ที่ 04-05-2012 20:40:34
อยากจะเดาว่าอธิปนั่นแหละที่ดื่มแก้วของน้ำทิพย์
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 8......หน้า 13 (30/04)
เริ่มหัวข้อโดย: IIMisssoMII ที่ 04-05-2012 20:40:51
+1 คะ อ่านไป ^_________________________^ ไป
ของขวัญนี่ พิเรนจริง ๆ เเต่ละความคิด เด็กไม่ยอมโต 55++
ลุ้นพาทหน้า ฟันธง อย่างที่ เราต้องการแน่ ๆ อุ อุ  :z1:
ขอบคุณ คุณบัวนะคะ รอทุกวันเลย
เเก้วของน้ำนั่น อธิปน่ะมาดื่มไปชัวร์ ขวัญเอ้ย ให้ทุกข์เเก่ท่าน ทุกข์ ? (สุข) นั้นถึงตัว
ได้กลิ่นว่า ภายภาคหน้า คุณรุ่งเธอจะเป็น สาววาย อิอิ   
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Kaame ที่ 04-05-2012 20:59:37
พี่จักรกับน้ำทิพย์จริง ๆ ด้วยสินา ของขวัญก็จัดการให้เรียบร้อย
แต่ไม่รู้ใครจะเสร็จใครกันแน่ 55555 แสบมาก

ลุ้นนะเนี่ย มีได้เสีย หึหึ 5555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: PetitDragon ที่ 04-05-2012 21:04:32
ตัวของขวัญเองน่ะแหละที่จะโดน  :haun4:

รอตอนหน้านะครับ

 o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Maprang_W ที่ 04-05-2012 21:11:40
ใครได้ใครเสียเนี่ย ขอให้เป็น....หุหุ :haun5:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: evilheart ที่ 04-05-2012 21:13:17
  สงสารขวัญ ได้แต่หวังว่าตอนหน้าคนที่พลาดท่าจะเป็นขวัญกับอธิป  :o8:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: mellowshroom ที่ 04-05-2012 21:17:28

คราวนี้ เสียอะไรน้าา .. :z1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Acacha ที่ 04-05-2012 21:17:52
ของขวัญนี่... ไม่เคยใช้วิธีปกติบ้างเล้ยย  o16
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: gupalz ที่ 04-05-2012 21:20:16
จักรกับน้ำทิพย์มีได้เสียช่ายป่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: NOoTuNE ที่ 04-05-2012 21:20:34
เหอะๆ ว่าแล้วว่าพี่จักรต้องชอบคุณน้ำ

ของขวัญก็น่ะ ช่างวางแผน

แต่คาดว่าแผนนู๋มันจะย้อนเข้าตัวนะ คึคึ

หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: moobarpalang ที่ 04-05-2012 21:26:19
เออนะ
แต่ไม่อยากให้น้ำทิพย์คู่จักรเลยอะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: หมอตัวเปียก ที่ 04-05-2012 21:29:03
งานนี้มีเข้าตัวแน่ของขวัญ  :z1:

ปล.แอบจิ้นไปก่อนละ  :haun4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: yeyong ที่ 04-05-2012 21:30:25
จอมร้าย เพราะเป็นจอมวางแผนจริงๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: pare_140 ที่ 04-05-2012 21:30:51
ของขวัญแผนสู๊งสูง :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: พิรุณสีเงิน ที่ 04-05-2012 21:32:35
จอมเอ๊ย  ช่างวางแผนซะจริงเชียวนะ

เราหล่ะอยากเห็นแผนนี้มันเข้าตัวคนวางแผนซะจริง :laugh: :laugh: :laugh:

ส่วนพี่จักรกับคุณน้ำนี้คิดว่ามีแววนะ แต่คงไม่ต้องพึ่งแผนขวัญหรอกเนอะ

หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: สมุนไพร ที่ 04-05-2012 21:36:48
จอมขวัญ ระวังให้ทุกข์แกท่านความมันส์ถึงตัวนะ :oo1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: ice_painful ที่ 04-05-2012 21:42:04
 “มองหาป้อมตำรวจเหรอ”   ๕๕๕๕๕๕๕๕
เล่นซะฮา

ดูเหมือนว่า แผนการจะซับซ้อน

โดนพี่อธิปจับได้รึเปล่า ที่เดินไปเรียกอ่ะ

เราคงคิดมากไป ๕๕๕๕๕๕

 :-[ :-[ :-[

ของขวัญ ค้างคามากวันนี้ T.T
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: malula ที่ 04-05-2012 21:53:50
คาดว่าแผนการณ์ของจอมขวัญหนนี้ก็คงเป็นเหมือนคราวลักพาตัว คือจบแบบฮาแตก
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: myd3ar ที่ 04-05-2012 21:55:51
ขวัญหาเรื่องให้ตัวเองอีกแล้วซิเนี่ย

เดี๋ยวก็เข้าตัวหรอก 5555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: เฉาก๊วย ที่ 04-05-2012 21:56:03
รอๆๆๆ สปอยอาทิตย์หน้า   :z13:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: RoseBullet ที่ 04-05-2012 22:02:12
ของขวัญช่างวางแผนเสียจริง แล้วแต่ละแผนนะไม่ใช่เล็กๆ แลดูเป็นงานช้างทั้งน้านนน
อธิปแกล้งขวัญได้น่ารักมาก ยิ่งตรงป้อมตำรวจนี่ทำเอาขำก๊าก ไหนจะเพื่อนสาวของคุณรุ่งทิพอีกนั่น ฮ่าาา
อ่านสปอยล์ของคุณบัวแล้วก็ได้แต่เฝ้ารอว่าจะเป็นได้เสียแบบที่เดาเอาไว้หรือเปล่า หึๆๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: phoenixa ที่ 04-05-2012 22:02:33
ตอนแรกๆ นี่ไม่ค่อยชอบคุณรุ่งทิพนะ
ก็เข้าใจนะว่าทั้งรัก ทั้งห่วงลูกสาวมาก
แต่ไม่เห็นจะต้องต่อว่าของขวัญแรงๆ เลย
แต่ตอนนี้ไ่ม่แล้ว มุมน่ารักเริ่มแสดงออกชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ ล่ะค่ะ
จนตอนนี้หลงรักไปแล้ว

แต่ของขวัญน่ารักกว่านะ
เราว่าของขวัญเป็นมาโซนะ
รู้ว่าไม่ดีก็ยังจะทำ
รู้ว่าเจ็บก็ยังจะทำ
เอาเป็นว่าเอาใจช่วยนะคะ
ขอให้แผนคราวนี้สำเร็จ ไม่เหมือนคราวปืนปลอมนั่น
(คงไม่ได้เจอยานอนหลับปลอมเข้าหรอกนะ)
หรือจะโดนมอมเองซะเลยดีกว่า
ให้เรียบร้อยโรงเรียนอธิปไปเลย
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: loveview ที่ 04-05-2012 22:07:12
เย้!!! มาต่อแล้ว บวกเป็ดให้เลยค่ะ กำลังคิดถึงพอดี
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: nemesis ที่ 04-05-2012 22:17:12
วันสุดท้ายจิงๆนะจอม
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: choijiin ที่ 04-05-2012 22:20:11
ฮั่นแน่ะ!!!! จับได้แล้วนะของขวัญ
 :m24:
เรานี่มันเด็กซนจริงๆด้วยนะ คิดจะทำอะไรแผลงๆอีกแล้ว
เด๊่ยวเหอะแทนที่พี่จักรจะได้กับคุณน้ำ
เราน่ะอาจจะได้อาจจะโดนแทนนะ
โอ๊ย คนอ่านลุ้น
 :oni2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: davina ที่ 04-05-2012 22:27:29
ใครจะได้ใครจะเสียกันแน่น้า? ฮึๆๆๆ

ใครวางแผนอะไรเอาไว้ระวังผิดแผนนะจ๊ะ
คราวนี้"ป้อมตำรวจ"ก็คงช่วยไม่ได้ กร๊ากกกกกกกกกก
 :z1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: bulldog17 ที่ 04-05-2012 22:30:25
แลดูเหมือนจะมีคนถูกดัดหลัง 5555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: 2pmui ที่ 04-05-2012 22:36:53
จอมแสบ ของเข้าตัวอีกแน่ๆ คิคิคิ  :oo1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: -west- ที่ 04-05-2012 22:48:48
gเหมาะมากกับชื่อเรื่องจอมร้าย

ร้ายจริงๆค่ะ  o13 o13 o13 o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Isuru ที่ 04-05-2012 22:56:17
เย้ๆๆๆ น้ำทิพย์มีคู่เป็นพี่จักรนี่เอง
รอลุ้นตอนหน้าค่ะ ใครจะมอมใครอะไรยังไง 55++
รอตอนได้เสีย อิอิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: takara ที่ 04-05-2012 22:56:58
โอ๊ะโอ ใครกันน๊า ได้เสีย
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: rubymoona ที่ 04-05-2012 22:58:43
ไม่อยากให้พี่ชายคู่กับคุณน้ำเลย จริงๆนะคะ เฮ้อ :z3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: roseen ที่ 04-05-2012 23:13:48
 :z13:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: panari ที่ 04-05-2012 23:16:58
มารอลุ้นตอนหน้า ใครจะได้ใครจะเสียกันบ้าง อิอิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: numay ที่ 04-05-2012 23:21:43
ของขวัญวางแผนการอะไรอีกนี่
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: cavalli ที่ 04-05-2012 23:55:11
 :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: vi2212 ที่ 04-05-2012 23:59:18
ของขวัญ..ระวังงานเข้านร้า
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: YELLOWSTAR ที่ 05-05-2012 00:26:30
ขวัญมีแผนอะไรอีกเนี่ย ดูน่ากลัวจังเลย  :serius2: :serius2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: zitronen-tee ที่ 05-05-2012 00:58:21
คิดมาตั้งแต่ต้นเรื่องแล้วว่าพี่จักรกับน้ำทิพย์ต้องได้คู่กัน ของขวัญคิดจะจัดฉากใช่ไหมระวังแผนจะเข้าตัวกลายเป็นตัวเองนอนกอดคุณอธิปซะล่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Sorso ที่ 05-05-2012 01:43:17
ตอนหน้ามีหวังได้2คู่ ฮ่าๆๆๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Bronc ที่ 05-05-2012 01:58:34
ลุ้นๆ แกะกล่องของขวัญ ฮะๆๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: A-J.seiya* ที่ 05-05-2012 01:59:34
เข้าตัวจ้าาาาา
5555
รอดูของขวัญโวยวายเสียซิง!!
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: fox ที่ 05-05-2012 02:03:05
ยกป้ายเชียร์ขวัญอธิป :ped149: :ped149: :ped149:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: cocoaharry ที่ 05-05-2012 02:48:14
จะให้คนอื่นได้เสียกัน แต่มอมเหล้าอธิปด้วย เดี๋ยวก็ได้เสียเองหรอกขวัญ
รอตอนต่อไปค่าาา
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Ball ที่ 05-05-2012 07:04:48
ของขวัญร้ายกาจ เจ้าวางแผนนักนะ
ตอนหน้ามีได้เสีย ลุ้นให้คนเจ้าเล่ห์นี่แหละโดน ฮ่าๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: fffx ที่ 05-05-2012 08:08:15
555555 ใครเสียใครได้คะ กร๊ากกกก
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: coon_all ที่ 05-05-2012 12:20:18
ร้ายจริงๆ ของขวัญ
ขอให้ตื่นมาแล้วไปนอนอยู่กับอธิป กร๊ากกกก
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: nongrak ที่ 05-05-2012 13:17:58
ขวัญจะทำเรื่องอะไรอีกเนี่ย
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: namngern ที่ 05-05-2012 14:31:44

แสบจริงเชียวพ่อคุณ
เดี๋ยวมีได้เสียเนี่ยะ ขอให้เป็นขวัญกับอธิปเถอะ
คนอ่านมันลุ้นจนกรามค้าง(?)
แต่ดูๆแล้ว  อธิปเป็นคนเดียวที่จอมขวัญระบายนะ
ถึงจะไม่ค่อยรู้ตัวเท่าไหร่ก็เถอะ
รออ่านตอนต่อไปจ้า
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: dreamworm ที่ 05-05-2012 14:37:44
ทำไมรู้สึกว่าคนเสียนะ.....ตัวตั้งตัวตีชัวร์=:;=(รออย่างตั้งมั่น(?))
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: aloney ที่ 05-05-2012 14:47:52
เข้าตามอ่านด้วยคนน้า า >()<
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: pigrabbit ที่ 05-05-2012 17:20:34
 o18 ของขวัญทำไมแผนเยอะแบบนี้ล่ะ ๕๕ , แต่ถ้าได้เสียแทนก็โอเคเน๊าะ :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: jinjin283 ที่ 05-05-2012 20:27:08
อมยิ้มเลยอะ แล้วใครจะได้ใครจะเสียคะ ><
หวังว่าคนที่กำไรจะเป็นคุณอธิปน๊าาา
ตอนนี้ของขวัญหลอกคุณทิพไว้เยอะมากกก
จะมีใครรู้ไหมคะเนี่ยว่าจอมขวัญไปพ้นไรไว้อะ อิอิ
อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆจังอะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: tookujang ที่ 05-05-2012 21:59:25
ของขวัญโคตรเฮี้ยวเลยอ่ะ ^^น่ารักดี อิอิ
ขอเตือนนิดส์นึงนะเล่นแผลงระวังของจะเข้าตัวเองนะ(ในใจแอบเชียร์ให้เข้าตัวเองอยู่555)
 :3123:+1+เป็ดรอลุ้นอยู่นะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: phakajira ที่ 05-05-2012 22:24:46
ไม่ใช่ว่าพี่อธิปมองของขวัญตลอดนะ เลยรู้อ่ะ =='  เตรียมใจได้เลยขวัญ!! 555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Cherry Red ที่ 05-05-2012 22:30:40
คุณของขวัญกำลังคิดทำอะไรแผลง ๆ อยู่เนี่ย ???
แอบกลัวว่าจะส่งผลเสียมากกว่าผลดี เพราะ คุณของขวัญไม่ค่อยคิดหน้าคิดหลังเท่าไร
แต่ไม่เป็นไร มีคุณอธิปอยู่ทั้งคน ไม่ว่าเรื่องอะไรเคลียร์ได้อยู่แล้ว  :laugh3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: K2KARN ที่ 05-05-2012 23:22:45
มอมอธิป . . . ของขวัญเอ๋ย . . .
งานจะเข้าตัวหรือเปล่าหน๊อ หึหึ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: meiji ที่ 06-05-2012 00:55:37
ลุ้นๆประโยคสีขาว หุหุ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Bowbonk ที่ 06-05-2012 09:32:40
ไม่มีอะไรจะเอ่ย  นอกจาก


 :z1: :z1: :z1: :z1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: vanny ที่ 06-05-2012 15:05:45
 :laugh: :laugh: :laugh: :laugh:

ของขวัญกำลังคิดการใหญ่อีกแล้วใช่ไหมคะ จากแผนการคราวที่แล้วยังไม่เข็ด

มีการคิดแผนใหม่มาอีก ว่าแต่ว่าของขวัญเนี่ยดูจะเป็นห่วงน้ำทิพย์มากจริงๆ

ตัวเองไม่สามารถดูแลได้ ก็เลยจะหาผู้ชายที่ดีพร้อมมาให้แทน

ว่าแต่ว่าคราวที่แล้วก็เกือบโดนหอมแก้มไปแล้ว คราวนี้ต้องมีใครได้ใครเสีย

รอน้องบัวมาเฉลยว่าใครได้ ใครเสีย แต่เชื่อว่า คนอ่านมีแต่ได้กับได้ ๕๕๕
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: nutty ที่ 06-05-2012 16:49:38
น่าจะมีพลิก ให้คนได้เสีย เป็นคู่อธิปของขวัญแทน 555
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: t2007 ที่ 07-05-2012 04:29:32
ร้ายจริงน่ะ ตัวแค่นี้ ของขวัญจอมแสบ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: tutu ที่ 07-05-2012 06:38:01
สนุกมาก....รอลุ้นตอนต่อไป :z1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: u-only-one ที่ 08-05-2012 00:34:48

คืนนี้สนุกแน่ๆ ของขวัญเอ๊ย....เดี๋ยวได้ร่วมสนุกกันหมดชัวร์   o18

+1 เป็นกำลังใจให้น้องบัวค่ะ อยากเห็น อธิป VS ของขวัญแว๊ววว  :-[
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: moredee ที่ 08-05-2012 11:56:52
 :sad4:ได้เสีย2คู่เลยป่ะ
หัวข้อ: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 10-05-2012 19:40:19
…จอมร้าย…
By: Dezair
………………………………….
ตอน 10

   …หนึ่งชั่วโมง…


…ไม่มีใครเมา มีแต่พวกคอแข็งทั้งสิ้น!!


จอมขวัญเหลือบมองทั้งอธิปและจักรกฤษณ์ที่ยังดวลเหล้ากันไม่ขาดปาก เขาอาสาเป็นคนผสมก็อุตส่าห์ผสมให้เข้มที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว แต่ผลสุดท้าย…ไม่มีใครเมาสักคน!!


   …ทำไมวะ?!!! จักรกฤษณ์ปกติไม่เคยคอแข็งขนาดนี้! แล้ววันนี้นึกเฮี้ยนยังไง!!


   “ไอ้ขวัญ เป็นอะไร…ทำตาหลุกหลิก” นอกจากจะไม่เมาแล้ว ยังช่างสังเกตเหมือนปกติเปี๊ยบ! จอมขวัญปวดหัว!!


   “เปล่า” ร่างโปร่งตอบ ก่อนจะเหลือบไปมองหญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวของวงอย่างน้ำทิพย์ ที่กำลังหั่นปากหมึกซึ่งปิ้งสุกแล้ว


…แล้วนี่ก็เหมือนกัน เมื่อไหร่ยาจะออกฤทธิ์สักที! ไม่ใช่ไอ้พลหลอกขายยาปลอมเหรอวะ!!...


“เอาปลาหมึกอีกมั้ยคะ คุณจอม” น้ำทิพย์เห็นมองมาทางเธอ จึงเอ่ยปากถาม จอมขวัญเลยได้แต่ยิ้มรับ แล้วยื่นมือไปหยิบปลาหมึกในจานมาเข้าปาก


“ไม่กินบ้างเหรอ” อธิปหันมาถาม แล้วยกแก้วเหล้าขึ้นเป็นเชิงถาม จอมขวัญไม่อยากพูดอะไรมาก เอื้อมมือไปคว้าแก้วในมือร่างสูงมากระดกเข้าปากอย่างหมดอารมณ์


เขากลืนน้ำสีอำพันลงคอ ก่อนจะชะงักกึกเมื่อเริ่มรู้สึกแปลกประหลาดกับร่างกายของตัวเอง

…มัน…มันร้อน…ร้อนแบบ…อยู่ดีๆก็ร้อนวูบวาบ…


   จอมขวัญอยากจะยกมือขึ้นมาโบกอากาศเข้าหาตัว แต่…เขากลับไม่มีแรง


   ชายหนุ่มนั่งเกร็ง รู้สึกว่าตัวเองผิดปกติ มันร้อนรุ่มประหลาด ทั้งๆที่ลมทะเลเย็นสบายพัดผ่านแทบจะตลอดเวลา


   “ไอ้ขวัญ เป็นอะไรอีกวะนั่งเงียบ” จักรกฤษณ์เอ่ยปากถาม


   “ป…เปล่า…ขวัญ…ขวัญง่วงแล้วน่ะ ไปนอนก่อนนะ” แล้วจอมขวัญก็รีบลุกจากโต๊ะก่อนจะเดินกลับไปที่บ้านพักของตนอย่างรวดเร็วโดยไม่ให้ใครทันแม้แต่จะค้าน


   …ทว่า…เขาก็ก้าวขาเร็วๆได้แค่แปบเดียวเท่านั้น ความร้อนผะผ่าวในร่างกายพุ่งสูงอย่างรวดเร็วจนเริ่มเวียนศีรษะ ชายหนุ่มต้องยกมือยันกายกับต้นไม้แกร่งในบริเวณสวนที่อยู่ระหว่างทางเดินจากบ้านพักหลังใหญ่กับบ้านพักส่วนตัวของเขา


   จอมขวัญยกมืออีกข้างแตะเข้าที่ซอกคอ…ไม่มีไข้…เขาไม่ได้ไม่สบาย…ชายหนุ่มพยายามนึกว่าอาการร้อนทุรนทุรายและคอแห้งผาดเช่นนี้เกิดขึ้นเพราะเหตุใด แต่…สมองกลับเริ่มวิงเวียนขึ้นทุกที ร่างสูงโปร่งพยายามใช้สติที่เหลือน้อยนิดก้าวขากลับไปยังบ้านพักของตัวเอง มือเขาสั่นเทาขณะเสียบกุญแจปลดล็อกประตู


   …กริ๊ก!!... เสียงปลดล็อกนั้นเบานัก แต่จอมขวัญกลับได้ยินชัดเจน ตอนนี้เหมือนประสาทสัมผัสในร่างกายเขาจะกำลังตื่นตัวไปเสียทุกส่วน ยกเว้นประสาทตาที่มองเห็นแต่ภาพเบลอ


   ร่างโปร่งยกฝ่ามือดันบานประตูให้เปิดออก เขาพยายามก้าวขาเข้าห้องให้เร็วเท่าที่จะทำได้ เพราะไม่อยากให้ใครมาเจอเข้า แต่…ความเร็วที่พอจะทำได้กลับช้ากว่าใครบางคนที่คว้าแขนเขาเอาไว้…


   “อย่างที่คิดเอาไว้จริงๆ!!” เสียงทุ้มดุดังที่ข้างหู จอมขวัญหันมอง พยายามเพ่งสายตาทั้งหมดเพื่อให้ภาพเบื้องหน้าชัดขึ้น ทว่า…ร่างกายตอนนี้ของเขาไม่ปกติเหมือนเช่นเคย สิ่งที่อยากทำจึงไม่มีผลเลยแม้แต่น้อย


   “วางยาน้ำทิพย์! ยังเป็นผู้ชายอยู่รึเปล่าจอมขวัญ!!!” ฝ่ามือใหญ่ให้สัมผัสร้อนจัดยามเมื่อบีบกระชับที่ต้นแขน จอมขวัญมึนศีรษะไปหมด แข้งขาก็เหมือนจะอ่อนแรงและพร้อมจะทรุดได้ทุกเมื่อ เขายกมือขึ้นดันเจ้าของเสียงดุนั้นให้ห่างออกไป แต่แรงที่มีกลับทำได้แค่วางมือลงบนไหล่ของอีกฝ่ายเท่านั้น


   “จอมขวัญ!!!!”


   “ปล่อย…กู…” เขาแทบไม่มีสติอยู่แล้ว ใบหน้าของอีกฝ่าย จอมขวัญมองไม่ชัด และไม่มีสติพอจะไตร่ตรองว่าเป็นใคร ชายหนุ่มพยายามออกแรงดัน แต่ก็ไม่มีประโยชน์


   “ดี…เจอซะมั่งก็ดี!...” จอมขวัญได้ยินเสียงพูดอีกหลายประโยคแต่เขาฟังไม่รู้เรื่องอีกแล้ว ชายหนุ่มพยายามผลักอีกฝ่ายออก ตอนนี้ความรุ่มร้อนกำลังกองสุมจนก่อเป็นความต้องการตามธรรมชาติของผู้ชาย…และตอนนี้…เขาต้องการปลดปล่อยมันออก


   สิ่งเดียวที่จอมขวัญพอจะนึกออกคือการพุ่งเข้าไปในห้องน้ำ แต่ติดที่ว่ามือร้อนผ่าวยังจับแขนเขาไม่ปล่อย


   “ปล่อยกู!” เขาเงยหน้าขึ้นบอกเสียงลอดไรฟัน


   “มานี่!” นอกจากจะไม่ถูกปล่อยแล้ว จอมขวัญกลับถูกมือใหญ่ลากไปด้วยซ้ำ ในใจแล้วชายหนุ่มไม่อยากก้าวขาตามไปเลย ทว่า…ขาของเขาไม่มีแรงเสียแล้ว…จอมขวัญถูกลากเข้าไปในห้องน้ำ ถูกจับยัดเข้าไปในคอกฝักบัวก่อนจะถูกเปิดน้ำเย็นราดตั้งศีรษะลงมา


   “อื้อ!!!” ประสาทสัมผัสที่ตื่นตัวไปหมดยิ่งทำให้รับรู้ว่าน้ำเย็นนั้นเย็นเยียบกว่าปกติ จนต้องคู้ตัวลงด้วยความเหน็บหนาว ทว่าในกายกลับร้อนรุ่มจนแทบจะระเบิด เขาทรุดตัวลงนั่งบนพื้นเฉอะแฉะ มือข้างหนึ่งยันผนังกระเบื้องเอาไว้ ส่วนมืออีกข้างบดลงกับจุดกึ่งกลางลำตัวที่แม้มีกางเกงขวาง แต่เขาก็จำต้องทำทั้งๆแบบนั้น เพราะไม่มีปัญญาแม้แต่จะถอดเอง


   ตอนนี้จอมขวัญไม่สนใจแล้ว ว่าจะมีใครอยู่ในห้องน้ำกับเขาหรือไม่ เขาต้องการแค่การปลดปล่อย ต้องการแค่ให้ความร้อนรุ่มเหมือนไฟนรกมันระเหยออกไป…เขาต้องการแค่นี้…

   
“ลุกขึ้น!!” มือร้อนคว้าแขนเขาอีกแล้ว จอมขวัญพยายามดึงแขนตัวเองหนี แต่มือใหญ่นั้นกลับกระชากให้เขาลุกขึ้นยืนจนได้ ก่อนจะรับรู้ว่าแผ่นหลังเปียกชื้นเพราะน้ำจากฝักบัวที่สาดกระหน่ำนั้น ถูกแนบชิดด้วยความร้อนของร่างกายคน


   “ยืนเฉยๆ อย่าออกฤทธิ์” เสียงทุ้มยังคงดังที่ข้างหู และก็ราวกับเวทย์มนต์เพราะจอมขวัญว่าง่ายอย่างเหลือเชื่อ เขายืนนิ่ง หอบหายใจแรงใต้สายน้ำ ขณะที่กางเกงกำลังถูกปลดลวกๆและมือร้อนนั่นก็ล้วงเข้าไปสัมผัสกับส่วนที่กำลังตื่นตัว


   “อื้อ!!! ซี้ด!” สองแขนค้ำร่างตัวเองกับผนังกระเบื้อง สองขาสั่นระริกด้วยความต้องการจนแทบจะทรุดอยู่รอมร่อ หากไม่ได้แขนของคนที่ยืนซ้อนหลังโอบเอวเอาไว้ เขาก็คงยืนไม่ไหว


   “อ๊ะ! อื้อ!...” จอมขวัญสั่นไปทั้งตัวเมื่อมือหยาบข้างหนึ่งบีบคลึงพาเขาปลดปล่อยความต้องการออกมาก่อนจะถูกชะล้างไปกับสายน้ำเย็นของฝักบัว แต่…มันยังไม่หมด…ส่วนกลางลำตัวที่อยู่ในมือร้อนนั้นกลับมาแข็งขึงอีกครั้งในเวลาเพียงครู่เดียว


   “ยาดีนี่…” ประโยคเหมือนจะชม ทว่าน้ำเสียงนั้นประชดประชันอยู่ข้างหู จอมขวัญเหลือบตาไปมองอย่างเอาเรื่อง แต่ไม่มีเรี่ยวแรงจะอาละวาด พอปลดปล่อยออกไปบ้าง สติก็พอจะกลับมาจนพอจะมองเห็นว่าใครคือคนที่กำลังยืนซ้อนหลังกอดเขาอยู่


   …อธิป!!!...


   “ปล่อยสิวะ!! อื้อ!!” อุ้งมือร้อนบีบคลึงจนจอมขวัญครางแผ่ว ก่อนจะได้แต่ปล่อยให้อีกฝ่ายเป็นคนชักนำอย่างไม่อาจขัดขืนได้

………………………


   ร่างขาวเปล่าเปลือยเนื้อตัวเปียกปอนถูกเหวี่ยงลงกับเตียงนอนกลางห้อง อธิปมองสภาพหมดฤทธิ์ของจอมขวัญแล้วได้แต่ส่ายศีรษะไปมา อันที่จริงแล้ว เขาน่าจะจับไอ้จอมแสบมัดมือมัดเท้าแล้วปล่อยให้ทรมานเพราะฤทธิ์ยาเสียเลย! จะได้สมน้ำสมเนื้อกับที่มันพยายามจะวางยาปลุกเซ็กซ์น้ำทิพย์

   “เป็นยังไง! ทีนี้รู้รึยังว่าไอ้ยาเวรนี่มันออกฤทธิ์แบบไหน” ร่างสูงดุเสียงเข้ม ตอนนี้เนื้อตัวเขาก็เปียกมะล่อกมะแล่กไม่ต่างจากจอมขวัญ ชายหนุ่มถอดเสื้อออกไปแล้วเพราะมันเปียกและชื้นจนใส่ไม่ได้ ที่ยังเหลือติดตัวคือกางเกง ในขณะที่จอมขวัญนั้น ถูกเขาจับแก้ผ้าเรียบร้อย


   ชายหนุ่มร่างโปร่งเหลือบตามองอย่างแค้นอาฆาต ฤทธิ์ยายังหลงเหลือ ความต้องการยังรุกไล่ไปทุกอณูผิว แต่…เขาหมดความอายไปแล้ว ในเมื่อการปลดปล่อยตลอดสองชั่วโมงที่ผ่านมา ล้วนผ่าน ‘มือ’ ผู้ชายที่ชื่ออธิปทั้งสิ้น!


   จอมขวัญพยายามลุกขึ้นนั่ง เขาหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน แต่ยังไม่พอ…เขาต้องการ…มันยังร้อนอยู่เลย…


   “จะไปไหน…” อธิปคว้าแขนเอาไว้ก่อนที่ร่างโปร่งจะลุกขึ้นยืน เขาก้มลงมองร่างเปลือยเปล่าแล้วถึงได้เห็นว่าจอมขวัญทนไม่ไหวอีกแล้ว ใบหน้าขาวมาบัดนี้มันแดงเรื่อ ริมฝีปากบางยิ่งช้ำหนักเพราะเจ้าตัวขบแน่นแทบทุกครั้งที่เขาช่วยปลดปล่อยให้ ดวงตาเรียวที่เคยมองเขาอย่างเกลียดชัง แม้วันนี้จะยังคงแฝงรอยแค้นอาฆาตไม่เปลี่ยน ทว่า…แววเว้าวอนขอความช่วยเหลือกลับปรากฏลิบๆในดวงตาสีน้ำตาลเข้มนั่น


   …มันทำให้เขานึกถึงตอนนั้น…ในสวนที่บ้านเรือนไทย ที่เขาได้พูดคุยกับจอมขวัญ และได้เห็น…น้ำตา…น้ำตาที่บอกให้รู้ว่าจอมขวัญนั้นอ้างว้าง ว้าเหว่ และรอคอยมือของใครสักคนเข้ามาช่วยพยุงให้หยัดยืนขึ้นผจญโลกกว้าง…จอมขวัญต้องการความช่วยเหลือ ไม่ว่าจะเวลานั้น…หรือเวลานี้…


   …หัวใจเขาอ่อนยวบ…แม้ตอนนี้จะทุรนทุรายเพราะทำตัวเอง…แต่เขาก็อดไม่ได้…อดไม่ได้ที่จะสงสาร อดไม่ได้ที่อยากจะช่วยเหลือ…


   อธิปรั้งร่างโปร่งให้ลุกขึ้น เสียงหอบหายใจของจอมขวัญดังเข้าหูเขา และมันยิ่งดังมากขึ้นเมื่อชายหนุ่มขยับเข้าไปกอดร่างที่ยังเปียกปอนเอาไว้


   “คุณ…” อ้อมกอดนั้นอบอุ่น ไม่ได้จงใจบีบรัดให้แหลกเหลว จอมขวัญใจสั่นจนพูดไม่ออก


   “พี่โต…พี่ชื่อพี่โต” ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มก้มลงมาหา



   “เรียกชื่อพี่ได้มั้ย ของขวัญ” แม้ทุกครั้งจะตาขวางกับชื่อเล่นของตนที่ออกมาจากปากของอีกฝ่าย ทว่าครั้งนี้…ครั้งนี้จอมขวัญกลับรู้สึกว่ามันอบอุ่นเหลือเกิน…อบอุ่น…ที่ชื่อเล่นของเขาถูกเรียกด้วยน้ำเสียงทุ้มหูอ่อนโยน ‘ของขวัญ’ ชื่อนี้เขาก็ถูกทั้งลุงและป้าเรียก…แต่…เพราะลุงและป้าเป็นพ่อแม่ของจักรกฤษณ์ เขาต้องการใครสักคนที่จะเป็นของเขาเพียงคนเดียว แต่เขาก็ไม่อยากแย่งใคร…และถ้า…ถ้า ‘พี่โต’ คนนี้จะเป็นของเขาเพียงคนเดียว…ถ้า… ‘พี่โต’ คนนี้จะยินดียื่นมือเข้ามาในหัวใจที่มืดมิดของเขา…


   “พ…พี่โต…” เขาครางเรียกชื่อเสียงแผ่ว ก่อนที่ริมฝีปากช้ำจะถูกสัมผัสแผ่วด้วยริมฝีปากร้อนของชายหนุ่มร่างสูง ฝ่ามือหยาบหนาลูบไล้ผิวเนื้อที่ยังคงมีหยดน้ำเกาะพราว ผิวของจอมขวัญเนียนละเอียด ใต้ผิวคือกล้ามเนื้อที่ไม่นิ่มหยุ่นแต่ก็ไม่แข็งกระด้าง…มัน…เหมาะมือ…


   “อื้อ…อื้ม…” เสียงครางในลำคอดังขึ้นเบาๆเมื่อมือของอธิปเลื่อนลงไปกอบกุมความแข็งขืนของคนในอ้อมแขน อธิปยอมคลายริมฝีปากออก จอมขวัญเลยยิ่งหอบหนัก เขาวางหน้าผากลงกับลาดไหล่แข็ง สองมือจิกลงกับท่อนแขนราวกับจะระบายความอัดอั้นออกมา


   “อื้อ! อ๊ะ…อ๊ะ!...ฮือ…” ปลดปล่อยเป็นครั้งที่เท่าไหร่เขาก็จำไม่ได้ เขาไม่รู้มาก่อนว่าฤทธิ์มันจะแรงถึงขนาดนี้ จอมขวัญหลับตาลง ร่างกายเหนื่อยอ่อน แต่…ยังไม่หมด…ความต้องการยังดึงดันอยู่ในร่างกายเขาจนร้อนผ่าว


   “ไหวมั้ย” เสียงทุ้มดังถามอยู่ข้างหู แม้อธิปจะรับรู้ว่าความอ่อนนุ่มในมือเขากำลังแข็งขืนขึ้นมาอีกครั้ง จอมขวัญเงยหน้ามอง อธิปสูงกว่าเขาไม่มากนัก และอาจจะเป็นเพราะริมฝีปากของอีกฝ่ายอยู่ตรงหน้า ร่างโปร่งจึงยืดหน้าขึ้นไปแนบประกบด้วยริมฝีปากของตน อธิปนิ่งงันไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบรับจูบนั้น ยิ่งใกล้ชิดกัน เขาก็ยิ่งได้กลิ่นลอยเวียนอยู่ใกล้จมูก…กลิ่นผิวเนื้อของจอมขวัญ…


   “อื้อ…อ๊ะ…” อธิปเลื่อนริมฝีปากไปเล็มไล้ผิวแก้มขาวที่เปียกชื้น ขณะที่ฝ่ามือบีบคลึงจนร่างในอ้อมแขนของเขาสั่นสะท้าน จอมขวัญได้แต่ครางเสียงเบา สองมือจิกไหล่เขาแน่น


   “ไม่…ไม่ไหว…ไม่ไหวแล้ว…อา…อื้อ…” อธิปมองสบเข้าไปในดวงตาเรียวที่คลอฉ่ำไปด้วยน้ำตา เขารู้ว่าอีกฝ่ายทั้งเหนื่อยและทรมาน ฤทธิ์ยายังค้างคาจนหลับตาพักผ่อนไม่ลง


   “พ…พี่โต…อ่า…ช่วย…ช่วยขวัญนะ…ฮือ…อ๊ะ…ซี้ด…” จอมขวัญก้มหน้าลงวางหน้าผากกับไหล่แล้วหอบคราง ลมหายใจกระชั้นถี่เมื่อฝ่ามือหยาบที่กอบกุมแก่นกลางของเขาเพิ่มความเร็วจนในที่สุดเขาต้องเกร็งตัวเฮือกแล้วปลดปล่อยหยาดคาวออกมาในฝ่ามือของอีกฝ่าย


   “อา…อา…” ริมฝีปากร้อนเล็มไล้อยู่ข้างแก้มเขา ราวกับเรียกร้องให้จอมขวัญเงยหน้ามอง ร่างโปร่งยอมเงยหน้าขึ้นแต่โดยดี ก่อนจะเข้าประกบริมฝีปากกับความร้อนรุ่มที่กำลังบดเบียดลงกับผิวแก้มเขา


   “ของขวัญ…” ริมฝีปากร้อนละออกมาเรียกชื่อเขาเบาๆ ก่อนที่จอมขวัญจะถูกอธิปดันกายให้ทรุดตัวลงนอนบนเตียงกว้าง ร่างสูงตามลงไปประกบริมฝีปากถ่ายทอดความต้องการที่ถูกปลุกขึ้นมาเช่นกัน


   ร่างเปลือยเปล่าใต้ร่างกายของเขาบิดเร้าอย่างทรมาน อธิปไล้ฝ่ามือไปทั่วต้นขาขาว ก่อนจะแทรกปลายนิ้วเข้าไปยังซอกขาด้านใน หากเป็นยามปกติ เขาคงถูกดวงตาเรียวของอีกฝ่ายตวัดจ้อง หากแต่เวลานี้…จอมขวัญมีแต่ความต้องการฝังแน่นจนไม่รับรู้สิ่งใดอีกแล้ว


   “อ๊ะ…อือ…” ความอึดอัดทางเบื้องหลังจู่โจมเมื่อร่างกายถูกแทรกสอดด้วยปลายนิ้ว จอมขวัญจิกเล็บลงกับลาดไหล่แข็ง แล้วหอบสะท้าน


   “ของขวัญ…” อธิปคราง นึกชอบชื่อเล่นของอีกฝ่ายเสียเหลือเกิน เขาจูบไซ้แก้มขาวเรื่อยลงมายังซอกคอ ก่อนจะวกกลับมาจูบที่ริมฝีปากช้ำนั่น หลอกล่อให้คนที่กำลังมัวเมาตายใจกับความเพลินเพลินของรสจูบ แล้วจึงฝังกายลึกอย่างเชื่องช้า


   “อื้อ!...” ปลายเล็บจิกข่วนกับไหล่ของอธิปอีกครั้ง จอมขวัญบิดเร้าไปทั้งร่างกายกับความอึดอัดที่จู่โจมมากกว่าเมื่อครู่นี้ เขาพยายามหยัดกายหนี แต่มือหนากดเอวเขาไว้แน่น จนเคลื่อนกลายเข้าแนบสนิทแล้ว รสสัมผัสบนริมฝีปากจึงถอดถอนออกไป


   อธิปยิ้มพราย เมื่อเห็นร่างโปร่งหอบฮักอย่างน่าสงสาร หากแต่เมื่อเขากระตุ้นด้วยการขยับกายเพียงเล็กน้อย อาการหอบเหนื่อยอ่อนก็กลายเป็นเสียงครางแผ่วอย่างน่าฟัง ร่างสูงยิ้มบางที่มุมปากอย่างพึงใจ ก่อนจะเร่งโหนกายโจนทะยานไปเบื้องหน้า เขาได้ยินเสียงครางอู้อี้ รู้สึกถึงความเจ็บแสบเพราะเล็บจิก ความอึดอัดที่โอบล้อมร่างกายเขาเอาไว้ ทว่า…สุขอย่างน่าประหลาด


   …สุข…เพราะคนที่เขากอดคือของขวัญ…ของขวัญ...ที่ชายหนุ่มไม่คิดมาก่อนว่าจะได้มาอยู่ในมือ

……………………….


   จอมขวัญขมวดคิ้ว…เขารู้สึกเมื่อยขบไปหมดทั้งตัว นึกโทษว่าต้องเป็นเพราะเตียงของที่นี่ห่วยบรม…   


“อื้อ…” เขาพลิกตัวไปทางซ้าย ก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้น


   …แล้ว…ทำไม…เตียงเขา ถึงไม่ได้มีแค่เขานอน?...


   จอมขวัญเพิ่งตื่น สมองยังไม่ทำงานอย่างเต็มที่ เขาเพ่งสายตาจ้องมองชายหนุ่มอีกคนที่นอนร่วมเตียงอยู่เกือบหนึ่งนาทีเต็ม ก่อนจะเริ่มสำนึก…


   …สำนึกว่าไอ้ผู้ชายคนนั้นไม่ใส่เสื้อ…

   …สำนึกว่าเขาเองก็ไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น…

   …สำนึกว่าทั้งเขาทั้งมันต่างมีบ้านพักเป็นส่วนตัว ไม่จำเป็นต้องมานอนด้วยกัน…

   …และสำนึกว่า…ไอ้ผู้ชายคนนั้นชื่ออธิป!!!...

   
“เฮ้ย!!!!”


   จอมขวัญร้องลั่นแล้วลุกพรวดขึ้นนั่ง เขาเบิกตาโตอย่างตกใจที่เห็นว่าตัวเองกับอธิปนอนร่วมเตียงในสภาพที่ต่างฝ่ายต่างไม่ใส่เสื้อผ้ากันทั้งคู่!!!...แล้วถ้ามันชายแท้ แมนทั้งแท่งเขาจะไม่ว่าเลย! มันดันเสือกชอบทำเล่นหูเล่นตากับเขา!!!!

   
อธิปได้ยินเสียงร้อง เขาสะดุ้งตื่นลืมตามองคนที่นั่งตาเหลือกอยู่ข้างกาย

   
“ตื่นแล้วหรือ” อันที่จริงเขาไม่ใช่คนตื่นสาย แต่เพราะเมื่อคืน…เมื่อคืน…


   คิดถึงเรื่องเมื่อคืนแล้ว ชายหนุ่มก็นึกเก้อขึ้นมา ถึงเขาจะไม่มีมีแฟนมานาน แต่เขาก็พอมีคู่ควงที่รักสนุก ทำแล้วจาก แต่…ไม่เคย ‘ทำ’ กับคู่ควงคนไหนแล้ว…ยาวนานและกินแรงเขาขนาดนั้นมาก่อน…


   “…” จอมขวัญอ้าปากพะงาบๆ ไม่รู้จะเริ่มต้นพูดแบบไหน เขาพยายามนึกย้อนไปเรื่องเมื่อคืน แต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก มันเบลอและมึนเหมือนเป็นความฝัน…แต่…ถ้าเป็นความฝันแล้วทำไมอธิปตัวเป็นๆถึงมานอนข้างเขาเล่า!!!

   
“เจ็บมั้ย” อธิปลุกขึ้นนั่งแล้วเอ่ยปากถาม

   
“เจ็บ? เจ็บตรงไหน” จอมขวัญย้อนถาม เขามัวแต่ตะลึงจนไม่รับรู้ความรู้สึกส่วนใดของร่างกายอีกแล้ว


   “ก็…ตรงนั้น” อธิปตอบแล้วบุ้ยหน้าไปที่เบื้องล่างของจอมขวัญที่ยังมีผ้าห่มคลุมทับอยู่ ร่างโปร่งก้มลงมองตาม

   
…เจ็บ?...ตรงนั้น…ตรงนั้นคือตรงไหน?...เขาพยายามเพ่งสมาธิเพื่อรับรู้ว่าส่วนใดของร่างกายตัวเองที่เจ็บและปวด และในวินาทีนั้นเอง ความรู้สึกเจ็บจี้ดก็แล่นขึ้นมาถึงขั้วหัวใจจนหน้างอ


   “เจ็บใช่มั้ย” อธิปขยับเข้ามาถามอย่างเป็นห่วง


   “ร…รู้ได้ไง…” ขนาดเขายังเพิ่งรู้สึกเมื่อกี้ แล้วทำไมมันถึง…


   “ก็เมื่อวานเห็นมันแดงขนาดนั้น”


   “เฮ้ย! เห็นได้ไง!” จอมขวัญร้องถามตาโตอย่างตกใจ ในเมื่อส่วนที่เขาเจ็บคือส่วนที่โคตรจะลี้ลับเหมือนอยู่ในดงป่า! แต่มันบอกว่ามันเห็น! มันไปเห็นตอนไหน?!!!


   “ก็…พี่เป็นคนพาไปล้างตัว…พอแหวกดูก็เลยเห็น…” จะเป็นลม!!!...จอมขวัญทรุดลงนอนกับเตียง ตาค้างเบิกโพลง สติลอยวิ้วหายไปในอากาศ!!!


   …แหวกดูก็เห็น!!! แล้วใครจ้างให้มึงแหวก!!!!...


   อธิปขยับเข้าไปจะถามไถ่อย่างห่วงใย แต่เสียงเคาะประตูกลับดังขึ้นเสียก่อน


   “ไอ้ขวัญ! ตื่นรึยัง?” เสียงของจักรกฤษณ์ ทำเอาคนจะเป็นลม ได้สติในวินาทีนั้น เขารีบลุกพรวดขึ้นนั่งแล้วหันไปมองที่ประตูทันที


…ประตูล็อก!!

… เฮ้อ!...


   “ไอ้ขวัญ! ตื่นได้แล้ว! วันนี้เช็กเอาท์นะ!” เสียงจักรกฤษณ์ยังดังปลุกต่อเนื่อง จนจอมขวัญนึกกลัวใจพี่ชายจะหาวิธีเข้ามาในห้องเพื่อมาปลุกเขา แต่เดี๋ยวมันจะได้เจอข่าวดีคือเขากับไอ้คุณอธิปได้กัน!


   “ตื่นแล้วๆ!!” เสียงตะโกนจากในห้องทำให้จักรกฤษณ์เงียบไปนิดนึง


   “ตื่นแล้วก็มาเปิดประตูหน่อย ให้ฉันแน่ใจว่าแกจะไม่นอนต่อ”


   “เฮ้ย! ตื่นแล้วหน่า! พี่จักรไปกินข้าวเช้าก่อนไป เดี๋ยวขวัญตามไป น…นี่ขวัญ…ขวัญแต่งตัวอยู่!” จอมขวัญตะโกนบอก หน้าหดจนแทบไม่เหลือสักนิ้วอยู่แล้วตอนนี้


   “เออ รีบๆตามมานะ…เดี๋ยวฉันไปดูที่ห้องคุณอธิปก่อนว่าเขาตื่นรึยัง” เสียงจักรกฤษณ์ที่ตอบกลับมาทำเอาจอมขวัญชะงักหนักกว่าเดิม


   “ไม่ต้องๆ!!!” เขารีบตะโกนบอกพี่ชาย “เอ่อ…ขวัญ…เมื่อเช้าขวัญออกไปจ้อกกิ้ง ขวัญเจอ…เจอคุณอธิปเดินไปไหนก็ไม่รู้อ่ะ เดี๋ยวเขาก็กลับมาเองพี่ ไม่ต้องไปตามหรอก” ว่าแล้วจอมขวัญก็โกหกไปอีกคำใหญ่ๆ


   “อ้าว งั้นเหรอ…เออ งั้นแกก็รีบๆนะไอ้ขวัญ จะได้ไปกินข้าวเช้า” จักรกฤษณ์ตอบผ่านบานประตูกลับมา ก่อนจะเดินจากไป จอมขวัญถอนหายใจเฮือกใหญ่


   
หัวข้อ: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Dezair ที่ 10-05-2012 19:49:16
จัดการจักรกฤษณ์ไปแล้วหนึ่ง เหลืออีกหนึ่งที่ต้องจัดการ…ก็ไอ้คุณอธิปนี่ไง!!!


   “คุณก็ออกไปได้แล้ว! เดี๋ยวก็แจ๊คพ็อตแตกมีคนมาเจออีกหรอก!!!” จอมขวัญรีบไล่ทันที ไม่อยากจะหันไปมองหน้ามันด้วยซ้ำ…ฮึ้ย!! เสร็จผู้ชายด้วยกันก็เรื่องใหญ่แล้ว! แล้วนี่ยังมาเสร็จไอ้บ้านี่อีก!!


   อธิปมองคนหน้าหงิกตรงหน้าแล้วได้แต่ส่ายศีรษะไปมา ทีเมื่อคืนล่ะเรียกเขา ‘พี่โต’ ทุกคำ พอเช้ามาฤทธิ์ยาหมดล่ะกลายเป็น ‘คุณ’ ทันที


   “เรียกว่าพี่โตก่อน แล้วจะไป” เขายื่นข้อเสนอ ทำเอาจอมขวัญตวัดสายตามามองอย่างเอาเรื่อง


   “ทั้งชีวิตผมมีแต่พี่จักร พี่โตมาจากไหน?!!”


   “งั้นก็ไม่ไป” อธิปนึกขวาง …ทั้งชีวิตมีแต่พี่จักรอย่างนั้นหรือ…แต่เมื่อคืนเขาไม่ได้ยินคำว่า ‘พี่จักร’ สักคำ


   “ไอ้!...โธ่เว้ย! แล้วไอ้พี่โตมันเป็นใครล่ะวะ! ไม่รู้จักเว้ย!!!”


   “ชื่อพี่เอง พี่ชื่อโต” คำตอบของอธิปทำเอาจอมขวัญอ้าปากค้าง


   “เรียกพี่ว่าพี่โต แล้วพี่จะยอมออกจากห้อง แต่ถ้า…ของขวัญไม่เรียก…เราต่อรอบเช้ากันเลยมั้ย?” อธิปทำท่าจะขึ้นคร่อม เล่นเอาร่างโปร่งรีบร้องลั่น


   “เออๆ พี่โต!!!” เท่านั้นล่ะ ทุกอย่างหยุดชะงักแต่โดยดี…อธิปยอมขยับกลับไปนั่งที่เดิม แต่ไม่วายชี้นิ้วสั่ง


   “อาบน้ำแต่งตัวซะ พี่จะรออยู่ข้างนอก” เขาว่าอย่างนั้น ก่อนจะหากางเกงที่ตกอยู่ข้างเตียงมาใส่ มันยังชื้นอยู่บ้าง แต่ก็พอใส่ได้ ร่างสูงก้าวขาออกจากห้องไปแล้ว ในขณะที่จอมขวัญยังแยกเขี้ยวตามอย่างหงุดหงิด


   …ฮึ้ย!! ทั้งชาตินี้ก็ญาติดีกับมันไม่ได้!! ‘พี่โต’ งั้นเหรอ?! ไม่จวนตัว กูไม่เรียกเด็ดขาด!!!


   เมื่อเหลือเพียงแค่เจ้าของบ้านพัก จอมขวัญก็ตวัดผ้าห่มออกจากตัว เหวี่ยงเท้าลงเหยียบพื้น ยันตัวลุกขึ้นยืนปุ๊บ ก็ทรุดฮวบลงไปนั่งกองปั๊บ!


   …เฮ้ย!! ทำไมขาไม่มีแรงงี้วะ!!!


   เขาได้แต่นั่งหน้าซีด นึกแค้นไอ้บ้าที่เพิ่งออกจากห้องไปเมื่อกี้ เพราะมันคนเดียว! เพราะมัน!! ไอ้บ้าเอ๊ย!!...มันทำให้เขาเป็นแบบนี้! เพราะมัน!!!...


   และกว่าจะหาวิธีไปถึงห้องน้ำ กว่าจะเปลี่ยนเสื้อผ้าล้างหน้าล้างตาเรียบร้อย จอมขวัญก็หมดลมหายใจไปอีกหลายเฮือก แถมยังลำบากลำบนต้องเอาแป้งมาโปะลงไปบนไอ้รอยเวรตะไลบนอกเขาอีก เพราะกลัวเผอเรอแล้วพี่ชายตาดีอย่างจักรกฤษณ์จะแอบเห็นเข้า! ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น ไอ้รอยบ้าๆพวกนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันเป็นรอยอะไรถ้าไม่ใช่รอยจูบ!...แต่แล้วไอ้อธิปนั่นมาจูบอกเขาทำไมวะเนี่ย!!!


   จอมขวัญอยากจะทรุดตัวลงไปนอนก่ายหน้าผาก ถ้าไม่ติดว่ากลัวจักรกฤษณ์จะมาเรียกอีกรอบ เกิดเข้ามาในห้องแล้วเห็นสภาพเตียงเละเทะขนาดนี้ เขาได้ถูกซักอีก แล้วคราวนี้ถ้าความแตกขึ้นมา จอมขวัญไม่รู้เลยว่าจะเอาหน้าตัวเองไปไว้ที่ไหน


 ชายหนุ่มถอนหายใจ ก่อนจะก้าวขาเดินไปเปิดประตูช้าๆ เพราะก้าวแต่ละทีนั้นส่งผลให้เจ็บเสียดจนต้องคิ้วขมวด แต่…เขาต้องคิ้วขมวดหนักกว่าเดิมทันทีที่เปิดประตูออกมาเจอใครบางคนยืนอยู่


   “เฮ้ย!” เขาร้องเมื่อเห็นอธิปยืนคอยอยู่ที่หน้าประตู และทันทีที่ฝ่ายนั้นเห็นเขา ก็รีบเข้ามาช่วยพยุงทันที


   “มาจับทำไมเล่า!”


   “เจ็บไม่ใช่รึไง” พอถูกย้อนอย่างนั้น จอมขวัญก็ได้แต่เงียบกริบ จะเถียงว่าไม่เจ็บก็ใช่ที่ เรื่องแบบนี้มันรู้กันอยู่ที่ท่าเดินนี่ล่ะ!


   …แต่…แต่…ทำไมต้องเป็นมันวะ! เขายังไม่อยากเจอมันตอนนี้ ไม่อยากถูกมันจับแขนจับขาตอนนี้…จอมขวัญทั้งโกรธ ทั้งอาย…แค่คิดว่าไอ้รอยจูบนั่นไปอยู่ตรงไหนของร่างกายเขาบ้าง ร่างโปร่งก็อยากจะถามจริงๆว่ามันกล้าทำได้ยังไง!!!


   “อย่าดื้อนะของขวัญ เรายังไม่ได้อธิบายให้พี่ฟังว่าวางยาน้ำทิพย์ทำไม?!” เสียงอธิปดังกระซิบอยู่ข้างหูอย่างเอาจริงเมื่ออีกฝ่ายพยายามดึงแขนออกจากการเกาะกุมของเขา จอมขวัญตวัดสายตาไปมอง ก่อนจะเบือนหน้าหนี


   …ไอ้เรื่องผิดแผนนี่ก็อีก! เขาตั้งใจจะให้น้ำทิพย์กินไอ้ยาเวรนั่น แล้วมอมเหล้าจักรกฤษณ์ ก่อนจะเอาสองคนนั่นไปขังไว้ในห้องไหนสักห้อง รับรองแน่นอนว่าเรื่องต้องเกิด! แล้วถ้าเรื่องเกิด จักรกฤษณ์และน้ำทิพย์จะต้องแต่งงานกัน เพียงเท่านี้เขาก็หมดห่วงหญิงสาวแสนดีคนนั้นแล้ว เธอจะต้องมีคนปกป้องและดูแลไปตลอดชีวิต แต่แล้วทำไม…ทำไมกลายเป็นว่าเรื่องดันมาเกิดที่เขาและไอ้อธิป!!


   “ว่ายังไง วางยาน้ำทิพย์ทำไม?” เสียงทุ้มดังกำชับอีกครั้ง จอมขวัญตวัดสายตาไปมอง แต่ไม่ยอมพูด


   …พูดก็โง่แล้ว!! ใครจะยอมเล่าว่าเรื่องทั้งหมดมันผิดแผนจากหน้ามือเป็นหลังเท้าขนาดนี้!!...


   “ก็ได้!...งั้นพูดมา ไปเอายามาจากไหน?!” จอมขวัญเงียบ…เงียบอย่างที่ทำเอาอธิปนึกอยากตีให้อีกฝ่ายรู้สำนึก


   “ไม่พูด…งั้นแสดงว่าอยากให้พี่เล่าให้ทุกคนฟังใช่มั้ยว่าเรื่องเมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้น?! หลักฐานพร้อมนะ พี่บอกไว้ก่อน!”


   “หลักฐานอะไร?!” จอมขวัญย้อนอย่างเอาเรื่อง


   “บนตัวพี่ มีรอยเล็บของขวัญ แล้วไหนจะบนตัวของขวัญอีก…ไม่ต้องให้บอกมั้งว่ามีรอยอะไร”


   “ไอ้!!”


   “พูดมา! ไปเอายามาจากไหน!!!”


   “…ทรงพล…” จอมขวัญยอมเอ่ยปาก


   “ยังติดต่อมันอีกเหรอ?!!” อธิปรู้จากจักรกฤษณ์ว่าจอมขวัญได้ปืนปลอมมาจากมาเฟียใต้ดินอย่างทรงพล แต่เขาคิดว่าเรื่องเมื่อคราวก่อนจะทำให้จอมขวัญรู้สำนึกและไม่กลับไปคบค้าสมาคมกับทรงพลอีก…ทว่า…ไม่เลย! ไม่มีคำว่าเข็ดในใจจอมขวัญ วิมลกิตติ!!!


   ชายหนุ่มโกรธ…ทว่าในความโกรธคือความห่วงใย…ห่วง…เพราะกลัวจอมขวัญจะเข้าไปติดร่างแหของทรงพล…


   “ทำไม…กลับไปยุ่งกับมันทำไม” น้ำเสียงที่อธิปใช้ถามไม่ใช่เร่งเร้าเอาคำตอบ หากแต่แฝงไปด้วยความห่วงใยอย่างที่ทำเอาจอมขวัญต้องหันมองอย่างเสียใจ


   …กี่ครั้ง…กี่ครั้งแล้วที่เขาทำให้คนรอบข้างต้องเป็นห่วง กี่ครั้ง…ที่คนรอบข้างต้องเสียใจเพราะการกระทำของเขา…


   “…ผม…ผมเป็นห่วงคุณน้ำ…คุณน้ำ…เป็นคนใจดี ผมกลัว…กลัวใครใช้ความใจดีของเธอมาหลอกเธอ…”


   “คุณก็เลยพยายามจะหาคู่ให้น้ำทิพย์ เพื่อให้คนคนนั้นปกป้องเธอไปตลอดชีวิตอย่างนั้นสิ!”


จอมขวัญได้แต่พยักหน้ารับช้าๆ ทั้งๆที่ตัดสินใจมาดีแล้ว และทำใจยอมรับว่าหากความแตก เขาจะต้องถูกคนรอบข้างโกรธเกลียดและโมโห…ทว่า…พอคนรอบข้างคนนั้นคืออธิป หัวใจที่พยายามเข้มแข็งกลับสั่นไหว เขาอยากจับแขนอธิปเบาๆ อยากขอโทษที่ทำให้อีกฝ่ายเสียใจ และถ้าเป็นไปได้…ก็อยากย้อนเวลากลับไป…กลับไปทำยังไงก็ได้ ที่จะไม่ทำให้อธิปพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงแบบนี้…


“…แล้วคนที่คุณอยากให้มาปกป้องน้ำทิพย์ก็คือคุณจักรใช่มั้ย” จอมขวัญพยักหน้ารับอีกครั้ง


อธิปเม้มปากแน่น เขาเบาโหวงไปทั้งอก ไม่ว่าเมื่อไหร่…ในใจจอมขวัญก็ยังคงมีน้ำทิพย์เสมอ ต่อให้ปากว่าเหลือแค่ความเป็นเพื่อนก็ตาม…


   “สิ่งที่คุณทำ ไม่ต่างอะไรกับที่น้ารุ่งพยายามทำให้คุณเลิกกับน้ำเลย…คุณบังคับน้ำ คุณต้องการให้น้ำเป็นในสิ่งที่คุณอยากจะให้เป็น…ไม่เคยถาม ไม่เคยสนใจความรู้สึกของเธอ…จอมขวัญ” ชื่อจริงที่ออกมาจากปากของอธิปนั้นทำเอาคนฟังสะท้านไปทั้งใจ แม้ทุกครั้งที่อธิปเรียกเขาว่า ‘ของขวัญ’ จะทำให้เขาหงุดหงิด แต่พอร่างสูงเปลี่ยนมาเรียกว่า ‘จอมขวัญ’ แล้วกลับทำให้เขาสั่นโหวงอย่างน่าประหลาด


   “ผม…ผมแค่…”


   “มีอีกตั้งหลายวิธีที่ปกป้องน้ำทิพย์ได้ แต่คุณกลับเลือกวิธีนี้…เพราะว่าตัวคุณเองอยากให้น้ำทิพย์อยู่กับคุณตลอดไปใช่ไหม ในเมื่อเป็นคนรักไม่ได้ ก็ให้เป็นพี่สะใภ้ก็ยังดีอย่างนั้นหรือ…” อธิปเอ่ยปาก สบตากับคนที่เขาพยุงแขนอยู่ ดวงตาของจอมขวัญไหววูบ ทว่า…ไม่มีคำแก้ตัวใดๆหลุดออกจากปาก


   …จอมขวัญยังรักน้ำทิพย์เสมอ…ยังรัก…แม้ว่าจะเป็นคนรักไม่ได้ก็ยังรัก…


   “อ้าว ไอ้ขวัญ…เป็นอะไรวะนั่น” เสียงจักรกฤษณ์ดังขึ้น ทำเอาสองหนุ่มต้องพากันหันมอง จักรกฤษณ์เดินตรงเข้ามาหาทันทีที่เห็นว่าน้องชายตัวเองกำลังถูกพยุง


   “เอ่อ…อ่า…ขวัญ…ข้อเท้าแพลงน่ะ” จอมขวัญตอบออกไป และเพียงเท่านั้นจักรกฤษณ์ก็ทำตาโต


   “ไปทำท่าไหนวะเนี่ย อ้อ! ที่แกบอกว่าออกไปจ้อกกิ้งเมื่อเช้าล่ะสิ! ว่าแล้ว…หน้าอย่างแกมันออกกำลังกายเป็นที่ไหน นี่คงออกไปจ้อกกิ้งแล้วข้อเท้าแพลงสิท่า!” หนุ่มผิวคล้ำดุน้องชาย ก่อนจะเข้าไปพยุงแขนอีกข้างของจอมขวัญ


   “คุณอธิป ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมพาไอ้ขวัญไปเอง ขอบคุณมากนะครับ” เขาหันไปบอกชายหนุ่มอีกคนที่พยุงแขนอีกข้างของจอมขวัญอยู่ และเพียงเท่านั้น อธิปก็จำต้องยอมปล่อย


   สองพี่น้องเดินนำหน้าออกไปแล้ว แต่อธิปยังยืนนิ่ง เขาได้แต่มองตาม แขนของจักรกฤษณ์โอบไหล่ของจอมขวัญเอาไว้แล้วพาก้าวเดินช้าๆอย่างนุ่มนวล


   …ความรู้สึกตะขิดตะขวงก่อเกิดขึ้นในใจ…เขาหวง…ที่จอมขวัญยังคงรักน้ำทิพย์…เขาหวง…ที่คนประคองจอมขวัญคือจักรกฤษณ์…เขาหวง…หวงทั้งๆที่รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่มีสิทธิ์…ไม่มีเลยแม้แต่นิดเดียว…

……………………………


   อธิปเดินตามมาที่หน้าหาดซึ่งใช้จัดเป็นสถานที่รับประทานอาหารมื้อเช้าของวันสุดท้าย เนื่องจากทั้งรีสอร์ทมีแต่พวกเขา โต๊ะรับประทานอาหารที่จัดเอาไว้จึงเป็นโต๊ะยาวที่มีจำนวนที่นั่งตามจำนวนพวกเขาเท่านั้น


   …ที่โต๊ะมีแค่คุณรุ่งทิพนั่งอยู่เพียงคนเดียว อ้อ…มีจอมขวัญอีกคนที่ถูกจักรกฤษณ์บังคับให้นั่งลง


   “เอาข้าวต้มปลาหมึกอย่างเดียวใช่มั้ยไอ้ขวัญ” จักรกฤษณ์หันมาถามน้องชาย จอมขวัญก็ได้แต่พยักหน้ารับ ชายหนุ่มผิวคล้ำจึงหันมาทางอธิป


   “คุณอธิปเอาข้าวต้มอะไรดีครับ วันนี้เป็นข้าวต้มทะเล เลือกเครื่องได้ มีทั้งปลา ทั้งกุ้ง ทั้งปลาหมึก” เขาถามอย่างมีไมตรี แต่อธิปกลับปฏิเสธ


   “ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมไปจัดการเอง” จักรกฤษณ์พยักหน้ารับ ก่อนจะเดินไปที่ซุ้มข้าวต้ม ซึ่งมีพ่อครัวยืนประจำคอยปรุงให้ทีละชาม อธิปเหลือบตามองแผ่นหลังคนพี่ ก่อนจะหันมามองจอมขวัญที่นั่งแกร่วรอ


   “เอาน้ำอะไร” เขาเอ่ยปากถาม ทำเอาร่างโปร่งต้องเงยหน้ามองเขา จอมขวัญนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะเหลือบตามองไปที่ซุ้มกดน้ำ เขาเห็นน้ำเปล่า น้ำส้ม และนมสด


   …ปกติ เวลามาพักโรงแรม เขาชอบดื่มน้ำส้มตอนเช้า …เขาไม่เคยพักที่รีสอร์ทแห่งนี้มาก่อน…แล้ว…น้ำส้ม…จะอร่อยมั้ยนะ?...


   “เอาน้ำเปล่าก็ได้ครับ”เพราะไม่รู้ว่าจะอร่อยถูกปากหรือไม่ ร่างโปร่งจึงเลี่ยงเป็นขอน้ำเปล่าแทน อธิปพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะหมุนตัวเดินไปที่ซุ้มกดน้ำ จอมขวัญมองตาม แล้วได้แต่เกาท้ายทอยตัวเองอย่างไม่เข้าใจนัก


   …เขารู้แต่ว่า มันรู้สึกแปลกๆ ตั้งแต่จักรกฤษณ์เข้ามาพยุงเขาแทนอธิป…แม้ตอนแรกจะไม่ได้อยากให้อธิปมาแตะเนื้อต้องตัว แต่พอมืออุ่นๆนั่นปลดออกจากแขนเขาไป…จอมขวัญกลับรู้สึกไม่ดีเลย…แล้วเมื่อกี้ก็อีก ตอนที่อธิปถามว่าเขาจะเอาน้ำอะไร…สายตาที่อีกฝ่ายมองมา…มัน…ทำให้เขาประหม่า…


   จอมขวัญถอนหายใจเบาๆ แล้วได้แต่ก้มหน้าก้มตาเล่นช้อนเล่นส้อมที่วางอยู่บนโต๊ะ เพราะไม่รู้ว่าตอนนี้ตนเองควรจะทำอะไร


   …ทว่า…ทุกพฤติกรรมของอธิปและจอมขวัญนั้น ตกอยู่ในสายตาของคุณรุ่งทิพที่นั่งร่วมโต๊ะเรียบร้อย เธอเห็นตั้งแต่ตอนที่จักรกฤษณ์หิ้วปีกน้องชายเข้ามานั่ง เห็นสายตาอธิปที่มองตามสองพี่น้อง…


   คุณรุ่งทิพวางช้อนลงกับถ้วยเบาๆ ก่อนจะยกกระดาษขึ้นซับปาก พลางชำเลืองมองทีท่าของจอมขวัญ


   …เธอก็พอจะรู้หรอกว่าโลกสมัยนี้ เรื่องพวกนี้พบเห็นได้ง่าย แต่…เธอไม่เคยพบเห็นอย่างใกล้ชิดเช่นนี้มาก่อน…คิดแล้วมันก็อดตื่นเต้นไม่ได้ ถ้าหากว่าสองคนนี้คบหากันเพราะเธอเป็นตัวแปรชักจูงมาให้เจอ อย่างนี้ก็เท่ากับเธอเป็นกามเทพล่ะสิ!...


   แม้จะรู้สึกตื่นเต้น แต่ก็แอบนึกสงสารเพื่อนตนที่เป็นแม่ของอธิป แต่กนกนุชไม่ใช่คนคิดมาก ถ้าหากรู้ว่าอธิปหันมาคบหากับจอมขวัญ ก็อาจจะไม่ฟูมฟาย…แต่…ประวัติเสียๆของจอมขวัญเล่า?!...


   เธอเหลือบมองพฤติกรรมของจอมขวัญอีกครั้ง รายนั้นยังเขี่ยปลายส้อมเล่นไปมาเหมือนเด็กไม่มีอะไรทำ…แต่บางที…อธิปที่เป็นผู้ใหญ่และพึ่งพาได้…ก็…อาจจะเหมาะกับคนไม่มีที่พึ่งแบบจอมขวัญก็ได้…


   อธิปเดินกลับมาแล้ว พร้อมกับน้ำเปล่าและน้ำส้ม เขาวางทั้งสองแก้วลงตรงหน้าจอมขวัญ


   “คุณจักรชิมน้ำส้มแล้วบอกว่าอร่อย คุณทานได้ ก็เลยฝากให้ผมเอามาให้ด้วย” อธิปเอ่ยเสียงขื่น ก่อนจะหมุนตัวเดินไปที่ซุ้มข้าวต้ม


   …จักรกฤษณ์รู้ทุกเรื่องของจอมขวัญดีกว่าเขา…เรื่องนี้เป็นเรื่องปกติ เป็นเรื่องปกติถ้าหากจักรกฤษณ์จะรู้ทุกความคิดของน้องชาย รู้ว่าน้องชอบกินน้ำส้ม แต่ก็ระแวงว่าจะไม่อร่อยถูกปาก ถึงขนาดที่จักรกฤษณ์ต้องกดชิมให้ก่อนเพื่อให้แน่ใจว่าอร่อยจริง จึงกดจนเกือบเต็มแก้วแล้วฝากเขาให้เอาไปให้…รายละเอียดเล็กๆน้อยๆในชีวิตของจอมขวัญนั้น จักรกฤษณ์รู้ทุกอย่าง…ไม่เหมือนเขา…


   ชายหนุ่มรับถ้วยข้าวต้มมาจากพ่อครัว ก่อนจะเดินกลับมานั่งที่โต๊ะ สองพี่น้องจักรกฤษณ์และจอมขวัญตีกันเล็กน้อยเพราะจักรกฤษณ์ดันใส่ตังฉ่ายของไม่โปรดมาในถ้วยข้าวต้มของน้องชาย

   
“ก็รู้ว่าไม่ชอบ!” จอมขวัญบ่น ขณะตักตังฉ่ายที่กระจายเต็มชามไปใส่ชามของพี่ชายซึ่งเอาแต่หัวเราะ


   “รู้ว่าไม่ชอบก็เลยใส่มาไง”


   …จักรกฤษณ์รู้ว่าอะไรบ้างที่จอมขวัญชอบ รู้ว่าอะไรบ้างที่จอมขวัญไม่ชอบ รู้ทุกสิ่ง รู้ทุกอย่าง….ในขณะที่เขา…ไม่รู้อะไรเลย…


   ชายหนุ่มเหลือบตามองสองพี่น้องที่สนิทสนมจนเขานึกหงุดหงิด แต่ก็พูดอะไรไม่ได้ เขาทรุดตัวลงนั่งแล้วก้มหน้าก้มตากินข้าว พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่สนใจสองพี่น้องที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอีก


   …และนั่น…อยู่ในสายตาคุณรุ่งทิพเช่นเคย…


   …ที่จอมขวัญบอกว่าอธิปมีเป้าหมายเป็นผู้ชายคนใหม่ เห็นที่จะไม่จริงเสียแล้ว ในเมื่อเธอยังเห็นสายตาของอธิปมองจอมขวัญอย่างน้อยใจเสียใจขนาดนั้น…


   “เอ่อ…” คุณรุ่งทิพส่งเสียงเล็กน้อยเพื่อให้ทั้งสามหนุ่มที่ดูจะอยู่ในโลกส่วนตัวของตัวเอง รับรู้การมีอยู่ของเธอ


“คุณจักรกฤษณ์ ช่วยน้าสักเรื่องได้มั้ยคะ” ในฐานะที่ตอนนี้เธอเป็นผู้ใหญ่เพียงคนเดียวในโต๊ะ และรู้เห็นเรื่องราวตรงหน้า จะให้ปล่อยไปก็ใช่ที่ อธิปนั้นก็เหมือนเป็นหลานเพราะเป็นลูกเพื่อน ในขณะที่จอมขวัญก็เป็นเพื่อนของลูกสาว จะให้เธอปล่อยปละละเลยไม่ดูดำดูดีก็เห็นจะไม่ได้


“ครับ?”


“คือ…ยัยน้ำยังไม่ออกมาจากห้องเลย รบกวนคุณจักรกฤษณ์ช่วยไปตามให้หน่อยได้มั้ย น้าจะไปเอง…ก็…พอดียังทานไม่เสร็จ” เธอเหลือบตาลงมองที่ชามข้าวต้มของตนเอง ส่วนจักรกฤษณ์นั้นทานเป็นชามที่สองแล้ว เพราะชามแรกทานล่วงหน้าไปกับบิดามารดาที่เพิ่งลุกจากโต๊ะไปจัดการสั่งให้พนักงานโรงแรมช่วยเก็บเตาปิ้งบาร์บีคิวที่เอาของส่วนตัวมาใช้ที่นี่


“เอ่อ…ก็ได้ครับ” จักรกฤษณ์เห็นว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ใหญ่สั่ง เขาจึงไม่อยากขัด ชายหนุ่มผิวคล้ำลุกจากโต๊ะเดินกลับไปที่ละแวกบ้านพักอีกครั้ง ที่โต๊ะจึงเหลือเพียงแค่อธิปและจอมขวัญที่ต่างคนต่างก้มหน้าก้มตาทานข้าวต้ม


“อธิป…น้า…อยากได้น้ำส้มเพิ่ม ช่วยไปเติมให้น้าหน่อยได้มั้ย อ้อ…น้าอยากได้แบบไม่เย็น แต่ที่ซุ้มมีแต่น้ำส้มเย็นๆทั้งนั้นเลย อธิปช่วยขอพนักงานให้น้าหน่อยนะ” อธิปรับคำเสียงแผ่ว ก่อนจะเดินมาหยิบแก้วน้ำของหญิงวัยปลายแล้วเดินไปที่ซุ้ม คราวนี้จึงเหลือเพียงคุณรุ่งทิพและจอมขวัญเท่านั้น


“จอมขวัญ…” จอมขวัญหันมอง


“คุณน้าอยากได้เพิ่มเหรอครับ”


“ไม่ใช่…ฉันจะสอนเธอ…”


“สอน?!” คนจะถูกสอนร้องอย่างงุนงง


คุณรุ่งทิพถอนหายใจเล็กน้อย อันที่จริงเธอก็ไม่ใช่ญาติผู้ใหญ่สนิทชิดเชื้ออะไรของจอมขวัญ ไอ้จะเข้าไปจ้ำจี้จ้ำไชก็เห็นจะไม่เหมาะ แต่จะปล่อยให้เป็นแบบนี้เธอก็รำคาญลูกหูลูกตาเสียเหลือเกิน


“ฉันก็ไม่มีประสบการณ์หรอกนะ เรื่อง…รักเพศเดียวกัน แล้วก็…ไม่เคยใกล้ชิดกับพวกนี้มาก่อน แต่ว่า…ยังไงมันคงเหมือนๆกันใช่มั้ยล่ะ ไอ้เรื่อง…ความรัก…” จอมขวัญคิ้วขมวดด้วยความงุนงง คุณรุ่งทิพเหลือบมองไปที่ซุ้มน้ำ เห็นว่าอธิปกำลังรอให้พนักงานไปจัดการเอาน้ำส้มแบบไม่เย็นมาให้อยู่ เธอก็เลยหันมาสอนชายหนุ่มอีกคนต่อ


   “…ก็…เรื่อง…เรื่องของแกกับอธิป…ฉันไม่ใช่หูหนวกตาบอด อายุก็ขนาดนี้แล้ว พบเห็นคู่รักมาก็มาก แกอย่ามาปฏิเสธเลยว่าแกกับอธิปไม่ได้…มีอะไรกัน”


   …มีอะไรกัน?!!!!... จอมขวัญตาเหลือกค้าง เขาเข้าใจว่า ‘มีอะไรกัน’ ของคุณรุ่งทิพคงจะหมายถึงแค่ความสัมพันธ์ แต่สำหรับเขา!...ชายหนุ่มนึกไปถึงเรื่องเมื่อคืน! เรื่องเมื่อคืนที่เขากับมัน ‘มีอะไรกัน’ จริงๆ!!!


   “จอมขวัญ…แกน่ะมันเป็นคนไม่มีที่พึ่ง ฉันไม่ได้หมายความว่าคุณจักรกฤษณ์ คุณชัย หรือคุณพัชรีเป็นที่พึ่งให้แกไม่ได้นะ แต่ที่ฉันพูด ฉันหมายถึงแกไม่มีที่พึ่งทางใจ แกเหมือนกิ่งไผ่ ลู่ตามลม ลู่ตามมรสุม แต่อธิป…เขาเหมือนต้นไม้ใหญ่ ถ้าแกกับเขาอยู่ด้วยกันไปตลอดรอดฝั่ง จะเป็นโชคดีของแกนะ เพราะฉะนั้น…จะทำอะไร จะสนิทสนมกับใคร แกก็ต้องคิดถึงอธิปให้มาก ต้นไม้ใหญ่ก็โงนเงนได้เหมือนกัน ถ้าถูกทำร้ายจิตใจมากๆ…”


 จอมขวัญอ้าปากค้างกับคำพูดของหญิงตรงหน้า เขารีบยกมือสองข้างขึ้นห้าม ก่อนที่คุณรุ่งทิพจะพูดจาให้เขางงหนักกว่าเดิม


   “เดี๋ยวๆ คุณน้า…ไอ้เรื่องกิ่งไผ่ ต้นไม้ใหญ่นี่พักไว้ก่อน…แต่เรื่องที่ผมกับนายอธิปนั่น…”


   “แกไม่ต้องมาแก้ตัว ฉันมองปราดเดียวฉันก็รู้ ไม่ต้องมาโกหกฉันว่าอธิปไปเล็งคนอื่นเลยนะ! แกคิดว่าฉันอายุเท่าไหร่ อายุฉันปูนนี้ เป็นรุ่นน้องคุณชัยคุณพัชรีไม่กี่ปี แทบจะเรียกว่าเป็นแม่แกได้อยู่แล้ว!...ที่ฉันสอน ที่ฉันบอกแก เพราะฉันไม่อยากเห็นแกล่องลอยเป็นกิ่งไผ่ไม่มีที่ยึด การได้รัก ได้คบหากับอธิปนั่นน่ะเป็นโชคดีแล้ว แกน่ะนะจอมขวัญ…ถ้าจะรักกับผู้หญิง ก็ต้องเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งและช่วยยึดเหนี่ยวแกได้ แต่ถ้าจะรักกับผู้ชาย ฉันว่าที่แกเลือกอธิปนั่นแหละ ถูกแล้ว”


   “ผมไม่เคยเลือกอธิป!” จอมขวัญร้องบอกอย่างตกใจที่คุณรุ่งทิพเข้าใจอะไรไปได้ไกลโขเสียขนาดนั้น!


   “นี่ยังจะมาดื้อเถียงฉันอีก! อ้อ…แล้วก็เมื่อกี้ก็เหมือนกัน แกรู้มั้ยว่าอธิปเขามองแกยังไง ฉันรู้หรอกนะว่าแกกับคุณจักรกฤษณ์เป็นพี่เป็นน้องกัน แต่แกก็ต้องมีขอบเขตให้พี่น้อง เข้าใจมั้ย…เฮ้อ…ตอนที่แกคบกับยัยน้ำ ฉันก็ดูแกรู้เรื่อง เชี่ยวชาญด้านเทคแคร์แฟนออกจะตาย แล้วทำไมพอมาคบกับอธิป แกถึงทำตัวเป็นเด็กอินโนเซ้นท์ซะขนาดนี้”


   “ผมไม่ได้คบกับอธิป!!!” คราวนี้จอมขวัญตะโกนดังลั่น จนทำเอาเจ้าของชื่อที่ถูกเขาอ้างถึงซึ่งกำลังเดินกลับมาที่โต๊ะได้แต่ชะงักค้าง คุณรุ่งทิพอ้าปากพะงาบๆอย่างพูดไม่ออกที่อยู่ดีๆจอมขวัญก็ตะโกนใส่หน้าเธอ


   ชายหนุ่มร่างโปร่งหมุนตัวจะเดินออกจากโต๊ะอย่างหงุดหงิด แต่พอเขาหันมาเห็นว่าอธิปยืนมองอยู่ จอมขวัญก็ยิ่งหัวเสียหนัก กลายเป็นเร่งฝีเท้าเดินจากไปทันทีจนอธิปนึกห่วง เขารีบวางแก้วน้ำส้มให้กับคุณรุ่งทิพ ก่อนจะตามออกไป ทิ้งให้หญิงสูงวัยมองตามพลางส่ายศีรษะไปมา


   “กิ่งไผ่ลู่ตามลมลู่ตามมรสุมจริงๆ แบบนี้ต้องต้นไม้ใหญ่เท่านั้นล่ะ! ถึงจะเอาอยู่!!”

……………….

   “เดี๋ยวก่อน…” จอมขวัญก้าวเร็วๆอย่างไม่สนใจสิ่งใดแม้แต่น้อย อธิปเลยต้องรีบคว้าแขนเอาไว้ แล้วพอเขาคว้าแขนให้อีกฝ่ายหันมามองได้ จอมขวัญก็สะบัดแขนตัวเองออกจากการเกาะกุมของเขาทันที


   “ไม่ต้องมาจับเว้ย!”


   “ของขวัญ…”


   “ไม่ต้องมาเรียกชื่อนั้น!” จอมขวัญพาล…ใช่…เขาพาล…จะไม่ให้พาลได้ยังไงในเมื่อคุณรุ่งทิพเข้าใจผิดคิดว่าเขากับอธิปคบหากัน แล้วไหนจะเรื่องเมื่อคืน…เรื่องเมื่อคืนที่…


   “ของขวัญ…ใจเย็นๆก่อนได้มั้ย มานี่…” อธิปเกรงว่าอีกฝ่ายจะโวยวายจนคนอื่นๆมาเห็นเข้า เขาลากจอมขวัญไปที่บ้านพักของเขา


   “เอาล่ะ เป็นอะไร…” พออยู่ในบ้านพักกันแค่สองคนแล้ว อธิปก็เอ่ยปากถามอย่างใจเย็น แต่จอมขวัญยังอารมณ์ร้อน เขาตวัดสายตาจ้องมองคนถามอย่างไม่พอใจ


   “เป็นอะไร?! ก็จะเป็นบ้าอยู่แล้วเนี่ย! แม่คุณน้ำคิดว่าผมกับคุณเป็นแฟนกัน! บ้าไปแล้ว!!!” อธิปนิ่งไปเพราะตกใจ เขาไม่คิดว่าคุณรุ่งทิพจะถึงขั้นจับคู่เขาและจอมขวัญเช่นนี้


   “จากนี้ไป คุณกับผมห่างกันไปเลย! เราไม่ต้องเจอกันอีก! ถ้าใครยังคิดได้! ผมจะไปอาละวาดให้ดู!!!” จอมขวัญสั่งเสียงดังอย่างไม่พอใจ อธิปมองคนพูดที่ยังแสดงสีหน้าโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง เขาควรจะเออออตามใจจอมขวัญไป เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายอารมณ์เสียบานปลาย…แต่…


   “ผมทำไม่ได้” เขาตอบเสียงเรียบอย่างที่ทำเอาจอมขวัญตวัดสายตามองเขาอย่างไม่พอใจระคนสงสัย


   “ทำไม?!!!”


   ชายหนุ่มร่างสูงส่ายหน้าไปมา


   “ผมเองก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าทำไม่ได้…”


   “ไม่รู้?!!! ไม่รู้แต่เสือกบอกว่าทำไม่ได้เนี่ยนะ!!! บ้าไปแล้วรึไง!!”

   
“ผมอาจจะบ้าจริงก็ได้…ของขวัญ…สำหรับคุณ คุณอาจจะจำไม่ได้ว่าเมื่อคืน มันมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง มีรายละเอียดเล็กน้อยอะไรบ้างระหว่างที่เราสองคน…กอดกัน…แต่สำหรับผม ผมจำได้ทุกอย่าง ผมจำได้ว่าผมรู้สึกยังไง ผมยินดีแค่ไหน ผมกอดคุณด้วยความรู้สึกแบบไหน…และไอ้ความรู้สึกพวกนั้น…ก็ทำให้ผมแน่ใจ ว่าผมห่างกับคุณไม่ได้” อธิปตอบเสียงเรียบแต่จริงจังและมั่นคง เขามองจ้องเข้าไปในดวงตาเรียวของจอมขวัญที่มีแต่ความไม่เข้าใจฉายชัดอยู่ในนั้น


   …เขาเองก็ไม่เข้าใจ…ไม่เข้าใจว่าเพราะอะไร ความสัมพันธ์เพียงคืนเดียวถึงเด่นชัดอยู่ในมโนสำนึกเสียขนาดนั้น แถมยังกลายเป็นความหวง ความหงุดหงิดเมื่อเห็นจอมขวัญถูกพี่ชายดูแลและเทคแคร์ดีเสียจนเขาไม่ต้องเอื้อมมือเข้าไปช่วยเหลือ…


   จอมขวัญอ้าปากค้าง เขาพูดไม่ออก อยากจะเถียงให้สาแก่ใจว่าจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้! แต่…ห้วงหนึ่งในความทรงจำคือเสียงทุ้มอ่อนโยนที่เรียกชื่อเขา


   ‘ของขวัญ’


   เสียงนั้นเร่งเร้าอย่างอ่อนหวานขอให้เขาเรียกอีกฝ่ายกลับว่า ‘พี่โต’ วินาทีนั้น เหมือนหัวใจที่ดำมืดและหนาวเหน็บมีใครอีกคนเปิดประตูเข้ามา เข้ามาพร้อมแสงสว่าง เข้ามาพร้อมความอบอุ่น…ใครคนนั้น…ที่จะเป็นของเขาเพียงคนเดียว…


   ‘พี่โต’


   “ถ้าไม่อยากออกไปทานแล้ว ให้พี่…เอ่อ…ให้ผมสั่งอะไรมาให้มั้ย” เสียงอธิปดังขึ้นเบาๆ จอมขวัญเงยหน้ามอง และเพิ่งรู้ตัววินาทีนั้นว่าเขากับอีกฝ่ายยืนใกล้กันเสียเหลือเกิน ร่างโปร่งถอยหลังอย่างตกประหม่า ก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากบ้านพักทันทีแต่ก็ยังช้ากว่าคนเรียก


   “ของขวัญ…” อธิปเสี่ยงเรียกชื่อเล่นที่จอมขวัญหวงนักหวงหนาอีกครั้ง และครั้งนี้จอมขวัญหยุดเดิน ทว่า...ไม่ยอมหันกลับมามอง


   “ถ้า…คุณเอาเรื่องเมื่อคืนไปบอกใคร ผมเอาคุณตายแน่!” จอมขวัญขู่เสียงแข็ง กำลังจะก้าวขาเดินแต่แขนกลับถูกคว้าเอาไว้เสียก่อน


   “แล้ว…พี่ต้องลืมมันมั้ย” อธิปเสี่ยงอีกครั้ง…เสี่ยงที่จะเรียกตัวเองว่า ‘พี่’ เสี่ยงที่จะเข้าไปสนิทสนมราวกับคนคุ้นเคย และเสี่ยง…ที่จะถามว่าเขาจำเป็นต้องลืมเรื่องราวเมื่อคืนหรือไม่…ถ้าจอมขวัญบอกให้เขาลืม เขาจะดื้อหัวชนฝาได้อีกไหม


   จอมขวัญนิ่งไป ปากอยากบอกว่าให้อธิปลืมให้หมด…แต่…


   “อยากลืมก็ลืมดิ! ผมไม่เกี่ยว!” แล้วคนตอบก็กระชากแขนตัวเองออกจากมืออุ่นร้อนของอีกฝ่าย ก่อนจะเดินปึงปังออกจากบ้านพักไปทันที ทิ้งอธิปให้มองตามแล้วรอยยิ้มบางก็จุดขึ้นที่มุมปากอย่างอิ่มเอม


   … ‘ผมไม่เกี่ยว’… จะยอมให้ไม่เกี่ยวแค่วันนี้เป็นวันสุดท้าย…กลับจากทะเลไป ‘พี่โต’ คนนี้จะไม่ยอมให้มีคำว่า ‘ไม่เกี่ยว’ สำหรับเราสองคนอีกแล้ว…ของขวัญ


ติดตามตอนต่อไป (ขอพฤหัสหน้านะคะ)
คดีพลิกตามคาด ฮ่าฮ่า (รอบนี้ไม่แกล้งคนอ่านแบบปืนปลอมแหละ กร๊ากๆๆๆ :laugh:)
ตอนเขียนพาร์ทนี้ ชอบคุณรุ่งทิพมากกกกกกกก แต่ก็นั่งแก้ฉากเรทซะหัวฟู  :serius2:

เอาล่ะ หลังจากนี้ จะเป็นวายอย่างจริงจังล่ะนะ (ก่อนหน้านี้มันเป็นเรื่องแบบเรื่อยๆมาเรียงๆ นกบินเฉียงไปทั้งหมู่ ฮาฮา)
แต่ว่าหลังจากนี้ จะมาลงได้อาทิตย์ละตอนเท่านั้นล่ะค่ะ เพราะว่าบัวเริ่มทำงานพิเศษวันเสาร์อาทิตย์ ก็เลยไม่มีวันหยุดเลย เศร้ามากกกกก  :m15:


ขอบคุณคนอ่าน คนเม้นท์ คนติดตาม และทุกกำลังใจนะคะ ขอบคุณพื้นที่บอร์ดเช่นเคยยยยย
เจอกันพาร์ทหน้า

(ไม่มีสปอยล์ เพราะว่าบัวยังไม่ได้เขียนเลยสักตัวอักษรเดียว สุดยอดแห่งความรับผิดชอบบบบ :m31:)
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: gupalz ที่ 10-05-2012 20:10:24
อ่านไป คุณรุ่งทิพย์นี่จะเป็นสาววายแล้วนะ  :laugh: :laugh: :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Rafael ที่ 10-05-2012 20:11:11
กรี๊ดดดด
มันมีได้เสียจริงๆด้วย
คุณอธิปน่ารักอ่าาาา ชอบๆ
ของขวัญทำเป็นดื้อไปเถอะ เดี๋ยวต่อไปจะรักเขาจนถอนตัวไม่ขึ้น ฮาาา
ขอบคุณคุณบัวที่มาต่อนะคะ จุ๊บๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: qwank8 ที่ 10-05-2012 20:27:42
ในที่สุด  :impress2: :impress2: :impress2: :impress2: :impress2: :impress2: :impress2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: fuku ที่ 10-05-2012 20:32:20
คุณแม่จะกลายเป็นสาววายแล้วสินะ 55555

ไหงจากรังเกียจหันมาเชียร์แบบนี้ล่ะค่าคุณแม่ :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 9......หน้า 16 (04/05)
เริ่มหัวข้อโดย: nekko ที่ 10-05-2012 20:44:00
 :mc4:ฉลอง...............เค้ามีอะไรกันแล้ว 


 :กอด1: :L2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: isn ที่ 10-05-2012 20:58:59
อุ...คุณแม่  :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: winndy ที่ 10-05-2012 21:19:40
คุณแม่ สุดยอด เป็นวายเต็มตัวแล้ว
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: evilheart ที่ 10-05-2012 21:23:09
ในที่สุดคนเปิดของขวัญก็เป็นพี่โต
ของขวัญเปิดใจได้แล้ว
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: IIMisssoMII ที่ 10-05-2012 21:25:09
รอเรื่องนี้ทุกวันเลย ^ ^

อ้างถึง
…เธอก็พอจะรู้หรอกว่าโลกสมัยนี้ เรื่องพวกนี้พบเห็นได้ง่าย แต่…เธอไม่เคยพบเห็นอย่างใกล้ชิดเช่นนี้มาก่อน…คิดแล้วมันก็อดตื่นเต้นไม่ได้ ถ้าหากว่าสองคนนี้คบหากันเพราะเธอเป็นตัวแปรชักจูงมาให้เจอ อย่างนี้ก็เท่ากับเธอเป็นกามเทพล่ะสิ!...
มาถึงตรงนี้ อิชั้นปรบมือป๊าบเลย ถูกใจจริง ๆ :laugh:

ตอนเรียก ของขวัญ กะ พี่โต บนเตียง มันน่ารักไงมิรุ ว่าเเต่ คุณพี่โตเค้ารุ้วิธีทำกะ ผช ด้วย ?
เเค่คืนเดียว พี่เเก หึง คิดเองขนาดนี้ ต่อไป จอมขวัญจะป่วนพี่เเกขนาดไหนนี่
บวกหนึ่งนะคะ
 :L2:มอบดอกไม้ให้คุณรุ่งเธอ บทเธอดีจริงๆ o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: iforgive ที่ 10-05-2012 21:28:19
เอาแล้วงัย  เจอสาววายรุ่นเดอะเข้าซะแล้ว
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: yeyong ที่ 10-05-2012 21:29:41
คุณรุ่งทิพมาทำคะแนนนำโด่ง ถูกใจคนอ่านก็คราวนี้แหละ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: ชะรอยน้อย ที่ 10-05-2012 21:33:18
กรี๊ซซซซซซซซซซซซ พี่อธิปเเปลี่ยนไป ของขวัญเจอคุกคาม  :m20:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: NOoTuNE ที่ 10-05-2012 21:36:12
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ชาบูคุณรุ่งทิพย์  :m11: :m11: :m11: :m11: :m11: :m11:

ไอ้ที่เคยโกรธเคืองกัน ต่อว่า ก็ขอให้ลืมกันไปนะคุณรุ่งทิพย์ ดิฉันขอโทษ กร๊ากกกกกกกกกกกกก รักที่สุด  :กอด1:

โอยยย ตายคดีพลิก คิดไม่ถึงว่ามันจะมาเร็ว  :m3:


พี่โต สู้ๆ รุกหนักแล้ว จ้า ของขวัญก็หวั่นไหวสุดๆ

ของขวัญ ในที่สุด นู๋ก็ได้พบ คนที่เป็นของนู๋รวมทั้งเป็นเจ้าของนู๋แล้วน่ะ  :m1: :m1:

+เป็ด +1 ให้คุณรุ่งทิพย์ ครึครึ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Kaame ที่ 10-05-2012 21:39:05
กลายเป็นสาววายไปซะแล้ว 555555 !!!
คุณรุ่งทิพ กลายเป็นขวัญใจไปเลย   o13
บทนี้ได้ใจจริง ๆ ชอบมาก ๆ  ของขวัญกับพี่โต อ้ายยยย
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: nokkie ที่ 10-05-2012 21:39:23
ในที่สุด...พี่โตก็ตกหลุมรักความน่ารักของของขวัญจนได้  :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Ball ที่ 10-05-2012 21:40:51
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
เราอยากบอกอีกหลายๆครั้งเลย
ว่าชอบเรื่องนี้มากมากกกกกกกกกกกกก
เขาได้เสียกันแล้ว >//<
พี่โต กับ ของขวัญ อร๊ายยยยยยยยย

ปล.คุณรุ่งทิพย์ม้ามืดค่ะ ชนะน็อกเลย สาววายรุ่นใหญ่ ฮี่ๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: fffx ที่ 10-05-2012 21:43:30
ฮาคุณรุ่งทิพย์ ฮ่าๆๆๆๆๆ โบกป้ายแฟนครับกร๊ากกก :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: jinjin283 ที่ 10-05-2012 21:44:24
จะกรี๊ดอะ >< พี่โต กลับจากทะเลนี้สู้ตายเลยนะคะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: vi2212 ที่ 10-05-2012 21:59:44
ของขวัญจะคิดทำไรอีกไหม o3
คุณรุ่งทิพย์....ได้ใจมักมาก :impress2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: bulldog17 ที่ 10-05-2012 22:05:34
  โจรเสร็จพระเอก  :m25:

เอาแล้วงัย  เจอสาววายรุ่นเดอะเข้าซะแล้ว

  สาววายรุ่นเดอะ :m20:

หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: pare_140 ที่ 10-05-2012 22:07:10
โอเอ็มจี!!  เค้าได้เสียกันแล้ว

ของขวัญเจอพี่โตรุกหนักแน่ :z1:

คุณรุ่งทิพท์ o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: murasakisama ที่ 10-05-2012 22:07:35
เริ่มวายแล้ววววววว :mc4: :mc4: :mc4:  พี่โตเท่ห์มากแล้วก็แมนมากด้วย o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: lovely2min ที่ 10-05-2012 22:09:06
ฮี่ี ฮี่
พี่โต น้องขวัญ น่ารักที่สุด
พี่โตตื๊อเข้าไว้นะจ๊ะ อย่าปล่อยหลุดมือล่ะ

หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: jaejoong22 ที่ 10-05-2012 22:09:52
"ของขวัญ ของขวัญ ของขวัญ"  :mc4: :mc4:

"พี่โต พี่โต พี่โต"  :mc4: :mc4:

หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: michiko_love ที่ 10-05-2012 22:11:54
พี่โต ของขวัญ  :L1:
เริ่มเข้มข้นแล้ว ^^
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: หมอตัวเปียก ที่ 10-05-2012 22:12:17
ขอบคุณคร้าบ อิอิ

ชอบตอนนี้ที่สุดเลย  o13
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: panari ที่ 10-05-2012 22:14:09
ชอบคุณรุ่งทิพย์ก็ตอนนี้นี่แหละ 55

พี่โตกับของขวัญน่ารักมาก ก ก >.<
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: aloney ที่ 10-05-2012 22:24:49
เป็นไงหล่ะ ของขวัญ ชอบวางแผนดีนัก เจ้าเล่ห์

โดนพี่โตจัดการซะเลย  :z2: :z2: :z2: :z2: :z2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: ruby ที่ 10-05-2012 22:32:29
จากที่ไม่ชอบหน้ากลายมาเป็นกามเทพซ่ะแล้วคุณแม่
ตอนนี้คุณรุ่งทิพยขโมยซีนเห็นๆ :กอด1:
ของขวัญ ในที่สุดก็เสร็จ พี่โต :z1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: A-J.seiya* ที่ 10-05-2012 22:32:51
อ่อยยยยยยยย
พี่โต จะน่ารักไปไหนน่ะ ของขวัญก็อ้อนมากกกกก
แบบนี้จะปล่อยให้ทรมานได้ไง
อั้ยย่ะ เขินอ่ะพี่บัว >.,<
คุณรุ่งทิพมองทะลุมากกกกกกกก
55555 เผื่อไปอีก 7 ปีเลย !!!!
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: moobarpalang ที่ 10-05-2012 22:39:50
เฮ้ยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!
คุณรุ้งทิพย์ไหนตอนแรกรับไม่ได้ไงวะ
ทำไมตอนนี้รับได้แถมมีการสั่งสอนอีกด้วย
เหนื่อยใจ :เฮ้อ: ของขวัญอย่าใจร้ายกับพี่โตนักสิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: rubymoona ที่ 10-05-2012 22:53:46
แรงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
อั่ก! ขอยกนิ้วให้คุณรุ่งทิมพ์เลยคะ กรี๊ด
โอย พาร์ทนี้ทำคนอ่านเสียเลือด กับความเป็นพี่โต แอร๊ก พี่โตขา อร๊าย พี่ร้อนแรงมากตอนนี้~~~~
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: moredee ที่ 10-05-2012 23:03:23
 :jul3:ชอบจังสาววายรุ่นใหญ่
พี่โต รุกหนักเลยค่า :mc4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Bowbonk ที่ 10-05-2012 23:23:44
 :pighaun: :pighaun: :pighaun: :pighaun: :pighaun:


กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ไลท์คุณรุ่งิพย์  พันครั้งเลยคร่าาาาาาาาาาาา

ของขวัญกับพี่โต   อิอิ   น่ารักเว่ออออออออออ


 :-[ :-[ :-[ :-[ :-[
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: malula ที่ 10-05-2012 23:25:43
ที่กำลังหั่นปากหมึกซึ่งปิ้งสุกแล้ว/...ปลาหมึก
ชายหนุ่มพยายามนึกว่าอาการร้อนทุรนทุรายและคอแห้งผาด/...แห้งผาก

ขอต้อนรับคุณรุ่งทิพเข้าชมรมสาววายอย่างเป็นทางการค่ะ
พี่โตเหมือนเสือกำลังจะออกล่าเหยื่อเลยตอนนี้
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: สมุนไพร ที่ 10-05-2012 23:49:52
เขินพี่โตจัง :-[

แต่ชอบเวลาของขวัญอยู่กับคุณรุ่งทิพย์นะ :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: RoseBullet ที่ 10-05-2012 23:54:00
*กรีดร้อง*
พี่โตกับน้องของขวัญน่ารักมั่กๆ นี่ขนาดแค่เริ่ม แถมของขวัญก็โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงขนาดนี้
ถ้าหวานกันจะน่ารักขนาดไหนน้อ *เพ้อ* พี่โตลุยหน้าต่อเลยค่ะ
ไหนๆก็ได้แม่สื่อระดับมือพระกาฬ(?)อย่างคุณรุ่งทิพคอยเอาใจช่วยอยู่ทั้งคนด้วยเนอะ ฮะฮ่า
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: bun ที่ 10-05-2012 23:54:12
และแล้วของขวัญก็เสร้็จพี่โตจนได้
แถมยังมีคุณรุ่งทิพย์เป็นแบล็กอัพอีก
ของขวัญไม่รอดแน่
 :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: choijiin ที่ 11-05-2012 00:09:59
กร๊าซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ
 :haun4:
คดีไม่พลิกอย่างที่คาด
ของขวัญของพี่เสียตูด เอ๊ย เสียตัวแย้วววววววววว
 :z2:  :z1:
แบบว่าๆ อ่านไปเขินไป อะฮริ้วววววววววว
ของขวัญกับพี่โต
น่าร้ากอ้า~
 :m3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: เฉาก๊วย ที่ 11-05-2012 00:13:29
 :o8:

 :L2:  :pig4:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: r4inbow ที่ 11-05-2012 00:15:48
อร้ายยยยยย ~~~
เราพลาดเรื่องนี้ไปได้ยังไงงงง(กรีดร้องอย่างโหยหวน)
น้องของขวัญ แสบแบบน่าเอ็นดูที่สุดเลย คิดได้แต่ละอย่างได้น่าปวดหัวมาก

เป็นกำลังใจให้นะคะ
 :L2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: พิรุณสีเงิน ที่ 11-05-2012 00:19:36
เอาแล้วไงหล่ะของขัวญเอ่ย

เรื่องมันเป็นแบบนี้แล้วก็ ให้โอกาสพี่โตเค้าหน่อย จากเรื่องโกหกจะได้กลายเป็นเรื่องจริงไงคะ  :laugh: :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Acacha ที่ 11-05-2012 00:49:25
ฮาน้ารุ่งอ่ะ  :m20:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: 2pmui ที่ 11-05-2012 00:52:29
เคยอยากจะ :beat: คุณรุ่งทิพย์
ตอนนี้อภัยให้ก็ได้ คุณป้าน่าจะคิดวิธีการนี้ตั้งนานแล้วนะ แทนจะจับคู่ให้ลูกสาวตัวเอง ไปหาคู่ให้ไอ้ตัวแสบดีกว่า
ส่วนคุณพี่โต พี่สิทธิ์เต็มขั้นเลยแหละ พี่เป็นสามีไอ้จอมแสบมันแล้วนะ เกี่ยวข้องเต็มๆ  :oo1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: cocoaharry ที่ 11-05-2012 01:32:46
อ่านตอนนี้แล้วคอมเม้นท์ไม่ออก นอกจากบอกว่าเพ้อออออ :o8:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Jesale ที่ 11-05-2012 01:53:38
ของขวัญ โดนเปิดไปซะละ อิอิ

พี่โต จัดเต็มจริงๆ

ยกนี้ ยกให้ คุณรุ่งทิพ ตาถึงมากๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Pa'veaw ที่ 11-05-2012 03:55:33
เสร็จอธิปจนได้สิน่าของขวัญ

 :z1: :z1: :z1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: PetitDragon ที่ 11-05-2012 04:39:44
และแล้วของขวัญก็เสร็จอธิปเรียบร้อย  :a2:

อธิปสู้ๆ  :110011: :z7:

คุณรุ่งทิพย์เป็นสาววายเหมือนกันหรอเนี่ย?   :laugh:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: roseen ที่ 11-05-2012 05:35:11
 :กอด1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: fox ที่ 11-05-2012 07:50:25
ของขวัญน่ารักสุดๆ กลับจากทะเลคราวนี้พี่โตรุกให้หนักๆเลยนะ คึคึ  :m1:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: nemesis ที่ 11-05-2012 08:32:30
อิอิ พี่โต
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: nongrak ที่ 11-05-2012 08:50:43
ขวัญนี่ท่าจะทำชั่วไม่ขึ้นนะ เพราะวางแผนทีไรตัวเองโดนเองทุกที
โดนอธิปดักทางได้ตลอด สงสัยจะแพ้ทางอธิปนะเนี่ย

+1+เป็ดให้น้องบัวค่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: thisispom ที่ 11-05-2012 08:51:32
พี่โตๆๆๆๆๆๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: AllRiseApril ที่ 11-05-2012 09:22:41
กรี๊ดดดดดดด  หลงรักของขวัญซะแล้ววววววว
เอาน่าา  พี่โตก็ไม่ได้แย่หรอกนะคะ
ออกจะหล่อ แมน เพอร์เฟค หาไม่ได้ง่ายๆน๊าาา
อบอุ่นด้วยอ่ะ  >,,<
ว่าแต่ขวัญนี่ไม่เข็ดแฮะ  ทรงพลมันขายปืนปลอมมาให้รอบนึงแล้ว
ยังจะกลับไปเอาอะไรจากมันอีก
แล้วววว ก็นะ มันจะขายของผิดเจตนาคนซื้อไปถึงเมื่อไรคะ = ='''''
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: -west- ที่ 11-05-2012 09:39:16
ชอบมกกกกกกก    กรี๊ดดดดดดดดดดดด !!!  ไฟนอลลี่ หุุหุ
รออ่านตอนต่อไปค่าาาาาาาาา  ~~~~
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: White Raven ที่ 11-05-2012 10:30:53
หลงรัก ของขวัญ  :o8:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: kinjikung ที่ 11-05-2012 10:32:34
ฮูเร่่่ อยากจะกริ๊ด แค่คืนเดียวคุณอธิปกับจอมขวัญ กลายเป็นพี่โตกับของขวัญ  :z2:
ไม่ชอบคุณรุ่งทิพย์ตั้งแต่อ่านแต่ตอนนี้ต้องกดไลค์ให้คุณนายยย  :call:
ของขวัญดูจะแพ้ทางพี่โตนะ อิอิ :jul3:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Maprang_W ที่ 11-05-2012 10:33:42
สาววายรุ่นเดอะตัวจริงเสียงจริง
ต่อไปก็ไปยุคุณน้ำ
แล้วโลกนี้ก็จะมีแต่ความวาย :a9:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: milky way ที่ 11-05-2012 10:53:11
 :-[  จอมขวัญน่ารัก เป็นเด็กผู้ชายซนๆคนหนึ่ง
เป็นไงล่ะพี่โต ตกหลุมรักเค้าเข้าแล้วละซิ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: NannY ที่ 11-05-2012 12:03:30
เขินมากกกกกก T///////T
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: karmdodcom ที่ 11-05-2012 13:35:10
อา...ของขวัญญญ!!  (กรี๊ดลั่นกับตอนนี้)
ชอบประโยคของพี่โตมากๆเลย...
มีอยู่ฉากหนึ่งที่ฮาพรืด! ตอนที่จอมขวัญคิดว่า แหวกดูหาอะไร..ประมาณนั้น
จอมขวัญน่ารักมากๆ...อาการเขินนี่...โฮ่!

ปล. อยากให้ถึงอาทิตย์หน้าเร็วๆจังง
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: Isuru ที่ 11-05-2012 22:40:29
ชอบพี่โตอ่ะ อบอุ๊นนนอบอุ่น
ฉากเรียกเลือดกันเลยทีเดียว
พี่โตคืนเดียวกลายเป็นเกย์เลยอ่ะ

รอตอนต่อไปค่ะ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: phoenixa ที่ 11-05-2012 23:19:38
อ่านไปอ่านมานี่เริ่มจะอิจฉาคุณรุ่งแล้วนะ
ตีตั๋วหมื่นห้าติดตามหนึ่งในคู่วายที่น่ารักที่สุดในโลก
แถมเบื่อๆ ก็จิ้นคู่พี่น้องได้อีก
ฟินไปจนวันตายเลยเหอะ!!!

พี่โตอบอุ่น น่ารักและกวนประสาทมาก!!!
แม้ว่าจะเอ็นดูของขวัญมากขนาดไหนก็ไม่เข้าข้างของขวัญหรอกค่ะ
เชียร์พี่โตดีกว่า เพราะพี่โตเนี่ยแหละ ทำให้ได้เห็นของขวัญในมุมน่ารักๆ ขนาดนี้
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: nutty ที่ 12-05-2012 00:14:26
ยังเบลอจำไม่ได้อย่างนี้ ต้องซำ้อีกทีนะพี่โต (เรียกชื่อจริงมาตลอด เพิ่งรู้ว่าอธิปมีชื่อเล่นด้วย)
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: ♥lvl♀‘O’Deal2♥ ที่ 12-05-2012 08:05:38
ตอนแรก ๆ ไม่ชอบรุ่งทิพ ตอนนี้ป้ายไฟตัวใหญ่ๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: ต่ายน้อย ที่ 12-05-2012 10:33:09
สนุกมากเลยครับ ของขวัญกับพี่โตน่ารักสุด ๆ
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: vanny ที่ 12-05-2012 10:35:34
 :-[ :-[ :-[

ในที่สุดของขวัญก็ตกบ่วงที่ตัวเองผูกไว้จนได้ สายตาคุณอธิปเนี่ยมองแต่ของขวัญตลอดเวลาใช่ไหม

ไม่ว่าจะขยับตัวทำอะไรเป็นต้องโดนจับได้ทุกทีซิน่า ว่าแต่ว่าเมื่อเรื่องเป็นอย่างนี้ก็เดินหน้าเต็มที่เลยค่ะคุณอธิป

มีฝ่ายสนับสนุนเต็มที่ทั้งในเรื่องและนอกเรื่อง
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: กฟหวดสาหฟยดนำาด ที่ 12-05-2012 15:55:34
ชอบพี่โตอะ(><)  :-[

คดีพลิกอย่างแรง แต่คดีก็ยังไม่จบ 555+ :really2:

มาต่อเร็วๆนะค่ะ :z2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: ขนมหวาน ที่ 12-05-2012 17:13:05
พี่โต ได้ของขวัญชิ้นสำคัญมาแล้ว
ครั้งหน้ามาลุ้นพี่โตดีกว่า ว่าจะทำให้ของขวัญ
มาเกี่ยวตลอดชีวิตได้อย่างไร แล้วของขวัญจะใจอ่อนมั้ย :z2:
หัวข้อ: Re: ...จอมร้าย...ตอนที่ 10......หน้า 18 (10/05)
เริ่มหัวข้อโดย: naamsomm ที่ 12-05-2012 17:51:44