พิมพ์หน้านี้ - ➤➤ใจเย็นกับเป็นไท ◑แจ้งข่าวตีพิมพ์หน้า 19 ค่ะ
CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE
Boy's love => Boy's love story => นิยายที่โพสจนจบแล้ว => ข้อความที่เริ่มโดย: แยมส้มขมคอ ที่ 07-02-2017 22:50:47
-
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ
ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0
ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0
ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่
1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่
2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ
เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ
3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้ ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ
4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ
5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้ มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว
6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย ทำได้ แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute ได้ ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน
7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
7.1 นิยาย 1 ตอน จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
- 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ
8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).
9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ
10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป
11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว
บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป
12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด
13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ
14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ
15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง
(กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail
16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข
17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้
18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ
เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................
วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17
เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง
ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม
************************************************************************************************************
-
สงสารคุณนายแม่ ทำไมใจเย็นถึงกลายเป็นเย็นเป็นน้ำแข็งไปได้ล่ะ
ว่าถึงเป็นไท ต้องย้อนกลับไปหาเลยเชียว ที่แท้ก็ลูกของป้าของปรายนี่เอง
-
อิน น้ำตาซึมกับใจเย็นที่เป็นหมา
แต่ไม่รู้ว่าจะน้ำตาแตกกับใจเย็นที่เป็นคนหรือเปล่า
สายหน่วงค่ะ กัลป์ปรายเพิ่งหายหน่วงไปก็ตามมาหน่วงต่อกับเรื่องนี้555555
รอนะคะ
-
มาตอนแรกก็หน่วงเลย น้ำตาไหลซะและ
โมโหกับความไม่ซื่อสัตย์ของสามี
แค้นแทนคนภรรยาเลย
แต่ใจเย็นสุนัข แสนจะซื่อสัตย์
รักนายโดยไม่มีข้อแม้ ช่วยชีวิตนายอีก
ตายเพราะรัก วิ่งตามจนถูกรถชนตาย
แล้วใจเย็นคน ถูกเลี้ยงดูแบบไหน
ทำไมถึงเย็นเยียบ เหมือนน้ำแข็งไปซะล่ะ
แต่มีพ่อ ที่มีเมียน้อย ลูกคงไร้ใจเพราะพ่อหรือเปล่า
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
เฮ้อ สงสารคุณนายจัง ผัวมีเมียน้อยตั้งสองคนแถมหมาที่ตัวเองรักยังมาตายจากไปวันคลอดลูกอีก
-
รออ่านค่ะะะะะ :hao7:
ชอบความหน่วงของทุกเรื่อง ฮ่าๆๆ
-
รอติดตามต่อนะคะ
ใจเย็นกับเป็นไท
-
รอติดตามค่ะ ^^
-
:3123: :3123: :3123: :3123:
-
นี่แค่ทีอินโทรหนูใจเย็นนะ โหยยยยยย
-
กลับมาดู ชื่อคนแต่งกัลปาบนี่นา มิน่าละเราถึงชอบสำนวนดี555
-
เป็นไทคนใจร้อน ต้องมาเย็นเพราะคนนี้นี่เอง
-
ใจจะเจ็บจนชาเหมือนกัลป์ปรายหรือเปล่า
-
อ่านแล้วสงสารหมา
-
รอค่ะ
-
ร้องไห้เลย
-
อะ...อ้าว...ทำไมได้มาแต่ "เย็น" ล่ะลูกกกกก
-
คุณเกษราไม่น่ากินหวานเย็นเยอะเลย หะ ๆ
เป็นไทจะเป็นคนมาละลายเหรอเนี่ย สู้เขานะเป็นไท :sad4:
//ร้องเชียร์ในใจว่า ตอน 2 รัว ๆ :hao7:
-
สงสารคุณเกษรา
-
เกิดอะไรขึ้นกับหนูล่ะลูโตมาท่าทางจะเอาแต่ใจน่าดู
-
น้ำตาซึมตอนอ่านถึงเย็นใจโดนรถชน
-
แค่ตอนแรกก็ทำให้ใจชาๆเหมือนโดนน้ำแข็งมาวางทับไว้แล้ว 55555555 ชอบผลงานคุณแยมมากเลยค่ะ ตามอ่านมาทุกเรื่องแล้วนะคะ จะติดตามต่อไปเรื่อยๆเลยค่ะ รอตามฝั่งเป็นไทบ้างค่ะ ติดใจหนักมากจากเรื่องที่แล้ว ที่น้องปรายบอกว่า ก็จริงที่ว่าคนที่อะไรดีๆไปมักไม่รู้ตัวหรอก รู้สึกแทงใจคนอ่านอย่างบอกไม่ถูกกเลยค่ะ อยากรู้ว่าเป็นไทต้องเจอกับอะไรกันแน่ โอมมมม ตอน2มาไวไวๆ เพี้ยงงงงง ยำยำ หรือมาม่าไม่เอาค่ะ :impress2:
-
รอตอน2จ้า
-
รอตอน2จ้า
เหมือนใจตรงกันเลย เห็นว่าคอมเม้นขึ้นตอนกำลังกดแสดงตัวอย่างกระทู้เลยค่ะ 55 ดีใจที่รอน้า
-
ปัญหาครอบครัว (ที่ส่งผลต่อตัวตน) ของทั้งคู่ช่างหนักหน่วง
เห็นด้วยกับคนเขียนแล้วค่ะ (พยักหน้า) ว่าชื่อเรื่องดูจะมุ้งมิ้ง ใสใส กว่าเนื้อหามากนัก (หัวเราะ)
รอตอนต่อไปค่ะ
-
สถาบันครอบครัวสำคัญจริงๆนะ :mew6:
-
โอ้ แม่ของเป็นไทช่างพร่ำเพ้อนัก
สงสารลูกจริงๆ คือเด็กจะเป็นยังไงคิดอะไรมันขึ้นอยู่กับการแสดงออก การสอนของผู้ใหญ่จริงๆ
รออ่านต่อ อยากรู้ว่าเรื่องจะเป็นไง
-
อื้อหือออออ
หนักหน่วง
-
:ling3:
-
รอน้องใจเย็นมาเป็นน้ำแข็งให้ไฟอย่างเป็นไทยนะคะ
-
สิ่งหนึ่งที่ทำให้ตามอ่านงานแยมเรื่อยๆ เป็นเพราะแต่ละเรื่องรสชาติไม่เหมือนกัน อย่าให้ผมนับเลยว่ากี่คนที่เพิ่งจบไปนั้น'น้อย'มาก พอมาเรื่องนี้กลับ'เยอะ'มาก
ยังคงไม่ชินสำนวนแนวนี้ แต่ก็ยังมีจุดที่ชอบให้ตามอ่านต่อไปเสมอ เอาล่ะตอนหน้าน้ำแข็งกับไฟจะเจอกันแล้วใช่ม๊ายยยย /ลุ้น
ปล.ไหนว่าเรื่องหน้าจะตลก ง้างรอขำมาตั้งกะตอน 1 ละนะคะ :z13:
-
ติดตามค่ะ :mew2:
-
เป็นดราม่าที่ดีต่อใจเหลือเกิน - ชอบ!
(สารภาพว่าลืมว่าเป็นไทคือใคร...
แต่พออ่านตอนนี้จบก็เกิดพุทธิปัญญา
เพราะความกร้าวของเด็กน้อยนี้ช่างคุ้นเคยเสียจริง ๆ )
รอตอนต่อไปค่ะ :กอด1:
-
โอ้.... ไรท์ ชื่อเรื่อง ไม่ได้มุ้งมิ้งหรอก
แต่มันตรงกันข้ามเลยแหละ
อธิป นายไม่ควรมีครอบครัวโคตรจริง
ควรเป็นโสด เป็นพ่อพวงมาลัย
ไม่มีใครให้ดูแลปกป้อง เพราะนายทำไม่ได้
และจะได้ไม่ทำร้ายจิตใจ และร่างกายของลูกเมีย
จนลูกเป็นโรคจิต หรือเล็กๆนายก็ถูกพ่อทำแบบนี้
เป็นความผิดของนายซะ 80%
อีก 20% เป็นของแม่เป็นไท
ที่ไม่ปกป้องลูก เอาแต่เพ้อเจ้อไปวันๆ
อยากรู้ นายทำกับลูกคนอื่นเหมือนเป็นไทไหม
หรือไม่มีลูกกับเมียคนอื่น
นี่ขนาดลูกเมียแต่งนะเนี่ย
เกลียดโคตร พ่อแบบนี้ :fire:
อย่าหวังว่าลูกจะกลับไปหาพ่อแบบนี้
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
โดนทำร้ายทั้งกายและใจจนฝังลึก
เด็กที่โตมากับความหวาดระแวงและความกลัว
ไม่แปลกใจเลยที่เป็นไทอารมณ์ร้าย
-
เป็นไทเจอแบบนี้มาแต่เด็กสินะ
ถึงได้ดูก้าวร้าวตลอดเวลา
คนก้าวร้าวกับคนเย็นชาจะมาป๊ะกันได้จะได๋น้ออออออ
-
:hao4: หนักจัง ตอนนี้เราคิดไปถึงตอนที่สองคนคบกัน มันน่าจะคล้ายกับคนโรคจิตรักกันอ่ะ ไม่รู้สิ :mew3:
-
สงสารเป็นไท บางทีแค่โดนด่าก็เจ็บมากแล้ว มาเจอแบบนี้อีก :hao5:
-
ตามมาจากเรื่องของ กัลป์ปลาย อยากอ่นต่อเร็วๆจัง แต่เข้าใจค่ะ รออออออ
ตอนเรื่องของปลาย เราจำได้ว่าเราถูกหลอกด้วยชื่อเรื่องอยู่นานมาก (คือไม่อ่านเพร่ะชื่อเรื่อง) จนเมื่อวานคือกดเข้าไปอ่าน แล้วมันก็แบบใช่ที่เราชอบจริงๆ เขาถึงบอกว่าอย่าตัดสินหนังสือจากปกสินะ นี่เอาเรื่องนู้นมาเวิ่นเว้อในเรื่องนี้ค่ะ ขออภัย
จะติดตามต่อไปนะคะ เป็นไทกับใจเย็น
-
ไฟจะละลายน้ำแข็งไปเอง และน้ำแข็งที่ละลายก็มากพอจะดับไฟ
จะได้จริง ๆ ไหมน่อ 5555 ใจเป็นไทพังเหลือเกิน :hao5:
-
หูยยยยยย กลลิ่นมาม่าหึ่งเลยค่ะเรื่องนี้ :katai1:
-
ยิ่งรู้จักยิ่งรักเธอออออ สงสารเป็นไททท แงงงงงงงงงงงง
สู้ๆนะลูกกกก ฮึบบบ ฮึบบบบบบบบบ :hao5: :hao5: :hao5: :hao5: :hao5:
-
ใจเย็น ไร้หัวใจ
-
อื้อหืออออออออออ
Coming of age จากสภาพครอบครัวที่ซับซ้อน บรรยายได้ดีมาก
-
สนุกมากกกก รอนะคะะะะ :monkeysad:
-
ไร้หัวใจมาก เปรียบเด็กสาวคนนั้นเป็นทันใจได้ยังไง 55555
-
ควรเปลี่ยนชื่อจากใจเย็นเป็นใจร้ายอ้ะ!
ขนาดรู้ตัวว่าไม่ได้รักเค้ายังโกหกได้แบบไม่รู้สึกอะไรเลย
เอ็งจะทำงี้กะใครก็ได้แต่ทำกับเป็นไทไม่ได้นะ!!! //กางปีกปกป้องลูกรักอย่างเต็มที่ 5555555555555555555
-
นอกจากจะรักใครไม่เป็นแล้ว ยังเหมือนจะไร้ความรู้สึกซะด้วยไหมเนี่ย 555
ไม่ได้สนใจความต้องการของตัวเอง ไม่ได้เอารอบข้างมาใส่ใจ
ตอบไปอย่างนั้นเอง
ทีแรกก็นึกว่าช่วงอายุเท่า ๆ กันซะอีก
-
ตามเรื่องนี้ต่อ มีปมกันทั้ง2คนเลย
-
ชอบครับ มาเร็วๆน่ะคับ อยากจะอ่านอีก สงสานแม่ของน้องใจเย็นมากกๆๆๆ แต่อยากจะ :z6: :z6: :z6: :z6: :z6: :z6: พ่อของใจเย็น ทำไมมีเมียหลายคนแบบนีี้ เอาตอนของคุณพ่อของใจเย็นมาให้อ่านหน่อยน่ะครับ อยากรู้เรื่องของพ่อใจเย็นด้วย ว่าพ่อของใจเย็นกำลังคิดอะไรอยู่ถึงได้มีเมียน้อยด้วยยยยย
-
:serius2:
-
ตามติด ติดตาม
-
บางทีก็เป็นเพราะผู้ใหญ่ไม่ยอมรับความจริงว่าครอบครัวตัวเองมีปัญหานะ เด็กอย่างใจเย็นเลยสับสนเลย
-
แย่เนอะ อะไรที่เด็กเป็นก็ล้วนหล่อหลอมมาจากผู้ใหญ่รอบตัวทั้งนั้น ความเจ็บปวดที่ไม่ได้เลือก เลี่ยงก็ไม่ได้ หน่วงจัง นิยายสนุกมากค่ะ รอติดตามน้าา :กอด1:
-
งงๆนิดๆแต่เราชอบอ่านของฝากใจเย็นมากๆอ่ะมันเป็นมุมมองที่ประหลาดดี 555
-
เด็กก็เหมือนเฟรมภาพแฟรมหนึ่ง คนในครอบครัวคือพู่กัน แงะสภาพแวดล้อมการเลียงดูคือสี เด็กจะกลายมาเป็นภาพอะไรสีอะไร ล้วนเกิดจากครอบครัวทั้งนั้น :katai1:
-
พระเอกคุณแยมส้มมาแนวเข้าใจยากอีกแล้วค่าา
-
ใจเย็นคงจะเป็นพวกร้ายตาใส
ร้ายแบบ ไม่รู้ตัวว่าสิ่งที่ทำมันผิด อะนะ
อยากให้ลงนิยายจนจบตอนนี้เลยเนี่ย งอแงๆ
เพราะเราอะชื่อใจร้อนนนนน
คนเขียนเขียนบทบรรยายดีมากเลยอะ
ชื่นชมและเป็นกำลังใจให้นะคะ
รีบๆมาต่อนะ เค้ารอออออออ
-
ใจเย็นแสดงอำนาจแบบเนียน ๆ
น่ากลัว
-
ใจเย็น เป็นไท
มีความเหมือนกันนะ
เก็บแอบความลับ ซุกซ่อนภายใน
ใจเย็น อ่านความเป็นไท ออก
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
:pig4: :pig4:
-
ใจเย็นจะใช้วิธีไหนกลบหลุมลึกของใจเป็นไทกันน้อ~~
-
งืออ ขอให้ เจอกันบ่อยๆ ชอบบบบบ ชอบเป็นไทตอนที่อยู่กะใจเย็น :o8:
-
ใจเย็นรู้ได้ไงอ่ะ ว่าเป็นไทชอบไอศกรีมรสสตรอเบอร์รี่
-
งูยยย ยิ่งอ่านยิ่งชอบ
รักใจเย็นมาก รู้สึกเป็นตัวละครที่เปี่ยมพลังแต่ก็หมิ่นเหม่ใกล้พังได้ทุกเมื่อ
ส่วนเป็นไทนั้น... อืม ไม่รู้แฮะ ยังกลัวอยู่มาก (เพราะติดมาจากปราย ฮ่า ๆๆๆ )
รอติดตามตอนต่อไปค่ะ ^^
:กอด1:
-
ฮู้ยยยย ชอบเรื่องนี้อ่ะ :katai2-1: :katai2-1:
-
:pig4: :pig4:
-
เป็นไทโดนแน่ 5555
-
ชอบอ่ะะ ชอบใจเย็น ชอบเป็นไทท
ติดตามๆๆๆๆๆๆ
-
:L2: :L2:
-
สนุกมากค่ะ รออ่านต่อเลย ชอบๆแนวนี้
-
คนอ่านน่ะ เหมือนเป็นไท>>>>ใจร้อน
ส่วนคนเขียนอะ จะเหมือนใครล่ะ ก็ใจเย็นไง
ใจเย็นๆๆๆๆๆ
เมื่อไหร่จะมา รอน้าาาาา งอแงๆๆๆ
-
ชอบบบบบ :hao7:
-
:katai5:
-
o13
-
คนหนึ่งชอบค้นหา
คนหนึ่งเลือกปกปิด ละทิ้ง เพื่อลืมเลือน
ใครจะเปิดแผลใครกันแน่
-
ไม่ชอบวิชาเลข แต่ชอบคนที่สอนเลขใช่ปะ
ไม่ดีเลยย เหมือนจะติดเรื่องนี้เเล้วว
พออ่านจบแล้วอยากอ่านต่อ ฮือออ ทรมานชิบ 55555
-
ทำไมเป็นไท น่ารักนะ
-
คนหนึ่งชอบค้นหา
คนหนึ่งเลือกปกปิด ละทิ้ง เพื่อลืมเลือน
ใครจะเปิดแผลใครกันแน่
-
ไม่ชอบวิชาเลข แต่ชอบคนที่สอนเลขใช่ปะ
ไม่ดีเลยย เหมือนจะติดเรื่องนี้เเล้วว
พออ่านจบแล้วอยากอ่านต่อ ฮือออ ทรมานชิบ 55555
ใช่เลย
-
เป็นไทดูใจเย็นกว่าใจเย็นอีก / ขอชื่อย่อทั้ง2ทีค่ะ พลีส พลีส
-
กรี๊ดดดดดดดดดดด ใจเย็นจะชวนเป็นไทกินไอติมแบบนี้ไม่ได้นะคะ คนอื่นเขาคิดลึก :hao6:
-
:katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:
-
เข้าใกล้กัน แต่ดูจะสนิทกันยาก
-
เป็นไทอาจจะคิดในใจว่า นี่กูมาเจอมนุษย์ประเภทไหนวะ (หัวเราะ)
-
รอดูความหวงของต่อไป ใจเย้นจะทำให้เป็นไทระเบิดเมื่อไหร่น้าาา
-
เรื่อย ๆ มาเรียง ๆ
บินเฉียง ๆ ในโลกเบี้ยว ๆ
-
ยังนึกถึงภาพความรุนแรงทุกอย่างที่ปรายโดนตลอดเลยเมื่ออ่านเป็นไท
-
เป็นไทททท หวงเยอะๆเลยลูกกก จะได้สอนพิเศษใจเย็นไปนานๆ
ชอบอ่ะ พระเอกพูดเพราะ ตามหามานาน ดีจายยยย
พอเห็นว่าอัพ ก็ยิ่งดีต่อจายยยย
-
ชวนกันกิมติม :hao6:
-
ใจเย็นกวนตีนเว่อออออ 555
-
อื้อหือออ คนรวยนี่ก็รวยจริงจริ๊งง สายเปย์ที่แท้จริงสินะใจเย็น
-
เป็นไทมีความเคะ ส่วนใจเย็นมีความเมะ แฮะ
-
ใจเย็นสายเปย์
-
ภาษาอย่างนี้แหละค่ะ ชอบ
เป็นกำลังใจให้รักษาแนวทางของตัวเองไว้นะคะ
-
:pig4:
เราชอบสำนวนคุณแยมส้มจัง เหมือนกินซอฟเค้กเลย แม้รสจะหวานอมขมกลืนก็เถอะ
-
สนุกดี
-
นี่คือ ใจเย็นกำลังรุกแบบใึนๆป่ะ 555
-
ใจเย็นเหมือนเจ้าหนูจำไมแต่ชอบถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ ความรู้สึก จิตใจ อะไรแบบนี้
-
ใจเย็นนน รู้สึกอะไรกับเป็นไืทแล้วว
-
ความใกล้ชิด ทำให้เห็น สัมผัสกันมากขึ้น :mew1: :mew1: :mew1:
-
ใจเย็นคงเริ่มสนใจแล้วล่ะมั้ง
-
ใจเย็นอยากทำให้เป็นไทร้องไห้หรอ
-
ขอเข้ามาแอร๊ยยยกับคำว่าชอบของใจเย็นก่อนนะคะ
ตอนนี้เริ่มลืมแล้วเหมิอนกันว่าใจเย้นพยายามเข้าหาเป็นไทเพราะอะไร 5555
-
เอาแล้วววว ความรู้สึกที่ิอยากเห็นเขาร้องไห้
แล้วอยากจะเป็นคนโอ๋เองด้วยไหมล่ะ :-[
พยายามเข้านะใจเย็น
แต่ถ้าไม่เลิกมองการคบหลายคนเป็นเรื่องผิด
โดนเป็นไทฆ่าแน่ o18
-
สััมผัสได้ถึงความ S
-
โอยยย ยิ่งอ่านยิ่งชอบอ่ะ
ดีใจทุกครั้งที่เห็นว่านิยายอัพ ฮืออออออ
ชอบบ ใจเย็น กับ เป็นไททท
-
ชอบแบบงง ๆ สินะ
ใจเย็นสไตล์
-
เป็นความสัมพันธ์ที่แปลกดี เริ่มจากสนใจในความแตกต่างระหว่างกัน แล้วจะกลายเป็นความรักได้ยังไงนะ
-
สายเอสก็มาน้องเย็นนนนนนนนน :hao7:
-
ชอบบบบบบบบบบบ ทุกอย่างในเรื่องนี้เลย เป็นกำลังใจให้นะคะ :mew1:
-
อ้าว ใจเย็นแบบนี้มันเรียกว่าตกหลุมรักแบบไม่รู้ตัวซะแล้วล่ะมั้ง
-
เป็นเรื่องที่ดูเรื่อยๆ แต่ก็น่าติดตาม ทั้งสองคนมีปมใในใจคนละอย่าง เหมือนมันจะอึมครึมครึ้มฟ้าครึ้มฝนแต่มันก็สนุกดี
-
เจอสำนวนแบบนี้ทีไร ติดตามทูกที
-
ใจเย็น อยากเข้าหา ค้นคว้า ตัวตนของเป็นไท
แต่แววตา ท่าทีของใจเย็น ชอบลูบผมเป็นไท
ไม่ทำให้เป็นไทเข้าใจซะเลย
ถูกว่ากลับว่าปีนเกลียว
ก็น่าที่เป็นไท จะสับสนกับใจเย็นนะ
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
เดินหลงวนไปวนมาใต้ซุ้มม่านบาหลี
เหมือนจะเห็นทางออก แต่ก็ไม่เห็น
ติดตามต่อไป
-
มันเป็นความสัมพันธ์ที่อึดอัดนะ ถึงไม่ได้บรรยายถึงความคิดของใจเย็นด้วย แต่เจ้าตัวน่าจะสับสนกับความรู้สึกที่มีต่อเป็นไทไม่น้อย ยังไงก็เด็กเนอะ ถึงจะความคิดอินดี้สุดโต่งก็เถอะ
แต่เชื่อว่าพอเปิดใจให้กันคู่นี้ต้องรักกันแบบสุดๆ แน่
-
ให้ความรู้สึกคลุมเครือ ทึม ๆ เหมือนเรื่องโน้นเลย
-
ถ้าเราเป็นเป็นไทก็ค่อนข้างจะงงๆและอึดอัดนะ o22
-
:pig4: :pig4: :pig4:
-
:pig4: :pig4:
-
ถ้าเราเป็นเป็นไทคงไม่เข้าใจกับความคิดของใจเย็นเหมือนกันแน่ๆ
-
เป็นไทคงงง
-
อยากให้ใจเย็นเป็นเคะ ที่จับเอาเป็นไทมาเป็นวัตถุทางเพศ
-
เข้าใจยากกันทั้งคู่อึมครึมกันดีแท้
-
:pig4: :pig4:
-
ชอบเป็นใจเย็นนน
ชอบพระเอกพูดเพราะ แล้วนายเอกดูห่ามๆนิดๆ
ปลื้มปริ่ม ติดตามตลอด รอวันที่อัพทุกวันนน
ช๊อบบๆๆๆ รุกเยอะๆเลยลูกกก ใจเย็นนนน 555555
-
เย็นชาเหลือเกินค่ะคุณใจเย็น :hao7:
-
ดีใจที่มีคนปกติมาปรากฏตัวในเรื่องนี้บ้าง พิชญะน่าเอ็นดูเกิ๊น
-
ดูเป็นเด็กมีความคิดนะ
-
น้องพิชญ์คือแฟนหนูอ่ะโอ้ยคนปกติที่สุดในบ้าน
-
ไม่นะะะะ โอยยยย เริ่มกลัวใจเย็น
กลัวใจพี่แก กลัวทิ้งเป็นอ่ะ
ถ้าทิ้งนี่ เป็นไทเป็นหนักกว่าเดิมแน่ๆ
-
กลัวใจเย็น :katai1:
-
ใจเย็น เย็นเกิ๊นนนนนน
-
พิชญะ จะปกติจริงหรือ
ดูมีความเก็บกดและครุ่นคำนึงอยู่เสมอ
พริมาสิดูเป็นสาวน้อยปกติ
แต่ก็นะ คนในบ้านใจเย็นไม่ปกติไปได้หรอก
-
:pig4: :pig4:
-
:pig4:
-
ใจเย็น สืบยีนไร้หัวใจมาจากพ่อเหรอ
“ไม่ทำให้เรามีความสุขแล้วก็ตัดทิ้ง ผิดอะไรล่ะ”
“น้องพิชญ์ เคยอยากลูบหัวใครสักคนไหม”
“ไม่รู้สิ แค่อยากสัมผัสดู”
“ไม่ก็อยากได้มาอยู่ในบ้าน”
เหมือนใจเย็นอยากเลี้ยงสัตว์นะ
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
โหหหห ใจเย็นนี่แอบน่ากลัวนะเนี่ย จะเย็นชาไปไหน
-
พ่อคุณ นี่ไม่ใช่ใจเย็นแล้ว นี่เลือดเย็นจะเหมาะกว่า
สภาพแวดล้อมครอบครัวแท้ ๆ ทำให้กลายเป็นเฉยชากับเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ
แค่ว่าต้องการ ไม่ได้รู้สึกผูกพัน
ลักษณะนี้ เป็นไทไม่ควรชอบก่อน จิตใจบอบช้ำกับเรื่องเป็นคนสำคัญ เป็นที่ต้องการ ไม่ใช่คนที่ไร้ค่า :katai1:
-
ลุ้นๆ
เหมือนใจเย็นจะรุกคืบมาหลายตอนแล้ว แต่ดูๆ ก็ไปไม่ถึงไหน
-
เป็นการเดทกันสินะคะ
-
ถ้าคนอื่นพูดแบบนี้ถ้าไม่เขินก็คงเบ้ปากใส่ แต่พอใจเย็นพูดทำไมคิดไม่ออกว่าต้องทำหน้ายังไง :hao4:
-
หวาน...มั้ย?
-
เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงติดเรื่องนี้
-
อ่านตอนนี้ แล้วก็อยากอ่านอีก อยากอ่นเรื่อยๆ
คือตอนนึงก็ความยาวโอเค แต่อ่านเพลินไง
แปปๆ จบตอนแหละ รอตอนต่อไปค่าาาา
สนุกอ่ะ ชอบความเขยิบเข้ามาเรื่อยๆของใจเย็น
-
อ่านไปกลัวดราม่าไป
-
เขินอ่ะใจเย็นคนซึน โอ้ยๆหัวใจจะวายเป็นไทคือเคะไปเลยอ่ะ :hao7:
-
เดท!!! นี่คือการเดท :-[ #ใจเย็นสายเปย์
-
จริง ๆ แล้วใจเย็นก็ไม่ใช่คนซับซ้อนอะไร ชอบอะไรก็บอก แสดงออกมาแบบตรง ๆ ดูซื่อ ๆ ซะด้วยซ้ำ
แต่ทำไม ไม่เข้าใจเขาเลยยยยยยย
-
พูดกันก็เข้าใจ จะมากจะน้อยก็ยังดีกว่าไม่พูดกันเลย
ตอนนี้เป็นไท ก็รู้ว่าพ่อใจเย็นมีเมียสามคน
แม่แต่ละแม่มีลูกคนเดียว รู้ว่าใจเย็นชอบสังเกตคนจริงจัง
และใจเย็น ชอบเป็นไท จะเข้าใจยาก หรือง่ายก็ชอบ
เป็นไท คร้านที่จะเข้าใจพ่อใจเย็นทำไมมีเมียหลายคน
เหมือนที่ยังไงก็ไม่เข้าใจพ่อตัวเอง ก็เลิกสนใจ
จริงๆ คนที่มีเมียหลายคนนี่อีโก้คงสูง และรู้สึกว่าตัวเองมีอำนาจ
จะมากกว่าพวกเมีย หรือมากกว่าคนที่มีเมียคนเดียวมั้ง :katai1: :katai1: :katai1:
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
ไม่ใช่นิยายตลก แต่ทำไมขำเวลาพระนายเขาคุยกัน :laugh:
"โถ น่าสงสาร"
กับคนที่สนใจ ยังไงก็อยากเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเขาสินะ แต่กำแพงเป็นไทสูงนะ ทำลายได้แค่บล็อคก้อนเดียวอย่าเพิ่งได้ใจไป :hao3:
-
โถ น่าสงสาร มันลอยมาเต็มหน้ากระดาษเลยค่ะตอนนี้
-
ถ้าได้ทั้งหมดแล้ว ใจเย็นจะเบื่อเป็นไทไหมอ่ะ
เดานิสัยใจเย็นไม่ค่อยออกเลยอ่ะ
-
โหหหห ใจเย็นรุกเป็นไทหนักมากกกก
-
มันดูมีความหวังแบบที่รากฐานง่อนแง่น
-
ฟินนนนน
-
เป็นไทน่ารักจริงๆ :hao6:
-
อย่าได้ใจไปใจเย็น กำแพงของเป็นไทยังแข็งแกร่งอยู่ถึงจะทลายไปแค่ก้อนสองก้อนแต่ถ้ายังไม่ใช่ฐานของกำแพงมันก็ไม่ทลายง่ายๆ นะ
-
รุกเบอร์แรง
-
:katai5:
-
ชอบใจเย็น ดูเป็นเมะมีอำนาจ (ทางการเงิน - เดี๋ยว!)
การที่ใจเย็นชอบเป็นไท นอกจากใจเย็นจะได้เรียนรู้เรื่องของอีกฝ่ายแล้ว
ใจเย็นก็ได้ทำความรู้จักกับแง่มุมใหม่ ๆ เกี่ยวกับตัวเองอีกด้วย
แต่บอกตรง ๆ ว่านึกไม่ออกจริง ๆ หากสองหนุ่มลงเอยกันแล้ว
ทั้งคู่จะครองคู่กันทำนองไหน
กับกัลป์ปรายน่ะพอเห็นภาพ แต่กับคู่นี้...
ตอนนี้เห็นอย่างเดียวเลยว่า ใจเย็นมันต้องขังเป็นไทไว้ในสวนรุกขชาติ
แล้วแวะเข้ามาหยอดไอติมสตรอเบอร์รี่ให้กินเป็นพัก ๆ แน่ ๆ เลย
รอติดตามค่ะ ^^
-
ไปค้างแรมแต่มีก้าง
-
เหมือนอยากได้ของเล่น... หรือเปล่า
-
รู้สึก เอออ เจอกันเวลาอื่นนอกจากตอนสอนพิเศษสักที ใจเย็น ตอไปรุกเยอะๆเลยลูกกก
-
บอกเลยว่าตอนนี้อ่านหลายรอบ
พยายามทำความเข้าใจกับกลิ่นดอกไม้ที่ติดใจเป็นไทเหลือเกิน
แต่จนแล้วจนรอดก็ยังนึกไม่ออกว่าทำไมเมื่อได้กลิ่นดอกไม้แล้วเป็นไทถึงนึกถึงใจเย็นขึ้นมา
(กำลังหาจุดเชื่อมโยงอยู่ ไม่แน่ว่าพอคุณแยมลงจบ เราอาจจะต้องไปเริ่มอ่านใหม่ทั้งหมด ฮาาา!)
เอาจริง ๆ ถึงเป็นไทจะได้กลิ่นดอกไม้ลอยอวล
แต่เรากลับรู้สึกถึงความกลับไม่ได้ไปไม่ถึงของเป็นไทในวันวานมากกว่า
รู้สึกเหมือนเป็นไทเป็นเด็กชายตัวเล็ก ๆ ที่โดนกักบริเวณอยู่ตรงมุมมืดของบ้าน ฝันถึงบางสิ่งที่ดีกว่า
แต่ก็ไม่กล้าก้าวขาเดินออกมาเพราะอะไรบางอย่าง
แต่ถึงเป็นไทจะขังตัวเองอยู่ตรงนั้น ข้อดีของมันก็คือ ตอนนี้เป็นไทมีใจเย็นอยู่เป็นเพื่อนในมโนสำนึกแล้ว
กลัวอย่างเดียวเลยว่าการไปพักค้างอ้างแรมด้วยกันครั้งแรก ใจเย็นมันจะเบรกแตก ทำอุกอาจมากกว่าลูบผมพี่
เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะคุณเอ๋ย... รสขมของกัลป์ปรายนี่เทียบไม่ได้เลยนะฮะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ ^^ :กอด1:
-
อยากให้เป็นไทได้ระบายความหงุดหงิดลงบ้างจัง ด่าใจเย็นไปบ้างก็ได้นะเรื่องความเอาแต่ใจไม่คิดถึงคนอื่นว่าจะรู้สึกยังไง อยากไปด้วยมั้ยเนี่ย เป็นเราคงได้ด่าและตบตีใจเย็นไปบ้างแล้วนะเนี่ยที่ไม่ฟังความเห็นเราบ้างมามัดมือชกกันแบบนี้
-
ความเป็นใจเย็นค่อยๆซึมซาบไปในความคิดของเป็นไท
แต่เข้าไปแบบบางเบา เหมือนกับกลิ่นดอกไม้ของใจเย็น
เอาน่า.....ยังไงก็ได้เข้าไป แบบที่ถ้าใจเย็นรู้ คงยิ้มแก้มปริ
สักวันถ้าความเป็นใจเย็น เข้าไปเต็มพื้นที่ของเป็นไท
เป็นไท คงพร้อมที่จะบอกอดีตของตัวเองให้ใจเย็นรู้บ้าง
การเข้าหาของใจเย็น แม้ทำให้เป็นไทหงุดหงิด
แต่ก็ทำให้เป็นไท ได้ก้าวออกจากพื้นที่เดิมๆ
ได้เปลี่ยนสถานที่ เปลี่ยนโลกทัศน์ ซะบ้าง
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
ไอ้การชวนไปไหนไม่บอกไม่กล่าว มาถึงมัดมือชกให้ไปนี่
ถ้าเราเป็นเป็นไท จะโมโหให้มากกว่านี้อีก
พระเอกก็พระเอกเถอะ จะด่าให้หงอยเลย :m16:
ทำใจนะเป็นไท //ตบบ่า
จะมีอีเว้นท์ไหน ที่จะทำให้เป็นไทเปิดใจได้นะ เดาว่าถ้าใจเย็นทำให้เป็นไทเปิดใจได้ ต้องมีน้ำตาแตกแน่ ๆ
-
นี่คือการจีบใช่มี้ย แน่ใจนะว่าจีบกัน ใจเย็นผู้เย็นชาและเอาแต่ใจ
โหดร้ายอีกต่างหาก ถ้าวันนึงหมดเรื่องให้ค้นหาหรือเบื่อแล้ว ก็จะทิ้งเป็นไทเลยมั้ย น่ากลัวตรงนี้
-
:pig4: :pig4:
-
อร้างงงงงง น้องใจเย็นมือปลาหมึกไปอีกโอ้ยยยยยยยยย หนูเป็นสาวนะลูกไปลวนลามผู้ชายได้ไงโอ้ยยยยยย
-
ใช้พลังในการทำความเข้ใจเยอะมาก
-
ทำไมมีความเห็นด้วยกับคอมเม้นข้างบน
เหมือนว่าต้องอ่านอีกรอบ หรือเพราะอ่านตอนพึ่งตื่น
สมองปรับไม่ทัน 555555
แต่รู้สึกเหมือน พวกมึงจะคุยกันมากกว่านี้ได้มายยยย
มีมิติสัมพันกันหน่อยเว้ยย คนอ่านจะขาดจายยย 5555555
-
คืออาร้าย...
-
ตอนนี้มืดพอ ๆ กับห้องไฟดับและปั่นป่วนพอ ๆ กับพายุฝนข้างนอกนั่นเลย
ไม่เข้าใจ สับสน
-
ใจเย็นนะใจเย็น :hao7:
-
ความมืดที่มีฝนตกมันทำให้บรรยากาศพาไปได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ใจเย็นรุกแล้วววว รุกถึงตัวแล้วววว
จะใช้โอกาสนี้เป็นข้อต่อรองอะไรกับเป็นไทรึเปล่าเนี่ย
นี่มันซีนกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของเป็นไทเลย
กลัวก็กลัว ใจเย็นก็ลวนลาม :hao6:
ขอผมจับขอผมทัชนะครับเป็นไท
-
อธิบายในนี้ด้วยก็ดีค่ะ ไม่ได้เล่นทวิตอ่ะ
-
เป็นไท ตอนนี้จะสงบเสงี่ยม ว่าง่าย เพราะกลัวความมืด
แล้วก็คงกลัวฟ้าร้อง ฟ้าผ่าด้วย จนไม่ขยับไปไหน
ใจเย็นรู้แล้วว่าเป็นไทกลัวความมืด
ก็คงอยากปลอบ อยากเข้าถึงตัวตนของเป็นไท
แต่จะเข้าถึง จนถึงลึกแค่ไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน :ling1: :ling1: :ling1:
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
ขอบคุณสำหรับคำอธิบายที่คนเขียนเพิ่มให้ค่ะ เข้าใจมากขึ้น
-
ตั้งแต่ตอนที่แล้วเป็นต้นมา แม้จะต้องเพิ่มรอบอ่านกว่าปกติ
แต่ส่วนตัวเรารู้สึกว่า เราพอจะจับทางสัญลักษณ์กับความรู้สึกลึก ๆ ของใจเย็นและเป็นไทได้ดีขึ้น แม้จะไม่ได้อ่านคำอธิบาย
(เพียงแต่ไม่กล้าฟันธง - นิสัยเสียตั้งแต่เรียนวิชาวรรณกรรมสมัยเรียนมหาลัย อย่าถือสากันเลยนะคะ)
สำหรับตอนต่อไป เราขออย่างเดียว ขอให้ไฟติดโดยเร็ว
เพราะเรากลัวมากว่าใจเย็นจะไม่ใจเย็นอีกต่อไปแล้ว และด้วยความที่เป็นไทไม่ใช่คนนุ่มนิ่ม
ที่จะยอมอ่อนข้อให้ใครง่าย ๆ (จะด้วยความซึน ความกลัว หรือจะด้วยอะไรก็แล้วแต่)
แน่นอนว่าหากเกิดเรื่องผิดผีกันขึ้นมาจริง ๆ หลังจากตรวจภายในกันจนพอใจ
ใจเย็นคงได้บุกป่าฝ่าดงปลงผมบวชเพื่อขออโหสิกรรมจากเป็นไทอีกสิบหรือยี่สิบปีกว่าจะได้ครองคู่กันเป็นแน่
ซึ่งถ้ามันเป็นอย่างนั้น แม่ป้าคงล้มหายตายจากด้วยโรคบริโภคผงชูรสในมาม่าจนร่างกายไม่ตอบสนองต่อสารอาหารอื่น ๆ ไปเสียก่อน
คุณแยมอย่าทำกับเป็นไทอย่างนั้นเลยนะคะ เราสงสารนาง
ลำพังแค่เกิดมาเป็นไทและมีความเป็นไทเต็มตัว ก็ลำบากจะแย่แล้ว (ถามปรายสิ ปรายคงพอให้ข้อมูลส่วนนี้ได้ - ฮาาาา)
รอติดตามตอนต่อไปค่ะ :กอด1:
-
อยากให้ใจเย็นปล้ำไปเลย
-
อย่าว่าเราโรคจิตเลยนะ แต่อยากให้ใจเย็นใช้ความกลัวของเป็นไทมาทำความเข้าใจกันมากขึ้นอ่ะ
-
อ่านไปด้วยความไม่เข้าใจ 5555555555555555555
ฮืออออ ภาษาดีค่ะ เข้าใจยากดี ดูมีอะไร 5555555
-
สงสารเป็นไท
เด็กที่โดนทำร้ายโตมาโดยมีอาการเหลือแค่นี้ถือว่าเข้มแข็งมาก
-
ไอ้ห้องที่นอนสองคนก็วุ่นวาย ปั่นปวน ชวนงงกันไป
สงสารน้องพิชยะที่สุด โธ่ เด็กน้อยของฉัน
-
ในตอนนี้สงสารน้องพิชญ์สุด
-
ใจเย็นหิวเจ้ไทมากอ่ะ ทิ้งน้องทิ้งนุ้งเลยอ่ะแบบแงๆ :katai1:
-
น้องใจเย็นน่ารักค่ะ อ่าว ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่อง
-
โถ่ พิชญะ
-
อ้าวพิชญะโทรมาหรอออ 5555555 ถถถถถถถ
-
เข้าใจยากกันจริงๆทั้งสองคน ให้บรรยากาศอึมครึมๆตลอดเวลา
แต่ใจเย็นดูอึมครึมกว่าเป็นไทเยอะๆเลย
-
ใจเย็น ถามคำถามที่สุดยอด :ling1: :ling1: :ling1:
คำถามแรก พ่อรู้สึกอย่างไรที่มีภรรยาหลายคนแตกต่างจากบ้านอื่น
รู้สึกผิดบ้างไหมอย่างที่สังคมมักจะรุมทึ้ง น่าจะเป็นคำถามที่พ่อไม่อยากตอบ
คำถาม ที่ถามใหม่
"มันแปลกตรงไหนล่ะครับ
ในเมื่อชายหญิงบางทีก็ไม่ได้มีเซ็กส์เพื่อสืบพันธุ์
แต่ก็เพื่อเอาสนุกแบบที่พ่อว่า”
แต่ทั้งสองคำถาม มันมันตรงกับที่พ่อเคยทำมาตลอดเลยนะ
แม้จริงๆ พ่ออาจไม่ได้อยากหยุดแค่ภรรยาสามคน
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
"เหมือนกับที่เขาเคยถามออกไปว่าพ่อรู้สึกอย่างไรที่มีภรรยาหลายคนแตกต่างจากบ้านอื่น รู้สึกผิดบ้างไหมอย่างที่สังคมมักจะรุมทึ้ง แต่พ่อก็เงียบ และไม่เคยตอบ" เป็นคำถามที่เราก็อยากรู้เหมือนกันว่าพ่อขอใจเย็นรู้สึกยังไง ที่ทำให้เมียต้องทุกข์ใจและเป็นคนแก้ปัญหาที่ตัวเองเป็นคนก่อ
-
คือจีบเขาแต่ตัวเองก็ไม่คิดว่าจีบรึเปล่านะ
-
คิดมาแต่แรกแล้วว่าใจเย็นเป็นคนน่ารัก 555555555
รู้ว่าอะไรดีไม่ดีหมดแหละ
ชอบนะ เหมือนอ่านความรู้สึกของทั้งสองคนมากกว่ามันเลยเป็นคำพูดยากๆ
ตามมาจากกัลป์ปราย จ้า
-
หลับมาติ่งน้องเย็นละหลังจากเหม็นนางที่กล้าทิ้งน้องชายสุดน่ารักอย่างพิชญะลงคอ ค่อนข้างชอบตอน15มากถึงมากที่สุด เอาให้พ่อเงิบไปเล้ยยยยยย :katai2-1:
-
นับถือความสงสัยในเรื่องที่คนอื่นไม่กล้าแม้แต่จะคิดแถมยังกล้าถามออกไปอีก
-
ยิ้มมุมปากเลย ที่ใจเย็นถามคำถามแบบนั้นกับพ่อ
เจอแบบนี้ คนเคยทำก็หาคำตอบมาแย้งความจริงไม่ได้ แล้วก็ชอบตรงที่พ่อไม่โวยวายกลบเกลื่อน
สงสารพิชญะ ตอนที่แล้ว คือน้องก็กลัวนะใจเย็น 555
-
สมัครมาเม้นให้คุณแยมเลยค่ะ แอบอ่านมานานชอบมากๆค่ะ เป็นกำลังใจให้อัพนิยายบ่อยๆนะคะ:))
-
ใจเย็นถามพ่อด้วยคำถามนี้เป็นคำถามที่โดนมาก อ่านเรื่องนี้แล้วต้องใช้ความคิด และได้ข้อคิดอีกมุมนึงเลย ชอบมากๆ จากที่อ่าน 2 ตอนแรกแล้วหดหู่มากๆ คิดว่าจะอ่านต่อหรือไม่ อ่านมาถึงปัจจุบัน อยากบอกว่าไม่ควรพลาด มันดีจริงๆ
-
เป็นคำถามที่แบบ โอ้โหหหหห
ชอบๆๆ เข้าหาเป็นไทเยอะๆเลยลูกกกกก
-
เหมือนพ่อของใจเย็นจะเป็น.... มาก่อน
-
มีความฮาช่วงท้ายย 5555555
สู้ต่อไปใจเย็นนน
-
คู่นี้จะคุยกันดีได้สักกี่ประโยค เหมือนจะไม่กวนตีนแต่ก็นะ รุ้สึกได้ถึงความน่าหมั่นไส้
รักกันแล้วจะเป็นยังไงนะ
-
ติดงอมแงม
-
ใจเย็นก็ติดเหลือเกินพ่อคู้นนนนนน
-
ชอบการเปรียบเทียบ ของไรท์ :mew1: :mew1: :mew1:
กลิ่นดอกไม้ ที่ไม่มีดอกไม้
มันลึกซึ้ง ลอยอวล
ให้อารมณ์ความรู้สึกที่เป็นไท ไม่เคยมี
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
มีความวกวน และงงงันในตัวเอง แต่ก็ไม่แปลก เพราะโลกมันบิดพร้ิวมาแต่แรก หล่อหลอมมายาวนาน แล้วไม่มีใครแก้ไข
ใจเย็นมีความซื่อแบบซื่อ ไม่ซับซ้อน แล้วรุกหนักมาก 5555
เป็นทันก็ไม่ซับซ้อนนะ แล้วยังรู้จักโลกมากกว่า แต่ไม่เข้าใจชาวบ้านพอกัน
ถึงจะโดนรุกหนัก แต่เป็นไทก็ยังไม่รู้สึกอันใด
ทั้งคู่ไม่รู้จักความรักที่ถูกแบบ แม้แต่ความรักปกติ ก็ยังไม่รู้จัก ค่อยๆเรียนรู้ด้วยกันนะ ใจเย็นเป็นไท
-
ความชอบที่เหมือนกันของใจเย็น เป็นไท คือไอศกรีมสตรอเบอรี่
ของใจเย็น เริ่มรู้แล้วว่า ชอบเป็นไท
จากที่ไม่มีความรู้สึก ไม่มีหัวใจ
ส่วนเป็นไท จะเรียกว่ารู้ตัวคงไม่ได้
แต่กำแพงน้ำแข็งที่กางกั้นกับใจเย็นเริ่มละลาย
ซึ่งดีกับทั้งสองคน
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
มันกระจ่างขึ้นตรงหนายยยยย
ฉันยังงง ๆ กับเจ้าเด็กซึนสองคนนี่อยู่เลย
คือแบบ เขาชอบกันแบบไม่รู้ตัวใช่ป่ะ ผูกพันกันมากขึ้นแบบมึน ๆ
55555
มันคุยกันรู้เรื่องด้วยเร๊อะ!?
-
หนูเย็นคือชอบเจ้ไทจริงๆใช่มะไม่นะม่ายยยยยยยย :ling1:หนูเย็นคือชอบเจ้ไทจริงๆใช่มะไม่นะม่ายยยยยยยยยย :ling1:
-
เป็นนิยายรักที่เย็นยะเยือกเหมือนไอศครีมจริงๆ แต่เราก็ยังแอบรู้สึกได้ถึงความหอมหวานของสตรอเบอร์รี
-
ละละละละลายแล้ววววว ค่อยๆทีละนิดๆ
-
โธ่ใจเย็นของป้า ก่อนที่หนูจะดาหน้าพุ่งเข้าชนพ่อเป็นไทอย่างทุกวันนี้
ป้าขอแนะนำให้หนูทำความเข้าใจกับตัวเองก่อนดีไหมคะ?
แล้วอย่างนี้เมื่อไรหนูจะรู้ตัวล่ะลูกว่าอยากผิดผีกับเป็นไทยิ่งกว่าผู้หญิงไหน ๆ ที่ผ่านเข้ามา
แต่ก็นั่นแหละ ถึงใจเย็นจะใช้เวลาหลายหน่วยปีในการเรียนรู้ตัวเอง ป้ากลับเชื่อมั่นเหลือเกินว่าเป็นไทจะไม่ไปไหน
อย่างไรก็ดี ที่ป้าบอกว่าเป็นไทไม่ไปไหนนี่ไม่ใช่เพราะเป็นไทรักหนูหรอกนะลูก
แต่เพราะนอกจากเป็นไทจะไม่เปิดรับใครใหม่สู่ชีวิตแล้ว เป็นไทยังหงุดหงิดมากพอที่จะเหวี่ยงใครต่อใครหลุดจากวงโคจรไปง่าย ๆ เสียอีก
นี่แอบคิดเล่น ๆ ว่า ถ้าเกิดอยู่ดี ๆ เป็นไทเกิดถูกใจใครแบบไร้สาเหตุขึ้นมาสักคน
ใจเย็นอาจจะเลิกสับสนแล้วรู้ตัวเร็วขึ้นก็ได้
รอติดตามตอนต่อไปค่ะ ^^ :L2:
-
มาคิดได้ว่า ใจเย็นนี่น่าสงสารเหมือนกัน อะไร ๆ ก็ไม่ค่อยเข้าใจ ความรู้สึกตัวเองก็ไม่รู้ เหมือนเด็กที่เพิ่งเริ่มเรียนรู้เลย บางที
และเป็นไทไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยมากเท่าไหร่ 55555 (ทำไมตรงนี้ต้องหัวเราะนะ
)
-
ชอบสำนวนคนเขียนจัง อ่นตอนที่บีบอารมณ์ นี่ก็ไล่เรียงเรื่องราวได้บีบอารมณ์สุดๆ ^^
-
ความสัมพันธ์ก็ยังคลุมเคลือต่อไปครับท่าน เซ็งจิต
-
ใจเย็นคงเกิดความรู้สึกหมั่นเขี้ยวเป็นไทยเรื่อยๆเป็นพักๆเป็นช่วงๆต่อๆไปแน่ๆเลย555555555อ่านแล้วหมั่นเขี่ยวอะทั้งสองคนเลย
-
ใจเย็น ที่จริงๆไม่ได้ใจเย็นอย่างชื่อ
เข้าไปในระบบความคิดของเป็นไทแล้ว
ใจเย็น ทำให้เป็นไท รู้สึกตัวเองมีค่า
ใจเย็น ให้ความสำคัญกับเป็นไท
แรกๆใจเย็น ทำให้เป็นไท รำคาญ
แต่ใจเย็นรู้ใจเป็นไท แม้อยู่คนละที่
ว่าเป็นไท นอนหลับไปโดยลืมปิดไฟ
ใจเย็นไม่รุกเร้า แต่กลับตามใจเป็นไท
ไม่อยากออกไปข้างนอก ก็ไม่ต้องไป
เป็นไท ยอมบอกความกลัวพ่อให้ฟัง
ใจเย็น กลับบอก“วันหลังบอกผมนะครับ”
“ถ้าเป็นไทมีคนอยู่ด้วย จะกลัวน้อยลงนี่ครับ”
ใจเย็นรับได้ทุกอย่างของเป็นไท
ระยะห่างระหว่างสองคน เริ่มขยับเข้าหากัน
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
เหมือนใจเย็นจะบอกว่า เป็นไทเหมือนทันใจ
นั้นก็คือหมานั้นเองงง 555555555
เป็นไทเริ่มเปิดใจเรื่อยๆแล้วค่าาา
-
ขำสามบรรทัดสุดท้าย
-
สถานะภาพหมือนแค่ต้องการคนเข้ามาเติมเต็มความรู้สึกมากกว่ารู้สึกรักใคร่นะ
-
สงสารเป็นไท
และก็ชื่นชมที่การถูกทำร้ายโดยพ่อ (และอาจจะแม่ด้วย) ในวัยเด็ก ส่งผลกระทบต่อเป็นไทได้ไม่เลวร้ายนัก เป็นไทต้องเข้มแข็งมากถึงได้ควบคุมไม่ให้มันกลายเป็นปัญหาร้ายแรงต่อคนอื่นถึงข้างในจะมีบาดแผลหนักขนาดนั้น
-
เป็นไท กับ ทันใจ เอ็นดูเหมือนกันฝช่ม๊ะ ใจเย็น
-
ชอบบทบรรยายถึงการเปรียบเทียบอะไรน่างๆจัง อ่านๆไปก็งง 555 แต่สนุกดีค่ะ ชอบบ ><
-
สองคน เหมือนต้องรักษา และดูแลกันและกัน สู้ๆน้า ทั้งสองคน
-
กาแฟยี่ห้อใจเย็น ไม่ต้องกินก็ใจสั่นได้......
ดีใจกับเป็นไทด้วยยยยยย :mc3: :mc2:
ต่อไปนี่จะไม่แตกร้าวแล้ว เบาะและกาวชั้นดี ที่จะช่วยซ่อมแซมและโอบรับ เป็นไท ดีใจ
-
เริ่มเปิดใจทีละนิดแล้ว
-
เราว่ายังไม่รู้สึกรักเลยนะทั้งสองคนเลย ใจเย็นเอ็นดูเป็นใจมาก ในระดับเปรียบเทียบเป็นทันใจแล้วละก็ 555555 ส่วนเป็นไท อืมมม คงอีกนานกว่าจะรู้สึกอะไรๆ กับน้องจริงๆ รอติดตามค่ะะ
-
ทำไมน่ารัก
-
กาแฟยี่ห้อใจเย็น ไม่ต้องกินก็ใจสั่นได้......
ดีใจกับเป็นไทด้วยยยยยย :mc3: :mc2:
ต่อไปนี่จะไม่แตกร้าวแล้ว เบาะและกาวชั้นดี ที่จะช่วยซ่อมแซมและโอบรับ เป็นไท ดีใจ
หูย อ่านความเห็นนี้แล้วอดคิดเข้ารกเข้าพงไม่ได้
คือแบบ เราแอบสงสัยว่าถ้าเป็นไทเกิดได้กินกาแฟยี่ห้อใจเย็นขึ้นมาจริง ๆ นอกจากใจแล้ว จะมีอะไรที่สั่นไหวอีกไหมคะ?
(ถ้าอ่านแล้วไม่พอใจ ด่าได้นะคะ แต่อย่าแรง เห็นแก่แมลงหื่นในใจเราด้วย)
ว่าด้วยนิยาย...
เราว่าเราพอเห็นลู่ทางที่สองหนุ่มจะถักทอความสัมพันธ์กันชัดขึ้นแล้วล่ะค่ะ
จากตอนแรกที่แอบรู้สึกว่า การจับคนที่มีอดีตแตกหักสองคนมาเจอกัน มันจะดราม่ามากไหม
ทำไปทำมา เราเริ่มรู้สึกนิด ๆ แล้วล่ะว่า เป็นไทโชคดีที่เจอใจเย็น เพราะอย่างน้อย ๆ ตอนนี้ใจเย็นก็ทำให้เป็นไทรู้สึกว่าเป็นที่ต้องการของใครสักคน พร้อม ๆ กับที่รู้สึกอบอุ่นใจที่ไม่ต้องต่อสู้กับฝันร้ายในอดีตเพียงลำพัง
ฝั่งใจเย็นนั้น... ป้าเห็นใจค่ะ
เพราะใจเย็นซับซ้อนกว่าเป็นไทมาก ไหนจะตั้งหลัก จูนความรู้สึกนึกคิดของตัวเองให้ได้
ไหนจะต้องคอยผ่อน คอยดึงเป็นไทไม่ให้หนีหายคลายห่างไปไหน
หนำซ้ำยังต้องคอยหักห้ามตัวเองไม่ให้ทำมิดีมิร้ายเป็นไทก่อนวัยอันควรอีก เยอะจนน่าเห็นใจนางค่ะ จุด ๆ นี้
(เอ กรณีที่ผู้เยาว์พรากผู้ใหญ่กว่า มีกฏหมายอาญาข้อไหนเอาผิดไหมคะ?)
รอติดตามตอนต่อไปนะคะ
อยากอ่านตอนที่เขารักกันเร็ว ๆ อยากรู้ว่ามันจะหวานจนทำให้ลืมเลือนความเจ็บปวดที่ทั้งคู่พานพบหรือเปล่า
เป็นกำลังใจให้ค่ะ ^^ :กอด1:
-
สองคนนี้เป็นคนเข้าใจยากจริงๆ แต่ก็แปลกดีนะเข้าใจยากกันทั้งคู่แต่ก้ดูเหมือนทัั้งคู่จะเข้าใจกันได้ดี ต่างคนต่างทลายกำแพงของกันและกัน ชอบกันตอนไหนก็ไม่รู้แต่ว่ากว่าจะรู้ตัวกันคงขาดกันและกันไม่ได้แล้ว
เป้นนิยายที่หน่วงอึมครึมๆแต่ชอบอ่ะ :3123:
-
:z3: :z3: :z3: บรรยากาศฝั่งเหล่าลูกๆก็ยังอึนๆอยู่เลย อิตัวพ่อก็จะหาเรื่องเข้าบ้านซะงั้น
-
“ไอติมเลอะปากครับ”
นั่นทำให้เป็นไทยกมือขึ้นจะเช็ดรอยเลอะ แต่ก็อีก ใจเย็นจับมือข้างนั้นกดลง เห็นแววตาสงสัยระคนตกใจไม่ทันตั้งตัวของอีกฝ่าย เบิกกว้างเป็นประกายพอๆ กับแดดยามเย็น
ไอศกรีมในถ้วยกำลังละลาย รสหวานที่มุมปากจึงน่าลิ้มลองกว่า
นี่กำลังจะหมายถึงใจเย็นเช็ดไอติมที่เลอะปากเป็นไทด้วยปากตัวเองหรือเปล่านะ
ส่วนคุณพิทักษ์นี่ก็จริง ๆ เลย ทำไมมักมากแบบนี้
:z3:
-
อีคุณพ่ออออ แค่มีคนอื่นแล้วไม่สำนึกนี่ก็ว่าแย่แล้วนะ
เสือกมีเพิ่มอีก โอยยย
-
ชีวิตโหดร้ายมากค่ะ เหมือนไม่มีอะไร ใช้ชีวิตได้ค่อนข้างปกติ แต่ความจริงแล้ว มีบาดแผลเต็มไปหมด
ใจเย็นเป็นไท จะช่วยเยียวยากันและกัน ดูเป็นไทเปิดใจมากขึ้น
สงสารแม่ใจเย็น ต้องทุกข์ขนาดหนัก พ่อก็ทำไมไม่รู้สึกอะไรเลย
-
ริวสัมผัสได้ถึงพลังแห่งดราม่าแรงมาก ในอนาคตกาลตอนหน้า
-
:pig4:
-
คุณเกษรา มีกรรม
ที่มารักคุณพิทักษ์ ที่มักมาก ไม่รู้จักพอ
คุณพิทักษ์ น่าจะมีปมแต่เด็ก
ปมนั้นเลยส่งผลกับตัวเองที่ห้ามไม่ได้
คือ พ่อคุณพิทักษ์ก็มีภรรยาหลายคน
ทำร้ายจิตใจแม่ตัวเอง ทั้งที่ไม่ชอบพ่อที่เป็นแบบนี้
แต่พอโต กลับทำตามพ่อซะงั้น
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
คุณพิทักษ์ทำไมถึงไม่รู้จักพอซักที มีปมอะไรกันนักถึงต้องการความรักมากซะขนาดนี้ไม่ได้รู้ถึงจิตใจคนเป็นเมียบ้างหรือ คุณเกษรายอมมา 2 คนแล้วนะ ต้องมีอีกกี่คนถึงจะพอ เราไม่เข้าใจคุณพิทักษ์จริงๆ เราว่าคนแบบนี้สมควรที่จะได้อยู่ตัวคนเดียวนะ จะได้ไม่ต้องมีใครต้องเจ็บปวดกับความไม่ซื่อสัตย์ของผู้ชายคนนี้ หย่าเหอะคุณเกษราอยู่ไปก็ไม่มีความสุขลูกก็โตแล้วคงไม่น่าเป็นห่วงเท่าไหร่ เราว่าอธิบายแบบเปิดใจ เปิดความรู้สึกทั้งหมดให้ใจเย็นได้รู้ว่ารู้สึกยังไงตั้งแต่รู้ว่าพ่อของลูกมีเมียอีกคนและอีกคน ระบายความอัดอั้นออกมาบ้าง เผื่อใจเย็นจะได้เข้าใจความรู้สึกต่างๆ บ้าง เผื่อใจเย็นจะได้รู้ถึงชีวิตจริงๆ มันไม่ได้เป็นแบบที่แม่เคยสอนหรือที่แม่ปิดบังและบิดเบือนไป ไม่ได้อธิบายให้ใจเย็นรู้แบบชัดๆ ซะที
-
เพราะเราไม่อยากให้ผู้หญิงที่เป็นแม่ของใจเย็นเจ็บปวดไปมากกว่านี้อีกแล้ว :ling3:
-
อีกด้านของชีวิต
-
คุณพิทักษ์แย่มาก
-
บอกเลยโคตรแย่ แย่ แย่ พ่อของใจเย็นแย่มาก สงสารคุณเกษรา
-
:ling1:
-
:mew1: :mew1:
-
หายไปเลย
-
รออยู่น้าจร้า
-
หน่วง
-
สงสารพริมา
หลงเข้าไปในหมอกของใจเย็น
-
เริ่มไม่เข้าใจตามไปด้วยเลย
-
ความคิดของใจเย็น :z6:
-
ดีใจ ไรท์มาต่อ :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:
พี่น้อง ก็ไม่ได้เข้าใจกันง่ายกว่าคนอื่นเลย
โดยเฉพาะพี่ชายอย่างใจเย็น
แม่ของใจเย็นจะฟ้องหย่า
หย่าแล้วถ้าทำให้มีความสุข ก็ควรทำ
สามีที่นอกใจ เขาก็คิดได้แต่ความต้องการของตัวเองเท่านั้น
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
มาแล้วววว ดีใจจจจ :hao5:
-
พายุลูกนี้ปูทางมายาวไกล แลดูน่าจะใหญ่มาก
-
เย้ๆๆๆ มาต่อแล้วดีใจ :mew1:
-
ใจเย๊นนนนน ฮือ คิดถึงในที่สุดก็มาาาา
-
เราคิดว่า ที่ใจเย็นเป็นแบบนี้ก้ความผิดของคนรอบตัวนั่นล่ะ
คิดว่าสิ่งที่เขาทำไม่ดี แต่ตอนเขาถามว่าทำไมถึงไม่วรทำ ไม่มีใครตอบลึกลงไปถึงคำถามของเขา
ไม่มีใครสอนหรืออธิบาย เพราะคิดว่าเขาควรจะรู้ได้ด้วยตัวเอง
เพราะไม่เคยไปแตะต้องในสิ่งที่คัวเองรู้สึกยุ่งยากใจ เราก็ได้เด็กมักง่ายในเรื่องความรู้สึกและไม่ชอบแตะต้องเรื่องยุ่งยากใจมาคนนึง้หมือนใจเย็นนี่ไง..
-
เรื่องของครอบครัวนี่น่าติดตามกว่าใจเย็นกับเป็นไทอีกอ่ะ แบบมันมัวๆอึมครึมๆเว่อมีมิติทุกตัวละคร
-
คนบ้านนี้เข้าใจยากกันไปหมด โลกที่รุ้จักกันมันช่างบิดเบี้ยวเพราะสิ่งที่เห็นสิ่งที่ถูกปลูกฝังกันมา
ทำไมมันดูน่าสงสาร
-
ในที่สุดก็มาแล้ววววว แถมสองตอนด้วย ตื่นเต้นมากเลยค่ะ ยิ่งกว่าถูกหวยเลย 555555
ตอนนี้เหมือนสถานะของทั้งคู่ถอยกลับไปอีกขั้นหนึ่งเลย แต่รู้สึกว่าเป็นไทจะรู้สึกตัวขึ้นมาอีกระดับเหมือนกันซะงั้น ฟฟฟฟฟ
เราชอบพาร์ทน้องพริมมากค่ะ ชอบที่คุณแยมใส่ใจตัวละครทุกตัวแบบนี้จัง แงงงง ชอบไปหมดเลยค่ะ ชอบโทนเรื่อง ชอบตัวละคร เราเริ่มต้นมาจากชอบนายขนมต้มเป็นไท จนตอนนี้ชอบไทยเย็นมากกว่าเป็นไทแล้ว (อ้าว) 5555
ที่ผ่านมาไม่ได้คอมเมนท์เลย แต่ต่อจากนี้จะคอมเมนท์บ่อยๆนะคะ สัญญาเลย 5555
เป็นกำลังใจให้นะคะ ฮึบๆ :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:
-
อ่าน 2 ตอนรวด ดีจายยยย
กลับมาทั้งที มา 2 ตอนอย่างเร็วววว
หน่วงเกินไปแล้วว ใจเย็นหนูจะต้องเลิกนิสัยนี้นะ
ไม่งั้นเสียเป็นไทแน่ๆ
-
ก็เตรียมใจมาแล้วนะว่าเรื่องนี้มันโคตรจะดราม่า 55555555555
แต่พออ่านถึงตอนนี้อดคิดไม่ได้ว่า กว่าปมของทั้งสองคนจะถูกแก้ มันจะสายเกินไปรึป่าว
:hao5: :hao5: :hao5: :hao5:
เป็นกำลังใจให้คนเขียนเน้อ o13
-
งานดราม่าก็มา
-
อยู่ในม่านบาหลีที่ครอบคลุมด้วยกลุ่มหมอกต่อไป
ดีใจที่มาต่อค่ะ เรารออ่านเสมอ สู้ ๆ นะ
-
:pig4:
-
ใจเย็น เป็นไท :กอด1: :กอด1: :กอด1:
เหมือนทั้งสองคนจะชัดเจนใความรู้สึกแล้ว
ใจเย็น รู้ตัวว่าชอบเป็นไทตั้งแต่แรกแล้ว
เป็นไท ค่อยๆรู้สึกตัว
หลังจากนี้ เป็นไท ใจเย็น จะเป็นอย่างไร :ling1: :ling1: :ling1:
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
มาแล้วววว มาเร็วมากเลยยยย แต่รู้สึกมันสั้นมากเลยค่ะ :sad4: อันนี้เรารู้สึกไปเอง รึมันสั้นจริงก็ไม่รู้ ฟฟฟฟฟ
ในที่สุดเขาก็จูบกันแล้วววววว ดีมากกกก งื้อออออ ฟินมากกก แต่แอบกลัวนะคะ ว่าใจเย็นทำแบบนี้ เป็นไทจะโกรธมั้ย คือสำหรับเราแล้วเป็นไทไม่ใช่คนประเภทที่จะบอกว่าขอโทษ รู้สึกผิดมากเลยนะ ดีกันเถอะ แล้วจะจบ เลยแอบกลัวว่ามันจะพาดราม่าไปอี๊กกกกกก แต่จริงๆก็ชอบดราม่านะคะ (อ้าว)
คือในขณะที่เป็นไทเหมือนจะรู้สึกตัวว่าชอบใจเย็นเพราะเห็นใจเย็นควงสาวเมื่อวันนั้น เลยพยายามตีตัวออกห่าง เพื่อเหตุผลอะไรบางอย่าง เพราะใจเย็นเป็นผู้ชาย? ใจเย็นชอบคบทีละหลายคน?? เราไม่อาจตีความได้ :hao5: :hao5: :hao5:
ส่วนใจเย็นก็ยังไม่เข้าใจว่าการกระทำบางอย่างตัวเองมันไม่ดี ไม่เข้าใจเป็นไทในบางเรื่อง แต่ก็ยังพยายามเข้าหา
สู้เขานะลูกกก เอาชนะใจนายขนมต้มให้ได้ #ใจเย็นตัวร้ายกับนายขนมต้ม ฟฟฟฟฟฟฟ
สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้เสมอเลยยย #ทีมใจเย็นสายเปย์ :impress2: :impress2: :impress2:
-
รออ่านมาตลอดค่ะ อย่าหายไปนานๆ อีกนะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
-
มันจะชัดเจนหรือสับสนกว่าเดิมเนี่ย
-
เป็นเรื่องที่มีเสน่ห์ชวนติดตามจริงๆ
เดาอะไรไม่ออกเลย ชวนลุ้นไปกับความคิดตัวละครมากๆ
-
รออ่านตอนต่อไปนะคะ :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:
-
ใจเย็นนนนน :hao5: ในที่สุดด
-
รู้ตัวสักทีนะ
-
ภาษาเขียนประหนึ่งเจ๊วีรพร
-
ยอมรับว่าชอบซึ่งกันและกัน ได้แบบ ความหวานมันอยู่ตรงหนายย
แต่ก็เข้าใจอะนะ คุมโทนกันมาแต่แรก ก็คงคุมโทนหน่วงจิตหน่วงใจกันต่อไป
-
ให้ใจเย็นมันรักเป็น....ท่าจะยาก
ต้องรอดูแม่เกษแล้วหละว่าจะทำให้อีเย็นรู้ว่าที่คบซ้อนมันไม่โอเค...ได้หรือเปล่า :เฮ้อ:
-
แค่ความเข้าใจตัวเองยังยากเลย แล้วจะพยายามไปเข้าใจคนอื่นทำเพื่อ
ใจเย็นเป็นไท อารมณ์หน่วงพอกัน รักก็ไม่รู้จัก ชอบก็ไม่รู้จัก ง่ายๆ คือเกลียดกันเป็นไง ยังตอบง่ายกว่า
อึมครึมมากค่ะ แต่ไม่อยากให้ดราม่าหนักมาก เพราะตอนนี้ก็หน่วงมากแล้ว
แล้วทั้งคู่ก็เป็นประมาณว่า จะยังไง ก็ขอให้กลับมาอยู่ในสายตา แบบไม่มีใคร
พอใจเย็นมี เป็นไทก็ระเบิดไปเลย
ทุกอย่างชัดเจนมาก แต่แค่ไม่รู้จักว่าต้องทำยังไง ค่อยๆก้าวนะ ลุ้นอยู่
-
อ๊ายยยย กร๊าวใจมากค่ะตอนล่าสุด
เราว่าเขาชอบกันแล้วล่ะค่ะ แต่ยังขาดการสื่อสารให้เข้าใจกัน
ปล.แต่แอบกังวลแทนใจเย็น เรื่องคุณเกษรา จะช็อกไปเลยไหมล่ะนี่
-
คุณพระคุณเจ้า ข้ามมาแบบนี้เลยย ตะเตือนใต จิตใจคนอยากรู้มันสั่นสะเทือนมากค่ะ แงงง :o12: :o12: รอตอนต่อจากนั้นอย่างใจจดใจจ่ออยู่นะคะ ฟฟฟฟฟฟฟฟ
บทสนทนาล้วนแบบนี้แปลกดีค่ะ ยังคงความใจเย็นผู้ร่ำรวยเช่นเดิม 5555 ไม่ใช่แค่ใจเย็นที่อยากซื้อเป็นไทด้วยเงินนะคะ เราก็อยากซื้อค่ะ :hao6: :hao6: :hao6: #ผิด
สู้ๆนะคะ :mew1:
-
เป็นตอนแรกที่ไม่อึมครึมเลยมั้งเนี่ยะ 55
-
ใจเย็น อ่านเป็นไทออกทุกอารมณ์สินะ
-
เล่าแบบนี้ก็โอเคน้าเราว่า ไม่ขัดใจค่าา
แต่แอบอยากรู้เหมือนกันว่าถัดจากฉากจับกดจูบเขาตกลงกันยังไงน้าา รอติดตามวันต่อไปค่าา
-
มึนแทนเป็นไท
ตะกายฝารอเฉลย
-
:pig4: :pig4: :pig4
-
เมื่อไหร่ใจเย็นจะมีหัวใจ
-
ใจเย็น กับเป็นไท
เหมือนสองคน สวนทางทางกัน
ใจเย็น ไม่เข้าใจเรื่องรักแบบเป็นรักเดียว ผูกพันแค่คนๆเดียว
เป็นไท ขลาดกลัว ว่าถ้ารักแล้วจะไม่เป็นอย่างที่คิด
กลัว ใจเย็นมีคนอื่นอีก
กลัว ต้องเลิกกัน
จะมีอะไรมาทำให้ใจเย็นรักเป็น
และเป็นไท เลิกกลัว ได้นะ
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
สับสน เจ็บปวด และว้าเหว่มาก
-
โอยยย อ่านตอนนี้แล้วน้ำตาคลอเลยค่ะ
-
เป็นไทชอบใจเย็นแล้วแน่ๆ :katai1:
-
เอาเข้าไป หน่วงกันเข้าไป
-
เริ่มเข้าประเด็นแบบจริงๆจังแล้ว ความสนุกมันเริ่มแล้ววววว
-
เนี่ยเรื่องครอบครัวใจเย็นนี่แหละสนู๊กสนุก รอให้อีกสองแม่มาเล่าอย่างใจจดใจจ่อ
-
ความรักยับยั้งไม่ให้เราทำในสิ่งที่จะทำให้คนที่เรารักและรักเราเสียใจ
เป็นไทรู้ว่าตัวเองจะเสียใจเพราะใจเย็น เป็นไทต้องการสิ่งเป็นของเขาจริง ไว้วางใจ วางความรัก วางชีวิตไว้กับคนคนนั้นได้
แต่ใจเย็นไม่เข้าใจ ยังไม่เข้าใจ ไม่เคยได้เรียนรู้ ได้เห็นการซื่อสัตย์ในชีวิตคู่
สงสารทั้งเป็นไท ทั้งใจเย็น ครอบครัวทำร้ายเด็กสองคนนี้มาก ๆ เลย
-
โอ้ยยยเข้มข้นนน
-
ใจเย็นค่อยๆเรียนรู้ไปลูก
-
ความรักยับยั้งไม่ให้เราทำในสิ่งที่จะทำให้คนที่เรารักและรักเราเสียใจ
เป็นไทรู้ว่าตัวเองจะเสียใจเพราะใจเย็ เป็นไทต้องการสิ่งเป็นของเขาจริง ไว้วางใจ วางความรัก วางชีวิตไว้กับคนคนนั้นได้
แต่ใจเย็นไม่เข้าใจ ยังไม่เข้าใจ ไม่เคยได้เรียนรู้ ได้เห็นการซื่อสัตย์ในชีวิตคู่
สงสารทั้งเป็นไท ทั้งใจเย็น ครอบครัวทำร้ายเด็กสองคนนี้มาก ๆ เลย
ครอบครัวทำร้าย ใจเย็น กับเป็นไท จริงๆ
ใจเย็นอยู่กับครอบครัวที่พ่อมีเมียหลายคนตั้งแต่เกิด
เลยมองเป็นเรื่องปกติสามัญ เฉยๆ
เป็นไท ครอบครัวแตกแยก พ่อไปมีคนใหม่
เห็นการทะเลาะ มากกว่าการรักใคร่ปรองดอง
เป็นไท ไม่เชื่อเรื่องความรักที่มั่นคงยืนนาน
ไปบ้านใจเย็น ก็เห็นครอบครัวที่มีหลายแม่
ยิ่งตระหนักถึงความรักที่ไม่ทำให้มีความสุข
พอใจเย็นมาบอกชอบ แม้เป็นไท เริ่มไหวหวั่น แต่ไม่เห็นถึงความเป็นไปได้
ไหนจะเพศเดียวกัน ไม่เป็นไปอย่างที่สังคมยอมรับ
เป็นไท จีงยิ่งขลาดกลัวความรักเพิ่มเข้าไปอีก
ใจเย็นที่ชีวิตมีความสุขมาตลอด
ในใจมีแต่เป็นไท พอฟังว่าแม่ฟ้องหย่า
เลยพาลโกรธ ไปถึงเรื่อง นกอินทรีหัวขาว นกอัลบาทรอส สัตว์ที่มีคู่แท้ตลอดชีวิต
ใจเย็นจะสามารถนำเรื่องคู่แท้ ไปทำความเข้าใจลึกๆได้มั้ยนะ
แต่ชอบที่แม่บอกใจเย็นนะ
“มันคือการที่มนุษย์รู้ว่าคนอื่นจะเจ็บปวดจึงมีความยับยั้งชั่งใจไม่ทำ และนั่นแหละสิ่งที่ยกระดับมนุษย์ให้ต่างจากสัตว์”
และสิ่งนั้นเรียกว่าความรัก
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
ฮืออออออ เป็นไทททททททท สงสาร
อะไรชีวิตหนูจะรันทดขนาดนี้
แต่ถ้ามันเหนื่อยมันหนักมากๆแล้วไม่ระบายออกซะบ้างมันจะทำร้ายตัวเองแล้วก็คนรอบข้างนะ ตั้งสตินะเป็นไท ; - ;
-
น่าสงสารใจเย็น...เพราะตลอดชีวิตเข้าใจมาตลอด ว่าความเจ้าชู้ และมีเมียเยอะๆ เป็นชีวิตที่่ปกติ และไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วไม่ใช่ แต่เป็นชีวิตที่อยู่บนความเจ็บปวด จนกลายเป็นความชินชา
แต่เราสงสารน้องเป็นไทที่สุดเลย ชีวิตที่ถูกทำร้ายจิตใจด้วยคนเป็นพ่อ แต่แสร้งว่าตัวเองไม่เป็นอะไร แต่เหมือนรอเวลาที่จะปริแตก..
รอให้ถึงวันที่ใจเย็นจะรู้จักความรักที่เป็นรักเดียวใจเดียว รอให้ถึงวันที่เป็นไทจะมีคนที่รู้สึกว่ารักเค้าจริงๆ ทั้งคู่ต่างก้อรักกันและต่างเติมเต็มกันได้ เพียงแต่ใจเย็นยังไม่รู้จักความรัก และเป็นไทก้อมีบาดแผลจึงต้องมีกำแพงเอาไว้
ขอโทษที่ไม่ค่อยได้เม้นนนนนน...แต่ตามอ่านตลอด
ต่อไปจะเม้นบ่อยๆ ค่ะ ชอบเรื่องนี้มากๆ มาต่อบ่อยนะคะ
-
เป็นไทควรสตรองขนาดไหนถึงจะไม่เป็นบ้า
มันหลายอย่างเกินไปแล้ว เหมือนโดนค้อนทุบซ้ำๆลงบนความหวังความเชื่อใจจนแตกจนพัง
ไหนจะเรื่องใจเย็น ไหนจะเรื่องแม่
ตอนหน้า ถ้าเป็นไทไม่ฆ่าตัวตาย ก็ให้นางพบความสุขบ้างได้ไหม
เกลียดความเจ็บปวดของคนที่รู้สึกรักทีหลัง เมื่อรู้ว่าคนที่เริ่มรักเราก่อน มันไม่ใช่อย่างที่เราคิด
-
ฮืออออ สงสารเป็นไท
-
:mew6: :mew6:
สงสารทั้งคู่
ตบใครดี ตบแม่ หรือตบชนากาน
เป็นไทอย่าาาาน้า แงง
-
ทำไมอ่ะๆๆๆๆๆๆๆ ทำไมทำให้ความรู้สึกฟิวดาวน์ขนาดนี้
ไม่ชอบแม่ของเป็นไทเลยอ่ะ ไม่ชอบความไว้ใจเพราะแค่เป็นเพื่อนแบบนี้ ไม่ชอบที่ไม่คิดถึงความรู้สึกของเป็นไทเลย
ชอบการอธิบายเรื่องความรักของคุณเกษรามากค่ะ เพราะตอนที่ใจเย็นถามคำถามนั้น เราก็พยายามที่จะคิดหาคำตอบด้วยว่าทำไม แต่มันก็ได้คำตอบที่ไม่พอดี จนมาได้เห็นคำตอบที่ไรต์เขียน มันดีจริงๆนะ
ชอบการบรรยายมากๆค่ะ ภาษดีมากเลย ถ้าเขียนเองคงคิดไม่ออกอ่ะแบบนี้
ชอบค่ะ เราจะติดตามเรื่อยๆน่า ถึงจะคอมเม้นไม่ทันทุกตอบก็เถอะ 5555555
-
เป็นไทอย่าทำร้ายตัวเองนะ
เป็นไทถูกทำร้ายโดยบุคคลที่น่าจะเป็นที่ทำให้รู้สึกปลอดภัยได้มากที่สุดคือ พ่อกับแม่
ทำให้เป็นไทไม่สามารถรู้สึกไว้วางใจใคร แม้จะมีเพื่อน แต่ก็คบแค่ผิวเผิน กลายเป็นความหวาดระแวงที่ฝังใจ
กับใจเย็นยิ่งแล้วใหญ่ เพราะเขารู้สึกว่า อยากไว้ใจคน ๆ นี้ แต่กลับพบว่า ใจเย็นเป็นคนที่ทำร้ายคนรอบข้างได้โดยไม่รู้สึกว่ามันผิด ไม่รู้สึกผิด (แม้ใจเย็นจะไม่ได้ตั้งใจเช่นนั้น เพราะตนเองก็มีครอบครัวที่ไม่สมประกอบเข่นกัน)
ดังนั้น เป็นไทจึงไม่กล้าเข้าใกล้ หรือเปิดใจรับมากกว่าที่เป็น เพราะกลัวถูกหักหลัง
-
ครั้งนี้คือเป็นไทต้องเคลียกับแม่อะ พูดให้รู้ตัวต่อให้แม่จะเสียใจก็พูดเลย
-
โอ๊ยยย ตอนนี้แตกสลายมากเลยค่ะ ทั้งใจเย็น เป็นไทแล้วก็ใจคนอ่าน โลกใบนี้ทำไมต้องแกล้งนายขนมต้มของเราขนาดนี้คะ แงงงงงง
แอบๆรำคาญคุณแม่ของเป็นไทจังค่ะ เราเป็นคนบาปมั้ยเนี่ย ทำไมต้องผิดพลาดหลายครั้งแบบนี้ ซ้ำๆซากๆเลย เป็นไทก็บอกอยู่นะแม่ ทำไมไม่เชื่อลูก โอ๊ยยยย แต่การที่คุณเกษราฟ้องหย่าไปซะ เราคิดว่าดีมากเลยค่ะ อาจจะไม่ได้เป็นการตัดไฟแต่ต้นลม เพราะตอนนี้มันไหม้จนลามไปถึงไหนต่อไหนจนดับไม่ทันแล้ว แต่เป็นการตัดเนื้อร้ายทิ้งไปซะ ต่อไปคุณเกษราก็ไม่ต้องมาเสียใจกับผู้ชายคนนี้อีก ส่วนใจเย็นก็โตพอที่จะรู้เรื่องรู้ราวได้แล้ว ต่อไปนี้ก็ดูแลคุณแม่นะลูกนะ ฮืออออ
เป็นกำลังใจให้คุณแยมเสมอ และยังรอวันที่เขาได้กันนะคะ #ถูก :hao6: :hao6: :hao6:
-
เป็นไทททท ใจเย็นช่วยด้วยย :hao5:
-
เป็นไทลูกก
-
:เฮ้อ: :เฮ้อ: :เฮ้อ: แม่เป็นไท ทำไมเป็นคนอย่างนี้ :z3: :z3: :z3:
ทำไมไม่รอบคอบ ทั้งที่ลูกเตือนเรื่องให้เก็บหลักฐานดีๆ
ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นคนใจอ่อน ช้า ทำอะไรไม่ทันเพื่อนเลยหรือ
ที่ไม่เข้าใจแม่เป็นไทอีกอย่างคือ เรื่องเงิน
เงินตัวเองก็ไม่มี ก็ไม่วางเฉย
ยังมาเอาเงินลูกไปให้เพื่อนยืม พูดไม่ออกเลย
เป็นไท ชอบใจเย็น แต่ใจเย็นก็ยังไม่รู้สำนึกเรื่องรักเดียวใจเดียว :z3: :z3: :z3:
มันก็น่าที่เป็นไท จะหน่วงๆ
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
โอ๊ยยยยย เป็นไทลูกกกกกกก :hao5: :hao5: :hao5:
-
ประจวบเหมาะกับที่ทั้งสองคนเกิดมีเรื่องราวหนักๆในชีวิต
สงสารทั้งเป็นไท ที่แม่ดูจะรักตัวเองเหลือเกิน และใจเย็น
ที่แม่ก็ปกป้องลูกไม่ให้รับรู้เรื่องที่ให้เจ็บปวดใจมาเป็นเวลานาน สงสารทั้งคู่ ปมใหญ่สุดคือครอบครัวนี่แหละ
ไม่ว่าจะเกิดอะไร มักจะให้ความรู้สึกที่เจ็บปวดมากที่สุด :mew6:
-
ภาษาดีมากอ่ะ ไม่ค่อยได้อ่านแบบนี้ อาจจะด้วยเนื้อเรื่องที่มัน down ด้วย
อ่านตั้งแต่แรกจนถึงตอนล่าสุดก็ว่ามันยังคง down ไม่เสื่อมคลาย
คิดว่าถ้าตัวใจเย็นเข้าใจคำว่ารักดีกว่านี้อาจจะเดินหน้ากับเป็นไทไปแล้ว
แต่ปัญหาคือมีปมทั้งคู่ งานยากเลยทีนี้ จบ happy ไหมคะนี่ กลัวใจ 55555
ปล.บทพูดน้อยไปหน่อย อาจจะเพราะเราไม่ค่อยอ่านบทบรรยายด้วย -,-
-
พึ่งได้อ่านเรื่องนี้ค่ะ อ่านเป็นเรื่องแรกของคนเขียนเลย อ่านรวดเดียวถึงตอนล่าสุด อินมากกกกกกกก สงสารแม่ใจเย็นนะ แต่สงสารเป็นไทที่สุด แต่งดีจังเลยชอบบบบ รอต่อนะคะ
-
เพิ่งอ่านทันครับ มีความคิดว่าตัวเองมีนิสัยคล้ายๆ ใจเย็นอยู่ 555 เข้าใจยาก ชอบมองคนอื่น สังเกต อยากรู่ว่าถ้าเขาทำแบบนี้ผลจะเป็นไง เค้าคิดอะไร
ชอบการตีความตังละครของเรื่องนี้มาก ๆ เป็นนิยายที่พล็อตสวย เรียบง่าย แต่เขียนยาก
ยังไงเป็นกำลังใจให้นะครับ จะคอยติดตาม แต่อย่าทิ้งกันนะครับ
-
เพิ่งได้มาอ่านเรื่องนี้ ชอบนะ ชอบภาษา การบรรยาย อ่านแล้วมันก็จะรู้สึกมึนๆหน่วงๆหน่อย
เข้าใจนิสัยตัวละครนะ มันมีที่มามีเหตุผลรองรับ แต่บางทีก็เพลียกับใจเย็น สงสารด้วย
ทั้งคู่เลย เป็นไท ใจเย็น น่าสงสาร ครอบครัวมีส่สนอย่างมาก
ขอให้ใจเย็นเข้าใจความรู้สึกได้ไวๆนะ เอาใจช่วยเป็นไท ให้กำลังใจคนแต่งด้วย เย้!
-
สงสารทั้งคู่ที่โตมากับความบิดเบี้ยวแบบนี้จริงๆ
-
ฮืออ เราชอบเรื่องนี้ เหมือนเรากำลังนั่งดูหนังอาร์ตๆที่เล่นกับความรู้สึกอยู่
ชอบที่เอาความรู้สึกมาบรรยายเป็นเสียงดนตรี เป็นกลิ่นดอกไม้ เป็นภาพในหัวฟุ้งๆ
คนเขียนเขียนเก่งจัง เราไม่เคยเห็นงานแบบนี้เลย
ภาษาแบบนี้มันอาจจะไม่แมส ดูเข้าใจยาก แต่สำหรับเรา เราประทับใจและรออยู่ตลอดนะ
พูดถึงเนื้อหาตอนปัจจุบันสักหน่อย
เราสงสารเป็นไทมากเลย มันเจ็บปวดน่าดู
กับการที่คนที่เราคิดว่าเขาจะเข้าใจและเราจะแบ่งปันความทุกข์เล็กๆน้อยร่วมกันได้
แต่ความจริงแล้วไม่ใช่เลยอ่ะ แตกสลายครั้งแล้วครั้งเล่า
-
อ่านแล้วรู้สึกหน่วงๆเลยค่ะ แต่ชอบนะ :hao5:
-
เพิ่งเข้ามาอ่านเรื่องนี้ มึนๆกับอารมณ์ความรู้สึกของตัวละครยิ่งกับใจเย็นนี่ยิ่งไปกันใหญ่ อ่านๆไปบางทีเราก็รู้สึกเหมือนใจเย็นเป็นเด็กที่พัฒนาการช้าแล้วถูกเลี้ยงดูแบบไข่ในหินไม่ให้รับรู้โลกภายนอกอะไรเลย ซึ่งเอาจริงๆมันผิดปกติสำหรับเด็กวัยนี้นะ
-
รอตอนต่อไปค่ะ
-
สู้ๆนะใจเย็น สงสารทั้งคู่เลย เป็นไทก็เจอหนัก
-
มันจึงเป็นความรักที่ไม่ถึงกับสุข เป็นความทุกข์ที่ไม่ถึงกับเศร้า เป็นความรักที่ทั้งซึ้งทั้งเหงาอยู่ด้วยกัน~~~
ทำไมมันถึงทั้งว่างโหวง ทั้งเจ็บปวด ทั้งอบอุ่นปนๆไปด้วยกันในทุกตอนได้แบบนี้~~~~~~
ตอนแรกเราดีใจมากที่คุณเกษฟ้องหย่าสักที แต่พอมาอ่านตอนนี้แล้วสงสารเด็กๆมากเลยค่ะ แต่คุณเกษทำดีแล้วค่ะ ทำต่อไปปปปป
ไม่ใช่แค่คนในเรื่องนะคะที่คิดว่าใจเย็นต้องไปอยู่กับคุณแม่แน่ๆ คนอ่านคนนี้ก็คิดค่ะ เพราะเราเห็นแต่ใจเย็นกับคุณแม่มาตลอด พอมาเป็นแบบนี้แล้วรู้สึกว่าโดนหักหลัง ใจเย็นมีความรู้สึกนึกคิดในเรื่องแบบนี้มากกว่าที่เราคิดจริงๆค่ะ ฮา
เริ่มเข้าใจได้แบบนี้ก็ดีแล้วเนอะ จะได้เข้าใจพี่ขนมต้มด้วย แล้วในเมื่อยังลังเลและเลือกไม่ได้ว่าจะไปอยู่กับใครแบบนี้แล้ว แนะนำให้ใจเย็นไปอยู่กับเป็นไทเลยค่ะ มีแต่ได้กับได้!!!!!! (เหยย ได้อะไรอ่ะ?) รอเขาได้กันอยู่ทุกตอนเลยนะคะ :-[ :-[ :-[
-
บีบรัดหัวใจแท้ อย่าลากนานเด้ออ
-
น่าสงสารใจเย็น
-
เหมือนใจเย็นจะเริ่มมีความรู้สึกขึ้นเเฮะ
จะเริ่มมีหัวใจกับคนอื่นเขาเร็ว ๆ นี้มั้ยน้อ
-
พ่อแม่ทะเลาะกัน
ลูกๆ ใช่ไม่รู้เรื่องอะไร
แต่ที่แน่ๆ ทุกข์กันทั้งนั้น
การปกป้องลูก โดยคิดแต่ไม่อยากให้ลูกเจ็บปวด
แต่การไม่บอกความจริงกับลูก ก็ทำให้ลูกไม่เชื่อใจ ทำไมต้องโกหก
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
ความจริงมันแหลมคมและทำให้แสบร้อนได้เสมอ
เด็ก 3 คนนี้โตมาในช่องว่างระหว่างหวังดี (ไม่อยากให้รับรู้ว่าครอบครัวบิดเบี้ยวและอยากให้มีสถานะการเงินมั่งคงจนอยู่ได้อย่างดีกับพ่อที่รวย) กับความเห็นแก่ตัว (แม่กลัวจะเสียหน้า เสียสถานะทางสังคม และความมั่นคงทางการเงิน)
จึงมีคุณเกษที่หน้าชื่นอกตรม มีแม่ของพิชย์ที่หวังให้ลูกชายสนิทกับพ่อและพี่ชาย รวมทั้งโดดเด่นพอจะแทนที่พี่ชายได้ และมีแม่ของพริมาที่ผลักดันให้ลูกสาวเลือกสนิทกับพี่ชายคนที่น่าจะให้ผลประโยชน์ได้
และมีเด็กสามคนที่ถูกคนที่ไว้วางใจมากที่สุดโกหก
ผลพวงมาจากผู้ชายเห็นแก่ตัว มักมากในกามคนหนึ่ง
อันที่จริง ทางที่ดีคือการสื่อสารให้เด็กได้รับรู้ตามความจริงว่า พ่อกับแม่แยกทางกัน แต่ยังอยู่ด้วยกัน (หรืออาจตะไม่ก็ได้) เพื่อทำหน้าที่ของพ่อกับแม่ พ่อกับแม่อาจจะหมดรักกัน แต่ทั้งพ่อและแม่รักลูก ความรักที่มีให้ไม่เปลี่ยนไปแม้พ่อกับแม่จะไม่รักกันก็ตาม
แต่ก็นะ เมื่อรวมกับความหวังดี (แบบผิด ๆ) และความเห็นแก่ตัว (ก็ไม่ใช่ทุกคนจะมีจิตใจและสถานะการเงินที่เข้มแข็งมากพอจะเดินออกมาจากความซับซ้อนนี้ได้) ดังที่กล่าวข้างต้น แม่ ๆ ทั้งหลาย (และคนอีกมากมายในชีวิตจริง) เลยจำยอมอยู่ในบ้านและครอบครัวที่บิดเบี้ยวหลังนี้
-
สงสารทุกคนเลย ฮือออ
-
ใจเย็นฉลาดจนเบี้ยวไปหมดเลยค่ะ..
-
จมดิ่งเหลือเกิน
-
:pig4: :pig4:
-
เรารู้สึกเหมือนโดนค้อนทุบหัวใจเลยค่ะ
-
ทำไมเราถึงต้องพยายามเข้าใจคนอื่นนะ บางทีเพราะเราเองยังอยากให้คนอื่นมาเข้าใจเราเลย มันไม่ได้ง่ายเลยที่จะเข้าใจและรับรู้ถึงความทุกข์ของคนสักคน ใจเย็นคงอยากให้เป็นไทเข้าใจมากที่สุดในเวลานี้ จริงๆคงเป็นทั้งสองคนเนี่ยแหละที่ต้องการใครสักคนที่เข้าใจ
-
วัยรุ่นสองคน ถูกพ่อแม่ตัวเองทำร้าย จนจมอยู่ในทะลน้ำตา
หมดความเชื่อใจในพ่อแม่ตัวเอง
ทั้งคู่จะพากันลอยตัวขึ้นจากทะเลยังไง
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
โอยยย ใจเย็นน่าสงสารอ่ะ หน่วงแต่ดีเหลือเกินตอนนี้
เป็นกำลังใจให้คนแต่งเน้อ :sad11:
-
หนักอึ้งจนบอกไม่ถูกเลยว่าเรื่องมันจะเป็นยังไงต่อไป แล้วแม่ของทั้งคู่จะรู้สึกไหม
ว่าได้ทำให้ลูกของตัวเองต้องปวดร้าวและแหลกสลายไปแค่ไหนแล้ว
-
โอย จะรอดบ่เน้อ ฮึบบบ
-
รู้สึกเหมือนคนอ่านก็จะดำดิ่งลงไปในทะเลเหมือนกัน
มันเหมือนเจ็บแล้วเจ็บอีก
คิดว่าไม่น่าจะมีอะไรให้เจ็บมากกว่านี้ แต่มันก็ดันมีอีก
แต่ชอบการบรรยายของไรต์มากเลยค่ะ
-
เหนื่อย
-
เราเข้าใจนะ มันสะอิดสะเอียนนะกับการอ้างว่าทำเพื่อเราเพราะรักเรา แต่จริงๆแค่กลัวที่จะต้องอายกับสังคม กลัวที่จะควบคุมให้เราเดินในทางที่ต้องการไม่ได้
-
ฮืออออ เศร้า แต่ยังไงก็สงสารเป็นไทที่สุดแล้ว หาหนุ่มใหม่ให้เอาม้ายยยย
-
โอยยยย อึดอัดแทนใจเย็น แต่ิเสียใจแทนเป็นไท
-
:z3: :z3: :z3:
-
:z3: โอ๊ย....
-
:pig4:
-
ฮือออออ อยากให้เขากลับมาอยู่ด้วยกันอ่ะ สงสารทั้งคู่แต่สงสารเป็นไทมากกว่า ใจเย็นเข้าใจความรักแล้วรักเดียวใจเดียวได้แล้ววววววว รอต่อค่าาาา
-
โอย
ปวดไปทั้งใจ
-
บีบหัวใจค่ะ ทำไมโลกถึงบิดเบี้ยวขนาดนี้นะ
ใจเย็นคือใจเป๋มากค่ะ น้องยังไม่รู้ความจริงของชีวิต ยังไม่เข้าใจความรัก และอื่น ๆ ที่เป็นการใช้ชีวิตทั่วไป
เป็นไทจะช่วยอะได้บ้างนะ เพราะที่ผ่านมาก็อาการเดียวกัน
-
สงสารทั้งคู่เลย แต่พาร์ทนี้ใจเย็นก็มีพัฒนาแล้วนะ
อย่างน้อยก็ไปที่ศาลมาแล้ว
:hao5:
-
ความหน่วงนี้ ฮรือออ
อ่านตรง ขอโทษที่รักไม่เป็น แล้วแบบ... จะร้องงง
นายจะเข้าใจมันในสักวัน จะต้องรักเป็นได้แน่ๆ!
ลูบหัวใจเย็นโอ๋เอ๋ เอาใจช่วยทั้งสองคนน
-
:pig4:
-
:z3: :z3: อีกแล้วววว คุณแยมมม all kill มากเลยค่ะ ตอนนี้นายขนมต้มของเราทำไมโดนทำร้ายขนาดนี้ น่าย่ำยีเพิ่มมากเลยค่ะ *โดนตี* ใจเย็นต้องช่วยพี่เป็นไทนะลูกกก เป็นไทก็ต้องช่วยน้อง ช่วยกั---- :hao6: :hao6: :hao6:
ไม่รู้จะคอมเมนท์อะไร แต่คุณแยมทำคนอ่านแตกสลายได้ทุกตอนจริงๆค่ะ แงงงงงงง
รอใจเย็นนะคะ ใจเย็นจะเป็นผู้คอยรับไว้ไม่ให้เป็นไทร่วงหล่นได้อย่างที่น้องปรายบอกได้หรือไม่ ติดตามชมตอนต่อไป :katai4: :katai4:
-
ทำไมชอบทำร้ายเป็นไทของเรา ฮือออออ สงสารอีกแล้วววว
-
ฮือออ หดหู่ไปหม๊ดดดด
-
โอ๊ยยยยยยยย เป็นไทลูก มาค่ะมาเดี๋ยวพี่กอดปลอบหนูเอง อ่านนี้ก็น้ำตาซึมอีกแล้ว
-
เนี่ยรักน้องปรายมากคนอะไรก็ไม่รู้จิตใจอ่อนโยนมากกกกก
-
หายใจเข้าลึก ๆ แล้วหน่วงต่อไป
-
หน่วงงงง :z3: :z3: :z3:
-
อ่านไปเหมือนคนหายใจไม่ค่อยออก
มันทรมานไปหมด คือตอนนี้ไม่มีบทสนทนาเลยนะ
แต่บีบหัวใจมากๆ
-
สงสารเป็นไท ทำร้ายคนอื่นเองแล้วก็เจ็บเอง
ความรุนแรงมันอาจจะฝังหัวมาตอนที่โดนพ่อทำร้ายก็ได้นะ :hao5:
(พออ่านความคิดก็อยาย้อนกลับไปอ่านเรื่องเก่าอีกแล้ววว)
-
โอ้ จะว่ายังไงดี คือก็สงสารเด็กน้อย (ถึงอายุไม่เด็กแต่ไม่รู้อะไรที่ทำให้เรามองว่าทั้งคู่ยังเด็ก) สองคนนี้นะ
แต่บทนี้อ่านแล้วรู้สึกว่าไม่โดดเดี่ยว (มีเพื่อนทุกข์ไปด้วยกัน)
รอตอนต่อไปค่ะ
-
ไม่ร้องน้าาาา เป็นไทไม่ร้องนะ ; w ; //โอ้ๆ
สงสารทั้งคู่เลย จะเป็นไทหรือใจเย็นก็น่าสงสารร หน่วงๆ
แบ่งปันความรู้สึกกันนะ ปรับตัวเข้าหากัน ทีละนิดๆ
-
สนุกากค่ะ เจ็บปวดดี
-
ใจปลิวตามไปด้วย
-
เป็นตอนที่บีบคั้นความรู้สึก แต่จบได้โล่งมากเลยค่ะ รู้สึกเหมือนอะไรๆกำลังจะดีขึ้น (หรือเปล่านะ 5555)
-
เวลาจะทำให้ทุกเรื่องทุกอย่างดีขึ้นนะ อดทนกันอีกนิดนะเด็กๆ
-
เพราะการวางตัวเป็นคนนอกทำให้เราเจ็บปวดน้อยกว่า มันง่ายกว่าที่จะบอกกับตัวเองว่ามันไม่ใช่เรื่องของเราและไม่เข้าไปยุ่ง
เพราะเราวางตัวเป็นคนนอกมาตั้งแต่แรก เลยไม่มีวันได้เป็นครอบครัวอย่างแท้จริง
-
ชอบตอนนี้ รู้สึกชอบที่เป็นไทเจ็บปวดนะ ก็เป็นคนธรรมดานี่นา
-
เป็นไท ที่เจ็บปวดรวดร้าวในใจ เหมือนจมลงไปในความทุกข์
แล้วใจเย็นก็แทรกเข้ามา
ยิ่งใจเย็นที่พูดว่ายินดีจะแหลกสลายเป็นผุยผงตามเป็นไท
ใจเย็น ได้ฉุดดึงเป็นไทขึ้นไปจากทะเลน้ำตา
ทำให้เป็นไท เห็นแสงสว่างของผิวน้ำที่ไม่ได้เห็นมานาน
มันยอดมาก ที่มีคนอยู่ข้างๆเรา ขณะที่เรามีความทุกข์
เข้าใจเรา จากที่ทุกข์อยู่คนเดียวมาตลอด
แม้เขาจะช่วยอะไรเราไม่ได้
เป็นไท ยอมรับแล้วใจเย็น :hao5:
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
คนบอบช้ำสองคนจะเข้าใจกันและกัน มันก็น่าจะดี
พร้อมจะนับหนึ่งไปด้วยกันหรือยัง :heaven
-
ฮือออออ สงสาร รีบๆปรับความเข้าใจแล้วคบกันทีเถอะะะะ
-
เราตามอ่านเรื่องนี้มาก็นานแต่ยังไม่เคยได้มาเมนท์สักที ตามจริงเราสงสารแม่ของใจเย็นมากเพราะต้องทนกับสามีและอยากให้ใจเย็นเข้าใจด้วยว่าการที่แม่ทำแบบนั้นไม่ใช่การโกหกแต่เพื่ออยากให้ลูกโตมาในครอบครัวที่อบอุ่นแต่เราก็เข้าใจ ใจเย็นนะ เพราะการที่โตมาในครอบครัวที่พ่อเป็นแบบนี้แถมยังไม่นับตอนที่แม่เห็นพ่อควงผู้หญิงอื่นอีก เราเชื่อว่าจะผ่านไปได้และสองคนจะเรียนรู้จากกันและกัน.... :mew4: :mew4:
-
เพิ่งมีโอกาสมาอ่าน
.
.
.
.
.
บีบคั้น เศร้าสร้อย สวยงาม เช่นเคย
ส่งใจให้ครับ
-
ชอบประโยคสุดท้ายของใจเย็น ขนลุกเลยอ่ะ
ตอนนี้ก็ยังคงความหน่วง ความเศร้า ดิ่งลงไปในทะเล
แต่ว่าก็จะฉุดให้ขึ้นมาจากน้ำแล้วนี่ พยายามกันเข้าน้าา
-
เศร้าจัง
ชอบคำพูดของคุณเกษรานะ ที่ให้หาคนที่มีเงื่อนไขเดียวกัน
-
น่าคิด (ไม่เคยคิดเชิงนี้มาก่อนเลยนะนี่)
-
:pig4:
-
ไม่ได้อยู่บนเงื่อนไขเดียวกัน....เท่านั้นเอง
-
แค่ไม่ได้อยู่ในเงื่อนไขเดียวกันก็เท่านั้น ไรท์ค่ะจะมีพาทย์ของคุณพิทักษ์ด้วยมั้ยค่ะ
เราอยากรู้ความคิดของคุณพิทักษ์จริงๆ คิดยังไงกับคุณเกษรากันแน่ คิดยังไงถึงมีเมียน้อยถึง 2 คน
และคิดยังไงถึงยอมพูดขอโทษเอาในตอนสุดท้ายที่หย่ากับคุณเกษราทั้งที่ไม่เคยพูดออกมาเลย
-
สุดยอดดดด จริงๆ
“มันไม่มีอะไรผิดเลยใจเย็น รักแบบไหนก็ไม่ผิดเลย ความรักทุกรูปแบบมีเงื่อนไขในตัวมันเองทั้งนั้น”
“เราแค่ต้องหาคนที่อยู่บนเงื่อนไขเดียวกันกับเราเท่านั้นเอง”
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
อ่านตอนนี้แล้ว ตอนที่คุณเกษราบอกว่าใจเย็นโตเป็นหนุ่มแล้ว เราพึ่งกลับมานึกขึ้นได้เลย ว่ามองดูตัวละครเติบโตมามากแค่ไหน ใจเย็นคนนั้นจากตอนที่1 กับใจเย็นคนนี้ต่างกันมากจริงๆ
ส่วนใจเย็นคนนี้กับนายขนมต้มผู้น่ารังแก จิตใจด้านดียังหวังให้ทั้งสองคนนับหนึ่งกันใหม่ได้เร็วๆนี้ แต่จิตใจด้านชั่วร้ายก็ยังอยากให้ดราม่าหนักๆ ต้องการน้องใจเย็น dark side และนายขนมต้มโดนกระทำค่ะ 5555
แต่ยังชอบที่คุณแยมใส่ใจตัวละครทุกตัวแบบนี้มากเลยค่ะ เพราะอ่านนิยายหรือดูละครบางเรื่องแล้ว เราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวละครนี้เขาถึงทำแบบนี้ จนทำให้คิดไปว่าสิ่งที่เขาทำไม่ถูกต้อง เพราะเราไม่เข้าใจเหตุผลของความคิดหรือการกระทำแบบนั้นของเขา แต่พอคุณแยมมาเล่าแบบนี้ ถึงแม้ความคิดความอ่านหรือการตัดสินใจของคนจะไม่เหมือนกัน แต่ก็ทำให้รู้สึกได้ว่าสิ่งที่เขาทำมันเพื่ออะไร จนเข้าใจตัวละครแล้วก็เนื้อเรื่องไปอีกระดับนึงเลย
รอพาร์ทคุณพ่อนะคะ แต่ไม่เอาสั้นแบบนี้แล้วน้า พาร์ทนี้สั้นมากค่ะ สะเทือนใจติ่ง 55555
ต้องการน้องใจเย็น dark side จริงๆนะคะ ใจเย็นที่ไม่ใจเย็นอีกต่อไป 5555 เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ ❤️
-
อ่านแล้วน่ำตาจะไหล...
:m15:
-
ชอบคำตอบของคุณเกษราจัง
-
แอบหน่วงๆ รอตอนต่อไปค่ะ สู้ๆนะทุกคน
-
ชอบคำว่า ไม่ได้อยู่เงื่อนไขเดียวกัน เข้าใจเปรียบเทียบ คือมันเข้าใจได้เลยอ่ะ
สุดท้ายเรื่องของพ่อกับแม่ของใจเย็นก็จบลง
แม้ว่าจริงๆแล้ว ทั้งสองจะยังรักกันอยู่ก็เถอะ
-
:ling2:
-
ที่คุณพิทักษ์เป็นแบบนี้ก็มีเหตุผลนี่เอง ทุกอย่างมีเหตุผลของมันสินะ
-
สุดท้าย ก็มารู้ตัวเอาเมื่อมันสายไป เฮ้อออ ที่นอกใจเมีย หรืออะไรก็แล้วแต่ ท้ายที่สุดก็แค่อยากได้ของใหม่ที่เหมือนของเก่า แค่รู้สึกเบื่อ แค่รู้สึกตื่นเต้นไปกับของที่ได้มาใหม่ชั่วคราว เหมือนพวกที่ชอบอะไรสักอย่าง แต่พอเจออันที่คล้ายกันแต่คนละแบบก็เห่อสักพัก แล้วก็จะกลับมาสนใจของที่เคยมี ก็ตอนที่มันพังไปแล้วนั่นแหละถึงจะรู้คุณค่าของมัน พิทักษ์ก็น่าจะเห็นตัวอย่างของครอบครัวตัวเองแล้ว สุดท้ายก็กลับซึมซับมาแล้วก็ทำตามแบบอย่างพ่อของตัวเองไปโดยไม่รู้ตัว ซ้ำรอยเดิม....
-
นี่คือเหตุผลที่มีเมียน้อยใช่ไหม และก็น่าจะรู้นะว่ามันไม่มีครอบครัวไหนจะมีความสุขหรอกถ้าสามีตัวเองมีน้อยน่ะ
-
นิยายดูลึกมาก
-
อย่างนี้หรอกเหรอ
พออ่านเรื่องนี้แล้วไม่กล้าฟันธงอะไรเลยแฮะ
รอตอนต่อไปค่ะ
-
ยังดีที่คุณพิทักษ์ รู้สึก เมื่อขาดคุณเกษรา กับลูกชายใจเย็น
ก็แสดงว่ายังมีหัวใจ
ตอนอยู่ไม่รู้สึกว่าคนๆนั้นมีความสำคัญ
เมื่อคนนั้นไม่อยู่ ถึงได้รู้สึกถึงความสูญเสีย
คุณพิทักษ์ก็มาจากครอบครัวแตกแยก
แตก็ทำให้ครอบครัวตัวเองแตกแยก o22
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
เด็กจะโตมาเป็นยังไงครอบครัวก็เป็นส่วนที่มีผลที่สุดจริงๆ ชอบมากค่ะ รอตลอดเลย จริงๆไม่ค่อยชอบนิยายแนวมีรสขมอย่างนี้เท่าไหร่แต่เรื่องนี้มันทำให้รู้สึกอบอุ่นเวลาที่ใจเย็นกับเป็นไทยอยู่ด้วยกัน ชอบค่ะ
-
:hao5:
-
นั่นสินะ
ทุกอย่างมีที่มา มีสาเหตุ และมีความซับซ้อนจนยากจะจินตนาการต้นหรือปลาย
คุณรับมา คุณทำ คนอื่นได้รับผล คุณได้รับผล คุณส่งต่อ คนอื่นส่งต่อ
เท่านี้
-
เป็นเรื่องที่เขียนได้ลึกซึ้ง สวยงาม ซึมลึกช้าๆ จนวางไม่ลง อ่านแล้วอ่านอีก จดจ่อรอคอยตอนต่อไป
ชื่นชมคนเขียนมากๆ รักษาแนวนี้ไว้นะ :katai2-1:
เป็นไทในเรื่องปรายกัลป์ ดูก้าวร้าว นิสัยไม่ดี
เป็นไทในเรื่องนี้ น่ารัก น่าสงสาร
รักใจเย็นกับเป็นไท :กอด1:
-
ที่ควบคุมไม่ได้ เพราะแม้ใจเย็นจะทำตัวหลีกเลี่ยงความจริง แต่จริงๆลึกๆลงไปเขาค้นหามันอยู่ตลอด เขาสังเกต เขาคิด เขาวิเคราะห์ เขาตั้งคำถาม เขาเหมือนจะไม่แคร์อะไรเพราะสิ่งแวดล้อมผลักดันแต่พื้นยืนของนิสัยคือเป็นคนเก็บรายละเอียด เด็กแบบนี้ถ้าไม่มีอะไรบังตาอยู่ ชักจูงไม่ได้ง่ายๆ เพราะเขามีความคิดเป็นของตัวเอง ไม่แปลกที่คุณพิทักษ์จูงจมูกลูกคนนี้ไม่ได้..
-
:hao5:
-
:ling3:
-
:pig4: :katai5:
-
ซึ้งอ่ะ คือถ้าไม่ปูเรื่องราวของตัวละครมาเลย จะไม่เข้าใจเลยว่าทำไมแค่พูดปลอบใจไม่กี่ประโยคกะให้ดอกไม้ มันจะทำให้ประทับใจได้ขนาดนี้
-
:pig4:
-
มีกันและกัน :katai2-1:
เป็นไท มีใจเย็น
และใจเย็น รักเป็นไท :กอด1: :กอด1: :กอด1:
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
ดีใจที่สองคนนี้มาถึงวันนี้ซักที
-
ดีใจที่ใจเย็นหาคำตอบได้ซะที ค่อยๆประคับประคองกันไปไม่แตกสลายไปด้วยกันอย่าที่เป็นไทกลัว
-
โล่งเลย
-
ดีใจที่เป็นไทมีใจเย็นอยู่ข้างๆ ณ ตอนนี้
-
อืมมม!! ในที่สุดก็เป็น "ใจเย็นกับเป็นไท" ซะที
:กอด1: :กอด1:
-
ใจเย็นตอนนี้หล่อมากกกกกกกกกกก
-
รู้สึกยังผลุบ ๆ โผล่ ๆ อยู่เลย
ถ้ามาอีกตอนทันทีน่าจะพ้นน้ำ.....
-
ใจเย็นเริ่มเข้าใจชีวิตมากขึ้นแล้วซินะ
ส่วนเป็นไทย ก็เริ่มเปิดเผยตัวตนที่เปราะบางของตัวเองให้ใจเย็นรับรู้มากขึ้น
ดีจังเลยนะ ต่อไปนี้ทั้งสองคนก็จะมีกันและกัน แบบจริงจังแล้ว :katai2-1:
-
ฮืออออ ชอบประโยคตอนจบมากๆเลยค่ะ
-
อ่า...กำลังจะเริ่มอ่านใหม่ตั้งแต่ต้น
แวะเข้ามาบอกว่า รักนะคะ (⺣◡⺣)♡*
-
:hao5: :hao5: :pig4: :pig4:
-
นราธิป ที่ในอดีตก็ถูกการแก่งแย่ง ชิงดี เป็นที่ระบายอารมณ์จากพวกพี่ๆ
ก็มาระบายลงกับลูกเมิ่อชีวิตตกอับ
แล้วลูก ที่ถูกพ่อทรมาน กักขัง ใช้ความรุนแรง โตขึ้น มีชีวิตเป็นของตนเอง
จะอยากไปใช้ชีวิตกับพ่อที่ทำเรื่องเลวร้ายกันตัวเองหรือ
ไม่เรียกพ่อ แถมบอกพ่อด้วยว่ามีคนที่เห็นเขามีค่าแล้ว
โอย......นราธิปสมควรเจ็บ ก็เพราะตัวเองทำลายครอบครัวด้วยตัวเอง
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
โอ้โห
เขียนได้เฉียบขาดมาก
-
รอตอนต่อไปค่ะ
-
:hao5:
-
เขียนเก่งจริงๆ คมคาย
-
ดีใจกับเป็นไทที่ออกจากบ่วงใจได้สำเร็จ
แม้อาจจะยังทำได้ไม่สมบูรณ์นัก แต่อย่างน้อยก็มีจุดเริ่มต้น
-
คนไม่ใช่ตุ๊กตานะคุณนราธิป จะไปได้ดั่งใจได้ยังไง
-
ทุกคนคงมีเหตุผลของตัวเองสินะ...
ปล.ก่อนจบเค้าขอเห็นฉากเป็นไททำให้ใจเย็นเขินได้มั้ยยย
-
เป็นไท ก้าวข้ามมันมาได้แล้วใช่มั้ย
-
ไรต์คะ คืออยากจะบอกว่า คุณเป็นคนที่เขียนเก่งมากๆจริงๆ คือบรรยายออกมาดีมาก เหมือนดึงตัวคนอ่านเข้าไปอยู่ในสถานการณ์นั้นๆ จมน้ำไปด้วยกัน พ้นน้ำไปด้วยกัน อ่านไปบางครั้งโคตรขนลุกอ่ะ ชอบมากๆค่าาา
-
:pig4:
-
เป็นคนที่โชคดีจริงๆ นะคุณพิทักษ์ทั้งที่ทำให้ผู้หญิงดีๆ ต้องเสียใจ
-
สุดท้ายชีวิตก็เท่านี้ ดูเหมือนรุ่นพ่อแม่แต่ละคนจะปลงและรับได้แล้ว (มั้ง)
-
ไม่ว่าจะหักพังสักแค่ไหน ต้องอยู่อย่างอึมครึมสักเท่าไร คนเราก็มีตัวเลือกไม่มากนัก
ชีวิตก็ต้องเดินต่อไป และมันจะดิ้นรนหาทางรอดเองแหละ
ดูเหมือนทุกคนจะ "รอด" จากสถานการณ์บีบคั้นได้ดีพอสมควร
ฟ้าใสเนอะ
-
ไม่ว่าจะหักพังสักแค่ไหน ต้องอยู่อย่างอึมครึมสักเท่าไร คนเราก็มีตัวเลือกไม่มากนัก
ชีวิตก็ต้องเดินต่อไป และมันจะดิ้นรนหาทางรอดเองแหละ
ดูเหมือนทุกคนจะ "รอด" จากสถานการณ์บีบคั้นได้ดีพอสมควร
ฟ้าใสเนอะ
ใช่เลย
ชีวตเหมือนดำเนินไปแบบราบเรียบขึ้น
ทุกคนได้คิด ตอบโจทย์ได้
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4::pig4:
-
คนเรามักจะเห็นคุณค่าของกันและกันก็ต่อเมื่อสูญเสียมันไปแล้ว
แต่ในเคสนี้อาจเป็นสิ่งที่ดีกับคนที่เหลือทั้งหมดก็ได้
-
โอ้ยยยยย ชอบเรื่องนี้มากค่ะ ขนาดไปค้นเมลล์หาชื่อกับรหัสผ่านที่ลืมไปแล้ว5555 เอาเป็นว่าเป็นกำลังใจให้นะคะ เป็นนิยายคุณภาพมาก ลึกซึ้ง มีไม่กี่เรื่องที่ต้องอ่านประโยคหนึ่งซ้ำๆเพราะอยากเข้าใจมันจริงๆ อินประหนึ่งเป็นไทที่พยายามเข้าใจใจเย็น /// รออออออ ตอนหน้านะคะ :oni3: :ped149:
-
เป็นคำบอกรักที่ใจเย็นมาก......ซับซ้อนได้อีกพ่อคู๊ณณณณณณณ
และเป็นคำตอบรักที่เป็นไทมาก.......แมน ๆ เตะบอล จูบเลย
น่ารักอ้ะ
-
+เป็ดค่ะ
-
กรี้สสสสส //คนเขียนตัดแพนเข้าโคมไฟใช่มั้ยย :ling1:
-
ว้ายยย :pig4:
-
จะแค่จูบหรือมากกว่านั้นเนี่ย แต่บรรยากาศโคตรเป็นใจเลยอ่ะ
-
เป็นคำบอกรักที่ใจเย็นมาก......ซับซ้อนได้อีกพ่อคู๊ณณณณณณณ
และเป็นคำตอบรักที่เป็นไทมาก.......แมน ๆ เตะบอล จูบเลย
น่ารักอ้ะ
แฮะๆ......บรรยากาศก็เป็นใจ๊ เป็นใจ
เป็นใจกับใจเย็นที่ซู้ด
เป็นไท เริ่มแบบนี้ ใจเย็น ใจฟูฟ่องเลย
เอิ่มมมม........ไรท์ต่อนะ อย่าเปลี่ยนเรื่องล่ะ :ling1: :ling1: :ling1:
รอ :z3: :z3: :z3:
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
กรี๊ดดดดด มาต่อสะะ ฮือๆๆๆๆ :z3:
-
ฮืออออออแ ทำไมดีต่อใจขนาดนี้คะ!
-
เราพยายามอ่านทุกคำพูดและความคิดของใจเย็นอย่างใจเย็น คิดว่าเข้าใจใจเย็นในแบบของเราแล้ว แต่ไม่รู้จะอธิบายยังไง แล้วก็ไม่รู้ว่าจะเข้าใจใจเย็นถูกไหม :laugh: ชอบทุกตัวละครของเรื่องนี้เลยค่ะ ทุกคนมีความบิดเบี้ยว อ่านแล้วอินมาก รอดูบทสรุปนะคะ :กอด1:
-
กระโดดกระทืบพื้น #รู้สึกค้าง
-
อิจฉาในความสัมพันธ์ทั้งคู่มาก ค่อยๆเรียนรู้และยอมรับในตัวตนกันและกัน และยังคงไว้ในความเป็นตัวตนแม้ว่าสถานะจะเปลี่ยนไป รักในความเป็นมนุษย์ที่นักเขียนใส่ลงไปให้ใจเย็นและเป็นไท ทั้งผุกร่อนและเติบโต รัก
-
โอย........ชอบบบบบ :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:
ใจเย็น เป็นไท :กอด1: :กอด1: :กอด1:
รักกันแล้ว :o8: :-[ :impress2:
เป็นไท บอกรักใจเย็น ได้สมกับเป็นไทสุดๆ
“อยู่ให้กูรำคาญนี่แหละ”
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เวลาอ่านนิยายคุณแยมต้องใช้พลังเยอะมากจริงๆค่ะ ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ ถึงจะมาตามอ่านทีเดียวตอนจะจบ แต่ก็คอยแอบดูสปอยด์อยู่ตั้งแต่เปิดเรื่องนะคะ กลัวใจ 555555 เป็นกำลังใจให้นะคะ หลงรักภาษามาก เราอ่านแล้วซึมซับเข้าไปทุกตัวอักษร ดีใจที่ได้อ่านผลงานคุณภาพแบบนี้ค่ะ :L2:
-
:pig4:
-
ขอเม้น
ที่จริงชอบเรื่องชิลๆ สบายๆ มากกว่าแต่เรื่องนี้กลับทำให้ไม่สามารถเลิกอ่านได้ เพราะอยากรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของใจเย็นและเป็นไทย
นอกจากที่แสดงออกมาให้คนอื่นเห็นจะเป็นอย่างไร ถึงแม้เนื้อเรื่องไม่หวือหวา แต่เมื่อได้อ่านตั้งแต่แรกจนจบบทสุดท้ายกลับรู้สึกว่าเรื่องนี้ให้คนที่อ่านฉุกคิดบางอย่างจากความคิดของตัวละคร เพราะคุณได้ทำให้ตัวละครในนิยายกลายเป็นคนขึ้นมาได้จริงๆ สรุปแล้วชอบมากค่ะ
-
นี่เป็นคำจบเรื่องที่ตรึงตรามาก และสรุปความเป็นมาได้ดีที่สุด
เรียนรู้ เติบโต และแก่เฒ่าไปด้วยกัน
ขอบคุณคุณแยม
-
อย่าลืมรวมเล่มน้าจร้า :katai2-1:
-
ปริ่มมากอ่ะ จะติดตามไปเรื่อยๆนะคะ ชอบงานเขียนมากๆเลย
-
:pig4:
-
เขียนได้ดีมาก ลึกซึ้ง กินใจ ขอบคุณคร้าาาาาาาาาาา...สำหรับนิยายดีๆ อีกเรื่องนึง...................................
ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อบอุ่น อ่อนโยน
-
ประทับใจมากๆ :pig4: :pig4: :pig4:
-
กรี๊ดดดดดด จบแล้ว ร้องไห้ๆๆๆๆๆ คือดีย์อะ ป้าปลิ่มมากคะ
-
ใจเย็น ไม่ใจเย็นสมชื่อเลยน้าตอนนี้ :-[
ยังไม่อยากให้จบเลย ชอบบบบมากกกกกกกกกกค่ะ :L1:
-
ชอบมากถึงแม้เรื่องราวไม่ได้ดำเนินแบบต่อเนื่องให้เห็นการดำเนินชีวิตของตัวละคร แต่ชอบมากกกกก
-
อ่านมาตั้งแต่ต้น เหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ ตัวละครมีความซับซ้อนแต่บางทีก็เรียบง่าย
อ่านไปก็หน่วงใจดีแท้ แต่ใจเย็นกับเป็นไทเข้าใจกันได้เราก็ดีใจ ผ่านเรื่องร้ายๆมาเยอะแล้วต่อจากนี้ต่อให้มีเรื่องร้ายเข้ามาอีกก็จะไม่หนักหนาแล้วเพราะว่ามีคนแชร์ความรุ้สึกร่วมกัน :mc4:
-
ตามจนทันแล้ว ดีใจ จะเสียใจก็แค่เรื่องเดียวที่เราไม่มีโอกาสได้เข้ามาเมนท์นิยายแบบเรียลไทม์ ดังนั้น พอมารวบ ๆ เมนท์ มันก็เลยจะไม่ลงรายละเอียดเท่าที่ควร (ขอโทษด้วยนะคะ)
เอาเป็นว่า เรื่องของใจเย็นกับเป็นไท สำหรับเรา มันเป็นนิยายดราม่าที่ว่าด้วยเรื่องครอบครัวมากกว่าเรื่องความรัก เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างทาง มันชวนทำให้คนอ่านตั้งคำถามกับตัวเองว่า ทุกวันนี้ เราทำอะไรกับคนใกล้ ๆ ตัว คนที่เรารักและรักเราลงไปบ้าง (โดยเฉพาะกับลูกหลาน)
สิ่งที่เกิดขึ้นกับใจเย็นและเป็นไทซึ่งนับเป็นเพียงปลายน้ำของปัญหายิ่งใหญ่ในรุ่นพ่อแม่นั้น เตือนสติให้พวกเราตระหนักถึงความสำคัญของสิ่งละอันพันละน้อยที่เราทำต่อกันและกันในทุก ๆ วัน นอกจากนั้นมันยังบอกให้เรารู้ว่า จะยังไง คนเราก็มีทางเลือกในการดำเนินชีวิตเสมอ... ทั้งเลือกที่จะดูแลกันและกันให้ดี เพื่อให้สิ่งที่เกิดขึ้นกับทุก ๆ ตัวละครไม่เกิดซ้ำรอยกับตัวเรา หรือเลือกที่จะปล่อยปละละเลย ทำทุกอย่างตามอารมณ์ ตามความพอใจและทำลายกันและกันในท้ายที่สุด
เราว่าการทำให้คนอ่านได้คิดตาม และสอนใจนี่แหละค่ะคือเป็นคุณสมบัติของนิยายดี ๆ สักเรื่องหนึ่ง
ขอบคุณนะคะคุณแยมที่เล่าเรื่องของใจเย็นและเป็นไทให้พวกเราฟัง
หวังว่าพวกเราจะได้ติดตามอ่านเรื่องเล่าของคุณแยมไปเรื่อย ๆ นะคะ ^_^
สู้ ๆ นะคะ พวกเราพร้อมจะเป็นกำลังใจให้คุณแยมเสมอค่ะ :กอด1:
-
อึดอัดมาตั้งแต่ต้นที่อ่าน เป็นเรื่องที่หน่วงเวอร์ๆ ปกติไม่ค่อยชอบอ่านดราม่าแต่ภาษาดีพล็อตดีเลยยอม รอตอนพิเศษนะคะ แม้ตอนนี้เราจะรู้สึกว่ามันพิเศษแล้วที่เป็นไทอยู่กับใจเย็นอย่างมีความสุข 5555
-
ขอบคุณสำหรับสิ่งดีดีที่มอบให้กัน
อิ่ม !!!!!!!
ขอบคุณอีกครั้งครับ
-
ชอบบบบ รู้สึกปลื้มปริ่ม อ่านแล้วขนลุกกับคำว่า ใจเย็นกับเป็นไท ในประโยคสุดท้ายของตอนจบมาก
จริงๆเราไม่ค่อยชอบอ่านเนื้อเรื่องหน่วงๆเลยนะ มันปวดหัวใจ แต่เรากลับชอบเรื่องนี่มากๆ
ถ้าสังเกตเรื่องนี้บทสนทนาน้อยมากก จะเน้นไปที่การบรรยายความรู้สึกของตัวละคร เราชอบภาษาที่ไรต์ใช้ในการบรรยาย มันทำให้เรารับรู้ความรู้สึกของตัวละครนั้นๆ ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆค่ะ
จะรอบทส่งท้ายน้าาา
-
จบได้ดีมากเลยค่ะ เราชอบแบบนี้มาก ไม่ว่าระหว่างทางจะเจออะไรแค่ไหน ร้องไห้กันมาเท่าไร แต่ตอนสุดท้ายก็ยังอยู่ด้วยกันแบบอยากอยู่ด้วยกัน
ในเรื่องนี้เราชอบเข้าข้างเป็นไทมากกว่าใจเย็น เพราะเรารู้สึกว่าเป็นไทเข้าใจได้มากกว่า และใจเย็นบางครั้งก็ใจร้ายได้อย่างไม่น่าเชื่อและไม่รู้ตัว แต่ท้ายที่สุดแล้ว เราว่าตอนที่เขาทั้งคู่อยู่ด้วยกันมันดีและพอดีที่สุดเลยค่ะ รู้สึกอุ่นๆดีมากเลย
ปล.เฝ้ารอตอนพิเศษนะคะ. ^.^
-
:man1:
-
เป็นคำบอกรักที่ไม่เหมือนใคร และคงไม่ซ้ำกับใครแน่
“รำคาญ”
“จะถือเป็นคำบอกรักนะ”
“เออ รำคาญ ทั้งคน ทั้งหมาเลย”
เป็นไท พ่ายรักทั้งใจเย็น และเป็นใจ
ขอบคุณไรท์
:L1: :L1: :L1:
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
-
น่ารักกก ขอบคุณนะคะสำหรับนิยายดีๆ
-
น่ารักมากเลยค่ะ ถ้ารวมเล่มแล้วมาแจ้งข่าวคราวบ้างน้าา อยากเปย์แล้ววว
-
อบอุ่น
ขอบคุณค่ะ
-
:pig4: :pig4: :pig4: :L2:
-
ต่างคนต่างเติบโต
อบอุ่น
ดีใจที่ได้อ่านครับ
ขอบคุณ
-
หมั่นไส้ใจเย็นสุดด แต่ก็อยากจะให้แกล้งเป็นไทเยอะๆ :hao7:
พึ่งนึกได้ว่าทั้งสองไม่มีชื่อเล่นเนอะ นึกถึงตอนพิเศษของกัลป์ปรายที่หาชื่อเรียกเล่นๆกัน
คิดว่าใจเย็นคงทำให้เป็นไทมองแรงและรำคาญมากๆแน่ ฮ่าๆ :hao7:
-
โอ๊ยน่ารัก ทั้งหมาทั้งคน
-
ดีกว่าไม่ได้อยู่ด้วยกันเนอะ
-
ชอบเวลาเป็นไทบอกรำคาญมาก มันคือการแสดงความรักกลับให้ใจเย็นใช่ไหมคะ 55555555 น่ารัก :กอด1:
-
โอ๊ยน่าร้ากกก :-[
:pig4: :pig4:
-
จบแล้วววววว เรื่องนี้เดี๊ยวยิ้ม เดี๊ยวหัวเราะ หลังๆเครียดเสียส่วนใหญ่ แต่ก็จบอย่างงดงาม
ขอบคุณมากนะคะ
-
จบได้น่าร้ากมักๆเลย
เป็นจายยยยยยย ชื่อน่ารักจัง
-
นี่สินะที่เรียกว่าฟ้าหลังฝนมักสวยเสมอ :mew3: จบแล้วอยากให้มีตอนพิเศษมากๆเลย
-
รู้สึกเหมือนเติบโตมากับทั้งสองคน
เห็นพัฒนาการของใจเย็นและเป็นไท
ความรักที่เริ่มต้นแบบมึนๆไม่คิดว่าจะรักกันได้
สุดท้ายก็แต่ละคนต่างก็เป็นความเติมเต็มให้กันอย่างลงตัว
เขียนดีมากเลยค่ะภาษาสวย
เราคิดว่านิยายเรื่องนี้เป็นสีเทา
อ่านแล้วหายใจไม่ค่อยออก
มาหายใจโล่งก็ตอนก่อนจบนี่แหละ
แต่ก็หยุดอ่านไม่ได้อยากรู้บทสรุป
ขอบคุณที่เขียนนิยายดีๆภาษาสวยๆนะคะ
-
น่ารัก กะแล้วหมาต้องชื่อเป็นใจแน่ๆ
ครอบครัวสมบุรณ์ครบ พ่อแม่ลูก
:pig4:
-
อ่านตอนแรกๆ ไม่คิดว่า เป็นไทยจะโดนกด
-
อ้าว เข้าใจมาตลอดว่า ใจเย็นนะเป็นผู้รับ แป่ววว
อ่านรวมมาทุกตอนแล้ว ทุกอย่างลงตัวเอาตอนที่บอกตัวตนของแต่ละคน บอกความเคลียร์ของใจเย็น
แล้วใจเย็นก็เป็นคนช่วยคลี่คลายทุกอย่าง ไม่หน่วงอย่างที่ผ่านๆ มา คือถ้าเป็นภาพวาดคือ เดาไม่ออกว่าคือ อะไร
และไม่ต่างกันว่า ช่วงตอนแรกมาจนถึงตอนกลางเกือบปลาย ก็เป็นภาพแบบนั้นเหมือนกัน
ใจเย็นช่วยทุกคนให้ดีขึ้น แล้วช่วยให้ตัวเองเคลียร์ได้ในที่สุด มองโลกเป็น และสดใสมากขึ้น
เป็นไทก็หายกลัวได้จากเรื่องฝังใจมาแต่เด็ก แถมแม่ยังละเลย ก็ได้รับการปลดปล่อย และการดูแลจากใจเย็นอีกด้วย
แต่จะว่าไปแล้ว แม่เกษรา ก็ช่วยให้ใจเย็นคิดได้ และเข้าใจมากขึ้นด้วยนะ หลังจากปล่อยผ่านมานาน
ความหน่วง ความมืดมน ความคลุมเครือ และการไม่พูดจา การละเลย ทำทุกอย่างพังจริงๆ ทำจิตใจรวนมาก
ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้คนแต่งต่อไปนะคะ
-
ไม่ต้องมีคำพูดหวาน ๆ ให้กัน
ก็รู้สึกถึงคำว่ารักของเป็นไท
:pig4:
-
เพิ่งมาตามอ่า แต่ก็รู้สึกอิ่มใจมากๆเลย ทั้งด้วยภาษาสำนวน
อ่านเเล้วลงตัวมากเลย หลงรักในตัวละครแต่ละตัวที่เราต้องทำความเข้าใจในแต่ละเหตุผล เป็นนิยายที่เจ๋งมากๆเลยค่ะ
-
เพิ่งอ่านรวดเดียวจบ
อยากบอกว่าตอนเริ่มอ่านเรื่องนี้รู้สึกว่าภาษาหนักจัง
แต่พออ่านๆไป ด้วยเนื้อเรื่อง ด้วยตัวละคน ด้วยจังหวะของเรื่อง
ทุกอย่างมันลงตัวพอดีไปหมด
เป็นเรื่องโทนน้ำตาลๆ แบบที่ไม่หวานเจี๊ยบ ไม่หม่นจัด แต่พอจบแล้วอุ่นดี
ขอบคุณมากนะคะสำหรับ #ใจเย็นกับเป็นไท น่ารักทั้งคู่เลย
ชอบตัวละครในเรื่องนี้มากๆทุกตัวเลย รู้สึกว่าไม่แบนดี
ขอบคุณนะคะสำหรับนิยายดีๆ
-
เป็นเรื่องที่ลึกในความคิด แต่จบดี ชอบ ขอบคุณคนเขียนมากเลย
-
ภาษาดีมากเลย การเขียนแต่ละตอนดูเรียบๆ แต่ตอนต้น ตอนท้าย มีกิมมิคเก๋ๆ
-
อ่านๆไป เหมือนคำว่า "ความ" "การ" หายไปหมด
หรือว่า ผู้แต่้งพยายามหลีกเลี่ยง .. แต่ผมว่า เลี่ยงมากเกินไป
-
:L2: :3123: :กอด1:เราเพิ่งได้อ่านตอนเรื่องตบแล้วอ่านวันเดียวรวดแล้วทำให้รู้สึกถึงความใส่ใจรายละเอียดของคนเขียนมากใส่ใจในทุกคัวละครเพราะส่วนมากอ่านนิยายถ้าตัวร้ายทำอะไรก็ตะดูร้ายแบบแต่เกิดเลยแย่งกันไปมาตีกันไปมาแต่นี่ได้เห็นเหตุและผลจองทุกตัวละครเลยซึ่งเราประทับใจมากๆแต่ในบางจุดเราแอบคิดนะในความจริงคงไม่มีทางที่ภรรยาสามคนจะอยู่ร่วมกันแบบนี้ได้แอบดูเกินจริงแต่เราก็ยอมรับมันคงเป็นพลอตเพื่อสร้างปมให้ใจเย็น ซึ่งเราหลงรักตัวละครใจเย็นกับเป็นไทยมากจริงๆประทับใจจุดที่ทั้งสองเลิกขังตัวเองแล้วออกมาอยู่กับความเป็นจริงแม้โลกความจริงจะโหดร้ายแต่ทั้งสองก็จะผ่านมันไปด้วยกันซึ่งเรารู้สึกแล้วมันไม่ใช่ความรักที่ฉาบฉวยมันเหมือนค่อยๆเห็นพัฒนาการของทุกๆตัวละครเราชอบมากจริงๆขอบคุณที่สร้างตัวละครและเขียนเรื่องราวดีๆแบบนี้มาให้เราได้ร่วมเรียนรู้นะจ๊ะ :pig4: :L1: :mew1:
-
โอ้ยยย ขอรำคาญด้วยคนนนนน o13 :hao7:
-
มีความละมุนปนน้ำตา อ่านจบแล้วก็นึกถึงคำที่ว่า "ฟ้าหลงฝนย่อมสดใสเสมอ"
ขอบคุณนักเขียนนะคะที่สร้างสรรค์ผลงานดีๆแบบนี้ :mew1:
-
เขียนดีจังเลยค่ะ ละเอียดกับอารมณ์และความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลมากๆๆๆ
เต็มไปด้วยบทบรรยายที่น่าอ่าน คำไม่ฟุ่มเฟือยเยิ่นเย้อ ไม่สามารถละไปได้เลยซักย่อหน้า
ชอบการเจาะปมหลังปูมปัญหาของทุกตัวละครมาก พอมาโยงกันแล้ว สนุกดี (ชอบ symbol หมา+ดอกไม้ที่สุด)
แม้จบแฮปปี้ แต่จะคงค้างความรู้สึกหม่นๆไว้ นับเป็นอาฟเตอร์ช็อคหลังการอ่านจบที่มีพลังมาก
ซึ่งเกิดกับทุกเรื่องของคุณแยมฯ (รวมจากนามปากกาเดิมด้วย) ...ส่วนเรื่องที่แบดเอ็นด์ อันนั้นคนอ่านตายไปเลย 555
แต่ก็ยังอยากจะอ่าน และติดตามผลงานไปเรื่อยๆ ขอเรียกว่า เป็นนักสร้างบรรยากาศที่แข็งแรงสุดๆเลยค่ะ
-
:monkeysad:
-
อ่านจบแล้ววววว ตามมาจากกัลป์ปรายค่ะ แล้วก็สนใจเป็นไทมาตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ปรากฏว่าถูกหวย หมอนี่มันน่ารังแก---- น่าย่ำยี--- น่ารักแล้วก็น่าสงสารจริงๆด้วย /ไอรัวมาก
เรารักตัวละครทุกตัวในนี้เลยค่ะ ทุกคนมีความน่ารักเป็นของตัวเอง ไม่ดีแล้วก็ไม่เลวสุดโต่ง แล้วก้มีความคิดมากๆ
พอคนเขียนบอกว่าได้อิทธิพลมาจากไส้เดือนตาบอดเรานี่แถบตบเข่า55555 อยากบอกว่าชอบนะคะ ปกติเวลาอ่านนิยายถ้าเราหยุดอ่านแล้วจะต่อไม่ติดเลย แต่ของคุณแยมเราหยุดนานมากจนเห็นในทวิตแล้วนึกได้ว่ายังอ่านไม่จบนี่หน่า ต่อติดหนึบกว่าเดิมอีกค่ะ5555555555555
ถ้ารวมเล่มก็บอกด้วยนะคะ พร้อมเปย์
-
ชอบเรื่องนี้มากๆ รักเป็นไทกับใจเย็น
:mew4:
-
ชอบมากเลยค่าา ภาษาเขียนสวยมากเลยค่ะ เป็นกำลังให้ค่ะ
-
คิดถึงเรื่องนี้ :L2: :L1:
-
สุดท้ายใจเย็นกับเป็นไทก็หลุดพ้นออกมาได้เนอะ เย้ ถ้าไม่เข้มแข็งพอและจบลงด้วยการใช้ชีวิตตามแบบพ่อแม่ของตัวเอง คงกลายเป็นกงกรรมกงเกวียน ทุกข์กันไม่จบไม่สิ้นสักที
ชอบสไตล์การเขียนค่ะ o13
-
ขอบคุณนะคะ :mew1:
-
เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ชอบมากที่สุดจริงๆ
เราชอบความมีมิติและการบ่มเพาะตัวตนของตัวละครแต่ละตัวมากๆ
มั่นใจเลยว่านิยายเรื่องนี้คงทำให้มุมมองในเรื่องต่างๆของเราเปลี่ยนไปหลายๆอย่างแน่
อย่างน้อยที่สุดก็เรื่องความชอบไอศกรีมรสสตอเบอร์รี่ที่เพิ่มมากขึ้นเนี่ยแหละ 555
การอ่านเรื่องนี้ทำให้เราอยากอ่านเรื่องของกัลป์ปรายอีกครั้ง เป็นนิยายเรื่องโปรดของเราเลยล่ะ
ถ้ารวมเล่มเรื่องใจเย็นและเป็นไท(รวมถึง'อย่าให้ผมนับเลยว่ากี่คน'ด้วย)ก็จะยินดีมากที่ซื้อมาสะสมไว้
คงดีใจมากถ้าได้เก็บทั้งสองเรื่องนี้ไว้ด้วยกัน พอนึกถึงก็หยิบขึ้นมาอ่านพร้อมกันอีกครั้ง
คงมีความสุขสุดๆไปเลยล่ะ
ขอบคุณคุณแยมมากเลยนะครับ
ครั้งหนึ่งเคยกลัวที่จะอ่านนิยายเรื่องนี้
แต่คิดดูอีกที 'ก็ดีกว่าพลาดเรื่องราวดีๆเหล่านี้ไป' : )
-
อ่านรวดเดียวจบ ไม่หลับไม่นอน
เข้มข้น และสมบูรณ์
:katai2-1:
o1
-
สนุกมากๆเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ คือได้เห็นพัฒนาการของแต่ละคน ปมในใจ การแก้ปัญหา และการก้าวออกจากcomfort zoneของตัวเอง เผชิญหน้า สุดยอดมากๆเลยค่ะ แม้ระหว่างทางจะหน่วงไปมาก ฮือ :hao5:
-
ขอบคุณคุณแยมมากนะคะ เพิ่งมีโอกาสได้มาอ่าน แต่ก็ชอบสำนวนการเขียนมากๆเลยค่ะ :pig4:
-
กว่าจะผ่านทะเลน้ำตามาได้ก้นานอยู่ องงดีใจที่ได้อ่าน ชอบภาษาเขียนมากเลยค่ะ รัวมือๆๆๆ
อยากเป็นเป็นใจเลยค่ะ555555. ดีใจที่ได้อ่านเรื่องนี้มากก :serius2:
-
:pig4: :pig4: :pig4:
-
:pig4: :pig4:
-
ชอบ narrative style ของเรื่องนี้มาก มีความแตกต่างจากนิยายวายเรื่องอื่นที่เคยอ่านมา ให้อารมณ์เหมือนอ่านวรรณกรรม
รู้สึกโกรธปราณี ที่เอาแต่เห็นแก่ตัว ไม่เคยสนใจอยากจะเข้าใจเป็นไทจริงๆเลย แล้วจนจบเรื่อง ก็ไม่ได้รู้ตัวหรือสำนึกเลยว่า ตัวเองนั่นแหล่ะที่คอยทำร้ายเป็นไทซ้ำไปซ้ำมา อยากพูดเรื่องของตัวเอง แต่ไม่เคยอยากฟังเรื่องของคนอื่นจริง ๆ จัง ๆ
โกรธคุณพิทักษ์ด้วยที่เอาแต่ได้ ไม่เคยสนใจความรู้สึกคนรอบข้างเท่าไหร่เลย ถึงแม้ว่าบทลงโทษของพิทักษ์จะไม่สามรถทดแทนสิ่งที่เขาทำไปได้ แต่อย่างน้อยเข้าก็ได้รับบทเรียนและบทลงโทษ
ส่วนนราธิปนั้น ไม่ว่าเขาจะเคยพบเจออะไรมาตอนเด็ก เราคิดว่าไม่มีอะไรที่จะ justify ความรุนแรงในครอบครัวที่เขาเป็นคนก่อได้ บทลงโทษที่ให้ต้องไม่เหลือใครตอนแก่ดูน้อยไปด้วยซ้ำ คนอย่างนี้ จริง ๆ แล้วน่าจะมีจุดจบอยู่ในคุกมากกว่า
อยากให้เป็นไทได้ไปหาจิตแพทย์ เพราะต่อให้กล้ามาเจอพ่อและกล้าสร้างความสัมพันธ์กับใครใหม่แล้ว แต่ก็ยังเหมือนว่าปมในใจยังคลายออกไม่หมด
แอบสะดุดนิดหน่อยตรงที่ใจเย็นขับรถตั้งแต่อายุยังไม่ถึง (หรือเราอ่านแล้วงงไปเอง?)
ชอบเรื่องนี้มากค่ะ ขอบคุณที่เขียนมาให้อ่านและจะตามอ่านเรื่องต่อ ๆ ไปนะคะ
-
ชอบมาก ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะ
-
ขอบคุณมากครับ เนื้อหาไม่งง น่ารักๆๆๆ ภาษาสะละสะรวยมากกก :pig4: :pig4:
-
เป็นนิยายที่ชอบที่สุดเรื่องนึงเลยค่ะ
ชอบตัวละครทั้ง 2 คน
เล่าเรื่องได้ดีมาก
ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆ เรื่องนี้ค่ะ
:pig4:
-
อบอุ่น มีลูก ชื่อ "เป็นใจ"
-
ขอบคุณมากๆเลยค่ะ เป็นนิยายที่ภาษาสละสลวยมาก ยิ่งอ่านช้าๆ ค่อยๆซึมซับมันเข้าไป ก็ยิ่งทำความเข้าใจกับมันไปเรื่อยๆ ตอนอ่านเรารู้สึกเหมือนว่าฝนกำลังตกอยู่จริงๆเลยค่ะ ใจเย็นกับเป็นไททำให้เรารู้ถึงแง่ชีวิตหลายๆอย่าง คุณคนเขียนเก่งมากๆเลยค่ะ เราอินและมีอารมณ์ร่วมทุกตอนเลย
-
สนุกมากเลยค่ะ ฮืออดีไปหมดเต็มอิ่มมากก